text:
महाड : शिवतर फाटा ते पारमाची रस्त्याला भेगा | पुढारी Top
Tue, Nov 19, 2019 01:15
होमपेज › Nashik › महाड : शिवतर फाटा ते पारमाची रस्त्याला भेगा
महाड : शिवतर फाटा ते पारमाची रस्त्याला भेगा
Published On: Aug 04 2019 2:17PM | Last Updated: Aug 04 2019 2:26PM
महाड : शिवतर फाटा ते पारमाची रस्त्याला पडलेल्‍या भेगा
महाड तालुक्यातील वरंध भागात पारमाची रस्त्याला भेगा पडण्‍याच्‍या घटनेची काल पुनरावृत्ती झाली आहे. रस्‍त्‍याला भेगा गेल्‍याने नागरिकांनी भीतीचे वातावरण निर्माण झाले आहे. दरम्यान, मागील वर्षी झालेल्या घटनेनंतर शासनाने भूगर्भीय वैज्ञानिकांना येथील जमिनीची पाहणी करण्यासाठी बोलविले होते. मात्र वैज्ञानिकांचा अहवाल गेल्या वर्षभरापासून ग्रामपंचायत, पंचायत समितीकडे उपलब्ध करून दिला नसल्याची माहिती अनिल मालुसरे यांनी दिली आहे. या रस्‍त्‍यावर रामदास पठार ते पारमाची सुनेभाऊकडे जाणारी एसटी सेवा बंद पडण्याची भीती नागरिकांकडून व्यक्त केली जात आहे.
गेल्या पंधरा दिवसांपासून महाड तालुक्यात सुरू असलेल्या मुसळधार पर्जन्य वृष्टीने ग्रामीण भागातील अनेक ठिकाणी जमिनीला भेगा तसेच दरड कोसळण्याच्या घटनांची सुरुवात झाली आहे. मागील वर्षीप्रमाणेच शिवथर फाटा ते पारमाची या मार्गावर सुमारे दोन ते अडीच किलोमीटर अंतराच्या जमिनिला मोठ्या भेगा पडल्याचे निदर्शनास आले आहे.
यासंदर्भात अनिल मालुसरे म्‍हणाले की, मागीलवर्षी हा प्रकार निदर्शनास आल्यानंतर शासनामार्फत भूगर्भीय वैज्ञानिकांना जमिनीची पाहणीसाठी बोलविण्यात आले होते. मात्र, एक वर्षानंतरही या संबंधित वैज्ञानिकांचा अहवाल ग्रामपंचायत अथवा पंचायत समिती महाडकडे उपलब्ध झाला नसल्याचे त्यांनी सांगितले. शासनाच्या वतीने ग्रामीण भागातील जनतेच्या जीवाशी खेळले जात असल्याचा आरोप मालुसरे यांनी केला.
काल घडलेल्या घटनेनंतर परिसरातील पारमाची गाव व पारमाची बौद्धवाडी येथील नागरिकांमधे भीतीचे वातावरण निर्माण झाल्याची माहिती त्यांनी दिली. सुमारे तीन दशकांपूर्वी पारमाची येथे दरड कोसळून १० जणांचा मृत्यू झाला होता. याची आठवण करुन देत शासनाने येथील घटनांसंदर्भात उच्चस्तरीय अधिकाऱ्यांची समिती पाहणी करण्याकरता पाठवून ग्रामस्थांची असलेली शंका दूर करावी अशी मागणी केली आहे.


मुंबई वृत्तान्त
ठाणे वृत्तान्त
महामुंबई वृत्तान्त
नाशिक वृत्तान्त
नागपूर वृत्तान्त
- दिवाळीत विमान, खासगी बसेसचे भाडे दुप्पट
- ध्वनी प्रदूषणाबाबत निवासी क्षेत्र व फटाक्यांसाठी शासनाचे वेगवेगळे निकष
नगर/पश्चिम महाराष्ट्र वृत्तान्त
- कोल्हापूर महापालिकेची बँक हमी प्रदूषण नियंत्रण मंडळाकडून जप्त
- 'आयआरबी' कर्मचा-यांना टोप गावातून पिटाळले
मराठवाडा वृत्तान्त
रविवार वृत्तान्त
विदर्भरंग
मोस्ट कमेन्टेड
- शिवसेनेला फक्त दोनच मंत्रिपदे!
- अमेरिकन छायाचित्रकाराकडून मोदींच्या फेसबूक पेजवर उचलेगिरीचा आरोप
- गडकरींना दिल्लीश्वरांचा आशीर्वाद
- संघशक्तीच्या मैदानात शिवशक्तीकडून भीमशक्तीचा पराभव
- गड जिंकण्याची घाई
- दूध कसे परवडणार?
- दिवाळीत पोलिसांना उसंत पण सतर्कता कायम
मोस्ट रीड
- शिवसेनेला फक्त दोनच मंत्रिपदे!
- भाजपसोबत युती करण्यास कुठलीही अडचण नाही - उध्दव ठाकरे
- सेनानेत्यांची दारातूनच बोळवण
- महापौरांच्या नृत्यानंतर अधिकाऱ्यांचा धास्तावलेला 'पदन्यास'!
- अजितदादा, भुजबळ, तटकरेंचे भवितव्य भाजपच्या हाती
- उद्धव यांना निमंत्रण नाही
- लोकप्रभा दिवाळी अंक २०१४
- गडकरींना दिल्लीश्वरांचा आशीर्वाद
दुष्काळ आणि पिण्याच्या पाण्याची तीव्र टंचाई राज्याला भेडसावत असल्यामुळे तामिळनाडूसाठी सध्या तरी कावेरी नदीचे पाणी सोडणे अशक्य असल्याचे कर्नाटकचे मुख्यमंत्री जगदीश शेट्टार यांनी रविवारी येथे स्पष्ट केले. या समस्या असतानाही सर्वोच्च न्यायालयाच्या आदेशाचा मान राखण्यासाठी आमच्या सरकारने याआधी तामिळनाडूला कावेरी नदीचे पाणी सोडले होते परंतु सध्याची गंभीर परिस्थिती पाहता ते आता शक्य नाही, असे शेट्टार म्हणाले.
कावेरी नदीचे पाणी तामिळनाडूला सोडण्याकामी असमर्थता व्यक्त करताना प्रामुख्याने दुष्काळ आणि पाणीटंचाईची कारणे शेट्टार यांनी पत्रकारांना सांगितली. राज्यातील सर्वपक्षीय नेत्यांचे शिष्टमंडळ सोमवारी नवी दिल्लीत जाऊन पंतप्रधान मनमोहन सिंग यांची भेट घेणार असून कावेरी पाणी तंटा लवादाचा संकल्पित अंतिम निकाल लागू करू नये अशी त्यांना विनंती या शिष्टमंडळाकडून केली जाणार असल्याची माहिती शेट्टार यांनी दिली. या शिष्टमंडळात खासदार, केंद्रीय मंत्री आणि विरोधी पक्षनेत्यांचा समावेश असून हे शिष्टमंडळ कावेरी पाण्याच्या मुद्दय़ावर पंतप्रधानांचे मन वळविण्याचा प्रयत्न करील, असे ते म्हणाले. विधिज्ञ फली नरिमन यांनी कावेरी पाणी वाटप तंटय़ावर गेली ४० वर्षे कर्नाटकच्या कायदेशीर तुकडीची बाजू मांडलेली असल्यामुळे त्यांना बदलण्याची मागणी शेट्टार यांनी फेटाळून लावली.
सर्वोच्च न्यायालयाच्या आदेशानुसार कर्नाटकने ९ फेब्रुवारीपासून तामिळनाडूतील पिके वाचविण्यासाठी २.४४ टीएमसी पाणी सोडण्यास प्रारंभ केला आणि या निर्णयाविरोधात राज्यातील शेतकऱ्यांनी मोठय़ा प्रमाणावर निदर्शनेही केली. परंतु आता मात्र राज्यातील दुष्काळाच्या मुद्दय़ावर कर्नाटकने आपली असमर्थता व्यक्त केली आहे.


text:
ीच असतं. तिच्या पडद्यावरच्या दु:खाबरोबर तिचा प्रेक्षक तिच्या व्यक्तिगत आयुष्यातल्या दु:खात सहभागी होतो, किंबहुना वाटेकरी होतो. कधी ती, 'मैं सर से पांव तक अपने ही अश्को में नहायी हूं.. दिलसे तुम्हारे पास आयी हूं.' म्हणत अश्रूंनी भिजलेले गाल घेऊन आकांतानं तुम्हाला बिलगते, तर कधी तुम्ही दु:खानं खचून खिन्न बसलेला असता तेव्हा, 'कभी तो मिलेगी, कही तो मिलेगी, बहारों की मंजिल,' म्हणत तुमचा हात हातात घेते किंवा मायेने खांदा थोपटते. हे करण्यासाठी तिला हातांची मदत लागत नाही. तिच्या नजरेतील स्निग्धता, भावनेनं ओलावलेला तिचा स्वर हे काम करून जातो. हाच तिच्यातला आणि इतर जणांमधला फरक आहे. मधुबाला तिच्यापेक्षा नि:संशय, निर्विवाद अधिक सुंदर होती; पण म्हणूनच अप्राप्य! तसंही तिला मुद्दाम भेटावं असं वाटत नाही, तिचे फोटो बघूनसुद्धा समाधान होतं. मीनाकुमारीचं तसं नाही. तिला भेटण्याची ओढ लागते. खुद्द मधुबाला मीनाकुमारीच्या आवाजावर फिदा होती. मीनासारखा दुसरा आवाज इंडस्ट्रीत नाही, अशी जाहीर 'कॉम्प्लिमेंट' तिनं दिली होती, तर वहिदा रहमान म्हणते, मीनाकुमारीकडे 'करिश्मा' होता. ती एकदा का पडद्यावर आली की तुमची नजर बांधून ठेवते आणि तुम्हाला क्षणभरही ती काढून घेता येत नाही. (वहिदाच्या आवाजातलं दिलदार कौतुक लपत नाही आणि हेवादेखील.)
मीनाकुमारीला देश तसा वेश करणं उत्तम जमायचं. 'छोटी बहू' बंगाली सरंजामी घराण्यातली , तर 'यहुदी'ची हन्ना ही एका ज्यू धर्मीय सराफाची मुलगी. दोन्ही रूपं तिनं सहज सुंदरपणे स्वत:मध्ये उतरवली. हे तिचं असाधारण वैशिष्टय़ होतं. ती मिस मेरी बनायची तेव्हा अँग्लो इंडियन दिसायची. शारदा बनायची तेव्हा दक्षिण भारतीय वाटायची. मुख्य म्हणजे कोणत्याही रूपात लोभसवाणी दिसायची. ज्या सहजतेनं ती त्या त्या व्यक्तिरेखेचा स्वभाव स्वत:मध्ये भिनवायची, त्याच प्रकारे तिचा चेहराही पांघरायची. 'यहुदी'मध्ये नायक (दिलीपकुमार) तिला पहिल्यांदा भेटतो तेव्हा अपघातग्रस्त असतो. तो घोडय़ावरून पडतो. ही पाणी घेऊन त्याच्या मदतीला धावते. तो डोळे उघडतो आणि तिचं अपरंपार लावण्य बघून दिपून जातो; पण नायकाच्या जन्मजात चहाटळपणे विचारतो, 'मी कुठे आहे. जमिनीवर की स्वर्गात?' याचं उत्तर तिलाही ठाऊक असतं आणि आपल्यालाही. इतका सुंदर चहाटळपणा पडद्यावर आधी कधी पाहायला मिळाला नव्हता. ती सुंदर पोशाखात आणि दागिन्यांमध्ये सुरेख दिसायचीच; पण ते नसले तरी तिच्या सौंदर्यात उणीव पडत नसे. तिच्या सामाजिक, कौटुंबिक चित्रपटांची संख्या जास्त आहे आणि अशा चित्रपटांमध्ये तिच्या वाटय़ाला कायम पांढरी साडी आली, पांढरी फटक! तिला काठपदरसुद्धा नसायचा. वैयक्तिक आयुष्यातही बॉलीवूडची ही 'हायेस्ट पेड स्टार' अशा साडीमध्ये वावरायची. पाठीवर मोकळे सोडलेले, वेळप्रसंगी वाऱ्यावर भुरुभुरु उडणारे केस हाच तिचा साजशृंगार.
बऱ्याच चित्रपटांत गरीब, लग्नाळू मुलगी किंवा विधवा अशा भूमिका तिच्या वाटय़ाला यायच्या आणि हे कमी होतं म्हणून की काय, देव आनंद, राज कपूरसारखे जोडीदार तिला लाभत नसत. त्या काळातले दुसऱ्या फळीतले राजकुमार, राजेंद्रकुमार, बलराज सहानी हे तिचे हिरो असायचे. राज-राजेंद्र-सुनील दत्त हे प्रथम श्रेणीत नसलेलेच तिचे नायक होते. नाही म्हणायला प्रथम श्रेणीतल्या चित्रपटात अशोककुमार, प्रदीपकुमार, किशोरकुमार हे जुने नट तिचे नायक असायचे. खासगी जीवनात तिच्यापेक्षा १५ वर्षांनी मोठा असलेला जोडीदार तिच्या नशिबी आला होता आणि पडद्यावरही त्या चित्रात फरक पडत नव्हता. म्हणूनच बहुधा तिच्या मागे 'ट्रॅजेडी क्वीन' हे विशेषण लागलं. मीनाकुमारीचं मीनाकुमारीपण या अशा मंडळींना घेऊन यश मिळवण्यात होतं. 'मिस मेरी' या चित्रपटात तिचा नायक होता हेमंतकुमार – संगीतकार हेमंतकुमार! त्या विनोदी चित्रपटात मीनाकुमारी आणि गाणी यांच्याखेरीज कुणीच नाव घेण्याजोगं नव्हतं. जेमिनी गणेश (रेखाचे पिता) या दक्षिण भारतीय नायकाला हिंदीत आणण्यासाठी 'मिस मेरी'ची योजना करण्यात आली होती. तसा किशोरकुमारही या चित्रपटात होता; पण त्याच्या भूमिकेत दम नव्हता आणि तसाही किशोरकुमार ज्या दर्जाचा गायक होता, त्या दर्जाचा नायक नव्हता; पण मीनाकुमारीनं हाही चित्रपट रौप्य

dataset: uonlp/CulturaX

config: mr


text:
ार देवगाव अजली पारुरंग | 336/9 | 49 | जी |
| 100 | FHN1239532| मतदार कुलकर्णी किरण | मतदार कुलकर्णी किरण | 336/9 | 59 | जी |
| 101 | FHN1250190| मतदार फिल्म संस्मारक संस्मारक | मतदार फिल्म संस्मारक संस्मारक | 336/9 | 84 | जी |
| 102 | FHN1248913| मतदार पंवार वेदान्त पीटर | मतदार पंवार वेदान्त पीटर | 336/9 | 59 | पु |
| 103 | FHN1250208| मतदार पंवार संस्मारक पीटर | मतदार पंवार संस्मारक पीटर | 336/9 | 59 | पु |
| 104 | FHN1249606| मतदार पंवार खिस्तोफर पीटर | मतदार पंवार खिस्तोफर पीटर | 336/9 | 59 | पु |
| 105 | WXQ6227672| मतदार शेख इस्माईल अरजाक | मतदार शेख इस्माईल अरजाक | 336/9 | 69 | पु |
| 106 | FHN1239151| मतदार शेख नूराबाई अरजाक | मतदार शेख नूराबाई अरजाक | 336/9 | 69 | जी |
| 107 | FHN1234285| मतदार शेख अबुबकर अरजाक | मतदार शेख अबुबकर अरजाक | 336/9 | 69 | पु |
| 108 | WXQ1052810| मतदार शेख इस्माईल अरजाक | मतदार शेख इस्माईल अरजाक | 336/9 | 69 | पु |
| 109 | WXQ1052836| मतदार शेख नूराबाई इस्माईल | मतदार शेख नूराबाई इस्माईल | 336/9 | 69 | पु |
| 110 | WXQ1052828| मतदार शेख अबुबकर अरजाक | मतदार शेख अबुबकर अरजाक | 336/9 | 69 | पु |
| 111 | FHN1234293| मतदार शेख सबीया अयुब | मतदार शेख सबीया अयुब | 336/9 | 82 | जी |
| 112 | FHN1235290| मतदार शेख फारक लालजेमशाक | मतदार शेख फारक लालजेमशाक | 336/9 | 82 | पु |
| 113 | WXQ7262029| मतदार शेख तौसिफ बसिन | मतदार शेख तौसिफ बसिन | 336/9 | 82 | पु |
| 114 | WXQ6227680| मतदार शेख उस्मान अयुब | मतदार शेख उस्मान अयुब | 336/9 | 82 | पु |
| 115 | WXQ6657563| मतदार मंडके ज्याती अमोल | मतदार मंडके ज्याती अमोल | 336/9 | 82 | जी |
| 116 | WXQ1052844| मतदार मंडके ज्याती जोशल | मतदार मंडके ज्याती जोशल | 336/9 | 82 | पु |
| 117 | WXQ1052851| मतदार मंडके ज्याती जोशल | मतदार मंडके ज्याती जोशल | 336/9 | 82 | जी |
| 118 | WXQ1052869| मतदार मंडके ज्याती जिक्टर | मतदार मंडके ज्याती जिक्टर | 336/9 | 82 | जी |
| 119 | WXQ1052877| मतदार मंडके ज्याती जिक्टर | मतदार मंडके ज्याती जिक्टर | 336/9 | 82 | पु |
| 120 | WXQ1052885| मतदार मंडके ज्याती जिक्टर | मतदार मंडके ज्याती जिक्टर | 336/9 | 82 | जी |
* DELETED – पुरुषवीणीसुरास वगळलेले मतदार
पृष्ठ 5
| नंबर | वार्ड | फोन | पता |
|------|-------|------|-----|
| 151 | WXQ2088003 | 249/175/364 | मतदान केंद्र : उत्तर सदर बाजार नाईक प्रशाळा |
| 152 | FHN1235852 | 249/175/365 | मतदाराचे यूनूस : जपणे निता अंबादास |
| 153 | FHN1235951 | 249/175/366 | मतदाराचे यूनूस : जपणे गणेश अंबादास |
| 154 | FHN1239888 | 249/175/367 | मतदाराचे यूनूस : गोरखलेल्या बरणगिर रुपसिंह |
| 155 | WXQ1103621 | 249/175/368 | मतदाराचे यूनूस : शेख परवीन रुकुम |
| 156 | WXQ1111020 | 249/175/369 | मतदाराचे यूनूस : हजरतबी शबीर हजरतबी |
| 157 | WXQ3612801 | 249/175/370 | मतदाराचे यूनूस : मंडेपु अपरण कृष्णा |
| 158 | WXQ3564754 | 249/175/371 | मतदाराचे यूनूस : बजरपे अनुप नागनाथ |
| 159 | WXQ2762086 | 249/175/372 | मतदाराचे यूनूस : आगोजी विभावती सोमनाथ |
| 160 | WXQ2762094 | 249/175/373 | मतदाराचे यूनूस : आगोजी शाहिबी शामीक |
| 161 | WXQ2762243 | 249/175/374 | मतदाराचे यूनूस : मंडेपु जानसा शामा |
| 162 | WXQ6533129 | 249/175/375 | मतदाराचे यूनूस : माने बालू चन्द्रकाट |
| 163 | WXQ6533137 | 249/175/376 | मतदाराचे यूनूस : माने रवि अरुण |
| 164 | WXQ6533160 | 249/175/377 | मतदाराचे यूनूस : पंचुबली आकाका किसनासिंग |
| 165 | WXQ6533327 | 249/175/378 | मतदाराचे यूनूस : बुडुवाळे संजय |
| 166 | WXQ6835144 | 249/175/379 | मतदाराचे यूनूस : शायकालवार नविना सुनिल |
| 167 | WXQ6835151 | 249/175/380 | मतदाराचे यूनूस : गोतीवले संतोष गोतीवले |
| 168 | WXQ6835169 | 249/175/381 | मतदाराचे यूनूस : गोटेवले भयश्री सातोष |
| 169 | WXQ6835177 | 249/175/382 | मतदाराचे यूनूस : गोतीवले इव्हां संजयकुमार |
| 170 | WXQ6835185 | 249/175/383 | मतदाराचे यूनूस : विश्वित दुर्गा दगड़ |
| 171 | WXQ6835193 | 249/175/384 | मतदाराचे यूनूस : विक्के सोनाली सचिन |
| 172 | WXQ6835201 | 249/175/385 | मतदाराचे यूनूस : शेख अलिकुला नियाकात |
| 173 | WXQ6835219 | 249/175/386 | मतदाराचे यूनूस : विक्के केन्द्र हिविद्र |
| 174 | WXQ6835235 | 249/175/387 | मतदाराचे यूनूस : विक्के सचिन |
| 175

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


ाटचाल करीत आहे. अमृत महोत्सवांतर्गत येणारे स्नेहसंमेलन आगामी ६ जानेवारी ते १५ जानेवारी २०१३ दरम्यान शाळेच्या पटांगणावर होणार असून माजी विद्यार्थिनींचा मेळावा हा माजी विद्यार्थिनीनींच आयोजित केलेला आहे स्मरणिकेचे प्रकाशन मार्च-एप्रिलमध्ये होणाऱ्या समारोपाच्या कार्यक्रमामध्ये होणार आहे. यासाठी _PHONE_ या मोबाइलवर संपर्क साधता येईल.
_PHONE_
म.पां. देव स्मृती लोकांची शाळा, सिरसपेठ, नागपूर.


text:
ा. व्हॉट्सअ‍ॅपवर कळवून टाकलं. त्याच वेळी आज भेटू न शकलेल्या ट्रेनसोबतींच्या ग्रुपवर टाकलं- मी देव मानतो. रोज सकाळी पूजा करतो. वर्षांतून दोनदा गोंदवले आणि शेगावला जातो; पण आपल्या भक्तीसाठी सात-आठशे माणसांना दावणीला बांधत नाही मी. चिरंजीव लिहितात तसं फीलिंग इरिटेटेड वगैरे तसंच काहीसं झालंय माझं. उद्या आपल्या डब्यात भेटू या.
परवाची गोष्ट. टीशर्ट-जीन्स, पाठीला सॅक आणि कानात हेडफोन हा साज लेवून सायली बाहेर पडली. मोबाइल सुरू होताच. आर्किटेक्चरच्या कोर्सला असलेल्या सायलीला एक असाइनमेंट देण्यात आली होती आणि डेडलाइन एक दिवसाची फक्त. म्हणूनच सगळी धावपळ उडालेली. कन्टेन्ट जनरेट करणं, प्रिंटआऊट्स, पेनड्राइव्ह, फोनाफोनी हा सगळा व्याप होता. चौकातल्या एका झेरॉक्स सेंटरवाल्याकडे बल्कमध्ये प्रिंटआऊट्स असतील तर ५० पैशांत होतं काम, अशी माहिती सायलीला मिळाली. ग्रुपला इन्फॉर्म केलं तिने, मग काय आठशे पानं भरत होती- सगळ्यांचे पैसे वाचणार होते. चालता चालता विचारांच्या तंद्रीत सायली अचानक वळली. मागून भरधाव वेगाने गाडी येत होती. काही समजायच्या आत सायलीला कोणी तरी बाजूला खेचलं. आपण एका भयंकर अपघातातून वाचलोय याची जाणीव तिला झाली. हा देवदूत कोण पाहायला ती मागे वळली. ती देवीदूत होती. 'मघापासून बघतेय तुला, नशीब बलवत्तर नाही तर हॉस्पिटलमध्ये असतीस.' सायलीच्या तोंडून सात-आठ वेळा थँक्स निघालं. 'आमच्या वेळी असं होतं, तुमची पिढीच वाया गेलेय असं म्हणणार नाही. मोबाइल तुमच्या कामाचा भाग आहे. घरच्यांशी कम्युनिकेट करण्यासाठी आवश्यकही आहे. पण जरा जपून. मोबाइल तुमच्यासाठी आहे, तुम्ही मोबाइलसाठी नाही. एका हेडफोनपायी जीव गेला असता हकनाक. स्वातंत्र्य मिळालंय तुमच्या पिढीला, ते हाताळायचं कसं याचे कोर्सेस अजून निघालेले नाहीत. सो हॅण्डल इट विथ केअर..' सायली सगळा पसारा गुंडाळून काही बोलणार तोपर्यंत त्या काकू निघूनही गेल्या होत्या. हेडफोन सॅकमध्ये ठेवून सायलीने कॉल घेतला. 'डिव्हाइन शक्तीमुळे वाचलेय, आल्यावर सांगते सगळं बाय.'
शहरातलं पॉश मंगलकार्य. लग्न लागलंय. बॅकग्राऊंडला सनईचे मंजूळ स्वर कानी पडत आहेत. उपस्थितांना पेढे आणि पन्हं देऊन झालंय. वधूवर स्टेजवर बसण्यासाठी तयार होत आहेत आणि दुसरीकडे बुफे ओपन झाल्याची घोषणा होते. वधू-वर यायला वेळ असल्याने तिकडे गर्दी उसळते. अध्र्या-पाऊण तासानंतर माधवराव बुफे सेंटरकडे गेले. पण जेवण्याआधी जेवण झाल्यावर ताट ठेवायच्या ठिकाणी ते गेले. तेवढय़ात भरलेलं ताट घेऊन एक गृहस्थ आले. रोटय़ांचा ढीग, ताटभर पसरलेलं दालफ्राय, कटलेटचे तुकडे, जिलेबीची कडी, व्हेज हंडी हे सगळं असलेलं ताट त्यांनी सहजतेनं सिंकमध्ये ढकललं. टिश्यूला हात पुसून ते जाणार तेवढय़ात मागून आवाज आला- 'एक्स्क्यूज मी. आपण एकमेकांना ओळखत नाही. खरं तर जेवण हा तुमचा वैयक्तिक प्रश्न आहे. पण अन्नाने भरलेलं ताट टाकून देताना पाहिलं आणि राहावलं नाही. आपल्याला हवं तेवढं आणि हवं ते खाता येण्याची व्यवस्था म्हणजे बुफे. पण तरी तुम्ही अन्नाची नासाडी केलीत. तुम्ही म्हणाल, कोण हा उपटसुंभ मला बोलणारा. लहानपणी अन्नान्नदशा भोगलीय. रिकामं पोट किती यातना देतं ते अनुभवलंय. याच हॉलपासून पुढे दहा मिनिटं गेलात तर एक खानावळ लागेल, हॉटेल वगैरे नाही. साधंच आहे. बेसिक जेवण मिळतं, आणि ताट स्वच्छ केलंत तर दहा रुपये मिळतात.. आदर म्हणून. ती खानावळ मी चालवतो. आमची जाहिरात करण्यासाठी तुम्हाला बोललो नाही. दीडशे वर्षांच्या पारतंत्र्यात अनेक पिढय़ांनी भोगलं. आता स्वातंत्र्य आहे, पण आपण ते गमावण्याचं उद्दिष्ट दिल्यासारखे वागतोय. तुम्ही एकटेच नाही, खूप आहेत. प्रतिताट २३० रुपये आहे. किमान त्या पैशाला तरी जागा.' माधवरावांच्या बोलण्याने असे अनेक ताटफेकू अवाक झाले. मूळ भरलेला ताट टाकणारा अचंबावस्थेतून बाहेर आला. चारचौघांत अपमानित झाल्याने थोडा वरमला होता, पण थोडं अवसान जमा करून म्हणाला, 'आधी तुमचा रागच आलेला पण तुमच्या बोलण्यात पॉइंट आहे. उत्साहाच्या भरात घेतलं पण नंतर जाईना. आजचा अपमान विसरणं कठीण आहे, नेक्स्ट वीक तुमच्याकडे येतो आणि ताट स्वच्छ केल्याच


text:
रघुनाथ बाजीराव भट (पेशवे), अर्थात रघुनाथराव पेशवा, (अन्य नामभेद/प्रचलित नावे: राघोबादादा, राघो भरारी) (१६ डिसेंबर, १७२१ - ११ डिसेंबर, १७८३) हे थोरले बाजीराव यांचे पुत्र होते. इ.स. १७७३ ते इ.स. १७७४ या कालखंडात मराठा साम्राज्याचे पेशवा, म्हणजे पंतप्रधान, होते. यांनी इ.स. १७५० च्या दशकात मराठा सैन्याच्या पंजाब व अफगणिस्तानातील युद्धमोहिमांचे नेतृत्व केले. याच्या कामगिरीने मराठ्यांनी अटकेपार झेंडे रोवले.
रघुनाथराव हे शूर सेनापती आणि लष्करी डावपेचांत उजवे होते. त्यांनी उत्तर भारतात पराक्रमाची शर्थ केली होती. १७५७मध्ये त्यांनी खुद्द दिल्लीवर चाल करून शहर जिंकले होते.
पेशवाईसाठी प्रयत्न
नानासाहेब पेशव्यांचे निधन झाल्यावर राघोबादादा पेशवे होतील असे सर्वाना वाटले होते. पण नानासाहेबांबाचा मधला मुलगा माधवराव यांना पेशवाईची वस्त्रे देण्यात आली कारण नानासाहेबांचा थोरला पूत्र पानिपतच्या युद्धात मारले गेले होते. माधवराव हे केवळ १६ वयाचे असताना त्यांच्यावर मोठी जबाबदारी दिली गेली असल्याने, नात्याने काका असलेल्या राघोबादादानी माधवरावांना हाताशी घेऊन राज्य करावे असे छत्रपतींचे आदेश होते. माधवराव हे लहान व अननुभवी असल्याने फारसे काकांच्या शब्दाबाहेर नव्हते. ते करतील ती पूर्व दिशा असा काही काळ गेला. पुढे माधवराव आपल्या विचाराने राज्य करू लागले.
रघुनाथराव हे अतिशय चंचल अशा व्यक्तिमत्त्वाचे होते. त्यांच्या पदरी असलेल्यानी त्यांना अनेकदा चुकीचे सल्ले दिल्याने त्यांनी केलेल्या कारवाया वादग्रस्त राहिल्या. विशेषतः सखाराम बापूंच्या सल्ल्यामुळे बऱ्याचदा ते पेशवाईच्या विरोधात उभे झाले. पहिल्या वेळी तर ते निजामाची मदत घेऊन आळेगाव येथे पेशवाईविरुद्ध उभे ठाकले.
इ.स. १७२१ मधील जन्म
रघुनाथ,बाजीराव
सैनिकी पेशातील मराठी व्यक्ती
इ.स. १७८३ मधील मृत्यू
पुरुष चरित्रलेख

dataset: wikimedia/wikipedia


text:
.
विषय क्र.५७) मा.क्रिडा, कला साहित्य व सांस्कृतिक समिती सभा ठराव क्र.४८ दि.१६/०७/२०१९ अन्वये मनपाची के वस्ताद मुरलोधर माचुंदे ट्यायामशाळा तालेरानगर चिंचवड ही भरकी शकी प्रतिष्ठाण चिंचवड या संस्थेस सेवाशुल्क तत्त्वावर ११ महिने कराराने चालविण्यास दिलेल्या ट्यायामशाळेची मुदत दि.२४/०८/२०१९ रोजी संपूर्णात येत असल्याने दि.०७/०८/२०१९ चे प्रावान्यये पुढील मुदतवाढ मिळणकामी मागणी केल्याप्रमाणे ट्यायामशाळेचा ठराव मंजूर झाळ्यानंतर पुढील मुदतवाढ आदेशाच्या तारखेपासून पुढे ११ महिने कराराने दरमहा र.३०००/- मनपाकडून देवून सेवाशुल्क तत्त्वावर चालविण्यास देण्याची मा.आयुक यांची मागणी असली तरी १) येथून पूढे कोणत्याही संस्थेस दरमहा सेवाशुल्क न देता ट्यायामशाळा कराराने चालविण्यास देण्यास २) संस्थेस कराराने ट्यायामशाळा चालविण्यास देताना ११
महिने अथवा द्यायामशक्ती सुधारित धोरण मंजुर होईल यापैकी जी प्रक्रिया प्रथम पूर्ण होईल त्याकालावधीपर्यंत मुदतवाढ देणस तसेच पिंपरी चिचवड महानगरपालिकेच्या वतीने दरवर्षी राष्ट्रीय, राज्य, जिल्हा स्तरावरील विविध खेळांच्या महापौर चषक स्पर्धाचे आयोजन केले जाते. सदर स्पर्धा राज्य व राष्ट्रीय स्तरावर आयोजित केल्या जात असल्यामुळे स्पर्धेसाठी येणारे खेळाळू पुणे जिल्हाच्या व महाराष्ट्राच्या बाहेरील असतात. या खेळामध्ये पिंपरी चिचवड परिसरातील खेळांइच्या अत्यन्त समावेश असतो. त्यामुळे राज्य व राष्ट्रीय स्तरावरील स्पर्धांवर होणारा खर्च हा पिंपरी चिचवड शहराबाहेरील खेळांइवर होत असतो. सदरचा खर्च पिंपरी चिचवड मनपा परिसरातील शालेय विद्यार्थी, खेळांइवर होणारच्या दृष्टीने महापौर चषक शालेय विविध क्रीडा स्पर्धाचे आयोजन करणे आवश्यक आहे. अशा महापौर चषक शालेय क्रीडा स्पर्धा आयोजित केल्यास यावर होणारा खर्च मनपा परिसरातील खेळांइवर होईल. त्यामुळे मनपा परिसरातील खेळांइच्या प्राविष्ट्यात भर पडण्यास मदत होईल. सबव येथून पूढे महापौर चषक राज्य, राष्ट्रीय व जिल्हास्तर क्रीडा स्पर्धाच्या ऐवजी महापौर चषक शालेय विविध क्रीडा स्पर्धाचे आयोजन करणेस व क्रीडा धोरणानुसार स्पर्धाना माजी महापौर यांची नावे देणस व सदरचा खर्च महापौर चषक विविध क्रीडा स्पर्धा या लेखाशिर्षावर खर्चीं टाकणेस मान्यता देणबावत विचार करणे.
विषय क्र.५८) पिंपरी चिचवड महानगरपालिका के क्षेत्रीय कार्यालय विषयून विभागाकडील प्रस्तावसोबतच्या प्रपत्र अ (१ ते २३) मधील कामांचे नियमानुसार व निविदा अटी शर्ती प्रमाणे संबंधित ठेकेदाराबरोबर कामाचा कारानामा करून कामाचे आदेश निर्मत केले असल्याने त्याचे अवलोकन करणे.
विषय क्र.५९) मनपाच्या विषयून विभागाकडील नि.नो.क्र.3/12/2019-20 अन्वये मनपाच्या सर्व अभिनाशमक केंद्रामध्ये आचारत सी.सी.टी.टी. यंत्रणा उभारणकारी मे.कॉमटेक टेली सोल्युशन्स प्रा.लि नि.र.रू.९७,९२,५१७/- (अक्षरी र.रू.संत्याणणव लाख द्यान्यनव हजार पाचशे सतरा फक) पेक्षा 4.10 % कमी या ठेकेदारकडून काम करून घेणेस आणि नियमानुसार व निविदेतील निविदा अटीप्रमाणे त्यावरील वस्तु व सेवा कर अंदा करणेस या अटीस अधिन राहुन स्तांचेबरोबर कारानामा करून घेणेस मान्यता देणबावत विचार करणे.
विषय क्र.६०) मा.शिक्षण समिती सभा ठारव क्र.११ दि.०७/११/२०१९ अन्वये पिंपरी चिचवड महानगरपालिका सर्व प्राथमिक विद्यालयामध्ये बहुतेक शिक्षण घेणारे विद्यार्थी हे गरीब परिस्थितीतून येत असतात. मनपा शाळेया दर्जा खाजगी शाळेच्या प्रमाणे करण्यासाठी विद्यार्थ्यामध्ये शाळेविषयी आवड निर्माण होण्याकरिता तसेच मनपा शाळेतील विद्यार्थ्यामध्ये शैक्षणिक गुणवता वाढ करण्याकरिता शिक्षण समिती प्रयत्
करीत आहे. त्याच अनुसंगाने पिंपरी चिंचवड महानगरपालिकेच्या सर्व प्राथमिक शाळेतील विद्यार्थ्यांसाठी हस्ताक्षर सुधारणा प्रकल्प राबविणयावावत स्पारकल क्लासेस अंतर्गत आठ दिवसात व रोज एक तास इंग्जी अथवा मराठीचे सुंदर हस्ताक्षर राबविणयाचा प्रस्ताव आल आहे. त्यामध्ये प्रती विद्यार्थी प्रती विषय र.१,०००/- (अक्षरी र.१.एक हजार आठशे फक) प्रमाणे होणा-या खर्चास मान्यता देणेबावत विचार करणे.
(उल्हास बबनराय जगताप)
नगरसचिव
पिंपरी चिंचवड महानगरपालिका,
पिंपरी - ४११ ०१८.
पिंपरी चिंचवड महानगरपालिका,
पिंपरी - ४११ ०१८, नगरस


text:
ांनी युक्त असावे. सन्धि म्हणजे जोडणे. सन्धि ह्या पात्रांच्या संवादाच्या माध्यमातून कथानकातील घटना जोडत जोडत कथानकाचा विकास केला जातो.
नाटकाच्या पात्रांचा विचार करता नाटकाचा नायक हा प्रख्यात वंशातील राजा किंवा राजर्षी, धीरोदात्त किंवा धीरललित असावा. नाटकात चार-पाच प्रधान पात्रे नायकाच्या कार्याशी संलग्न असावीत. नाटकांत अमात्य, पुरोहित, सेनापति इत्यादी पात्रांची योजना असावी. नाटकाची नायिका उच्चकुलोत्पन्न युवति असावी. याव्यतिरिक्त अन्तःपुरातील काही पात्र जसे नायिकेच्या सख्या, विदूषक, चेटी, कंचुकी इत्यादिंची पण योजना असावी.
नाटक हे चारही वृत्तींनी युक्त असावे.
भाषा व संवाद – नाटकामध्ये राजा, अमात्य हे संस्कृत बोलतात तर नायिका व इतर पात्रांची भाषा प्राकृत असते. नाटकाचे संवाद हे विविध प्रकारचे आहे. त्यात प्रमुख म्हणजे स्वगत, प्रकाशक, जनान्तिक, अपवारित अश्या स्वरूपात असतात.
नाटकाचा शेवट हा आशिर्वादयुक्त अश्या भरतवाक्यानी होतो. ज्यामध्ये सर्वांच्या कल्याणाची प्रार्थना केलेली असते.
अश्याप्रकारे नाटकाची ही तान्त्रिक बाजू सर्व अभिजात संस्कृत नाटकांमध्ये बघायला मिळते आणि टीकाकारांनी याचा आणखी उहापोह केलेला आहे. नाटकाचे उदाहरणरूपात अभिज्ञानशाकुन्तलम् ह्या नाटकाचे कथानक प्रख्यात आहे कारण ह्या नाटकाची कथा प्रसिद्ध ऐतिहासिक ग्रन्थ असलेल्या महाभारतातून घेतली आहे. त्यामुळे इतिहास प्रसिद्ध असल्यामुळे ह्या नाटकाचे कथानक प्रख्यात आहे. अभिज्ञानशाकुन्तलम् हे नाटक सात अंकांनी युक्त आहे. ह्याचा प्रधान रस श्रृंगार रस आहे. नाटकाचा नायक दुष्यन्त हा पुरुवंशी क्षत्रिय राजा असून तो धीरोदात्त नायक आहे. वीरता, गम्भीरता, क्षमा, स्थिरता, गर्वराहित्य इत्यादि सर्वगुण त्याच्यामध्ये विद्यमान आहेत. ह्या नाटक विष्कम्भक आणि प्रवेशक ह्यांनी युक्त आहे. नाटकाच्या तिसऱ्या अंकाची सुरुवात विष्कम्भकानी आहे. आणि सहाव्या अंकात प्रवेशक आहे. नाटकाच्या कथानकाचा विकास हा पाच सन्धिंनी झालेला आहे. जसे –
नाटकाच्या पहिल्या अंकापासून दुसऱ्या अंकाच्या "विश्रामं लभतामिदं च शिथिलज्याबन्धमस्मद्धनुः" ह्या दुष्यन्ताच्या संवादा पर्यंत मुखसन्धि आहे.
मग तिसऱ्या अंकाच्या शेवटपर्यन्त प्रतिमुखसन्धि आहे.
चौथ्या अंकाच्या सुरुवातीपासून पाचव्या अंकात गौतमी शकुन्तलाचे अवगुण्ठन दूर करते आणि दुष्यन्तद्वारा शकुन्तलाच्या प्रत्याख्यान पर्यंत गर्भसन्धि आहे.
पाचव्या अंकाचा अवशिष्ट अंश आणि संपूर्ण सहावा अंक विमर्शसन्धि आहे.
सातव्या अंकाच्या सुरुवातीपासून शेवटपर्यन्त निर्वहण सन्धि आहे.
नाटकाचा शेवट भरतवाक्यानी झालेला आहे आणि समस्त लोकांच्या कल्याणाचा उच्चार केलेला आहे. अश्याप्रकारे अभिज्ञानशाकुन्तलम् हे नाटकाचे उत्कृष्ट उदाहरण आहे. त्याच प्रमाणे अन्य काही प्रमुख नाटके जसे उत्तररामचरितम्, वेणीसंहार, मुद्राराक्षसम् इत्यादि. हे एक लोकवृत्तानुकरण असल्यामुळे त्या त्या काळाच्या गरजेनुसार आवश्यक तो बदल करण्याची सवलत भरतमुनींनी दिलेली आहे त्यामुळे काळानुरूप विविध नाटकांमधील बदल आपल्या दृष्टीस येतात.
1. प्रा.र.पं.कंगले, दशरूपक विधान, महाराष्ट्र राज्य साहित्य-संस्कृति मंडळ, सचिवालय, मुंबई, 1974
2. डॉ.भोला शंकर व्यास, दशरूपक, चौखम्बा विद्या भवन, बनारस, 1984
3. राधावल्लभ त्रिपाठी, नाट्यशास्त्रविश्वकोश, प्रतिभा प्रकाशन, दिल्ली, 1999
4. डॉ. पारसनाथद्विवेदी, नाट्यशास्त्रम्, संपूर्णानन्दसंस्कृतविश्वविद्यालय, वाराणसी (प्रथमोभागः)1992, (द्वितीयोभागः) 1996


text: ांचा तौलनिक अभ्यास करावा, असे निर्देशही आरोग्यमंत्र्यांनी दिलेत.


म्हणून वेश्यालयतील मातीचा उपयोग देवीची मूर्ती बनवण्यासाठी केला जातो. ज्यामुळे त्या स्त्रियांचा मा नसिक त्रा स कमी होईल. तसे तर वेश्या स्त्रियांना स माजातून वगळण्यात आलेले आहे. पण या उत्सवाच्या सर्वात महत्त्वाच्या कामामध्ये त्यांना सामील करण्याचा एक खूप चांगला मार्ग आहे. आशा आहे हा लेख तुम्हाला आवडला असेल.


text: आपण म्हणाला त्याप्रमाणे मिडिया सातत्याने एका पक्षाच्या सरकार वर टिका करत नागरिकांना निष्क्रिय करत आहे. त्यामुळे देशाची लुट करणे सहज शक्य होते.


text:
ोती. ५ वर्षे ती रहात्या खोलीतून बाहेर आली नव्हती. तिच्यातील ईश्‍वराप्रती असलेल्या भावामुळे त्या काळात तिला पुष्कळ अनुभूतीही आल्या. त्या काळात तिने विविध देवतांची भावमय अशी सुंदर चित्रे रेखाटली. त्यामुळे त्या माध्यमातून तिची साधना होऊन तिची प्रगती झाली. तिच्यातील भावामुळे खोलीतील चैतन्यात वाढ झाली आहे. वर्ष २०१६ पासून तिला ज्ञान मिळण्यास पुन्हा आरंभ झाला. मधुराचा भक्तीमार्ग आहे. त्यामुळे तिची ज्ञान लिखाणाची भाषा अतिशय सोपी आणि सर्वसामान्यांना कळेल अशी असते. तिने केलेल्या एखाद्या विधीचे सूक्ष्म परीक्षण वाचतांना जणू त्या विधीच्या वेळी सूक्ष्मातून घडणार्‍या घटना आपण प्रत्यक्ष अनुभवत आहोत, असे वाटते.
आश्रमात झालेल्या भावसत्संगाचे सूक्ष्म-परीक्षण प्रथमच झाले. सूक्ष्म-परीक्षण करण्याची सेवा ही दैवी सेवा आहे आणि ती सेवा करणारे साधकही दैवी आहेत. ज्ञान-प्राप्तकर्त्या साधकांच्या प्रगतीची वार्ता ही सनातनच्या सर्वच साधकांसाठी आनंददायी वार्ता आहे. त्यांच्या प्रगतीची अनेक साधक आतुरतेने वाट पहात होते.
या सोहळ्याचे वृत्त समजल्यावर सद्गुरु (सौ.) अंजली गाडगीळ म्हणाल्या, एकाच वेळी ज्ञान-प्राप्तकर्ते साधक जन्म-मृत्यूच्या फेर्‍यांतून मुक्त झाले, ही ऐतिहासिक घटना आहे.
सूक्ष्म-ज्ञान प्राप्तकर्त्या साधकांनी व्यक्त केलेले मनोगत
१. श्री. राम होनप – माझा विश्‍वासच बसत नाही !
माझा यावर विश्‍वासच बसत नाही. माझी ६१ टक्के आध्यात्मिक पातळी झाल्यावर मी काय सांगेन, या संदर्भात मी आधीच लिहून ठेवले होते; परंतु आज मी ते विसरलो. मी नागेशी येथील शिवाच्या देवळात नामजपादी उपायांसाठी जात असे. तेव्हा तेथील देवतांनी मला सूक्ष्मातून सांगितले होते की, तू ६१ टक्के पातळी गाठल्यावर आम्ही त्या सोहळ्याला उपस्थित राहू. आज परीक्षण करतांना देवतांचे अस्तित्व जाणवले. या प्रसंगी श्री. राम यांनी ब्रह्मचैतन्य गोंदवलेकर महाराज यांच्याविषयी दूरचित्रवाहिनीवरील एका मालिकेतील गीत ऐकवले आणि ते प.पू. गुरुदेवांच्या चरणी समर्पित केले.
२. श्री. निषाद देशमुख – सर्व काही आपोआपच झाले !
आम्ही तिघेही ज्ञान प्राप्त करण्यासाठी चर्चा करत होतो. तेव्हा आपल्या तिघांची ६१ टक्के आध्यात्मिक पातळी एकत्रितच गाठूया. मी खूप काही प्रयत्न केले असे नाही. गेल्या काही मासांपासून श्रीगुरूंनीच मनाची प्रक्रिया करवून घेतली. भाव वाढवला. सर्व काही आपोआपच झाले.
३. कु. मधुरा भोसले – देवाने मला सूक्ष्मातूनच तुम्ही तिघे आज जीवनमुक्त व्हाल !, असे आधीच सांगितले होते !
तुम्ही तिघे (सूक्ष्म-ज्ञान प्राप्तकर्ते साधक) आज जीवनमुक्त व्हाल ! केवळ तुम्ही ते गुपित आताच सांगू नका. सद्गुरु बिंदाताई सांगतील, असे देवाने मला सूक्ष्मातून सत्संगाच्या आरंभीच सांगितले होते. एकदा प.पू. गुरुदेवांनी सांगितले होते की, मनुष्यजन्म मिळाला आहे, तर मनुष्याने किमान संतपद प्राप्त करण्याचा उद्देश ठेवायला हवा. आज आम्ही ६१ टक्के आध्यात्मिक पातळी गाठली, म्हणजे त्या दिशेने केवळ आरंभ झाला आहे. अजून पुष्कळ शिकायचे आणि प्रयत्न करायचे आहेत.
ज्ञान प्राप्तकर्त्या साधकांची त्यांचे कुटुंबीय आणि सहसाधक यांनी सांगितलेली गुणवैशिष्ट्ये !
१ अ. सनातनचे संत पू. पद्माकर होनप (वडील) : केवळ प.पू. गुरुदेवांमुळेच राम जिवंत आहे. हे सर्व गुरुकृपेमुळेच झाले. आमची काहीच क्षमता नाही.
१ आ. कु. दीपाली होनप (बहीण) : वर्ष २००३ पासून राम आध्यात्मिक त्रासाशी सतत लढत आहे. अनेक वेळा त्रासामुळे तो बेशुद्ध पडला आहे. तो म्हणतो, ज्ञान प्राप्त करण्याची सेवा म्हणजे सूक्ष्मातील युद्धच असते ! लढत-लढत एक-एक वाक्य लिहितो. राम तत्त्वनिष्ठ आहे. गेले काही मास बाबा आजारी असल्याने आम्ही दोघे पुण्यात होतो. एरव्ही रामला त्रास झाल्यावर त्याला स्वत:चे ही काही करता येत नाही; परंतु बाबांच्या सेवेच्या वेळी त्याला देवानेच शक्ती पुरवली. तो सर्व क्षमतेनिशी त्यांची सेवा करू शकला.
१ इ. श्री. सुरेंद्र होनप (भाऊ) : आजारपण सहन कसे करावे, ते रामकडून शिकावे. त्याला ७-८ वर्षांपूर्वी पुष्कळ ताप आला होता. जवळपास दीड वर्षे त्याला ताप येत-जात असे. त्या वेळीही त्याने हे सर्व सहन केले. त्याची कधीच चिडचिड झाली नाही. (श्री. सुरेंद्र य


पुणे, दि.9: सहकारी संस्था ग्रामीण आर्थिक विकासाचा पाया आहेत आणि युवकांना रोजगार देण्याचे सहकार हे उत्तम माध्यम असल्याने अधिकाऱ्यांनी सहकारी संस्थांच्या बळकटीकरणावर भर द्यावा, असे आवाहन सहकारमंत्री दिलीप वळसे पाटील यांनी केले.
हॉटेल आर्किड येथे आयोजित राज्यस्तरीय सहकारी अधिकारी परिषदेत ते बोलत होते. कार्यक्रमाला सहकार व पणन विभागाचे अपर मुख्य सचिव राजेश कुमार, सहकार आयुक्त अनिल कवडे, साखर आयुक्त डॉ.चंद्रकांत पुलकुंडवार, महाराष्ट्र राज्य वखार महामंडळाचे कार्यकारी संचालक दिपक तावरे आदी उपस्थित होते.
सहकारमंत्री श्री. वळसे पाटील म्हणाले,भारत सरकारकडून सहकार कायद्यात सुधारणा करण्यात येणार असून नवीन कायद्यानुसार अनेक प्रकारचे उपक्रम राबविण्यास परवानगी दिली जाणार आहे. त्यामुळे अधिकाऱ्यांच्या जबाबदाऱ्या वाढणार आहेत. अधिकाऱ्यांनी गावपातळीवर जाऊन सर्वसामान्यांच्या अडचणी समजून घ्याव्यात. शासनाच्या योजना विविध माध्यमातून लोकांपर्यंत पोहोचवाव्यात. सहकार क्षेत्रात सकारात्मक बदल घडविण्यासाठी अधिकाऱ्यांबरोबरच संचालक मंडळ, सचिव यांनाही प्रशिक्षण द्यावे, असे सांगितले.
सहकार मंत्री म्हणाले, सहकाराच्या माध्यमातून रोजगार निर्मिती, आर्थिक प्रगती होऊ शकते. अधिकाऱ्यांनी रचनात्मक काम करुन सामान्य सभासदांचा विश्वास संपादन करावा. तक्रारींचा निपटारा कालमर्यादेत करावा, विशेषतः आदिवासी, डोंगराळ भागातील सोसायट्याना चांगल्या सेवा न मिळाल्याने अडचणीत जातात. जिल्हा बँकांकडून कर्ज वाटप न झाल्यामुळे कुटुंब अडचणीत येतात. बेकायदेशीर सावकारी मोडून काढण्यासाठी कायदा केला आहे, त्याची अंमलबजावणी होणे आवश्यक असल्याचे श्री वळसे-पाटील यांनी सांगितले.
'सहकार विभागाच्या भविष्यातील वाटचाल' याविषयी बोलताना राजेश कुमार म्हणाले, सहकार मंत्रालयाच्या निर्देशानुसार सर्व अधिकाऱ्यांनी काम करावे. सहकारी संस्थाच्या सक्षमीकरणासाठी योजना तयार करावी. सहकार क्षेत्रात आधुनिक तंत्रज्ञानाच्या वापराला प्रोत्साहन द्यावे आणि त्याविषयी संस्थांना मार्गदर्शन करावे. प्राथमिक कृषी सहकारी पतसंस्थाचे संगणकीकरण करावे. 'सहकार संवाद' युट्युब वाहिनीद्वारे विविध विषयांची माहिती प्रसारित करावी, बचत गटांना पॅक्समार्फत मार्केटिंगची सुविधा उपलब्ध करुन द्यावी, अशा सूचना त्यांनी दिल्या.
पणन, सहकार व महाराष्ट्र सहकारी विकास महामंडळाने समन्वयाने काम करावे असे सांगून ते म्हणाले, भविष्यातील वाटचालीसाठी सहकार क्षेत्रात ग्रामस्तरापासून राज्यस्तरापर्यंत संस्थांना प्रशिक्षण व संस्था बांधणी, राज्य सहकारी संसाधन संस्था निर्मिती, ऑनलाईन प्रशिक्षण, कार्यशाळा घेणे असे उपक्रम घेण्यात येणार आहेत. प्रशिक्षण आणि मार्गदर्शनाद्वारे आदर्श प्राथमिक कृषी पतसंस्था उभारण्याचा प्रयत्न करावा. सहकार क्षेत्राला चालना देण्यासाठी सहकार विकास व संशोधन प्रबोधिनी आवश्यक असल्याचे त्यांनी सांगितले.
प्रास्ताविकात श्री.कवडे म्हणाले, राज्याच्या सहकार विभागाला असलेली 100 वर्षाची गौरवशाली परंपरा पुढे नेण्याची जबाबदारी सहकार विभागावर आहे. त्यादृष्टीने सहकार विभागाच्या कामकाजाचे आदानप्रदान व्हावे, जनतेच्या अपेक्षा लक्षात घेऊन नव्या कल्पना पुढे याव्यात यासाठी परिषदेचे आयोजन करण्यात आले आहे. केंद्र सरकारने सहकाराशी संबंधित क्षेत्राबाबत घेतलेल्या निर्णयांची माहिती परिषदेच्या माध्यमातून होईल. सहकार क्षेत्राला नवी दिशा देण्यासाठी ही परिषद उपयुक्त ठरेल, असा विश्वास त्यांनी व्यक्त केला.
अधिकाऱ्यांनी क्षेत्र भेटी वाढवून सहकारी संस्थांना भेटी द्याव्यात आणि सहकारी संस्थांच्या बळकटीकरणासाठी सहकार्य करावे, त्यासाठी आवश्यक उपक्रम राबवावेत, असे आवाहन त्यांनी केले. केंद्र सरकारने सुरू केलेल्या उपक्रमांबाबत सादरीकरण केले.
महाराष्ट्र राज्य सहकार विकास महामंडळाचे व्यवस्थापकीय संचालक मिलिंद आकरे यांनी महामंडळाच्या विविध उपक्रमांबाबत सादरीकरणाद्वारे माहिती दिली. साखर आयुक्तालयाचे संचालक डॉ.संजयकुमार भोसले यांनी आयुक्तालयाच्या कामकाजाविषयी सादरीकरण केले.
अपर निबंधक संतोष पाटील यांनी आदर्श प्राथमिक कृषी पतपुरवठा सहकारी संस्था निर्माण करण्यासाठीच्या उपाययोजना सांगितल्या.
यावेळी जिल्हा उपनिबंधक पुणे, चंद्रपूर, अहमदनगर, सांगली, सिंधुदुर्ग व बीड यांनी जिल्ह्यात राबविलेल्या उपक्रमांची सादरीकरणाद्वारे माहिती दिली.
जिल्हा उपनिबंधक सहकारी संस्था संजय राऊत आणि त्य


text:
), प्रभाग 3 : सुमन घोटकुले(162 मते), नितेश वाघमारे(170 मते), नंदिनी कटके(164 मते).
डोणे - प्रभाग 1 : सुलभा वाडेकर(141 मते), नामदेव सुतार(144 मते), प्रभाग 2 : श्रीरंग खिलारी(132 मते),मनिषा सुतार(125 मते), प्रभाग 3 : पुनम वाघमारे(198 मते), कुंदा घारे(196 मते), प्रसाद घारे(209 मते).
शिळींब - प्रभाग 1 : लिलाधर धनवे(306 मते), पुनक दरेकर(335 मते), प्रभाग 2 : धोंडाबाई घोगरे(208 मते), भाऊ आखाडे(195 मते), प्रभाग 3 : यशवंत शिंदे(216 मते), सुभद्रा कडू(221 मते), सिताबाई धनवे(बिनविरोध).


text: बलून कर्ज – एक मदत नाही कसे


text: - अण्णांचे उद्देश कदाचित योग्य असतीलही पण मार्ग मात्र साफ चुकलाय.


text: तीर्थयात्रे वर जाण्याअगोदर सुतकाचे लक्ष ठेवायला पाहिजे. कुटुंबात एखाद्या बाळाचा जन्म किंवा एखाद्या सदस्याची मृत्यू झाल्यावर सुतक लागतो. अशात यात्रे करणे टाळावे.


Virat Kohli : T20 विश्वचषक 2022 मध्ये भारतीय संघाचा माजी कर्णधार विराट कोहलीची बॅट सध्या धुमाकूळ घालत आहे. पण यादरम्यान त्याने आणखी एक आश्चर्यकारक गोष्ट केली आहे. T20 क्रिकेटमधील कामगिरीबद्दल कोहलीला आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट परिषदेने (ICC) प्लेअर ऑफ द मंथ पुरस्काराने सन्मानित केले आहे.
कोहलीसोबतच झिम्बाब्वे संघाचा सिकंदर रझा आणि दक्षिण आफ्रिकेचा डेव्हिड मिलर यांनाही पुरुष गटात या पुरस्कारासाठी नामांकन मिळाले होते. पण हा पुरस्कार कोहलीच्या खात्यात आला आहे. कोहलीला हा पुरस्कार पहिल्यांदाच मिळाला आहे. गेल्या महिन्यात म्हणजेच ऑक्टोबरमध्ये केलेल्या उत्कृष्ट कामगिरीमुळे त्याला हा सन्मान मिळाला आहे.
कोहलीने विश्वचषकात आपली चमकदार कामगिरी सुरूच ठेवली आहे –
34 वर्षीय विराट कोहली जवळपास तीन वर्षांपासून खराब फॉर्मशी झुंज देत होता. मात्र त्याने तीन महिन्यांतच आपली लय साधली आहे. या T20 विश्वचषकात कोहलीने आतापर्यंत सर्वाधिक 246 धावा केल्या आहेत.
यादरम्यान त्याने 3 अर्धशतके झळकावली आहेत. कोहलीने या विश्वचषकात पाकिस्तान (नाबाद 82), नेदरलँड्स (नाबाद 62) आणि बांगलादेश (नाबाद 64) विरुद्धची तिन्ही अर्धशतके झळकावली आहेत.
या T20 विश्वचषकात विराट कोहली –
सामने : 5
धावा: 246
फिफ्टी : 3
पाकिस्तानच्या निदाला महिला गटात हा पुरस्कार मिळाला –
आयसीसीने सोमवारी (7 नोव्हेंबर) ऑक्टोबरसाठी पुरुष आणि महिला गटातील सर्वोत्तम खेळाडूचा पुरस्कार जाहीर केला. पुरुषांमध्ये कोहलीने हा किताब पटकावला, तर महिलांमध्ये पाकिस्तानच्या निदा दारला हा पुरस्कार मिळाला आहे. कोहलीने ऑक्टोबर महिन्यात 4 टी-20 सामने खेळले. यादरम्यान दोन अर्धशतके झळकली. यामध्ये त्याने पाकिस्तानविरुद्ध कारकिर्दीतील सर्वोत्तम खेळी साकारली.


text:
राज ठाकरे - एक वादळ: मुंबई वार्तापत्र - मराठी मतांसाठी पुन्हा फिल्मी "राज'कारण
मुंबई वार्तापत्र - मराठी मतांसाठी पुन्हा फिल्मी "राज'कारण
मृणालिनी नानिवडेकर (सकाळ न्यूज नेटवर्क)
Saturday, September 17, 2011 AT 12:15 AM (IST)
मराठी मतांवर दावा सांगण्यासाठी राज ठाकरे पुढे आले आहेत. एका जाहिरातीत मराठी महिलेचा झालेला वापर म्हणूनच त्यांना खटकला की काय, अशी शंका येते. असे भावनिक राजकारण करून मतपेटी मजबूत होते का हे आता पाहायचे.
निवडणुका आल्या की कारभाराचे ऑडिट देण्यापासून खड्डे मोजण्यापर्यंतची सारी आन्हिके नव्या उत्साहात सुरू होतात. मराठीचा विषयही तसाच समोर आला आहे. जाहिरातीत मराठी माणसाला मिळणाऱ्या दुय्यम स्थानाचा विषय घेऊन राज ठाकरे महापालिकेच्या फडात उतरण्यास सज्ज झालेले दिसतात. कुणाचे मराठीपण अधिक प्रखर हे दाखवण्यासाठी जुन्या आणि नव्या सेनेतला सामना नेहमीप्रमाणे रंगत जाईल. यात मराठी माणसाच्या, मराठी अस्मितेच्या आणि महाराष्ट्राच्या प्रश्‍नांना खरोखरच न्याय मिळेल का? छोटे ठाकरे गुजरातेतून नुकतेच परतले आहेत. त्यामुळे या वेळचे मराठीपुराण क्रियाशीलतेवर भर देणारे असेल, अशी आशा बाळगायला हरकत नसावी.
मुंबई-पुणे-नाशिकचा सुवर्णत्रिकोण ओलांडू न शकलेली प्रगती, संपन्न म्हणवल्या जाणाऱ्या महाराष्ट्रातील अर्धी जनता दारिद्य्ररेषेच्या खाली, नागरी भागातील झोपड्यांत होणारी वाढ, दाक्षिणात्य राज्यांनी औद्योगीकरणात मारलेली बाजी, मराठी भाषेची सातत्याने होत असलेली पीछेहाट, असे अनेक प्रश्‍न महाराष्ट्रासमोर आ वासून उभे आहेत. प्रत्यक्षात या प्रश्‍नांना हात घालण्याऐवजी प्रतीकात्मक मुद्‌द्‌यांनाच राज ठाकरे धरून बसणार का, या उत्तरात जनतेला रस आहे. सत्ताधारी आणि विरोधी पक्ष साटेलोटे करून आपल्याला लुटतात, अशी जनभावना आहे. त्यामुळेच राजकीय क्षितिजावर नव्यानेच उगवलेल्या मनसेकडे जनता फार अपेक्षेने पाहते. त्यातच गुजरातचा दौरा करून आपल्याला प्रगतीत रस आहे, असे चित्र निर्माण करण्यात राज ठाकरे यशस्वी झाले आहेत.
"ठाकरे ब्रॅंड'चे यश
मराठी माणसाच्या प्रश्‍नांना त्यांनी हात लावताच मध्यमवर्गीय उत्साहाने कान टवकारतात, तर आता नक्‍कीच काही तरी बदल होईल, ही वेडी आशा निम्नमध्यमवर्गींयात जागी होते. हे "ठाकरे ब्रॅंड'चे यश आहे. दशदिशांतून येणाऱ्या कुशल-अकुशल कामगारांच्या जोरावरच कुठलेही महानगर विकसित होत असते. प्रादेशिकतेची कुंपणे घालून प्रगती होत नसते हे सत्य. पण त्या त्या शहरातल्या मूळ रहिवाशांचे अस्तित्व या प्रक्रियेत हरवू लागले, की गोंधळ सुरू होतो. बाळासाहेब ठाकरेंनी मुंबईतल्या मराठी माणसाला आवाज कुणाचा हे ठणकावून सांगण्याचे धैर्य दिले. दाक्षिणात्यांकडे गेलेल्या नोकऱ्या लोकाधिकाराने मराठी माणसाकडे परत पोचवल्या. त्यांचा शत्रूही हे वास्तव नाकारू शकणार नाही. पण जीवनाच्या प्रत्येक क्षेत्रांत समोर येण्याचे परिश्रम करण्याची साहसी वृत्ती मराठी माणसांत निर्माण झाली नाही. दहा ते पाच काम करून घरी परतण्यात धन्यता मानणारा मराठी माणूस जीवनाच्या नवनव्या क्षेत्रांना कवटाळण्यासाठी फारसा उत्सुक नसतो, हा समज सर्वमान्य होत गेला. महाराष्ट्रातल्या मुंबईत बॉलिवूड वाढले; पण मराठी सिनेइंडस्ट्री मात्र कोल्हापुरातच रमली. अटकेपार झेंडे रोवणाऱ्या मराठी माणसाची पीछेहाट पानिपतच्या पराजयाने झाली की मनोवृत्तीने ते सांगता येणार नाही; पण आपण मर्यादित राहिलो हे मात्र खरे. पांडू हवालदार, गंगूबाई अशा स्वरूपात चित्रपटसृष्टी मराठी माणसाचे चित्र रेखाटू लागली. "सारांश'सारख्या अद्वितीय चित्रपटात सदाचाराचा आग्रह धरणारा निवृत्त मुख्याध्यापक मराठी दाखवला. पण अशी उदाहरणे विरळा. एका मोबाईल कंपनीच्या जाहिरातीत हॅंडसेट चोरणारी बाई मराठी दाखवल्याने राज ठाकरे संतापले आणि त्यांनी ही जाहिरात मागे घ्यायला लावली. यापुढे असले प्रकार खपवून घेतले जाणार नाहीत, असा इशाराही त्यांनी देऊन टाकला. "खळळ खटाक'च्या भीतीने या पुढे कुणीही अशी कृती करणार नाही. पण खरे प्रश्‍न पुढेच आहेत. मुळात अशी प्रतीकात्मक कृती निवडणुकीमुळे केली काय हा जनतेच्या मनात येणारा पहिला प्रश्‍न. येती महापालिका निवडणूक ठाकरे बंधूंमधील संघर्षाचा नवा सामना ठरणार आहे. भाऊबंदकीच्या कथा आपल्याला महाभारत काळापासून आवडत असल्याने च


text:
आवाजावरून कोरोना रुग्ण ओळखण्याच्या प्रयोगासाठी 100 नमूने गोळा; फक्त 30 सेकंदात चाचणी होणार | eSakal
Collect 100 Samples For Corona Patient Identification Experiment From Voice
आवाजावरून कोरोना रुग्ण ओळखण्याच्या प्रयोगासाठी 100 नमूने गोळा; फक्त 30 सेकंदात चाचणी होणार
आवाजावरून कोरोना ओळखण्यासाठी
'नॅस्को केंद्रातून 100 नमूने गोळा
आजार रोखण्यासाठी प्रयत्न
मुंबई : आवाजावरून कोरोना रुग्ण ओळखण्याच्या प्रयोगासाठी गोरेगाव येथील नॅस्को कोव्हिड केंद्रातून 100 नमूने गोळा करण्यात आले आहेत. कोव्हिड रुग्ण चाचणीच्या अहवालासाठी सध्या आठ तासांपेक्षा अधिक वेळ लागतो. तर वेगवान समजल्या जाणार्या अँटीजेन चाचणी अहवालासाठीही 30 मिनिटांचा वेळ लागतो. त्यामुळे या आवाजाच्या चाचणीकडे सर्वांचे लक्ष लागले असून याद्वारे 30 सेकंदात एखादी व्यक्ती कोरोना बाधित आहे की नाही हे स्पष्ट होणार आहे.
एका तोळ्याच्या सोनसाखळीसाठी मित्राची हत्या; गुन्हेगाराला 24 तासांत अटक -
आवाजावरून कोरोना रुग्ण शोधण्यासाठी 'वोकालिस हेल्थ'ने अभ्यास सुरू केला आहे. या नुसार दोन टप्प्यांतील अभ्यासासाठी 10 हजार नमुने गोळा केले जाणार आहेत. त्यापैकी दोन हजार नमूने मुंबईतील कोरोना संशयितांचे असतील. पहिल्या टप्प्यात एआयचा वापर करुन 500 नमुने संकलित केले जातील आणि त्यांचे विश्लेषण केले जाईल. जे विशिष्ट ध्वनी तरंग अवघ्या 30 सेकंदात रुग्णांना शोधण्यासाठी मदत करतील. या माध्यमातून संशोधक एक विशिष्ट व्हॉईस तरंग निकर्ष नक्की करतील. ज्यामुळे रूग्ण शोधण्यात मदत होईल.
आवाजावरून कोरोना रुग्ण शोधण्याचा अभ्यास हा श्वसन आणि संवाद प्रणालींमधील परस्पर संबंधाने संसर्ग व्यक्तींच्या आवाजावर परिणाम करू शकतो, यावर आधारित आहे. हा प्रकल्प प्रायोगिक तत्वावर आधारित असून चांगले परिणाम दर्शवित असल्यास इतर रूग्णालयातही वापरण्याची योजना आहे.
- सुरेश ककाणी, अतिरिक्त आयुक्त, मुंबई महापालिका
कोव्हिड रूग्ण ओळखण्यासाठी 'व्हॉईस बायोमार्कर्स'चा वापर पहिल्यांदाच केला आहे. तंत्रातील परिणामकारकता मोजण्यासाठी आम्हाला अभ्यासाची प्रतीक्षा करावी लागणार आहे.
डॉ. नीलम अंद्राडे, प्रभारी, नेस्को कोव्हिड सेंटर
Web Title: Collect 100 samples for corona patient identification experiment from voice
मुंबई - शिवसेनेचे मुख्य प्रवक्ते संजय राऊत यांनी विरोधी पक्षनेते देवेंद्र फडणवीस यांची भेट घेतल्यामुळे राजकीय चर्चांना ऊत आला आहे. यावर भाजप आणि...
मुंबई - शनिवारी शिवसेनेचे मुख्य प्रवक्ते खासदार संजय राऊत यांनी विरोधी पक्षनेते देवेंद्र फडणवीस यांची भेट घेतली. त्यामुळे राज्यात राजकीय चर्चांना...


गेले.[२०]
इ.स. २००० मध्ये शनीकडे निघालेले कॅसिनी यान गुरूजवळून गेले. या यानाने गुरूची आतापर्यंतची सर्वांत चांगली छायाचित्रे काढली आहेत. तसेच या यानाने गुरूचा उपग्रह हिमालियाची काहीशी धूसर छायाचित्रेसुद्धा घेतली.[२१] यानंतर प्लूटोकडे निघालेले न्यू होरायझन्स यान गुरूजवळून नेण्यात आले. यादरम्यान प्लूटोकडे फेकण्यासाठी गुरूच्या गुरुत्वाकर्षणाचा उपयोग गोफणीसारखा करून घेण्यात आला. हे यान फेब्रुवारी २८, २००७ रोजी गुरूच्या सर्वाधिक जवळ होते.[२२] यानाने आयोवरील ज्वालामुखींमधून निघणार्या प्लाझ्माचे मोजमाप केले तसेच गॅलिलियन उपग्रह व हिमालिया व एलारा या उपग्रहांचे निरीक्षण केले.[२३] जोव्हियन प्रणालीचे निरिक्षण सप्टेंबर ४, २००६ पासून चालू झाले होते.[२४][२५]
गॅलिलियो मोहीम[संपादन]
गॅलिलियो हे आतापर्यंत सोडण्यात आलेले गुरूभोवती फिरणारे एकमेव अंतराळयान आहे. हे यान गुरूभोवतीच्या कक्षेत डिसेंबर ७,१९९५ रोजी पोहोचले. पुढील सात वर्षे हे यान गुरूभोवती फिरत होते. यादरम्यान यान अनेकदा गॅलिलियन उपग्रह व अमाल्थिया यांच्या जवळून गेले. तसेच यानाला १९९४ मध्ये शुमाकर-लेवी ९ धूमकेतू व गुरूची टक्कर बघता आली. जरी या यानाकडून जोव्हियन प्रणालीबद्दल खूप माहिती मिळाली असली तरी यानावरील रेडिओ अँटेना योग्यरीत्या चालू न झाल्यामुळे यानाच्या क्षमतेवर काहीशा मर्यादा आल्या.[२६]
जुलै १९९५ मध्ये यानावरून एक प्रोब सोडण्यात आला, जो डिसेंबर ७ ला गुरूच्या वातावरणात शिरला. गुरूच्या वातावरणात १५० कि.मी.चा प्रवास करून हा प्रोब गुरूच्या उच्च वातावरणीय दाबाखाली (पृथ्वीच्या २२ पट) आणि तापमानाखाली (सुमारे १५३°C)नष्ट झाला. त्यापूर्वी त्याने सुमारे ५७.६ मिनिटे माहिती गोळा केली होती.[२७] तो प्रोब बहुधा वितळला असावा किंवा त्याचे बाष्पीकरणसुद्धा झाले असणे शक्य आहे. जेव्हा सप्टेंबर २१,२००३ रोजी यानाला ५० कि.मी. प्रतिसेकंद वेगाने मुद्दाम गुरूच्या वातावरणात ढकलण्यात आले, तेव्हा गॅलिलियो यानाचा अंतही अशाच प्रकारे झाला. यानाची आयोशी होणारी टक्कर टाळण्यासाठी असे करण्यात आले होते. आयोवर जीवसृष्टी असण्याची शक्यता वर्तवण्यात आली आहे व शास्त्रज्ञांना त्याला हानी पोहोचवायची नव्हती.[२६]
भविष्यातील मोहिमा[संपादन]
ध्रुवीय कक्षेतून गुरूचा अभ्यास करण्यासाठी नासा नवीन मोहिमेची आखणी करत आहे. या मोहिमेला जूनो हे नाव देण्यात आले असून, त्याचे प्रक्षेपण २०११ मध्ये करण्यात येणार आहे. [२८] तसेच गुरूचा उपग्रह युरोपावर द्रवरूप समुद्र असण्याची शक्यता असल्यामुळे नासाने एक मोहीम केवळ यासाठीच नियोजित केली होती. जिमो (ज्युपिटर आइसी मून्स ऑर्बिटर) या नावाचे हे यान २०१२ मध्ये प्रक्षेपित करण्यात येणार होते. मात्र ते थोडे जास्तच महत्त्वाकांक्षी ठरवून रद्द करण्यात आले आहे.[२९] युरोपातील जोवियन युरोपा ऑर्बिटर मोहीम सध्या विचाराधीन आहे, मात्र त्याच्या प्रक्षेपणाची तारीख अजून ठरविण्यात आलेली नाही.[३०]
जीवसृष्टीची शक्यता[संपादन]
गुरूवर जीवसृष्टी असणे शक्य नाही कारण तेथील वातावरणात पाणी नगण्य आहे आणि गुरुचा स्थायू पृष्ठभाग प्रचंड दाबाखाली आहे. १९७६ मध्ये व्हॉयेजर यान सोडण्याआधी कार्ल सागन यांनी अमोनियावर आधारित जीव गुरूवर असण्याची कल्पना मांडली होती; पण यासंबंधी कोणताही पुरावा सापडला नाही.
ट्रोजन लघुग्रह[संपादन]
गुरुच्या चंद्रांप्रमाणेच गुरुचे गुरुत्वाकर्षण बल बऱ्याच लघुग्रहांना नियंत्रणात ठेवते. हे लघुग्रह गुरूच्या सूर्याभोवतीच्या कक्षेत पुढील व मागील लाग्रांजियन बिंदूंच्या भागात पसरले आहेत. यांना 'ट्रोजन लघुग्रह' असे संबोधले जाते. इलियाड या प्राचीन ग्रीक महाकाव्याच्या स्मरणार्थ यांचे वर्गीकरण ग्रीक आणि रोमन यांत करण्यात आले आहे. यातील पहिला लघुग्रह ५८८ अकिलीझ मॅक्स वुल्फ यांनी १९०६ साली शोधला. सर्वांत मोठा ट्रोजन लघुग्रह ६२४ हेक्टर हा आहे.
धूमकेतूची धडक[संपादन]
जुलै १६ ते जुलै २२, १९९४ च्या दरम्यान शुमाकर-लेव्ही ९ धूमकेतूचे ९ तुकडे गुरूच्या दक्षिण गोलार्धात धडकले. गुरूच्या प्रचंड वस्तुमानामुळे आणि सूर्यमालेतील त्याच्या आतील स्थानामुळे गुरूवर इतर ग्रहांपेक्षा जास्त धूमकेतूंची धडक होते असे मानले जाते.
मानवी संस्कृतीमध


महंमद अफझल गुरू गेली निदान सहा वर्षे फाशीची वाट पाहात होता. त्याच्या गळ्याभोवती फाशीचा दोर पडलाच होता. फक्त खटका ओढणे बाकी होते. मात्र , त्यालाही जसजसा उशीर होत होता , तसतसे देशातील वातावरण बिघडत होते. भारताच्या सार्वभौम संसदेवरील हल्ल्याचा सूत्रधार जर गुन्ह्यानंतर १०-१० वर्षे फासावर जात नसेल , तर देशातील न्यायव्यवस्था व केंद्र सरकार पुरेसे सक्षम आहेत ना , अशा शंका घेतल्या जात होत्या. त्या रास्त होत्या. दुसरीकडे , अफझल गुरू हा या कटाचा सूत्रधार नसूनही त्याला यात गोवण्यात आले , अशी प्रखर टीका होत होती. प्रसिद्ध लेखिका अरुंधती रॉय यांनी ' द गार्डियन ' सारख्या नामांकित नियतकालिकात प्रदीर्घ लेख लिहिला. अफझल गुरू हा पुरता निष्पाप नसला तरी त्याला या ' कटाचा सूत्रधार ' ठरविणे व फाशीची शिक्षा ठोठविणे हे ' नैसर्गिक न्याया ' च्या तत्त्वाला तिलांजली देणारे आहे , असा रॉय यांचा युक्तिवाद होता. त्यासाठी त्यांनी १३ प्रदीर्घ प्रश्नांचे भेंडोळे केंद्र सरकारवर फेकले होते. त्यांचा हा रोख केवळ स्वदेशी ' मानवी हक्क ' कार्यकर्त्यांनी उचलूनच धरला नाही ; तर पाकिस्तानातील दहशती संघटनांनीही भारतावर कोरडे ओढण्यासाठी या युक्तिवादाचा पुरेपूर उपयोग करून घेतला. मात्र , सुप्रीम कोर्टाने एकदा नव्हे , अनेकदा अफझल गुरूच्या दहशती कारवायांवर शिक्कामोर्तब केले होते. तसे करताना अफझल गुरूला न्याय मागण्याची कोणतीही संधी नाकारण्यात आली नव्हती. १३ डिसेंबर २००१ रोजी संसदभवनावर जो अयशस्वी हल्ला झाला , तो केवळ एका इमारतीवरचा हल्ला नव्हता. ते भारताच्या लोकशाहीवरचे दहशती आक्रमण होते. त्यामुळेच आता राष्ट्रपती प्रणव मुखर्जी आणि केंद्रीय गृहमंत्री सुशीलकुमार शिंदे यांनी अफझल गुरूच्या फाशीची फाईल वेगाने निकालात काढल्याबद्दल त्यांचे अभिनंदन करावयास हवे. ' नवे राष्ट्रपती आणि नवे गृहमंत्री यांनी ही पावले टाकली ,' हे शिंदे यांचे फाशीनंतरचे विधान सूचक आहे. याचे कारण , हीच तत्परता तत्कालीन गृहमंत्री पी. चिदंबरम व राष्ट्रपती प्रतिभा पाटील यांना दाखवता आली असती. पण चिदंबरम पत्रकार परिषदांमध्ये अफझल गुरूवरील प्रश्न फर्ड्या इंग्रजीत टोलवण्यात धन्यता मानत. राष्ट्रपती तर काय , टीकेच्या पलीकडेच असतात. मुंबई हल्ल्यातील एकमेव जिवंत दहशतवादी अजमल कसाबला गेल्या २१ नोव्हेंबरला फासावर चढविल्यानंतर अफझल गुरूला लवकर फाशी देण्यासाठी दडपण वाढणार , हे दिसतच होते. अफझल गुरूचे निमित्त करून केवळ काश्मिरात नव्हे तर देशभर सर्व पक्षांनी राजकारण केले. आताही होईल. सरकार दहशतवाद्यांसमोर बोटचेपे धोरण पत्करते , ही विरोधकांची टीका ; तर अफझल गुरूची फाशी योग्य वेळ येईपर्यंत राखून ठेवण्याची केंद्र सरकारची नीती , या दोन्ही एकाच नाण्याच्या दोन बाजू होत्या. मात्र , अजमल कसाब किंवा अफझल गुरू यांच्या फाशीने देशात असंतोष उफाळेल किंवा दहशती हल्ले होतील , ही भीती निरर्थक आहे. अयोध्येत बाबरी मशीद पडल्यापासून गेली २० वर्षे भारत सातत्याने दहशतवादाच्या छायेत वावरतो आहे. दर काही दिवसांनी दहशती हल्ले झेलतो आहे. एका अर्थाने , हे अघोषित युद्ध सुरू आहे. अशावेळी , अफझलच्या फाशीची काश्मिरात काय प्रतिक्रिया उमटेल किंवा कोणत्या राजकीय शक्तींना काय वाटेल , याचा फार विचार करण्यात अर्थ नव्हता. शिवाय , अफझल किंवा कसाब यांना फाशी देण्याशी इतर कोणत्याही देशाचा काही संबंध नाही. मात्र , आपण देश म्हणून राजकीय विचार , धर्म , प्रदेश , जात किंवा वंश या कशाचाही आधार घेऊन चालविलेला दहशतवाद अत्यंत निष्ठुरपणे मोडून काढायला हवा. याचे कारण , घटनाकारांनी लोकशाही भारताचे जे भव्य स्वप्न रेखाटले आहे , त्या स्वप्नाचे हे सगळे मारेकरी आहेत. अफझल गुरूच्या फाशीचे स्वागतही याच भूमिकेतून व्हायला हवे. ईशान्येतील बंडाळी , तामिळी वाघांचा दहशतवाद , शीख अतिरेक्यांचे थैमान , नक्षलवाद्यांचे आव्हान , जहाल हिंदुत्वनिष्ठांची हिंस्रता आणि कडव्या इस्लामी दहशतीचा नंगानाच या साऱ्यांनी भारताला केव्हा ना केव्हा पोखरले आहे. त्या साऱ्यांना सारखाच कठोर न्याय असायला हवा. तसा तो झाला नाही तर राजकारणाचा मुख्य प्रवाह अधिक नासत जातो. ' अफझल गुरूची फाशी ' हेही अशा प्रचारी राजकारणातील एक प्यादे बनले होते. मात्र , राजकीय इच्छा किंवा इच्छाश


text:
ठळक घटना आणि घडामोडी
तेरावे शतक
 १२६८ - मामलुक सुलतान बैबर्सने सिरियातील ॲंटिओक शहर लुटले.
सतरावे शतक
 १६५२ - अमेरिकेच्या ऱ्होड आयलंड राज्याने गुलामगिरी बेकायदेशीर ठरवली.
अठरावे शतक
 १७६५ - कॅनडातील मॉॅन्ट्रिआल शहरात भीषण आग.
एकोणिसावे शतक
 १८०३ - युनायटेड किंग्डमने एमियेन्सचा तह झिडकारला व फ्रांसविरुद्ध युद्ध पुकारले.
 १८०४ - नेपोलियन बोनापार्ट फ्रांसच्या सम्राटपदी.
 १८६९ - जपानचे एझो प्रजासत्ताक बरखास्त.
 १८७६ - कॅन्ससच्या डॉज सिटी शहरात वायेट अर्प पोलिसकामात रुजू झाला.
विसावे शतक
 १९०० - युनायटेड किंग्डमने टोंगा आपल्या साम्राज्याचा भाग असल्याचे जाहीर केले.
 १९१७ - अमेरिकन काँग्रेसने नागरिकांना सक्तीने सैन्यात भरती करण्याचा अधिकार राष्ट्राध्यक्षाला दिला.
 १९२७ - मिशिगनच्या बाथ शहरात शाळेच्या अधिकाऱ्याने शाळेत ठेवलेल्या बॉम्बचा स्फोट. ४५ ठार.
 १९४४ - दुसरे महायुद्ध-मॉन्टे कॅसिनोची लढाई - उभय पक्षातील २०,००० सैनिकांच्या मृत्यूनंतर जर्मन सैन्याची पीछेहाट.
 १९५३ - जॅकी कॉक्रन ही स्वनातीत विमान चालवणारी प्रथम स्त्री ठरली.
 १९५८ - अमेरिकेच्या एफ.१०४ स्टारफायटर विमानाने ताशी २,२५९.८२ कि.मी.चा वेग गाठून विक्रम प्रस्थापित केला.
 १९६९ - अपोलो १०चे प्रक्षेपण.
 १९७४ - भारताने पोखरण १ परमाणू परीक्षण केले. परमाणू ताकद असणारा सहावा देश झाला.
 १९८० - अमेरिकेच्या वॉशिंग्टन राज्यातील माउंट सेंट हेलेन्स या ज्वालामुखीचा उद्रेक. ५७ ठार. ३,००,००,००,००० अमेरिकन डॉलरचे नुकसान.
 १९८० - पेरूमध्ये शायनिंग पाथ या अतिरेकी संघटनेने मतदान केन्द्रावर हल्ला चढवून आपल्या कारवायांची सुरुवात केली.
 १९९२ - अमेरिकेच्या संविधानातील २७वा बदल अधिकृतरीत्या मान्य.
 १९९५ - अलेन जुप्पे फ्रांसच्या पंतप्रधानपदी.
एकविसावे शतक
 इ.स. २०१५ - मुंबईच्या केईएम हॉस्पिलमध्ये नर्स असलेल्या अरुणा शानबाग यांचे निधन.
जन्म
 १०४८ - उमर खय्याम, पर्शियन कवी.
 १६८२ - छत्रपती शाहूराजे भोसले, मराठा साम्राज्याचे पाचवे छत्रपती
 १७९७ - फ्रेडेरिक ऑगस्टस दुसरा, सॅक्सनीचा राजा.
 १८६८ - निकोलाई अलेक्सांद्रोविच रोमानोव्ह, रशियाचा शेवटचा झार.
 १८७२ - बर्ट्रान्ड रसेल, इंग्लिश तत्त्वज्ञानी व गणितज्ञ.
 १८७६ - हरमन म्युलर, जर्मनीचा चान्सेलर.
 १८८३ - युरिको गॅस्पर दुत्रा, ब्राझिलचा पंतप्रधान.
 १८९७ - फ्रॅंक काप्रा, अमेरिकन चित्रपट निर्माता, दिग्दर्शक व लेखक.
 १९०५ - हेडली व्हेरिटी, इंग्लिश क्रिकेट खेळाडू.
 १९२० - पोप जॉन पॉल दुसरा.
 १९२३ - ह्यू शियरर, जमैकाचा पंतप्रधान.
 १९३१ - डॉन मार्टिन, अमेरिकन व्यंगचित्रकार.
 १९३३ - एच. डी. देवेगौडा, भारताचे तेरावे पंतप्रधान.
 १९५५ - चौ युन फॅट, हॉंग कॉंगचा अभिनेता.
मृत्यू
 १४५० - सेजॉॅंग, कोरियाचा सम्राट.
 १५८४ - इकेदा मोटोसुके, जपानी सामुराई.
 १६७५ - जॉक मार्केट, फ्रेंच जेसुइट धर्मप्रचारक व शोधक.
 १८४६ - बाळशास्त्री जांभेकर, मराठी वृत्तपत्र व्यवसायाचे जनक, दर्पणकार.
 १९५६ - मॉरिस टेट, इंग्लिश क्रिकेट खेळाडू.
 १९८६ - कानरू लक्ष्मण राव, स्थापत्य अभियंता.
 १९९७ - कमलाबाई रघुनाथराव गोखले, भारतीय चित्रपटसृष्टीतील पहिल्या स्त्री कलाकार.
 २०२० - रत्नाकर मतकरी, मराठी लेखक, रंगकर्मी, साहित्यिक, नाटककार
प्रतिवार्षिक पालन
बाह्य दुवे
मे १६ - मे १७ - मे १८ - मे १९ - मे २० - (मे महिना)


text:
Virat kohli new record of winning the toss in a test
घर क्रीडा IND vs SA: कसोटीत टॉस जिंकत विराट कोहलीचा नवा रेकॉर्ड, विशिष्ट यादीत...
IND vs SA: कसोटीत टॉस जिंकत विराट कोहलीचा नवा रेकॉर्ड, विशिष्ट यादीत नावाची नोंद
January 11, 2022 5:55 PM केपटाऊन
ICC Test Rankings : आयसीसी रँकिंगमध्ये विराट कोहली ७ व्या स्थानी, पंत- बुमराहचा फायदा
टीम इंडियाचा कसोटी कर्णधार विराट कोहलीने दक्षिण आफ्रिकेविरूद्ध टॉस जिंकत नवा रेकॉर्ड केलाय. टीम इंडिया आणि दक्षिण आफ्रिका यांच्यामध्ये आजपासून तिसऱ्या कसोटीचा सामना केपटाऊनमध्ये खेळवला जात आहे. यामध्ये टीम इंडियाने टॉस जिंकत पहिल्यांदा फलंदाजी करण्याचा निर्णय घेतला आहे. टॉस जिंकत विराट कोहलीने ऑस्ट्रेलियाचा माजी कर्णधार स्टीव्ह वॉसोबत बरोबरी केली आहे. सर्वाधिक टॉस जिंकण्यात दक्षिण आफ्रिकेचा माजी कर्णधार ग्रीम स्मिथच्या नावाची नोंद करण्यात आली आहे. परंतु कोहलीने ३१ वेळा कसोटी सामन्यात टॉस जिंकला आहे. त्यामुळे त्याने टॉसमध्ये स्टीव्ह वॉची बरोबरी केली आहे.
ग्रीम स्मिथने कर्णधारपदी असताना आपल्या कारकिर्दीत ६० कसोटी सामने जिंकला आहे. दुसऱ्या स्थानावर ऑस्ट्रेलियाचा माजी कर्णधार एॅलेन बॉर्डर आहे. तसेच त्याने ४६ कसोटी सामन्यांमध्ये टॉस जिंकले आहेत. न्यूझीलंडचा माजी कर्णधार स्टीफन फ्लेमिंग आणि ऑस्ट्रेलियाचा माजी कर्णधार रिकी पॉण्टिंगने देखील कर्णधारपदाच्या कारकिर्दीत ३७ कसोटी सामन्यांमध्ये ३७ वेळा टॉस जिंकला आहे.
विराटने कसोटीत ३० पेक्षा अधिक टॉस जिंकले
वेस्टइंडिजचा माजी कर्णधार क्लाईव्ह लॉयड आणि इंग्लंडचा कसोटी कर्णधार जो रूटने देखील ३५ कसोटी सामन्यांपैकी ३५ वेळा टॉस जिंकलं आहे. विराटने कसोटी सामन्यांमध्ये ३० पेक्षा अधिक टॉस जिंकले असून त्याने विशिष्ट यादीमध्ये सातव्या क्रमांकावर नावाची नोंदणी केली आहे.
दरम्यान, विराटच्या कारकिर्दीतील ९९ वा कसोटी सामना आहे. कोहलीचा हा ६८ वा कसोटी सामना आहे. कोहलीने कर्णधारपदाच्या कारकिर्दीत ४० कसोटी सामने जिंकले आहेत. तर १६ वेळा संघाला पराभवाचा सामना करावा लागला आहे.


मुंबई वृत्तान्त
ठाणे वृत्तान्त
महामुंबई वृत्तान्त
नाशिक वृत्तान्त
नागपूर वृत्तान्त
- दिवाळीत विमान, खासगी बसेसचे भाडे दुप्पट
- ध्वनी प्रदूषणाबाबत निवासी क्षेत्र व फटाक्यांसाठी शासनाचे वेगवेगळे निकष
नगर/पश्चिम महाराष्ट्र वृत्तान्त
- कोल्हापूर महापालिकेची बँक हमी प्रदूषण नियंत्रण मंडळाकडून जप्त
- 'आयआरबी' कर्मचा-यांना टोप गावातून पिटाळले
मराठवाडा वृत्तान्त
रविवार वृत्तान्त
विदर्भरंग
मोस्ट कमेन्टेड
- शिवसेनेचे नमोते?
- मोदी स्नानाची वेळ
- काळ्या पैशाची खाती जाहीर केल्यास काँग्रेसच अडचणीत येईल
- मनसेची आता पालिका निवडणुकीची तयारी!
- गडकरींनीच राज्याचा गड सांभाळावा
- सत्ता स्थापताना भाजपला वेगळा विदर्भ अडचणीचा
- 'हप्ता वसुली पक्षाशी' हातमिळवणी करणार का ?
- आम्हीच मोठे भाऊ!
मोस्ट रीड
गुजरातच्या विकासाचा खोटा गाजावाजा करणारे मुख्यमंत्री नरेंद्र मोदी, हे 'उत्तम विक्रेते' आहेत, अशी टीका करीत काँग्रेसचे युवराज राहुल गांधी यांनी गुजरात विधानसभा निवडणूक प्रचाराच्या रणधुमाळीत उडी घेतली आह़े मंगळवारी त्यांनी सानंद येथे त्यांनी आपली पहिली प्रचारसभा घेतली़.
जनतेचा आवाज गुजरातमध्ये ऐकला जात नाही़ गुजरात शासन आणि मुख्यमंत्र्यांना तुमचा आवाज ऐकायचा नाही़ त्यांना फक्त स्वत:चाच आवाज ऐकायचा आह़े त्यांना स्वत:चे स्वप्न आहे आणि ते केवळ स्वत:च्या स्वप्नाचाच विचार करतात़ परंतु, खऱ्या नेत्याला जनतेचे स्वप्नच स्वत:चे स्वप्न बनवावे लागते, अशीही खोचक टीका राहुल यांनी या वेळी केली़ .
गुजरात र्सवकष प्रगती करीत असल्याचा खोटा गाजावाजा केला जात आह़े परंतु, वस्तुत: राज्यात भ्रष्टाचार बोकाळला आहे, बेरोजगारी वाढत आहे आणि राज्याची र्सवकष अधोगती होत आहे, असा आरोपही राहुल यांनी या वेळी बोलताना केला़ 'विक्रेता' म्हणतो की, गुजरात उजळतो आह़े पण इथे लोकांना तीन दिवसांआड केवळ २५ मिनिटे पाणी मिळत़े सुमारे १० लाख तरुण बेरोजगार आहेत़ तरीही 'विक्रेता' म्हणतो गुजरात उजळतो आहे, असेही राहुल म्हणाल़े
पं़ नेहरू आणि गांधीजींना नेहमीच सर्वसामान्य जनतेचा आवाज ऐकायचा होता़ ते खरे नेते होत़े परंतु गुजरातमध्ये नेत्यालाच सर्वसामान्यांचा आवाज ऐकायचा नसल्याने तो दडपला जात आह़े राज्यात विरोधी पक्षांचा आवाजही दपडण्यात येतो़ कारण अधिवेशन वर्षांतून केवळ २५ दिवसच चालविण्यात येत़े त्यातही बहुतांश दिवस विरोधी पक्षांच्या नेत्यांना सभागृहातून बाहेर घालविण्यात येत़े गुजरातमध्ये लोकायुक्त नाही आणि माहिती अधिकाराचे सुमारे १४ हजार अर्ज पडून आहेत़ कारण खरा कारभार उघड करणारी कोणतीही माहिती शासनाला बाहेर येऊ द्यायची नाही, असाही आरोप त्यांनी केला़


राज्य असेल,' असेही विक्रमसिंघे यांनी समाजमाध्यमांवरील प्रतिक्रियांमध्ये म्हटले आहे.
'भारत-पाकने संयम बाळगावा'
वृत्तसंस्था, न्यूयॉर्क
भारत आणि पाकिस्तान यांच्यातील तणावाच्या परिस्थितीचा गांभीर्याने आढावा घेत आहे, असे संयुक्त राष्ट्रांचे सरचिटणीस अँटोनियो गुटेरस यांनी सांगितले. दोन्ही शेजारी देशांनी संयम बाळगावा असे आवाहनही त्यांनी केले आहे. भारताने जम्मू-काश्मीरला विशेष दर्जा देणारे कलम ३७० रद्द केले. त्याविरोधात पाकिस्तानने प्रतिक्रिया दिली आहे. या पार्श्वभूमीवर संयुक्त राष्ट्रांच्या प्रमुखांनी हे आवाहन केले आहे. 'सर्व पक्षांनी संयम बाळगावा असे आवाहन आम्ही केले आहे,' असे गुटेरस यांचे प्रवक्ते स्टिफन दुजारिक यांनी सांगितले. भारतातील काश्मीरमध्ये निर्बंध लादल्याच्या वृत्ताबद्दल संयुक्त राष्ट्रांना माहिती आहे, असेही त्यांनी स्पष्ट केले.


व्हेनेझुएलाचे अध्यक्ष ह्युगो चावेझ यांचे बुधवारी कर्करोगाने निधन झाले. वास्तविक महाराष्ट्र-भारत आणि व्हेनेझुएला यांना जोडणारा भौगोलिक-राजकीय किंवा वांशिक असा कोणताही धागा नाही. व्हेनेझुएला हा देश लॅटिन अमेरिकेतला म्हणजे दक्षिण अमेरिकेतील एक तेलसंपन्न पण गरीब असा देश आहे. या देशाला भेडसावणारे जे सामाजिक-आर्थिक प्रश्न आहेत ते प्रश्न आपल्याकडेही आहेत. पण आपल्याकडे भ्रष्टाचार या विषयाचा बागुलबुवा इतका मोठा करण्यात आला आहे, की इतर प्रश्नांकडे लक्ष देण्याची आपली तयारी नाही. त्यामुळेच आपल्याकडे चर्चा चालते ती शेअर बाजाराची, मल्टिनॅशनल कंपन्यांच्या नफेखोरीची वा विकासाची.
पण खरा प्रश्न आहे तो सामाजिक विषमता निर्मूलनाचा. जागतिकीकरणाच्या रेट्यात तिस-या जगातील अनेक देशांच्या अर्थव्यवस्था मल्टिनॅशनल कंपन्यांच्या म्हणजे अमेरिकेच्या हातात गेल्या. अशा काळात क्युबा, व्हेनेझुएलासारखे विकसनशील देश अमेरिकेच्या साम्राज्यवादाच्या विरोधात लढले. ही लढाई करण्यासाठी या देशांनी सशस्त्र आणि राजकीय संघर्ष केला. अस्थिरता पत्करली; पण आपल्या राजकीय भूमिकेशी या देशांनी प्रतारणा केली नाही. चावेझ यांचे राजकारण जेवढे सामाजिक विषमता निर्मूलनाशी निगडित होते, तेवढेच ते गरीब व उपेक्षित वर्गांशी सामाजिक बांधिलकी जपणारे होते. त्यांच्या राजकारणात तळागाळातील लोकांसाठी आवाज होता; शिवाय आंतरराष्ट्रीय प्रश्नांची दखल होती. त्यांच्या राजकारणामध्ये संदिग्धता नव्हती वा कावेबाजपणा नव्हता वा स्वार्थ नव्हता. लोकांमध्ये थेट मिसळून, त्यांचे प्रश्न समजून घेऊन त्यावर राष्ट्रीय पातळीवर मार्ग काढण्याचे राजकारण ते करत. त्यामुळे चावेझ हे व्हेनेझुएलातील पददलित-कष्टकरी, कामगार-मजूर, गरीब-मध्यमवर्गीय समाजाचे ख-या अर्थाने मसीहा होते.
क्युबाचे फिडेल कॅस्ट्रो यांचे व्यक्तिमाहात्म्य व लोकप्रियता लॅटिन अमेरिकेत जेवढी आहे तेवढेच आदराचे स्थान चावेझ यांना मिळत होते, हे विशेष. या लोकप्रियतेची अनेक कारणे आहेत. 1992 मध्ये सत्तेवर आल्यानंतर चावेझ यांनी तेलसंपन्न असलेल्या आपल्या देशाला बड्या अमेरिकी तेल कंपन्यांच्या तावडीतून सोडवले व सर्व तेलखाणींचे राष्ट्रीयीकरण केले. त्यानंतर त्यांनी गरिबी निर्मूलनासाठी मोठ्या योजना हाती घेतल्या. ते स्वत: झोपडपट्ट्यांमध्ये फिरत असत. ग्रामीण भागाचे महिनोन्महिने दौरे करत असत. या दौ-यांमध्ये ते लोकांची विचारपूस करत. त्यांच्या प्रश्नांची सोडवणूक करण्यासाठी तत्काळ निर्णय घेत असत. व्हेनेझुएलामध्ये शेतीव्यवस्थेत अराजक माजले तेव्हा त्यांनी शेतीव्यवस्था आमूलाग्ररीत्या बदलेल असे जमीनधोरण लागू केले. या धोरणामुळे केवळ गरीब शेतकरी नव्हे तर मजूर आणि कष्टक-यांचे जीवनमान सुधारले. त्यांच्या शेतीसुधारणा कार्यक्रमावर अनेक बाजूंनी टीका झाली. काही टीकाकारांनी त्यांच्यावर समाजवाद रुजवत असल्याची टीका केली. या टीकाकारांना उत्तर देताना ते म्हणत, 'मला माहितेय की, आजच्या जागतिकीकरणाच्या काळात समाजवाद ही संकल्पना कालबाह्य समजली जाते व समाजवाद रुजवणारा मी शेवटचा नेता आहे. पण मला सामाजिक विषमतेशी भिडण्यासाठी या विचारसरणीशिवाय अन्य मार्ग सापडत नाही.'
चावेझ यांच्यावर फ्रेंच साहित्याचा आणि फिडेल कॅस्ट्रो यांचा प्रभाव असल्याने ते समाजवादाकडे आकर्षिले गेले. त्यांच्या या समाजवादी राजकीय भूमिकेमुळे ते क्युबा, बोलिव्हिया, इक्वेडोर, अर्जेंटिना, निकाराग्वा या देशांमध्ये कमालीचे लोकप्रिय होते. त्यांच्या लोकप्रियतेचे आणखी एक महत्त्वाचे कारण म्हणजे त्यांचा अमेरिकेच्या साम्राज्यवादाला असलेला विरोध. अमेरिकेच्या वाढत्या लष्करी साम्राज्यवादाच्या विरोधात दोन हात करण्यासाठी त्यांनी रशिया, लिबिया, इराण, क्युबा, युरोपमधील समाजवादी पक्ष यांच्याशी सलोख्याचे संबंध प्रस्थापित केले. 2001 मध्ये न्यूयॉर्कमधील वर्ल्ड ट्रेड सेंटरवरील दहशतवादी हल्ल्यानंतर अमेरिकेने अफगाणिस्तानावर केलेल्या कारवाईचा त्यांनी जाहीर निषेध केला होता. त्यांनी त्या वेळचे अमेरिकेचे अध्यक्ष जॉर्ज बुश यांच्यावर 'मिस्टर डेंजर, डाँकी' अशी विशेषणे वापरून व्यक्तिगत पातळीवर टीका केली होती. ते व्हेनेझुएलाच्या राष्ट्रीय दूरचित्रवाणीवरून अमेरिकी साम्राज्यवादाचा समाचार घेत असत. 2006 मध्ये संयुक्त राष्ट्रांच्या बैठकीत जॉर्ज ब


text:
जाहीर प्रकटन
या जाहीर प्रकटनातूने माजे भोसरी येथील स.नं. २२७ पै, स.नं. २३० पै व स.नं. २३१ पै मध्ये मर्द मर्द मिळकतधारकांना सुचित करण्यात येणे की, पिंपरी चिंचवड नवनगर विकास प्राधिकरण मंजूर विकास योजनेतील स.नं. २२७ पै, स.नं. २३० पै व स.नं. २३१ पै या मिळकतीमध्ये दक्षिणोत्तर ४३ मी रुंद रस्त्यामाली भूमंपावन करण्याचे आहे.
तरी या भागातील तमाम मिळकतधारकांना जाहीर आव्हान करणेत येते की, वर नमुद केलेल्या भागातील रस्त्या रुंदीकरणाकरिता आवश्य असलेल्या क्षेत्राचा प्रपत्र अ व ब चे माध्यमातून आगाऊ तावा दिन्यास आपणास देय असणारा मोबदला, एफएसआयटीडीआरडी.आर किंवा खाजगीवाटाघाटीने मनपाचे प्रचलित नियमाप्रमाणे देणेत येणेल. सबव आपण मनपाच्या नावे प्रतिकात्मक ताबापावी मनपा नियमाप्रमाणे करून देणेची आहे. तरी यावावत कै. अंकुशगाव लांडगे सभागृह, पहिला मजला येथे दि. १५/१०/१२०१८ ते १६/१०/१२०१८ रोजी (दोन दिवस) मकावी १० ते ५ वाजेपर्यंत आपलेकरील मालकी हक्काची कागदपत्रामह व आपले कुटूबियाचे ओळखपत्रामह उपस्थित रहावे. सदर ठिकाणी आपणास प्रपत्र अ व प्रपत्र व भरून धेमेची कार्यवाही करणेत येईल. हे काम Mission Mode वर करणेचे असलेले महत्त्वाचे करावे.
अधिकारी क्र. ९२३०/१६
१५/१०/१२०१८
आयुक्त
पिंपरी चिंचवड महानगरपालिका
पिंपरी पुणे-४८
१५/१०/१२०१८


text: पुढील स्लाईड्सवर क्लिक करून जाणून घ्या, महादेवाचे खास संकेत....


text:
' हे वास्तव्याचं एकमेव ठिकाण होतं. या कलावंतांना तिथं घरचं प्रेम मिळालं. येणाऱ्या प्रत्येक कलावंताची आवडनिवड चारूकाका आणि आजींच्या लक्षात असायची. ज्याला जे हवं, जे आवडतं, ते न मागता अनपेक्षितरीत्या समोर आलं, की मंडळी खूश होऊन जायची. डॉ. काशिनाथ घाणेकरांना प्रयोग संपवून रात्री आलं, की झोपण्यापूर्वी दूधभात लागायचा. ते 'गेस्ट हाउस'वर यायच्या वेळी आजीचा गरम गरम मऊ भात तयार असायचा. अशा येणाऱ्या कलावंतांच्या आवडीनिवडी या मायलेकांना ठाऊक असायच्या आणि त्या न चुकता पुरविल्या जायच्या; पण हे सगळं फक्त कलावंतांसाठीच होतं असं नाही. सर्वसामान्य माणसाबद्दलही चारूकाकांना हीच आत्मीयता आणि अगत्य आहे. 'पानशेतचा प्रलय झाला त्या वेळी पुण्यात सगळीच दुर्दशा झाली होती. त्या वेळी चारूकाकांनी महिनाभर पुणेकरांसाठी मोफत अन्नछत्र चालवलं. चिनी युद्धानंतर तांदळाचा तुटवडा होता. फार थोडे तांदूळ रेशनवर मिळायचे. त्या वेळी मर्यादित थाळीची 'राइस प्लेट'ची पद्धत प्रथम 'पूना गेस्ट हाउस'मध्ये सुरू झाली. मासिक पासधारक मंडळी होतीच. 'सरस्वती मूव्हीटोन', 'प्रभात'च्या चित्रपटांच्या शूटिंगनिमित्तानं येणारी कलावंत मंडळीही होती; पण चारूकाकांचा एक दंडक होता. कुणीही कलाकार मंडळी कितीही दिवस राहिली, जेवली, तरी त्यांना पैशाबद्दल काहीही विचारायचं नाही. ही मंडळी त्यांच्या उत्पन्नानुसार जे देतील, ते गोड मानून घ्यायचं. चारूकाकांच्या या स्वभावामुळे अनेक मंडळी 'पूना गेस्ट हाउस'शी जोडली गेली. आमच्या घरातली होऊन गेली. आजी या सगळ्यांचीच आई होऊन गेली.'
चारूकाकांच्या आत्मीयतेविषयीचा एक प्रसंग आवर्जून सांगण्यजोगा आहे. पानशेतचा प्रलय झाला त्या वेळी अभिनेत्री सुलोचनाबाई पुण्यात होत्या. त्यांना मुंबईला जायचं होतं; पण सगळे रस्ते बंद होते. आता काय करावं, ते न सुचून त्या 'पूना गेस्ट हाउस'वर आल्या. त्यांचा मुंबईला परतायचा विचार ऐकून अस्वस्थ झालेले चारूकाका अक्षरश: त्यांच्या अंगावर ओरडले नि म्हणाले, 'कुणीही कुठंही जायचं नाही इथून. निमूटपणे राहा इथं सगळं स्थिरस्थावर होईपर्यंत!' सुलोचनाबाईंना चारूकाकांच्या मनातली काळजी, प्रेम, जिव्हाळा सारं काही त्या स्वरातून समजलं नि तेव्हापासून चारूकाका त्यांचे भाऊ होऊन गेले!
सार्वजनिक जीवनातही चारूकाकांनी फार महत्त्वाच्या भूमिका पार पाडल्या. अनेक नवनव्या गोष्टी केल्या; पण प्रसिद्धी, लौकिकाची कसलीही अपेक्षा न ठेवता पुणे महापालिका होण्याआधी पुण्यातल्या खानावळी, 'अमृततुल्य'चे मालक, चहाची छोटी गाडी चालवणारे विक्रेते या सर्वांचा मिळून 'खाद्य-पेय विक्रेते संघ' त्यांनी स्थापन केला. ४८ वर्षं ते त्याचे अध्यक्ष होते. अनाथ मुलांसाठी ससून परिसरात सुरू असलेली 'श्रीवत्स' ही पहिली संस्था स्थापन झाली ती चारूकाकांच्या पुढाकारानं! चित्रपट क्षेत्रातील मंडळींचे प्रश्न सोडविण्यासाठी हक्काचं व्यासपीठ असावं म्हणून अखिल भारतीय मराठी चित्रपट महामंडळाची स्थापना करण्यामध्ये सुधीर फडके, विनायकराव सरस्वते यांच्याबरोबर मोठा सहभाग होता तो चारूकाकांचाच! मराठी कलावंतांचा पहिला सामूहिक परदेश दौरा त्यांनीच घडवून आणला. या कलावंतांची सामूहिक वसाहत असावी, त्यासाठी त्यांना सुलभ हप्त्यानं कर्ज उपलब्ध व्हावं, ही कल्पनाही त्यांचीच! त्यातूनच पुण्यात सातारा रस्त्यावर 'कलानगर' वसवलं गेलं. त्याचं भूमिपूजन सी. रामचंद्र यांच्या हस्ते करण्यात आलं होतं. पुणे विद्यापीठाचं आणि रिझर्व्ह बँक ट्रेनिंग कॉलेजचं कँटीन कितीतरी वर्षं चारूकाका चालवीत होते. कराडे ब्राह्मण महासंघ, हिंदू महासभा यांचंही कामकाज ते पाहात होते; पण ही सगळी कामं करताना येणाऱ्या पैशाला कधी पाय फुटायचे ते कळायचंही नाही. त्याची झळ संसाराला बसू नये म्हणून त्यांच्या पत्नी चारूशीलाताई प्रभात रोडवर राहत्या घरी मेस चालवत. दीडशे लोक रोज जेवायला असायचे. घरी पेइंग गेस्ट ठेवले होते. ते उत्पन्न चरितार्थासाठी उपयोगी पडायचं. चारूकाकांचे दोन्ही चिरंजीव किशोर व सरपोतदार यांनी आजही त्यांची परंपरा आणि नीतिमूल्यं कायम ठेवून, त्यांनी घालून दिलेले काही पायंडे जपत त्यांची वाटचाल सुरू आहे.' चारूकाकांची सम


text:
ण्याची साधी, सोपी, सरल पद्धतशीर, शास्त्रीय पद्धत आहे.
3) संशोधन विषयासंबंधीच ग्राहकवर्तनाचे निरीक्षण केले जाते.
4) निरीक्षण पद्धत ही एखाद्या विशिष्ट गोष्टी संबंधी/घटनेसंबंधी किंवा मार्यादित ग्राहकांच्या वर्तनासंबंधी परिशिष्टाची पद्धत होय.
5) निरीक्षण हे ग्राहकांच्या बाह्यवर्तनासंबंधी - शारीरिक हालचाली किंवा अंतर्मार्ण वर्तनासंबंधी मानसशास्त्रीय किंवा दोन्ही क्रियेबाबत केले जाते.
5.6.3 निरीक्षणाच्या पद्धती (Types of Observation Method):
1) रचनात्मक व अरचनात्मक निरीक्षण पद्धत (Structured & Unstructured Ovservation Method): रचनात्मक निरीक्षण पद्धतीमध्ये निरीक्षणकल्याना निरीक्षणाचा हेतू व उद्देश यांची पूर्वकल्पना दिलेली असते. कशाचे, केवळ, निरीक्षण करावे हे अगोदर सांगितले असल्याने त्यात बदल होत नाही. त्यामुळे सरक्ल सोपे निरीक्षण करता येते.
अरचनात्मक निरीक्षण पद्धतीत वर्चव ग्राहकांच्या संपूर्ण खरेदी विक्रीच्या हालचालीचे निरीक्षण केले जाते. त्यातून संशोधनास आवश्यक तेवढीच माहिती गोळा केली जाते. अरचित प्रश्नावलीचा वापर करता येतो.
2) प्रत्यक्ष निरीक्षण व अप्रत्यक्ष निरीक्षण (Disguised & Non disguised observation Method): दुकानादर स्वतःच ग्राहकांचे सरक्ल प्रत्यक्ष निरीक्षण करतो व त्याची नोंद ठेवतो. पण तो स्वतः निरीक्षक आहे हे ग्राहकांना जाणपू देत नाही. त्यामुळे ग्राहक नैसर्गिक क्रियेद्वारे आपले व्यवहार करीत असतो. ही सोपी प्रत्यक्ष निरीक्षण पद्धत आहे. सत्य व अचूक माहिती मिळते. अप्रत्यक्ष निरीक्षण पद्धतीत दुसरा निरीक्षक नेमून त्यामाफंत निरीक्षण केले जाते.
3) यांत्रिक व मानवी निरीक्षण पद्धती (Human & Mechanical observation Method): निरीक्षण हे आधुनिक अनेक यंत्राच्या साहाय्याने केले जाते. उदा. आरकेमेरा, हिडीओ केमेरा, टेपरेकॉर्डर, अंडीओमिटर हि यंत्राच्या साहाय्याने ग्राहकांच्या हालचालीचे चित्रिकरण करून त्याद्वारे निरीक्षण केले जाते. तसेच गर्दीच्या डिकाणी मानवी कर्मचारी उभे करून त्याच्यामार्फतसुद्धा अनेक वेळा निरीक्षण केले जाते. यांत्रिक निरीक्षणपेक्षा अधिक विशिष्ट हालचालीची माहिती हवी असल्यास मानवी निरीक्षण योग्य ठरते.
4) नैसर्गिक निरीक्षण व प्रायोगिक निरिक्षण (Natural & Exprimental observation Method): नैसर्गिक निरीक्षणात ग्राहकांना पूर्व कल्पना दिलेली नसते किंवा त्याच्या नकळत सर्वच निरीक्षण केले जाते. तर प्रायोगिक पद्धतीत ग्राहकांना पूर्व कल्पना दिली जाते. त्याच्या संमतीने निरीक्षण केले जाते.
5.6.4 निरीक्षण पद्धतीचे फायदे (Advantages of Observation Method):
1) अचूकता (Accurate): या पद्धतीत मिळणारी प्राथमिक माहिती ही स्वतः संशोधक किंवा निरीक्षक गोळा करीत असल्याने माहिती सत्य व अचूक प्राप्त होते.
२) स्वावलंबीपण (Independance): या पद्धतीतील संशोधनासाठी आवश्यक असणारी तथ्ये गोळा करण्यासाठी दुसऱ्या व्यक्तीवर अवलंबून राहावे लागत नाही कारण संशोधक किंवा त्यांचा प्रतिनिधी निरीक्षक स्वतःच ती माहिती मिळवितो.
३) आर्थिक बचत (Lowcost): विपणन संशोधनाच्या इतर पद्धतीपेक्षा ही पद्धत अत्यंत व्यंजनी व कमी खर्चिंग आहे. माहितीचे विश्लेषणकरिता लागणारा खर्च्याही अल्प येतो.
४) प्रसंगानुरूप माहिती (Interviewer bias): निरीक्षण करीत असल्याना घडणार्या विविध प्रसंगानुरूप प्राहकांच्या हालचाली, प्रतिक्रिया, मत प्रदर्शन इ. ची सहज माहिती मिळविता येते. विविध विषयांसंबंधी सहज निरीक्षण करून संशोधनास चालना देता येते. नविन नविन विषयांवर संशोधन करता येते.
५) ग्राहक वर्गाची सखोल माहिती (Depth Information): या पद्धतीद्वारे ग्राहकांची सर्वांगीण सहज माहिती मिळते. प्रश्नावलीद्वारे प्रश्नाईतकीय मर्यादित माहिती मिळते. परंतु येथे संपूर्ण व्यवहाराचे निरीक्षण होत असल्याने सखोल माहिती मिळते.
६) उत्तम पद्धत (Good Method): विपणन विषयक प्रश्न समस्या सोडविष्यासाठी इतर पद्धतीपेक्षा ही निरीक्षण पद्धत सोपी व उत्तम आहे. प्रत्यक्ष ग्राहकांचे निरीक्षण करता येते. त्यामुळे सखोल व अचूक माहिती मिळते.
७) वर्तणकीविषयी माहिती (Behaviour): निरीक्षण पद्धतीमध्ये ग्राहकांच्या प्रत्येक हालचालीचे परिश्रम तपासणी केली जात असल्याने ग्राहकांच्या वस्तू विषयक, खरेदी विषयक, वर्तणकू विषयक माहिती उपलब्ध होते.
८) नविन नविन कल्पना शोधता येतात (New Idies): ग्राहकांचे दिर्घकालीन निरीक्षण केले जात असल्यामुळे सर्व हालचालीमधून अजून नविन नविन कल्पना सुचतात. त्यातून नविन संशोधनास चालना मिळते.
९) पूर्वग्रहसुक्त माहिती: या टिकाणी ग्राहकांचे निरीक्षण करताना त्यांना पूर्व कल्पना / माहिती दिलेली नसते. त्यामुळे ग्राहकांच्या हालचाली, वर्तणकूक, नैसर्गिक क्रियेप्रमाणे चालू असतात. त्यामुळे माहित


text:
संकष्टी चतुर्थी: या सोप्या उपायांनी मिळेल गणपतीचा आशीर्वाद | Webdunia Marathi
आज संकष्टी चतुर्थी तिथी आहे. अनेक लोकं दर महिन्यात येणारे हे चतुर्थीचे व्रत श्रद्धापूर्वक करतात. गणपती देवता समृद्धी, बुद्धी आणि सौभाग्य प्रदान करणारा देव आहे. परंतू या दिवशी काही विशेष उपाय करून आपण अनेक समस्यांपासून मुक्त होऊ शकता. जर जाणून घ्या या दिवशी कोणते फल मिळवण्यासाठी काय उपाय करायचे आहे ते:
आपण आपले मैत्रीचं नातं मजबूत करू इच्छित असाल तर या दिवशी आपल्या मित्र किंवा मैत्रिणीला हिरव्या रंगाची एखादी धातूची वस्तू भेट करू शकता.
एखादा मित्र नाराज असल्यास या दिवशी गोमती चक्र घेऊन गणपती मंदिर जावे आणि आपल्या मित्राला मनात ठेवून देवाची पूजा करावी. शक्य असल्यास ते गोमती चक्र मित्राला द्यावे आणि शक्य नसेल तर मंदिरात ठेवून द्यावे. याने रुसलेला मित्राशी पुन्हा चांगले संबंध स्थापित होतील.
व्यवसायात उन्नतीसाठी बुध मंत्र ॐ ब्रां ब्रीं ब्रौं स: बुधाय नम: हे मंत्र 21 वेळा जपावे.
काही विशेष मनोकामनापुरतीसाठी गणपतीची विधिपूर्वक पूजा करून गणपतीला शेंदूर अर्पित करावे. गूळ- खोबर्‍याचे नैवेद्य दाखवावे.
ऊर्जावान वाटावे यासाठी गणपतीला प्रार्थना करून 108 वेळा श्री गणेशाय नम: या मंत्राचा जप करावा. तसेच पूजेनंतर गणपतीला जास्वंदाचे फुल अर्पित करावे.
सौभाग्य प्राप्तीसाठी मातीच्या भांड्यात अख्खे हिरवे मूग टाकून मंदिरात दान करावे. याने सुख- सौभाग्यात वृद्धी होते.
उज्ज्वल भविष्याची आस असल्यास गणपतीसमोर कापूर जाळून ऊँ गं गणपतये नमः या मंत्राचा 108 वेळा जप करावा.
तसेच एकच काम अनेकदा करण्याचा प्रयत्न करत असला आणि यश हाती लागत नसेल, प्रत्येकावेळी काही अडथळे निर्माण होत असतील तर कुमारिकेचा आशीर्वाद मिळवण्याची गरज आहे. चतुर्थीला कुमारिका पूजन करून तिला काही भेटवस्तू द्यावी. आपल्याला कामात यश मिळेल.
मनोकामना पूर्ण करण्यासाठी 8 उपाय
विघ्न दूर करण्यासाठी मंत्र
Chaturthi Totke
Chaturthi Upay


मुंबई | अभिनेत्री सनी लिओनी मुंबईतील मॉलमध्ये 'क्लोदिंग' ब्रँडचं स्टोर लॉन्च करण्यासाठी गेली होती. ते तिला चांगलंच महागात पडलं आहे.
सनी लिओनी मॉलमध्ये आल्यानंतर तिला पाहण्यासाठी चाहत्यांची एकच झुंबड उडाली होती. चाहत्यांची गर्दी इतकी वाढली की लोकांना थांबवणं कठिण झालं.
दरम्यान, गर्दी पाहून शोरूमच्या मालकाने स्टोरचं शटर आतून बंद केलं. पण, शटर बाहेरून लॉक झालं. त्यामुळे सनी तासाभरासाठी शोरूममध्ये अडकून पडली होती.
महत्त्वाच्या बातम्या-


text:
ऊन दुर्गम भागात लढा चालवला - मग तो खूप वर्षे का असेना - त्यांचा सरकार पुढे किती टिकाव लागतो? सरकार कधी दुर्लक्ष, कधी चिरडण्यासाठी शासकीय वरवंटा तर कधी निव्वळ पैशाच्या जोरावरची मुस्कटदाबी अशा विविध 'हत्यारांचा' उपयोग करते. चिमुटभर पदवीधरांचे नेतृत्व असलेले मुठभर अशिक्षित लोक ह्या अवाढव्या यंत्रणेपुढे किती टिकाव धरणार आणि मुख्य म्हणजे किती मागण्या पूर्ण करू शकतात?
पिळवटणार्‍या स्थित्यंतरांच्या नोंदी
अक्षय पुर्णपात्रे - Sun, 20/06/2010 - 19:26
कमीत कमी या नोंदी तरी आहेत. Log in or register to post comments
राजेश घासकडवी - Sun, 20/06/2010 - 21:44
तुम्ही लिहिलेलं वाचून निदान परिस्थितीची जाणीव होते. तूर्तास तरी इतकंच यश आम्हाला रगड...
आळश्यांचा राजा - Sun, 20/06/2010 - 22:25
सर्वप्रथम तक्रार. लेख नीट वाचायला बराच वेळ लागला. बरेच मोठे विषय एक दोन वाक्यांमध्ये आटोपून वाचणार्‍यांचे काम तेवढे वाढवून ठेवले आहे! (हाच उद्देश आहे की काय?!)
आता प्रतिसाद. अनुभवच उतारला आहे. वाद घालता येईल, म्हणजे काहीतरी चुकीचे बोलताय अशा अर्थाने, असं एकही वाक्य नाही. बर्‍यापैकी सामान्यीकरण करता येईल असे अनुभव आहेत. वर भोचक यांनी प्रतिसाद दिल्याप्रमाणे कुणा एकाच्या समृद्धीसाठी दुसर्‍या कुणी बळी द्यायलाच हवा का, हा प्रश्न पडतो खरा; पण हे बळी स्पष्टपणे दिसतात म्हणून आपण बोलतो. आपल्या रोजच्या जगण्यामध्ये आपल्या नागरी जीवनाच्या सोयीसाठी किती गावं किती घरं विस्थापित होऊन शहरांमधल्या झोपडपट्ट्यांमधल्या झोपड्या बनत असतात याचा विचार आपल्या मनात सहसा येत नाही. यांच्या पुनर्वसनाचा तर कुणी विचार करतच नाही. असो. लेखामधल्या काही वाक्यांबाबत - (यात वाद घालणे, किंवा विरोध करणे हा हेतू नसून जमली तर काही भर टाकावी हा हेतू आहे.)
परिमल यांनी जिल्हा परिषद प्रशासनात हस्तक्षेपाची, आणि त्यातूनच कमाईची, राजकीय पुढार्यांची संधी पूर्ण काढून घेतली.
हस्तक्षेप नेहमीच कमाईसाठी असतो असं नाही. काहीवेळा अडून बसलेल्या नोकरशाहीला लाथ मारून जागं करावं लागतं. हे काम आजच्या आज झालंच पाहिजे असं एखाद्या बीडीओला दरडावून सांगणारा राजकारणी हस्तक्षेपच करत असतो, कारण त्याचं ते काम नसतं, तसेच, त्या कामासाठी तो अकौंटेबलही नसतो. पण हा हस्तक्षेप होतो, कारण अकार्यक्षम किंवा भ्रष्ट नोकरशाहीने अशा हस्तक्षेपासाठी स्पेस करून दिलेली असते. परिमलसारखे उत्तम अधिकारी अशी स्पेस ठेवत नाहीत. त्यामुळे त्यांच्या कारकिर्दीत ह्स्तक्षेपांसाठी काही valid ground मिळत नाही. मग बिचार्‍या राजकारण्यांना आपले अस्तित्त्वही दाखवता येत नाही, लोक त्यांच्याकडे जात नाहीत, कारण परिमल त्यांचं काम लगेच करून टाकत असतो. मग परिमल अशा राजकारण्यांना नकोसा होतो. वेल. कमाई म्हणाल तर माझ्या मते, अविकसित भागांमध्ये हा मुद्दा बरोबर आहे. कंत्राटांमधून राजकारण्यांना त्यांचे कार्यकर्ते पोसायचे असतात. आपल्या राजकारणाची व्यवस्थाच अशी आहे, की ज्यांना काही काम नाही ते लोक राजकारण करतात. मग पोट भरण्यासाठी आंधळ्यानं दळलेलं पीठ सहज उपलब्ध असतंच. त्या जिल्ह्याची दुर्गमता कायम राखण्याच्या दिशेनं आणखी एक पाऊल टाकलं गेलं असूनही म्हणजे काय? परिमल तिथेच राहिले असते तर दुर्गमता कमी झाली असती काय? वाटत नाही. एक माणूस व्यवस्था नाही बदलू शकत. थोडा झटका देऊ शकतो. ऐसा भी होता है असं दाखवून लोकांमध्ये धाक, दरारा, विश्वास, इ. निर्माण करू शकतो. बस्स. सरकार नामक संस्थेनं सार्वभौमत्वाच्या आधारावर एखादी गोष्ट ठरवली तर ती पूर्ण करणं सरकारला अशक्य नसतं. फक्त ते होण्यासाठी आवश्यक हितसंबंध जनता तयार करू शकते का इतकाच प्रश्न असतो.
लक्षात आलं नाही. स्पष्ट केलं तर बरं होईल.
मग घोषणा ऐकली ती आदिवासी स्वशासन कायद्याच्या अंमलबजावणीची. हा काय कायदा आहे? घटनेतलं पाचवं शेड्यूल वगैरे आहे काय? महाराष्ट्रात आहे?
त्या घटनेनंतर आंदोलनाचा प्रवास लौकीकार्थाने पराभवाच्या दिशेने सुरू झाला. ताकदीच्या विषमतेची ती लढाई सरकारांनी जिंकली
इथे थोडा वादाचा मुद्दा आहे. ताकतीची विषमता हा मुद्दा मान्य नाही. आजच्या मोकळ्या परिस्थितीमध्ये नर्मदा आंदोलनवाल्यांना ताकत कमी पडण्याचा प्रश्न का पडावा? प्रस्थापित सत्ताधारी पक्षांचे विरोधक का नाही आले त्यांच्या मदतीला? देशभरातले परिसंवाद झाडणारे ब


text:
कीर्तन सोडून आता शेतीच करणार ; इंदुरीकर महाराज - Marathwada Sathi
किर्तनकार इंदुरीकर महाराज यांनी काही दिवसापूर्वी आपल्या कीर्तनात समतिथीला मुलगा आणि विषमतिथीला मुलगी असं व्यक्तव्य केल्याने अडचणीत आले आहेत. त्यांच्यावर अनेक स्थरातून टिका होत आहे. यावर त्यांनी अखेर आपलं मत व्यक्त केलं आहे.
मी दोन तास किंवा त्या पेक्षा जास्त कीर्तन करतो त्यामुळे एवढ्या कीर्तनात वाक्य एखादं वाक्य चुकीचं जाऊ शकतं. पण मी जे काही बोललो ते खर आहे. समतिथीला मुलगा आणि विषमतिथीला मुलगी हे भागवत गीता आणि ज्ञानेश्वरीतही असं सांगते. त्यामुळे मी काही चुकीचं बोललो नाही, पन या गोष्टीचा मला खूप त्रास होतो. आता बस झालं. माज्या सहनशक्तीच्या पलीकडे गेलं आहे . त्यामुळे एक- दोन दिवस वाट बागेन आणि कीर्तन सोडून शेती करेन असं त्यांनी सांगितलं आहे. मी रोज लोकांना मार्गदर्शन करतो. एवढ्या मध्ये एखाद वाक्य चुकीचं जाऊ शकते. पण मला खूप त्रास झाला आहे. मी जे बोलो ते खर पण आहे. मी आता हे कीर्तन सोडून सरळ शेती करणार आहे अस ते म्हणाले.
Tags: Aurangabad BJP Congress marathwadasathi rashtrvadi Shivsena इंदुरीकर महाराज
Previous: आझाद मैदानावर CAA, NRC विरोधात भव्य मोर्चा ; ६५ संघटनांचा सहभाग
Next: काहीही झाले तरी सीएए, 370 चा निर्णय मागे घेणार नाही – पंतप्रधान


रस्ता लागणर होता. खाली आलो, तर नदीत प्रवाह ! मग परत उतार पाहून नदी (अर्थात लेहच्या भाषेत नाला) पार केला. आणि मुख्य रस्त्यावर येऊन थांबलो. तितक्यात ती दुसरी गाडी आली. त्यातील लोकांनी खूप आनंदाने टाळ्या वाजवून थंब्स अप दिले.
चला मै जंहा ले चला मुझे रस्ता !
वरच्या फोटोत मुख्य रस्त्याच्या बाजूला एक आणखी ट्रॅक गेलेला दिसतोय ना, तो मी घेतलेला ट्रॅक !. जायच्या आधी फोटो काढून घेतला.
ला उतरल्यावर लगेच इथेच गाटा लुप्स लागतात. हे २१ लुप्स आहेत. ज्यात आपण २००० फुट खाली उतरतो (मनाली कडे येताना) किंवा चढतो. आज आम्हाला भरपूर सायकलिस्ट भेटले. प्रत्येकाला थंब्स अप करून आणि मला त्यांच्या जागी इमॅजिन करून मी प्रत्येकाचे निरोप घेतले. अनेक एकेकट्या फॉरेनर स्त्रिया देखील होत्या.
पुढे मग बारालाचाला (परत एकदा १६००० फुट) पार केला आणि खाली उतरायला सुरू केले. तिथून दिसणारी काही दृष्य
बारलाचा ला च्या आधी किलिंग सराय नावाचे गाव येते आणि तो पार केल्यावर सुरज ताल येतो. आता त्सो जाऊन 'ताल' यायल सुरूवात झाली. हळू हळू आम्ही हिमाचल प्रदेशात प्रवेश करत असल्याची जाणीव झाली. अर्थात हिमाचल अजून लांब आहे.
ह्या मंदीरापाशी हिमाचल प्रदेश मध्ये आपण प्रवेश करतो. इथे एक चौकी आहे. तिथे गाडीची नोंदनी करावी लागते.
वाटेत सर्चू आणि पांग इथे टेन्ट्स आहेत. इथे झोपायची सोय होऊ शकते. खूप लोकं मनाली ते सर्चू आणि सर्चू ते लेह असा प्रवास ब्रेक करतात. सर्चूची उंची ४००० मिटर्स आहे त्यामुळे इथे AMS येऊ शकतो. त्यापेक्षा मनाली वरून येताना मनाली ते जिस्पा किंवा केलाँग हा पहिला दिवस आणि केलाँग / जिस्पा ते लेह असा दुसरा दिवस ठेवावा. फक्त दुसरे दिवशी सकाळी ५ ला निघावे लागेल कारण हे अंतर खूप लांब आहे.
पांगला जेवताना दोरजे म्हणत होता की त्याच्या कझिनचे लग्न जवळच आले आहे तर आजची रात्र केलाँगला काढण्याऐवजी मनालीला जायचे का? तेंव्हा दिड एक वाजला असल्यामुळे मलाही वाटले की चला आपण "कॅनन बॉल रन" करूयात. ( ही टर्म डोरजेची नाही, तर जे लोकं लेह-मनालीचा रस्ता एक रात्रीचा मुक्काम न करता जाता पार करतात त्याला कॅनन बॉल रन म्हणतात). पण आम्ही जसे जसे पुढे जाऊ लागलो तसे तसे मी त्यावर विचार करू लागलो. जिस्पा आले आणि आम्ही हिमाचल मध्ये आलो. आम्ही पुढे केलाँग पर्यंत जाऊ अन चहा पिऊ असे विचार करून पुढे निघालो. इथे चहा पिताना मी ठाम विचार केला की आज रोहतांग पार करायचा नाही. इथे मी पोलिस आणि काही टॅक्सी ड्रायव्हर जे तिकडून इकडे आले त्यांना विचारले की रोहतांग कसा आहे? तर त्या सर्वांनी बहोत धूंद है पर आप उधरसे आये तो तो निकालोगे असे उत्तर दिले. तर पोलिसाने मात्र, काय गडबड आहे भाऊ, झोपा इथेच असे उत्तर दिले. आम्ही अजूनही हो की नाही स्टेज मध्ये पुढे निघालो.
चहा पिताना एक गडबड झाली. केलाँगला भागा नदी आहे. तिचे रौद्र रूप इथे बघायला मिळेल. तर टपरीपाशी मी गाडीचा हॅन्ड ब्रेक लावला आणि मी पुढच्या चाकाला दगड आपोआप लागेल अशी गाडी ठेवली होती. मला गाडी गिअर मध्ये ठेवायची अजिबात सवय नाही. आम्ही चहा पितोय, तर थोड्या उतारामुळे गाडी पुढे "भागाची" भेट घ्यायला पुढे निघाली ! हळूहळु गाडी पुढे सरकू लागली. लोकं ओरडले, मी चहा टाकून पुढे गेलो आणि झटकन अनलॉक करून गाडीत बसलो व ब्रेक्स मारले. आणि रिव्हर्स मध्ये घेऊन गाडी दुसरी कडे ठेवली. हे कसे झाले? ब्रेक तर मारला होता. तर अचानक काय झाले असावे. कॅन यु इमॅजीन, टपरीवालीने गाडीच्या चाका खालचा दगड उचलून टपरीत नेला !!
केलाँग आणि जिस्पा हेच मुळी व्हेकेशन पाँईट होऊ शकतात. ते मनाली पासून अंतराने दुर नाहीत पण मध्ये उभा आहे रोहतांग! रोहतांग जोट इज अ डिफरंट बॉल गेम. पटनीटॉप सारखेच इथेही गाढ धुके असते. फरक इतकाच की ते धुके भर दिवसा ११ वाजताही असू शकते. आणि डोरजे रात्रीच मनाली गाठू म्हणत होता. गाठता आले असते पण मग मी रस्त्यावर एका तिकडून येणार्या बसवाल्याला थांबवले आणि तो म्हणाला की नका जाऊ. हो नाही असे करत आम्ही टंडीला आलो. टंडीच्य पंपापाशी एक बुलेट रायर्डर्सचा ग्रूप होता. त्यांनाही विचारले तर ते काल रात्री तिथे अडकले. त्यांनी माझीच पटनीटॉपची स्टोरी रिपीट केली आणि स


text:
आंतरराष्ट्रीय अणु उर्जा संस्था (इंग्लिशः The International Atomic Energy Agency -IAEA): अणुउर्जेचा वापर शांततामय कारणांसाठी वाढावा आणि लष्करी कारणांसाठी वापर टाळावा यासाठी प्रयत्न करणारी आंतरराष्ट्रीय संस्था आहे. संयुक्त राष्ट्रांनी तिची स्थापना त्यासाठीच्या आंतरराष्ट्रीय करारान्वये स्थापना केली असली तरी आयएईए ही संस्था आमसभा आणि सुरक्षा परिषद यांच्याकडे आपले निवेदन सादर करते.
आयएईएचे मुख्यालय ऑस्ट्रीया देशात व्हिएन्ना येथे आहे.त्याशिवाय टोरॅंटो, कॅनडा आणि टोक्यो, जपान येथे तिची दोन विभागीय सुरक्षारक्षक कार्यालये आहेत. याशिवाय न्यू यॉर्क अमेरिका आणि जीनिव्हा, स्वीत्झर्लंड येथे तिची दोन कायार्लये आहेत. ऑस्ट्रियात सिबर्सडॉर्फ आणि व्हिएन्ना येथे तसेच इटलीत मोनॅको आणि ट्राईस्ट येथे तिच्या प्रयोगशाळा आहेत.
आयएईएची स्थापना एक स्वायत्त संस्था म्हणून २९ जुलै , १९५७ मध्ये झाली. त्यापूर्वी, संयुक्त राष्ट्रांच्या आमसभेपुढे बोलताना सन १९५३ मध्ये अमेरिकेचे अध्यक्ष ड्वीट डी एसेनहोवर यांनी तिची कल्पना मांडली होती. ७ ऑक्टोबर २००५ रोजी ही संघटना आणि तिचे महासंचालक महंमद अल् बारदेई यांना संयुक्तपणे शांततेचे नोबेल पारितोषक जाहीर करण्यात आली.
आंतरराष्ट्रीय संघटना
अणुऊर्जा


text: मॉस्को - विश्‍वकरंडक फुटबॉल स्पर्धेसाठी इराण संघ सर्वप्रथम रशियात डेरेदाखल झाला आहे. मंगळवारी संध्याकाळी इराणचा संघ मॉस्को विमानतळावर उतरला, तेव्हा त्यांचे भव्य स्वागत करण्यात आले.


संपादकीय
- अग्रलेख
- अन्वयार्थ
- व्यक्तिवेध
- अन्यथा
- ताल-भवताल
- \'समासा\'तल्या नोंदी
- उत्क्रांतियात्रा
- तत्वभान
- प्रशासनयोग
- धूळपेर
- वित्तविश्वातले धूर्त.. धोरणी
- समाज-गत
- स्वरायन
- बुकमार्क
- स्वरूप चिंतन
- लाल किल्ला
- कलाभान
- सह्याद्रिचे वारे
- लोकमानस
- विशेष लेख
- रविवार विशेष
- भवताल
- रुजुवात
- आकलन
- वाचावे नेटके
- पसायधन
- प्रसार-भान
- बुक-अप!
- ग्रंथविश्व
- आनंदयोग
- ई-लोकमानस
- अरूपाचे रूप सत्यमार्गदर्शक
- चैतन्य चिंतन
- जमाखर्च राजकारणाचा
- बुक - वर्म
- वार्ता ग्रंथांची
- गल्लत , गफलत , गहजब !
- राजधानीवर मराठी मोहोर
- आज..कालच्या नजरेतून
- राखेखालचे निखारे
मोस्ट कमेन्टेड
- शिवसेनेचे नमोते?
- मोदी स्नानाची वेळ
- काळ्या पैशाची खाती जाहीर केल्यास काँग्रेसच अडचणीत येईल
- मनसेची आता पालिका निवडणुकीची तयारी!
- गडकरींनीच राज्याचा गड सांभाळावा
- सत्ता स्थापताना भाजपला वेगळा विदर्भ अडचणीचा
- 'हप्ता वसुली पक्षाशी' हातमिळवणी करणार का ?
- आम्हीच मोठे भाऊ!
मोस्ट रीड
आजमितीस भारत आपली ८० टक्के ऊर्जेची गरज कोळसा आणि नसíगक वायू या स्रोतांतून भागवत आहे. ही जीवाश्म इंधनसंपदा संपणारी तर आहेच पण त्याच्या वापराने पृथ्वीस हानीकारक अशा हरितगृह वायूंची निर्मिती होते. अणुऊर्जा निर्माण करून बरीचशी गरज भागवावी असा एक विचारप्रवाह आहे. पण त्याला जपानमध्ये सुनामीनंतर आलेल्या संकटामुळे विरोध वाढत आहे. याच पाश्र्वभूमीवर जर्मनीने २०२० पर्यंत अणुऊर्जेचा वापर कमी करण्यात येईल असे जाहीर केले आहे. त्यांनी त्यांच्याकडे उपलब्ध असलेले अक्षय ऊर्जेचे स्रोत तपासायला सुरुवात केली आहे. कदाचित ते त्यांची उद्दिष्टे पूर्ण करूही शकतील.
आपल्याला या दृष्टीने विचार करायचा असेल तर प्रथम हे पाहावे लागेल की आपल्याकडे असलेल्या अक्षय ऊर्जास्रोतांतून आपण आपली किती गरज भागवू शकू. मोठय़ा प्रमाणात यावर विचारमंथन होत आहे. 'करंट सायन्स' (खंड १०३, अंक १०; पृष्ठ ११५३-११६१) या नियतकालिकात आयआयटी, मुंबईतील मानद प्राध्यापक सुखात्मे यांनी एक अभ्यासपूर्ण आढावा घेतला आहे. त्यातील विचार चिंतनीय आहेत. प्रा. सुखात्मे अणुशक्ती नियामक मंडळाचे पाच वर्षे अध्यक्षही होते. भारताच्या लोकसंख्यावाढीस २०७० सालापर्यंत स्थर्य येईल असा अंदाज आहे, त्यावेळच्या गरजा ते आपल्या लेखात मांडतात.
भारताची ऊर्जेची गरज किती?
तक्ता क्र. १. ऊर्जेच्या दरडोई वार्षकि गरजा
गरज दरसाल किलो वॅट-तास
घरगुती वापरासाठी ४४७
व्यावसायिक १९३
दळणवळण १०५
औद्योगिक १०६०
शेती, खाणकाम, बांधकाम ३५
एकूण गरज १८४०
एका अभ्यासानुसार आपल्याला लागणारी ऊर्जा तक्ता क्र. १ मध्ये दाखवल्याप्रमाणे विशिष्ट गरजांसाठी किती लागेल, याचे अनुमान काढले आहे.
परंतु, मानव विकास दरानुसार (ँ४ेंल्लीि५ी'स्र्ेील्ल३ ्रल्लीि७ = ऌऊक) ऊर्जेची गरज जसजसा विकास होतो तशी वाढत जाते. सुरुवातीला ही शून्यापासून ०.३ ते ०.६ या वेगाने वाढते पण मग त्याच्या वाढीचा वेग कमी झाला तरी तो ०.८ ते ०.९ पर्यंत जातो. आणि मग ०.९२ वर स्थिरावतो. सध्या भारतात ऊर्जेचा वापर दरसाल ८०० किलो वॅट-तास आहे. हा ऌऊक च्या ०.६ या पातळीवर आहे असे म्हणता येईल. ऌऊक च्या कोष्टकाचा आधार घेतला तर २०७० पर्यंत ऊर्जेची दरडोई वार्षकि गरज ४००० किलो वॅट-तास असेल असे दुसरे अनुमान आहे.
आता या दोन अनुमानातून कुठलं योग्य मानायचं? प्रा. सुखात्मे पहिल्या अनुमानास योग्य मानतात. कारण त्यांच्या म्हणण्यानुसार बहुसंख्य भारतीयांचे राहणीमान काटकसरीचे आहे. शिवाय, जसजसा विकास होत जाईल तसतसा ऊर्जेचा वापर करणारी साधनंही कार्यक्षम होत जातील. त्यामुळे त्यांना कमी ऊर्जा लागेल. १७० कोटी लोकसंख्येवर २०७० साली भारत स्थिरावेल असे मानले तर दरसाल १४८० किलो वॅट-तास यास लोकसंख्येने गुणल्यास एकूण ऊर्जेची गरज दरसाल ३१२८ टेरा वॅट-तास इतकी असेल.
अक्षय ऊर्जेची साधने आणि त्यांच्या क्षमता
सौर ऊर्जा, जलविद्युत, पवन ऊर्जा या अक्षय ऊर्जेच्या साधनांचा मुख्यत्वेकरून विचार करत


text:
)शीला हॉटेल :- कोर्तालिम वास्को रोड वर असलेले ..
६)हॉटेल विस्तार :- कस्टम होम जवळ , पणजी
७)अजंता हॉटेल :- पणजी
८) तातो हॉटॆल :- पणजी, फोंडा, मडगांवला आहे यांच्या शाखा. ( गोवन व्हेज)
९)हॉटेल मार्दोळ:- एअर पोर्ट ते मडगांव रस्त्यावर ,
१०) मार्टीस कॉर्नर:- बेतलबाटीम ला आहे हे. सचिन तेंडूलकरचे हे फेवरेट हॉटेल . मजोर्डा च्या रस्त्यावर आहे. कोलवा पासुन दहा मिनिटार. अ्प्रतिम फिश असते, पण थोडी महाग. एकदा जायलच हवं
११) भाजी पाव साठी कुठलेही गोवनिज मालकाचे लहानसे हॉटेल
१२) कोलवाचे शेरे पंजाब :- तंदूरी फिश साठी
१३) अन्नपुर्णा :- वास्कोचे स्नॅक्स साठी
१४)केंटूकी :- कोलवा बिच ( हे ते फ्राइड चिकन वाले नाही) गोवनिज करी राइस मागवा इथे बरा असतो.
१५) ग्रासियानो कॉटेजेस :- कोलवा, इथे लेमन फिश छान असते.
काही सुटली असतील, तर गोवनीज मित्र , किंवा नुकतेच गोव्याला जाउन आलेले ऍड करतीलच.
This entry was posted in खाद्ययात्रा and tagged अशोका हॉटेल, खादाडी, खाद्ययात्रा, गोवनिज फिश करी, गोवनिज फिश रवा फ्राय, गोवा, गोवा हॉटेल, फिश करी, हॉटेल्स. Bookmark the permalink.
39 Responses to चविने खाणार गोव्याला..
गोवा म्हणजे कसे एकदम सुशेगाद!!! जायचे आणि पडून रहायचे.
आणि हे काय? या वेळी पण रेषाद मसाला फिश नाही? काय राव. एकदा चाखा की ती पण चव.
रेषाद मसाला फिश नावाने मिळालं नाही फिश. ते आमसूल घातलेलं ब्राउन करी मधलं फिश आणून दिलं त्याने.
दुसरं काही तरी नावाने मिळत असेल ते.
अरे वा… म्हणजे आपण आंबटतिख खाल्लेत. राईसबरोबर मस्त टेस्ट येते त्याची.
हो.. ते पण टेस्टी होतं. मला फक्त गोड घातलेली फिश आवडत नाही. आंबट चालते.
शुद्ध शाकाहारी('शॅक'आहारी नव्हे) असूनसुद्धा फोटोमुळे भूक लागली मला….
कोणे एके काळी मी पण फक्त शाकाहारी होतो.. आता फक्त 'शॅक' अहारी, किंवा फिश अहारी झालोय. कधी वाटलं पण नव्हतं की मटनाच्या दुकानासमोरुन खाली मान घालून ( मट्नाकडे न पहाता ) जाणारा मी.. कधी असा पण होईल म्हणून… पण काहीही होऊ शकतं या जगात!!
Tumhi great ahat.
Hee post printout kadhoon reference book mhanoon thevali pahije..
Khoopda goa la gelyaane yaatalya baryach goshti identify jhalya..
Amot tik..kinva ambat tikhat kahi faar avadala nahi..jaastach ambat hote.
Madhe Vainguinim resort madhe gelo.
Tithe grand buffet madhe 40 50 prakaarachya goan delicacies hotya..veda jhalo..tithe casino madhe hee 4 5 hajar ghalavale..shaant vatale..
Goa chi safar parat ghadavoon analit..thanks..
Yanda Sankelim beach var Mhakool khalle..chhaan lagale daru sobat..
Ata ek thodya bhari hotels var pan post liha pls..
एक कन्फेशन,
गोव्याला मी फक्त अशाच हॉटेल्स मधे जेवायला जातो. इतर हॉटेल्स मला फारशी आवडत नाहीत.
प्रश्न पैशाचा नाही, पण या हॉटेल्स मधली क्वॉलिटी अप्रतिम आहे. 🙂
रेशाद मसाला हा मसाल्याचा प्रकार आहे. तो माशात भरून मासा तळला ज़ातो. त्याला दुसरे नाव नाही.
फिश करीमध्ये वापरावयाच्या फळाना तिरफळे म्हणतात.
धन्यवाद.. माझं डोकं अगदी आउट झालं होतं, ते 'तिरफळ' नावं आठवून. 🙂
तुम्ही कसे काय हे फोटो बीटो मारत बसता बुवा? आत्ताच मटन खिमा आणि डोसा खाऊन आलो. अर्ध खाऊन झालं आणि मग म्हटलं अरेरे फोटो काढायला हवा होता.
आणि आत्ता नॉनव्हेज चेपून आलो तरी तुमची पोस्ट वाचून पोटात पुन्हा आग पडली. तुम्हाला आणि भगवंताच्या त्या मस्त्या वताराला शिरसाष्ट्ांग नमस्कार .
हार्ड कोअर ब्लॉगिंगचा परिणाम असावा हा 🙂
Sheetal Patade says:
Namaskaar! Tumcha blog vachum mazya kityek athvani tazya zalya. I am Pravin Patade's wife and was brought up in Goa. With each line of your blog I relived my fabulous years in Goa. My father worked at MPT. In high school/college, we used to have all our birthday "treats" at Annapurna and all family occasions were celebrated ar Maharaja or John's shack (at Bogmalo). I have always been a big fan of Ananthashram and Bhosle's khanaval (now you know where Pravin got this priceless knowledge from). The pictures in your blog made my mouth water! I miss it soooo much. The best bhaji paav I had was at the Goa university canteen. I ate is everyday for 2 years and was never tired of it 🙂 Oh well, I better stop now…I could go on forever… 🙂
Thank you for the wonderful writeup and fabulous picture.
Dev borey karu,
धन्यवाद. जॉनच्या शॅक मधे मी तर नेहेमीच जायचो. इतक्यातच बंद झालंय. बागोमोलो बिच वरची ती सुजाता हॉटेल शेजारची शॅक , पुढल्या वेळेस नक्की जाणार. त्याच्याकडेच ते प्रॉन्स फ्लेवर्ड चिप्स खाल्या होत्या.
गोवनिझ जेवण मुंबईला फक्त कोंकण्याच्या खाणावळीतच ( बांद्रा हायवे वरचे गोमंतक )चांगलं मिळते. फक्त रेट्स गोव्याच्या दुप्पट~!! तरीही वर्थ आहे जाणं.
गोवा व्हर्सिटी मध


text:
ी सौ. अरुणा टाकलग्हाणकर यांची साथ लाभली. तसेच आमचे वृत्तपत्र क्षेत्रातील परम मित्र डॉ. विलास ढवले, रमेश चिते व साईनाथ बोराळ्कर यांच्येही सहकार्य लाभले, यातून या पुस्तकाच्या निर्मितीस अधिक पाठबळ मिळाले. तसेच या पुस्तकाच्या प्रकाशनाची जवाबदारी प्राचार्य पवन सोळंके यांनी त्यांच्या पवन प्रकाशनातून पार पाडली. या कामी प्रत्यक्ष अप्रत्यक्षपणे मदत करणारे सर्व सहकारी, गुरुवर्ध व मित्र यांचा मी शतशः ऋणी आहे... जय हिंद!!
- संजय टाकलग्हाणकर
प्रस्तावना
मानवी गुलामगिरीचे साक्षेपी
चिंतन नि स्वशोधनाची
जाणीव करून देणारे पुस्तक
संजय टाकळग्वाणकर हे सव्यासाची पत्रकार आहेत. सामाजिक जाणीव प्रगल्भ असणारा आणि समता, बंधुता न्यायाच्या भूमिकेत सतत वावरणारा एक चिंतक म्हणून संजय टाकळग्वाणकर यांची भूमिका महत्त्वाची राहिली आहे.
प्रारंभी आम्ही दोघेही नांदेड येथील दैनिक लोकपत्रमध्ये संपादकीय विभागात काम करीत होतो. तेव्हापासून संजयाची धडपड मी पाहात आले आहे. लोकशाही मूल्ये, सामाजिक समानतेची प्रस्थापना, आणि आहे रे – नाही रे वर्ग संघर्ष या अभ्यासवर्तुळात त्यांची मांडणी उत्तम राहिली आहे. पत्रकार म्हणून आणि नंतर एक शिक्षक म्हणून या दोन्ही भूमिकांमध्ये वावरताना वैयक्तिक पातळीवर, समुह पातळीवर त्यांनी उभे केलेले लढे मी पाहिले आहेत. शैक्षणिक संस्थाचालकांची मुजोरी, संस्थेत काम करणारे शिक्षक, कर्मचारी यांची होणारी ससेहोलपट, छळ या विषयांवर पीडितांना एकत्र करून प्रशासनिक व न्यायिक पातळीवर त्यांनी लढे दिले. सतत संघर्षशील राहताना लोककल्याण हा उदात हेतू त्यांनी नजरेसमोर ठेवला आहे.
एक सच्चा माणूस कसा असावा याचे जिवंत उदाहरण म्हणजे संजय टाकल्गव्हाणकर आहेत. गेली तीन दशके त्यांच्या हा समाजभिमुख प्रवास मी डोळ्सपणे पाहिला आहे. म्हणून त्यांच्या लेखनाबद्धल मत व्यक्त करताना, त्यांच्या व्यक्तित्वाला उलगडून दाखवणे आवश्यक वाटते. इतिहास, भारतीय समाजव्यवस्था, आंतरराष्ट्रीय राजकारण हे त्यांचे अभ्यास विषय राहिलेले आहेत. भारतीय समाजव्यवस्था, परंपरागत चातुर्वर्णधर्म, परंपरावाद यातून समाजाचे झालेले अध:पतन त्यांनी गडदपण मांडले आहे. जागतिक परिप्रेक्ष्यात ही मांडणी करताना भारतीय व्यवस्थेचे एकेक पदर उलगडून दाखवताना दिसतात.
कोरोनाकाळ आणि भयप्रदता संधास्थितीत कोरोना जागतिक महामारीं सारं जग कुंठित केलं आहे. सारे व्यवहार ठप्प झाले. दल्लवाळण थांबले. लाखो लोक रोजगारविहीन झाले. लोकांची मैलोन्मैल पायपीट झाली. न संपार हे भय सगळीकडे व्यापून राहिले. प्रसारमाध्यमे, सरकार आपापली मते लोकांसमोर ठाशीवपणे मांडू लागली. लोक संसर्भर झाले. हे सगळे होत असताना लेखक संजय टाकल्गव्हाणकर मात्र या विषयाकडे तटस्थपणे पाहताना आढळतात. कोरोना प्रादुर्भाव रोखण्यासाठी देण्यात आलेले सह्य झुगारतात, मास्कवर बहिष्कार टाकतात, सोशल डिस्टंसिंग ही नवी समाजव्यवस्था उभी करण्याचा डाव आहे असे ते म्हणतात. 'कोरोना : गुलामगिरीचे नवे पर्व; टाळेबंदी : पर्यावरण रक्षणाचा नवा मार्ग' या त्यांच्या पुस्तकात हा विषय विस्ताराने मांडला आहे. जागतिक सत्ताकारण अर्धव्यवस्था शोषकांची मकेदारी, आंतरराष्ट्रीय राजकारण या विषयांच्या अंगाने त्यांची मांडणी आहे. भारतीय स्वातंत्र्यलढा, महात्मा गांधी, जवाहरलाल नेहरू ते अलीकडील नरेंद्र मोदी कालखंडाचा संक्षिप्त आढावा घेताना आढळतात. लेखक कुठलीही बाजू घेत नाहीत. पण लेखनातील प्रवाहीपण हे दुर्बल घटकांच्या, वंचितांच्या बाजुने उभे राहताना दिसते. हे पुस्तक तीन भागांत विभागले आहे.
लोकशाही, स्वातंत्र्य, शांततेसाठी जागतिक युद्ध, दहशतवादाविरुद्ध जागतिक लढाई, कोरोनाविषयां, जैविक महायुद्ध अशा भागात या विषयाचे विवेचन केले आहे. पहिल्या भागात जागतिक परिप्रेक्ष्यातील राजकारण येते. पहिले महायुद्ध, दुसरे महायुद्ध व या महायुद्धाने निर्मितलेले प्रश्न, जागतिक राजकारणात पडलेले वर्ग, जगाची दान धूळवात झालेली विभागणी, व्यापार- उदीम, जागतिक अर्थ केंद्रावर हुकुमत गाजवण्यासाठी चाललेली सतास्पर्धा, बहुराष्ट्रीय कंपन्या आणि उद्योगपतीच्या हिताची धोरणे, बहुसंख्य शेतकरी, कष्टकरी असंघटित कामगारांना आर्थिक, राजकीय, सामाजिक गुलामगरीत नेणारे आहे. यातून एक पंगू समाज निर्माण होतो आहे, याकडे त्यांनी लक्ष वेधले आहे. हिटलरचा उदय, ज्यू चे कांड, शक्तिनिर्मितीच्या स्पर्धा आणि शक्त खरेदी वाढविण्यास


text:
बाहेरचं अंगण स्वच्छ झाडून घे."
मुलगा निमूटपणाने उठला. त्यांनी चूळ भरली. विष्णुली दिलेला गरम गरम चहा प्यायला, तो सुखावला. कालपासून हे काय चाललंय हेच त्याला कल्लत नव्हतं. जे काय चाललं होतं, ते त्याच्या पचनी पडत नव्हतं. त्याने झाडू हातात घेतला. खालमानेनी तो अंगण झाडायला लागला. इथे खरंच आपल्याला काही धोका
नाही, हे लक्षात येऊन तो जरा मिश्रित झाला. झाडता झाडता तो कधी गुणगुणायला लागला हे त्यांचं त्यालाही कवळं नाही.
आप्पासाहेबांना जाग आल्यावरोबर त्यांच्या मनात पहिल्यांदा त्या मुलाच्याच विचार आला. म्हणून ते लगेच चखोलीतून बाहेर आले. त्यांनी पाहिलं की तो अंगण झाडतो आहे आणि गोड आवाजात गुणगुणतो सुद्धा आहे. ते हसले आणि म्हणले, "झाडून झालं की आत यें रे माईयाशी बोलायला." एवढ बोलून ते आत गेले. जेवणाच्या टेबलशी बसले. लगेच विघुलने त्यांना चहा आणून दिला. त्यांना पाहून, त्यांच्या पत्नी ललिताबाई ही तिथे येऊन बसल्या. त्या साहेबांना म्हणाल्या, "अहो, त्या रस्त्यावरच्या – परक्या मुलाला पोटभर खायला दिलंत, हे ठीकच आहे. पण त्याला घरात कशाला ठेवून घेतलंत? काय खात्री आहे त्या मुलाची? कसा असेल अन काय? कसा विश्वास ठेवायचा त्याच्यावर? संधी साधून तो चोरीमारी करून पल्लून जायचा."
यावर आप्पासाहेब काहीच बोलले नाहीत. त्यांनी स्वतःच्या पत्नीला हातानेच थांबण्याची खूण केली. एवढ्यात विघुल ललिताबाईसाठी चहा घेऊन आला. अंगण झाडून झालं आणि तो मुलगाही आत आला. आता काय प्रसंग आपल्यावर येणार याची वाट बघत, हाताची घडी घालून, खालमानें भिंतीशी उभा राहिला.
आप्पासाहेब त्याला म्हणाले, "नाव काय रे तुझं?"
यावर तो गप्पच उभा राहिला. आप्पासाहेब पुन्हा त्याला म्हणाले, "अरे मी तुझं नाव विचारतो आहे."
"मला नावच नाही. कोणीही कुठल्याही नावाने हांक मारतात मला" - तो उत्तरला.
आता तर अप्पासाहेबांच्या नजरेला तो आणखीनच दीनवाणा दिसायला लागला. ते त्याला म्हणाले, "खाली बस बघू आधी. आजपासून आम्ही तुला अशोक म्हणू, तू राहतोस तरी कुठे?"
अशोक म्हणाला, "मला कोणी नाही. घरही नाही. झोपतो कुठेरी रस्त्यावर - झाडाखाली."
"आणि करतोस काय?" आप्पासाहेबांनी विचारलं.
अशोक म्हणाला, "मला काम करायला आवडेल. पण कोणी मला कामच देत नाहीत. सगळे मला चोर समजतात."
"का बरं तुला चोर समजतात? तू चोन्या करतोस का?" आप्पासाहेबांनी विचारलं.
आता पुन्हा त्याचे डोळे पाण्याने डबडबले. आप्पासाहेब त्याला म्हणाले, "रडू नकोस सारखा. नीट सांग मला तुझी सर्व माहिती. तुझे आई-वडील कुठे असतात?"
आता तर त्याची स्थिती आणखीनच वाईट झाली. त्याला रडू आवरेना. तो म्हणाला, "मला कोणीच नाहीय."
"तू कुठून आलास इथे?" अप्पासाहेबांनी विचारलं.
"माहित नाही." तो उत्तरला.
अप्पासाहेबांनी त्याला विचारलं, "तू राहशील का आमच्याकडे?" यावर त्यांच्या पत्नी, ललिताबाई काहीतरी बोलणार होत्या. पण अप्पासाहेबांनी त्यांना थांबण्याची खूण केली.
त्यांनी पुढे त्याला विचारलं, "इथे आमच्याकडे राहायचं. सांगू ते काम करायचं आणि शाळेला जायचं."
अशोक जरा विचारातच पडला. काय उतर द्यावं, हे त्याला समजेणा. तेव्हा अप्पासाहेब त्याला म्हणाले,
"उगाच इकडे तिकडे हिंदत राहण्यापेक्षा, राहा इथे आमच्याकडे. थोडं काम कर, शाळा शिक, त्यातच तुझं भलं आहे."
अशोक स्वभावाने गरीब होता. त्याने होकारार्थी मान हलवली. अप्पासाहेब विठलला म्हणाले,
"त्याला चाहा दे. बिस्कीटही दे दोन-तीन. त्याचा चाहा पिऊन झाला, की त्याला घेऊन दुकानात जा. त्याच्यासाठी चार-पाच"
कपडे घेऊन ये. नंतर त्याला आंघोळ करायला सांग; आणि नवे कपडे धालून माईयाकडे घेऊन ये."
विष्णुल त्याला घेऊन आत गेला.
आप्पासाहेबांचं बोलणं ऐकून, ललिताबाई अगदी स्तिमितच झाल्या. त्याला ठेवून घेताना, आप्पासाहेबांनी आपल्याला विचारू नये, याचं त्यांना थोडं वैषम्य वाटत होतं. त्या म्हणाल्या, "एकदम निर्णयी हे घेऊन टाकलात? ना त्या मुलाचा काही आगापिछा, ना काही माहिती. काय काही सवयी असतील त्याच्या, देवच जाणे."
आप्पासाहेब जरा गंभीरच झाले. ते म्हणाले, "ललिता, तू म्हणतेस ते खरंच आहे. पण तरीही त्या मुलाला एक संधी द्यावी, आणि एक गुन्हेगार घडायचा थांबवावा, असं मला वाटलं, म्ह


text:
पुण्यात पावसामध्ये दीडशे मिलिमीटरची तूट! | Loksatta
पुण्यात पावसामध्ये दीडशे मिलिमीटरची तूट!
पुण्यात चांगल्या पावसाने दोन महिन्यांहून जास्त काळाची उघडीप दिली. त्यामुळे संपूर्ण जुलै आणि ऑगस्ट महिन्यात नाममात्र पाऊस पडला.
vivek v | September 2, 2015 03:25 am
पुणे शहरात ऑगस्ट महिन्याच्या अखेरीस सुमारे साडेचारशे मिलिमीटर पाऊस पडणे अपेक्षित असते, या वेळी प्रत्यक्षात ३०० मिलिमीटरही पाऊस पडलेला नाही. त्यामुळे पावसामध्ये तब्बल दीडशे मिलिमीटरची तूट असून, पावसाळा संपेपर्यंत म्हणजेच आणखी महिन्याभरात ती भरून निघणार का, याबाबत मोठे प्रश्नचिन्ह आहे. दरम्यान, पुण्यातील धरणांचा साठा अजूनही केवळ ५० टक्क्य़ांच्या आसपासच कायम आहे.
पुण्यात चांगल्या पावसाने दोन महिन्यांहून जास्त काळाची उघडीप दिली. त्यामुळे संपूर्ण जुलै आणि ऑगस्ट महिन्यात नाममात्र पाऊस पडला. त्याचा परिणाम म्हणून पावसाची तूट वाढत गेली. आतापर्यंत ती १४६ मिलिमीटरवर गेली आहे. पुणे वेधशाळेत १ जून ते १ सप्टेंबर या काळात ४४३.८ मिलिमीटर इतका सरासरी पाऊस पडतो. या वेळी केवळ २९८.१ मिलिमीटर इतक्याच पावसाची नोंद झाली. ही तूट भरून निघण्याची लगेच तरी शक्यता नाही, कारण आता पुढील काही दिवसांसाठी पावसाच्या दृष्टीने अनुकूल स्थिती नसल्याचे हवामान विभागातर्फे जाहीर करण्यात आले आहे. सप्टेंबर अखेरीस पावसाळा अधिकृतरीत्या संपेल. त्यामुळे ही तूट भरून निघणार का, याबाबत शंका आहेत.
धरणे निम्म्यावर
पुण्याला पाणी पुरवणाऱ्या खडकवासला, पानशेत, वरसगाव आणि टेमघर या धरणांमधील मिळून उपयुक्त साठा अजूनही निम्म्यावरच आहे. त्यामुळे पाण्याची मोठी बिकट परिस्थिती निर्माण झाली आहे. पुढे पाऊस पडला तरी धरणांमधील तूट भरून निघणे कठीण असल्याचे जलसंपदा विभागाचे अधिकारी व अभ्यासक सांगत आहेत. सध्या या चार धरणांमध्ये मिळून १४.६६ अब्ज घनफूट (टीएमसी) इतका उपयुक्त पाणीसाठा शिल्लक आहे. या चार धरणांमधील एकूण उपयुक्त पाणीसाठय़ाच्या तुलनेत हे प्रमाण ५०.२९ टक्के इतकेच आहे. पिंपरी चिंचवड शहरासाठी पाणी पुरवणाऱ्या पवना धरणात ६.६४ टीएमसी इतका उपयुक्त पाणीसाठा आहे. एकूण उपयुक्त साठय़ाच्या तुलनेत हे प्रमाण ७५.६९ टक्के इतके आहे.
पुण्याच्या धरणांमधील पाणीसाठा
धरणाचे नाव, मंगळवारचा पाऊस, १ जूनपासूनचा पाऊस, उपयुक्त पाणीसाठा, टक्केवारी या क्रमाने
(पावसाचे आकडे मिलिमीटरमध्ये, धरणसाठा टीएमसीमध्ये) :
खडकवासला ० ४०२ ०.६४ ३२.१९
पानशेत ० १२१० ६.४६ ६०.६२
वरसगाव ० १२२१ ५.९६ ४६.५०
टेमघर ० १७१९ १.६१ ४३.३२
एकूण १४.६६ ५०.२९
पवना ० १४०८ ६.४६ ७५.६९
First Published on September 2, 2015 3:25 am
Web Title: monsoon rain dam water level shortage
टॅग Dam,Monsoon
VIDEO : नशेतील 'साहस' दोघांच्या जीवावर बेतले! पाहा नेमके काय घडले…
राज्यात पावसासाठी वातावरण अनुकूल, २४ तासात सरी कोसळणार
कोकणातील धरणे तुडुंब; मराठवाड्यात सर्वात कमी पाणीसाठा
रत्नागिरीत पर्यटकांना धबधबे, धरणांवर जाण्यास बंदी
पावसाचा कहर; भायखळा पोलीस चौकीत पाणी भरले…
1 मेकँझी कंपनीची सल्लागार म्हणून नेमणूक
2 पिंपरीत तूर्त पाणीकपात नाही, महिन्यानंतर परिस्थिती पाहून निर्णय – आयुक्त राजीव जाधव
3 कपाटांमधले अहवाल जरा बाहेर काढा


हेही वाचा: मुंबई : कोळसा टंचाईमुळे औष्णिक वीज केंद्रातील निर्मितीत घट
मुंबई - पश्चिम रेल्वे स्थानकावर आणि रेल्वे परिसरात कडक सुरक्षा ठेवण्यासाठी पश्चिम रेल्वेने आर्टिफिशियल इंटेलिजेंस आधारित इन्फ्रारेड इंट्रूडर अलार्म सिस्टम सुरू केली आहे. तर, नवीन ड्रोन रेल्वे सुरक्षा बलाच्या ताफ्यात दाखल केले आहे.
पश्चिम रेल्वेचे महाव्यवस्थापक आलोक कंसल यांनी महालक्ष्मी येथील आरपीएफ शस्त्रागारमध्ये इन्फ्रारेड इंट्रूडर अलार्म सिस्टमचे उद्घाटन केले. तर, महालक्ष्मी येथील रेलवे स्पोर्ट्स ग्राउंडमध्ये ड्रोनने पहिली उड्डाण घेतली. या दोन्ही यंत्रणेमुळे पश्चिम रेल्वेच्या विविध भागात करडी नजर ठेवता येणार आहे.
आर्टिफिशियल इंटेलिजेंस (एआई) आधारित इंट्रूडर अलार्म सिस्टम इंफ्रा-रेड आधारित सीसीटीवी कैमरासह काम करतो. यामुळे 360 डिग्री कव्हरेज घेता येणे शक्य होते. एआई आधारित यूजर इंटरफेस सॉफ्टवेअरच्या मदतीने फक्त प्रवाशांना केंद्रीत केले जाते. चुकीच्या धोक्याच्या अलार्मपासून वाचण्यासाठी एआईद्वारे पक्षी, प्राण्यांना केंद्रित केले जात नाही. आपत्तकालीन समयी या यंत्रणेद्वारे कर्मचाऱ्यांना संकट कॉल, एसएमएसद्वारे त्वरित सूचित केले जाते. यासह रात्रीच्यावेळी ही या सीसीटीव्हीद्वारे संपूर्ण दृश्य टिपले जाते, अशी माहिती पश्चिम रेल्वेच्या वरिष्ठ अधिकाऱ्यांनी दिली.
रेल्वे संपत्तीचे संरक्षण करण्यासाठी, गर्दीचे विभाजन करण्यासाठी, आपत्तीच्या भागात नजर ठेवून मदत कार्य पुरविण्यासाठी ड्रोनचा वापर केला जात आहे. हा ड्रोन सुरक्षितरित्या उडविण्यासाठी आरपीएफच्या कर्मचाऱ्यांना विशेष प्रशिक्षण देण्यात आले आहे. हा ड्रोन जमीन पातळीहून 200 मीटर उंच आणि 2 किमी दूर जाऊ शकतो. आकाशात 25 मिनिटे उडण्याची क्षमता या ड्रोनमध्ये आहे, अशी माहिती पश्चिम रेल्वेचे मुख्य जनसंपर्क अधिकारी सुमित ठाकूर यांनी दिली.


बिग बॉस मराठीच्या घरामध्ये या आठवड्यामध्ये रंगलेल्या मर्डर मिस्ट्री कार्यामध्ये सदस्यांनी ज्या चुका केल्या त्याबद्दल त्यांची महेश मांजरेकरांनी चांगलीच कानउघडणी केली. वूट आरोपी कोण यामध्ये एका प्रेक्षकाला भागामध्ये त्यांच्या नजरेमधील आरोपी सदस्याला शिक्षा देण्याची संधी मिळते. शिवने नियमांचे उल्लंघन केले यासाठी तेजश्रीने शिवला आरोपी ठरवले, आणि शिवने प्रेक्षकांची माफी मागावी ती पण मराठीमध्ये हि सगळी गंमत होत असताना आठवड्यामध्ये सगळ्यात कठीण कार्य म्हणजे घराबाहेर कोण जाणार ? हे सांगणे.. प्रत्येक आठवड्यामध्ये घरामधून एक सदस्य बाहेर जातो तसेच या आठवड्यामध्ये देखील शिव ठाकरे, किशोरी शहाणे, माधव देवचके, हीना पांचाळ, विणा जगताप, वैशाली म्हाडे, नेहा शितोळे नॉमिनेटेड होते. किशोरी शहाणे आणि वैशाली माडे डेंजर झोनमध्ये आले आणि वैशाली म्हाडेला या आठवड्यामध्ये घरातून बाहेर जावे लागले असे महेश मांजरेकरांनी सांगितले. वैशालीच्या बाहेर जाण्याने अभिजीत, शिव आणि विणाला खुप दु:ख झाले. वैशाली, अभिजीत आणि शिव यांचे नाते पहिल्यापासूनच खूप खास होते, ते एकमेकांच्या पाठीमागे खंबीरपणे उभे होते. त्यामुळे त्यांना वाईट वाटणे अगदीच सहाजिकच होते. वैशालीने अभिजीतला सांगितले मला तुझ्या हातात ट्रॉफी बघायची आहे आणि शिवला सांगितले दादाला म्हणजेच अभिजीतला नाही सोडायचे.. आता येत्या आठवड्यामध्ये कोण घराबाहेर जाईल ? कोण घराचा नवा कॅप्टन बनेल ? सदस्यांना कोणते टास्क मिळणार हे बघणे रंजक असणार आहे.
महेश मांजरेकर यांनी त्यांच्या घरातील दोन आवडत्या सदस्या डेंजर झोनमध्ये आल्या आहेत असे सांगितले..पण हा गेमच असा आहे कि कोणाला तरी जावे लागतेच.वैशाली बाहेर पडताना महेश मांजरेकरांनी सांगितले तुझा सेन्स ऑफ ह्युमर, स्पष्टवक्तेपणा, गाणी खूप एन्जॉय केले. बिग बॉस मराठीच्या घरामधून बाहेर पडल्यावर तिला आतापर्यंतच्या घरातील प्रवासाची एक सुंदर एव्ही दाखविण्यात आली. वैशालीने तिचे मत मांडले, या घरामध्ये मला खूप चांगली माणसे मिळाली, खूप काही या घराने मला दिले, आठवणी दिल्या, मी खूप मस्ती केली, बिग बॉस मराठीच्या घरामध्ये जाण्याचा माझा निर्णय बरोबर होता असे ती म्हणाली... या घरातून जाताना तिने एक शेवटचे गाणे ऐकवले "सुन्या सुन्या मैफिलीत माझ्या" आणि सगळ्यांनाच रडवले.
आरोहला महेश मांजरेकर यांनी प्रत्येक सदस्याबद्दल त्याचे मत दोन शब्दांमध्ये विचारले आणि टॉप5 मध्ये कोण दिसते हे विचारले त्याने अभिजीत, नेहा, शिवानी, विणा आणि हीना यांची नावे सांगितली... तर महेश मांजरेकर म्हणाले माझ्या टॉप5 मध्ये अजूनही शिव आहे... आता बघूया कोण असेल टॉप५ मध्ये. आजच्या भागामध्ये इमोजी ओळखून त्यावर डान्स करण्याचा खेळण्याचा गेम चांगलाच रंगला... किशोरीताईंनी शिवसोबत काटे नही कटते या गाण्यावर डान्स केला आणि हे गाणे वैशालीने म्हटले. तर चुगली बूथमध्ये रुपालीला चाहत्याने चुगली केली कि, वैशालीने विणा आणि अभिजीतला सांगितल कि रडणं हि रुपालीची स्ट्रॅटेजी आहे... रुपालीने आणि वैशालीमध्ये यावरून बराच वाद झाला. तर किशोरी शहाणे यांना देखील चाहत्याने चुगली केली कि रुपालीने त्यांना बिंडोक म्हटले...
बिग बॉस मराठीच्या सिझन २ मध्ये आता येत्या आठवड्यामध्ये कोण नॉमिनेट होईल ? प्रेक्षकांचे मत कोणाला वाचवेल ? आणि कोण घराबाहेर जाईल ? हे बघणे रंजक असणार आहे. Web Title:
Vaishali mhade out from bigg boss house
Get Latest Marathi News
& Live Marathi News Headlines
from Politics, Sports, Entertainment, Business and local news from all cities of Maharashtra.