text:
बेगम बर्वे : आळेकरांचे जुने नाटक नव्या जगात | mr.upakram.org
त्या निमित्ताने हे विस्कळित विचार (म्हटले तर समिक्षण) -
प्रा. सतिश आळेकर या नाट्यलेखकाची नव्याने ओळख करून देण्याची गरज नाही. मराठी रंगमंचावर नवकल्पनांना साकार करणार्‍या लेखकांमध्ये आळेकर अग्रणी आहेत असे म्हटले तर वावगे ठरू नये.
आळेकरांचे 'महानिर्वाण' हे नाटक त्यांच्या लेखनाचा सर्वोच्च बिंदू आहे असे म्ह्टले जात असले तरी त्यांचे 'बेगम बर्वे' हे नाटक इतर नाटकांपेक्षा जास्त गुंतागुंतीचे आणि बारकाईने लिहिलेले आहे असे जाणवते.
'बेगम बर्वे' हे नाटक बांधीव नेपथ्याच्या अंगाने जाणारे चंद्रलेखा प्रस्तुत इ. नाटक नाही. नाटकाच्या सुरुवातीला दोन खुर्च्या, एक प्रतिकात्मक पडदा तर पहिल्या प्रवेशानंतर दोन खुर्च्या आणि एक लेव्हल इतक्या आटोपशीर नेपथ्यावर हे नाटक बेतलेले आहे. असे असले तरी यापलिकडे नेपथ्याची गरज होती असे जाणवत नाही. नाट्यशास्त्राच्या जुन्या पठडीत बसणारी - एखादी सरळसोट संघर्षाची - उत्कर्ष बिंदू - समारोप असणारी कथा या नाटकाला नाही. हे नाटक प्रथम प्रायोगिक अंगाने जाते आणि मग सांधा बदलून फँटसीच्या जगात प्रवेश करते. नाटक म्हणाल तर संगीत नाटक आहे. शंभर वर्षे पुराणी नाट्यगीते या नाटकात प्रसंगानुरुप गायली जातात. (चंद्रकांत काळे हे उत्कृष्ट गायकनट आहेतच पण मोहन आगाशेही सुरुवातीचे एक पद म्हणतात. भरतवाक्य सर्वच कलाकार मिळून म्हणतात. या भरतवाक्यातच नाटकाचा विषय स्पष्टपणे मांडलेला आहे.) पुढ्यात जुन्या संगीत नाटकांप्रमाणे लाईव्ह संगीतसाथ आहे. या अर्थाने ही पॅरोडी आहे.
या नाटकात जावडेकर, बावडेकर हे दोन बराच काळ अविवाहित वयस्क आणि दुय्यम लेखनिक (क्लार्क) , बेगम बर्वे हा जुन्या संगीत नाटकात दुय्यम स्त्री पार्टी भूमिका करणारा - वयोमानामुळे अंधारात खितपत पडलेला नट आणि बेगम बर्वेला 'ठेवून' घेणारा, त्याच्याच श्रमावर बाटली/जुगार करणारा श्यामराव ही चार प्रमुख पात्रे आहेत. फँटसी दरम्यान बेगम बर्वे जावडे-बावडेकरच्या हापिसातल्या विनापाश-विनापत्य विधवा नलावडेबाई होतात तर श्यामराव हापिसच्या मोठ्या साहेबांचा प्यून बनतो.
अधेड वयाच्या जावडेकर-बावडेकर जोडगोळीचे बेचव, विमनस्क, अर्थहीन जीवन एकीकडे तर उदबत्त्या विकून स्वतःचे आणि आपल्या दुष्ट मालकाचे - श्यामरावचे पोट जाळणारा बेगम बर्वे दुसरीकडे अशा दोन वेड्यावाकड्या रेषांमध्ये कथानक सुरू होते. त्या रेषा एकमेकींना छेद देतात त्या उदबत्ती विक्रीमुळे. जावडेकर दत्तभक्त. गुरुवारी दत्ताची पूजा करताना लागणार्‍या उदबत्त्या तो बेगमकडून विकत घेत असतो. अशाच एका गुरुवारी जावडेकरचे हापिसातील विनापाश-विनापत्य विधवा नलावडे बाईंबद्दलचे पराकोटीचे शारिरीक + मानसिक आकर्षण आणि बेगम बर्वेची त्या जिन्याखालच्या रोगिष्ट अंधार्‍या जीवनातून सुटण्याची प्रचंड धडपड यांचे कुठेतरी तिढे बसतात आणि त्यातून फँटसीचा - एका नव्या जगाचा जन्म होतो. नव्या जगात बेगमेची नलावडे बाई होते आणि तिचे जावडेकरशी लग्न लागते. तिला दिवस जातात. नव्या जगात श्यामराव मोठ्या साहेबाचा प्यून होतो खरा पण इथेही त्याला कुणाचे बरे झालेले बघवत नाही. अगोदर तो बावडेकर-जावडेकर यांच्यातील एकाची नोकरी जाणार असा मालकाचा निरोप घेऊन येतो आणि दोघांच्या मैत्रीत कालकूट कालवतो. नंतर नलावडे बाईंना मोठ्या साहेबांपासून या लग्नाअगोदरपासून दिवस गेले आहेत असा संशय जावडेकरच्या मनात भरवून देतो. त्यासरशी जावडेकरला दिवास्वप्नात बांधून ठेवणारा स्व-पत्नी-अपत्य या स्वप्नाचा आणि बेगमेचा निष्कलंक चारित्र्य-एकपतीव्रता या स्वप्नाचा धागा तुटतो.
इथे ते दिवास्वप्न भंगते आणि भरतवाक्य म्हटले जाते.
सदर प्रयोगात श्यामरावाची भूमिका डॉ. मोहन आगाशे यांनी , बेगमची श्री. चंद्रकांत काळे यांनी , बावडेकरांची श्री. रमेश मेढेकर यांनी तर जावडेकरांची स्वतः श्री. सतिश आळेकरांनी केली. चारही कलाकार अत्यंत प्रगल्भ, अनुभवी आणि कसलेले असल्याने अभिनयाचा/प्रयोगाचा दर्जा खूपच उच्च होता हे सांगणे न लगे.
एकोणीसशे एकोणऐंशी साली लिहिलेले हे नाटक 'फँटास्टिक पॅरोडी' या प्रकारात मोडते. त्यावेळी त्या नाटकाचे म्हणावे तसे उदार स्वागत सर्वसामान्य मराठी नाट्यरसिकांनी केले नाही याचे एक मुख्य कारण म्हणजे


text: घरचा अनुभव.

config: mr


ा प्रदेशाची! आता पुढचा प्रश्न असा की जेव्हा आपण एखाद्या नदीकाठी जातो तेव्हा काय गोष्टी बघायला पाहिजेत?
केतकी: अनेक गोष्टी बघण्यासारख्या असतात - मुख्य म्हणजे नदीचं पात्र कसं आहे? पात्रात काय काय दिसतंय? दगडगोटे आहेत की मोठे दगड (boulders) आहेत की अगदी बारीक वाळू आहे? म्हणजे गमतीने मी म्हणते की जर डोळ्यावर पट्टी बांधून आपल्याला एखाद्या नदीच्या पात्रात नेलं तर केवळ sediments वरून आपल्याला कळू शकतं की आपण नदीच्या कुठल्या टप्प्यात आहोत ते! मग तिथे कोणत्या microhabitats दिसत आहेत का - म्हणजे डबकी, खळगे, किंवा नदीच्या पात्रात बऱ्याचदा छोटी बेटं दिसतात जिथे थोडी माती साचून गवतं उगवलेली दिसतात. ही बेटं पुराच्या वेळी पाण्याखाली जातात. ही सारी ठिकाणं उत्तम आसरे असतात सर्व प्राण्यांसाठी. नदीच्या काठी किंवा पात्रात कोणती झाडी आहे? उदाहरणार्थ शेरणी नावाचं एक झुडूप केवळ नदीच्या पात्रात दिसतं. या झाडाची गम्मत म्हणजे यात थोडी साबणासारखी फेस येणारी रसायनं असतात त्यामुळे पूर्वी बायका कपडे धुवायला हे झुडूप वापरायच्या! तर या सगळ्या गोष्टी पाहायच्या.
शिवाय नदीचे काठ कसे आहेत? म्हणजे आपण मगाशी बोललो त्या प्रमाणे riparian zone मधली कोणती झाडं दिसत आहेत का ते बघावं. जर झाडं असतील तर त्या झाडांवर पक्षांनी घरटी केली आहेत का? कोणते पक्षी दिसत आहेत? या साऱ्या गोष्टी आपण सहज बघू शकतो.
आम्ही बरेचदा लहान मुलांना नदीकाठी गेल्यावर करायला सांगतो ती गोष्ट म्हणजे चित्र काढणे. नदीच्या काठी शांतपणे बसायचं आणि आजूबाजूला जे काही दिसतंय त्याचं चित्र काढायचं! आणि मग चित्रातल्या एका एका गोष्टीला नावं द्यायची. जर तुम्हाला एखाद्या गोष्टीला काय म्हणतात हे माहिती जरी नसेल तरी त्याचं थोडक्यात वर्णन करू शकतो. जे जे दिसतंय त्याचं चित्र काढायचं. असं चित्र काढलं की त्यात त्या इकोसिस्टिमचे बरेचसे भाग आलेले दिसतात.
आता यापुढे जाऊन मग काही associations किंवा परस्परसंबंध दिसतात का हे नोंदवता येतं. म्हणजे नदीपात्रात शेरणीचं झाड दिसतं, हळदकुंकू असेल तर फुलपाखरं कोणती दिसत आहेत हे पाहता येतं. साचलेलं पाण्याचं डबकं असेल तर सहसा Kingfisher दिसतो - यात कोणत्या प्रकारचा Kingfisher दिसतो यावर आपल्याला डबक्यातल्या पाण्याची गुणवत्ता कळू शकते! म्हणजे white throated kingfisher हा सगळीकडे दिसतो. पण Pied kingfisher नावाचा पक्षी मात्र स्वच्छ पाण्याच्या जागीच दिसतो. पाणी प्रदूषित असेल तर मग बरेच indicators असतात. राखी वंचक (Black-winged stilt) नावाचा एक पक्षी आहे जो जिथे नदीत सांडपाणी सोडलं जातं त्या भागात मुख्य करून दिसतो. दिसायला छान पक्षी आहे. पण तो जर तुम्हाला नदीकाठी दिसला तर समजायचं की इथे आसपास कुठेतरी सांडपाणी नदीत सोडलं जातंय म्हणून!
प्रकाशचित्र: नदी आणि प्राणी जीवन (_URL_
जिज्ञासा: आपण या आधीच्या गप्पांमध्ये याचा थोडासा उल्लेख झाला आहे तरी नदीच्या इकॉलॉजिकल सेवा कोणत्या हे अधिक विस्ताराने सांगशील का?
केतकी: काही सेवांचा उल्लेख आपल्या गप्पांच्या ओघात झाला आहे. पण सगळ्यात मोठी नदीची सेवा ही की ती पाणी गाळून शुद्ध करत असते. अगदी जरी प्रदूषण करणारे घटक नदीच्या पाण्यात मिसळले तरी जर त्यांचं प्रमाण योग्य असेल तर नदी वाहताना ते ट्रीट करू शकते. जर शून्य किलोमीटरला काही प्रदूषक नदीच्या पाण्यात सोडले तर ३५ किलोमीटर नदीच्या प्रवाहात राहिल्यावर ते प्रदूषक नाहीसे झालेले दिसतात. प्रत्येक नदीची प्रदूषके वाहून नेताना शुद्ध करण्याची जी क्षमता असते तिला carrying capacity म्हणतात. अर्थात आपण आज करत असलेलं प्रदूषण हे नदीच्या carrying capacity च्या पेक्षा कित्येक पटीने जास्त आहे त्यामुळे आपल्याला ही सेवा तितकीशी उपयोगी राहिलेली नाही त्यामुळे आपल्याला वेगळे filtration plants किंवा sewage treatment plants बसवावे लागतात. दुसरी सेवा म्हणजे पिण्याच्या पाण्याचा स्रोत म्हणून नदीचं महत्व - अर्थात काही प्रमाणात भूजल देखील पिण्यासाठी वापरले जाते. पण प्रामुख्याने आपण या नद्यांवरतीच अवलंबून असतो.
मत्स्योत्पादन ही एक मोठी सेवा आहे. यातून नदीकाठी राहणाऱ्या अनेक लोकांना रोजगार मिळतो. शिवाय नदीतले मासे हे अन्नाचा एक स्रोत ही आहेत. आपल्याकडे नदीतल्या माशांच्या अनेक देशी जाती आहेत उदाहरण द्यायचं झालं तर मळ्या नावाचा मासा आहे जो


text:
Shrikant Daji Limaye article हाक जलसंपदेच्या जतनाची | eSakal
Shrikant Daji Limaye Article
डॉ. श्रीकांत दाजी लिमये
जलसंपदा ही ईश्‍वरदत्त असली, तरी तिचा फायदा घेताना तिच्या संरक्षणाची, व्यवस्थापनाची, तसेच तिच्यावर अवलंबून असलेल्या पर्यावरणाची जबाबदारी ही सरकार व जनता यांच्या सहकार्यातून पार पडायला हवी.
दरवर्षी मार्च महिना हा जलसंपदेच्या दृष्टीने महत्त्वाचा असतो. चौदाला 'आंतरराष्ट्रीय नदी दिवस' तर २२ला 'आंतरराष्ट्रीय जल दिन.' पण केवळ प्रतीकात्मकरीत्या हे दिन साजरे न करता कायमच नदी-ओढे-तलाव यांच्यामधील पाणी, तसेच भूजल या सर्वच जलसंपदेच्या संरक्षणाचा विचार करायला हवा..
गेली बरीच वर्षे हे दिवस साजरे होतात; पण प्रत्यक्षात होणारे काम कमी प्रमाणात असते. पाणलोट क्षेत्र विकासामध्ये समपातळी खणलेले चर, वनीकरण, बांध-बंदिस्ती, पाझर तलाव इत्यादींचे महत्त्व सर्वांना पटलेले आहे; पण लोकांचा सक्रिय सहभाग असल्याशिवाय सरकारी योजना यशस्वी होत नाहीत. महाराष्ट्रात गावकऱ्यांच्या सहभागातून गावे दुष्काळमुक्त झाल्याची काही ठराविक उदाहरणे सोडली, तर इतर ठिकाणी निरुत्साह आहे. शेतीचे भवितव्य सरकारवर सोपवून उन्हाळ्यात पिण्याच्या पाण्याच्या टॅंकरची वाट पाहणारी गावे पाहिली, तर शेतकऱ्यांच्या आत्महत्येचा प्रश्‍न कधी सुटणार, याची काळजी वाटते. आत्महत्यांइतकाच कर्जमाफीचा प्रश्‍नही पाण्याशी निगडित आहे. महाराष्ट्रात सुमारे ८० टक्के शेतजमीन कोरडवाहू आहे. पावसाने दगा दिला तर बियाण्यांसाठी घेतलेले कर्ज शेतकरी फेडू शकत नाहीत.'जलयुक्त शिवार' ही योजना अशा शेतकऱ्यांसाठी आहे. जमिनीच्या उताराप्रमाणे खालच्या अंगाला दहा मीटर लांब-रुंद असा चौरस खड्डा सुमारे २.५ ते ३.० मीटर खोल केला, तर शेतावर पडलेले पावसाचे वाहून जाणारे पाणी त्यात साठवता येते. त्यापैकी थोडे पाणी जमिनीत मुरून भूजलात भर घालते. एक हेक्‍टर शेतावर पडणाऱ्या पावसापैकी १२ ते १५ टक्के पाणी या खड्ड्यात साठवले गेले, तर खरिपाच्या पिकांना एखादं- दुसरे पाण्याचे आवर्तन मिळून पीक हाती लागू शकते. ग्रामपातळीवर कोरडवाहू शेतकऱ्यांसाठी अशी काही व्यवस्था निर्माण करणे ही आजची खरी गरज आहे. आधुनिक पद्धतीचे शेततळे हे खरिपाचे पीक वाचवण्यापेक्षा बारमाही बागायती पीक घेण्याच्या उद्देशाने केलेले असते. त्याचा आकार एकपंचविसांश हेक्‍टरपासून एक हेक्‍टर इतका मोठा असतो. जमिनीखालची सुमारे तीन मीटरची खोली व जमिनीवर चारही बाजूंनी केलेल्या बांधाला उंची मिळून अशा तळ्यांना सुमारे सहा-सात मीटर उंचीची जागा पाणी साठवायला मिळते. या शेततळ्यात पावसाच्या पाण्याचा साठा कमी असतो. मुख्यतः जवळच्या नदी-नाल्यातून वाहणारे पाणी पंपाने उपसून ते शेततळ्यात आणून सोडले जाते. साठलेले पाणी तळातून झिरपून जाऊ नये, म्हणून तळात प्लॅस्टिकचे आच्छादन व बाष्पीभवन होऊ नये, म्हणून पृष्ठभागावर केमिकलचा थर अशी साठवलेल्या पाण्याची बंदिस्ती केलेली असते. हे सर्व काम खर्चिक असल्याने पाण्याचा उपयोग मुख्यतः ठिबक सिंचन करून फळबागांसाठी होतो; पण पावसाळ्यात साठवलेले पाणी कमी पडेल असे वाटले किंवा फळबागेचे क्षेत्र वाढवायचे झाले, तर बोअरिंग करून त्याच्यामधून भूजलाचा उपसा करून पाण्याचा साठा वाढविला जातो. त्यामुळे कमी पावसाच्या प्रदेशातील भूजलाची पातळी आणखी खाली जात आहे व त्याचा परिणाम बोअरिंगवर होत आहे. त्यामुळे नजीकच्या काळात शेततळ्यांत बोअरिंगच्या पाण्याचा साठा करण्यावर बंधने घालावी लागतील किंवा शेततळ्यांची संख्याही त्या गावच्या पाणलोट क्षेत्र विकासाच्या कामांबरोबर निगडित करावी लागेल.
वाढत्या शहरीकरणामुळे पुढील पंचवीस वर्षांत शहरांचे प्रश्‍नही बिकट होणार आहेत. जुनी धरणे गाळाने भरून जात आहेत व नवीन धरणांसाठी चांगल्या जागा नाहीत. तसेच धरणे व कालव्यांतील पाण्याचे प्रदूषण वाढते आहे. त्यामुळे पाणी पिण्यायोग्य करण्याचा खर्च वाढत चालला आहे. मुख्य म्हणजे या क्षेत्रात खासगी भांडवल येत नाही आणि सरकारकडे भांडवलाची कमतरता आहे. पिण्याच्या पाण्यासाठी जास्त पाणीपट्टी भरायची तयारी शहरवासीयांनी ठेवायला हवी, तरच या प्रश्‍नांची उकल होऊ शकेल.
थोडक्‍यात जलसंपदा ही ईश्‍वरदत्त असली, तरी तिचा फायदा घेताना तिच्या संरक्षणाची, व्यवस्थापनाची, तसेच तिच्यावर अवल


text:
society education and history News: बेगमचा अलक्षित श्वास - truth and facts of taj mahal in agra | Maharashtra Times
truth and facts of taj mahal in agra
ज्या मुमताज महलमुळे ताजमहाल ओळखला जातो, तो मुळात आग्रा येथे बांधला जाणार नव्हता. मुमताजचा मृत्यू आग्य्रात झालाच नव्हता मुळी. परिस्थितीच अशी घडली की शहाजहानला तसा निर्णय घ्यावा लागला...
Maharashtra Times | Updated: Dec 7, 2017, 03:41PM IST
जगविख्यात ताजची सोबत लाभलेल्या परिसराला भाग्यवंतच म्हणायला हवे. यमुना काठी रचून ठेवलेला शुभ्र कळ्यांचा घोस बघायला दरवर्षी लाखो पर्यटक आग्र्याला भेट देतात. 'धवल असे जे नवलही आहे, विश्वामाजी केवल आहे' अशी कीर्ती लाभलेल्या ताजचे ऐश्वर्य अद्वितीयच. त्याचा आब मोठा. त्याची लावण्यताही महान. ज्या बादशहाने त्याची निर्मिती केली, त्याचे आस्थापनकौशल्य दाद देण्याजोगे. एखादी वास्तू परिसराला महत्ता देऊन जाते. निर्मितीनंतरची अनेक संदर्भपृष्ठे अशा ऐतिहासिक वास्तूचा झळाळ अधिक श्रीमंत करतात. ते सौंदर्य साठवून ठेवताना दोन डोळ्यांना मर्यादा येतात. ताजमहालचे असेच आहे. डोळ्यांत कितीही भरून घेतला तरी ताजचा महिमा खुणावत राहतो. विलक्षण प्रेमाचे नितांत सुंदर प्रतीक असलेल्या ताजचे सान्निध्य बघणाऱ्याला तृप्त करून सोडते. तो परिसर सोडताना मात्र मन शिगोशीग अतृप्ततेने वेढले असते. कुणी ताजच्या बांधणीकौशल्याच्या प्रेमात आहेत, कुणी कोरीव नक्षीकलेच्या. कुणाला यमुनेचा शेजार भावतो, कुणाला संगमरवरी शुभ्रता खिळवून ठेवते. या मनमोहक वास्तूत पहुडली आहे एक सम्राज्ञी. मलिका-ए-हिंदुस्थान. तिला कुणी मुमता उल जमानी म्हणतात. कुणी मुमताज महल. तिचे खरे नाव अर्जुमन्द बानो. शहाजहानची पट्टराणी. बादशहा शहाजहानच्या असीम, अद्वितीय आणि अजरामर प्रेमाचा आविष्कार म्हणून प्रसिद्ध असलेल्या ताजमहालने अनेक प्रेमकहाण्यांना बळ दिले. जिच्या प्रेमकथेने अनेकांना नवा श्वास पुरविला, त्या मलिका-ए-हुस्न मुमताजने अखेरचा श्वास कुठे घेतला? मुमताज म्हणजे विश्वातील निवडक आश्चर्यांपैकी एक असलेल्या ताजमहालची निर्मितीप्रेरणा. तिचा मृत्यू आग्र्यात नसेल तर आहे तरी कुठला? तिची कबर होती कुठे? तिचा अंत्यविधी इतरत्र झाला, मग कबर ताजमहालात कशी?
एखादा परिसर नशीबवान असतो. एखाद्या जागेला दुर्लक्षाचे डंख झेलावे लागतात. पूर्वीच्या काळातील लिखाणात बरेचदा भूमिशाप असा शब्द यायचा. कदाचित तो हाच असावा. निर्णयांच्या हिंदोळ्यात काही जागांच्या सोबतीला येतात फुले. काहींच्या मार्गातील काटे संपता संपत नाहीत. आग्र्यातील भूमीच्या वाट्याला आली एका महाराणीच्या स्मृतींखातीर उधळलेल्या सुमनांची सोबत. फुलांच्या शय्येचे हे प्राक्तन आग्र्याला थोडे उशिराच लाभले. महाराणीच्या देखण्या देहातील अंतिम श्वासाने अद्भुत वास्तुकलेच्या सहवासापूर्वी सोसल्या होत्या विलक्षण मरणकळा. महाराणीचे कलेवर जोपासलेला परिसर आजही दुर्लक्षित आहे. आग्रा परिसर पर्यटकांनी फुलून गेलाय. महाराणीच्या पार्थिवाची पहिली काळजी घेणारी भूमी हळहळतेय. त्या काळजीकडे डोळेझाक केली तरी कुणी? आणि का? देखण्या वास्तवामागील ही कथा इतिहासाच्या पानांत काहीशी गुडूप होऊन गेली आहे.
मोगल साम्राज्याचा इतिहास आक्रमकतेसाठी प्रसिद्ध आहे. त्यात भारतातील अनेक वास्तूंचा भंग झाला. याच काळात मोगलांनी अनेक आखीवरेखीव वास्तूंची भरही घातली. मोगलांचा इतिहास शह-काटशह आणि दगाबाजीने भारलेला आहे. सत्तासंघर्षात सख्ख्या नातलगांची कत्तल करणाऱ्या सम्राटांनी एका बाजूला कलासक्त मनही जपले. बाबराने भारतात पाऊल ठेवले आणि आक्रमकतेचा अध्याय लोकांना अनुभवायला मिळाला. बाबराचा पुत्र हुमायून. त्याचा पुत्र मुहम्मद जलालुद्दीन अकबर. इतिहासात गाजलेला सलीम उर्फ जहांगीर हा अकबराचा मुलगा. त्याला मुराद आणि दानियल हे भाऊ होते. जहांगीरचा निकाह नूरजहाशी झाला. ती फार देखणी होती. ही नूरजहा म्हणजे मुमताजची सख्खी आत्या. तिचा मुमताजवर फार जीव. जहांगीरपुत्र खुर्रम उर्फ शहाजहानसाठी नूरजहानेच रूपवान भाचीचे स्थळ सुचविले. सत्ताकारणात नूरजहा आणि मुमताजमध्ये नंतर डावपेच लढले गेले हा भाग वेगळा. राजवटींच्या संघर्षाने दोन सौदर्यवतींमध्येच सामना रंगविला. तत्कालीन राजकीय निर्णयांचा त्यात मोठा वाटा होता. वाद रंगले. टोकाला गेले, तरीही त्यांचा परस्परांवर जीव होताच.
मोगल साम्राज


text:
भारतात नागाला देवतेसमान जरी मानत असले तरी नाग किंवा कुठलाही साप दिसला तर मारायचाच हा प्रघात पडलेला आहे. नागाचे विष हे माणूस व नागाच्या शत्रुत्वामधील मुख्य कारण असले तरी इतरही अनेक गैरसमज भारतात आहेत खालीलप्रमाणे
 नाग दूध पितो - वास्तविक नाग हा सस्तन प्राणी नाही, त्यामुळे नाग दूध पीत नाही.
 नाग गारुड्याच्या पुंगीपुढे डोलतो - वास्तविक सापांना कान नसतात त्यामुळे गारुडी काय वाजवतोय हे नागाला कधीच कळत नाही. गारुडी पुंगी घेउन स्वतः हालचाल करीत असतो व त्या हालचालीला नाग फक्त प्रतिसाद देतो.
 नागिणीला मारले तर नाग त्याचा सूड घेतो. (या सूडाला डूख धरणे असे म्हणतात.)
 नागाच्या डोक्यामध्ये नागमणी असतो.
 नागाला अनेक फणे असू शकतात.
चित्रपटातील गैरसमजुती
अनेक हिंदी चित्रपटांनी नाग व सापांबद्द्ल गैरसमज वाढवण्यास मदत केली आहे.
 सर्वांत प्रसिद्ध चित्रपट १९८६ मधील श्रीदेवी, अमरीश पुरी व ऋषी कपूरचा नागिन आहे, ज्यामध्ये श्रीदेवी ही नागाचे तसेच मानवी रूप धारण करू शकत असते.
 जॅकी श्रॉफचा 'दूध का कर्ज' हा चित्रपटसुद्धा नागांवर आधारित आहे. हा चित्रपट उपकार दुधाचे या मूळ मराठी चित्रपटावरून घेतलेला आहे
 जितेंद्र व रानी रॉयचा 'नागिन' हा चित्रपट नागाच्या मृत्युचा बदला वर आधारित आहे. साप 'डुख'धरतो, या गैरसमज वाढविन्यास कारणीभूत ठरतो.
संदर्भ
 The book of Indian Reptiles - by BNHS
साप
प्राणी
सरपटणारे प्राणी
विषारी साप
en:Chinese cobra

dataset: wikimedia/wikipedia


text: २२] अमरवेल या परोपजीवी वनस्पतीच्या नियंत्रणासाठी या तननाशकाचा उपयोग केला जातो?


text: pawar म्हणतो आहे:


text: नाही नाही, मी बी.सी. म्हणजे 'बिफ़ोर ख्रिस्ट' बद्दल बोलत नसुन माझ्या 'ब्लॉग काउंट' बद्दल बोलतोय. माझा मराठी ब्लॉगींग चा हा पहीलाच प्रयत्न. ब्लॉग सुरु करुन जेमतेम १ महीना ९ दिवस होत आहेत आणि ब्लॉग काऊंट चक्क ५००० च्या वर पोहोचला आहे. खुप मजा वाटली आणि आनंद ही झाला.


text:
मानव-वन्यजीव संघर्ष चिघळण्यापूर्वीच वाघांचा बंदोबस्त करावा, अन्यथा आम्हालाच वाघांना ठार मारण्याचे आदेश द्यावे लागेल : आ. वडेट्टीवार
प्रतिनिधी / ब्रम्हपुरी : ब्रम्हपुरी वन विभागातील मानव-वन्यजीव संघर्ष चिघळण्यापूर्वीच वाघांचा बंदोबस्त करावा. अतिरिक्त वाघ व बिबटे अन्यत्र स्थलांतरित करावे, अन्यथा आम्हालाच वाघांना ठार मारण्याचे आदेश गावकऱ्यांना द्यावे लागतील, असा इशारा काँग्रेस विधिमंडळ उपनेते आमदार विजय वडेट्टीवार यांनी ब्रम्हपुरी उपवनसंरक्षक कार्यालयात आयोजित प्रधान मुख्य वनसंरक्षकांच्या बैठकीत दिला.
ब्रम्हपुरी उपवनसंरक्षक कार्यालयात वाघ व बिबट्यांच्या वाढत्या हल्ल्याच्या पार्श्वभूमीवर प्रधान मुख्य वनसंरक्षक एम.के.अग्रवाल, प्रधान मुख्य वनसंरक्षक (वन्यजीव) नितीन काकोडकर यांच्या उपस्थितीत बैठक झाली. बैठकीला आमदार विजय वडेट्टीवार, जि.प. सदस्य राजेश कांबळे, ताडोबाचे क्षेत्र संचालक एन.आर. प्रवीण, उपवनसंरक्षक कुलराजसिंग, गोखले उपस्थित होते. ब्रम्हपुरी परिसरात सात दिवसात तीन तर सव्वापाच महिन्यात १५ लोकांना वाघ व बिबटय़ाने ठार केले. येथे सध्या ४२ वाघ, ८२ बिबट आणि २२ छावे आहेत. त्यातही ४२ वाघांमध्ये २७ मादी असल्याने त्यांची संख्या वाढत आहे. लोकांच्या सुरक्षेसाठी विविध उपाययोजना केल्या नाही तर आम्ही आमच्या पद्धतीने त्यांचा बंदोबस्त करू, असा इशाराही वडेट्टीवार यांनी दिला.
ब्रम्हपुरी वन परिक्षेत्रात संख्येने वाघ अधिक आहेत. मानव-वन्यजीव संघर्षांवर वाईल्ड लाईफ इन्स्टिटय़ूट ऑफ इंडिया अभ्यास प्रकल्प राबवत आहे. वाघांच्या स्थलांतरणाचा प्रयोग यशस्वी झालेला नसला तरी त्यावर विचार सुरू असल्याचे प्रधान मुख्य वनसंरक्षक नितीन काकोडकर यांनी सांगितले.


text:
ाप्रमाणेच मानेच व मस्तकाचा उपयोग अभाषिक संप्रेषणात आढळून येतो. मानेच, मस्तकाचा यात वापकेला जातो. हात उच्चारून नेता जनेतेला अभिवादन करतो. आवक्लेल्या मुठीतून राग व्यवत होतो. पाय जोराने आपटणे, वस्तू भिरकावून देणे यामधून क्रोध व्यवत होतो. या शारीरीक हालचालीमधून संप्रेषण घडत असते.
ग) श्राव्य सूचक – व्यक्ती बोलताना अनेक श्राव्यसूचके निर्माण होत असतात. ज्यांचा संप्रेषणमध्ये वापर होत असतो. वक्तुत्तच, भाषण, हास्यसंवाद यांसारखा अनेक संदर्भामध्ये श्राव्य सूचकांपूर्दे शाब्दिक संवादाला अधिक अर्थपूर्णता प्राप्त होत असते.
4.8.7 संप्रेषणाचे प्रकार (Types of Communication)
1) एकमार्गी संप्रेषण व द्विमार्गी संप्रेषण
संप्रेषणाचे अनेक प्रकार पडतात. त्यापेक्षी प्रेषक आणि ग्राहक यांच्या भूमिकेतुसार संप्रेषणाचे पुढील प्रकार पडतात.
अ) एकमार्गी संप्रेषण – या प्रकारचे संप्रेषण एकतर्फी असते. या संप्रेषणात श्रोत्यांचे महत्त्वाचे स्थान दिले जात नसून वक्ता महत्त्वपूर्ण असतो. सर्वसाधारणपणे ज्या टिकाणी सत्ता, ज्ञान इ. गोटीबाबत दर्जाभेद असतो; त्या टिकाणी एकमार्गी संप्रेषण घडत असते. उदा. नेता व अनुयायी शिक्षक व विद्यार्थी, तसेच पालक व मुले इ.
ब) द्विमार्गी संप्रेषण – या संप्रेषणात द्विमार्गी म्हणजे दुहेरी दोन्हीकडून संप्रेषण घडते. A→B आणि B→A अशा प्रकारार ही प्रक्रिया दर्शविली जाते. ज्या देशामध्ये डोर्सपणे निवडणूका होतात, जनता सुशिक्षित असते. अशा टिकाणी निवडणुकांच्या वेळेला एकमार्गी प्रचार न घडता राज्यकर्ते जनतेचा कलही अजमावत असतात. भारतामध्येही आय. आय. टी. ला आरक्षण देवावी की नाही याबाबत अंदाज वर्तविष्याचा प्रयत्न केला गेला. कुटुंबातील वातावरणही आता मोकळ्यांच्या झाले आहे. पालकाची मुलाकडे बघण्याची दृष्टी व अभिवृत्ती बदलत्यामुळे द्विमार्गी संप्रेषण घडून येत आहे शिक्षण क्षेत्रामध्ये, जौद्योगिक क्षेत्रामध्ये आज द्विमार्गी संप्रेषण अवलंबले जाते.
2) प्रत्यक्ष आणि अप्रत्यक्ष संप्रेषण (Direct and Indirect Communication)
अ) प्रत्यक्ष संप्रेषण – ज्या संप्रेषणात संप्रेषणप्रक्रियेतील दोन्ही घटक समोरसमोर असतात. जरी ते समोरसमोर नसले तरी त्यांचे थेट संपर्क असतात तेव्हा त्याला प्रत्यक्ष संप्रेषण असे म्हणतात. उदा. दोन मित्रांमधील संवाद, भोता व वक्ता यांमधील संप्रेषण, बांस व त्याचा सहकारी यांमधील संवाद, पती-पत्नीमधील संवाद ही प्रत्यक्ष संप्रेषणाची उदाहरणे होत याशिवाय टेलिफोन, इंटरनेट, मोबाईल यांच्याद्वारे थेट संपर्क साधता येतात.
ब) अप्रत्यक्ष संप्रेषण – ज्या संप्रेषणात संप्रेषण प्रक्रियेतील दोन्ही घटक समोरसमोर उपस्थित नसतात त्यांच्यामध्ये प्रत्यक्ष संपर्क येत नाही. त्यावेळेला अप्रत्यक्ष संप्रेषण घडते. रेडिओ, दूरदर्शनवरून अनेक लोक एकाच वेळेला अनेक कार्यक्रम ऐकत असतात व पहात असतात. नेत्यांची भाषणे, होणारे परिसंवाद, क्रिकेटची मॅच अशा प्रकारे अप्रत्यक्ष संप्रेषण घडत असते. या शिवाय टी.वी. वरील बातम्या, वर्तमान पत्रातून वाचल्या जाणाण्या बातम्या, लेख यांमधून मोठया प्रमाणावर एकाच वेळेला संप्रेषण घडत असते.
विश्रमजन्य संप्रेषण – प्रत्यक्षात कोणतेही संप्रेषण घडत नसताना ते घडत आहे असे जेव्हा व्यवतीला संवेदित होते त्याला विश्रमजन्य संप्रेषण असे म्हणतात. काही मनोविकृत व्यवतीना जे
भास होतात ते या प्रकारात मोडतात. अशा रूपांच्या बाबतीत कोणत्याही प्रकारचे संप्रेषण होत नसूनही ते अशा प्रकारचे संप्रेषण झाल्याचा दावा करतात. म्हणून याला विश्रमजन्य संप्रेषण असे म्हणतात.
वरीलप्रमाणे संप्रेषणातील प्रेषक आणि ग्राहक यांच्या भूमिकेनुसार प्रकार दिसून येतात.
4.4.6 संप्रेषण व सामाजिक चलवळ (Communication & Social Movement) :-
सामाजिक चलवळी हा सामाजिक घटना आहे. सामाजितील अनेक व्यक्ती किंवा संस्था, संघटना विशिष्ट उद्देशाने एकत्र येतात व ते उद्दिष्टच्या पूर्ण करण्यासाठी प्रयत्न करतात व ते पूर्ण करण्यासाठी दिर्घकाळ प्रयत्न चालतो. हा सर्व प्रक्रियेलाख सामाजिक चलवळ असे म्हणतात. या प्रक्रियेमध्ये विचारप्रणाली, नेतृत्वावरोबर संप्रेषण हा घटक महत्त्वाचा आहे.
सामाजिक चलवळ ही समाजातील स्थिर सरचनेमध्ये किंवा समाज व्यवस्थेमध्ये अंशतः किंवा पूर्ण परिवर्तन आणण्यासाठी चालवली जाते. सामाजिक चलवळ ही स्वतःच एक रचना असले. त्यामध्ये नेतृत्व, अनुयायी, विचारप्रवाह या सर्वचा समावेश असतो. त्यामुळे नेतृत्व व अनुयायी यांच्यात समन्वय साधन्यासाठी संप्रेषणाच

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


म . टा . वृत्तसेवा , डोंबिवली
कल्याणमधील सलीम शेख या तरुणाच्या हत्येप्रकरणी बाजारपेठ पोलिसांनी सागर उर्फ सागऱ्या पंडीतरक्षी ( २२ ) या तरुणाला अटक केली आहे . मात्र अद्याप हत्येमागचा नेमका हेतू स्पष्ट होऊ शकलेला नाही .
१३ नोव्हेंबर रोजी कल्याणमधील बैलबाजार परिसरात सलीम शेख ( १७ ) या तरुणाची हत्या करण्यात आली होती . या हत्येत सागरचा सहभाग असण्याची शक्यता वर्तवण्यात आल्याने पोलिस इन्स्पेक्टर रविंद्र तायडे यांच्या पथकाने सागरला अटक केली . सागरला बाजारपेठ पोलिसांनी घटनेच्या दिवशी सुरा बाळगल्याप्रकरणी अटक केल्याने सध्या तो आधारवाडी तुरुंगात होता .
पोलिसांनी सागर याला तुरुंगातून ताब्यात घेतले असून , कल्याण कोर्टाने त्याला २३ ऑक्टोबरपर्यंत पोलिस कोठडीत धाडले आहे .


गेल्या सोमवारी रात्री महाडमध्ये अत्यंत भीषण असा अपघात घडला. या दुर्दैवी अपघातात अनेक कुटुंबांनी आपली कर्ती-सवरती, जवळची माणसं गमावली. त्यांचं हे दुःख कधीही भरून न येणारं आहे. या अपघातानं अनेक प्रश्न निर्माण झाले आहेत. अशा वेळी कसं वागायला नको, याचं 'उत्तम' दर्शनही अनेक घटकांनी घडवलं आहे.
मनामनांत हर्ष खुलवणाऱ्या श्रावण महिन्याचं आगमन यंदा निदान महाराष्ट्रासाठी तरी दुःखद आणि धक्कादायक बातमीनं झालं. महाडला सावित्री नदीला आलेल्या पुराचा ताण सहन न झाल्यानं तीवरचाब्रिटिशकालीन पूल वाहून गेला आणि सोबत अनेक कुटुंबांच्या आशा-आकांक्षा, नातीगोतीही पुराच्या लोटात घेऊन गेला. 'एक लाट तोडी दोघां, पुन्हा नाही गाठ' या ओळींची तीव्रता प्रकर्षानं जाणवली आणि कितीही प्रगती झाली असली, तर 'पराधीन आहे जगती पुत्र मानवाचा' याचीही सत्यता पटली.
झालेला अपघात नक्कीच कल्पनेच्या पलीकडचा आणि दुर्दैवी होता; मात्र तरीही या अपघातानंतर अनेक प्रश्न उपस्थित झाले आहेत. अशा प्रकारच्या अपघातांची कल्पना कदाचित सामान्य माणूस करू शकत नसला, तरी सरकारी यंत्रणांना ती असायलाच हवी. तशी ती आपल्याकडच्या यंत्रणांना नाही, हे या अपघातामुळे उघड झालं. हा पूल वाहून गेल्यानंतर अचानक जाग आल्याप्रमाणे राज्यातल्या सर्व पुलांच्या स्ट्रक्चरल ऑडिटचे आदेश सार्वजनिक बांधकाममंत्र्यांनी दिले. सांगलीतला आयर्विन पूल, मुंबईतला कळवा पूल वाहतुकीसाठी बंद करण्यात आला. मग ही दुर्घटना घडलीच नसती, तर काय झालं असतं, असा प्रश्न मनात आल्यावाचून राहत नाही. कारण हा अपघात झालाच नसता, तरी यंत्रणेला जाग आणण्यासाठी पुढे एखादा अपघात घडावाच लागला असता, असं म्हणायला पुरेपूर वाव आहे. वास्तविक ज्या मुंबई-गोवा महामार्गावरचा हा पूल वाहून गेला, त्याच महामार्गावरचे किमान वीस ते बावीस पूल ब्रिटिशकालीन किंवा जुने आहेत. सावित्रीसह जगबुडी, वाशिष्ठी, शास्त्री, सोनवी, बाव, काजळी, अर्जुना, पियाळी, गड, भंगसाळ, पीठढवळ अशा अनेक नद्या या महामार्गाला छेदून जात असल्यामुळे एवढे पूल ही या मार्गाची अपरिहार्यता (आणि सौंदर्यही) आहे.
हा संपूर्ण महामार्ग कोकणातून जातो आणि कोकण-गोवा हा वार्षिक सरासरी साडेतीन हजार मिलिमीटर पाऊस पडणारा प्रदेश असल्यामुळे तिथल्या नद्यांना पूर येणं, पुरात पूल पाण्याखाली जाणं या गोष्टी नव्या नाहीत. (सिंधुदुर्ग जिल्ह्यातल्या कुडाळचा पीठढवळ पूल हे याचं एक चांगलं उदाहरण आहे.) हे सगळेच पूल जीर्ण झाले नसले, तरीही महाडसारखा अपघात कोकणात कोणत्याही जिल्ह्यात कधीही घडू शकतो, अशी स्थिती आहे. शिवाय अलीकडे कोकणातल्या पर्यटनाचं प्रमाणही वाढीला लागलेलं असल्यानं या मार्गावर कायमच वर्दळ असते. गणपती, नवरात्र, दिवाळी अशा सणासुदीच्या काळात तर ही वर्दळ कित्येक पटींनी वाढीला लागते. अशी परिस्थिती असतानाही या मार्गावरच्या पुलांचं ऑडिट होण्यासाठी महाडचा अपघात घडण्याची वेळ यावी लागली.
महाडच्या नागरिकांनी या पुलाबाबत अनेकदा यंत्रणेला सावध केलं होतं. असं असतानाही पुरेशी काळजी घेऊन हा पूल वाहतुकीसाठी वेळीच बंद का करण्यात आला नाही, हा नागरिकांचा सवाल नक्कीच दुर्लक्ष करण्यासारखा नाही. शिवाय पर्यायी पूल बांधून तयार असताना आणि वाहतुकीसाठी खुलाही असताना असं का करण्यात आलं, या प्रश्नाचं ठोस उत्तर सरकारकडे नाही. संगमेश्वरातल्या शास्त्री आणि सोनवी नदीवरच्या पुलांच्या नव्यानं उभारणीसाठीही तिथले नागरिक, स्थानिक वृत्तपत्रं यांच्या माध्यमातून सातत्यानं मागणी केली जात आहे; पण आतापर्यंत तरी त्यातून केवळ त्या नागरिकांनाच आपल्या समस्येची उजळणी होण्यापलीकडे काहीही साध्य झालेलं नाही.
दुसरा महत्त्वाचा प्रश्न म्हणजे शोधकार्य सुरू केल्यानंतर पहिला संपूर्ण दिवस केवळ घटनास्थळाजवळच सर्व यंत्रणा शोध घेत होत्या. घटनास्थळावरून थोड्याच अंतरावर खाडी आहे आणि तिथून ती नदी अरबी समुद्राला मिळते. अपघात घडला त्या रात्रीपासून दुसऱ्या दिवशीपर्यंत नदीच्या प्रवाहाला प्रचंड वेग होता. तरीही ती गोष्ट लक्षात न घेता शोधकार्याची व्याप्ती चार-पाच किलोमीटरपर्यंतच मर्यादित ठेवण्याचा उद्देशच कळला नाही. तिसऱ्या दिवशी दापोली तालुक्यातल्या आंजर्ल्यात एसटी चालकाचा मृतदेह सापडल्यानंतर शोधाची व्याप्ती वाढवण्यात आली. पाण्य


text: Title: १८२३ साली लोकहितवादींचा जन्म कोठे झाला .


text:
मनोकायिक विकारांवर उपचार करताना संगीतोपचाराचाही विचार व्हावा :तज्ज्ञांची अपेक्षा*
*'म्युझिक थेरपी'वर तज्ज्ञांच्या फेसबुक लाईव्ह संवादाला प्रतिसाद*
*'ट्रू वेल्थ इंटिग्रेटीव्ह हेल्थ सेंटर' चा उपक्रम*
'संगीतातील सूर आणि शब्द आपल्या मेंदूतील डोपामाईन या आनंदलहरी निर्माण करणाऱ्या हार्मोनच्या निर्मितीला उत्तेजना देत असल्याने मनोकायिक विकारांमध्ये त्याचा सकारात्मक उपयोग होतो. यामागच्या न्यूरोसायन्सवर आणखी संशोधन होण्याची आवश्यकता आहे.शारीरिक तसेच मनोकायिक विकारांवर उपचार करताना संगीतोपचाराचाही विचार व्हावा अशी अपेक्षा या क्षेत्रातील तज्ज्ञांनी व्यक्त केली.
'शारीरिक आणि मनोविकारांवर संगीतोपचाराचा होणारा परिणाम'(म्युझिकथेरपी)या विषयावर या क्षेत्रातील तज्ज्ञांचा फेसबुक लाईव्ह संवाद ४ जून रोजी सायंकाळी ६ वाजता आयोजित करण्यात आला होता.'ट्रू वेल्थ इंटिग्रेटीव्ह हेल्थ सेंटर'ने आयोजित केलेल्या या संवादात न्यूरोसर्जन डॉ.शिरीष हस्तक,संगीतोपचार तज्ज्ञ डॉ.आसावरी ठोंबरे,आहारतज्ज्ञ राजश्री गाडगीळ सहभागी झाल्या.लर्निंग डिसॅबिलिटी,पार्किन्सन्स,डिप्रेशन,हायपर टेन्शन,मधुमेह या बाबतीत संगीतोपचारांची आणि परिणामांची चर्चा या संवादादरम्यान करण्यात आली.
न्यूरोसर्जन डॉ.शिरीष हस्तक म्हणाले,'म्युझिक थेरपी(संगीतोपचार) हे मानवी मेंदूला उद्दीपित करतात आणि उपचारही करतात.संगीतातील सूर आणि शब्दांचा मानवी मनावर,मेंदूवर परिणाम होत असतो.सूर आणि शब्दांचे रूपांतर भावनांमध्ये होते.संगीतोपचाराने विचारात सहजता येते.तर स्वतः गायन करणे,वाद्य वाजवणे हे मेंदूचा,मनाचा व्यायाम करण्यासारखे आहे.शारीरिक तसेच मनोकायिक विकारांवर उपचार करताना आपण बाह्य घटकांचा विचार करतो तसाच आतून मदत करणाऱ्या संगीतोपचारांसारख्या घटकांचाही विचार केला पाहिजे.संगीत,गायन आणि वादन हे मनांतर्गत घडणाऱ्या क्रिया मानवी मनाला मुक्त करतात.पार्किन्सन्स,डिमेन्शिया सारख्या विकारात म्युझिक थेरपीचा चांगला उपयोग झाल्याचे दिसून आले आहे.
डॉ. आसावरी ठोंबरे म्हणाल्या,'संगीतोपचाराला आयुर्वेदाचा पाया आहे.वात,कफ,पित्त प्रकृतीनुसार या उपचारांचा परिणाम दिसून येतो.हे त्रिगुणात्मक दोष बिघडले कि प्रकृती बिघडते,विकार निर्माण होतात.शास्त्रीय संगीतात गानसमय जे दिले आहेत,या तीन दोषांचा विचार करून ते ठरवलेले आहेत.संगीतोपचाराने मानसिक थकवा जातो.प्रतिकार शक्ती वाढते आणि शारीरिक-मानसिक विकार वाढण्याची प्रक्रिया कमी होते.शरीरात अनुकूल जैविक आणि रासायनिक बदल घडवून आणण्यात म्युझिक थेरपीचा उपयोग होतो.स्ट्रोक येणे,ऑटिझम,सेरेब्रल पाल्सी,डाऊन सिंड्रोम,एपिलेप्सी,मायग्रेन या विकारांमध्ये म्युझिक थेरपी उपयुक्त ठरते.यावर अजून अभ्यास आणि संशोधन उपयुक्त ठरेल.'
या फेसबुक लाईव्ह संवादामध्ये विजय ठोंबरे आणि एड.नंदकुमार राजूरकर यांनीही आपले अनुभव मांडले.'ट्रू वेल्थ इंटिग्रेटीव्ह हेल्थ सेंटर'च्या संचालक राजश्री गाडगीळ यांनी संयोजन केले.

dataset: uonlp/CulturaX


text:
redirekanar increase issue at nashik | 'रेडीरेकनरबाबत कदापि अन्याय होऊ देणार नाही', खडसे यांचा शब्द - Divya Marathi
Redirekanar Increase Issue At Nashik
'रेडीरेकनरबाबत कदापि अन्याय होऊ देणार नाही', खडसे यांचा शब्द
नाशिक - रेडीरेकनरबाबतसरकार नाशिककरांवर अन्याय होऊ देणार नाही, असा शब्द महसूलमंत्री एकनाथ खडसे यांनी बुधवारी क्रेडाईच्या शिष्टमंडळाला दिला. क्रेडाई नाशिकचे अध्यक्ष जयेश ठक्कर यांच्या नेतृत्वाखालील शिष्‍टमंडळाने मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणीस यांच्यासह अन्य मंत्र्यांची नागपुरात भेट घेतली.
शिष्टमंडळाने सांगितले की, नाशिकमध्ये सन २०१४ मध्ये अवास्तव पद्धतीने रेडीरेकनरचे दर वाढले असून, ते वास्तवातील बाजारदरापेक्षा िकतीतरी पट जास्त असल्याने खरेदी-विक्रीचे व्यवहार ठप्प झाले आहेत. शासनाचा महसूलही घटला असून, सर्वसामान्यांना घरांची खरेदी मुश्कील झाली आहे. सन २०१५ मध्ये रेडीरेकनरचे नवे दर वाढविता २०१४ चेही दर कमी व्हावेत, अशी मागणी शिष्टमंडळाने मुख्यमंत्री महसूलमंत्र्यांकडे केली. खडसे यांनी यावर नाशिककरांवर अन्याय होणार नाही, याची दक्षता घेतली जाईल, असे स्पष्ट केले. यासंदर्भात दोन दिवसांपूर्वीच राज्याच्या मुद्रांक नोंदणी आयुक्तांना सूचना दिल्‍याचेही त्यांनी सांगितले.
शिष्‍टमंडळाने मुख्यमंत्री फडणवीस यांच्यासह नगरविकासमंत्री रणजित पाटील, ग्रामविकासमंत्री पंकजा मुंडे यांचीही भेट घेऊन शेल्टर प्रदर्शनाला भेट देण्याचे आमंत्रण दिले. क्रेडाईचे मानद सचिव सुनील कोतवाल, माजी अध्यक्ष सुरेश पाटील, राजू ठक्कर यांचा शिष्‍टमंडळात समावेश होता. या वेळी आमदार देवयानी फरांदे, आमदार बाळासाहेब सानप आमदार सीमा हिरे यांनीही नाशिककरांची बाजू मांडली.
मुख्यमंत्री देणार क्रेडाईला अर्धा तास
२६डिसेंबरला मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस नाशिक दौऱ्यावर असून, या दौऱ्यात अर्ध्या तासाचा वेळ खास क्रेडाईसाठी देणार आहेत. क्रेडाईच्या विविध समस्या, सूचना जाणून घेणार असल्याचे त्यांनी क्रेडाईच्या शिष्टमंडळाला सांगितले.


text:
करतात पण त्याची जाणिव किती लोकांना असते? हा भोग नक्ते काय?
शासंक माझा मित्र. अगदी जीवस्य कंठस्य. शाळेत आम्ही एकाच बाकावर बसत असू. आठवीयर्ष त्याचे ठिक होते. अभ्यासात लक्ष होते. पण सारा मामला बिघडला तो नववीत. उल्का नावाची एक सुंदर मुलगी आमच्या वर्गात आली आणि बेटा फसला तिच्या प्रेमात. मल्हाही याचा मागमुस नक्तता. तो समजला अकरावीत आल्यावर. त्याची अभ्यासाची बेवलेन पार बदलली. अबोल झाला तो. भडाभडा बोलणारा तो पार ढेपावून गेला. स्वप्नालू झाला आणि पार बदलून गेला. दहावीला आमचे वर्ग बदलले. आणि त्याचा संपर्क संपला. तो भेटे शाळेत जाताना किंवा घरी पसरताना. झटपट चालणारा तो रंगाळत चालायचा तिचा पाठलाग करीत. मी त्याला अनेकदा विचारले पण उत्तर नाही. मी त्याच नाद सोडला. उल्का वडाळ्याला रहायची. शंशाकही तेथेच म्हणजे त्याच कॉल्नीत. अकरावीत आम्ही एकाच वर्गात आलो. आम्ही एकाच बाकडचावर. मी त्याला बोलते केले. वेडा भडाभडा बोलायला लागला. तो फसला होता तिच्या प्रेमात. अजाणते वय ते. पण आताशा तो सावरला होता.
उल्का दुसऱ्या वर्षात. तो इतका स्वप्नालू झाला होता की हरवलेला असायचा बेटा. वर्ष संपले, सेंड ऑफ झाला. नी तो एक दिवस मला भेटला.
मग आम्ही भटकत भटकत फाईव्ह गार्डनमध्ये फिरायल गेलो. तेव्हा त्याने सारी कथा मला सांगितली.
"अरे! नारायण. मी पुरता फसलोय रे त्या उल्केच्या प्रेमात. पण तिच्याशी गेल्या तीन वर्षात संपर्क नाही. आता शाळा संपली पुढे ती भेटल की नाही भरोसा नाही. वेडा ब्हायची वेळ आली आहे!" तो.
"मग तू भेट की तिला, कशाला उगाच तल्लमल्लत रहायचे. 'एक घाव दोन तुकडे' ती नजरेला नजर देते ना तुझ्या. तुझ्या समोरच्या इमारतीत रहाते. भाऊ भेट तिला किंवा पत्र पाठव!" मी.
"हो! हे छाण!" तो.
आणि त्याने तिला पत्र पाठवले. ते पडले वडिलांच्या हातात. झाला ना घोटाळ्या. त्याच्या घरात, तिच्या घरात मग महाभारत.
मला नंतर समजले हे त्याच्याकडूनच. मधल्या काळात अनेक स्थित्यंतरे झाली. प्रत्येकचाचे रस्ते वेगळे झाले. काही कॉलेजमध्ये गेले. काही नोकरीच्या शोधात नी संपर्क संपले.
एकदा तो मला ट्रेनमध्ये भेटला नी मला सोडायला तयार होईना. ता नेह्लीच्या ऑफिसला अनू सचिवाल्यात. दोघांच्याही ऑफिसच्या वेळा वेगळ्या. पण अधिवेशन होते म्हणून मी लक्वकर जायचो. अधिवेशन संपले. आणि शास्त्रांकने मला गाठले. एक दिवस सकाळी चर्चेटला. मला तसा ऑफिसला जायला अवकाश होता. मग आम्ही चर्चेटच्या समोरच्या वेलकममध्ये गेलो. तो म्हणाला, 'नारू, तू नेहमीच घारूत, आज कॉफी घेऊ या की!' मला नाही म्हणता येईना आणि मग हॉटेल गाठले.
त्यानेच कॉफीची ऑर्डर दिली. खूप गर्दी होती हॉटेलात. विरार पासून लोक यायचे या हॉटेलात. नाष्ट करायचे आणि चहा कॉफी घेऊन कार्यालयात जायचे. जास्त वेळ लागला कॉफी यायला.
"अरे, तुला!" तो.
"काय बोल!" मी.
तूलू खूप काही सांगयाचे आहे रे. पण सुरवात कोटून करावी समजत नाही?" तो.
'बोल बिनधास्त!' मी.
'अरे ते उल्का प्रकरण! जीव लावला मी तेव्हा आणि आता माझा जीव जायची वेळ आली आहे!' तो.
'काय झाले ते सांग ना!' मी.
तो थोडा वेळ हरवून बसला आपल्या विचार चक्रात.
'काय रे! ती आठवली काय?' मी.
'होय रे! छळत्येय मला रात्र दिवस. नजरेसमोरून हटत नाही! ती आता आहे कुठे, काहीच पत्ता नाही! एकदा या हॉटलच्या इमारतीत जाताना दिसली. ….. चे ते ऑफिस! पण डेरिंग होईना रे तिला हाक मारायची, पाहतच राहिलो मी.' तो.
'मग जायचे तिच्या मागे!' मी.
'अरे काय! एवढे गट्ट्स असते ना तर गटबली असतीरे!' तो.
'तुझे वय काय रे आता?' मी.
'पन्नास.' तो.
'म्हणजे मध्ये ३५ वर्षें गेली!' मी.
'होय रे नाही विसरता येत तिला!' तो.
'लघ केलेस ना?' मी
'हो! तीन मुले आहेत. मोठा मुलगा आता कॉलेजमध्ये जातोय!' तो.
'मग एक काम कर! सोड तिचा नाद आणि आपल्या प्रपंचात मन रमव!' मी.
तो गप्पच राहिला. त्याच्या अंग विशेषावरून तो निघाणार असे बाटले मला. कॉफी संपली होती. तो उठला. मी ही.
'नाही रे चैन पडत तिच्या शिवाय!' तो.
एवढेच तो म्हणाला आणि काउंटर वर पैसे देऊन मला न पहाता. तरातरा निघाला व मी त्याच्या पाठमोन्या आकृतीकडे पहातच राहिलो.
मी म्हटले काय वेडा माणूस आहे हा. पण एवढे मात्र खरे


text: पाम जुमैराचा विडियो पाहिला.काय सुंदर जागा आहे.खुप मज्जा आली असेल ना…


text:
्गाचे आहे. भारतासारख्या देशात जेथे कस्टमर ओरिएन्टेशन ही संज्ञा अजून रुजूही शकलेली नाही तेथे ह्या रुग्णालयात अगदी मामा, मावशी हे कर्मचारीसुद्धा रुग्णाशी हसतमुख नाते निर्माण करतात. ह्या सगळ्याच्या मुळाशी डॉ. श्रीमती देवयानी लिमये, डॉ. श्रीरंग लिमये व डॉ. स्वप्ना लिमये ह्यांची सेवाभावी विचारधारा आहे हे सहज जाणवते. रुग्णालयात अजून स्वतःची केटरिंग व्यवस्था नाही. मात्र त्या परिसरात पन्नास मीटर्सच्या त्रिज्येत आहार, फळे, ज्यूस असे सर्व काही मिळते. माझ्या अनुभवाप्रमाणे येथील चार्जेसही इतर रुग्णालयांइतकेच आहेत.
२. रुग्णालयात भरती होणार रुग्ण व त्याचे नातेवाईक ह्यांची सर्वात मोठी मानसिक गरज म्हणजे 'माझी सर्वांना काळजी आहे' ह्या इच्छेची पूर्तता होणे! देवयानीमध्ये नेमके हेच होते. अनावश्यक व्यावसायिकता न आणता डॉ. श्रीरंग लिमये, डॉ. स्वप्ना लिमये व डॉ. वैशाली पाठक हे सर्व रुग्णांशी आत्मीयतेचे नाते जोडतात.
३. देवयानीने पुण्यातील एकाहून एक तज्ञ डॉक्टरांना आपल्याशी संलग्न करून घेतलेले असून त्यांच्या नियमीत भेटी तेथे असतात.
४. प्रवेश, भरतीदरम्यानच्या उपचारांचा खर्च, मेडिकल स्टोअरमधील आर्थिक व्यवहार व डिसचार्जच्या वेळच्य अप्रक्रिया अतिशय सुलभपणे पार पडतात.
श्रीमती देवयानी लिमये ह्या स्वतः स्त्रीरोग तज्ञ असून त्या आता ७८ वर्षांच्या आहेत. त्यांनीच स्थापन केलेले हे रुग्णालय आधी त्याच परिसरात थोड्या लहान स्वरुपात होते. आता ते भव्य स्वरुपात पुनर्निर्मीत झालेले असून रुग्णांसाठी अतिशय सहाय्यभूत ठरत आहे. देवयानी रुग्णालयामध्ये इतरही विविध योजना आहेत, स्वतःच्या रुग्णवाहिकाही आहेत. अतिशय मोठ्या रुग्णालयांमधील गोंधळून टाकणारा पसारा आणि अतिशय लहान रुग्णालयांमधील मर्यादीत उपचार ह्या दोघांच्या तुलनेत हे मिडियम साईझ मात्र अत्याधुनिक रुग्णालय निश्चितच खूप सोयीचे आहे.
खाली काही छायाचित्रे देत आहे.
प्रवेशद्वारः
रिसेप्शनः
इमारतः
डॉ. श्रीरंग लिमये शिबीराचे शुभारंभीय भाषण करताना:
सकाळचे श्री डी आर कुलकर्णी महिलांना उपक्रमाची माहिती देताना:
व्यासपीठावर डॉ. श्रीरंग लिमये, डॉ. श्रीमती देवयानी लिमये, डॉ. स्वप्ना लिमये व डॉ. वैशाली पाठकः
डॉ. स्वप्ना लिमये महिलांना मार्गदर्शन करताना:
डॉ. वैशाली पाठक उपस्थित महिलांच्या शंकांची उत्तरे देताना:
मायबोलीच्या धोरणानुसार लेखात काही छोटे बद्ल केले आहेत : वेबमास्तर
@बेफिकीर - तुमचा उद्देश
@बेफिकीर - तुमचा उद्देश चांगला असेल ही आणि डॉक्टर लिमये पण चांगल्या असतील पण हा लेख अगदी पूर्ण पणे त्या रुग्णालयाची जहीरात वाटते आहे.
तुम्ही असे कुठलेच विशेष प्रसंग लिहीले नाहीत की त्यातुन हॉस्पिटल बद्दल बाकीच्या हॉस्पिटल पेक्षा वेगळे मत तयार व्हावे.
तुम्ही लिहीलेल्या सर्व गोष्टी फक्त नावे बदलुन "शाश्वत" किंवा "संह्याद्री" ला लागू होत असाव्यात.
मला तर पौड रोड वरच्या कृष्णा हॉस्पीटल चा अनुभव पण चांगला आहे.
Submitted by टोचा on 19 January, 2015 - 05:28
इथे गोंधळ घालणार्‍य अप्रत्येक
इथे गोंधळ घालणार्‍य अप्रत्येक व्यक्तीला इब्लिसदादा!
रुग्णालयाची माहीती देता आली आणि तसे प्रतिसाद आले तर बरं होईल असं वाटतंय मला तरी
Submitted by रीया on 19 January, 2015 - 05:33
मायबोलीच्या धोरणानुसार लेखात
लेखाच्या खाली हे वाक्य नुतकेच वाचले. आता मायबोलीच्या धोरणानुसार सगळं सुरू असताना मायबोलीवर तरी वेबमास्तरांपेक्षा आपण मोठे आहोत की काय याचा लोकांनी विचार केलेला बरा.
Submitted by कोकणस्थ on 19 January, 2015 - 05:52
कोकणस्थ +१
Submitted by सुजा on 19 January, 2015 - 05:43
म्हणजे मायबोलीच्या धोरणात बसत
म्हणजे मायबोलीच्या धोरणात बसत नव्हते.
Submitted by दिवाकर देशमुख on 19 January, 2015 - 05:49
मा. वेबमास्तर, आपण जातीने
मा. वेबमास्तर,
आपण जातीने लक्ष घातल्याबद्दल अनेक आभार!
एक नम्र विनंती आहे - मी लेख हरिडली पुन्हा वाचून पाहिला, नेमके बदल लक्षात आले नाहीत. आपल्याला ते विचारून त्रास देणे योग्य नाही ह्याची जाणीव आहे. पण मायबोलीच्या धोरणात काय बसत नव्हते हे लक्षात आणून दिलेत तर नक्की मदत होईल व पुढे काळजी घेता येईल.
तसेच, आपण स्वतः जातीने ह्यात लक्ष घालण्यासाठी आलाच आहात तर काही दुर्दैवी व अशोभिवंत प्रतिसाद नष्ट झाले तर उपकृत होईन. ह्या लेखाच्या माध्यमातून मला


text:
Ajadhi police's Chardham yatra! अजनी पोलिसांची चारधाम यात्रा! | eSakal
Ajadhi Police's Chardham Yatra!
नागपूर : ज्येष्ठ विधिज्ञ ऍड. भय्यासाहेब धवड हे पत्नी वनितासह चार महिन्यांपूर्वी अचानक बेपत्ता झाले. त्यांचा शोध घेण्याच्या नावाखाली अजनी ठाण्यातील तीन पोलिस कर्मचाऱ्यांनी स्वतःची चारधाम यात्रा करवून घेतली. पथक रिकाम्या हाताने परतल्याची माहिती आहे. "सकाळ'ने हे प्रकरण उचलून धरल्याने पोलिस आयुक्‍ताने ठाणेदार शैलेश संखे यांची बदली केली, हे विशेष.
ऍड. भय्यासाहेब बारकुजी धवड (62) व पत्नी वनिता (55) हे 28 जुलैला रात्री दहा वाजता ते जेवण करून झोपले. दुसऱ्या दिवशी पहाटे चार वाजताच्या सुमारास ते बेपत्ता झाले. मुलाने अजनी पोलिस ठाण्यात आई-वडील मिसिंग झाल्याची तक्रार दिली. अजनी पोलिसांनी रेल्वेस्थानक, बसस्थानक व खासगी वाहनांच्या थांब्यावर शोध घेतला. त्यानंतर तपास थंडबस्त्यात ठेवला. त्यामुळे विधी संघटना व प्रसारमाध्यमांनी पोलिसांच्या तपासावर आणि भूमिकेवर संशय घेतला होता.
वकिलांच्या संघटनांनी पोलिस आयुक्‍त डॉ. भूषणकुमार उपाध्याय यांना निवेदन देऊन गांभीर्याने लक्ष देण्याची मागणी केली. जनमानसात अजनी पोलिसांची प्रतिमा मलिन होत असल्यामुळे पोलिस आयुक्‍तांनी ठाणेदाराचे कान टोचले. त्यानंतर ठाणेदाराने पोलिस उपनिरीक्षक व दोन पोलिस कर्मचाऱ्यांना ऍड. धवड दाम्पत्याच्या शोधात चारधाम यात्रेला पाठवले. धवड दाम्पत्याचा शोध घेतल्याचा दावा पथकाने केला. मात्र, आठ दिवसांच्या टूर नंतर पोलिस पथक रिकाम्या हाताने नागपुरात परतल्याची माहिती आहे.
पथकाचे संपले पैसे
तपासाच्या नावाखाली चारधाम यात्रेला गेलेल्या अजनीच्या पथकाला गंगटोक येथे ऍड. दाम्पत्याच्या शोधासाठी जायचे होते. मात्र, पथकाकडील पैसे संपले. त्यांनी अजनीतील अधिकाऱ्यांशी संपर्क साधून पैसे संपल्याचे सांगितले. पोलिस अधिकाऱ्यांनी पथकाला पैसे पाठविले नाही. त्यामुळे पथकानेही कोणतेही गांभीर्य न दाखवता शोधाशोध सोडून तडकाफडकी परत आल्याची चर्चा पोलिस ठाण्यात होती.


राजस्थान, १७ जुलै : राजस्थानच्या भरतपूर शहरात एका युवकाने एक मुलीची झेड काढल्याने तिने त्याची चक्क काठीने मारहाण केल्याचा प्रकार कॅमेरात कैद झाला आहे. हा व्हिडीओ सोशल मीडियावर व्हायरल होत असून तो गेल्या आठवड्यातील असल्याचा अंदाज वर्तवला जात आहे. या व्हिडिओमध्ये ती मुलगी शहरातील मुखर्जी नगर सेक्टर-३ मध्ये त्या युवकाची धुलाई करताना दिसत आहे. यावेळी ती मुलगी म्हणते की, ' तू काय स्वतःला डोनाल्ड ट्रम्पचा (अमेरिकेचे राष्ट्रपती) मुलगा समजतोस का ?, जर तसं असेल तर हा तुझा मोठा गैरसमज आहे. कुठली पण मुलगी असो तिला कमी कधीच लेखू नका. ती तिचा हक्क मांडता येतो'.
आजकाल सोशल मीडिया वर व्हिडिओ व्हायरल होण्याचा प्रकार खूपच वाढला आहे. काही फायद्याचे ठरतात तर काही असेच व्हायरल होतात. राजस्थानमध्ये असाच एक सोशल मीडियावर व्हिडीओ व्हायरल झालाय. भरतपूर शहरातील या मुलीच्या म्हणण्यानुसार गेले अनेक दिवस तो मुलगा तिचा पाठलाग करत होता. आणि तिचं नाव खराब करण्याच्या हेतूने विविध अफवाही पसरवण्याचा प्रयत्न त्याने केला. ज्या दिवशी त्या मुलीने त्या युवकाला धडा शिकवत त्याची धुलाई केली तेंव्हा एका युवकाने त्याचा व्हिडिओ बनवला. आणि तो सोशल मीडियावर व्हायरल केला. यामध्ये ती मुलगी गर्दीत त्या युवकाची धुलाई करताना दिसत आहे. आणि तिथे उपस्थित असलेल्या लोकांना त्याच्या गैर वर्तवणुकीबद्दल सांगत आहे.First Published: Jul 17, 2018 06:13 PM IST


ोशदेखील प्रकाशित केला आहे. राज्य विधानमंडळात सादर केली जाणारी विधेयके आणि राज्य अधिनियम ह्यांचा मराठी अनुवाद करण्याचे काम सुरुवातीपासूनच ह्या संचालनालयात केले जाते. काही वर्षांनी अधिनियमांच्या मराठी अनुवादाचे कामही नव्याने सुरू करण्यात आले. हे अनुवाद करताना इंग्रजी संज्ञांकरिता वापरण्यात आलेल्या मराठी पर्यायांमधून विधि क्षेत्रातील परिभाषा आपोआप निर्माण होत गेली. त्या परिभाषेवर कोश या दृष्टीने सर्व संस्कार करण्यात येऊन न्याय व्यवहार कोश प्रसिद्ध करण्यात आला.
वस्तुत:, आधी भाषा व मग कोश ही नैसर्गिक प्रक्रिया आहे. भाषेत वापरले जाणारे शब्दच कोशात दाखल होतात. तथापि, पारतंत्र्यामुळे भारतासारख्या काही देशांवर परभाषा लादली गेली. व मध्यंतरीच्या काळात देशी भाषा ज्ञानभाषा म्हणून विकसित होण्याची प्रक्रिया थंडावली. त्यामुळे स्वातंत्र्योत्तर काळात इंग्रजी हीच आपली आधुनिक जगातील ज्ञानभाषा झाली असल्याने आपणास आता भाषांतर–प्रक्रियेचा अवलंब करावा लागत आहे. ग्रामीण भागातील जनतेला ज्ञानाविज्ञानाची ओळख करून देण्यासाठी आपल्याला प्रादेशिक भाषांमधून ग्रंथनिर्मिती करावी लागणार आहे व त्यासाठी नवी शास्त्रीय परिभाषा घडवणे गरजेचे आहे. म्हणून या बाबतीत आधी परिभाषा कोश व मग देशी भाषेतील ग्रंथलेखन ही कृत्रिम प्रक्रिया अवलंबावी लागत आहे.
[१]
संदर्भ
- ↑ (-'चेतना प्रधान' (विभागीय साहाय्यक संचालक), [[w:भाषा संचालनालय|]] यांनी आपला हा निबंध "कोश वाङमय - ज्ञानप्राप्तीचे प्रभावी साधन" या ऐक्यभारती संशोधन संस्था आणि [[w:पुणे विद्यापीठ|]] पुणे यांच्या संयूक्तपणे आयोजित कार्यशाळेत दिनांक १७ जानेवारी रविवार २०१० रोजी वाचला गेला.सभेतच हा निबंध प्रताधिकार मुक्त स्वरूपात आंतरजालावर प्रसिद्धीस उपलब्ध करावा अशी विनंती केली होती ती त्यांनी मान्य केली.मराठी टंकलेखीत मुद्रणाची आवृत्ती विजय पाध्ये यांनी utf8 यूनिकोडीत केली आंतरजालीय व इतरत्र मुक्त प्रकाशनास मान्यता पुन्हा एकदा नक्की केल्याचे कळविले.)
मागील मुखपृष्ठ विशेष अंक - अंक १ - अंक २ -
पुढील लेख आता आपल्या योगदानासाठी खुला आहे
- अंक ४


text:
कऱ्हेगड हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील एक किल्ला आहे. नाशिक जिल्ह्यामध्ये सटाणा तालुका आहे. हा भाग पूर्वी बागलाण म्हणून ओळखला जात असे. आजही अनेकदा याचा उल्लेख बागलाण असा केला जातो.
भौगोलिक स्थान
सटाणा या तालुक्याच्या गावाच्या ईशान्येकडे नामपूर हे गाव आहे. या नामपूरच्या वाटेवर कऱ्हे नावाचे लहानसे गाव आहे. या गावाजवळच कऱ्हेगडाचा किल्ला आहे. हा किल्ला स्थानिक लोकांना अपरिचित आहे. स्थानिक लोक याला भवानीचा डोंगर म्हणून ओळखतात. १९८७ साली नाशिकमधील ज्येष्ठ इतिहासतज्ञ श्री. गिरीश टकले यांनी घेतलेल्या एका शोध मोहिमेमध्ये कऱ्हेगडाचे स्थान निश्चित करण्यात यश मिळाले. याच मोहिमेदरम्यान या भागात दुंधागड आणि अजमेर हे सुद्धा किल्ले असल्याचे समजले.
कसे जाल ?
सटाणाहून मुलाणेमार्गे दोधेश्वर येथील मंदिराजवळ पोहोचता येते. सटाणापासून १२ ते १३ कि.मी. अंतरावर दोधेश्वराचे मंदिर डोंगराच्या सानिध्यात उभे आहे. या निसर्गरम्य परिसरापासून २-३ किलोमीटरवर कऱ्हेगडाचा पायथा आहे. कऱ्हेगडाच्या उत्तरेकडे उतरलेल्या डोंगरदांड्यावरूनच किल्ल्यावर जाण्याचा मार्ग आहे.
गडावरील पहाण्यासारखी ठिकाणे
कऱ्हेगडाच्या माथ्याखाली कातळामध्ये खोदलेल्या काही पायऱ्यांवरून आपण माथ्यावर दाखल होतो. कऱ्हेगडाचा माथा लहानसा आहे. माथ्यावर घरांच्या जोत्याचे अवशेष आढळतात. कातळात कोरलेली पाण्याची टाकी आहेत. काही वेळेस या टाक्यांमध्ये शेवाळे वाढलेले असते तर काही वेळेस ती कोरडीही पडलेली असतात. माथ्याच्या पश्चिम अंगाला कातळात गुहा आहेत. कऱ्हेगडाच्या माथ्यावरून साल्हेर, सालोटा, मुल्हेर, मोरागड, रतनगड, तांबोळ्या, मांगी -तुंगीचे सुळके, सिष्ठा, देरमाळ, पिसोळ, अजमेर तसेच दुंधागड दिसतात. स्वच्छ हवेत अंजठा-सातमाळा रांगेचेही येथून दर्शन होते. कऱ्हेगडाच्या पायथ्यापासून देवळाणे हे गाव सात-आठ कि.मी. अंतरावर आहे. देवळाणे गावामध्ये प्राचीन असे शिवमंदिर आहे. या शिवमंदिरावरील काही शिल्पे प्रेक्षणीय आहेत.
इतिहास
हे सुद्धा पहा
 साल्हेर
 रवळ्या
 भारतातील किल्ले
महाराष्ट्रातील किल्ले
लाल दुवे असणारे लेख


ा की नुसते रस्ते बांधले, असं न करता 'महिला विकास आणि कौशल्य विकास' याकरिताही त्यांनी निधी आणला. जास्तीत जास्त लाभार्थीपर्यंत पोहोचण्याचा त्या प्रयत्न करू लागल्या. स्त्रियांना शिवणकामासोबतच वाहन चालवण्याचंही प्रशिक्षण देण्यासाठी त्या प्रशिक्षणवर्ग आयोजित करत होत्या. फेब्रुवारी २०१७ मध्ये गौरीताईंनी जिल्हा परिषदेची निवडणूक लढवली, पण अवघ्या काही मतांनी त्यांचा पराभव झाला. गौरीताईंनी महिला मंडळाच्या माध्यमातून आपलं काम सुरूच ठेवलं.
ऑक्टोबर २०१७ मध्ये ग्रामपंचायतीची निवडणूक जाहीर झाली. सरपंचपद खुल्या विभागातील स्त्रीकरिता राखीव होतं. कदम-वाकवस्ती गावात नेहमीच काही लोकांचं प्राबल्य आहे. गावात पहिल्यांदाच सरपंचपदासाठी थेट निवडणूक होणार होती आणि गावाला पहिल्यांदाच वेगळा सरपंच मिळण्याची शक्यता होती. गौरीताईंनी ही सरपंचपदाची निवडणूक लढवण्याचं ठरवलं. ''पंचायत समितीतून ग्रामपंचायतीत येणं कमीपणाचं नाही वाटलं का?'' असं विचारल्यावर गौरीताई म्हणाल्या, ''उलट वरच्या कारभाराची चांगली माहिती असल्याचा गावकारभारात फायदाच होणार हे माझ्या डोक्यात पक्के होतं.'' पंचायत समितीच्या अनुभवाचा गावाकरिता फायदा होईल, असा विश्वास त्यांनी गावकऱ्यांना दिला. गावकऱ्यांनीही गौरीताईंना सरपंचपदी निवडून दिलं. गावकऱ्यांनी गौरीताईंच्या पॅनेलचे १४ जण निवडून दिले. तीन जण विरोधी गटाचे निवडून आले.
'यशदा'च्या प्रशिक्षणात गावाचं उत्पन्न वाढवलं तर स्वावलंबनाने गावविकास करता येतो, हा धडा गौरीताईंना मिळाला होता. गौरीताईंनी ग्रामपंचायतीच्या कामकाजाची आणि ग्रामपंचायतीच्या सद्य:स्थितीची माहिती घेण्यास सुरुवात केली. गावचं उत्पन्न आणि गावातील पायाभूत सुविधा याबद्दल त्यांनी गावात सर्वेक्षण केलं. ग्रामपंचायतीच्या हद्दीत 'हिंदुस्थान पेट्रोलियम' आणि 'इंडियन ऑइल' या दोन सरकारी कंपन्यांसह इतर तीन कंपन्या आहेत. एक प्रसिद्ध शिक्षणसंस्थाही आहे. या पाच कंपन्या आणि शिक्षणसंस्थेच्या बांधकामांची मोजणी करण्यात आली. त्या वेळी कंपन्या व शिक्षणसंस्थांनी कमी बांधकामाचा कर देऊन जास्त बांधकाम केल्याचं गौरीताईंच्या लक्षात आलं. ग्रामपंचायतींनी या सर्वाना नोटिसा बजावल्या. दोन्ही सरकारी कंपन्यांनी मुंबईच्या कार्यालयाला कळवल्याचं सांगितलं. त्यांनी कर द्यायचं मान्य केलं, मुदत मागितली. ग्रामपंचायतीने मुदत दिली. मुदतीनंतर कंपन्यांनी कर भरला नाही म्हणून ग्रामपंचायतीने सरळ या सरकारी कंपन्यांच्या प्रवेशद्वाराला टाळं ठोकलं. सरकारी कंपन्यांच्या प्रवेशद्वाराला ग्रामपंचायतीने अशा प्रकारे टाळं लावण्याची ही पहिलीच वेळ असेल. मग सामोपचाराने टाळं उघडण्यात आलं. पण या दोन्ही कंपन्यांनी ग्रामपंचायतीविरोधात न्यायालयात खटला दाखल केला. यात ग्रामपंचायतीचाच विजय झाला.
शिक्षणसंस्थेच्या वर्गखोल्यांव्यतिरिक्त वापरण्यात येणाऱ्या, उत्पन्न देणाऱ्या जागा, उदाहरणार्थ कार्यालयं, वसतिगृह, मेस या जागेवर ग्रामपंचायतीला कर देण्याचं प्रकरण अजून न्यायप्रविष्ट आहे. गौरीताईंच्या सर्व प्रयत्नांमुळे ग्रामपंचायतीचं वार्षिक उत्पन्न २.३५ कोटी रुपयांहून सरळ साडेपाच कोटी रुपयांवर पोहचलंय. गौरीताईंना कॉर्पोरेट सोशल रिस्पॉन्सिबिलिटी (सीएसआर) बद्दल कळल्यावर त्यांनी या कंपन्यांशी संपर्क साधला आणि सीएसआरची रक्कम कदम-वाकवस्ती गावाकरिताच खर्च करण्याची विनंती केली. या कंपन्यांनीही ती मान्य केली.
गौरीताईंनी गावातल्या ज्येष्ठांची एक देखरेख समिती बनवली. ही समिती गावाने एकमताने घेतलेले निर्णय आणि त्यावर होणारी कारवाई यावर देखरेख ठेवते. गावातल्या अनियमित बांधकामांवर विकासकर लावला जातो. या विकासकरावर शासकीय अध्यादेशानुसार गावचा अधिकार असतो. गौरीताईंनी जिल्हा परिषदेकडे याची मागणी केली. गौरीताईंनी शासकीय अध्यादेशाच्या मदतीने जिल्हा परिषदेत मोठा लढा दिला. मंत्री आणि शासकीय अधिकारी यांचा पाठिंबा मिळवला. कदम-वाकवस्तीच्या हक्काच्या विकासकराच्या सात कोटी रुपयांतील निधीतला पहिला हप्ता ४.२० कोटी रुपये मिळवला.
कोटी कोटी रुपयांच्या घरातली ही सर्व उत्पन्नं ऐकल्यावर आपल्याला वाटेल गाव एकदम चकाचक असेल. पण या कोटींच्या उत्पन्नातच पाणी मुरत होतं. गावाला उत्पन्न मिळत असूनही कामांच्या नावाने आनंदीआनंद होता. रस्ते ब


प्राइड अँड प्रेज्युडीस
प्राइड अँड प्रेज्युडीस (इंग्लिश: Pride and Prejudice) ही जेन ऑस्टेनने लिहिलेली व १८१३ साली प्रकाशित झालेली एक कादंबरी आहे. ह्याचे कथानक १९व्या शतकामध्ये इंग्लंडच्या हर्टफर्डशायर येथील एका काल्पनिक गावात राहणाऱ्या एलिझाबेथ बेनेट ह्या पात्राभोवती घडते.
प्राइड अँड प्रेज्युडीस हे आजवरच्या जगातील सर्वोत्तम व सर्वात लोकप्रिय इंग्लिश पुस्तकांपैकी एक मानले जाते. २०० वर्षे जुने कथानक असूनही आजही ह्या कादंबरीची लोकप्रियता टिकून आहे. प्राइड अँड प्रेज्युडीसचे अनेक वेळा नाटके, धारावाहिक मालिका, चित्रपट इत्यादींमध्ये रूपांतर केले गेले आहे. २००५ साली प्रदर्शित झालेला व कियेरा नाइटलीची प्रमुख भूमिका असलेला ह्याच नावाचा चित्रपट देखील प्रचंड यशस्वी झाला.


मुंबई : दिल्लीतील शेतकरी आंदोलनाला पाठिंबा, केंद्र सरकारचे तीन नव्या कृषी कायद्यांना विरो
ताज्या घडामोडी
नगर जिल्ह्यात कांदा बियाण्याची टंचाई
नगर जिल्ह्यात खरीप व रब्बी हंगामात कांद्याच्या बियाणांचा तुटवडा निर्माण झाला. कृषी विभागाकडून मिळालेल्या माहितीनुसार बियाणे उत्पादक कंपन्याकडून आतापर्यत खरीप व रब्बीत मिळून सुमारे ३ हजार ५८० क्विंटल कांदा बियाणाचा पुरवठा झाला आहे.
नगर (प्रतिनिधी) : नगर जिल्ह्यात यंदा खरीप व रब्बी हंगामात कांद्याच्या बियाणांचा तुटवडा निर्माण झाला. मात्र कृषी विभागाकडून मिळालेल्या माहितीनुसार बियाणे उत्पादक कंपन्याकडून आतापर्यत खरीप व रब्बीत मिळून सुमारे ३ हजार ५८० क्विंटल कांदा बियाणाचा पुरवठा झाला आहे. खरिपात दीड हजार क्विंटल बियाणे पुरवठा झाला होता. रब्बीत दोन हजार क्विंटलपेक्षा अधिक बियाणे पुरवठा झाला असल्याचे सांगण्यात आले आहे. त्यामुळे एवढ्या प्रमाणात बियाणे उपलब्ध होऊनही टंचाई होतेच कशी असा प्रश्न उपस्थित होत आहे.
नगर जिल्ह्यात वर्षभरात साधारण एक लाख हेक्टर क्षेत्रावर कांद्याची लागवड केली जाते. यंदा खरिपात साधारण पंचवीस हजार हेक्टर तर रब्बीत आतापर्यत ५५ हजार हेक्टर क्षेत्रावर काद्याची लागलड झाली आहे. यंदाही कांदा लागवडीचा लाख हेक्टरचा आकडा पूर्ण होणार आहे. मात्र यंदा शेतकऱ्यांना कांदा बियाणांसाठी मोठी कसरत करावी लागली.
यंदा कांद्या बियाणे पुरेसे उपलब्ध नसल्याने कंपन्यांकडून पुरवठा झाला नसल्याचे सांगितले जात होते. मात्र कृषी विभागाकडून मिळालेल्या माहितीनुसार खरिपात १५१५.९० क्विंटल तर रब्बीत २ हजार ६३ क्विंटल बियाणे अधिकृत बियाणे कंपन्याकडून पुरवठा झाला असल्याचे सांगण्यात आले आहे. सर्वाधिक गावरान कांद्याच्या बियाणांची मागणी असलेल्या कांद्याचे सुमारे १५ हजार क्विंटल बियाणे पुरवठा झाला आहे. मात्र अजूनही शेतकऱ्यांना बियाणे उपलब्ध होताना दिसत नाही.
बियाणांसाठी शेतकऱ्यांची धावपळ
यंदा कांदा बियाणांसाठी शेतकऱ्यांना सर्वाधिक धावपळ करावी लागली. सर्वाधिक मागणी असलेले बियाणे सर्रासपणे जास्ती दरात विकले गेले. विशेष म्हणजे अनेक ठिकाणी शेतकऱ्यांना पावत्याच दिल्या गेल्या नसल्याचे सांगितले जात होते.
जिल्हा परिषदेच्या कृषी विभागाने श्रीगोंद्यात बोगस बियाणांबाबत कारवाई केली. मात्र जिल्हा अधिक्षक कृषी अधिकारी कार्यालयाने कांद्या बियाणांच्या टंचाई आणि चढ्या दराने होणाऱ्या विक्रीबाबत साधी दखलही घेतली नाही, असा आरोप केला जात आहे.
प्रतिक्रिया
नगर जिल्ह्यात पुरवठा झालेल्या कांदा बियाणांची चढ्या दराने विक्री होणार नाही याची दक्षता घेतली. काही ठिकाणी कारवाई केली. दर वर्षीच्या तुलनेत कांदा बियाणे कमी प्रमाणात पुरवठा झाला, पण टंचाई होणार नाही याची काळजी घेतली.
- राजेश जानकर, मोहिम अधिकारी, जिल्हा परिषद, नगर
-
- 1 of 1029
- ››


text:
महत्त्वाच्या घटना
महत्त्वाच्या व्यक्ती
इ.स.चे १४८० चे दशक
इ.स.ची दशके
इ.स.च्या १५ व्या शतकातील दशके
इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील दशके


शहरातही गुढी पाडव्याचां उत्साह फारसा दिसून आला नाही. अपार्टमेंट मध्ये ही फ्लॅटच्या बाल्कनीत अनेकांनी गुढी उभारून नववर्षाचे स्वागत केले.
कोल्हापूर : संपूर्ण जग ,देश , राज्य आणि जिल्ह्यात कोरोनाने थैमान घातले आहे . या सर्व पार्श्वभूमीवर आज गुढीपाडवा सण साजरा झाला. वर्षानुवर्षे हा सण साजरा करणाऱ्या कुटुंबांनी आज मात्र या उत्सवाला फाटा दिला. तर ज्यांनी हा सण साजरा केला त्यांनी कोराना चे संकट टाळण्यासाठी प्रार्थना केली.
संपूर्ण जगापासून ते अगदी गावापर्यंत कोरोनाने थैमान घातले आहे . गावांच्या, शहराच्या ,देशाच्या सिमा बंद करण्यात आले आहेत. लवकरात लवकर देशातून कोरोना हद्दपार व्हावा, यासाठी शासकीय स्तरावर शर्थीचे प्रयत्न सुरू आहेत. त्याला नागरिकांकडूनही प्रतिसाद मिळत आहे .
हेही वाचा- गड्या आपला गाव बरा म्हणत 40000 लोक दाखल ; 13 हजार कर्मचारी लढ्यासाठी सज्ज
देशातून कोरोना हद्दपार व्हावा केली प्रार्थना
कोरोनाच्य पार्श्वभूमीवर विविध उपाययोजना राबवल्या जात आहेत. यातच हिंदू धर्मातील सर्वात मोठा सण असणाऱ्या गुढीपाडव्यावर देखील कोरोनाचे सावट पसरले आहे . शहरातील बहुतांश चिवा बाजार ओस पडला असल्याचे पाहायला मिळाले. शहर आणि गावा गावात मोठ्या उत्साहाने होणारा गुढीपाडवा यावेळी मात्र अत्यंत मर्यादित पार पडला.
हेही वाचा- गर्दी टाळण्यासाठी देवरुखने लढवली अशी युक्ती...
उत्साह कमीच
शहरातही गुढी पाडव्याचां उत्साह फारसा दिसून आला नाही. अपार्टमेंट मध्ये ही फ्लॅटच्या बाल्कनीत अनेकांनी गुढी उभारून नववर्षाचे स्वागत केले. यावेळी देशातून कोरोना हद्दपार व्हावा, अशी प्रार्थना करण्यात आली.
दरवर्षी आम्ही मोठ्या थाटात गुढीपाडवा साजरा करतो. मात्र यावर्षी कोरोनाचे सावट आहे. देशावर आलेले हे भयंकर संकट लवकरात लवकर परत जावे, अशी प्रार्थना यावेळी गुढीला करण्यात आले. - गिरिधर श्रीधर रेवणकर


text:
'सोमेश्वर' ची निवडणूक तीन महिने लांबणीवर | सा. सोमेश्वर रिपोर्टर
'सोमेश्वर' ची निवडणूक तीन महिने लांबणीवर
राज्यातील मुदत संपलेल्या काही सहकारी संस्थांच्या निवडणूका या महिन्यात होतील असं वाटत असतानाच सहकारी संस्थांच्या निवडणूका लांबवणीवर टाकल्याची माहिती राज्याचे सहकारमंत्री बाळासाहेब पाटील यांनी दिली. कोरोनाची परिस्थिती पाहता मंत्रीमंडळाने हा निर्णय घेतला आहे. ३१ मार्च २०२१ पर्यंत ही मुदतवाढ असणार आहे.
सोमेश्वर कारखान्याचे विद्यमान संचालक मंडळाची मुदत कोविड मुळे लांबणीवर पडली होती. आता यामध्ये सहकार खात्याने मार्च अखेर मुदतवाढ दिली आहे. त्यामुळे इच्छुकांच्या अपेक्षेवर दुसऱ्यांदा पाणी पडले आहे. ३१ डिसेंबर नंतर सहकारी संस्थांच्या निवडणुकीला सहकार खात्याने हिरवा कंदील दाखवला होता. आता यामधून सद्या तरी साखर कारखान्याच्या निवडणुका पुढे ढकलण्यात आल्या आहेत.
सा. सोमेश्वर रिपोर्टर : 'सोमेश्वर' ची निवडणूक तीन महिने लांबणीवर
_URL_
_URL_


text:
Lasalgaon Railway Station News - Railway Enquiry
Sun Oct 20 16:28:52 IST
Aug 09 2017 (19:44) ADDITIONAL STOPPAGE OF TRAINS (m.facebook.com)
News Entry# 311209
Station Tag: Lasalgaon/LS added by Tushar Shandilya~/_PHONE_
Train Tag: Kamayani Express/11071 added by Tushar Shandilya~/_PHONE_
Stations: Lasalgaon/LS
For the convenience of rail passengers, Railways have decided to provide additional stoppage to the 11071 Lokmanya Tilak Terminus-Varanasi Kamayani Express train at Lasalgaon Station with immediate effect on experimental basis for six months as per the following programme –
The 11071 Lokmanya Tilak Terminus-Varanasi Kamayani Express train will arrive at Lasalgaon Station at 04.34 p.m., and will stop there for one minute with immediate effect for six months .
Dec 31 2014 (12:03) रेल्वेतही मिळतोय ताजा भाजीपाला (maharashtratimes.indiatimes.com)
News Entry# 207054
Dec 31 2014 (12:03PM)
Station Tag: Lasalgaon/LS added by गोदान एक्सप्रेस**/233871
Station Tag: Manmad Junction/MMR added by गोदान एक्सप्रेस**/233871
Station Tag: Nasik Road/NK added by गोदान एक्सप्रेस**/233871
Train Tag: Manmad - Mumbai LTT Godavari SF Express/12118 added by गोदान एक्सप्रेस**/233871
Train Tag: Panchavati Express/12110 added by गोदान एक्सप्रेस**/233871
Trains: Panchavati Express/12110 Manmad - Mumbai LTT Godavari SF Express/12118
Stations: Nasik Road/NK Lasalgaon/LS Manmad Junction/MMR
संदीप देशपांडे, मनमाड
भाजी घ्या भाजी, ताजी ताजी मेथी असे रोजच्या बाजारात अथवा ग्रामीण भागात, आठवडे बाजारात कानी पडणारे स्वर आता मनमाड-मुंबई पंचवटी एक्स्प्रेस किंवा मनमाड-कुर्ला गोदावरी एक्स्प्रेसमध्ये कानावर पडले तर, आश्चर्य वाटायला नको. कारण, आता नोकरदार आणि प्रवाशांसाठी आवडीच्या असणाऱ्या या रेल्वे गाड्यात चहा, कोल्ड्रिंक्स आणि बटाटे वड्यांच्या जोडीने चक्क आता मेथी, कोथिंबीर आणि हरभऱ्याच्या जुड्या सुद्धा मिळण्याची सोय झाली आहे. यामुळे नोकरदारांची मोठी सोय झाली आहे.
गेल्या रविवारी गोदावरी एक्स्प्रेसने प्रवास करीत असलेल्या अनेक प्रवासी गृहिणींनी रेल्वेतच भाजी खरेदी करण्याचा आनंद मिळवला. बसल्या जागी भाजी मिळत असल्याबद्दल समाधान व्यक्त करीत भाजी...
विक्रेत्यांचा हा प्रयोग उपयुक्त असल्याचे मत व्यक्त केले. पंचवटी गोदावरी एक्स्प्रेससह विविध रेल्वे गाड्यातून मुंबई र्यंत भाजीपाला पोहचवला जातो. मनमाड-लासलगावसह
विविध स्थानकावरून भाजीपाला कल्याण, कुर्ला, गोरेगाव, मुंबई आदी ठिकाणी पाठवला जात असल्याचे सांगितले जाते. मात्र अलीकडच्या काळात बाजारपेठेत हा भाजीपाला जाण्यापूर्वी मनमाड-कुर्ला प्रवासा दरम्यान गोदावरी एक्स्प्रेसमधील बोग्यांमधून या भाजीपाल्याची थेट प्रवाशांना विक्री होत असल्याचे दिसून येत आहे. हा प्रयोग प्रवासी वर्गालाही आकर्षित करणारा व समाधान देणारा ठरत आहे.
लासलगाव येथील भाजीपाला विक्रेता गाडे यांच्याकडील मेथी, कोथिंबीर रविवारी गोदावरी एक्स्प्रेसमध्ये हातोहात विकली गेली. रविवारी गाड्यांना गर्दी असते. त्यात ग्राहकांना सकाळी ताजी ताजी फ्रेश भाजी मिळते. गावी पोहचल्यावर बाजारात जाण्याचा त्रास वाचतो म्हणून रेल्वेत भाजी विक्रीचा प्रवास छान चालू असल्याचे हा विक्रेता सांगतो. चाय, कॉफी, वडेवाला या रेल्वेतील नेहमीच्या सुरांबरोबरच मेथी घ्या, कोथिंबीर घ्या हे स्वर देखील प्रवासी वर्गाला अधिक जवळचे वाटत आहेत.
ठाणे येथे जाण्यासाठी आम्ही गोदावरी एक्स्प्रेसमध्ये बसलो. रेल्वेत ताजी भाजी मिळतेय हे पाहून आश्चर्य आणि समाधान वाटले. ज्यांच्या घरी आम्ही जाणार होतो, त्यांच्यासाठी मग मेथीच्या कोथिंबीरीच्या जुड्या घेतल्या. भाजी पाहून त्यांना आनंद होईल हे नक्की. विशेष म्हणजे मुंबई, पुण्यापेक्षा भाज्या माफक दरात मिळाल्या.


text:
मानवजातीची कथा | मध्ययुगांतील रानटीपणा 18| Marathi stories | Hindi Stories | Gujarati Stories
प्रकरण ५ वें
युरोप व आशिया यांमधील दुवा : मार्को पोलो
डान्टेचा मृत्यु आपणांस चौदाव्या शतकाच्या दुसर्‍या दशकात आणून सोडतो. तेराशें वर्षे चाललेले युरोपांतील राष्ट्रांचे सुसंस्कृत होण्याचे दुबळे प्रयत्न आपण पाहत आलों. ते प्रयत्न पाहून कींव येते. शहरें उभारीत आहेत व धुळीस मिळवीत आहेत, चित्रें रंगवीत आहेत, तरवारी परजीत आहेत, संगमवरी पुतळे खोदीत आहेत, माणसांच्या कत्तली करीत आहेत, मंदिरें बांधीत आहेत, काव्यें व गीतें रचीत आहेत, आपल्या बांधवाना ठार मारीत आहेत, असे प्रकार आपणांस या शतकांत दिसतात. गॅलिलीच्या ज्यू ख्रिस्ताचा तो शांत व सुंदर धर्म त्यांनीं घेतला; पण मानवाचा छळ करण्याचें साधन म्हणून तो वापरला. मानव प्राणी पशुकोटींतून मानवकोटींत यावयाला एक कोटि वर्षे लागलीं. पण चौदाव्या शतकाच्या आरंभास हा मानव कसा दिसतो ? अद्यापि त्याच्यामध्यें नव्वद टक्के पशुता तर केवळ दहाच टक्के मानवता दिसून येते. आपण थोडा वेळ युरोपांतील श्वेतवर्णीयांना सोडून जरा दूर आशियांतील पीतवर्णीयांकडे जाऊं या व ख्रिस्ताच्या आगमनापासून तों डान्टेच्या निधनापर्यंतच्या चौदा शतकांचा या पीतवर्णीयांनीं कसा उपयोग केला तें पाहूं या.
तिकडे युरोप सरंजामशाहीच्या रानटीपणांत बुडत असतां, अध:पतित होत असतां, इकडे चीन सुधारणेच्या व संस्कृतीच्या शिखरावर चढत होतें. युरोपला रानटी टोळ्यांच्या स्वार्‍यांपासून त्रास झाला तसा चीनलाहि झाला. पण युरोपप्रमाणें चीन कोलमडलें नाहीं. चीनमध्यें सरंजामशाही जवळजवळ नव्हतींच. युरोपातील श्वेतवर्णीय लोकांत जसे परस्पर लढणारें शेंकडों पंथ व भेद निर्माण झाले, तसें चीनमध्यें झालें नाहीं. युरोपांतील संपत्ति, संस्कृति, ज्ञान व सौंदर्य मध्ययुगांतील युध्दांनीं धुळींत जात असतां इकडे चीनमधील संपत्ति, संस्कृति, ज्ञान व सौंदर्य हीं अविरत झगड्यामुळें नष्ट झालीं नाहींत, जिवंत राहिलीं. ग्रीक संस्कृति व रोमन संस्कृति जवळजवळ हजांर वर्षांत जणूं नष्ट होऊन गेल्या; पण चिनी संस्कृति मात्र कधींच मेली नाहीं, एक दिवसहि दृष्टीआड झाली नाहीं. दुसर्‍या शतकापासून चौथ्या शतकापर्यंत चिनी चित्रकारांनीं जगांतील अत्यंत रमणीय अशीं निसर्गाचीं चित्रें रंगविलीं आहेत. त्या तीन शतकांतील अपूर्व व अप्रतिम अशीं चिनी चित्रें, सुंदर काव्यें व भव्य शिल्प यांना जगांत तुलना नाहीं. आजहि अमर सौंदर्याचे नमुने म्हणून त्यांच्याकडे बोट दाखवितां येईल. सहाव्या शतकांत चिनी लोकांनीं लांकडी ठसे निर्मून छापण्याची कला शोधून काढली. त्या काळांत चिनी लोक गॅस व दगडी कोळसे वापरीत असें आढळतें; पण युरोपांतील लोक मात्र या गोष्टी वापरण्यास कित्येक शतकांनंतर शिकले. सहाव्या शतकांतच चिनी लोकांस बंदुकीची दारू माहीत होती. पण शांततांप्रिय चिनी लोकांनीं या शोधाचा उपयोग स्वार्थासाठीं मात्र कधींहि करून घेतला नाहीं.
सातवें शतक म्हणजे चिनी संस्कृतीचे सुवर्णगुण. कला, बुध्दि, नीति, सर्वच बाबतींत कन्फ्यूशियसचे वारसदार सार्‍या जगाच्या किती तरी पुढें होते. इ.स. ६२८ मध्यें मुसलमानी धर्मप्रचारक चीनमध्यें आले. त्यानंतर सातच वर्षांनीं ख्रिश्चन मिशनरीहि आले. त्या वेळेस टाई-त्सुंग हा चीनचा सम्राट् होता. या सम्राटानें आपला कन्फ्यूशियसचा धर्म त्यांच्यापुढें मांडून तीन धर्मांचा तिरंगी झगडा माजविण्याऐवजीं परधर्मीयांना मोठ्या सन्मानानें दरबारांत आणवून न्यू टेस्टामेंट व कुराण यांचीं चिनी भाषेंत भाषांतरें करवून घेतलीं आणि नंतर त्या धर्मग्रंथात काय आहे तें स्वत: पाहिलें व परीक्षिलें. कन्फ्यूशियसनें कित्येक शतकांपूर्वी सांगितलें होतें तेंच त्याहि धर्मांत आहे असें त्याला आढळलें. कन्फ्यूशियसचा धर्म सोडून ख्रिस्त किंवा महंमद यांचा धर्म स्वीकारावा असेंहि त्याला वाटलें नाहीं, किंवा स्वत:चा धर्म या दोन्ही धर्मांहून श्रेष्ठ आहे हें दाखविण्यासाठीं तिकडे ख्रिश्चन व मुसलमान यांना वाटत होती तशी युध्द करण्याचीहि जरुरी त्याला वाटली नाहीं. ईश्वराकडे जाण्याचे नाना मार्ग असूं शकतील आणि कोणताहि मार्ग पत्करला तरी तो देवाकडे नेणारा असेल तर ठीकच आहे असें टाई-त्सुंग याला वाटलें. म्हणून त्यानें मुसलमानांना मशिदी बांधण्यास, ख्रिश्चनांना चर


पण यामुळे तुमच्या केसांचे नुकसान होत आहे, हे लक्षात घ्या. या महागड्या आणि नुकसानदायक ट्रीटमेंटऐवजी आपल्या केसांसाठी तुम्ही ऑर्गेनिक कॉफी पावडरची मदत घेऊ शकता. कॉफीपासून तुम्ही घरच्या घरच्या डाय तयार करून त्याचा वापर करू शकता. या घरगुती डायचा वापर केल्यास केसांना गडद चॉकलेटी रंग येण्यास मदत मिळू शकते.
(Hair Care केमिकलयुक्त शॅम्पू वापरू नका, या नैसर्गिक सामग्रींनी हेअरवॉश करून पाहा)
केसांसाठी नैसर्गिक डाय
घरगुती कॉफी डायचा वापर केल्यास तुमच्या केसांना नैसर्गिक रंग मिळेल. महत्त्वाचे म्हणजे केसांचे नुकसान होणार नाही. हे नॅचरल हेअर डाय तयार करण्यासाठी केवळ थोडी कॉफी आणि कंडिशनर या प्रमुख सामग्रीची आवश्यकता आहे.
सामग्री : दोन चमचे ऑर्गेनिक कॉफी पावडर, दोन चमचे हेअर कंडिशनर, अर्धा ग्लास पाणी
हेअर डाय तयार करण्याची पद्धत
गॅसवर एक भांडे गरम करत ठेवा. त्यात अर्धा ग्लास पाणी ओता. पाणी गरम झाल्यानंतर त्यात कॉफी पावडर मिक्स करा आणि मिश्रण चांगल्या पद्धतीने गरम करून घ्या. यानंतर गॅस बंद करा आणि कॉफी थंड होण्यास ठेवून द्या. आता एका वाटीमध्ये केसांच्या आवश्यकतेनुसार कंडिशनर घ्या आणि त्यामध्ये कॉफी मिक्स करा. तुमचे केस लांबसडक असल्यास कॉफी आणि कंडिशनरचे प्रमाण वाढवू शकता.
हेअर डाय लावण्याची पद्धत
केस शॅम्पूने स्वच्छ धुऊन घ्या आणि केसे कोरडे करून घ्या. यानंतर आपल्या हाताने कॉफी आणि कंडिशनरचे मिश्रण संपूर्ण केसांना लावा. सर्व केसांना हेअर डाय लावले जाईल, याची काळजी घ्यावी. यासाठी तुम्ही कंगव्याचाही वापर करू शकता. यानंतर केसांचा अंबाडा बांधा आणि डाय सुकू द्यावे. २० मिनिटांनंतर आपले केस थंड पाण्याने स्वच्छ धुऊन घ्या.
डाय केसांमध्ये किती काळ टिकते?
ज्या लोकांनी कॉफी हेअर डायचा उपयोग करून पाहिला आहे, त्यांच्या माहितीनुसार हे डाय एक आठवडा किंवा यापेक्षाही कमी दिवसांपर्यंत केसांमध्ये राहते. तुम्ही किती वेळा हेअर वॉश करता, यावर ही बाब अवलंबून असते. तसंच या डायमुळे काळ्या केसांमध्ये कोणतेही बदल होत नाहीत, ही गोष्ट देखील लक्षात ठेवावी. हा उपाय नैसर्गिक आहे, त्यामुळे केसांमध्ये लगेचच फरक दिसून येणार नाहीत. नैसर्गिक उपचारांमध्ये सातत्य असल्यासच सकारात्मक बदल होतात, असे तज्ज्ञांचं म्हणणं आहे.
केसांसाठी कॉफीचा उपयोग करणं योग्य आहे?
कॉफी हेअर डाय केसांसाठी सुरक्षित उपाय आहे. कारण ही एक नैसर्गिक उपचार पद्धती आहे. कॉफीतील घटकांचा केसांवर कोणताही दुष्परिणाम होत नाही. पण केसांवर कॉफी डाय लावल्यानंतर टाळूवर खाज सुटणे किंवा अन्य प्रकारची अॅलर्जी होत असल्याचे निदर्शनास आल्यास हा उपाय करू नये.
केसांसाठी कॉफीचे फायदे
कॉफीतील घटकांमुळे केसांची चांगली वाढ होते. केसगळती रोखण्यासाठी कॉफी रामबाण उपाय असल्याचे म्हटलं जातं. केस कोरडे असल्यास कॉफी आणि थोडेसे पाणी एकत्र घेऊन मिश्रण तयार करा. हे मिश्रण मुळांसह संपूर्ण केसांना लावा. हलक्या हाताने केसांचा मसाज करा आणि थंड पाण्याने केस स्वच्छ धुऊन घ्या.
NOTE : केसांशी संबंधित कोणतेही उपाय करण्यापूर्वी आपल्या ओळखीच्या डॉक्टरांचा सल्ला घ्यावा. त्यांच्या मार्गदर्शनानुसारच आपल्या केसांवर उपाय करावेत.
Source link


्यानंतरही प्रवाशांना पेटपुजेची चिंता भेडसावरणार नाही.इंडियन रेल्वे कॅटरिंग अॅण्ड टुरिझम कॉपोरेशनच्या (आयआरसीटीसी) धोरणानुसार 'गोयल अॅण्ड गोयल' या खासगी कंपनीने हा फूड फ्लाझा उभारला आहे. या दुमजली फूड प्लाझामध्ये बिस्किटे, आयस्क्रीम, ज्यूस, स्नॅक्स या गोष्टींखेरीज जेवणाचीही सोय असेल. त्यामध्ये महाराष्ट्रीय, दाक्षिणात्य, पंजाबी, चायनीज पदार्थ तेथे मिळतील. हा वातानुकूलित फूड प्लाझा दुमजली आहे. सीएसटीच्या हेरिटेज वास्तूच्या सौंदर्याला कोणतीही बाधा येणार नाही, अशाप्रकारे तो सजविण्यात आला असल्याचे अधिकृत सूत्रांनी सांगितले.
जेएनआरयुएमअंतर्गत राज्याला मिळाले १० हजार ७८० कोटी
मुंबई, १६ फेब्रुवारी / प्रतिनिधी
महाराष्ट्रातील विविध विकास प्रकल्पांकरिता जवाहरलाल नेहरू राष्ट्रीय नागरी पुननिर्माण अभियानांतर्गत १० हजार ७८० कोटींची मंजुरी देण्यात आली. राज्याला मंजूर झालेल्या निधीपैकी मुंबई महानगर प्रदेशाकरिता पाच हजार २२७ कोटी आणि प्रिन्स ऑफ वेल्स ते आणिक पांजरपोळ येथील पूर्व मुक्त मार्ग आणि पश्चिम द्रुतगती महामार्ग ते आंतरराष्ट्रीय विमानतळ येथील उन्नत मार्गाकरिता ४९१ कोटीच्या राखीव निधीलादेखील मान्यता देण्यात आली. मुंबईची भविष्यातील पाणी पुरवठय़ाची गरज भागवण्यासाठी मध्य वैतरणा पाणी पुरवठा प्रकल्पाला एक हजार ३२९ कोटी, मलनिस्सारण व्यवस्थापक प्रकल्पासाठी ३६४ कोटी, मलबार हिल रिझव्र्हायर ते क्रॉस मैदानापर्यंत भूमिगत बोगदयासाठी ९४ कोटी, मरोशी ते रूपारेल महाविदयालयपर्यंत भूमिगत बोगदा २९४ कोटी, घनकचरा व्यवस्थापन प्रकल्पासाठी १७८ कोटीच्या कामांना मंजूरी देण्यात आली.
आरे भास्कर उद्यानास मुंबई महानगरपालिकेचे प्रथम पारितोषिक
मुंबई, १६ फेब्रुवारी /प्रतिनिधी
मुंबई महानगरपालिका वृक्ष प्राधिकरण व उद्यान विभागातर्फे दरवर्षी आयोजित करण्यात येणाऱ्या उद्यान स्पर्धेत आरे भास्कर संस्था, गोरेगाव (पू.) येथील उद्यानास 'अ' वर्ग उद्यानाचे २००८ सालचे प्रथम पारितोषिक जाहीर करण्यात आले.शिवसेनानेते, आमदार गजानन कीर्तीकर आरे भास्कर या संस्थेचे संस्थापक अध्यक्ष असून, त्यांच्या कल्पनेतील या उद्यानाचे संकल्प चित्र आराखडा सुप्रसिद्ध वास्तुविशारद शेखर दादरकर यांनी साकारले आहे.दिंडोशी येथील आरे भास्कर जॉगस पार्क महापालिकेच्या भूखंडावर सुमारे साडेसात कोटी रुपये खर्च करून विकसित केला आहे. सुमारे दोनशे प्रकारची विविध झाडे, फुलझाडे लावण्यात आली आहेत. अत्यंत दुर्मीळ जातीचे वृक्ष पाहण्यासाठी वनस्पतीप्रेमी व अभ्यासक उद्यानास आवर्जून भेट देतात. योग केंद्र, व्यायामशाळा, वाचनालय अत्यंत आकर्षक पद्धतीने उभारण्यात आली आहे. किमान २५ प्रकारचे विविधरंगी मासे असलेला पाण्याचा तलावही बांधण्यात आलेला आहे. एक किलोमीटर लांबीचा जॉगिंग ट्रॅक बांधला असून, जागोजागी विश्रांतीसाठी आकर्षक लाकडी बाके बसविण्यात आली आहे.
'काँग्रेसने माघार घेण्यासाठी सयुक्तिक कारण द्यावे'
मुंबई, १६ फेब्रुवारी / खास प्रतिनिधी
जागावाटपात काँग्रेसचा २७ जागांचा दावा सयुक्तिक आहे. काँग्रेसने कमी जागा स्वीकारून माघार घेण्याचे कारण काय हे राष्ट्रवादीने पटवून द्यावे, असे आव्हानच काँग्रेसचे प्रदेशाध्यक्ष माणिकराव ठाकरे यांनी आज राष्ट्रवादीला दिले.एका कार्यक्रमात बोलताना ठाकरे यांनी राष्ट्रवादीचा जागावाटपाबाबतचा पर्याय फेटाळून लावला. राष्ट्रवादीने समविचारी पक्षांसाठी जागा निश्चित करून उर्वरित जागांचे समप्रमाणात वाटप करावे, असा प्रस्ताव दिला आहे. हा पर्याय मान्य नसल्याचे ठाकरे यांनी स्पष्ट केले. गेल्या पाच वर्षांंतील स्थानिक स्वराज्य संस्थांच्या निवडणूक निकालांचा अभ्यास केल्यास काँग्रेस पुढे असल्याचे सिद्ध होते, असे ते म्हणाले.
पाणी टंचाईवरून नगरसेवकांमध्ये तू तू-मैं मैं!
ठाणे, १६ फेब्रुवारी/वार्ताहर
शहरातील अनेक भागात अनियमित पाणीपुरवठा होत असल्यावरून सर्वसाधारण सभेत नगरसेवकांनी प्रशासनास धारेवर धरले. मात्र यावेळी नगरसेवकांमधील वादावादीच अधिक रंगली. वागळे भागात पाणी टंचाई असल्याची बाब या भागातील नगरसेवकांनी मांडली. इंदिरानगर, लोकमान्यनगर या भागात पाणी नाही. चार-चार दिवस लोकांना पाणी मिळत नाही. त्यामुळे लोकांमध्ये नाराजी पसरली असून, त्यांच्या रोषाला नगरसेवकांना सामोरे जावे लागते. असे या भागातील नगरसेवकांनी प्रशासनाच्या


सवाई गंधर्व महोत्सव २०१५
दिवस पहिला
पहिल्या दिवसाचे कलाकार -
नम्रता गायकवाड (सनई)
सावनी दातार व शिल्पा पुणतांबेकर (गायन)
पं. विश्वनाथ (गायन)
रूपक कुलकर्णी - प्रमोद शेवलीकर (बासरी-व्हायोलिन जुगलबंदी)
पं. राजन-साजन मिश्रा (गायन)
काल महोत्सव सुरु झाला. काही वैशिष्ट्ये - हवामान खात्याने पावसाची शक्यता वर्तवलेली असली तरी यंदा भारतीय बैठकीसहित पूर्ण झाकलेला मांडव आहे. पाऊस आला तरी कार्यक्रम चालू राहील. दुसरे म्हणजे कलाकारांची संख्या कमी आहे. त्यामुळे ज्येष्ठ कलाकारांना किमान दीड तास वेळ मिळेल असे वाटते आहे, ज्यामुळे ऐकण्याचा आनंद आणखी वाढेल. ध्वनिव्यवस्था मागल्या वेळेपेक्षा चांगली आहे. बाकी नेहेमीचं वाढतं व्यावसायिकीकरण, सोफ्यांची (यंदा ५०० सोफे आहेत) व खुर्च्यांची वाढलेली संख्या, भारतीय बैठकीची कमी कमी होत जाणारी जागा वगैरे गोष्टी आहेतच. महोत्सव इव्हेंट म्यानेजमेंट कंपनी (इंडियन म्याजिक आय)कडे गेल्यापासून याची सुरुवात झाली आणि या घटना आता अपेक्षितच आहेत असे वाटते. वाढत्या महागाईनुसार तिकिटांचे दरही बर्यापैकी वाढलेले आहेत. अर्थात हाऊसफुल होणारे सोफे आणि खुर्च्या पहाता, लोकांची खर्च करण्याची क्षमता आणि तयारी दोन्ही वाढल्याचा आनंद आहेच पण यामुळे महोत्सवाचा रीच मर्यादित होईल की काय अशीही शंका वाटते. असो.
कचेरीतून यायला उशीर झाल्याने सनई, सावनी-शिल्पा यांच्या गायनाची सुरुवातीची १०-१५ मिनिटे आणि काही कारणासाठी बाहेर जावे लागल्याने पं. विश्वनाथ यांच्या गायनाचा उत्तरार्ध आणि बासरी-व्हायोलिनचा पूर्वार्ध ऐकावयास मिळाला नाही.
१) सावनी-शिल्पा - या दोघी चुलत भगिनी आहेत. पैकी सावनी दातार या ज्येष्ठ गायिका सौ. शैला दातार यांच्या कन्या होत आणि दोघींचेही शिक्षण सौ. शैला दातार यांच्याचकडे झाले आहे. सौ. शैला दातार या पं. भास्करबुवा बखले यांच्या नातसून आहेत व सध्या त्या व त्यांचे यजमान पुण्यातील पं. बखलेबुवांनी स्थापित केलेल्या भारत गायन समाजाची जबाबदारी सांभाळतात. असो. या गायिकांना सवाईत प्रथमच गायची संधी मिळाली असल्याने पूर्ण तयारी करून आल्याचे लक्षात येतच होते. त्यांनी गायनाची सुरुवात राग मुलतानीने केली. त्यांनी मुलतानीमध्ये विलंबित झुमर्यात ख्याल, मध्यलय त्रितालात चीज आणि द्रुत एकतालात तराणा मांडला. उशीरा गेल्याने मला ख्यालातील विलंबित मांडणी कमी ऐकायला मिळाली (गेलो तेव्हा ख्यालातला अंतरा चालू होता). त्यामुळे गायनातले मुलतानीतचे चलन कसे सांभाळले किंवा मांडणी कशी केली, शिस्तबद्ध बढत यावर काही लिहू शकत नाही. पण एकुणात गायन ऐकता या विषयी काही उणे नसावे, कारण त्यांचे एकंदर गायन अत्यंत शिस्तबद्ध वाटले. तानांमध्ये लयीला आड जाणार्या ताना खूप छान घेतल्या. आड लयीतून पुन्हा साध्या लयीत येताना काही ठिकाणी थोडा खडखडाट जाणवला, पण दोन्ही भगिनींची लयतालाची जाण चांगली आहे असे लक्षात आले. न्यून काढायचेच झाले तर ताना दाणेदार वाटल्या नाहीत असे म्हणता येईल. यानंतर त्यांनी पं. जगन्नाथबुवा पुरोहितांनी (गुनीदास) बांधलेली मारवा रागातली 'हो गुनिजन मिल गावो बजावो' ही द्रुत एकतालातली बंदिश गायली. मूळ बंदिशीतले काही कंगोरे गळ्याच्या सोयीसाठी सपाट केल्यासारखे वाटले. विशेषतः अस्ताईतील एक जागा खर्जात आहे. दोघींचेही गळे खर्जाचे नसल्याने (त्यातल्या त्यात सावनी यांचा आहे) ती जागा षड्जावर ठेवली होती, जे कानाला खटकले. यानंतर त्यांनी समर्थ रामदास रचित श्रीधर फडके यांनी बांधलेला 'ताने स्वर रंगवावा' हा अभंग मांडला. अभंगाला श्री. संदीप कुलकर्णी यांची बासरीची साथ खूपच छान होती. शिवाय फक्त अभंगासाठी श्री. राजेंद्र दूरकर (पखवाज) आणि श्री. माऊली टाकळकर साथीला होते. (वैयक्तिक मतः मूळ चालीतला मुखडाच आकर्षक आहे, अंतर्यांच्या चाली ठीक आहेत. शिवाय 'ताने' शब्दावर तान घेता येत असल्यानेच अभंगाचे कौतुक. याचे कारण मूळ अभंग मीटरला फारसा अनुकूल नाही असे असावे). नंतर खास लोकाग्रहास्तव एक नाट्यगीत त्यांनी सादर केले. यंदा स्वयंवर नाटकाला १०० वर्षे पूर्ण होत आहेत. त्यामुळे स्वयंवर नाटकातले 'एकला नयनाला' हे पद आणि त्याची मूळ बंदिश असे दोन्ही त्यांनी सादर केले. त्याबद्दलची कथा आनंद देशमुख


पंतप्रधानांनी ट्विट करत जाहीर केली नाराजी.
करोनाशी लढा देण्याच्या उद्देशाने लॉकडाऊन जाहीर केलेला असतानाही काही लोक याला गांभीर्याने घेत नाहीएत. कृपा करून तुम्ही स् 00004000 वत:ला वाचवा, आपल्या कुटुंबाला वाचवा, आणि सूचनांचे पालन करा, असे आवाहन पंतप्रधान मोदी यांनी ट्विट द्वारे केले. या बरोबरच राज्यातील सरकारांनी लॉकडाऊनचे नियम आणि कायद्याचे लोकांना पालन करण्यास भाग पाडावे असे निर्देशही मोदींनी दिले आहेत.
करोनाचे कोणत्या राज्यात किती रुग्ण?, पाहा यादी
लॉकडाउन को अभी भी कई लोग गंभीरता से नहीं ले रहे हैं। कृपया करके अपने आप को बचाएं, अपने परिवार को बचाएं, निर्देशों… _URL_ Narendra Modi (@narendramodi) 1584938184000
खरे तर, पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या आवाहनानंतर रविवारी देशभरात लोकांनी जनता कर्फ्यू लागू केला, मात्र काही लोक असेही होते जे जनता कर्फ्यू सुरू असताना बेजबाबदारीने वागत होते. देशातील विविध भागांमध्ये मनाई असतानाही लोक रस्त्यांवर उतरले, गर्दी केली आणि जमावाने काहीजण उभेही राहिले. लोक कमी संख्येने बाहेर होते, मात्र त्यांनी दाखवलेला बेजबाबदारपणाकडे दुर्लक्ष करून चालणार नाही. याचे कारण म्हणजे संसर्गाच वेग मोठा आहे हे.
Live: काहींना लॉकडाउनचे गांभीर्य नाही - मोदी
मोदींच्या आईकडून थाळी वाजवत 'वीरांचा सन्मान', व्हिडिओ व्हायरल


ील मुख्य व्यवसाय. पण तेथील एक गोष्ट विशेष आहे - आणि ती एकमेवाद्वितीय आहे! ती म्हणजे तेथे बोलली जाणारी भाषा. ती भाषा त्या गावाव्यतिरिक्त जगात इतरत्र कोठेही बोलली जात नाही.
हेलस नावाचे गाव जालना जिल्ह्याच्या मंठा तालुक्यात आहे. ते गाव हेलावंतीनगरी म्हणून पुराणकाळात प्रसिद्ध होते. त्याची ओळख 'पालथी नगरी' म्हणूनही आहे. कारण तेथे उत्खननात प्राचीन मूर्ती, वस्तू मिळाल्या, त्या जमिनीखाली उलट्या-सुलट्या कशाही असत! म्हणून ती 'पालथी नगरी'! मात्र तो इतिहासप्रेमींसाठी खजिना आहे. गावाचा सांस्कृतिक, पौराणिक, ऐतिहासिक वारसा थक्क करणारा आहे.


text: सामूहिक नमाज पठणामध्ये अडथळा निर्माण होऊ नये, यासाठी शनिवारी सकाळी साडेआठ वाजता होटगी येणारे मार्ग पोलिसांनी तात्पुरते बंद केले होते. तेथील वाहतूक गांधी चौकमार्गे विजापूर रस्ता, आयटीआय चौकी, भारती विद्यापीठ, डी-मार्टकडून आसरा मैदान येथे वळविली, तर आसरा चौकाची वाहतुकही नई जिंदगीपासून कुमठा नाकामार्गे गुरुनानक चौक अशी केली होती. यावेळी पोलिस उपायुक्त अपर्णा गिते, सहायक पोलिस आयुक्त महावीर सकळे, वरिष्ठ पोलिस निरीक्षक नरसिंग अंकुशकर आदी उपस्थित होते.


text:
देवगिरीचे यादव राजघराणे (इ.स. ८५० - इ.स. १३१७), यांना सेवुण/सेऊण राजवंश असेही म्हटले जात होते. हे महाराष्ट्रातील प्राचीन पूर्वमध्ययुगीन काळातील राजघराणे होते. ते स्वतःला सोमवंशी म्हणवत.
यादवांचे साम्राज्य नर्मदा नदीपासून तुंगभद्रा नदीपर्यंत पसरले होते. यादव घराण्यातील राजांच्या सापडलेल्या शिलालेखात त्यांची बिरूदे, हे राजघराणे महाभारत कालीन श्रीकृष्णांचे वंशज असण्यासंबंधाने असल्याची आढळतात. यादवांचे राज्य महाराष्ट्र, उत्तर कर्नाटक आणि मध्यप्रदेशच्या काही भागात पसरलेले होते. सुरुवातीच्या काळात ते चालुक्यांचे मित्र असावेत असे दिसते. चालुक्यांच्या दुर्लक्षित प्रशासनामुळे पुढे ते सुबाहूच्या कारकिर्दीत स्वतंत्र सम्राट झाले. सुबाहू यांनी साम्राज्य व्यवस्थापनासाठी वारंगळ व हाळेबीड येथे उपराजधान्या स्थापून आपल्या दोन मुलांना तिकडे पाठवले. त्यांचाच वंशज असणाऱ्या भिल्लमदेव यादव याने देवगिरी येथे राजधानी स्थापन केली. सिंघनदेव यादवांनी अनेक मंदिरे बांधली. हेमाडपंथी पद्धतीची बांधकाम हे यादव काळातील मानले जाते. यादवकाळात या शैलीला वेगळे नाव होते. पुढे मूळचा यादवकुलीन सम्राट रामदेवराव यादव यांच्या दरबारी असणारा हेमाड पंडिताने स्वतःचे नाव त्या शैलीला दिले.
 राजा सिंघण (दुसरा) आणि राजा महादेव यांच्या काळात या राज्याची भरभराट झाली. सिंघणदेव यादव सम्राटांची तुलना महान सम्राटांशी होऊ शकते, सिंघणदेवच्या काळात महाराष्ट्रातील प्रजा सुखी होती, पहिले मराठी राज्य म्हणून यादवराजांनी जन्माला आणले यात सिंघणदेव राजाचा अमूल्य वाटा आहे, त्याच्याच नावाने आजचे सातारा जिल्ह्यातील शिंगणापूर हे गाव हे अजरामर झाले. शिखर शिंगणापूर चे महादेव मंदिर सिंघणदेवांनी बांधले, सिंघण वरून शिंगणापूर झाले. यादव राजवंशाचा शेवटचा सम्राट शंकरदेेव होय. यांच्या वडिलांच्या रामचंद्राच्या काळातच मराठी भाषेला राजाश्रय मिळाला. यांच्या कारकिर्दीतच अल्लाउद्दिन खिलजी ने त्यांना फितूरीने पराभूत केले. रामदेवरायांचे जावई व सेनापती हरपालदेव यांची क्रूर हत्या करून त्यांना देवगिरीच्या प्रवेशद्वाराला टांगून ठेवले होते. छत्रपती शिवाजी महाराज यांच्या मातोश्री जिजाबाई हरपालदेवांच्याच कुळातील आहेत. त्यांचे माहेरचे कूळ जाधवराव हे यादवांचे थेट कुळी. महाराष्ट्रातील कित्येक मंदिरे, बारव स्थापत्यादी अनेक वास्तू ह्या देवगिरीच्या यादवसम्राटांशी संबंधीत असल्याचे मानले जाते. आजही अनेक ठिकाणी त्याचे अवशेष पहावयास मिळतात.
पुस्तक
 देवगिरीचे यादव: इतिहास संशोधक महामहोपाध्याय डॉ.ब्रह्मानंद देशपांडे यांनी महाराष्ट्रातील पराक्रमी अशा यादव राजवंशावर लिहिलेला हा एक ऐतिहासिक ग्रंथ आहे. मध्ययुगीन भारताच्या इतिहासामध्ये आपल्या अजोड पराक्रमाने ४५० वर्षे महाराष्ट्राचे नाव झळकत ठेवणाऱ्या कर्तबगार यादव राजांची सविस्तर ऐतिहासिक माहिती या ग्रंथात मिळते. भिल्लम, सेउणचंद्र, भिल्लम(पाचवा), जैतुगी(द्वितीय), सिंघणदेव(द्वितीय), कृष्णदेव,रामचंद्र अशा अनेक पराक्रमी यादवराजांची यशोगाथा या पुस्तकात वर्णिली आहे.
संदर्भ
भारतीय राजवंश
महाराष्ट्राचा इतिहास


text: करतांना हळू हळू करावे लागले अवघड रांगोळी आहे भरपूर


text:
तेव्हा थकवा जाईल..
Maharashtra Times | Updated: Nov 22, 2016, 04:00AM IST
परवा महाविद्यालयातील एका मुलाशी बोलत होतो, त्यावेळी चार ते पाचवेळा त्याच्या बोलण्यात 'सर, मी अमुक केले की थकून जातो, तमुक केले की थकून जातो,' असे वाक्य आले. विशीतला तो मुलगा थकून जात होता. नंतर विचार करीत असताना मला त्याची आणि त्याच्या दिनचर्येची कीव आली. त्याच्या रोजच्या जगण्यात त्याचे स्वतःचे म्हणून काही तास सोडले, तर बाकी सगळे त्याच्या आई-वडिलांनी आखून दिलेले वेळापत्रक होते. तो फक्त अंमल करीत होता. त्याच्या स्वतःच्या तासांबद्दल बोलताना तो उत्साही जाणवला. रोजच्या दिवसाचा शेवट मात्र थकव्याने होत होता. याचा सारासार निष्कर्ष एवढाच की, त्याच्या स्वतःच्या तासांशिवाय तो जे शिकत होता ती सक्ती होती.
अनिच्छेचे काम माणसाला थकवा आणते, हे अनुमान मी त्याच्या बोलण्यातून काढले आणि जगण्याचा व्यापक अर्थाने विचार करू लागलो. त्यात बऱ्याच गोष्टी लक्षात आल्या की, अनिच्छा असेल, तर एकतर त्या बिघडतात किंवा व्यक्तीला बिघडवतात. एखादी भाजी करताना खूप कष्ट पडत असतील आणि नोकरीवरून आल्यावर एखाद्या गृहिणीने ती केली, तर ती नाही म्हणणार नाही; पण भाजीला चव मात्र नसेल. याचा अर्थ ज्या कृतीत मन नसते ती ढेपाळते, चुकते आणि मग थकवा देते. याकरिता दिवसभरात थोडे काम झाले, तरी चालेल; पण ते मनःपूर्वक आणि निष्ठेने व्हावे. मग व्यक्तीचा अणि व्यक्तीच्या कामाचा विकास शक्य होतो. मी बोलत असलेल्या विद्यार्थ्यांचा विकास झालेला दिसला नाही, म्हणून मी त्याच्याशी बोललो. तेव्हा हे सगळे जगण्यातले निष्ठेचे प्रयोग माझ्या लक्षात आले.
अखंड काम करणारी माणसे थकत नाहीत, याचे कारण त्यांचे कामावर प्रेम असते. ओव्हरटाईम करताना फक्त पैसा मनात नसतो, तर त्यात आपण अडचणीत कंपनीच्या उपयोगी येतो, हा ही भाव असतो. जिथे फक्त पैशांचा विचार होतो तिथे आयुष्यभर राबले, तरी पाठीवर शाबासकीची थाप मिळत नाही. उलट 'जन्माला आला ...' या म्हणीप्रमाणे अवस्था होते. ज्यांना हे समजत नाही ती माणसे फक्त थकत जातात. उत्साहाने भरलेला नवा दिवस त्यांच्या वाट्याला येत नाही. काम ढकलायचे एवढीच धारणा असते. स्वेच्छानिवृत्त, निवृत्त आणि निवृत्तीनंतर काम करणारे या साऱ्या मनोवस्था आहेत. या तीनही भागांमध्ये जे लोक येतात त्यांच्याशी कर्मावरची निष्ठा या विषयावर जर आपण बोललो, तर तिघांचीही उत्तरे भिन्न भिन्न असतात.
जगण्यातली निराशा भिरकावणे सोपे आहे आणि जगण्यातली निराशा भिरकावणे अजिबात सोपे नाही! ही दोन्ही विधाने अगदी खरी आहेत! त्याकरिता तुमच्या प्रत्येक कृतीवर तुमचे प्रेम हवे. लोक निंदा करतील, क्वचित स्तुती करतील; पण या दोन्ही गोष्टींचा विचार न करता मनाने स्थिर राहणे जमले पाहिजे. त्यासाठी फकीरवृत्ती हवी.
फकीर झालो मी फकीर
बाबा, फकीर झालो मी फकीर
हरिनाम देणे-घेणे हाची धंदा
जन करिती निंदा नाही फिकीर
फकीर झालो मी फकीर ।।
अशी अवस्था होते त्यावेळी कामाच्या ठिकाणी निष्ठा वाढते. एखाद्या व्यक्तीत जर अशी निष्ठा वाढली, तर त्याच्याबरोबर असणारे समाजघटक बदलत जातात आणि थकणारी माणसे ऊर्जावान होतात. आपण, आपले कुटुंब आपला समाज, आपले राज्य, आपले राष्ट्र या सगळयाचा जेव्हा आपण आपुलकीने विचार करतो त्यावेळी अनेक निर्णयांना, विचारांना, चिंतनाना वेगळे आयाम प्राप्त होतात. त्यासाठी गरज आहे निष्ठेने, प्रेमाने कर्म करण्याची!
1तेव्हा थकवा जाईल.....
2चालत राहा...
3उत्सव आणि आनंदपर्व...
4 भक्तिरंग...
5अन्नं न निंद्यात्...
6देवपूजा...
7वैराग्य...
8क्वचिदपि कुमाता न भवति...


हरियाणाच्या एका रुग्णालयात काही दिवसांपूर्वी कारगिल युद्धात शहीद झालेल्या जवानाच्या पत्नीचे निधन झाले. शनिवारी या शहिदाच्या मुलाने आरोप केला की, आधार कार्ड सोबत नसल्याने डॉक्टरांनी वेळेवर उपचार सुरू केले नाहीत. त्याने मोबाईलमधील आधारची कॉपी दाखवून नंतर हार्ड कॉपी जमा करतो असे सांगितले होते. पण डॉक्टरांनी ते ऐकले नाही. करगिलमध्ये शहीद झालेले कॅप्टन विजयंत थापर यांचे वडील व्हीएन थापर यांनी ही घटना अमानवी असल्याचे सांगत यामुळे सैनिकांचे आणि त्यांच्या कुटुंबीयांचे मनोबल कमी होईल असे म्हटले आहे. डॉक्टरांनी मात्र आरोप फेटाळले आहेत.
न्यूज एजन्सीच्या वृत्तानुसार करगिलमध्ये शहीद जालेल्या जवानाचा मुलगा पवन कुमार त्याच्या आईची तब्येत खराब झाल्याने त्यांना घेऊन सोनिपतच्या हॉस्पिटलमध्ये गेला होता.पवनने आरोप केला की, आईची तब्येत फार खराब होती. डॉक्टरांनी आधार कार्ड मागितले, त्यावेळी मी आईचे आधार कार्ड सोबत नेले नव्हते. मी मोबाईलमधील कॉपी दाखवली आणि तुम्ही उपचार सुरू करा मी तासाभरात घरून आधार आणतो, असे मी म्हणालो. पण त्यांनी तसे करण्यास स्पष्ट नकार दिला.
सोनिपतच्या हॉस्पिटलमध्ये असलेले डॉक्टर म्हणाले की, आम्ही उपचारासाठी कधीही नाही म्हणत नाही. ते रुग्णाला घेऊन हॉस्पिटलमध्ये आले नव्हते. आधारसाठी आम्ही कधीही उपचार थांबवले नाहीत. उपचारासाठी आधार अनिवार्य नाही, पण डॉक्युमेंटेशनसाठी ते लागते.


text:
मराठा आरक्षणातील शिपाई नियुक्‍ती लटकली | पुढारी Top
होमपेज › Sangli › मराठा आरक्षणातील शिपाई नियुक्‍ती लटकली
मराठा आरक्षणातील शिपाई नियुक्‍ती लटकली
Published On: Mar 22 2018 1:32AM | Last Updated: Mar 21 2018 9:11PM
मराठा आरक्षणातील शिपाई भरतीतील तीन उमेदवारांच्या नियुक्त्या शासन दरबारी मार्गदर्शनाच्या प्रतीक्षेत लटकल्या आहेत. जिल्हा परिषदेने शासनाकडे मार्गदर्शन मागवून दोन महिने झाले तरी 'ग्रामविकास' कडून निर्णय आलेला नाही. शासनाच्या सहायक आयुक्त समाजकल्याण कार्यालय सांगली यांच्याकडील मराठा उमेदवारांना मात्र न्याय मिळाला आहे. शिपाई भरतीचे रखडलेले नियुक्ती आदेश त्यांना नुकतेच दिले आहेत.
जिल्हा परिषदेच्या सन 2014 च्या कर्मचारी भरतीत मराठा समाजासाठी 19 पदे आरक्षित होती. परीक्षेनंतर निवड यादी जाहीर झाली होती. मात्र त्यानंतर आरक्षणाला स्थगिती आली. त्यामुळे नियुक्त्या रखडल्या होत्या. दोन महिन्यांपूर्वी अभियंता, अंगणवाडी पर्यवेक्षिका, कंत्राटी ग्रामसेवक, स्थापत्य अभियांत्रिकी सहायक, कनिष्ठ सहायक, आरोग्य सेवक, आरोग्य सेविका या पदांवर पात्र पंधरा मराठा उमेदवारांना नियुक्तीचे आदेश दिले. मात्र शिपाई पदाचे नियुक्ती आदेश मागे ठेवले.
शिपाईंची पदे कमी झालेली आहेत. त्यामुळे या तीन उमेदवारांना नियुक्ती आदेश द्यावा किंवा कसे, असे मार्गदर्शन जिल्हा परिषदेने दि. 18 जानेवारी 2018 रोजी शासनाकडे मागविले आहे. ग्रामविकास विभागाने अद्याप मार्गदर्शन दिलेले नाही. त्यामुळे शिपाईंची नियुक्‍ती रखडली आहे. सहायक समाजकल्याण आयुक्त सांगली कार्यालयाकडेही मराठा आरक्षणातील शिपाई नियुक्ती रखडली होती.'डीपीसी' च्या बैठकीनंतर या नियुक्तींचा मार्ग मोकळा झाला. नुकतेच त्यांनी उमेदवारांना नियुक्ती आदेश दिला आहे. जिल्हा परिषद मात्र शासन मार्गदर्शनाच्या प्रतीक्षेत आहे.
Tags : Sangli, Sangli News, The government, has changed, appointments, three candidates, recruitment, Maratha Reservation


मुंबई वृत्तान्त
ठाणे वृत्तान्त
महामुंबई वृत्तान्त
नाशिक वृत्तान्त
नागपूर वृत्तान्त
- दिवाळीत विमान, खासगी बसेसचे भाडे दुप्पट
- ध्वनी प्रदूषणाबाबत निवासी क्षेत्र व फटाक्यांसाठी शासनाचे वेगवेगळे निकष
नगर/पश्चिम महाराष्ट्र वृत्तान्त
- कोल्हापूर महापालिकेची बँक हमी प्रदूषण नियंत्रण मंडळाकडून जप्त
- 'आयआरबी' कर्मचा-यांना टोप गावातून पिटाळले
मराठवाडा वृत्तान्त
रविवार वृत्तान्त
विदर्भरंग
मोस्ट कमेन्टेड
- शिवसेनेचे नमोते?
- मोदी स्नानाची वेळ
- काळ्या पैशाची खाती जाहीर केल्यास काँग्रेसच अडचणीत येईल
- मनसेची आता पालिका निवडणुकीची तयारी!
- गडकरींनीच राज्याचा गड सांभाळावा
- सत्ता स्थापताना भाजपला वेगळा विदर्भ अडचणीचा
- 'हप्ता वसुली पक्षाशी' हातमिळवणी करणार का ?
- आम्हीच मोठे भाऊ!
मोस्ट रीड
अल्पवयीन विद्यार्थिनीचा विनयभंग केल्याच्या आरोपावरून दादर येथील चाटे कोचिंग क्लासेसचे मालक मच्छिंद्र चाटे यांच्याविरोधात भोईवाडा पोलिस ठाण्यात गुन्हा दाखल करण्यात आला. चाटे गुरुवारी दुपारी पोलिसांपुढे हजर झाले. त्यानंतर न्यायालयाने त्यांची १५ हजार रुपयांच्या वैयक्तिक जातमुचलक्यावर जामीनावर सुटका केली.
अभ्यासक्रम पूर्ण न झाल्याबद्दल क्लासमध्ये बुधवारी विद्यार्थी, पालक आणि चाटे यांच्यात बैठक झाली. या बैठकीनंतर संबंधित विद्यार्थिनी तिच्या दोन मैत्रिणी आणि एका विद्यार्थ्यासह चाटे यांच्या केबिनमध्ये गेल्या. अभ्यासक्रम पूर्ण न झाल्यासंदर्भात प्रश्न विचारण्यासाठीच ते चाटे यांच्या केबिनमध्ये गेले होते. त्यावेळी तिथे हे विद्यार्थी आणि चाटे यांच्यात शाब्दिक चकमक उडाली. त्यानंतर चाटे यांनी संबंधित विद्यार्थिनीचा विनयभंग केल्याचा आरोप करण्यात आला आहे. या घटनेनंतर संबंधित विद्यार्थिनी आणि इतर विद्यार्थी पोलिस ठाण्यात गेले आणि तिथे त्यांनी चाटे यांच्याविरोधात तक्रार दाखल केली. पोलिसांनी ती विद्यार्थिनी आणि दोन प्रत्यक्षदर्शींचे जबाब नोंदविले आहेत. त्यानंतर चाटे यांच्याविरोधात गुन्हा दाखल करण्यात आला असून, पोलिस तपास करीत आहेत.


text:
तुझ्या बायको बरोबर आपले वर्तन भाकीत - रणवीर Logik ब्लॉग
घर विनोदी तुझ्या बायको बरोबर आपले वर्तन भाकीत
सप्टेंबर 28, 2015
आज Logik विचित्र प्रश्न बाहेर शोधतात आणि weirder उत्तरे प्रदान करेल. स्टीव्ह जॉब्स एकदा म्हणाले, "भुकेलेला रहा. मूर्ख राहा." आम्ही आपली खात्री आहे की मूर्ख राहण्यासाठी निर्णय घेतला आहे. आपल्या सभोवती अनेक निघणार भुकेल्या राहण्याच्या शक्यता नाही. हे अमेरिका आहे!
त्यामुळे मूर्ख प्रश्न आम्ही या आठवड्यात लागू करण्याचा निर्णय घेतला की काय आहे?
"मी माझ्या फोनवर वाईट आहे, मी माझी पत्नी चांगले होईल?"
येथे उर प्रतिसाद नाही. चेअर आपल्याला आढळतात आहात मूर्खपणा न करता सहन करणे अक्षम बंद पडणे बाबतीत आपल्या सीटबेल्ट बोलता.
पहिल्या यादीत बाहेर चला सर्व शक्य मार्ग आपण आपल्या फोनवर वाईट असू शकते आणि नंतर आपण आपल्या पत्नी सह समान वर्तन पुन्हा तेव्हा काय होते ते पाहू.
अनेकदा फोन ड्रॉप
आपण कदाचित अनेकदा आपल्या पत्नी ड्रॉप. त्यामुळे चांगली व वाईट असू शकते. खरेदी तिला यास सोडत महान आहे, पण आपण waltzing जातात किंवा नृत्य वाईट आहे तिला ड्रॉप. एक उंच कडा तिला सोडत खरोखर वाईट आहे.
शौचालय फोन पाण्यात बुडून मरणे
हे वाईट आहे. मी सांगू इच्छित नाही की आपण आपल्या पत्नी वापरून तर, तुम्हाला कदाचित या ग्रहावर सर्वात द्वेष मनुष्य होईल.
चार्ज होत फोन उपाशी असतांना अब्जावधि
आपण रस संपली आहे तेव्हा आपल्या फोन करते की दु: खी निवडणूक सुनावणी राहिल्यास, आपण कदाचित आपल्या पत्नी प्रदान कष्ट घेत नाही. नरक आपण लग्न का?
एकूण फोन व त्याच्या सहयोगी वापरणे
होय, हे वर्तन देखील गैरवर्तन म्हणून गणना. आपण कदाचित मार्ग आपल्या पत्नी खूप संशयास्पद आहेत आणि आपण अप कव्हर करण्यासाठी तिला सांग तुझी बायको कपडे कसे प्रभाव नेहमी प्रयत्न!
सार्वजनिक ठिकाणी फोनवर मोठ्या आवाजात बोलू
आपण कदाचित सार्वजनिक ठिकाणी मोठ्याने बोलू त्या मूर्ख एक आहेत आणि एक व्यक्ती तयार. आपल्या वर्तन जात, तुम्हाला कदाचित देखील सार्वजनिक ठिकाणी आपल्या पत्नी ओरडा.
आणि उत्तर आहे…
स्पष्टपणे वर्तन वर tallying आपण होईल की मी म्हणतो आपल्याला सांगते "अपयशी पती" and you should remain single for the good of the mankind 🙂
तुम्हाला तुमच्या प्रश्नांची उत्तरे आवश्यक आहे की प्रश्न आहे का?
येथे कार्यरत धोरण आज Logik आहे "कोणत्याही प्रश्न मागे बाकी". आपण त्रास आणि ulcers उद्भवणार आहे की जळजळ प्रश्न आहे आणि असेल तर आपण याबद्दल कोणीही विचारू शकत नाही, फक्त टिप्पणी वैशिष्ट्य वापरून आम्हाला विचारू. मग आमच्या ब्लॉगचे अनुसरण करा आणि शेवटी आपण एक उत्तर मिळेल!
मागील लेखप्रेम विवाह वि आयोजित विवाह – एक व्यापक विश्लेषण
पुढील लेखस्मार्ट अन्न प्रेमी प्रेम कसे शोधा – secrets उघड!


text: वादातील जमीन इ.च्या कब्जास पक्षकार हक्कदार असल्याचे घोषित करणारा दंडाधिकारी यांचा आदेश नमुना क्र.25


text:
महत्त्वाच्या घटना आणि घडामोडी
जन्म
मृत्यू
शोध
निर्मिती
समाप्ती
इ.स.पू. ४५७
इ.स.पू.चे ४५० चे दशक
इ.स.पू.चे ५ वे शतक
इ.स.पू.चे १ ले सहस्रक


आम्हीही रममाण होऊन जात असू. हिंदी-मराठी भजनं, त्यांच्या चाली श्रवणीय असत.
काका साधे होते. त्यांना जगाचे छक्के-पंजे कळले नाहीत. स्वार्थ साधणे जमले नाही आणि कुणाचे दडपण झुगारणे शक्य झाले नाही. सतत एखाद्या दडपणाखाली, कुणाच्यातरी ताणाखाली आपले जीवन व्यतीत करत असतानाही हसतमुख राहून सर्वांची प्रेमळपणाने सेवा करत राहणे हे काकांकडून शिकण्यासारखे!
आमच्या वाढदिवसाला त्यांचा आठवणीने फोन ठरलेला असे. "हां...काका बोलतोय...काय प्लान आज?...येऊन जा नक्की!"
आज काका आपल्यात नाहीत. त्यांना स्वर्गवासी होऊनही बरीच वर्षे झाली; पण त्यांच्या वाढदिवशी आम्हाला प्रकर्षाने त्यांची आठवणं झाल्याशिवाय राहत नाही. वाटतं जावं त्यांच्या घरी. तिथे बेल वाजवल्यावर हसतमुखाने दार उघडतील आणि मोठ्ठ्याने म्हणतील, "या ss !"
काका खूप सश्रद्ध मानाने आणि तल्लीनतेने बाबामहाराजांच्या गोष्टी, प्रसंग, आठवणी, अनुभव आम्हाला सांगत असत. संतमंडळींचे भक्त म्हणजे लेकरं असतात हे आम्हाला जाणवलं. सोलापूर जवळच्या 'माचणूर' या गावाचं नाव 'माचणूर' कसं पडलं ती गोष्ट काका खूप रंगवून सांगत असत. मला त्यातली नावं आठवणार नाहीत पण एक मुघल सरदार रयतेवर अत्याचार करत आला आणि गावच्या शिवमंदिरावर लोकांची खूप श्रद्धा असल्याने तिथे तो नाश करायला पोहोचला. त्याने गोमांस आणलं होतं एका ताटात भरून; जे तो घेऊन गाभाऱ्यापर्यंत गेला खरा; पण तातावारचे वेष्टन/कापड दूर करताच चमत्कार नजरेस पडला. मांसाच्या तुकड्यांच्या जागी गुलाबपुष्पांच्या पाकळ्या होत्या. अशाप्रकारे 'मांसाचा नूरच' बदलला म्हणून तेव्हापासून 'मांसनूर' चे मग 'माचणूर' झाले. अशा कित्येक गोष्टींचा खजिना काकांकडे होता.
कालाष्टमी, रामजन्म अशा गोष्टी काका खूप उत्साहाने साजऱ्या करत असत. त्यामध्ये खूपजण सहभागी होत असत. काकांचे स्वयंपाकघर भक्तमंडळींच्या कुटुंबांनी भरून जात असे. ४०-४५ पाने उठत असत. मग दुसऱ्या दिवसापासून काका एकटेपणाचा उत्सव साजरा करत असत.
काकांना वर तोंड करून कुणाला बोलणे कधीच जमले नाही. पटलं नाही तरी चार खडे बोल सुनावता आले नाहीत. काकांनी निमूटपणे, सोशिकतेने सर्व सहन केलं. कदाचित त्यांच्यासमोर पर्यायही नसावा. अगतिक असावेत. पण आम्हाला हे शेवटीशेवटी कळलं. वेळप्रसंगी आपल्या घरी वयोवृद्ध, आजारी व्यक्तिंची त्यांनी केलेली शुश्रुषाही आम्ही पाहिली.
आज आम्ही त्यांना ओळखणारी मित्रमंडळी एकत्र जमतो तेव्हा हमखास त्यांच्या आठवणी निघतात. "जीवनात चांगले काम करावे" तर लोक तुमची चांगली आठवण काढतील हे काकांकडून शिकावे. देवाने त्यांना तसं अकालीच बोलावून घेतलं. खूप साधे, निर्मळ, आनंदी, उत्साही आणि प्रेमळ असणारे काका आज हवे होते; म्हणजे हक्काने सांगता आलं असतं, "काका आम्ही येतोय..काहीतरी फक्कड बेत करा!"
Wednesday, February 19, 2014
रामू आणि झाकिर
तसे नकाशावर सहसा नसणारेच खेडेगाव होते ते. शुद्ध-स्वच्छ हवा, नदीचं निर्मळ-निवळशंख पाणी, चहुबाजूंनी हिरवेकंच डोंगर आणि संथ लोकजीवन.
गावात एकच शाळा होती. अन् तिथले गुरुजी सर्व वर्ग घ्यायचे. गाव छोटं असल्याने सर्वजण एकमेकाला ओळखत असत. गावातल्या देवपंचायतनाच्या जवळ रामू राहत असे. तिथून डाव्या अंगानं थोडं पुढे गेलं की चढावावर रामूच्या खास मित्राचं म्हणजेच झाकिरचे घर येत असे. दोघांचीही अगदी घट्ट मैत्री होती. शाळेत जाताना एकत्र, नदीवर पोहायला जाताना एकत्र, जत्रेला सोबत. मैत्रीची घट्ट वीण जपत दोघंही मजेत जगत होते.
रामूचे वडील ग्रामपंचायत कार्यालयात कारकून होते तर झाकिरचे वडील जिल्हा परिषदेच्या शाळेत कारकून होते. दोघांचीही मैत्री होती. साधारण आर्थिक दर्जा तोच होता. दिवाळीला झाकिर, त्याचा मोठा भाऊ हनिफ आणि धाकटी बहीण रझिया हे रामूच्या घरी कंदील बनवायला जमत असत आणि रामू ईदच्या दिवशी झाकिर बरोबर शीरकुर्म्याचा आस्वाद घेत धूप जाळत असे. मग मजमुआचे अत्तर लावून ऐटीत घरी येणे हा रामूचा ठरलेला क्रम होता.
रामू आणि झाकिर तसे अभ्यासातही सारखेच गुण मिळवत असत. रामूचं गणित चांगलं होतं आणि झाकिर चा भूगोल. दोघांनी एकमेकाला अडलेल्या गोष्टी शिकवायच्या असा जणू अलिखित करारच झाला होता दोघांमध्ये. शाळेत जाताना शिव


सेन्सेक्स 20 हजारावर
मुंबई - डिझेलचे दर ठरवण्याबाबत सरकारने गुरुवारी तेल कंपन्यांना काही अंशी मुभा दिली. त्याचा सकारात्मक परिणाम शुक्रवारी मुंबई शेअर बाजारात दिसून आला. तेल आणि गॅस कंपन्यांच्या समभागांची जोरदार खरेदी झाली. यामुळे सेन्सेक्सला बळ मिळाले. त्यामुळे दोन वर्षांनंतर सेन्सेक्स 20 हजारांवर बंद झाला. विप्रो, रिलायन्स आणि एचडीएफसी या दिग्गज कंपन्यांच्या तिस-या तिमाहीतील चांगल्या कामगिरीचेही बाजाराने स्वागत केले.
सकाळपासूनच बाजारात उत्साहाचे वातावरण होते. 30 कंपन्यांच्या समभागांवर आधारित सेन्सेक्समध्ये दिवसभरात 75.01 अंकांची भर पडत निर्देशांक 20,039.04 वर बंद झाला. राष्ट्रीय शेअर बाजाराचा निफ्टी निर्देशांकात 25.20 अंकांची वाढ होऊन तो 6,083.40 अंकांवर बंद झाला. आशिया तसेच युरोपमधील बाजारातील सकारात्मक वातावरणानेही देशातील गुंतवणूकदारांचा उत्साह वाढवला. चीनच्या सकल राष्ट्रीय उत्पादनाची दोन वर्षांतील उच्चांकी कामगिरी तसेच अमेरिकेतील देशाअंतर्गत विक्रीने चार वर्षांत प्रथमच बजावलेली चांगली कामगिरी यामुळे या उत्साहात भरच पडली.
बाजारात जोरदार खरेदी झाली. या खरेदीचा सर्वाधिक फायदा सार्वजनिक क्षेत्रातील ओएनजीसी कंपनीला झाला. ओएनजीसीच्या समभागात 7.31 टक्के तेजी दिसून आली. तिस-या तिमाहीतील चांगल्या कामगिरीमुळे रिलायन्स इंडस्ट्रीजचे शेअर्स तेजीत होते. रिलायन्सचे समभाग 1.05 टक्क्यांनी वधारले. भारत पेट्रोलियम, इंडियन ऑ इल आणि ऑइल इंडियाच्या समभागात तेजी आली. रिफायनरीशिवाय रिअॅल्टी क्षेत्रातील कंपन्यांचे शेअर्स वधारले. आयटी, तंत्रज्ञान, ऑटो आणि मेटल शेअर्सना नफेखोरीचा फटका बसला.


text:
शंभर गावे मोतिबिंदू मुक्तीकडे! | Loksatta
शंभर गावे मोतिबिंदू मुक्तीकडे!
दारिद्रय़रेषेखालील गटासाठी मोफत, तर इतर लोकांसाठी माफक शुल्क आकारून आयोजित केल्या जाणाऱ्या मोतिबिंदू शस्त्रक्रियांच्या माध्यमातून तब्बल १०० गावे मोतिबिंदूमुक्त करण्याचा ध्यास उदगीरच्या उदयगिरी लायन्स नेत्रालयाने
minde | February 14, 2015 01:30 am
दारिद्रय़रेषेखालील गटासाठी मोफत, तर इतर लोकांसाठी माफक शुल्क आकारून आयोजित केल्या जाणाऱ्या मोतिबिंदू शस्त्रक्रियांच्या माध्यमातून तब्बल १०० गावे मोतिबिंदूमुक्त करण्याचा ध्यास उदगीरच्या उदयगिरी लायन्स नेत्रालयाने घेतला आहे. गेल्या ९ वर्षांत अशा ८४ हजार शस्त्रक्रिया करण्यात आल्या. साडेसात लाख रुग्णांची तपासणी करून १ हजार ४७० शिबिरे घेण्यात आली. अशा प्रकारे मोठय़ा संख्येने गावे मोतिबिंदूमुक्त करण्याचे महाराष्ट्रातील हे आगळे उदाहरण ठरले आहे.
शासकीय दवाखान्यातही मोतििबदू शस्त्रक्रिया मोफत केल्या जातात. मात्र, दवाखान्यात येणाऱ्या रुग्णांवरच ही शस्त्रक्रिया केली जाते. रुग्णाला शोधून त्याला रुग्णालयात आणून शस्त्रक्रिया करण्याची यंत्रणा सरकारकडे नाही. मात्र, समाजाची ही गरज लक्षात घेऊन उदयगिरी लायन्स नेत्रालयाने काम सुरू केले. रुग्णालयाचे अध्यक्ष डॉ. रामप्रसाद लखोटिया यांच्या दूरदृष्टीतून अनेक उपक्रम राबवले जात आहेत.
परभणी, नांदेड, िहगोली, तसेच कर्नाटकात बिदर जिल्हय़ाच्या भालकी, औराद बाऱ्हाळी भागातील रुग्ण मोठय़ा प्रमाणावर या शस्त्रक्रियेसाठी येतात. डोळ्यांच्या नियमित तपासणीसाठी नांदेडच्या कंधार तालुक्यातील पेठवडज, परभणीच्या ताडकळस, सोनपेठ व गंगाखेड या ४ ठिकाणी रुग्णालयाच्या वतीने व्हिजन सेंटर कार्यरत आहेत. या ठिकाणी केवळ १० रुपयांत रुग्णांचे डोळे तपासले जातात. ज्यांच्यावर शस्त्रक्रिया करण्याची गरज आहे, अशा रुग्णांना उदगीर येथे रुग्णालयाच्या खर्चाने आणले जाते. मोफत शस्त्रक्रिया करून चष्मा, जेवण, निवास व्यवस्था केली जाते व पुन्हा रुग्णाला त्याच्या गावापर्यंत सोडले जाते.
रुग्णालय परिसरातील सुमारे १०० गावे मोतििबदूमुक्त करण्याचा संकल्प रुग्णालयाने सोडला आहे. त्यासाठी १० गावांचे एक केंद्र अशा पद्धतीने १० केंद्रे तयार केली आहेत. लातूर जिल्ह्य़ातील अंधोरी (तालुका अहमदपूर), औराद (निलंगा), लाळी (जळकोट) व शिरूर अनंतपाळ, नांदेड जिल्हय़ातील पेठवडज (कंधार), हाणेगाव (देगलूर) व मुखरामाबाद, तसेच बीदर जिल्हय़ातील मेहकर (भालकी) या गावांना केंद्रिबदू मानून १० गावांतील सुमारे २० हजार अशा १ लाख लोकांचे या दृष्टीने सर्वेक्षण केले. दर आठवडय़ाला मोतििबदू शिबिर घेण्यात येते. आतापर्यंत या भागातील १ हजार ८०० रुग्णांवर शस्त्रक्रिया करण्यात आल्या. येत्या वर्षभरात ही गावे मोतििबदूमुक्त होतील. नव्याने निर्माण होणारे मोतीिबदू यात गृहीत धरले नाहीत. मात्र, गावातील जुना मोतििबदू असलेला रुग्ण आढळणार नाही.
ऑपरेशन आय साईट या स्वयंसेवी संस्थेने या योजनेसाठी मार्गदर्शन केले. प्रशिक्षण देण्यासाठी या संस्थेने पुढाकार घेतला. लायन्स रुग्णालयात ६ पूर्ण वेळ डॉक्टर व दोन अर्ध वेळ डॉक्टर आहेत. ६० खाटांच्या रुग्णालयात १२० कर्मचारी आहेत. आंध्र, कर्नाटक व महाराष्ट्राच्या सीमेवर उभारलेल्या या रुग्णालयामुळे परिसरातील रुग्णांना चांगली संधी उपलब्ध झाली आहे. दर महिन्याला सुमारे २५ ते ३० नेत्रतपासणी शिबिरे घेतली जातात व बाराशे ते पंधराशे रुग्णांवर शस्त्रक्रिया केली जाते. रुग्णालयात येणाऱ्या रुग्णांपकी ७० टक्के रुग्णांवर मोफत शस्त्रक्रिया केली जाते, तर ३० टक्के रुग्णांकडून शुल्क घेतले जाते.
मोफत शस्त्रक्रिया केलेल्या रुग्णांसाठी राज्य सरकारकडून १ हजार रुपयांचे अनुदान देण्यात येते. मात्र, त्यावर रुग्णालयाचा सुमारे २ हजार २०० ते २ हजार ५०० रुपयांपर्यंत खर्च होतो. हा खर्च भागवण्यास ज्या ३० टक्के लोकांकडून शस्त्रक्रियेसाठी पसे घेतले जातात, त्यातून व देणगीरूपातून आíथक साह्य़ उपलब्ध केले जाते.


text:
न माल स्विकारला जातो. तथापि माल स्विकारलेलंतरही एखादा लॉट, गोणी अगर काही खराब माल आढळल्यास तो माल स्वखचनी बदलून घाला लागले.
6. सर्व माल निवडलेला (Sortex Clean) असावा.
7. माल पुरविताना FSSAI कायद्यातील तसुदुर्दिसार मालाच्या गोणीवर Date of Packing, Weight and Best Before Date चा स्पष्ट उल्लेख असावा.
8. किंमत मालाचे पंकिंग निव्यक्त ५० किलो वजनाचे (बारदान व्यतिरिक्त) असावे. ग्रेममधील वजन बिलासाठी ग्राह्य धरले जाणार नाही. तसेच इतर मालाचे पंकिंग हे सर्वसाधारणतः साखरे आकाराचे, वजनाचे असावे. शयक्तो तुडाळ, मुगडाळ, मठ, सुग, शेंगदाणा इत्यादी पुरवठा ज्युट बारदाणा गोणीत पुरवावा लागले.
9. पुरवडा आदेशातील पुरवडा केलेल्या मालामध्ये भेसल अथवा ते कमी प्रतीचे आढळल्यास त्याची सर्वसंगी जागरूकता संबंधित पुरवठाधारकाची राहिल.
10. मालाचे पंकिंगसाठी वापरण्यात येणारे मदरीअल Food grade असावे.
11. पुरविलेल्या मालाचे गोंधालचे वजन वगळता येणारे वजन विचारात येतले जाईल.
M. लॅंब तपासणीची कार्यपद्धती-
1. पुरविलेल्या मालाची श्री साईबाबा संस्थान प्रयोगशाळा/जिल्हा आरोग्य प्रयोगशाळा/ NABL/केंद्र शासनाच्या/राज्यशासनाच्या मान्यता प्राप्त प्रयोगशाळेतून तपासणी करणेत येईल.
2. श्री साईबाबा संस्थानेने कल्य घेतलेले लॅंब तपासणीमध्ये पुरविलेल्या मालाचे रिपोर्ट FSSAI Standards नुसार नसल्यास सदर माल बदलून द्यावा लागेल. त्यादरम्यान श्री साईबाबा संस्थानाला बाहेरून माल विकत घ्यावा लागल्यास जादा आलेल्या खर्चाची रकम अधिक पुरविलेला माल किमतीच्या २ ते ५ टक्के दंड देय असलेल्या कुट्ट्याही मालाचे बील रकमेतून/सुरक्षा अनामत रकमेतून वसूल करण्यात येईल.
3. काही वेळेस लॅंब रिपोर्ट येण्यासाठी विलंब होतो अशा वेळी जर आलेला माल वापरला गेला व नंतर लॅंब रिपोर्ट FSSAI Standard प्रमाणे न आल्यास त्या लॉटमधील मालाच्या किमतीच्या २ ते ५ टक्केपेक्षा दंड आकारला जाईल.
4. पकाच प्रकारच्या मालाचा लॅंब रिपोर्ट सलग तीन वेळेस FSSAI Standards नुसार न आलेल्या सदर पुरवठाधारकावर संस्थान प्रशासनाकडून उचित कारवाई करणेवाबात निर्णय घेतला जाईल. याबाबत पुरवठादारची कुट्टीही कारा ऐकून घेतली जाणार नाही.
5. श्री साईबाबा संस्थान लॅंबचा रिपोर्ट FSSAI Standards नुसार नसल्यास केंद्र शासनाच्या मुंबई येथील शासकीय/NABL लॅंबमध्ये भांडार विभागकडून तेव्हा संपूर्ण तपासणी करून त्याची पूर्ण खाती करण्यात येईल. सदर लॅंबचा तपासणी अहवाल अतिम समज्यात येईल.
N. बील आदा करण्याची पद्धती-
1. पुरविलेल्या मालाचे बील मालाची तपासणी करून, त्याचा दर्जा व परिमाण योग्य असल्याची खात्री झाल्यावर आदा करण्यात येईल. मालाच्या पुरवठापोटी आगाड रकम दिली जाणार नाही.
2. मालाची तपासणी करून तास्वत्त घेतलेल्या मालाचे बील श्री साईबाबा संस्थानकडे सादर केलेपासून ३० दिवसांचे आत संबंधित पुरवठाधारकाला आदा करण्याचा प्रयत्न राहिल.
3. निविदाधारकाने पुरविलेला माल श्री साईबाबा संस्थानेने नाकारता व त्यामुळे पुढील कालावधीसाठी श्री साईबाबा संस्थानात बाजारभावाने दुसरीकडून माल खरेदी करावा लागल्यास त्यासाठी जादा आलेल्या खर्चाची भरावून सुरक्षा अनामत रकमेतून अथवा श्री साईबाबा संस्थानकडून देय असलेल्या इतर मालाच्या बिलातून वसूल केली जाईल.
4. शासन नियमानुसार आवश्यक असलेल्या कर कपाती बिलातून करण्यात येईल.
O. आपत्ती/नैसर्गिक आपत्ती, नुकसान भरावून व दंडात्मक कारवाईबाबतची तस्तुद:-
1. पुरवडा आदेशातील माल मुदतीत पुरविला नाही तर खालीलप्रमाणे दंडात्मक कारवाई करण्यात येईल.
| अ) पुरवडा न केलेल्या मालाची किमत ₹.२.०० लाखपेक्षा कमी असल्यास |
| --- |
| प्रतीत आठवडा ०.५० % दराने जास्तीत जास्त १० % पर्यंत |
| ब) पुरवडा न केलेल्या मालाची किमत ₹.२.०० लाख चिंवा त्यापेक्षा जास्त असल्यास |
| --- |
| प्रतीत आठवडा ०.५० % दराने जास्तीत जास्त ५ % पर्यंत |
2. माल पुरविणेचा आदेश दुस्वयीवरून अथवा मागणी चलनात दिलेले Schedule प्रमाणे आगर चलन दिलेल्यासून जास्तीत जात १० दिवसांचे आत मालाचा पुरवडा न झाल्यास आगर योग्य प्रतिचा नसल्यापूर्वे माल नाकारला गेल्यास श्री साईबाबा संस्थानाची अडचण होऊ नये म्हणून श्री साईबाबा संस्थानाला बाजारभावाने आवश्यक दितका किंवा दिलेल्या आंशिक इत्याका माल दुस्वयकडून खर्दी करण्याची मुभा राहिल


text:
gadchiroli news जनताच बेभान सत्ताधाऱ्यांना नियंत्रित करेल | eSakal
जनताच बेभान सत्ताधाऱ्यांना नियंत्रित करेल
गडचिरोली : सध्याचे सत्ताधारी बेभान झाले असून जनताच त्यांना नियंत्रित करतील, असे प्रतिपादन भारिप-बहुजन महासंघाचे नेते ऍड.प्रकाश आंबेडकर यांनी केले.
गडचिरोली येथील कात्रटवार भवन येथे रविवारी (ता.12) वंचित आघाडीच्या वतीने आयोजित संवाद यात्रेत ते बोलत होते. या वेळी प्रमुख अतिथी म्हणून "उपरा'कार लक्ष्मण माने, माजी आमदार हरिदास भदे, ऍड. विजय मोरे, रोहिदास राऊत, माला भजगवळी, प्रा. प्रकाश दुधे, श्री. मगरे उपस्थित होते.
ऍड. आंबेडकर पुढे म्हणाले, गेल्या 70 वर्षात वंचितांना कुणीच स्वीकारलं नाही. त्यांना पाहिजे तसं शिक्षण मिळालं असतं, तर त्यांनी आरक्षण मागितलं नसतं. ही व्यवस्थाच ओरबडणारी व्यवस्था आहे. येथे कोण रक्तबंबाळ होईल हे सांगता येत नाही. केंद्रातील सरकार हे अतिविद्वान लोकांचं सरकार आहे. त्यामुळेच गडचिरोलीसारख्या मागास जिल्ह्याला वैद्यकीय महाविद्यालय देण्यात येत नाही, अशी टीका त्यांनी केली.
समाज जागृत होत आहे. त्यामुळे सत्ता भोगणाऱ्या नेत्यांना वाळीत टाकण्याची प्रक्रिया सुरू झाली आहे, असे आंबेडकर म्हणाले.
नरेंद्र मोदी हे बेभान झाले आहेत. ते आकडे फुगवून सांगतात. जीएसटीमुळे शासनाच्या तिजोरीत किती पैसा आला, याचे उत्तर मोदींकडे नाही. पेटीएम व विजाकार्डच्या माध्यमातून भारतीयांचा पैसा विदेशी कंपन्यांच्या घशात घालण्यात येत असल्याची टीकाही त्यांनी केली. पंतप्रधान आपली शैक्षणिक कागदपत्रे दाखवायला तयार नाहीत. खोटं बोलण्याची प्रवृत्ती देशाच्या सर्वोच्च माणसात नसावी. देशाचा कुटुंबप्रमुखच खोटं बोलत असेल, तर इतरांचे काय, असा सवाल ऍड. आंबेडकरांनी केला.