text:
.07) | (0.07) | (0.07) | 0.00 | 0.24 | 7.73 | (0.27) | (8) | (8.24) |
|-------|------------------------|---------|---------|--------|--------|--------|------|------|------|--------|-----|-------|
| 12 | किंवदंत रेफिनिंग ट्राइल्स मयादित | 2019-20 | 2020-21 | 0.00 | 0.00 | 0.00 | 0.00 | 0.19 | 0.97 | (0.05) | (1.02) | (1.21) |
| 13 | महाराष्ट्र इलेक्ट्रोनिक्स महामंडळ मयादित | 2017-18 | 2020-21 | (1.00) | (21.50) | (21.50) | 0.00 | 9.69 | 213.64 | (176.24) | (389.88) | (399.57) |
| 14 | महाराष्ट्र राज्य वन्यजीवन महामंडळ मयादित | 2018-19 | 2020-21 | (0.46) | (40.77) | (40.77) | 0.00 | 236.16 | 0.00 | (891.73) | (884.85) | (1,127.89) |
| 15 | मराठवाडा सिरोमिक कोम्प्लेक्स मयादित | 2019-20 | 2020-21 | 0.00 | 0.00 | 0.00 | 0.00 | 0.68 | 6.60 | 0.05 | (6.55) | (7.23) |
| 16 | गोडवाना पेट्स आणि खनिजे मयादित | 2019-20 | 2020-21 | (0.01) | (0.01) | (0.01) | 0.00 | 0.10 | 0.00 | (1.35) | (1.35) | (1.45) |
| 17 | प्रधान कराई विष्कास आणि उत्पादन कंपनी मयादित | 2019-20 | 2020-21 | (0.01) | (0.01) | (0.01) | 0.00 | 23.17 | 0.00 | (40.74) | (40.74) | (63.91) |
| | क्षेत्र निहाय बेरीज | | | (1.55) | (62.36) | (62.36) | 0.00 | 270.23 | 228.94 | (1,110.33) | (1,332.39) | (1,609.50) |
संकीर्ण
| अनुक्र. | मराठवाडा चम्म उद्योग महामंडळ मयादित | 2019-20 | 2020-21 | 0.00 | (0.00) | 0.000024 | 0.00 | 0.64 | 6.09 | 0.06 | (6.01) | (6.67) |
|-------|-----------------------------------|---------|---------|--------|--------|----------|------|------|------|------|-------|-------|
| 19 | विद्येः टॅंगरिज मयादित | 2019-20 | 2020-21 | (0.01) | (0.01) | (0.0089) | 0.00 | 0.10 | 1.05 | (0.09) | (1.1) | (1.24) |
| | क्षेत्र निहाय बेरीज | | | 0.01 | (0.01) | (0.01) | 0.00 | 0.74 | 7.14 | (0.03) | (7.11) | (7.91) |
| | एकूण 'क'(सर्व क्षेत्रातील निष्क्रिय सरकारी कंपन्या) | | | (4.13) | (64.94) | (65.04) | 0.00 | 298.08 | 340.84 | (1,032.56) | (1,366.26) | (1,671.48) |
| | एकूण (आ+ब+क) | | | 10,286.91 | 392.97 | (179.42) | 1,14,929.10 | 3,16,058.40 | 84,514.38 | 3,57,784.17 | 2,93,194.92 | (42,839.19) |
1. अदा केलेल्या भाडवला भाग मध्ये अंजे रक्कम अंतर्भूत आहे 2. वर्षाच्या शेवटी थकलेल कर्ज संगणक्या स्वोतांकदूर दीर्घ मुदत कर्ज दरविष्णे 3. मुळवलेले भाडवल हरून्युजे भागधारकांचा निधी (+) दीर्घ मुदत कर्ज.
FAA प्रथम लेखे प्रस्तुतिं 0) एक ही लेखा अंतिम केला नाही (+) अनु. क्र. A-16 आणि A-21 वरील कंपन्यांच्या संदर्भात खर्च शासनांदरवर भरणात आल्यामुळे नफा/लोटा अंतर्गतचे आकडे निरक्षर आहे.
* तूर भाग धारकांकडून वसूल योग्य असल्यामुळे तेथे नुकसान संघाची लोटा नाही (अनु. क्र. A-69) ^ नवीन कंपनी अनु. क्र. A-46, A-47, A-65, A-77, A-78 वर्षातील विवरण प्रेषे
| अनुक्र. | सार्वजनिक उपक्रमाचे क्षेत्र, प्रकार व नाव | लेख्याचा काळावधी | अतिमानक रणचे वर्ष | प्रलब्ध दायित्व (सार्वजनिक उपक्रमाद्वारे सादर केलेल्या माहितीनुसार) | प्रलब्ध दायित्व (नवीनतम अतिम लेख्यानुसार) |
|-------|---------------------------------|-----------------|-----------------|---------------------------------------------------------------|---------------------------------------------------------------|
| | | | | राज्य शासन | केंद्र शासन | इतर | एकृत | पासून निष्क्रिय |
| 1 | मराठवाडा दुर्घट विकास महामंडळ मर्यादित | 2019-20 | 2020-21 | 0.00 | 0.00 | 2.79 | 2.79 | 0.00 |
| 2 | एलोरा दुर्घट उपनाद मर्यादित | 2019-20 | 2020-21 | 0.00 | 0.00 | 1.44 | 1.44 | 1.35 |
| 3 | राष्ट्र कृषी व फल प्रक्रिया महामंडळ | 2018-19 | 2019-20 | 0.00 | 0.00 | 0.00 | 0.00 | 0.00 |
| 4 | प्रभागी कृषी गो संरक्षन मर्यादित | 2019-20 | 2020-21 | 0.00 | 0.00 | 1.08 | 1.08 | 0.00 |
| 5 | विदर्भ गुणवत्ता बियाणे मर्यादित | 2019-20 | 2020-21 | 0.00 | 0.00 | 0.36 | 0.36 | 0.00 |
पायामूळ सुविधा
| अनुक्र. | सार्वजनिक उपक्रमाचे क्षेत्र, प्रकार व नाव | लेख्याचा काळावधी | अतिमानक रणचे वर्ष | प्रलब्ध दायित्व (सार्वजनिक उपक्रमाद्वारे सादर केलेल्या माहितीनुसार) | प्रलब्ध दायित्व (नवीनतम अतिम लेख्य


text:
सेल व बीएसएनएल पोस्टपेड इथे बंदच होते.
कारगिल!! नव्हे करगिल!! सुरक्षेच्या दृष्टीने अत्यंत मोक्याचं ठाणं..... आम्ही चक्क "तिथे" होतो.... प्रचंड उत्तेजनेचा अनुभव घेत होतो. आणखी एक अनुभव हा आला, की उत्साहाच्या भरात भरपूर चाललो, तर लवकर थकत होतो. फार चालवत नव्हतं. हॉटेलवर सामान ठेवून थोडा आराम करून गावात फेरफटका मारला. नदीने गावाचे दोन भाग केले होते व तिचा आवाज व दृश्य निव्वळ भन्नाट होतं. जवळच उत्तुंग पर्वत व थोड्या अंतरावर हिमशिखरंही दिसत होती. करगिलचं महत्त्व म्हणजे ते लेह व लदाखच्या भागामध्ये पुरवठा करणा-या मार्गावर आहे. इथूनच एक रस्ता नियंत्रण रेषेवरील बटालिकला जातो व एक रस्ता दक्षिण काश्मीरच्या झांस्कर भागात जातो. झांस्कर भागात जाणारा हाच मुख्य रस्ता. झांस्कर भाग तसा हिमाचल प्रदेशाला जवळ आहे. तिथून हिमाचल प्रदेशात व जम्मुच्या बाजूला असलेल्या किश्तवाड शहराकडे ट्रेक रूट्स जातात. झांस्करमधून किश्तवाडकडे मेंढ्यांवरून प्रवास केला जातो. अत्यंत दुर्गम भाग होता. झांस्कर म्हणजे दक्षिण काश्मीरमधलं फारसं माहित नसलेलं रम्य नंदनवन आहे. त्याची चुणूक आम्हांला दक्षिणेला दिसणा-या हिमशिखरांवरून येत होती......
"करगिल!!!" अनुभवत त्या दिवशी दहा ऑगस्ट साजरा केला. अत्यंत वेगळ्याच ठिकाणाचा, निसर्गाचा, ख-या हिमालयाचा अनुभव येत होता..........

dataset: uonlp/CulturaX

config: mr


text:
editorial बहेनजींची खेळी | eSakal
बहेनजींची खेळी
गुरुवार, 20 जुलै 2017
मायावती यांनी राजीनामा देऊन जनतेपुढे जाण्याची भूमिका का घेतली असावी, याचा खरे तर सत्ताधारी आघाडी आणि विशेषत: भाजपने गांभीर्याने विचार करायला हवा
भारतीय जनता पक्षप्रणीत "राष्ट्रीय लोकशाही आघाडी'ने रामनाथ कोविंद यांना राष्ट्रपतिपदाची उमेदवारी देऊन, दलित समाजावर मोहिनी घालण्याचा प्रयत्न केला आणि सोमवारीच झालेल्या मतदानानंतर त्यांचा विजयही स्पष्ट झाला. मात्र, त्यानंतरच्या अवघ्या 24 तासांत "बहुजन समाज पार्टी'च्या सर्वेसर्वा मायावती यांना राज्यसभेत सत्ताधारी पक्षाने जी काही वागणूक दिली, त्यामुळे भाजपचा खरा चेहरा पुन्हा एकदा उघड झाला आहे. त्यामुळे राज्यसभेत दलित अत्याचाराला वाचा फोडू न दिल्याचा मुद्दा उपस्थित करून मायावती यांनी अचानक दिलेल्या राजीनाम्यामुळे देशातील दलित राजकारणाला वेगळे वळण लागण्याची शक्‍यता निर्माण झाली आहे.
राष्ट्रीय जनता दलाचे नेते लालूप्रसाद यादव यांनी मायावती यांना तत्काळ पाठिंबा जाहीर करून, त्याचे सूतोवाचही केले आहे. खरे तर उत्तर प्रदेशमध्ये अवघ्या तीन महिन्यांपूर्वी झालेल्या विधानसभा निवडणुकीत "बसपा'चे पूर्ण पानिपत झाल्यामुळे केवळ त्या राज्यातीलच नव्हे तर देशभरातील दलित अस्वस्थ आहे आणि पंतप्रधान नरेंद्र मोदी तसेच भाजपचे अध्यक्ष अमित शहा यांनी राष्ट्रपतिपदाचा उमेदवार निवडताना दलित चेहरा पुढे करण्यामागील इंगितही नेमके हेच होते. या पार्श्‍वभूमीवर मायावतींनी राज्यसभा सदस्यत्वाचा दिलेल्या राजीनाम्यामुळे हा विषय पुन्हा एकवार ठळकपणे अजेंड्यावर आला आहे.
राज्यसभेत आपल्याला भाजपचे खासदार बोलू देत नाहीत, हे बघितल्यावर मायावती यांनी प्रथम सभात्याग केला आणि नंतरच्या काही तासांतच सदस्यत्वाचा राजीनामा दिला. त्या राजीनामा देत आहेत, ही बाब त्यांचे बंधू आनंद आणि प्रदीर्घ काळचे विश्‍वासू सहकारी सतीशचंद्र मिश्रा वगळता, अन्य कोणासही ठाऊक नव्हती. त्यामुळेच त्यांचा राजीनामा देशभरातील "बसपा'च्या कार्यकर्त्यांवरही वज्राघातासारखा कोसळला. मायावतींनी दिलेला हा राजीनामा म्हणजे राजकीय जुगार आहे, यात शंकाच नाही; पण मोदी सरकार सत्तारूढ झाल्यापासून रोहित वेमुलाच्या आत्महत्येपासून थेट गुजरातेत उना येथे दलितांना झालेल्या जबर मारहाणीपर्यंतच्या अत्याचाराची एक प्रतिक्रियाही आहे. दलित राजकारणातील आपला हुकमी शब्द मायावती यांनी गमावल्याचे, उत्तर प्रदेश विधानसभा निवडणुकीत त्यांचा खंबीर पाठीराखा जाट समाज वगळता अन्य दलित समाजाने भाजपला केलेल्या मतदानामुळे स्पष्ट झाले होते. त्यामुळेच दलितांवरची गमावलेली हुकमत परत मिळवण्यासाठीच मायावती यांनी ही खेळी केली आहे.
अर्थात, मायावतींच्या या खेळीस नेमकी कोणती परिस्थिती कारणीभूत ठरली, तेव्हा या संदर्भात पाहणे महत्त्वाचे आहे. राज्यसभेचे कामकाज मंगळवारी सुरू झाले आणि शून्य प्रहरात मायावती यांनी सहारणपूर येथे दलितांवर झालेल्या अत्याचाराचा मुद्दा उपस्थित केला. त्या परिसरात संत रोहिदासाचे मंदिर आहे आणि तेथेच दलितांनी डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांचा पुतळा त्यांच्या जयंतीच्या निमित्ताने उभारण्याचा निर्णय घेतला होता. सवर्ण आणि अन्य तथाकथित उच्चवर्णीयांनी त्यास आक्षेप घेतला. दलितांच्या मिरवणुकीसही परवानगी नाकारण्यात आली. त्यानंतर दलितांनी माघार घेतल्यावरही काही दिवसांतच सवर्ण मोठा मोर्चा काढून सहारणपूर परिसरात आले आणि त्यांनी दलितांना जबर मारहाण केली. हा तपशील सभागृहात सांगत असताना, सत्ताधारी पक्षाकडून त्यांच्या भाषणात वारंवार अडथळे आणले जात होते. एवढेच नव्हे तर "आम्हाला उत्तर प्रदेशच्या जनतेने बहुमत दिले आहे!' अशा गमजा सत्ताधारी बाकांवरील जबाबदार आणि ज्येष्ठ सदस्यांकडून मारण्यात आल्या. तेव्हा "हे बहुमत राज्य करण्यासाठी आहे, जनतेचे प्रश्‍न सोडवण्यासाठी आहे; अत्याचार आणि अन्याय करण्यासाठी नाही...' असे प्रत्युत्तर विरोधी पक्ष नेते गुलाम नबी आझाद यांनी दिले. मात्र, त्याचाही परिणाम सत्ताधारी सदस्यांवर झाला नाही आणि त्यांनी मायावतींच्या भाषणात अडथळे आणणे सुरूच ठेवले. खरे तर दोनच दिवसांपूर्वी झालेल्या सर्वपक्षीय बैठकीत सभागृहात कोणत्याही विषयावर चर्चेस आपण तयार असल्याचे दस्तुरखुद्द पंतप्रधान मोदी यांनी स्पष्ट केले होते. त्य


text:
12 युक्त्या ज्यामुळे आपला आत्मविश्वास त्वरित सुधारेल एप्रिल २०२०
12 युक्त्या ज्यामुळे आपला आत्मविश्वास त्वरित सुधारेल
विपणनवैयक्तिक विकासस्वत: ची सुधारणाकौशल्यप्रारंभ
कामावर जाणा On्या बसमध्ये, स्टारबक्सला जाताना, जेव्हा तुम्ही अंथरुणावर झोपलेले असता, झोपी जाऊ शकत नाही, तेव्हा तो तुमच्या खांद्यावर डोकावतो. स्वाभिमान राक्षस सर्व गोष्टी आपल्याबद्दल चुकीने बोलतो - आपण इतके चांगले का नाही, आपण नेहमी एक पाऊल मागे का आहात.
तुला काय माहित? तो स्वाभिमान राक्षस एक गाढव आहे आणि आपण त्याचे ऐकत नसावे! त्याला बंद करण्यासाठी येथे 12 युक्त्या आहेत.
1. बिल्ड मी अप, बटरकप.
हे जसं जसं चिडचिड आणि मुका वाटते, पण स्वत: चा शब्दशः आधार देऊन आत्मविश्वास वाढवण्यासाठी खूप काही करता येईल. पुढच्या वेळी जेव्हा आपण घाबराल, तेव्हा आरशात पहा आणि स्वत: ला (मोठ्याने) सांगा की आपण हॅन सोलोसारखेच देखणा आणि मस्त आहात (आणि आपल्याला काय माहित आहे की, कदाचित आपण पहिले शूट केले, हे जुने वाइल्ड कार्ड, आपण).
ही नियमित सवय लावा आणि आपण स्वत: ला खूप सुरक्षित वाटत असाल (आपल्या रूममेट्स किंवा कुटुंबियांनी जरी आपल्या विवेकबुद्धीवर शंका घेतली तरीही).
"आपल्याला हे टोनी मिळाले, आपण मेसन-डिक्सन लाइनच्या बाजूने चाकू विक्रेता आहात." हे टोनी मिळवा. मिळवा. तो.
2. नकारात्मक विचारांना नाही म्हणा.
नकारात्मक अफगाणे ही अनेकांना समस्या आहे. आपण थोडीशी चूक करता आणि अचानक आपले विचार अस्वस्थ होतात. आपले मन म्हणते की छोटी चूक म्हणजे आपली मूर्खपणा, निरर्थक, मानवतेच्या चमकदार पांढ white्या शग कार्पेटवर डाग. त्यास [निवडीची विचित्रता घाला] म्हणजे आपल्या डोक्यात थोडे सहकारी.
3. संज्ञानात्मक वर्तणूक थेरपी (सीबीटी).
टी शब्द अजूनही काही मंडळांमध्ये निषिद्ध आहे, परंतु तो खरोखर असायला नको होता. आपल्या सर्वांमध्ये बॅगेज आणि इतिहास आहेत ज्यांनी आज चांगल्या गोष्टी केल्या किंवा वाईट अशा दोन्ही गोष्टी केल्या आहेत. आपल्या कमी-परिपूर्ण-भूतकाळातील (आणि अत्यधिक गंभीर पालक) कायमचे आयुष्य कमी करण्यासाठी आयुष्य खूप लहान आहे. सीबीटी थेरपीचा एक प्रकार आहे जो अस्वस्थ, नकारात्मक विचारांवर (वर चर्चा केलेल्या विचारांप्रमाणे) ब्रेक करणे यावर केंद्रित आहे. हे जसे वाटेल तसे फ्रँकन्स्टेन-एस्के नाही - फक्त काही स्व-शोध आणि मानसिकतेच्या लक्ष्यांसह थेरपीवर चर्चा करा.
बरेच रुग्ण सीबीटीसह मोठ्या यशाची नोंद करतात, म्हणूनच आपण निश्चितपणे विचारात घेतलेला हा पर्याय आहे
4. वैयक्तिक यादी घ्या.
कागदाची पत्रक मिळवा आणि तीन याद्या तयार करा. आपली 10 सामर्थ्ये, 10 यश आणि 10 गोष्टी ज्या आपण आपल्याबद्दल प्रशंसा करता त्याबद्दल प्रारंभ करा. त्यांना प्रचंड असणे आवश्यक नाही - क्षुद्र अंडी बेनिडिक्ट शिजवण्याची क्षमता तितकीच सोपी असू शकते. आपण का खडकला याची स्वत: ची आठवण करून द्या.
5. स्वतःशी इतरांशी तुलना करणे थांबवा.
आक, फेसबुक वर जाऊ नका. जोनेसेसची साथ ठेवणे नेहमीच एक समस्या राहिली आहे, परंतु फेसबुकने आमच्या सहका project्यांद्वारे ऑनलाइन प्रोजेक्ट केलेल्या सर्वोत्कृष्ट, सर्वात कमीतकमी आणि कृत्रिम अवतारांविरूद्ध स्वतःला उभे करणे सुलभ बनविते.
आम्हाला माहित आहे की लोक फक्त मत्सर करणारे फोटो फेसबुकवर शेअर करतात. आपण बार्बाडोसच्या सहली, आनंदमय विवाह घोषणांचा, पुरस्कारप्राप्त मुलांना सन्मानित करणारा आणि सकारात्मक तिमाहीचा प्रारंभ उत्सव पहा. आपल्याला जे दिसत नाही ते म्हणजे गोंधळात टाकलेले घटस्फोट, बिले मोजली जाऊ शकत नाहीत आणि ती भरली जाऊ शकत नाहीत, थेसीची डोळ्यांसमोर फिरणारी किशोरवयीन मुले आणि दररोज होणा strugg्या इतर धडपडातील संपूर्ण भाग आम्ही सार्वजनिक नजरेतून वाचतो.
जर आपणास आधीच स्वत: बद्दल कचरा वाटत असेल तर फेसबुकवर जाऊ नका. फक्त ते असू द्या.
6. स्वतःशी दयाळूपणे वाग.
बर्‍याचदा आपण स्वतःहून इतरांपेक्षा खूप कठीण असतो. जर एखाद्या सहकार्याने एक छोटीशी घसरण केली असेल तर आपण त्यांना सतत बेदम मारहाण करणार नाही (किमान मला आशा नाही). आपण समान उपचार पात्र आहात - स्वत: ला मारहाण करू नका. त्याऐवजी, स्वतःला करुणाने वागवा.
7. एक समर्थन प्रणाली शोधा.
ज्या लोकांवर आपण विश्वास ठेवू शकतो आणि त्यावर अवलंबून राह


मुंबई - नुकत्याच झालेल्या वेतनवाढीवर असमाधानी असलेल्या राज्यभरातील एसटी महामंडळाच्या कर्मचाऱ्यांनी गुरुवारी मध्यरात्रीपासून अघाेषित संप सुरू केला. त्यामुळे राज्यातील सुमारे ८० अागारांतून एकही बस बाहेर पडू शकली नाही, तर अनेक बसस्थानकांतील बससेवा विस्कळीत झाली हाेती. त्याचा लाखाे प्रवाशांना फटका बसला. एसटीचाही सुमारे १५ कोटी महसूल बुडाला.
दरम्यान, एकाही संघटनेचा पुढाकार नसलेल्या या अांदाेलनातून तोडगा काढण्याबाबत चर्चा नेमकी कोणाशी करायची याबाबत आम्ही संभ्रमात आहोत, अशी प्रतिक्रिया परिवहनमंत्री दिवाकर रावते यांनी व्यक्त केली. कर्मचारी संघटनांच्या चिथावणीला बळी पडून गैरसमजावर आधारित या संपात कामगारांनी सहभागी होऊ नये, असे आवाहन करतानाच सामान्य कामगारांचे संसार उद्ध्वस्त होऊ नयेत यासाठी त्यांना 'मेस्मा' लावणार नसल्याच्या भूमिकेवर आपण ठाम असल्याचेही रावते म्हणाले.
कर्मचारी वेतनवाढीवर नाखुश असलेल्या राज्य परिवहन महामंडळाच्या कर्मचाऱ्यांनी गुरुवारी रात्रीपासून अघोषित संपाला सुरुवात केली आहे. या संपाला राज्यभरात बऱ्यापैकी प्रतिसाद मिळाला असून राज्यभरात परिवहन सेवा ठप्प असल्याचे चित्र दिसून आले. काही ठिकाणी महामंडळाच्या बसगाड्यांचे संपकऱ्यांनी नुकसान केल्याच्या घटना घडल्या असून महामंडळ प्रशासनाने स्थानिक स्तरावर कर्मचाऱ्यांवर कारवाईचे अस्त्र उगारले आहे. याबाबत परिवहनमंत्री दिवाकर रावते यांच्याशी दिव्य मराठीने संपर्क साधला असता, संपाचे पालकत्व कोणत्याही संघटनेने घेतलेले नसल्याने नेमकी चर्चा कुणाशी करावी, याबाबत आम्ही संभ्रमात आहोत. यापूर्वी न्यायालयानेही दणका दिल्याने छुप्या पद्धतीने हा संप पुकारण्यात आला आहे. मात्र कामगार संघटनांच्या चिथावणीला कामगारांनी बळी पडू नये, असे आवाहन त्यांनी केले.
अाैद्याेगिक न्यायालयात दाद मागा : रावते
रावते म्हणाले की, 'कर्मचाऱ्यांनी अगोदर वेतन स्वीकारावे, मग आंदोलनाचा निर्णय घ्यावा. वेतनवाढीबाबत असमाधानी असल्यास औद्याेगिक न्यायालयात दाद मागणे हा पर्याय आहे, संप हा त्यावरील उपाय नव्हे. अांदाेलक कर्मचाऱ्यांवरील कारवाई स्थानिक प्रशासनाच्या अखत्यारीत येते. त्यात माझा हस्तक्षेप नसतो. त्यामुळे कारवाईबाबत मला माहिती देता येणार नाही, असेही त्यांनी स्पष्ट केले.
मेस्मा लावणार नाही : रावते
परिवहन महामंडळाच्या सेवेचा समावेश अत्यावश्यक सेवांमध्ये असल्याने संपकरी कर्मचाऱ्यांवर मेस्मा लावण्याचा विचार आहे का, या प्रश्नावर रावते यांनी नकारार्थी उत्तर दिले. 'संघटनांचे पदाधिकारी स्वार्थासाठी संप घडवून आणतात. त्यामुळे मेस्मांतर्गत कारवाई करून मला सामान्य कर्मचाऱ्यांचे संसार उद्ध्वस्त करायचे नाहीत. मागील दोन संपांतही मी मेस्मांतर्गत कारवाई केली नाही. गेल्या दीड वर्षापासून मेस्माची फाइल माझ्याकडे पडून आहे. मेस्मांतर्गत कारवाई होणार नसल्याचा विश्वास वाटू लागल्यानेच बहुधा संप पुकारून मनमानी केली जात आहे का, असा सवालही त्यांनी केला.
जालना, बीडमध्ये कर्मचारी निलंबित
जालना विभागातील २९ चालक-वाहकांवर निलंबनाची कारवाई करण्यात आल्याचे विभाग नियंत्रक कार्यालयातून सांगण्यात आले. तर बीड विभागातील १२१ कर्मचाऱ्यांवर अशीच निलंबनाची कारवाई करण्यात आली. याचे पडसाद बीड, माजलगाव, गेवराई, अंबाजोगाई, धारूर, माजलगाव, पाटोदा, आष्टी या आगारांत दिसून आले. माजलगाव, धारूर, गेवराई, अंबाजोगाईत शंभर टक्के संप झाला. बीडमध्ये मात्र संघटनांमध्ये फूट पडल्याने संमिश्र प्रतिसाद होता. विभागीय नियंत्रक गौतम जगतकर यांनी जिल्ह्यातील ३८ चालक, ३६ वाहक, १ वाहन परीक्षक व अंबाजोगाई, धारूर व पाटोदा वाहतूक नियंत्रकांनाही निलंबित केले.
एसटीचा दावा
३५ हजारांपैकी १० हजार फेऱ्या सुरळीत : राज्यभरात विविध ठिकाणी संपकरी कर्मचाऱ्यांवर काय कारवाई केली याबाबत परिवहन महामंडळाचे जनसंपर्क अधिकारी अभिजित भोसले यांना विचारले असता ते म्हणाले की, राज्यभरात काही ठिकाणी कारवाई झाल्याचे वृत्त आहे.
दिवसभरात २५० आगारातून सुमारे ३० % बसच्या फेऱ्या सुटल्या. राज्यातील २५ आगार पूर्ण क्षमतेने चालू होते. तसेच १४५ आगारामध्ये अंशतः वाहतूक सुरू होती. तसेच राज्यातील ८० आगारातून दिवसभरात एकही बस बाहेर पडली नाही.
या संपाचे परिणाम मुख्यत्वे पश्चिम महाराष्ट्रातील कोल्हापूर, सातारा, सांगली, सोलापूर, पुणे या जिल्ह्यां


ानंतर त्यांनी 'श्रीविद्या' सुरू केले व कालांतराने पु. ल. देशपांडे, य. दि. फडके, द्वा. भ. कर्णिक, अमृता प्रीतम अशा बिनीच्या लेखकांसह दलित साहित्यातील महत्त्वाची पुस्तके प्रकाशित केली.
२००९ > 'वऱ्हाड निघालंय लंडनला' या एकपात्री प्रयोगाचे लेखक आणि त्यातील सर्व ५२ व्यक्तिरेखा रंगमंचावर सादर करणारे नट प्रा. लक्ष्मण देशपांडे यांचे निधन. डॉ. आंबेडकर मराठवाडा विद्यापीठात नाटय़शास्त्र विभागाचे ते प्रमुख होते.
२१ फेब्रुवारी*
१९४५ > प्रकाशक व 'दस्तयेवस्की', 'इब्सेन: व्यक्ती आणि नाटक' या ग्रंथांचे लेखक अनिरुद्ध अनंत कुलकर्णी यांचा जन्म १९७७ > अर्वाचीन मराठी काव्याचे मीमांसक व समीक्षक प्रा. रामचंद्र श्रीधर जोग यांचे निधन
संजय वझरेकर
* कवी रा. अ. काळेले यांचा जन्म (२२ फेब्रु. १९०७) आणि राम केशव रानडे यांचा जन्म (२२ फेब्रु. १९०८) या नोंदी अनवधानाने २१ फेब्रुवारीच्या अंकात छापल्या गेल्या होत्या.


text:
ार आहेत.
नर्मदा आंदोलनाबाबत ताकदीची विषमता हा मुद्दा तुम्हाला मान्य नसू शकतेच. लेट अस अ‍ॅग्री टू डिसअ‍ॅग्री. या विषयावर अधिक चर्चा खरडाखरडीत किंवा व्यनित करू.
नर्मदा खोर्‍यातील पाणी अन्यत्र वापरायचं - हा मुद्दा आहे, कारण नर्मदा पाणीतंटा लवादानं दिलेल्या फैसल्याप्रमाणं हे पाणी नर्मदा खोर्‍यातच वापरायचं आहे. तो लवादाचा फैसला आहे. म्हणजे तत्वतः इथेच हा मुद्दा निकालात निघतो. त्यापलीकडं मुद्दा अशासाठी आहे की, हे पाणी त्याच भागातील आदिवासींना का देत नाही? त्यांच्यासाठी जलसिंचनाच्या सुविधा का होत नाहीत? तिथं त्या करता येत नाहीत? इथं कसं सरकार सार्वभौम असल्यानं लवादाचा निर्णयही फिरवतं. असे काही निर्णय त्या भागासाठी का केले जात नाहीत? तिथं उजाड असलेला डोंगरही वनखात्याची जमीन असल्यानं रस्त्यासाठी, शाळेसाठी, दवाखान्यासाठी किंवा तत्सम सार्वजनिक सोयीसाठी खोदता येत नसतो. का, तर ते जंगल असते. मागं एकदा महाराष्ट्राच्या मुख्यमंत्र्यांनी सरदार सरोवराच्या बुडणार्‍या भागांत जंगल नाही असं म्हटलं होतं. ते खरं होतं, तर त्या भागातील विकासकामे वनखात्याने कशी अडवून धरली होती? ती जमीन मोकळी का नाही करता आली? या भागातील असंख्य गावांना महसुली दर्जा मिळण्यासाठी सरकार लवादाचा निर्णय ज्या ताकदीनं फिरवतं तसा एखादा ताकदवान निर्णय का नाही करू शकत? मला वाटतं यातून मला काय म्हणायचं आहे हे तुमच्या ध्यानी येईल. मुक्तसुनीत,नक्षलवादाची सीमा विस्तारत जाणार असे जाणवत राहिले.
विस्तारू नये. असं आहे की, त्याच भागातून चालणारं हे मोठं आंदोलन अद्याप तरी अहिंसावादीच राहिलं आहे. वर्षानुवर्षे तेच प्रश्न हाताळावे लागले असले तरी, प्रचंड संताप यावा अशी स्थिती असली तरी. त्यामुळं या भागात तरी हे संकट नको, असेच म्हणूया. चंद्रशेखर सातव,सर्वात जास्त फायदा ज्या पश्चिम महाराष्ट्र आणि मुंबई, पुणे, नाशिक भागांना होणार आहे, त्या जिल्ह्यांत एकही औष्णिक प्रकल्प नाही.
अगदी नेमके बोललात. सर्व प्रतिसादकांना पुनश्च धन्यवाद.
या विषयावर अधिक गोष्टींसाठी एक सुचवेन - संजय संगवई यांचे रिव्हर अँड लाईफ हे पुस्तक आवर्जून वाचा. त्याचा मराठी अनुवादही आहे. मनोविकास प्रकाशनाने तो काढला आहे. नद्या आणि जीवन असे काहीसे (किंचित चुकीचेच) शीर्षक आहे या अनुवादाचे. Log in or register to post comments
मुद्देच मुद्दे
आळश्यांचा राजा - Wed, 23/06/2010 - 00:40
तुमची सवय जायची नाही! प्रतिसादात देखील इतके मुद्दे! विस्तार करायला वेळ नसतो की आपलं वाचणार्‍यांची गंमत बघत बसता?!
उर्जेचे विकेंद्रीकरण
स्वतंत्र लेख लिहिण्याच्या योग्यतेचा मुद्दा. विकासाच्या प्रचलित संकल्पनांना छेद देणारा. अनिल अवचटांनी कार्यरत मध्ये अरूण देशपांडेंच्या निमित्तानं रूर्बनायझेशन ही कल्पना मांडलेली आहे. अभय बंगांचाही हा आवडता मुद्दा आहे. प्रकल्पांना विरोध होतो कारण ते वेगळ्या अर्थाने मुळावर येतात म्हणून
मान्य. मग ममता दिदिंनी सिंगूरमध्ये विरोध केला नानो ला तो पण योग्यच म्हणायचा. (वेल, त्यामागे कसलं जेन्युइन कारण असावं असं वाटत नाही. जाऊ देत हा विषय). For that matter, कुठलाही प्रकल्प कुणाच्यातरी मुळावर येणारच. मग प्रकल्पांना विरोधच करत रहायचं का? प्रकल्प येऊ देत; पण अगोदर आमचं पुनर्वसन करा, मग पहिली कुदळ मारा अशी भूमीका घ्यायला काय हरकत आहे? कोयनेची वीज वापरूनच आत्ता मी हे लिहितोय. कोयनेच्या प्रकल्पग्रस्तांचे पुनर्वसन पूर्ण झालेले नाही, अनेक विस्थापित देशोधडीला लागले आहेत हे भान मला ठेवावेच लागेल.
नुसते भान ठेऊन काय होणार? हे मान्य करावे लागेल, की उर्जेचे केंद्रीकरण अर्थात मोठ्या प्रमाणावर एका ठिकाणी वीज निर्माण करण्यामुळेच शहरीकरण शक्य आहे. आणि शहरीकरणामुळेच आपल्या सुखसोयी शक्य आहेत. या सुखसोयी हव्यात तर त्याबरोबरचं हे एव्हिल स्वीकारलं पाहिजे. असल्या विरोधांमुळे विस्थापितांचे प्रश्न सुटत तर नाहीतच, पण प्रकल्प रखडतात, महाग होतात, त्यावर आधारित औद्योगीकरण लांबणीवर पडतं, पर्यायानं सगळ्या समाजाचं, देशाचं नुकसानच होतं. पुन्हा रिपीट करतो, विरोध प्रकल्पांना नसावा - पुनर्वसनातल्या हलगर्जीपणाला असावा, असावाच. चालू दिले तर मग आपण माओवादी वगैरेच्या नावानं बोटं मोडायच्याही लायकीचे रहात नाही. तो अधिकार नसतो आपल्याला. पुनर्वसनास


text:
्हणून न पाहता संकारामक दृष्टीने पाहिले पाहिजे आणि त्याना वाढासाठी अनुकूल उप्रेक्षकमध्ये बदलले पाहिजे.
6.99 विकासामधील सामाजिक आणि सांस्कृतिक घटकांची भूमिका:
विकासाच्या प्रकल्पाच्या महत्त्वाच्या मूल्यांपासून विकासामधील सामाजिक आणि सांस्कृतिक घटकांच्या भूमिकेचे प्रस्तुतीकरण केले आहे. अशी अनेक उदाहरणे सांगता येतील. ज्यामध्ये सामाजिक व सांस्कृतिक घटकांचा विवार केला गेला नसल्यामुळे प्रकल्प यशस्वी होऊ शकले नाहीत. कृपी, वैद्यकशस्त्र, लोकसंख्या नियोजन ह्याच्याशी संबंधित विशेषत: आफिकोपील देशांमधील प्रकल्पांमध्ये असे दिसून आले आहे की, त्यांच्या यशस्वी किंवा अपयशामध्ये स्थानिक सांस्कृतिक परंपरा महत्त्वाची भूमिका पार पडतात. विकसनशील प्रदेशांमध्ये नवीन तंत्रज्ञानाच्या परिवर्तनांची सुद्धा स्थानिक सांस्कृतिक वस्तुस्थितीवैद्यल संवेदनशील असणे आवश्यक असते.
विकास आणि आर्थिक सहाय्याच्या प्रकल्पाचा भाग म्हणून सामाजिक–सांस्कृतिक तथ्याचे संकलन महत्त्वपूर्ण ठरते. अमेरिकेती अंतरराष्ट्रीय विकास सहाय संस्था (युनाइटेड स्टेट्स एजेंसी फोर इंटरनेशनल डेवलपमेंट–युएसएड) आणि जागतिक बॅंक हा दोन महत्त्वाच्या विकास सहाय संधांनी सामाजिक व सांस्कृतिक तथ्याचे संकलन मोजता प्रमाणात केले आहे. प्रभावित गटांमध्ये प्रकल्पाच्या लाभांचे सारख्याप्रमाणात वितरण क्वाड आणि प्रकल्पाच्या लाभांची समव्यवस्था वाढवी. म्हणून युएसएडने सामाजिक सुरक्षिती विलेखणाचा (साझेदारी साझेदारी अन्नालिसिस– एसएसए) वापर केला आहे.
दुसऱ्या बाजूला जागतिक बॅंकेने बॅंकेचा प्रकल्पाच्या आराखज्ञानामध्ये आणि अमलबजावणीमध्ये सुधारणा करण्यासाठी 'लाभार्थी मूल्यांपण' वापरले आहे. हा पद्धतीमध्ये बॅंकेने प्रकल्पामध्ये सुधारणेसाठी उपयोगी अशा लक्ष गटांच्या मूल्यांचे आणि दुईटीकानावर विकासाच्या सल्ला (फाइडबॅक) देण्यासाठी एक सल्लागार नेमला. सहायग्रहार्क निर्देशण आणि गुणात्मक मुलाखतीच्या तंत्रांदारे लाभार्थी मूल्यांपण केले गेले. शिक्षण, ग्रामीण वस्ती योजना (सेटलमेंट), लोकसंख्या आणि उद्योग ह्यांसारख्या व्यापक क्षेत्रांमध्ये जगातील विविध भागांमध्ये अनेक प्रकल्पांमध्ये ही पद्धत वापरली गेली.
समारोह करताना आपण असे म्हणू शकतो की, सामाजिक– सांस्कृतिक चलाचा वापर करून निर्दिष्ट प्रकारे काही महत्त्वपूर्ण गोष्टी शिकल्या / जाणून घेतल्या जाऊ शकतात. सामाजिक सांस्कृतिक अनुकूलतेशी (कॉर्पोटिविलिटी) संबंधित घटकांकडून दिलेले लक्ष आर्थिक दृष्टीने उपयोगी पडले. ज्या प्रकल्पांमध्ये सामाजिक– सांस्कृतिक घटकांचा विकासाच्या प्रकल्पाच्या निर्योजनावर व अमलबजावणीवर होणारा परिणाम समावेषत करण्यात आला होता; त्यामध्ये उच्च दर्जाची आर्थिक मिळकत शाळी. तसेच, असे प्रकल्प यशस्वी झाले, ज्याच्यामध्ये जास्त नावीक्यपूर्णता नढती, पण त्यानी स्थानिक सांस्कृतिक पद्धती आणि सामाजिक संरचनांचा अमलबजावणीमध्ये विचार केला होता.
संदर्भ वाचन:
1. Culture and Development- UNESCO
2. Maheu Rane: Culture in the Contemporary World (UNESCO 1973)
3. Culture in Sustainable Development (UNESCO 1998) Ismail Serageldin Joan Martin-Brown (Ed)
4. Kripal Prem: Culture and Development (Har-Anand Publications 1993)
********
पर्यावरण आणि विकास
७.१ उद्दिष्टे
हा पाठाचे उद्दिष्ट पर्यावरण आणि विकास ह्यांमधील परस्पर संबंधांचे व त्या संबंधामुळे निर्माण होणार-या परिणामाचे अधिक चांगले आकलन करून घेणे, हे आहे.
या पाठाचा भर हया गोष्टीवर आहे की, पर्यावरण आणि विकास ह्या दूर दूर व संबंध नसलेल्या सकलपणा नसून त्यामध्ये राजकीय व सामाजिक वाद अत्यर्थूत आहेत. स्थानिक, प्रादेशिक, राष्ट्रीय आणि आत्मराष्ट्रीय पातळीवर परस्परांवर अवलंबून असलेल्या व्यापक व्यवस्थेचे व राजकीय आणि आधिक सत्ताधारी संचावनेचे ते भाग आहेत.
ह्या ग्रहावर कुठेरी कांडी घडत असेल, तर त्याचा व्यक्ती आणि सामूहिक पातळीवर आपल्या जगपण्याच्या परिस्थितीवर परिणाम होणार आहे.
म्हणून, अधिक जागरूक बनणे आणि शक्यतो जगावे अधिक जवाबदार आणि शिक्षित नागरिक बनणे, हे उद्दिष्ट आहे.
७.२ प्रस्तावना:
ऐतिहासिक दृष्टीने, पर्यावरण हा शब्द तसा नवीन व महत्त्वपूर्ण असा भाषिक शब्द आहे. तो सामाजिक वास्तवातील विविध क्षेत्राकडे निर्देश करतो. आपण सामाजिक, संस्कृतिक, आधिक, राजकीय आणि अर्थात जीवशास्त्रीय आणि भौतिक पर्यावरणबद्दल बालतो. एका विशिष्ट पातळीपर्यंत पर्यावरण ह्या
शब्दाने निसर्ग, समाज आणि समुद्रात ह्या संकल्पनांचे स्थान घेतले आहे. त

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


text:
महत्त्वाच्या घटना आणि घडामोडी
 आयर्लंडमधील व्हायकिंग लोकांनी डब्लिन येथे चांदीची नाणी पाडणारी टाकसाळ सुरू केली.
जन्म
मृत्यू
शोध
निर्मिती
समाप्ती
इ.स. ९९२
इ.स.च्या ९९० च्या दशकातील वर्षे
इ.स.च्या १० व्या शतकातील वर्षे
इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे

dataset: wikimedia/wikipedia


text:
अरविंद डि सिल्व्हा (; , कोलंबो) हा एक निवृत्त श्रीलंकन क्रिकेटपटू आहे. डि सिल्व्हा आजवरच्या सर्वोत्तम श्रीलंकन फलंदाजांपैकी एक मानला जातो. आपल्या कारकीर्दीमध्ये त्याने ९३ कसोटी सामन्यांमध्ये ६,३६१ धावा व २९ बळी तर ३०८ एकदिवसीय सामन्यांमध्ये ९,२८४ धावा व १०६ बळी नोंदवले. १९९६ क्रिकेट विश्वचषकाच्या अंतिम सामन्यामध्ये डि सिल्व्हाने तीन बळी घेऊन व १०७ धावा काढून श्रीलंकेच्या विजयाला मोठा हातभार लावला. त्याला अंतिम सामन्याचा सामनावीर ठरवण्यात आले होते.
बाह्य दुवे

श्रीलंकेचे क्रिकेट खेळाडू
पुरुष चरित्रलेख


्जेदार शिक्षण देणारी शाळा त्यांच्या गावात लोकसहभागातून उभारण्यात आली आहे. बाहेरगावची नाठाळ व नापास होणारी मुले त्या शाळेत शिकण्यासाठी येतात आणि ती तेथे येताच सुतासारखी सरळ होऊन अल्पावधीत त्यांचा अभ्यासक्रम पूर्ण करून, चांगले नागरिक बनून त्यांच्या त्यांच्या गावी परत जातात.
अण्णांनी राळेगण सिद्धीमधील जातिभेदाची दरी नष्ट करण्यासाठी गावकुसाबाहेरील अस्पृश्य कुटुंबांना थेट त्यांच्या निवासस्थानाजवळ- यादवबाबा मंदिराजवळ वसवले; गावात सवर्ण आणि दलित यांचे विवाह एकाच मांडवात आणि एकाच मुहूर्तावर करण्याचा पायंडा पाडला; गावजेवणामध्ये अस्पृश्य व सवर्ण एका पंगतीत जेवतात. तेवढेच नाही, तर स्वयंपाक करण्याच्या कामात अस्पृश्यांचा सहभाग असेल याची खातरजमा केली जाते. एका खेडेगावात असे बदल घडवून आणणे म्हणजे सामाजिक क्रांतीच होय!
एकदा गावातील काही गरीब दलित शेतक-यांनी त्यांच्या शेतीचा विकास करण्यासाठी शेतजमीन गहाण ठेवून बँकेकडून कर्ज काढले, परंतु काही कारणामुळे त्या कुटुंबांना शहरामध्ये मजुरीसाठी स्थलांतर करावे लागले. तेव्हा त्या कुटुंबांनी त्यांची शेतजमीन दुसऱ्या शेतकऱ्याला कसण्यासाठी दिली. त्या दुसऱ्या शेतकऱ्याने त्याच्यावर सोपवलेले काम चोखपणे केले नाही. परिणामी, कर्जाचे हप्ते तुंबले आणि बँकेने गहाण ठेवलेल्या जमिनीचा ताबा मिळवण्यासाठी कारवाई सुरू केली. अण्णांना ती गोष्ट कळताच त्यांनी गावच्या तरुण मंडळावर ती शेती ताब्यात घेऊन ती नीट पद्धतीने कसण्याचे फर्मान सोडले. तसेच, बँकेला त्यापुढे कर्जाचे हप्ते फेडण्याचे आश्वासन दिले. बँकेने सुरू केलेली कारवाई थांबवली. तरुण मंडळाने परिश्रम करून शेती किफायतशीर केली व कर्जाची सव्याज परतफेड केली. तेवढे झाल्यावर, अण्णांनी ती शेते मूळ मालकांकडे सुपूर्द केली आणि भविष्यात व्यवहार करताना काळजी घेण्याचा सल्ला दिला.
अण्णा काही गोष्टींसंदर्भात फारच आग्रही आहेत. उदाहरणार्थ गावातील कोणत्याही व्यक्तीने नशापाणी केल्यास अण्णांचे पित्त खवळते आणि तरुण मंडळाच्या मदतीने अण्णा त्या व्यक्तीला चौदावे रत्न दाखवतात. तसेच, लोकांनी टीव्ही पाहण्यात, सिनेमा पाहण्यात वेळ घालवू नये असे अण्णांना वाटते. त्यामुळे राळेगण सिद्धी गावात तुम्हाला टीव्ही दिसणार नाही. थोडक्यात, त्या गावात अण्णांचे अधिराज्य आहे. राळेगण सिद्धी गावाच्या वाटचालीचा मागोवा घेणारे डॉक्टर रमेश अवस्थी या अभ्यासकाची ही निरीक्षणे आहेत. कोणाला ती अण्णांची हुकूमशाही वाटेल.
चार-सात इयत्ता शिकलेल्या माणसाने त्याचे आयुष्य सर्वस्वाचा त्याग करून गावाच्या सर्वांगीण विकासासाठी खर्ची घातलेले दुसरे उदाहरण सापडणार नाही. त्यांनी त्यांचा भविष्यनिर्वाह निधी, ग्रॅच्युइटी, सरकारकडून मिळालेली दहा एकर जमीन- अशा सर्व गोष्टी गावाला अर्पण केल्या आहेत. त्यांची संपदा एका छोट्या ट्रंकेत मावतील एवढे कपडे एवढीच आहे. अण्णांसारखे व्रतस्थ जीवन जगणे, ही गोष्ट सोपी नाही. त्यांच्यासारखे जलसंधारणाचे व ग्रामविकासाचे काम करणारे लोक इतरत्र सापडतील; परंतु एखाद्या गावाचे मुळापासून परिवर्तन करणारे उदाहरण कितीही शोध घेतला तरी सापडणे शक्य नाही. अण्णांच्या त्या कामगिरीसाठी त्यांना सलाम करायला हवा.


text:
Pakistan set a world record of defeats, 14th consecutive defeat in Australia | पाकने रचला पराभवांचा विश्वविक्रम; ऑस्ट्रेलियात सलग १४ वा पराभव - Divya Marathi
Pakistan Set A World Record Of Defeats, 14th Consecutive Defeat In Australia
पाकने रचला पराभवांचा विश्वविक्रम; ऑस्ट्रेलियात सलग १४ वा पराभव
अॅडिलेड - ऑस्ट्रेलियाने पाकिस्तानला दुसऱ्या कसाेेटीत डाव व ४८ धावांनी हरवले. या विजयासह संघाने दोन सामन्यांची मालिका २-० ने जिंकली. पाकचा हा ऑस्ट्रेलियातील सलग १४ वा पराभव ठरला. पाक एकाच देशात सर्वाधिक सामने गमावणारा पहिला देश बनला आहे. यापूर्वी बांगलादेशने आपल्याच देशात २००१ ते २००४ मध्ये सलग १३ सामने गमावले होते. पाक संघ गेल्या २० वर्षांपासून ऑस्ट्रेलियात जिंकला नाही. १९९९ पासून खेळवण्यात आलेल्या सर्व पाच मालिकांत ऑस्ट्रेलियाने क्लीन स्वीप केले. दिवस-रात्र कसोटीच्या चौथ्या दिवशी पाक दुसऱ्या डावात २३९ धावांवर ढेपाळला. शान मसूदने ६८ आणि असद शफिकने ५७ धावा काढल्या. पाकिस्तानने पहिल्या डावात ३०२ धावा केल्या. ऑस्ट्रेलियाने पहिला डाव ३ बाद ५८९ धावांवर घोषित केला. ऑस्ट्रेलियाने पहिल्यांदाच एखाद्या कसोटीत केवळ ३ गडी गमावले आणि सामना जिंकला. वेगवान गोलंदाज स्टार्कने सामन्यात ७ आणि ऑफ स्पिनर नाथन लॉयनने ५ विकेट घेतल्या. स्टार्कने पहिल्या डावात ५ आणि लॉयनने दुसऱ्या डावात ५ बळी घेतले. डेव्हिड वॉर्नर सामनावीर ठरला. वॉर्नरने मालिकेत ४८९ धावा काढल्या व मालिकावीर ठरला.
७ वर्षांनी देशात सलग २ सामने डावाने जिंकले
ऑस्ट्रेलियाने पहिली कसोटी डाव व ५ धावांनी सामना जिंकली होती. त्यासह मालिकेतील दोन्ही सामने डावाने आपल्या नावे केले. आॅस्ट्रेलियाने ७ वर्षांनी घरच्या मैदानावर सलग दोन सामने डावाने जिंकले. यापूर्वी जानेवारी २०१२ मध्ये ऑस्ट्रेलियाने भारताला सलग २ सामन्यांत डावाने हरवले होते. संपूर्ण मालिकेत ऑस्ट्रेलियाने १३ गडी गमावले.
ऑस्ट्रेलियात १३ मालिका खेळल्या, १० पराभूत, ३ ड्रॉ
पाकिस्तानने ऑस्ट्रेलियात आतापर्यंत १३ मालिकांत एकूण ३७ सामने खेळले. १० मालिकांत त्यांचा पराभव झाला आणि ३ बरोबरीत राहिल्या. पाक टीम आतापर्यंत तेथे एकही मालिका जिंकू शकला नाही. ऑस्ट्रेलियाने २६ सामने आणि पाकिस्तानने ४ सामने जिंकले. ७ सामने बरोबरीत सुटले. पाकने येथे सलग नववी मालिका गमावली.
ऑस्ट्रेलिया १०० टक्के विजयी
टीम ऑस्ट्रेलियाने सलग सहा दिवस-रात्र कसोटी सामने जिंकले आहेत. त्याचा विजयाचा रेकॉर्ड १०० टक्के आहे. इतर कोणतीही टीम अशी कामगिरी करू शकली नाही. बांगलादेश, वेस्ट इंडीज व झिम्बाब्वे अातापर्यंत एकही दिवस-रात्र कसोटी जिंकू शकला नाही.
कांगारु १२० गुण, दुसऱ्या स्थानी
ऑस्ट्रेलियाला २ सामन्यांची मालिका जिंकल्यानंतर त्यांना १२० गुण मिळाले. त्यांनी ७ पैकी ४ सामने जिंकले व २ सामने गमावले. ऑस्ट्रेलिया १७६ गुणांसह जागतिक कसोटी चॅम्पियनशिपमध्ये दुसऱ्या स्थानावर व. टीम इंडिया ३६० गुणांसह नंबर वन आणि न्यूझीलंड (६०) तिसऱ्या स्थानी आहे.
US Open : कॅनडाच्या 19 वर्षीय बियांसा आंद्रेस्कूने पटकवला खिताब; 23 वेळा गतविजेत्या असलेल्या सेरेनाला केले पराभूत


text:
ुसार अनेक बदल घडविलेल्या सुधारित गाड्या आहेत.
हरिश यांना आणखी एक ध्येय गाठायचे आहे ते म्हणजे रोजगार निर्मितीचे. त्यांना वंचित समाजातील विकलांग व्यक्तींना ड्रायव्हिंग शिकवायचे आहे, जेणेकरुन ते या कौशल्याचा उपयोग करुन आर्थिकदृष्ट्या स्वतंत्र होऊ शकतील.
या ड्रायव्हिंग स्कूलला मिळालेल्या प्रतिसादाबद्दल हरिशना विचारले असता, त्यांनी सविता मोदी या त्यांच्या सर्वात पहिल्या विद्यार्थिनीची कथा सांगितली. "ती दोन्ही पायांनी अपंग होती. ती सपोर्ट व्हिलच्या सहाय्याने दुचाकी चालवायची. ती तिच्या वडिलांना नेहमी सांगायची की तिला कार चालवायची आहे. मात्र ती कार चालवू शकेल का याबाबत तिच्या वडिलांना साशंकता होती." ऍबिलिटी ऑन व्हिल्सचा शोध लागल्यानंतर सविताचा हा प्रश्न सुटला. आता सविता ऐटीत ड्रायव्हिंग करते.
कौतुकपर पत्र
हरिश यांना देशभर अशा प्रकारचे ड्रायव्हिंग स्कूल्स सुरु करायचे आहेत. देशभरात जवळपास ६० दशलक्ष विकलांग व्यक्ती आहेत ज्यांना प्रवास करण्यामध्ये अडथळे येतात आणि दरवर्षी १ लाख लोकांची यामध्ये भर पडते. हरिश सांगतात, "ऍबिलिटी ऑन व्हिल्स हा विकलांगांना प्रवासाची सुविधा, वाहनांमध्ये प्रवेश आणि समस्यांवरील समाधान पुरवून, सामान्य आयुष्य जगण्याच्या दिशेने झेप घेण्यासाठी प्रोत्साहित करण्याचा एक प्रयत्न आहे."


||श्री नारदो विजयते||
समस्त जगभर उपलब्ध असलेल्या माहिती महाजालाच्या या संकेत स्थळावर " नारदीय कीर्तन परंपरा." आणि " अखिल भारतीय कीर्तन संस्थेच्या " माहिती दालनात आपले हार्दिक स्वागत !
. . . "श्रवणं कीर्तनं विष्णोः स्मरणं पादसेवनम् ! "
. . . "अर्चनं वन्दनं दास्यं सख्यं आत्मनिवेदनम् . !! " ( नवविधा भक्ति )
" कीर्तन " शब्दाचा उगम संस्कृत " कीर्त " (१० आ.) धातूपासून झाला आहे. प्रशंसा, गुणवर्णन , पराक्रम , लीलाचरित्र , स्तुतिपाठ करणे . अर्थात थोडक्यात सांगायचे तर परमेश्वराच्या चरित्राचे कथाकथन, दैवी गुणांचे आणि विभूतींच्या पराक्रमाचे कीर्तीगान किंवा कथाकथन म्हणजेच कीर्तन होय.
हरिकीर्तनाची परंपरा सर्व भारतात फार प्राचीन काळापासून आहे. गावा-गावातून पुराण, प्रवचन आणि कीर्तनाचे आयोजन फार पूर्वीपासून केले जाते. टाळ मृदुंगाच्या साथीत हरीनामा बरोबरच लोकशिक्षण आणि प्रबोधनाचे प्रभावी माध्यम म्हणून कीर्तन सर्वाना माहित आहेच. कीर्तनात नारदीय, वारकरी, रामदासी आणि राष्ट्रीय कीर्तन असे ठळक भेद मानले जात असले तरी कीर्तन हे मुळात " अध्यात्म मार्गाचे एक साधन " म्हणून आणि " नवविधा भक्तीचा एक प्रकार " म्हणून सर्वश्रुत आहे. पुराणातील आदर्श हरीभक्त आणि लोकप्रिय व्यक्तिमत्व असलेले देवर्षी नारद हेच कीर्तन परंपरेचे आद्य प्रवर्तक मानले जातात, इतकी ही कीर्तनाची जुनी पद्धती आहे. भारतात सर्व राज्यात कीर्तन परंपरा थोडयाफार फरकाने आहेच.महाराष्ट्रात कीर्तन, गुजरातेत संकीर्तन, उत्तरेत हरिकीर्तन , दक्षिणेत हरिकथा , आंध्रात कथाकली, तर पंजाबात गुरुद्वारात होणारे शबद-कीर्तन म्हणून कीर्तनच सादर होत असते. कथानके मुख्यतः पुराणे, रामायण, महाभारतावर व देशातील संत परंपरा आणि इतिहास यावर आधरित असतात.
नारदीय कीर्तनाचे नियमित प्रशिक्षण वर्ग मराठी माध्यमातून घेणाऱ्या पाठशाला आज दादर (मुंबई) तसेच पुणे व नागपूर येथेही आहेत. नारदीय कीर्तन परंपरेचा आणि मुंबईतील कीर्तन संस्थेचा परिचय आपणास येथे करून देत आहोत.
कीर्तन परंपरेचे मुख्य २ प्रवाह किंवा संप्रदाय आहेत.
१) वैयासिक म्हणजे व्यास महर्षी यांनी प्रवर्तित केलेला गद्य निरुपण प्रकार अर्थात " प्रवचन किंवा पुराण कथन "
२) नारदीय कीर्तन म्हणजे देवर्षी नारदांनी सुरु केलेला संगीत, अभिनय व नृत्यमय प्रकार होय.
सर्वसाधारणपणे नारदीय कीर्तन हा भक्तीचा अविष्कार मुख्यतः एकच कीर्तनकार झांज, चिपळी , मृदंग किंवा तबला , संवादिनी अशा संगीत साथीदारासह करीत असतो. क्वचित बासरी व्हायलीन सतार अशी वाद्येही साथीला असतात. पूर्वरंग आणि आख्यान असे दोन मुख्य भाग मिळून नारदीय कीर्तन सादर केले जाते. चातुर्मास , सणसमारंभ , जन्मोत्सव विविध धार्मिक महोत्सव अश्या प्रसंगी कीर्तनकार बोलावून कीर्तन आयोजित करतात. काही देवळात वर्षभर प्रवचन आणि कीर्तनाची पूर्वापार चालत आलेली परंपरा आहे. प्रवचन किंवा पुराण हे ग्रंथावर आधारीत गद्य निरुपण असते. कीर्तनात निरुपणाला संगीताची जोड असते.तरीही कीर्तन ही मुळात उपासना किंवा भक्तीच आहे. ती कला किंवा मनोरंजनात्मक कलाप्रकार नाही.
नारदीय कीर्तनात खालील ठळक ५ भाग असतात.
१) नमन. म्हणजे देवतांना आवाहन आणि प्रार्थना .
२) पूर्वरंग. अध्यात्म विषयावर केलेले अभ्यासपूर्ण निरुपण.
३) नामजप . ( एक अविभाज्य भाग म्हणून हे " नाम संकीर्तन " कीर्तनात हवेच.
४) उत्तररंग . म्हणजे आख्यान किंवा कथा . यावरूनच कीर्तनकाराला " कथेकरी बुवा " म्हणण्याची पद्धत पडली.
५) आरती. (आर्ततेने केलेली परमेश्वराची आळवणी )
संत साहित्य , संस्कृत - मराठी सुभाषिते, नामवंत कवींच्या अर्थपूर्ण कविता, अध्यात्मिक विषयावर निरुपण, किंचित दर्जेदार विनोद आणि भारतीय शास्त्रीय-सुगम संगीत गायन, काही वेळा नर्तन आणि विषय विवरण यांनी सजविलेला एकपात्री भक्तीचा अविष्कार म्हणजे नारदीय कीर्तन . इंग्रजी हिंदी आणि उर्दू काव्यातील उधृते, शेर, गझल सुद्धा विषयाचे विवरण करण्यासाठी योग्य संदर्भात वापरात येतात . असे नारदीय कीर्तन हे बहुरंगी आणि सर्व-समावेशक आहे. विविध चालीची पदे, श्लोक, आर्या, दिंडी साकी, ओवी, याशिवाय पोवाडा, फटका, कटाव, आणि मराठी काव्य प्रकारातील इतर अनेक दुर्मिळ वृत्ते कीर्तनात गायली जातात . इतकेच नव्हे तर या कीर्तनातूनच " मराठी संगीत नाटक मंडळीनी आणि जुन्या चित्रपटांनी अनेक सुमधुर लोकप्रिय चाली स्विकारल्या.
वारकरी कीर्तनात पूर्वरंग आणि आख्यान असे दोन वेगळे विभाग नसतात. संतांच्या अभंगाचे गायन आणि त्यावर निरुपण अश्या पद्धतीचे आणि ट


भारतीय लष्कर म्हणजे शौर्य, दुदर्म्य धाडस अन् बलिदानाचे दुसरे नाव! १९७१ चे युद्ध भारत-पाकच्या सांचू बॉर्डरवर लढले गेले. या युद्धात भारताने पाकला कशी धूळ चारली, हे जाणून घेण्यासाठी आम्ही बिकानेरहून २५० किमीवरील सांचू बॉर्डरवर गेलो. पाकला हरवून भारताने तीन चौक्या कशा जिंकल्या, याचे प्रात्यक्षिक दैनिक भास्करसाठी बीएसएफने करून दाखवले.
३ डिसेंबर १९७१चा दिवस : दोन रात्रींचा प्रवास, एका रात्रीत विजयाची आंखों देखी सांगताहेत ब्रिगेडियर जगमालसिंह राठोड
आम्ही बिकमपूरमध्ये कबड्डी खेळत होतो. अचानक कर्नल विजयसिंह बंकरमधून बाहेर पडत जाेरात ओरडले, मूव्ह... सर्व जवान सतर्क झाले. संध्याकाळी उशिरा ए स्क्वाॅड्रन १३ ग्रेनेडियरची (गंगा रिसाला) हालचाल सुरू झाली. रात्रभर उंटांवरून प्रवास केला. पहाटे रणजीपुरात पोहोचलो. दिवसभर तेथे तळ ठोकला. रात्री पुन्हा कूच केले. सकाळी सांचूला पोहोचलो. तेथून ५ किमीवर पाकिस्तानची रनिहाल चौकी ताब्यात घ्यायची होती. रेकीसाठी पाठवलेले अधिकारी खेतपालसिंह राठोड यांनी बातमी आणली की, शत्रूचा सर्वत्र वेढा आहे, तो अपेक्षेपेक्षा जास्त संख्येने आहे. स्थानिक लोकही त्यांच्यासोबत आहेत. आम्ही हल्ल्याची योजना आखली. सूर्य मावळताच मेजर अजित सिंह यांच्या कंपनीने पहिल्या हल्ल्यातच गोरा-धोरावर फत्ते केले. शत्रूला पळता भुई थोडी झाली. पुढील हल्ल्यासाठी आम्ही हवाई मदत मागितली, मात्र त्या वेळी लोंगेवालात मोठी लढाई सुरू असल्याने मदत मिळू शकली नाही. आमच्याकडे वेळ नव्हता. कमांडरचे आदेश घेऊन पुढे निघालो. मात्र शत्रूला त्याची खबर लागली. त्याने एलएमजी गन व मोर्टारचा मारा केला. ताे चुकवत आम्ही मुसंडी मारली. रनिहालला वेढा घालून हल्ला केला. शत्रूची घाबरगुंडी उडाली. त्याने सफेद निशाण फडकावले. कमांडरला चार गोळ्या लागल्या, मात्र ते बचावले.
सांचूचे सामरिक महत्त्व आहे. ६५ व ७१ ची युद्धे येथेच लढली गेली. आता लोकांसाठी ते खुले केले आहे. - पुष्पेंद्रसिंह राठोड डीआयजी, बीएसएफ
सांचूचा इतिहास : भारताने पाकच्या रनिहाल, रुकनपूर व बिजनोठ पोस्ट फत्ते केल्या होत्या. मात्र सिमला करारांतर्गत त्या १९६५ मध्ये पाकला परत केल्या.


े जुने कागद, गोदिचे रिपोर्ट हवेत पसरले आणि नानान्ना पुन्हा बेचैन व्हायला झाल. नाना दोन्ही हातचे तळवे जमिनीवर दाबत आधार देत उठले. पेपर वाचता वाचता डुलका लागला होता तेंव्हा शेजारी गारढोण झालेला चहाचा कप बेवारस पणे उभा होता. नानान्नि कप उचलला...तरातरा स्वयपाक घरात गेले.. तसाच गार चहा न पिता गरम केला, पन्नास वर्षात प्रथमच. डोळ्यात साचलेल्या धूक्यात आणि चहाच् आधण आलेल्या वाफेमधे समोरच काहीही दिसेनास झाल ! नंतर बराच वेळ स्वयपाक घराच्या ओट्या वर दोन्ही हात टेकून नाना ह्मसा-हमशी रडत होते…गोदी गेल्या नंतर पहिल्यांदाच.
चारुदत्त रामतीर्थकर
२८ मे २०१५
पुणे,


लेल्या बाजारपेठेच्या मागे ही समाधी आहे. मी आत्ताच गुगल मॅपवर ऍक्युरेट लोकेशन टाकले आहे.
– प्रणव कुलकर्णी.


text:
दुसरे काय?
आदळ आपट करण्याची गरज नाहीये
4 Mar 2018 - 9:47 am | सर टोबी
ऑफिस ऑफ फॉरेन ऍसेट कंट्रोलर ने त्यांचे काम व्यवस्थित करावे अशी मागणी आपण नक्कीच करू शकतो. या बाबतीत अमेरिकन कायदे तरी आपल्या बाजूने आहेत आणि फिरंग्यांनी कितीही शाब्दिक कोलांटया उड्या मारल्या तरी तसे करण्याला मर्यादा आहेत. दुसरे म्हणजे त्यांच्या राजनैतिक अधिकाऱ्याला बोलावून खडसावता येते. हा एक प्रतीकात्मक अपमान असतो परंतु जगात सगळीकडेच वाहवा करून घेण्याची सवय असल्यामुळे असा प्रकार अमेरिकेच्या जिव्हारी लागू शकतो.
4 Mar 2018 - 3:05 pm | प्रदीप
ह्या घटनेसाठी त्यांच्या राजनैतिक अधिकार्‍यास बोलावून खडसावे, हे थोडे अतिशोयक्त व हास्यास्पद वाटते. मला वाटते, राजनैतिक संबंधात इतक्या स्तरावर जाण्यापूर्वी बरेच संकेत असतात, व त्यातही अनेक स्तर असतात. घटनेचे गांभिर्य ध्यानात घेऊन ते स्तर पार करणे जरूरीचे असते. आता, माझी समज चूक असण्याची शक्यता आहेच!
ऑफिस ऑफ फॉरेन ऍसेट कंट्रोलर
5 Mar 2018 - 12:28 pm | सुबोध खरे
ऑफिस ऑफ फॉरेन ऍसेट कंट्रोलर ने त्यांचे काम व्यवस्थित करावे अशी मागणी आपण नक्कीच करू शकतो.
म्हणजे नक्की काय काय आणि कसे कसे करावे?
समजा ते तसे केले असेल तर ते त्यांनी मिपावर जाहीर करावे का ?
5 Mar 2018 - 10:25 pm | सर टोबी
या प्रश्नाचे उत्तर देण्याची गरज नाहीये कारण ज्ञान लालसेपेक्षा त्यात खोडसाळपणाचं आहे. आपण सेवार्थी म्हणून अनेक गोष्टींचा लाभ घेतो पण त्यावर मत व्यक्त करताना आपण त्यातील निष्णात असण्याची गरज नसते. नाही का?
आणि ऑफिस ऑफ फॉरेन ऍसेट कंट्रोलर ने काय केले हे सांगण्याची सध्याच्या सरकारचीच जास्त गरज आहे जशी सर्जिकल स्ट्राईकच्या वेळेस होती.
असे असताना निरव मोदींच्या
6 Mar 2018 - 9:56 am | सुबोध खरे
असे असताना निरव मोदींच्या बाबतीत दुटप्पी भूमिका घेणाऱ्या अमेरिकेला ठणकावून सांगण्याची हि चांगली संधी होती. प्रधान सेवक अशा महत्वाच्या वेळेस भलत्याच गोष्टी करीत असतात (उदा. मामुली गोष्टींवर ट्विट करणे).
अमेरिकेला ठणकावून सांगायचं म्हणजे नक्की काय आणि कसं करायचं?
का झाडगाव बद्रुकमधील धुंदुभी वर्तमानपत्रातील उप सह संपादक लिहितात तसं "आम्ही अमेरिकेला सज्जड इशारा देतो कि त्यांनी आपली वागणूक सुधारावी नाही तर आमच्याशी गाठ आहे" असं ट्विट करायचं
6 Mar 2018 - 10:31 am | _EMAIL_
खांग्रेस सत्तेवर असताना भाजपे सारखे ओरडत होते की किती मुळूमुळू परराष्ट्र धोरण आहे म्हणून. अगदी कणखर धोरण हवे म्हणून.
आता इतराना का विचारत बसले ?
तुम्ही नका लोड घेऊ.
6 Mar 2018 - 11:12 am | सुबोध खरे
तुम्हाला विचारलं का? काय काय करायचं आणि कसं कसं करायचं?
3 Mar 2018 - 9:21 pm | इरसाल
नीरव मोदीचे लफडे कळुनही त्रिपुरा आणी नागालँडवाल्यांना काय अक्कल आली नाही म्हणाय्ची.
सालं शेवटी इव्हीएमच जिंकल ;), :))
जेव्हा जेव्हा विरोधकांच्या हातात काही झुन्झुणा मिळतो, पब्लिक परत काय तरी कांड करुन टाकते. :))
मिपावरच्या काही सन्माननीय सदस्यांच्या संतुलित प्रतिसादांच्या प्रतिक्षेत (नरेंद्र मोदी हे बिलकुलच चांगल करत नाहीएत म्हणुन)
साला मला तर मानसिक आदळापट पण इमॅजिन नाय होत त्यांची.
झाले शंभर!
4 Mar 2018 - 10:09 am | पैसा
माईच्या कवतिकाच्या धाग्याची शंभरी झाली. त्याबद्दल माईचा खणानारळाने ओटी भरून, हळदीकुंकू लावून लकडी पुलावर झाईर सत्कार करणेत येत आहे. माईंच्या ह्यांना शालजोडीतले श्रीफळ देऊन त्यांचाही याटिकानी सत्कार करण्यात येत आहे.
4 Mar 2018 - 4:18 pm | नाखु
इथेच तपासून घेणे,
कारण नवरा मुलगा आणि नारळ नंतर कसा निघेल याची खात्री देता येत नाही (सौजन्य पु पा)
हंगामी बदली सचिव मिपा सत्कार समिती सदस्य
अमेरिका कितपत मदत करू शकेल ?
4 Mar 2018 - 10:50 pm | _EMAIL_
_URL_
दैनिक सनातन प्रभात Menu
दैनिक सनातन प्रभात > Post Type > बातम्या > अांतरराष्ट्रीय बातम्या > नीरव मोदी यांच्या 'फायरस्टार डायमंड कंपनी'कडून कर्जवसुली करण्यास मनाई – न्यूयॉर्क न्यायालयाकडून अंतरिम स्थगिती
नीरव मोदी यांच्या 'फायरस्टार डायमंड कंपनी'कडून कर्जवसुली करण्यास मनाई – न्यूयॉर्क न्यायालयाकडून अंतरिम स्थगिती
पंजाब नॅशनल बँक घोटाळ्याचे प्रकरण
वॉशिंग्टन – पंजाब नॅशनल बँकेत महाघोटाळा करणारे हिरे व्यापारी नीरव मोदी यांच्या


text:
बी.ए.एस.एफ. ही जर्मनीतील आघाडीची रसायने बनवणारी कंपनी असून जगातील सर्वात मोठया कंपनीच्या यादित तिचा समावेश होतो. कंपनीचे मुख्य उत्पादन केंद्र जर्मनी मध्ये मानहाइम शहराजवळ लुडविग्सहाफेन येथे आहे. कंपनीचे जगभर १०० च्या पेक्षा जास्त ठिकाणी उत्पादन केंद्रे असून ८१ हजार कर्मचारी काम करतात. कंपनीची स्थापना १८६५ मध्ये झाली. सुरुवातिला कपडे रंगवण्यास लागणारे रंग बनवणारी ह्या कंपनीने काळानुरूप अनेक रासायनिक प्रक्रिया विकसित केल्या. आज कंपनीचे उत्पादन मुख्यत्वे रसायने, विविध प्रकारचे प्लास्टिक व पॉलिमर, रासायनिक खते, खास रसायने व पेट्रोलियम व नैसर्गिक वायु उत्पादने यात आहे. कंपनीचे वार्षिक उत्पन्न २००६ मध्ये ४ हजार कोटि युरो ( २ लाख २०हजार कोटि रुपये) इतके होते.
जर्मनीमधील कंपन्या


text:
ा केल्याची बातमी आली. नंतर समजलं की, त्या मुलाने तिच्याशी संबंध तोडले होते. तो तिला टाळत होता. तिला त्याच्यासोबत शरीरसंबीेधाची सवय झाली होती. त्यामुळे तो लांब गेल्याचं दुःखं ती सहन करू शकली नाही. हे घरात कोणाला सांगण्याची हिंमत तिच्यात नव्हती म्हणून तिने आत्महत्येचा पर्याय निवडला.
* आपला प्रियकर आपल्याला सोडून गेला म्हणून साधारण १०वीतल्या एका मुलीचं डिप्रेशन एवढं वाढलं की, ती एकटीच बडबडायला लागली. नंतर रस्त्यावरून चालतानाही जोरजोरात ओरडायला लागली. शेवटी तिला हॉस्पिटलमध्ये ऍडमिट करावं लागलं. अजूनही तिच्यावर उपचार सुरू आहेत.
या आणि अशा कितीतरी केसेस मी ऐकल्या ज्यात मनातल्या गोष्टी, भीती, त्रास न बोलल्यामुळे डिप्रेशन वाढलं किंवा स्वतःचा जीव गमवला. या प्रत्येक उदाहरणात जर त्यांनी घरच्यांशी, जवळच्यांशी संवाद साधला असता, तर नक्कीच त्यांनी हे मोठं पाऊल उचलून स्वतःचं आयुष्य संपवलं नसतं. हे सगळं ऐकून झाल्यावर मी त्या मानसोपचारतज्ज्ञांना काही पॉझिटीव्ह केसेस बद्दलही विचारलं.
* एका मुलीचं नवीनच लग्न झालं होतं. पण लग्नानंतर तिला तिचा नवरा पॉर्न फिल्म्स दाखवायचा आणि तिला तसेच करायला सांगायचा. काही महिने कोणालाच काहीही न सांगता ती हे सगळं सहन करत राहिली. पण नंतर तिच्या नवऱ्याच्या या मागण्या वाढतच गेल्या. त्यातून ती खूप आजारी पडली. नवऱ्याला कसं समजवावं याचा विचार करून तीला डिप्रेशन यायला लागलं. मग मात्र तिने ठरवलं की, खुप झालं, आता सहन नाही करायचं. तिने तिच्या घरच्यांना सगळंकाही स्पष्ट सांगितलं. तिने स्वतःच मानसोपचारतज्ज्ञाकडे जाऊन उपचार सुरू केले. डिप्रेशनमधून नॉर्मल स्टेजला यायला तिला काही महिने लागले. पण, जस जशी ती इम्प्रूव्ह होऊ लागली, त्या दरम्यान तिने डिवोर्स केस फाइल केली. तिच्यावर अजूनही उपचार सुरु आहेत. आजही तिला ते सगळं आठवलं तरी खूप रडू येतं. हे सगळं मी कोणाला सांगू शकले नसते, तर माझ्याकडे आत्महत्या करण्यापलीकडे कोणताच पर्याय नसता, असंही ती म्हणाली.
* एक १०- १२ वर्षाचा मुलगा. खूप हुशार होता. शाळेबरोबर त्याला अभ्यासासाठी एक्स्ट्रा क्लासेस लावले होते. साधारण ३०- ३२ वर्षाची बाई त्याचे क्लासेस घ्यायची. सुरूवातीला क्लासेसला जायला तो कधीच चालढकल करत नव्हता. पण काही महिन्यांनी तो काहीतरी कारणं सांगून क्लासला दांडी मारू लागला. त्याच्या आईला वाटलं की, त्याला अभ्यास करायचा नाही, खेळायला जायचंय म्हणून तो कारणं सांगतोय. असा विचार करून ती त्याला जबरजस्तीने क्लासला पाठवायला लागली. त्याचा परिणाम असा झाला की, तो एकटा राहू लागला, जेवण सोडलं. मग त्याच्या घरच्यांनीच त्याचा तो क्लास बंद केला. त्यानंतर त्याच्याशी रोज बोलताना हळूहळू त्यांना समजलं की, त्याची शिक्षिका त्याच्याबरोबर लैंगिक अत्याचार करत होती. तो मुलगा नंतर बरेच महिने मानसोपचार घेत होता. बऱ्याच महिन्यांनी त्याचं आयुष्य पुन्हा सुरळीत झालं. पण, जर त्याने ही गोष्ट घरच्यांना सांगितली नसती, तर नक्कीच त्याचा परिणाम वाईट झाला असता.
* एक २९ वर्षाची खूप हुशार मुलगी. ती एका ठिकाणी नवीनच जॉबला लागली. सुरूवातीला तिथली लोकं तिला चांगली वाटली पण नंतर तिच्या लक्षात आलं की, तिथे तिच्याबरोबर काम करणाऱ्यांपैकी बरेच जण डिमोटिव्हेट करायची. कोणतंही काम केलं की, त्याबद्दल वाईटच बोलायची. जॉबची गरज असल्यामुळे ती बरेच महिने काम करत राहिली. पण पुढे तिच्या मनात स्वतःबद्दलच वाईट विचार येऊ लागले. आपल्यातच काहीतरी कमी आहे, असं तीला सतत वाटू लागलं. तिची घरात-बाहेर चीडचीड होऊ लागली. तिच्यातला हा बदल तिच्या एका मैत्रिणीला जाणवला. तिने विश्वासात घेऊन तिला तिच्या आयुष्यात काही प्रॉब्लेम सुरु आहे का, याबद्दल विचारलं. तिने सुरूवातीला जे सगळ्यांना सांगायचं टाळलं होतं, ते मैत्रीणीला सांगितलं. कोणाला तरी मोकळेपणाने सांगितल्यामुळे तीही रिलॅक्स झाली. शेवटी बराच विचार करून तिने काही महिन्यात ती नोकरी सोडली. तिच्या डिप्रेशनची ती पहिली स्टेज होती. जर तिने तीचं मन मैत्रिणींसमोर मोकळं केलं नसतं, तर नक्कीच डिप्रेशन वाढत जाऊन त्याचे परिणामही वाईट झाले असते.
आपल्या आयुष्यातल्या सिक्रेट गोष्टी किंवा शेअ


text:
agriculture news in Marathi, Fenugreek in Sholapur, Sheppu's rate rose increase | Agrowon
सोलापुरात मेथी, शेपूचे दर पुन्हा वधारलेलेच
सोलापूर ः सोलापूर कृषी उत्पन्न बाजार समितीच्या आवारात भाज्यांच्या दरातील तेजी या सप्ताहात पुन्हा टिकून राहिली. त्यातही मेथी आणि शेपूला चांगला उठाव मिळाल्याचे बाजार समितीच्या सूत्रांकडून सांगण्यात आले. त्याशिवाय हिरवी मिरची आणि टोमॅटोलाही या सप्ताहात मागणी राहिली.
बाजार समितीच्या आवारात गतसप्ताहात मेथीची रोज चार हजार पेंढ्या, शेपूची तीन हजार पेंढ्या आणि कोथिंबिरीची सर्वाधिक ८ ते १० हजार पेंढ्यांपर्यंत आवक राहिली. पण गेल्या सप्ताहात आवकेत काहीसा चढ-उतार राहिला. पण मागणी असल्याने दरातील तेजी या सप्ताहात पुन्हा टिकून राहिली. मेथीला शंभर पेंढ्यांसाठी ८०० ते १००० रुपये, शेपूला ९०० ते १३०० रुपये आणि कोथिंबिरीला ५०० ते ८०० रुपये असा दर मिळाला. त्याशिवाय चुका आणि पालकालाही उठाव मिळाला. पण त्यांची आवक ही तुलनेने कमीच राहिली.
पालकाला प्रतिशंभर पेंढ्यांसाठी २०० ते ४०० रुपये आणि चुक्‍याला २०० ते ५०० रुपये असा दर मिळाला. त्याशिवाय हिरवी मिरची, टोमॅटो यांच्या मागणीत आणि आवकेतही बऱ्यापैकी वाढ राहिली. पण मागणीत सातत्य असल्याने दर पुन्हा तेजीत राहिले. हिरव्या मिरचीला प्रतिक्विंटलला किमान २५०० रुपये, सरासरी ३००० रुपये आणि सर्वाधिक ३५०० रुपये असा दर राहिला.
टोमॅटोला किमान ५०० रुपये, सरासरी १५०० रुपये आणि सर्वाधिक ३००० रुपये इतका दर मिळाला.गवार, भेंडीला पुन्हा उठाव मिळाला. त्यांची आवक ही रोज ५ ते १० क्विंटल अशीच राहिली. गवारला प्रतिक्विंटलला किमान ७०० रुपये, सरासरी १५०० रुपये आणि सर्वाधिक ३००० रुपये तर भेंडीला किमान ५०० रुपये, सरासरी १८०० रुपये आणि सर्वाधिक ३२०० रुपये इतका दर मिळाला.
कांदा दरात सुधारणा
कांद्याच्या दरात या सप्ताहात चांगलीच सुधारणा झाली. कांद्याची आवक स्थानिक भागापेक्षा बाहेरून जास्त झाली. रोज १० ते २० गाड्या अशी जेमतेम आवक होती. पण कांद्याला मागणीही चांगली राहिली. या सप्ताहात त्यामुळे दरात सुधारणा झाली. कांद्याला प्रतिक्विंटलला किमान २०० रुपये, सरासरी ८०० रुपये आणि सर्वाधिक १७०० रुपयांपर्यंत दर पोचला.
सोलापूर पूर उत्पन्न बाजार समिती agriculture market committee मिरची टोमॅटो


text:
ाच्या आणि कर्नाटकाच्या राज्य सरकारांनी दुसऱ्या एका भारतीय कंपनीचेच स्मार्ट ट्रक्स घेतले आहेत. ते खनिजाच्या प्रवासाच्या वाटेची आणि त्यातून बेकायदेशीरपणे फुटलेल्या चोरवाटांचीही तपशीलवार माहिती सरकारला पुरवतात.
तोटे कोणते?
माहितीचा पर्वत गोळा करून तो सर्वाना सारखाच उपलब्ध करून देणं हा चतुर चराचरजालाचा सर्वात मोठा गुण हाच त्याचा सर्वात मोठा दोषही आहे. 'अगंबाई, अरेच्चा' चित्रपटातल्या नायकाला समस्त स्त्रीवर्गाची मनोगतं ऐकू यायला लागली आणि मोठा गोंधळ उडाला. 'इंटरनेट ऑफ थिंग्ज'मुळे तर समस्त चराचरजगताच्या मनोगतांचा आंतरजालावर भडिमार होईल. कोलाहल माजेल. रोज नव्याने डोंगरभर भर पडणाऱ्या माहितीचं नियमितपणे विश्लेषण करायला, ती सार्थकी लावायला अत्यंत सामथ्र्यवान संगणकांची गरज असते. तशा संगणकांची सध्या जगात उणीव आहे. ती लवकर भरून काढली नाही तर ती माहिती आणि तिच्यामागचा खर्च आणि कष्ट वाया जातील.
घरोघरी संगणकातच नव्हे तर मिक्सर-मायक्रोवेव्हमध्ये स्थानापन्न झालेल्या चुगलखोर चिपा घरातली सगळी गुपितं आंतरजालाच्या चव्हाटय़ावर उघडी करतील आणि ती पोरांच्या हातातली खेळणी किंवा चोरांच्या हातातली शस्त्रं बनतील. सारी वैयक्तिक माहिती सार्वजनिक मालमत्ता बनेल. कुठल्याही स्त्रीला आपलं वय लपवता येणार नाही. बारीकसारीक सवयींवर 'बिग ब्रदर'चं किंवा 'गुंडा भाई'चं लक्ष राहू शकेल.
मोठे संगणक किंवा मोबाइलमधल्या संगणक चकत्याही माहिती सुरक्षित ठेवणारी चिलखतं सदैव अंगावर बाळगतात. केवळ आंतरजालीय स्थानमाहात्म्याच्या जोरावर माहितीचे कण वेचणाऱ्या इवल्या चिप-मुंग्यांपाशी तशी कवचकुंडलं धारण करायची ताकदच नसते. नेमक्या त्या कमजोर दुव्याचं लक्ष्य करून दुष्ट प्रवृत्तींना कुणाच्याही घराच्या, व्यवसायाच्या किंवा राजकीय मर्मावर हल्ला चढवता येईल.
नुसता खोडसाळपणा म्हणून जरी कुणी वस्तूंना एकमेकींशी खोटं बोलायला शिकवलं तरी गोंधळ होईल. गाडीचा टायर त्याच्यातल्या हवेचा दाब वाढल्याचं सांगणारच नाही. तापलेल्या रस्त्यावर तो टायर फुटेल, अपघात होईल. समाजकंटकांना फितुर झालेली मोटारगाडी तर मुद्दामच दुसऱ्या गाडीवर जाऊन आदळेल.
रोजच्या वापरातल्या मिक्सर-फ्रिजसारख्या वस्तूंची दुरुस्ती यंत्रांमार्फतच बिनबोभाट होण्याची सवय झालेली असेल. त्या यंत्रांचीच डोकी कुणी फिरवली तर बिघडलेली कुठलीही वस्तू दुरुस्त होणारच नाही. भंगाराचे ढिगारे जमतील. उच्च सरकारी गोटांतली राजकीय गुपितं शत्रूच्या तावडीत सापडली किंवा सुरक्षा दलाच्या शस्त्रास्त्रांना विकृत शिकवण मिळाली तर हाहाकार माजेल. ते अरिष्ट अटळ नाही.
सकलचराचरजाल हा मानवजातीचा शत्रू नव्हे, पण त्या जाळ्यात सापडल्यावर माणसाच्या रोजच्या आयुष्यात मोठी उलथापालथ होणार आहे हे नक्की. त्या जाळ्यातल्या वादळाला सामोरं जाण्यासाठी त्याच्या आतल्या गाठी नीट समजावून घ्यायला हव्या. 'इंटरनेट ऑफ थिंग्ज'चं तंत्रज्ञान नवं आहे. साऱ्या जगाचं एकसंध आंतरजाल विणलं जायला अजून अवकाश लागेल. सध्या ठिकठिकाणी वेगवेगळी चतुरचराचरजाळी बनलेली आहेत. प्रत्येकाच्या पद्धती, उद्दिष्टं, नियम भिन्न आहेत. त्यामुळे त्यांच्यावर सर्वव्यापी, एककेंद्री नियंत्रण शक्य होत नाही. सर्वाच्या अनुमतीने आणि सहकार्याने सुरक्षेची, सहकार्याची, सुसंवादाची एकलक्ष्यी घडी बसली की खोडसाळपणा, फंदफितुरी, दहशतवाद वगरे समाजघातकी प्रवृत्तींना शह द्यायला सज्ज राहता येईल.
सध्याच्या आंतरजालावरही समाजकंटकांचे छुपे हल्ले सतत होत असतात. पण त्यांच्याशी एकजुटीने लढा देऊन त्यांना वेळीच परतवूनही लावलं जातं. तशा सुविहित आंतरजालामुळे सर्वसामान्यांचा फायदाच झाला आहे. चराचरांचं आंतरजाल तर सर्वसामान्यांची अनेक प्रकारे काळजी घेऊ शकतं.
सध्या हा सारा कल्पनेचा खेळ वाटतो आहे. पण 'घरोघरी संगणक असतील' असं म्हणणाऱ्यालाही पन्नास वर्षांपूर्वीच्या समाजाने वेडय़ात काढलं असतं. 'मोबाइल ही प्रत्येकाची गरज असेल आणि बहुतेकांच्या मोबाइलमध्ये अंगचा संगणक असेल' या विधानावर फक्त वीस वर्षांपूर्वीही कुणी विश्वास ठेवला नसता. नव्या शोधामुळे सर्वत्र हाहाकार माजेल, गुंडाभाई, समाजकंटक साऱ्यांच्या अघोरी कर्तृत्वाने नव्या शोधाचे फ


text:
पाकिस्तानचे पुरूष क्रिकेट खेळाडू
पुरुष चरित्रलेख


text:
वॉर्सा (पोलिश: , इंग्लिश लेखनभेदः Warsaw, वर्झावा) ही मध्य युरोपातील पोलंड देशाची राजधानी व सर्वांत मोठे शहर आहे. वॉर्सा शहर पोलंडच्या मध्य-पूर्व भागात बाल्टिक समुद्रापासून २६० कि.मी. अंतरावर व्हिस्चुला नदीच्या काठावर वसले आहे. इ.स. २०१० साली वॉर्सा शहराची लोकसंख्या १७.१७ लाख तर महानगर क्षेत्राची लोकसंख्या सुमारे २६.३१ लाख इतकी होती. ह्या दृष्टीने युरोपियन संघात वॉर्साचा नववा क्रमांक लागतो.
इतिहास
इ.स.च्या १३व्या शतकाच्या सुरुवातीस स्थापन करण्यात आलेले वॉर्सा शहर इ.स. १४१३ साली माझोव्हिया प्रदेशाची राजधानी बनले. मध्यवर्ती स्थानामुळे इ.स. १५९६ साली वॉर्साला पोलिश-लिथुएनियन राष्ट्रकुलाची राजधानी बनवण्यात आले. त्यानंतरच्या अनेक शतकांदरम्यान वर्झाव्याचा वेगाने विकास झाला व पोलिश कला व संस्कृतीचे वॉर्सा माहेरघर बनले. इ.स. १७९५ साली वॉर्सा प्रशियाच्या राजतंत्रात विलीन करण्यात आले; परंतु इ.स. १८०६ साली नेपोलियनच्या सैन्याने वॉर्साची मुक्तता केली व त्यानंतरच्या नवनिर्मित पोलंड देशाची राजधानी येथेच राहिली.
दुसऱ्या महायुद्धाच्या सुरुवातीस नाझी जर्मनीने इ.स. १९३९ साली पोलंडवर कब्जा मिळवला व पोलिश ज्यूंनां डांबून ठेवण्यासाठी वॉर्सा येथे पूर्व युरोपातील सर्वात मोठी छळछावणी उघडली. सुमारे चार लाख ज्यू केवळ ३.४ चौरस किमी इतक्या जागेत कोंबून ठेवले गेले होते. ह्यांपैकी अनेक ज्यू हत्यासत्रामध्ये मारले गेले. जुलै, इ.स. १९४४ मध्ये भूमिगत झालेल्या पोलिश सेनेने नाझी जर्मनीविरुद्ध बंड पुकारले व तेव्हा झालेल्या ६३ दिवसांच्या लढाईमध्ये वॉर्सातील १.५ ते २ लाख नागरिक मृत्युमुखी पडले. ह्या बंडामुळे खवळलेल्या ॲडॉल्फ हिटलरने संपूर्ण वॉर्सा शहर जमीनदोस्त करण्याचा व संग्रहालयांमधील वस्तू जर्मनीमध्ये हलवण्याचा आदेश दिला. त्यानुसार जर्मन सैन्याने शिस्तबद्धरीत्या येथील सर्व इमारती पाडल्या किंवा जाळून टाकल्या. ह्या विध्वंसादरम्यान तत्कालीन शहराचा ८५ टक्के नष्ट झाला.
युद्ध संपल्यानंतर पोलंडमधील साम्यवादी राजवटीने वॉर्सा शहर पुन्हा उभे केले व अनेक ऐतिहासिक वास्तूंची पुनर्बांधणी केली. इ.स. १९८० साली वॉर्साच्या ऐतिहासिक नगरकेंद्राला युनेस्कोच्या जागतिक वारसा स्थान यादीत स्थान मिळाले. इ.स. २००४ साली पोलंड युरोपियन संघात सामील झाल्यानंतर वॉर्सा झपाट्याने विकसत आहे.
भूगोल
वॉर्सा शहर पोलंडच्या मध्य-पूर्व भागात बाल्टिक समुद्रापासून २६० कि.मी. अंतरावर व्हिस्चुला नदीच्या काठावरील सपाट पठारावर वसले असून त्याची समुद्रसपाटीपासूनची सरासरी उंची ३३० फूट आहे.
हवामान
वॉर्सातील हवामान आर्द्र असून येथील हिवाळे शीत, तर उन्हाळे सौम्य असतात.
शहर रचना
वॉर्सा ही माझॉव्येत्स्की प्रांतामधील एक काउंटी असून ती एकूण १८ जिल्ह्यांमध्ये विभागली गेली आहे. वॉर्साचे स्थापत्य ऐतिहासिक गॉथिक ढंगाचे होते. त्यापैकी बऱ्याचशा वास्तू दुसऱ्या महायुद्धात उद्ध्वस्त करण्यात आल्या. युद्धोत्तर काळात अनेक जुन्या इमारती पुन्हा बांधण्यात आल्या, तर काही इमारती आधुनिक स्थापत्यात बांधल्या गेल्या. त्यामुळे येथे आज ऐतिहासिक व आधुनिक अश्या दोन्ही ढंगांच्या इमारती आढळतात. येथील स्थापत्यकलेची तुलना काही वेळा पॅरिससोबत केली जाते.
अर्थव्यवस्था
पोलिश अर्थव्यवस्थेचा कणा असलेल्या वॉर्सात अनेक शासकीय संस्था तसेच खासगी कंपन्यांची कार्यालये आहेत. पोलंडचे १२ % उत्पन्न वॉर्सातून उपजते व आंतरराष्ट्रीय गुंतवणुकीबाबत वॉर्सा मध्य युरोपात अव्वल स्थानावर आहे. इ.स. २००८ साली येथील वार्षिक दरडोई उत्पन्न सुमारे २३,००० युरो होते. येथील बेरोजगारी केवळ ३ टक्के आहे.
एक मोठे जागतिक शहर असलेले वॉर्सा इ.स. २००८ साली जगातील ३५वे महागडे शहर होते. मास्टरकार्ड कंपनीने बनवलेल्या विकसनशील बाजारांच्या जागतिक यादीमध्ये वॉर्साचा ६५मध्ये ८वा क्रमांक आहे.
लोकसंख्या
ऐतिहासिक काळापासून पोलंड तसेच मध्य व पूर्व युरोपामधून स्थलांतर करणाऱ्या लोकांचे वॉर्सा हे आकर्षण राहिले आहे. पोलिश वंशाच्या लोकांसोबत येथे अनेक शतके ज्यू लोक मोठ्या संख्येने स्थायिक झाले आहेत. इ.स.च्या १९व्या शतकाच्या अखेरीस वॉर्सातले ३४ % नागरिक ज्यू वंशाचे होते. दुसऱ्या महायुद्धादरम्यान


text:
स्वाईन फ्लूसदृश रुग्णास रुग्णवाहिकेत घेण्यास नकार | Dainik Prabhat, Marathi News, Marathi ePaper, Latest News
स्वाईन फ्लूसदृश रुग्णास रुग्णवाहिकेत घेण्यास नकार
October 8, 2018 | 8:59 am
108 रुग्णवाहिकेतील प्रकार : कारवाई करण्याची नातेवाईकांची मागणी
वडूज – स्वाईन फ्लू सदृश आजार असलेल्या रुग्णाला बीव्हीजी कंपनीच्या 108 रुग्णवाहिकेत घेण्यास डॉक्‍टरांनी नकार दिल्याचा धक्कादायक प्रकार वडूजमध्ये घडला. याबाबत संबंधित रुग्णाच्या नातेवाईकांनी साथ रोग आजार संदर्भात रुग्णवाहिका व्यवस्थापन व आरोग्य विभागाकडून दाखवलेल्या निष्काळजीपणा व त्यामुळे झालेला नाहक मनस्तापाबद्दल याची सखोल चौकशी करून दोषीवर तात्काळ कारवाई करावी, अशी मागणी केली आहे.
याबाबत त्रिमली, ता. खटाव येथील संदीप विलास पवार यांनी तहसीलदार यांना निवेदन दिले आहे. यामध्ये म्हटले आहे की, संदीप पवार यांच्या वडिलांना तीन दिवसांपूर्वी अचानक श्वसनाचा त्रास होऊ लागला. त्यांना औंध येथील रुग्णालयात नेले. तेथील वैद्यकीय अधिकाऱ्यांनी वडूज येथील खाजगी हॉस्पिटलमध्ये जाण्याचा सल्ला दिला.
येथे आणल्यानंतर काही प्राथमिक चाचण्या केल्यानंतर वडिलांना स्वाईन प्लू सदृश्‍य आजाराची लक्षणे जाणवल्याने पुढील उपचारासाठी पुणे येथील ससून रुग्णालयात हलवण्याचा सल्ला दिला. त्यासाठी वडूज ग्रामीण रुग्णालयाचा संदर्भ देण्यास सांगितला. ग्रामीण रुग्णालयात नेल्यानंतर बीव्हीजी कंपनीच्या 108 क्रमांकाशी संपर्क साधला. त्यानंतर एक तासाने रुग्णवाहिका आली. मात्र आजाराबाबतची चिठ्ठी बघितल्यानंतर अशा प्रकारचे रुग्ण आम्ही घेत नाही, असे सांगत उडवाउडवीची उत्तरे देण्यात आली. यामध्ये एक तास वाया घालवण्याबरोबर रुग्णासही त्रास सहन करावा लागला.
त्यानंतर सातारा येथील खाजगी रुग्णवाहिका बोलवली. तोपर्यंत वडूज येथून खाजगी गाडीने रहिमतपूरपर्यंत रुग्ण नेला. तेथे साताराहून आलेल्या खाजगी रुग्णवाहिकेत रुग्णास घेऊन जात असताना खेड-शिवापूर येथे त्यास जास्त त्रास होऊ लागला. त्यामुळे तेथीलच खाजगी दवाखान्यात दाखल केले.
रुग्णवाहिका व आरोग्य विभागाच्या असहकार्यामुळे कुटुंबाचा वेळ वाया जाण्याबरोबर रुग्णाच्या जीविताचा प्रश्न निर्माण झाला. हजारो रुपयांचा आर्थिक भुर्दंड सोसावा लागला. आरोग्य विभाग साथ रोगांबद्दल जनजागृती करीत असताना रुग्णवाहिकेच्या व्यवस्थापनाने अनास्था दाखवल्याने नाहक त्रास सहन करावा लागला. याप्रकरणी वरिष्ठ अधिकाऱ्यांनी सखोल चौकशी करून दोषींवर कारवाई करावी, अशी मागणी रुग्णाच्या नातेवाईकांनी केली आहे.


text:
ोतो तर चांगल्या, विशुद्धजीवाचा उद्धार होईल हे काय सांगावयास पाहिजे? प्रस्तुत ग्रंथांत श्रीमद्वासुदेवानंदसरस्वतीमहाराजांनी याच भक्तीमार्गाचा पुरस्कार व प्रतिपादन केलेले आहे. केवळ तत्त्वप्रतिपादन न करता भगवंताच्या व भगवद्भक्तांच्या लीलाकथांच्या रसाळ वर्णनांतून तत्त्वाचा आविष्कार केलेला असल्यामुळे वाचकांच्या चित्ताची ग्रंथ सहज पकड घेतो.
प. प. श्रीमद्वासुदेवानंदसरस्वतीस्वामीमहाराज
ईश्र्वराचे अस्तित्व
प्रस्तुत ग्रंथात प. प. श्रीमद्वासुदेवानंदसरस्वतीस्वामीमहाराजांनी ज्यांचे माहात्म्य वर्णिले आहे. तो ईश्र्वर प्रत्यक्ष अस्तित्त्वात आहे की नाही असा प्रश्न अत्याधुनिक व स्वत:ला प्रागतिक समजणाऱ्या आजच्या शिक्षित मनाला पडतो. ईश्र्वरास्तित्त्ववादी लोक तर्कशास्त्रीय पद्धतीने ईश्र्वराचे अस्तित्त्व सिद्ध करण्याचा प्रयत्न करून या प्रश्नाचे उत्तर देतातही. पण हा प्रश्न बुद्धिवादाच्या आश्रयाने वस्तुत: सुटणारा नसल्यामुळे तार्किकवादांनी कुणाचेच खरे समाधान होत नाही. ईश्र्वर हा वस्तुत: तर्कवादाचा विषय नसून तो अनुभूतीचा विषय आहे. पण अनुभूति म्हटले की, एकतर ती आहे त्या स्थितीतल्या आजच्या इंद्रियांना आली पाहिजे अथवा आजच्या विज्ञानाच्या संशोधनाचा आधार असलेल्या प्रयोगशाळांतून तेथील उपकरणांच्या द्वारे सिद्ध झाली पाहिजे असे आजच्या आक्षेपकांचे म्हणणे असते.
दुर्लभ मानवजन्म लाभला असता मनुष्याने त्याचे सार्थक करावे म्हणजेच तो जन्म देणाऱ्या ईश्र्वराचे अंशत: का होईना आपण उतराई झालो असे म्हणण्यास हरकत नाही व कृतघ्नताही आपल्या पदरी पडणार नाही.
मानव आपल्या प्रयत्नाने आपले स्वयंसिद्ध जे नारायणस्वरूप तेसुद्धा प्राप्त करून घेऊ शकतो व स्थावर योनीपर्यंत अधोगतीलाही जाऊ शकतो. सर्व योनी निर्माण करूनसुद्धा ईश्र्वराला समाधान वाटले नाही. म्हणून त्याने आपले स्वयंसिद्ध ईश्र्वररूप ओळखणारी मानव योनी निर्माण केली व त्याला समाधान झाले असे शास्त्रात म्हटले आहे. म्हणून मानवाने आपले ब्रह्म, परमात्मा किंवा भगवान असे विविध नामाने वर्णिलेले मूळ स्वरूप जाणण्याकरताच इतर सर्व प्रयत्न टाकून अहोरात्र झटले पाहिजे. म्हणजे सर्वात श्रेष्ठ असणारा 'आत्मलाभ' त्याला होऊन तो कृतार्थ होतो.
सच्चिदानंद ईश्र्वर हे आपले स्वरूप असूनही, अज्ञानाने त्याची विस्मृती आपणास झाली असल्याने, जागेपणी सार्वभौम राजा असून, स्वप्नात भिकारी होऊन नाना प्रकारची दु:खे भोगणाऱ्या राजाप्रमाणे सर्व जीवांची अवस्था झाली आहे. ती दैन्यावस्था दूर होऊन पुन: आनंदमय अशा सम्राट राज्यपदावर आरूढ करण्याकरताच ईश्र्वर, संतमहंत या रूपाने जगात अवतीर्ण होऊन त्याला आपल्या पूर्वस्वरूपाची स्मृतिरूप जागृती करून त्याचे दु:ख, दैन्य नाहीसे करून कृतार्थ करतो.
आबालवृद्धांस सुलभबोध करून देणाऱ्या दत्तमाहात्म्य ग्रंथासारखा सर्वांग सुंदर ग्रंथ वाङमयात अपूर्वच आहे. महाराजांच्या स्वरूपाप्रमाणे हा ग्रंथही अत्यंत चित्ताकर्षक असाच आहे. कितीही वाचन झाले तरी 'नित्य नवं नवं' असाच तो आहे. सगुण स्वरूपसाक्षात्काराची ज्ञानशक्ती व वैराग्यरूपसाधने रसभरित वाणीने महाराजांनी यात सांगितली आहेत. महाराज अल्पकाम असल्याने देवाजवळ काही मागत नसत. परंतु या ग्रंथात सान्निध्य ठेवण्याकरता त्यांनी श्रीदत्तप्रभूंजवळ प्रार्थना केली आहे. ते म्हणतात,
'हे प्रभो दत्तात्रेया, मी मागतो पसरूनी हात । ह्या ग्रंथी सतत सान्निध्य ठेवी ।' (अ. ५१ ओ. ११०)
व या प्रार्थनेप्रमाणे दत्तमहाराजांचे या ग्रंथात सान्निध्य आहे. असा अनुभव वाचकांसही येतो. त्यांच्या इतर कोणत्याही ग्रंथात याप्रमाणे महाराजांनी प्रार्थना केलेली दिसत नाही. यावरून या ग्रंथाची थोरवी किती आहे, हे सहजच लक्षात येण्यासारखे आहे.
श्रीगुरुचरित्राप्रमाणे महाराजांनी दत्तमहात्म्याचेही एकावन्न अध्यायच केले आहेत. याची ओवी संख्या पाच हजार चारशे केली आहे. यात श्रीदत्तमहाराजांचे सांगोपांग चरित्र व सहस्त्रार्जुन, अलर्क, यदु, आयुराजा, परशुराम, प्रल्हाद वगैरे भक्तांची व तद्नुषंगाने अत्रि, अनसूया, रेणुका, जमदग्नी इत्यादिकांचीही चरित्रे अत्यंत रसाळवाणीने वर्णन करून स्वस्वाधिकारानुरूप साधकांचे भक्तिज्ञान, वैराग्य, निष्कामकर्म इत्यादी परमार्थमार्ग अत्यंत स्पष्ट व निश्चित स्वरूपाने वर्णिले आहेत. साल व कोयरहित आम्रादि फळांचा गाभा जसा सर्वच अमृतमय असतो तसाच हा ग्रंथ अगदी अम


text:
संशोधन निर्णयांच्या आधारावर तत्परतेने व्यवस्थापकीय निर्णय घेता येणे शक्य होते. अशा श्रीमं निर्णयामुळे स्पष्टपणे व्यवसायाला आपले स्थान उच्चव्यापार प्रयत्न करता येतात.
3) कर्मचार्यांच्या उस्फूर्त सहभाग (Self Sufficiency)
संशोधन कार्य हे व्यावसायिक संशोधन संस्थानां सोपविविध व्यवसायातील कर्मचारी आभीयतेने व स्वयंपूर्णी सहभागी होत नाही. याउलट, स्वतंत्र संशोधन विभागाची स्थापना केल्यास कर्मचारी स्वत: उस्फूर्त सहभाग घेतात. तसेच आपल्या व्यवसायास नेमकी कशाची गरज आहे याची त्यांना पूर्ण करत्या असले. त्यामुळे ते आवश्यक तो बदल आपल्या संशोधनात करून परिणामकारक संशोधन करील असलात.
4) आवश्यकतेनुसार संशोधन प्रकल्पास अग्रक्रम
(Need of Research Project)
व्यवसाय संस्थेचा स्वतंत्र विपणन संशोधन विभाग असल्यास त्यांना आवश्यकतेनुसार संशोधन प्रकल्पाचे अग्रक्रम दरविता येतात. ज्या संशोधन विषयाची तातडीने गरज असले अथवा ते विपणन प्रश्न अधिक महत्त्वाचे असतील त्याबदल संशोधन अग्रक्रमाने हाती घेता येते. दुख्यम/गौण विषय सवडीनुसार संशोधनास घेतले जातात.
5) संशोधनाचा निर्णयात त्वरित पाठपुरवा (Quickly Followup)
संशोधन अहवालात केलेल्या निर्णयांची अमलबजावणी ही तातडीने व परिणामकारकरित्या करणे शक्य होते. संशोधनाचे कार्य बहिस्थ व्यावसायिक संशोधन करण्याच्या संस्थांवर सोपविष्यास अशा संस्था ते काम आपल्या सोपीनुसार करीत असलात. त्यामुळे संशोधनाचा अहवाल मिळ्यास विलंब होतो. त्यामुळे त्या अहवालातील निर्णयांची अमलबजावणी तातडीने करणे शक्य नसते. परंतु स्वतंत्र विपणन संशोधन विभाग कंपनीतच कार्यरत असल्यास संशोधन प्रकल्पांना अग्रक्रम देण्यात येतो. व त्वरित शिफारशी आमलात आणता येतात.
6) खर्चात काटकसर (Economically)
संशोधन कार्याचा विस्तार जर मोठ्या प्रमाणात असेल तर अशा कार्यासाठी बाळ्य संशोधन संस्थेची नेमण्युक केल्यास मोठ्या प्रमाणावर खर्च सहन करावा लागलो. परंतु व्यवसायातच स्वतंत्र संशोधन विभागाची स्थापना केलेली असल्यास तुलनात्मक दृष्टीने कमी खर्चात संशोधन कार्य होते. त्यामुळे खर्चात काटकसर होते.
7) व्यवसायिक गुप्तता (Business Confidential Data)
तीत्र स्पर्ध्या व गुंतागुंतीच्या व्यवसायात विविध स्तरांवर व्यवहारांची गुप्तता अत्यावश्यक असते. संस्थेचे नवीन प्रकल्प, संशोधनांचे विषय, बाजारपेटेबाबत भविष्यातील योजना किंवा डावपेच इ.
बावत माहिती बहिर्स्थ संस्थांकडे संशोधनाकरिता दिल्यास व्यावसायिक गुप्तता पाळली जात नाही. व्यवसायांतर्गत विपणन संशोधन विभाग स्वतंत्ररित्या कार्यरत असल्यास संशोधन परिणामाबाबत गुप्तता पाळली जाते. व्यावसायिक व्यवहाराची गुप्तता कायम ठेवता येते.
१) नियमितपणे संशोधन कार्य (Reguler Research Work)
व्यवसायाचा स्वतंत्र संशोधन विभाग असल्यास उत्पादन, बाजारपेट, ग्राहक व त्याची वर्तमान याबाबत नियमित अभ्यास करणे शक्य होते. बहिर्स्थ संरक्षणाना मोठ्या प्रमाणावर आधिक मोबदला द्यावा लागत असल्याने अत्यंत महत्त्वाच्या विपणन प्रश्नाबाबत बहिर्स्थ संस्थांकडून संशोधन करून चेतले जाते; अन्यथा संशोधन कार्यास दुसऱ्यम स्थान देऊन टाकले जाते.
२) कर्मचार्यांच्या अनुभवाचा फायदा (Benefits of Varied Experience Workers)
कंपनी अत्यंत संशोधन केल्यास त्या विभागातील व्यक्ती सातत्याने लेच ते काम करीत असल्याने त्यात तंज होतात. अशा तंज व्यक्तीच्या ज्ञानाचा व अनुभवाचा फायदा व्यवसायाला भविष्यात सतत मिळत राहता. परंतु संशोधन बाहेर संरक्षणे केल्यास मात्र हा फायद्यांना मुकवे लागते.
३०) संशोधनाचा सर्व विभागांना फायदा (Research Benefit to all Dept.)
व्यवसायातील विविध विभागांना येणाऱ्या अडकार्यांचा विचार संशोधन प्रकल्पांतर्गत केला जात असल्याने स्वतंत्र संशोधन विभागाचा फायदा सर्व विभागांना मिळतो. त्यामुळे संशोधन विभागांना मार्गदर्शन केले जाते व विभागांनी सतत संपर्क रखला जातो.
स्वतंत्र विपणन संशोधन विभागाचे तोटे Disadvantage of Separate Research Department
१) मोठ्या प्रमाणात खर्च (Very Costly)
व्यवसायाने स्वतंत्र संशोधन विभागाची स्थापना केल्यास त्यासाठी व्यवसायास मोठ्या प्रमाणावर खर्च करावा लागतो. तजा व्यक्तीची फगार, तंत्रज्ञ, पर्यवेक्षक इ. कर्मचार्यांचे फगार, संगणक, स्टेशनरी करिता मोठ्या प्रमाणावर खर्च करावा लागतो.
२) मोठ्या व्यवसायांचा शक्य (Only for Large Scale Business)
स्वतंत्र विपणन संशोधन विभाग कार्यरत ठेवण्याकरिता मोठ्या प्रमाणावर विविध प्रशासकीय बाबीवर खर्च होत असल्याने लहान व्यवसायांना आधिक भार पेलवत नाही. त्यामुळे फक्त विपुल प्रमाणावर भाडवल असलेले मोठे व्यवसायिक च स्वतंत्र संशोधन विभागाची स्थापना करू शकतात.
३) कार्य स्वायत्ततेचा अभाव (Not Seprection


text:
बारपेटा जिल्हा (आसामी: বৰপেটা জিলা) हा भारताच्या आसाम राज्याच्या २७ जिल्ह्यांपैकी एक जिल्हा आहे. आसामच्या पश्चिम भागात भूतान देशाच्या सीमेजवळ वसलेल्या बारपेटा जिल्ह्याची लोकसंख्या २०११ साली १६.९३ लाख होती. ह्याचे प्रशासकीय केंद्र बारपेटा येथे आहे.
बाह्य दुवे
अधिकृत संकेतस्थळ
आसाममधील जिल्हे


text:
ाही. त्यांना गण्यातून हुसकून लावण्याचा कटच कोल्हापूरात झाला होता असे म्हणतात. संस्थानी राजवटीत काय शक्य असते आणि नसते यांची चर्चा न केलेलीच बरी. पण श्री. नसिरुद्दिनखां
किती थोर योग्यतेचे गवई होते याविषयी सांगणारे आजही भेटतील. खांसाहेब अल्लादियांखा यांच्या निधनानंतर चाळिसाव्या दिवशी श्री. वामनराव देशपांडे यांच्या निवासस्थानी स्वरांजली वाहण्याचा कार्यक्रम झाला त्यावेळी बर्डेजीनी खंबावती आणि कामोद हे राग पेश केले होते. वडिलांच्या पहिल्या पुण्यतिथीस मुंबई आकाशवाणीवरही त्यांचे गाणे झाले होते. स्वारी अधूनमधून कोल्हापूरता आली की जुन्या आठवणी येऊन सैरभैर व्हायची. आपणास बल्लेच गण्याच्या प्रांताबाहेर काहून लावले गेले आहे ही सल अगदी अखेरपर्यंत त्यांच्या मनात कुठे तरी होती खास.
खांसाहेब अल्लादियांखा यांचे तिसरे सुप्रत उस्ताद भूर्जीखां हाही एक खास लेखनाचा विषय आहे. आज पं. मलिकार्जुन मनसूर यांच्या गाण्याने त्यांना विख्यात गुरु महणून अखिल भारतीय कीर्ती प्राप्त झाली आहेच, पण मंजीखांसाहेबांच्या मृत्यूनंतर घरातील विद्या-पंपंरा उस्ताद भूर्जीखां हेच चालवतील अशी खात्री खांसाहेब अल्लादियांखां यांना वाटू लागली व त्यामुळेच ते मंजीखां यांच्या मृत्यूच्या धक्क्यातून सावरले असे महत्त्व तर वावगे ठरू नये.
स्थिरमती कर्तृत्ववान माणसे अशी सावरली म्हणजे आयुष्याच्या प्रयोजनाचा फेर-विचार करू लागतात. खांसोहब अल्लादियांखां यांनीही तो १९३७ साली केला असला पाहिजे. सर्व दुःखांचा आणि व्यथांचा विसर पडायला हवा तर सतत चोरीस तास विद्यादानांच्या कार्यात स्वतःता गुंतवू ठेवले पाहिजे हे त्यांनी मनोमन ठरवले असावे. आपण एखाद्या माळ्याप्रमाणे विद्येची कलमे लावीत गेलो; श्री. त्रिभुवनदास जरीवाला यांना धृपदधमार दिला; भाष्करला विद्या दिली; तानीबाईला दिली; अब्दुल हकीमता दिली; पण ती सारी कलमे काळ्यांने उपटून टाकली आणि आता नियतीने मंजीखां सारखे खुशाबू देणारे कलमही छिनून घेतले! ठीक आहे; जिवात जीव असेलो आता नवी कलमे तयार करीन असा त्यांच्या मनाचा निर्धार झाला असला पाहिजे. १९३७ ते १९४५ च्या ऑगस्टर्यत्तच्या त्यांच्या कार्यप्रवण आयुष्याचा सुसंगत अर्थ लावायचा तर तो असा लावला पाहिजे, असे मला वाटते.
या काळात काय दिनक्रम असे त्यांचा? ३७ साली खांसाहेब अल्लादियांखां यांचे वय ८२. बाबुलनाथनजीक सर्वेंअर बिल्डिंगमध्ये सहकुटुंब रहायचे. सकाळी नऊपर्यंत स्नानादी सर्व व्यवहार आटोपून प्रथम काही वर्ष कुण्याच्याही मदतीवाचू भारतीय विद्याभवननजिकच्या अजिक्य मॅन्शनमध्ये श्री. अनंतराव शिरावकर यांच्या घरी जायचे. पुढे त्यांचे नातू बाबा त्यांना तिथे पोचवीत. ३७ सालीच कृ. लीला शिरावकर यांची तालीम खांसाहेबांनी पत्करली. दोन एक तास तालीम ज्ञायची. मग अनेकदा जेवणही तिथेच घेत. पुढे
त्याच ठिकाणी श्री. गुलुभाई जसदनवाला आणि आपले नातू श्री. बाबा ऊर्फ अजीजुद्दिन याना
ते संध्याकाळी तालीम देऊ लागले. श्री. अजीजुद्दिन ऊर्फ बाबा हे उस्ताद भूजखांचे चिंगळीव.
१९२१ साली जन्मलेले. आता त्यांचे वय घराण्याची विद्या संपादन करण्यायोग्य झालेले.
त्यांना शिरगावकरांकडे सायंकाळी तर तालीम मिळेच, पण त्याशिवाय श्री. वामनराव
सडोलीकर यांच्याबरोबर ब्लॉकटस्की लॉज समोरील श्री. राऊत यांच्या खोलीतही मिळे.
आणखी गंमत ही की श्री. वामनराव सडोलीकर यांनांदेखील बाबांच्या बरोबर तालीम मिळून
शिवाय श्रीमती सुशीलाराणी पेटल यांच्या तालमीच्या वेळी अप्रत्यक्ष तालीम मिळेच. कारण
खांसाहेबांना तिथे घेऊन जाणे आणि घरी परत नेऊन सोडणे हे काम श्री. वामनराव सडोलीकर
यांच्याकडेच असे व श्रीमती पेटल यांना स्वतः ते पूर्वी शिकवीत असल्याने वामनराव
सडोलीकरंना पेटलांच्या घरी तालमीच्या वेळी उपस्थित राहण्याची मुभा होतीच. हे एवढे
विस्ताराने सांगयाचे एवढ्यासाठी की खांसाहेब बहुतेक वेळ सर्वेअर बिल्डिंगमध्ये बाहेर
काढून रात्री विश्रांतीसाठी निवासवर पस्तायचे. ३४ सालांतर श्रीमती मोगूबाईवी तालीम
खांसाहेब पुन्हा घेऊ लागले होतेच. ४४ साली विक्रमादित्य कॉन्फर्नसनंतर सूरश्री
केसरबाईनाही खांसाहेबांची तालीम पुन्हा काही काळ हवीशी वाटू लागली. केसरबाईना
काही ध्वनिमुद्रिका द्यायच्या होत्या आणि त्यात श


text:
ी रुंदी ऊर्जेबरोबर वाढत जाते.
(३) कोणत्याही एका विशिष्ट पट्ट्याची रुंदी P बंधन-ऊर्जेबरोबर वाढत जाते हे आ. १४ वरून स्पष्ट होईल.
(४) ऊर्जा विरुद्ध k म्हणजे तरंगांक (तरंगलांबीचा व्यस्तांक) हा आलेख काढल्यास (आ. १५) k = n π /a n = 1, 2, 3….. असताना आलेखात खंड पडतो आणि निरनिराळे विभाग तयार होतात.
त्यांना ब्रीय्वँ या शास्त्रज्ञांच्या नावावरून ब्रीय्वँ विभाग असे म्हणतात. पहिला विभाग k = -π /a पासून k = +π/a पर्यंत पसरलेला असतो. दुसरा विभाग हा दोन उपविभागांत विभागलेला असतो. त्यापैकी पहिला उपविभाग –2 π /a पासून – π /a पर्यंत, तर दुसरा उपविभाग + π /a पासून + 2 π /a पर्यंत पसरलेला असतो. तेथून पुढील सर्वच विभाग दोन उपविभागांत विभागलेले असतात. त्याचप्रमाणे ऊर्जा वाटप अन्वस्त [पॅराबोलिक → अन्वस्त] प्रकारचे असते.
धातू, अर्धसंवाहक व निरोधक यांतील फरक : वरील पट्टा सिद्धांत धातू, अर्धसंवाहक आणि निरोधक यांतील फरक दर्शविण्यात यशस्वी झाला आहे. या सिद्धांतानुसार या तिन्ही प्रकारांच्या रचना आ. १६ मध्ये दर्शविल्याप्रमाणे मांडता येतील.
आकृतीत दर्शविलेली रचना शून्य तापमानास अस्तित्वात असते म्हणजे कोणत्याही घन पदार्थात इलेक्ट्रॉनांनी अर्धवट भरलेला असा कमाल ऊर्जेचा पट्टा असेल, तर तो पदार्थ धातूप्रमाणे वागतो. हा पट्टा अगदीच रिकामा असेल तर तो पदार्थ निरोधक बनतो. या स्थितीत संवहन पट्टा व संयुजी पट्टा या दोन पट्ट्यांत बरेच अंतर असते. हे अंतर अर्धसंवाहकात तुलनेने कमी असते. त्यामुळे एका पट्ट्यातील इलेक्ट्रॉन औष्णिक क्षोभाने दुसऱ्या पट्ट्यात जाऊन विद्युत् संवहन करू शकतात.
सर्व धातू, मिश्रधातू, अर्धसंवाहक, ट्रँझिस्टर वगैरे पदार्थ व्यावहारिक उपयुक्ततेच्या दृष्टीने महत्त्वाचे असल्याने त्यांचे गुणधर्म, रचना वगैरेंचा बराच अभ्यास झालेला आहे.
संदीप्ती : जेव्हा एखादा पदार्थ कोणत्याही रूपामध्ये काही ऊर्जा शोषून घेतो तेव्हा त्यापैकी ऊर्जा दृश्य अगर त्या नजिकच्या भागातील तरंगांच्या रूपाने बाहेर सोडली जाते, या आविष्काराला संदीप्ती म्हणतात आणि अशा पदार्थांना फॉस्फर (संदीपक) म्हणतात. संदीप्ती दोन टप्प्यांतून होते. ते म्हणजे–इलेक्ट्रॉन उत्तेजित करणे व फोटॉन उत्सर्जित करणे हे होत. इलेक्ट्रॉन क्षोभित करण्याचे कार्य फोटॉन, इलेक्ट्रॉन अगर इतर कणांच्या मार्फत करता येते. दशलक्षात काही भाग किंवा शेकड्यात काही भाग या प्रमाणात मूळ पदार्थांत अशुद्धीरूपाने असलेले पदार्थ (उदा., मँगॅनीज, तांबे, रुपे वगैरे) उत्तेजक म्हणून चांगले काम देतात. या शोधामुळे पुष्कळ अकार्बनी फॉस्फर तयार करता आले. विशेष महत्त्वाचे मूळ पदार्थ म्हणजे सिलिकेट, फॉस्फेट, कॅल्शियम वा मॅग्नेशियम ऑक्साइड वगैरे होत.
संदीप्ती देणारे स्फटिक घनांचे काही महत्त्वाचे प्रकार पुढीलप्रमाणे आहेत. (१) शुद्धावस्थेत संदीप्त होणारी संयुगे. उदा., समॅरियम व गॅडोलिनियम सल्फेटे व मॉलिब्डेटे. (२) थॅलियम किंवा इतर जड धातूंनी उत्तेजित केलेली क्षार हॅलाइडे (क्षार धातूंची फ्ल्युओराइडे, ब्रोमाइडे इ.). (३) झिंक सल्फाइड (ZnS) कॅडमियम सल्फाइड (CdS) यांनी उत्तेजित असे तांबे, चांदी, सोने, मँगॅनीज इ. धातू. (४) मँगॅनिजाकडून उत्तेजित होणारे सिलिकेट फॉस्फर (Zn2 SiO4 ). (५) कार्बनी स्फटिक-अँथ्रॅसीन वगैरे. (६) ऑक्साइड फॉस्फर (ZnO, Al2O3).
संदीप्तिनिर्मित्ती स्पष्ट करण्यासाठी काही सैद्धांतिक प्रतिकृती तयार करण्यात आलेल्या असून त्यांवरून काही महत्त्वाचे निष्कर्ष काढण्यात आले. त्याचप्रमाणे तापमानानुसार संदीप्तीत होणारे बदल संदीप्ती दर्शविणाऱ्या पदार्थांचे शोषण व उत्सर्जन वर्णपट, संदीप्तीक्षमतेमध्ये उत्तेजक पदार्थांच्या तीव्रतेनुसार होणारा बदल वगैरे गोष्टींचाही अभ्यास झाला आहे [→ संदीप्ति].
वर्णकेंद्रे : शुद्ध क्षार हॅलाइड स्फटिक संपूर्ण दृश्य वर्णपटात पारदर्शक असतात. जास्त तापमानात देखील हे स्फटिक पारदर्शक राहू शकतात. स्फटिकात रंग आणणे हे निरनिराळ्या प्रकारे शक्य होते (उदा., निरनिराळ्या प्रकारच्या अशुद्धी वापरून). ज्यांची लवणे रंगीत आहेत असे आयनिक (आयनांच्या जालकांनी तयार झालेले) स्फटिक स्फटिकांत रंग आणू शकतात. त्याचप्रमाणे ऋणायन (विद्रावातून विद्युत् प्रवाह वाहू दिल्यास ऋण विद्युत


text: या आठवड्यातील रिलीज ( 20 एप्रिल 2018)


ऑफिसेस तीच माझ्या आई वडिलांच्या जोडीने सांभाळते.
प्रश्न: ज्योतिषशास्त्राला अंधश्रध्दा म्हणलं जातं, यावर आपलं काय मत आहे?
उत्तर : या गैरसमजामागे सर्वात महत्वाचे कारण म्हणजे या शास्त्राला धर्माचा आणि दैववादाचा बुरखा चढवला गेला.त्यामुळे अंधश्रद्धा वाढीस लागली.शिवाय या शास्त्राच्या अभ्यासाबाबत एकवाक्यता नाही. किमान पात्रतेचे कोणतेही निकष नाहीत. प्रत्येक गुरूने स्वतःचा स्वतंत्र अभ्यासक्रम राबवला आहे आणि आपापले शिष्य तयार केले आहेत. त्यामुळे समस्येचे निदान आणि त्यावरील उपाययोजना यात एकवाक्यता राहिली नाही.
मी धर्माचा,दैववादाचा बुरखा दूर करण्याचे काम करतो. आधुनिक जगात विज्ञानाची कास धरणाऱ्या लोकांना मी सांगू इच्छितो कि माझ्याकडे मी पुराव्याने सिद्ध केलेली अनेक भाकिते आहेत. जी गोष्ट मी शास्त्राने सिद्ध करून दाखवू शकतो तीच आणि तितकीच गोष्ट मी तुम्हाला सांगेन. जर मी तसे करू शकणार नसेन तर ती गोष्ट मी तुम्हाला सांगणार नाही.
उदा. १९९४ सालापासूनचे माझ्याकडे पावसाचे रेकॉर्ड आहे. मध्यंतरी जयंत नारळीकर, वसंत गोवारीकर इ. शास्त्रज्ज्ञ एकत्र येवून त्यांनी एक आधुनिक पद्धती वापरून पावसाचे भाकीत वर्तवले होते, जे ६७% खरे ठरले. मी ज्योतिषशास्त्राच्या आधारे सलग ३ वर्षे जे पावसाचे भाकीत सांगितले ते ९७% खरे ठरले. मी ' किर्लोस्कर' मासिका मधून या सर्वाना असा प्रश्न विचारला होता कि तुम्ही देशाची दिशाभूल केली आहे. आता तुम्ही माफी मागाल का?
प्रश्न: ज्योतिषासारख्या प्राचीन विषयात प्राविण्य मिळवूनदेखील आपला दृष्टीकोन आधुनिक कसा राहिला?
उत्तर: याचे कारण आहे माझी कौटुंबिक पाश्वर्भूमी. माझे आजोबा पुण्यात समाज शिक्षण अधिकारी होते. त्यांना नाटकाची, कलेची आवड होती. समाजातल्या रूढी परंपराच्या माध्यमातून लोकप्रबोधन करण्याच्या हेतूने सरकारने त्या काळी हरिजन सेवक संघाची स्थापना केली होती.तेव्हा आजोबांनी त्यांच्या अंगच्या सर्व कला वापरून लोकप्रबोधनाचे काम केले. आमच्या घरात सुधारणावादी वातावरण होते. ज्या काळात स्त्रिया उपजीविकेसाठी घराबाहेर पडत नसत, त्या काळी माझ्या आजोबांनी माझ्या आजीला चित्रकला शिकायला आणि पुढे मुलींच्या शाळेत आर्ट टीचर म्हणून नोकरी करायला प्रोत्साहन दिले . घरात ज्योतिषाचे वातावरण असूनदेखील माझ्या आजोबानी माझ्या आई वडिलांच्या प्रेमविवाहाला पत्रिका न बघता त्या काळात मान्यता दिली होती. माझे वडील शरश्चंद्र अवचट आणि आई सौ.सविता अवचट यांनीदेखील असेच संस्कार माझ्यावर केले.
अजून एक. शास्त्र म्हणजे अचूकता,शास्त्र म्हणजे पुराव्याने सिद्ध करता येणाऱ्या गोष्टी. शास्त्राच्या नियमाप्रमाणे मी देखील ज्या गोष्टी पुराव्याने सिद्ध करता येतात अश्याच गोष्टी लोकांना सांगतो.आणि अचूकता हेच प्रमाण मानतो.मी केलेली कित्येक भाकिते तंतोतंत खरी ठरली आहेत. ही विज्ञानाची कसोटी माझ्या शास्त्राला लावली आहे आणि हे ज्योतिषशास्त्र एका नव्या पातळीवर नेवून ठेवण्याचा माझा प्रयत्न मी चालू ठेवला आहे.
मी आजही सगळ्यांना सांगतो कि ज्योतिषाला डोळसपणे प्रश्न विचारा.ज्योतिष हे माणसाचे कल्याण करणारे शास्त्र आहे.माझ्या या विचारांनी तुम्हा सर्वांचा या शास्त्राकडे पाहण्याचा,या शास्त्रावर विश्वास ठेवण्याचा एक टक्का जरी दृष्टीकोन बदलला तरी ती मला मिळालेली पावती आहे असे मी समजेन.
पं.संदीप अवचट यांचा अधिक परीचय
आत्ता पर्यंत मिळालेली अवार्ड्स
- श्री शंकराचार्य अवार्ड
- श्री शाहू मोडक अवार्ड
- वयाच्या १५ व्या वर्षी मिळालेले Youngest Astrologer in National Astrologers Convention
- 1999 S साली मिळालेले ज्योतिष बृहस्पती अवार्ड
- अंकशास्त्रामधील सुप्तांक शोधन पध्दती करता अवार्ड
योगदान
- १९४७ लोकांना व्यसनमुक्त केले आहे.
- वैवाहिक समुपदेशन क्षेत्रात केलेल्या कामामुळे विविध पुरस्कार
- टाटा मेमोरिअल कॅन्सर रिसर्च सेंटर मध्ये ' कॅन्सर' या विषयावर लेखन आणि संशोधन करण्याकरता नॉन मेडिको रिसर्चर म्हणून नियुक्ती.
- AAF American Astrologers Federation चे २००८ आणि २००९ चे संशोधक सदस्यत्व
- अमेरिकेचे अध्यक्ष बराक ओबामा यांच्याकडून प्रशंसा.
- महाराष्ट्रा मध्ये झालेल्या अवर्षणाची सलग ३ वर्षे केलेली अचूक भाकिते.
- 'भारतावर २००८ साली दहशतवादी हल्ला होणार' ह्याचे २००७ च्या दिवाळी अंकात केलेले भाक


text:
ठळक घटना आणि घडामोडी
 मार्च ६ - जर्मनीच्या कैसर विल्हेम दुसऱ्यावरील प्राणघातक हल्ला निष्फळ.
 एप्रिल २५ - अमेरिकेतील न्यू यॉर्क राज्यात स्वयंचलित वाहनांना नंबरप्लेट लावणे सक्तीचे केले.
 मे ९ - मेलबॉर्नमध्ये ऑस्ट्रेलियाच्या संसदेचे पहिले अधिवेशन सुरू.
 जुलै २४ - प्रसिद्ध अमेरिकन लेखक ओ. हेन्रीची बँकेतील पैश्यांच्या अपहाराबद्दलची ३ वर्षांची शिक्षा संपून सुटका.
जन्म
 फेब्रुवारी १ - क्लार्क गेबल, अमेरिकन अभिनेता.
 फेब्रुवारी २० - मुहम्मद नाग्विब, इजिप्तचा राष्ट्राध्यक्ष.
 मे ९ - जॉर्ज डकवर्थ, इंग्लिश क्रिकेट खेळाडू.
 जून ६ - सुकर्णो, इंडोनेशियाचा राष्ट्राध्यक्ष.
 जुलै ६ - डॉ. श्यामाप्रसाद मुखर्जी, भारतीय जनसंघाचे पहिले नेते .
 ऑगस्ट २९ - विठ्ठलराव विखे पाटील, भारतातील सहकार चळवळीतील अग्रणी.
 सप्टेंबर २९ - एन्रिको फर्मी, इटालियन भौतिकशास्त्रज्ञ.
मृत्यू
 जानेवारी १६ - महादेव गोविंद रानडे, भारतीय समाजसुधारक, धर्मसुधारक, न्यायाधीश, अर्थशास्त्रज्ञ.
 जुलै ६ - क्लॉडविग झु होहेनलोहे-शिलिंगफर्स्ट, जर्मनीचा चान्सेलर.
 सप्टेंबर १४ - विल्यम मॅककिन्ली, अमेरिकेचा राष्ट्राध्यक्ष.
इ.स. १९०१
इ.स.च्या १९०० च्या दशकातील वर्षे
इ.स.च्या २० व्या शतकातील वर्षे
इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे


text:
क्रूस मेक देदा कि तीनाक येसून पोछ्यु पोछ्यो हाकलीन चालो 27 मानसोन मोटीत भील तेरे पोछ्यो चाल पोडया एने तिदरेमा लोकेत बायरा बी होता जे तेरेन कोरीन छाती-टूकता एने दुःख कोरता होता 28 येसू सिंदरे भूनी बोवीन कोयू, "हे यारुशलेम पुरायटा, मारेन कोरीन मा रोलू; बाखीन खुदोन कोरीन एने आपणा पुन्यान कोरीन रोलू 29 कहाकी देख, चे दहडा आवसे, जीनामा माणसे कोहोसे, धन्य छें जे वाङ्या छें एने चे कुखा जे नि पोयदा को-न्या एने चे छात्या जे दूद नि पात्या; 30 तिनी टेमे जे बोयडा काजे कोह्ने बाजजसे कि आमरे पोर पोड, एने टेक्का काजे कि आसुक टूप ले; 31 कहा कि जोख्यार चे निवा झाडोन ओसो कोरतला, ती सुकलान साते काय काहीन कोराय जाय? 32 चे दिसरा दुय मनसो काजे बी जे भुंडला काम कोरण्या होता तिना पुरी मारने कोरीन तीनगोया 33 जोख्यार चे तिना जागापोर जीनाक खोपडी कोहोताला पुग्या, ती चे चां येसू काजे एने तीन दुय भुंडला कामे कोरण्यानु काजे बी, एक जेवले एने एक
दिसरा काजे डाखरे धोल्ये खूस पोर चोढाव्या 34 तोत्यार येसू कोयू, "हे बासो, इनुक माफ कोर, कहाकी जे जानता नि कि काय कोर रोया," एने चे चित्रया नाशीन तेरा छिंद्रा वाट लेदा 35 माणसे उभा-उभा देखता होता, एने सरदार बी मजाक कोर कोरीन कोहता होता: ज्यू दुसरा काजेवाचाळ्यु, ओगर ज्यू देवोन छिस्त छे, एने तेरु नेवाचुल छे, ती खुदोकाजे बी वाचाळ" 36 सिपायका बी साते आवीन एने मुनको हालविण तिनान मोजाक कोरीन कोहता होता, 37 "कोधी तू युहुदियान राजा छे, ती खुदो काजे वाचाळ!" 38 एनेरे उपर एक गुणान-पत्र बी लागाळ लो होतो: "ज्यू युहुदियं राजा छे" 39 जे गुन्हावा चां टागाल होता, तिंदरे मायला एक येसून निंदा कोरीन कोयू, "काय तू छिस्त निहोय? ती खुदो काजे एने आमुक वाचाळ!" 40 इना पोरसी दिसरू तीनाक दोटाविन कोयू, "काय तू देवोकाजे बिनी विहतु? तू बी ते चूत दोडभुकी रोयू, 41 एने आमुते नियावोन तुसार दोंड भुक्ती रोया, कहाकी आमु आपणा कामोन ठीक फोव भुक्ती रोया; वाखीन काह्नोत भुंडलो काम नि कोयू" 42 तोत्यार चू कोयू, "हे येसू जोत्यार तू आपणा राज मा आविस, ती मारी फोम कोरजी" 43 ती चू तीनाक कोयू, "मी तुसेक छाचालीन कोयो कि तू आजुत तू मारे पुढी स्वर्ग लोक मा रोहीस," 44 कम सी कम दुय पोहोर गोथो तिसरे पोहोर तक आखा देशोमा आंधारे डूप होय गोयो, 45 एने दाहडान विजावो जात रोयो, एने मोनांदरीने पोडु इच्चमा गोथू फाट गोयू, 46 एने येसू मोतात बुलोमा आयचीन कोयू, "हे बासो, मी मारू आत्मा तारा हात मा सोपो" एने जो कोहिन जीव छुल्लेदू 47 सुबेदार, जो काहीन होयलो होतो देखिन देवोन बोढायी कोळु, एने कोयू, "छाचालीन ज्यू माणूसधर्मी होतू" 48 एने भिळ
जी ज्यो देखने पखटी होय गोयली होती, इनी होकिगत काजे छाती टृकता जायीनपोद्रा जात रोया 49 बाखीन येसून आखा जान पोहोचान वावा, एने जे बायरा गालील मा गोथा तेरे पुढी आवला होता, नांबेत उभरोहीण ज्यो आखो देखता होता 50 चां योसेफ नावोन एक मोठली सभान एक मंत्र होतु ज्यू नितीन एने धोर्मी माणूस होतु 51 एने इंद्री चिचारोन एने इंद्रा कामो पोर खुश नि होतु चू याहदिया शोहोरोन अरीमाथियान रोहोने वावू एने देवन राजोन वाट जुवने वावू होतु 52 चू पिलावोन चां जायीन येसून धोड माणू; 53 एने तीनाक उत्तारीन मखमलोन चादरामा गुडाव्यू, एने एक मोळवास्तामा मेक्यू, ज्यो चाफुःयामखुंदलो होतो; एने तीनामा कुदु नि मेकायलु होतु 54 चू तीयारीन दहाळू होतु, एने श्वाथोन दहाळू आवाने मा होतु 55 चे बायरा जे तेरे पुढी गालील मा गोथा आवला होता, पोखव पोखव जयीन तिना मोळवास्ता काजे देख्या, एने ज्यो बी कि तेरो धोड काहाना रीतीसी मेकायलो छे 56 तोत्यार चे पोख्या जायीन वारला गोंधवावा चीजे इत्तर तीयार काया; एने श्वाथोन दहाळे आग्या अनसारे आराम कोया
24 बाखीन हापतान पेहेले दहाळे संबोरे वेगोत चे ज्यो वारू गोंदायन्यो तेल चे तीयार कोरलो होतो, लीन मोळवास्तामा आया 2 चे दोगका काजे मोळवास्ता पोर गोथू टेक्कायलु देख्या, 3 बाखीन माही जायीन प्रभू येसून धोड नि जोड्यो 4 जेत्यार चे इनी वातोसी शोंकामा होता ती देख्या, दुय माणसे चोमोकदार डोगला पेह


णार?
सुशीला : विद्याधर, मला असा आग्रह करू नका! तुमच्या विनवणीच्या प्रत्येक शब्दाने मी अधिक अधिक संकटात पडत आहे. त्या दिवशी तुम्ही त्या मांगाच्या हातून मला सोडविले त्या वेळी माझे मन बेभान झाले होते म्हणून रागाच्या आवेशात मी तुम्हाला भलतेच शब्द बोलून गेले; त्याची मला क्षमा करा! आणखी मोठ्या मनाने हा पुनर्विवाहाचा हेतू सोडून द्या!
विद्याधर : सुशीले, मी तुझ्या गुणाला योग्य नाही का? का एकदा तुझा उपमर्द केला म्हणून अजून तू माझा तिरस्कार करीत आहेस?
सुशीला : नाही, मी तुमचा तिरस्कार करीत नाही! माझ्या खोलीत तुम्ही पाऊल टाकिले तेवढ्या गोष्टीचा चांगला उलगडा करा, म्हणजे जी स्त्री तुमच्याशी लग्न करील तिला मी जन्माची धन्य समजेन!
विद्याधर : पण माझा तर तुझ्याबरोबर जन्म काढण्याचा संकल्प आहे.
सुशीला : तो संकल्प कधीच पुरा व्हावयाचा नाही! तुम्ही त्या मांगाच्या हातून मला सोडविले, जयंताला जवळजवळ तुम्हीच जीवनदान दिले. तुमचे आम्हा सर्वांवर अगणित उपकार आहेत. पण विद्याधर, तुमच्या पाया पडते. त्या उपकाराच्या मोबदल्यात या देहाची मागणी करू नका! त्याच्यावर माझ्या पतीची सत्ता आहे.
विद्याधर : सुशीले, किती दिवस त्या पतीची सत्ता चालणार? पतीच्या लहानशा मूर्तीच्या आठवणीवर सारा जन्म घालविणार काय?
सुशीला : विद्याधर, मोठमोठ्या साध्वींची चरित्रे असेच करायला सांगत नाहीत का? गिरिधरलालाच्या बालमूर्तीच्या चिंतनात मिरादेवीने सारा जन्म घालविला ना?
विद्याधर : दंतकथेच्या राज्यातल्या या गोष्टी! सुशीले, गिरिधरलालाने भक्तीसाठी मिरादेवीच्या पदरात उडी टाकली तसा तुझा पती स्वर्गातून तुझ्यासाठी उडी टाकील का?
सुशीला : या हतभगिनीसाठी त्या कोमल बालमूर्तीला इतके श्रम? विद्याधर, माझा एवढा अधिकार नाही. त्यांच्या बाललीलांचे चिंतन करावयाचे, कल्पनेच्या वातावरणात वाढणा-या त्यांच्या बालमूर्तीचे प्रेमाने संगोपन करावयाचे एवढाच या त्यांच्या दासीचा अधिकार! त्या सुखाआड येऊ नका!
विद्याधर : पण अशा नुसत्या चिंतनात सारा जन्म गेल्यावर या तुझ्या दैवी रूपाचा, लोकोत्तर गुणांचा काय उपयोग? ईश्वरदत्त देणगीचा हा दुरुपयोग नाही का? हे सारे एकदा गेले की कायमचे गेले!
सुशीला : एका जन्मानेच झाले का? विद्याधर, माझ्या यत्किंचित् रूपगुणांचे तर राहू द्या; पण जगात स्वैर पसरलेल्या सा-या सुंदरतेचा एवढ्यापुरताच का अवतार आहे? अतुल सामर्थ्य खर्च करून ईश्वराने एवढा सुंदर वस्तूंचा पसारा निर्माण केला तो काय क्षणिक वृत्तीने नाश पावण्यासाठी? पुष्पांचा सुवास एकदा वा-यावर वहात दिगंतराला जातो एवढीच त्याची कामगिरी? आकाशातल्या तारका नुसत्या चमकतात हात त्यांचा उपयोग? पवित्र प्रेमाची भाषणे, निर्दोष हास्याचे मंजुळ ध्वनी, आजाण बालकांचा उत्कट आनंद- आजपर्यंत जे जे क्षणिक, सुंदरतेचे सर्वस्व क्षणमात्र चमकून नाहीसे झाले ते काय कायमचे? या जगात त्यांचा जो तात्पुरता खेळ झाला तेवढ्यासाठीच ईश्वराने अनंत श्रमाने त्यांना निर्माण केले का? विद्याधर, आपले जग म्हणजे सुखदु:ख निर्माण करण्याचा ईश्वराचा प्रचंड कारखाना आहे. इथे जे जे चांगले निर्माण होते ते ते एका जागी साठवून परमेश्वर त्याचा स्वर्ग तयार करितो आणि जे जे वाईट त्याची रौरवाकडे रवानगी होते. या जगाच्या कारखान्यात खेळणारा आत्मा म्हणजे ईश्वराची ईच्छाशक्ती. तुम्हाला नाही का असे वाटत? आपण आपल्या पुण्याईने स्वर्गाला गेलो तर या सर्वांचा कायमचा उपभोग घेऊ. अनंत कालाच्या हिशेबात या क्षणमात्र आयुष्याची काय कथा!
विद्याधर : सुशीले, ही सारी तुझ्या कल्पनेची भरारी आहे. वस्तुस्थिती कदाचित् याहून फार निराळी असेल. हे वेड आहे, हे सोडून दे!
सुशीला : असेल, हे वेड असेल; तरी मला ते फार सुखकारक आहे! ते काढून टाकण्याची माझी इच्छा नाही.
विद्याधर : शाबास, गुणिले, शाबास!
सुशीला : (चपापून) काय म्हणालात; काय नाव घेतले आता आपण?
विद्याधर : गुणिला! का बरे, इतका चपापलीस तू?
सुशीला : गुणिला हे नाव माझ्या पतींनी लग्नाच्या गडबडीत मला सांगितले; घाबरत घाबरत चटकन् माझ्या अगदी कानात सांगितले; त्यांनी मोठ्या आवडीने माझे हे गुजराथी नाव ठेविले. माझ्या पतीखेरीज हे नाल दुस-या कोणालाही ठाऊक नव्हते!
विद्याधर : गुणिले, तू म्हणतेस ते अगदी अक्षरश: खर


text:
घोडे मध्ये तंत्र अंकित करणे | नोटी घोडे
चे तंत्र लागू करा अंकुर करणे म्हणजे घोड्याला फॉलो असल्याने शिक्षित करणे उत्तेजनावर हळूहळू आत्मविश्वास वाढविण्यासाठी आणि घोड्याच्या संपूर्ण आयुष्यासाठी एक संदर्भ म्हणून काम करण्याच्या आधारावर स्पर्श करण्याच्या आधारावर उत्तेजित होणार्‍या मालिकेद्वारे.
म्हणजेच, त्यास समजून घेण्यासाठी आणि व्यवस्थापनासाठी तंत्र किंवा कला वापरणे आवश्यक आहे, ज्याद्वारे मनुष्याला दुध देणाling्या प्राण्यामध्ये ओळख करून दिली जाते, या प्रकरणात फॉयल, जन्मानंतर लगेच.
हे तंत्रज्ञान त्याचे फायदे आहेत कारण ते स्थापित करेल माणसाशी बंध, मानवी नेतृत्त्वाची स्वीकृती, विशिष्ट उत्तेजनांना अवांछित प्रतिक्रियांचे उच्चाटन आणि वयस्कर म्हणून घोड्याच्या आयुष्यात वापरल्या जाणार्‍या युक्तीशी जुळवून घेणे.
त्याची सुरुवात झाली पाहिजे फॉलच्या आयुष्याच्या दोन आठवड्यात अंकित करणे, आम्ही आईशी संबंधात हस्तक्षेप करण्यापूर्वी, म्हणून आधी न सुरू करण्याची शिफारस केली जाते. आणि हे समजून घेण्यासाठी, आयुष्याच्या पहिल्या दिवसांमध्ये, फॉल शिकण्यासाठी एक प्रचंड प्लॅस्टिकिटी सादर करते, जेणेकरून, जर एखाद्या विशिष्ट उत्तेजनास हे सहन करणे शिकले तर ते प्रौढ झाल्यावर असेच चालू ठेवेल.
एकदा तंत्र सुरू झाले की आपण सुरुवातीस स्थिरतेसह सर्व चरण सोडले आणि पुढे जाऊ नये. हे समजून घेणे आवश्यक आहे की मोकळेपणाने उठविलेले घोडे, कळपातील कळपातील इतर प्राण्यांना ओळख दिली जाते आणि लवकरच तो त्यांच्याशी दुवा स्थापित करतो. म्हणून, हे मानणे तर्कसंगत आहे की फॉल तसेच त्याच्या स्वत: च्या प्रजातींसह एक दुवा स्थापित करतो, ते इतर व्यक्तींसह करू शकतात, मग ते मानव असोत, किंवा इतर प्रजातींचे प्राणी. जेव्हा एखाद्या व्यक्तीच्या जन्माच्या वेळी एखाद्या व्यक्तीने फॉलसह कार्य केले तेव्हा हे काय होऊ शकते आणि काय होते.
मानवाने प्रथम बिंदू म्हणून अर्ज करावा लागेल मालिश माध्यमातून संपर्क जोपर्यंत आम्ही हे पहात नाही की संपूर्ण विश्रांती आणि आत्मविश्वास दर्शविणारा फॉइल उत्तेजनावर प्रतिक्रिया देतो.


text:
रजेवरून परतताच आयुक्तांचा धडाका! | Loksatta
रजेवरून परतताच आयुक्तांचा धडाका!
पदभार स्वीकारल्यानंतर दोन महिन्यांतच तब्बल ४२ दिवसांच्या रजेवर गेलेले ठाणे महापालिकेचे आयुक्त संजीव जयस्वाल अखेर सोमवारी पालिकेत परतले.
admin | May 27, 2015 01:36 am
पदभार स्वीकारल्यानंतर दोन महिन्यांतच तब्बल ४२ दिवसांच्या रजेवर गेलेले ठाणे महापालिकेचे आयुक्त संजीव जयस्वाल अखेर सोमवारी पालिकेत परतले. आयुक्तपदी विराजमान झाल्यानंतर ठाण्यातील राजकीय व्यवस्थेशी जुळवून घेणे न जमल्याने रजेवर गेलेले जयस्वाल आता पालिकेत परतणार नाहीत, अशी चर्चा रंगत असतानाच सोमवारी कामावर रुजू होत जयस्वाल यांनी कामाचा धडाकाच लावला. रात्री अधिकाऱ्यांच्या बैठकी, भाषणबाजी केल्यानंतर मंगळवारी सकाळपासून पालकमंत्री एकनाथ शिंदे यांच्यासोबत कळवा परिसराचा दौरा करून जयस्वाल यांनी येथील राजकीय 'ठाणे'दारांशी जुळवून घेतल्याचे संकेत दिले आहेत.
ठाण्याच्या आयुक्तपदाची जबाबदारी स्वीकारल्यानंतर जयस्वाल यांनी अल्पावधीतच आपल्या भोवती वलय निर्माण केले. फोर जी तंत्रज्ञानासाठी भूमिगत वाहिन्या टाकण्याकरिता दिलेली परवानगी नाकारत रिलायन्स उद्योग समूहास तब्बल २५ कोटी रुपयांचा दंड ठोठावून त्यांनी राजकीय तसेच कॉपरेरेट क्षेत्रात जरबही निर्माण केली. तसेच पालिकेचा अर्थसंकल्प मांडतानाही करवाढ करून शिस्तीचे प्रत्यंतर दिले. मात्र, हे करत असताना शहरातील प्रस्थापित राजकीय व्यवस्थेशी बिनसल्याने जयस्वाल हे रजेवर गेल्याचे बोलले जात होते. पालकमंत्री एकनाथ िशदे आणि त्यांच्यातील विसंवादाचे किस्सेही दबक्या आवाजात चíचले जात होते. त्यामुळे रजेवर गेलेले जयस्वाल पुन्हा परतणारच नाहीत, अशी चर्चा होती. परंतु, सोमवारी जयस्वाल यांनी हे अंदाज खोटे ठरवले.
तब्बल ४२ दिवसांच्या रजेवरून परतल्यानंतर जयस्वाल यांनी सोमवारी दिवसभर शहरातील नालेसफाईची पाहणी केली. त्यानंतर सायंकाळी उशिरा प्रमुख अधिकाऱ्यांची त्यांनी बैठक घेतली. या बैठकीत जयस्वाल यांनी आपल्या रजेवर जाण्याचे कारण आणि मुख्यमंत्र्यांसोबत झालेल्या भेटीचा वृत्तान्तही सांगितल्याचे समजते. विशेष म्हणजे, सर्वसाधारण सभेच्या कामकाजासंबंधी या बैठकीत त्यांनी केलेल्या टिप्पणीवर उपस्थित अधिकाऱ्यांच्या भुवया उंचावल्याचे बोलले जाते. यासंबंधी पालिकेचे जनसंपर्क अधिकारी संदीप माळवी यांच्याशी संपर्क साधला असता आयुक्तांनी घेतलेल्या बैठकीत सर्व अधिकाऱ्यांना कामाला लागण्याच्या सूचना केल्याचे ते म्हणाले.
संजीव जयस्वाल आणि पालकमंत्र्यांच्या विसंवादाच्या चर्चा एकीकडे सुरु असताना मंगळवारी दिवसभर आयुक्तांनी पालकमंत्र्यांसोबत नालेसफाईचा पहाणी दौरा केल्याने या दोघांमध्ये नव्याने संवाद प्रस्थापित झाल्याची चर्चा रंगली होती. यावेळी कळवा खाडी तसेच या ठिकाणच्या कल्वर्टच्या कामाची संयुक्त पहाणीही या दोघांनी केली.


text: याप्रकरणी चारकोप पोलिसांनी संतोष सिंग या तरुणाला अटक केली अाहे. मालाड पश्चिम येथे राहणारा संतोष चित्रपट क्षेत्राशी संबंधीत छोटी कंत्राटे घेतो.


कोरोनाच्या संकटामुळे सध्या अनेकजण शहरांमधून आपापल्या गावी परतत आहेत. यामध्ये प्रामुख्याने मुंबई, ठाणे, पुणे या शहरांमधून लोक गावाकडे जात आहेत. पण यातील काही जणांना तिकडे गेल्यानंतर कोरोना झाल्याचे प्रकार घडले आहेत. बीड जिल्ह्यातही असेच मुंबई, ठाण्यातून आलेले 8 रुग्ण कोरोना पॉझिटिव्ह आढळल्याने खळबळ उडाली आहे.
बीड जिल्ह्यातील 66 पैकी 55 जणांचे अहवाल निगेटीव्ह आले आहेत तर 8 व्यक्तींचे अहवाल पॉझिटीव्ह आलेले आहेत. तर इत तिघांचे अहवाल येणे बाकी आहे, अशी माहिती जिल्हा आरोग्य अधिकारी डॉ.राधाकिसन पवार यांनी दिलीय. पॉझिटीव्ह आलेल्या 8 रुग्णांमध्ये केज तालुक्यातील केळगाव, चंदनसावरगाव आणि गेवराई तालुक्यातील इटकूर आणि बीड इथल्या रुग्णांचा समावेश आहे.
केज तालुक्यातील चंदनसावरगाव इथं पॉझिटिव्ह आढळलेला युवक मुंबईमधून विनापास आलेला होता. हा युवक कळंब इथं आल्यानंतर त्याला घ्यायला गावातील दोघे गेले होते. विशेष म्हणजे तो आल्यानंतर क्वारंटाईन झालेला नव्हता, अशी माहिती चंदनसावरगाव ग्रामस्थांनी दिली आहे. तर इटकूर इथं आढळून आलेल्या रुग्णांमध्ये कोरोनामधून बरी झालेल्या मुलीची 35 वर्षीय आई पॉझिटीव्ह आढळून आली आहे. बीडमध्ये ठाण्यामधून आलेले दोघे आहे. त्याचे वय 22 आणि 44 आहे. तर 16, 14 आणि 36 वर्षांते तीन रुग्ण हे ठाण्यामधून आलेले आहेत. दरम्यान आष्टी तालुक्यातील आढळलेल्या 7 रुग्णांपैकी एका महिलेचा मृत्यू झाला आहे. तर र्वरित 6 जणांना पुण्याला पाठवण्यात आले आहे.


आठवडयामध्ये सरासरी 15 तास काम करूनसुध्दा आरामात राहता येईल. म्हणजेच प्रचंड भरभराटीमुळे माणूस अफाट प्रगती करेल आणि त्याला घाण्याला जुंपलेल्या बैलासारखं सतत काम करत राहावं लागणार नाही असा केन्सचा आशावाद होता. केन्सच्या म्हणण्यानुसार खरंच भांडवलशाही अर्थव्यवस्था विलक्षण वेगानं वाढली. तसंच तंत्रज्ञानामध्येही खूप सुधारणा झाल्या. पण कामाचे तास मात्र त्या वेगानं घटले नाहीत. केन्सच्या काळातल्या आठवडयाला सरासरी 45 तासांच्या कामाचा आकडा 2030 साली फार फार तर 35 तासांवर उतरेल असं आता मानलं जातं. असं का व्हावं? याचं उत्तर म्हणजे अर्थातच ही समृध्दी सगळीकडे एकसारखी आली नाही; पण त्याहून महत्त्वाचं म्हणजे ज्यांना या समृध्दीचा लाभ मिळाला त्यांनीसुध्दा आपलं काम कमी केलंच नाही! उलट या लोकांनी आणखी समृध्दी म्हणजे आणखी पैसा कमावण्यासाठी जंग जंग पछाडलं आणि ज्या गोष्टीमुळे त्यांची कामातून सुटका होणं अपेक्षित होतं त्यामध्ये आणखी वाढ करून घेण्यासाठी आपलं काम काही कमी केलं नाही.
इंटरनेट, इमेल, फेसबुक, मोबाईल वगैरे गोष्टींचंही तसंच आहे. या सगळयांमुळे आपलं संभाषण विलक्षण वेगानं होऊ शकेल आणि उरलेला वेळ आपण आपल्या मुख्य कामांमध्ये घालवू असं पूर्वीपासूनच मानलं जातं. प्रत्यक्षातलं चित्र मात्र एकदम वेगळंच आहे. या साधनांनी/उपकरणांनी आपलं सगळं आयुष्य इतकं व्यापून टाकलं आहे की 'मुख्य किंवा इतर आयुष्य म्हणजे काय?' असा प्रश्न पडावा अशी परिस्थिती आता निर्माण झाली आहे. केन्सनं जो आशावाद अर्थशास्त्राच्या संदर्भात मांडला होता तो माणसानं खोटा ठरवून स्वत:च्याच पायांवर धोंडा मारून घेतला आणि आता संवाद-संभाषण-करमणूक यांच्या संदर्भात तेच होतं आहे!
अनेक मानसोपचारतज्ज्ञ आता 'इंटरनेटचं व्यसन' हे इतर व्यसनांप्रमाणेच भयंकर असतं असं म्हणतात. या व्यसनाला इतर आजारांचा दर्जा द्यावा असं ते म्हणतात. कुठल्याही व्यसनाच्या बाबतीत आढळून येणाऱ्या गोष्टी इंटरनेटच्या व्यसनातही आढळून येतात असं मानसोपचारतज्ज्ञ म्हणतात. खाणं तसंच झोप यांच्यावरची वासना उडणं, दर वेळी आपल्या व्यसनाची तल्लफ भागवण्यासाठी पूर्वीपेक्षा जास्त 'डोस' लागणं या गोष्टी इंटरनेटचं व्यसन लागलेल्या माणसांच्या बाबतीत आढळून येतात. इथे 'डोस' म्हणजे त्या माणसाला नवनव्या इमेल्स आलेल्या असणं किंवा फेसबुकवर लोकांनी त्याच्याविषयी लिहिलेलं असणं, त्याच्या अपडेट्सना 'लाईक' करणं असे प्रकार असतात. पण यातून इंटरनेटचं व्यसन लागलेल्या माणसांची निराशा सातत्यानं वाढतच जाते. कारण त्यांना कुणाची इमेल आलेली नसेल किंवा खूप कमी इमेल्स आलेल्या असतील तसंच फेसबुकवर काही नवं घडलेलं नसेल तर वैतागून जाऊन हे लोक परतपरत आपल्या इमेल्स चेक करणं किंवा फेसबुकवर जाणं असले प्रकार करायला लागतात. या खेपेला तरी आपल्याला इमेल्स आल्या असतील किंवा फेसबुकवर काहीतरी घडलेलं असेल अशी आशा त्यांना वाटत असते. यातून त्यांचा त्रागा वाढत जातो. हे लोक समाज, कुटुंब, खरे मित्र यांच्यापासून दूर जायला लागतात. हळूहळू याचं रूपांतर गंभीर नैराश्यामध्ये व्हायला लागतं. त्यातून ऑनलाईन गेम्स खेळणं, सैरभैर अवस्थेत इंटरनेटवरच्या कुठल्याही वेबसाईट्स बघत राहणं आणि कित्येकदा तर पॉर्नोग्राफिक वेबसाईट्सवर तासनतास घालवणं असे प्रकार यातून सुरू होतात.
मानसशास्त्राचा सुप्रसिध्द अभ्यासक सिग्मंड फ्रॉईड यानं आपल्या लेखात माणूस स्वत:च्याच प्रेमात बुडाल्यासारखा कसा वागायला लागतो याविषयी लिहिलं आहे. तशीच परिस्थिती इंटरनेट आणि मोबाईल आपल्या बाबतीत तयार करतात असं अनेक अभ्यासक म्हणतात. आपल्याला इतरांकडून इमेल्स यायला हवं असणं, फेसबुकवरच्या आपल्या गोतावळयामध्ये सतत काहीतरी होत असणं, मोबाईलवर आपल्याला सतत फोन किंवा एसएमएस येणं याकडे आपल्यापैकी काही जण सातत्यानं नजर लावून बसतात. या सगळयाचं रुपांतर व्यसनामध्ये कधी होतं हे समजतसुध्दा नाही. इंटरनेट आणि मोबाईल यांच्या अतिवापरातून काही माणसं अशा प्रकारे स्वत:मध्ये इतका मग्न होऊन जातात की त्यांना सतत आपल्याला सुखद वाटतील अशा संवेदनांचा शोध घ्यावासा वाटतो. त्यातूनच सतत इमेल्स चेक करणं, फेसबुकवर जाणं, मोबाईल चेक करणं असे प्रकार वाढीला ल


text:
Alastair Cook wins toss and elects to bat in 1st Test vs India रूटने काढले 'शंभर'चे खणखणीत नाणे | eSakal
रूटने काढले 'शंभर'चे खणखणीत नाणे
काही दिवसांपूर्वी न्यूझीलंडविरुद्धच्या मालिकेत मर्दुमकी गाजवून कसोटी क्रमवारीत अव्वल ठरलेल्या भारतीयांची गोलंदाजी फलंदाजीस साथ देणाऱ्या खेळपट्टीवर रूट व मोईन यांनी पहिल्या दिवशी तरी चिल्लर ठरवली. 93 षटकांच्या खेळात अवघे चारच फलंदाज बाद झाले.
राजकोट - यमजान देशात सर्वत्र शंभराच्या चलनी नोटांचे महत्त्व वाढले असताना इंग्लंडच्या ज्यो रूटने शतकाचे खणखणीत नाणे सादर केले. त्याच्या पावलावर पाऊल टाकणारा मोईन अलीही शतकाच्या उंबरठ्यावर उभा आहे. या दोघांनी भारतीय गोलंदाजांना पुरते निष्प्रभ केले. त्यामुळे इंग्लंडने पहिल्या कसोटी क्रिकेट सामन्यात पहिल्या दिवसअखेर 4 बाद 311 अशी भक्कम सुरवात केली.
काही दिवसांपूर्वी न्यूझीलंडविरुद्धच्या मालिकेत मर्दुमकी गाजवून कसोटी क्रमवारीत अव्वल ठरलेल्या भारतीयांची गोलंदाजी फलंदाजीस साथ देणाऱ्या खेळपट्टीवर रूट व मोईन यांनी पहिल्या दिवशी तरी चिल्लर ठरवली. 93 षटकांच्या खेळात अवघे चारच फलंदाज बाद झाले. उपाहार ते चहापान या सत्रात भारताला एकही यश मिळाले नाही. येथेच भारतीय गोलंदाजीची निष्प्रभता अधोरेखित झाली. त्यातच क्षेत्ररक्षणातील ढिसाळपणाही भोवला.
कसोटी क्रिकेटमध्ये मधल्या फळीतील सर्वोत्तम फलंदाज म्हणून विराट कोहलीशी रूटची तुलना केली जाते. त्याने पाच सामन्यांच्या मालिकेत पहिल्याच दिवशी इंग्लंडची पाळेमुळे घट्ट रोवली. सहजसुंदर फलंदाजी करत त्याने लीलया तीन अंकी धावसंख्या पार केली. 11 चौकार व एका षटकारासह त्याने 124 धावा केल्या. त्याने मोईनसह चौथ्या विकेटसाठी 3.70 च्या सरासरीने 179 धावांची भागीदारी केली. कसोटी क्रिकेटमध्ये ही सरासरी वर्चस्व सिद्ध करणारी असते. नऊ चौकार मारणारा मोईन 99 धावांवर नाबाद राहिला आहे.
कसोटी पदार्पण करणाऱ्या राजकोटची खेळपट्टी पहिले दोन दिवस तरी फलंदाजीस साह्य करणारी आहे. अशा खेळपट्टीवर प्रथम फलंदाजी करण्याची संधी नाणेफेक जिंकल्यामुळे इंग्लंडला मिळाली. सुरवातीलाच इंग्लंडला बॅकफूटवर ठेवण्याची संधी भारताला मिळाली होती; परंतु क्षेत्ररक्षणातील ढिलाईने ही संधी गमावली. महंमद शमीच्या तिसऱ्याच चेंडूवर कुकचा झेल गलीमध्ये अजिंक्‍य रहाणेने सोडला. त्यानंतर विराट कोहलीनेही अशीच संधी सोडली. या संधीचा फायदा घेत कुकने कसोटी पदार्पण करणाऱ्या 19 वर्षीय हमीदसह 47 धावांची सलामी दिली. अखेर रवींद्र जडेजाने ही जोडी फोडली.
डीआरएसचा वापर करावा की नाही अशा संभ्रमात असलेल्या कुकने पंचांचा पायचीतचा निर्णय मान्य केला; पण रिप्लेमध्ये त्याच्या पायाला लागलेला चेंडू यष्टींच्या बाहेर जात असल्याचे दिसून आले. ज्यो रूट मैदानावर आला तोपर्यंत इंग्लिश फलंदाजांना खेळपट्टीचा अंदाज आला होता. हमीद आत्मविश्‍वासाने फलंदाजी करत होता; परंतु अश्‍विनच्या चेंडूवर तो पायचीत झाला. या वेळी त्याने डीआरएसचा वापर केला; परंतु तो बाद असल्याचेच स्पष्ट झाले. उपाहाराच्या अखेरच्या षटकात अश्‍विनने डकेटला बाद केले. इंग्लंडची 3 बाद 102 अशी अवस्था झाली होती, त्या वेळी भारताचे 75 टक्के वर्चस्व होते. पण, उपाहारानंतरचा खेळ सुरू झाला आणि रूट-मोईन यांनी भारतीय गोलंदाजांचा "खेळ' केला. खेळपट्टी फलंदाजीस अनुकूल असताना गोलंदाजी करावी लागली, तर हाताशी अतिरिक्त गोलंदाज असावा म्हणून पाच गोलंदाज खेळवणाऱ्या भारताचे पाचही गोलंदाज पुढच्या दोन सत्रांत अपयशी ठरले. लेगस्पिनर अमित मिश्रा तर फुलटॉस चेंडूच अधिक टाकत होता. त्यामुळे त्याच्या गोलंदाजीची सरासरी 4.20 अशी होती.
भारताकडून सर्वाधिक षटके अर्थातच अश्‍विनने टाकली; पण 31 षटकांत त्याने शतकी धावा दिल्या. यावरून भारतीय गोलंदाजांचे अपयश स्पष्ट झाले. पहिल्या दिवसाचा खेळ संपता संपता उमेश यादवने रूटला बाद केले. हाच काय तो दिलासा मिळाला.
Web Title: Alastair Cook wins toss and elects to bat in 1st Test vs India


े. कमीतकमी आपले अपत्य अत्यंत हीन व्यतिरेकी संगीत टाळायला लागेल आणि त्या प्रकाराच्या संगीतातील फक्त उच्च दर्जाचे संगीत ऎकेल. खरे तर, घरांत सुरु असलेले पारंपारिक वाद्यांवर वाजविलेले सुमधुर संगीत, जे ऎकून कुटुम्बातील सर्वच लोकांचे अंतःकरण सुसंस्कृत होईल, असेच असावे.
आपल्या अपत्याच्या सर्व प्रश्नांची युक्तार्थ उत्तरे देण्याचा वेळ काढून प्रयत्न करणे नक्कीच हितकारक आहे. कुठल्याही प्रथेचा किंवा नियमाचा आपल्या चित्तावर कसा परिणाम होतो त्याचे पूर्ण स्पष्टीकरण करा. त्यामुळे ती प्रथा किंवा तो नियम उत्साहाने आचरणात आणण्याची शक्यता मोठ्या प्रमाणाने वाढते. आणि कदाचित् आपले अपत्य प्रेरणा मिळाल्याने इतर हिंदु युवकयुवतींना या प्रथांचे अनुकरण करण्याचे प्रोत्साहन देईल!


text:
Marathi News » Opinion » Why three top congress leader left party, know political undercurrents
काँग्रेसनं जयपूरमध्ये विचारमंथन केलं तरी त्यानंतर तीन दिग्गजांनी पक्ष सोडला
tv9 Special : कपिल सिब्बल यांचा मुद्दा वेगळा आहे. ते काँग्रेसमधील संघटनात्मक बदलासाठी सातत्याने आग्रही होते. पण त्यांच्या बोलण्याकडेही दुर्लक्ष केलं गेलं. त्यामुळे त्यांना वेगळा निर्णय घेणं भाग होतं.
May 25, 2022 | 6:09 PM
नवी दिल्ली: गेल्याच आठवड्यात उदयपूर येथे काँग्रेसचं (congress) नव संकल्प चिंतन शिबीर पार पडलं. या शिबिरात अनेक मुद्द्यांवर चर्चा झाली. काँग्रेसचं पुनरुज्जीवन करणं हा या चर्चेचा मुख्य गाभा होता. त्यामुळे काँग्रेस अंग झटकून पुन्हा एकदा भरारी घेईल असं वाटत होतं. मात्र, असं वाटत असतानाच काँग्रेसला एकापाठोपाठ एक तीन असे बडे धक्के बसले. एक म्हणजे पंजाबमधील काँग्रेसचे मास लीडर असलेल्या सुनील जाखडांनी (sunil jakhar) पक्षाला सोडचिठ्ठी दिली. त्यानंतर ऐन गुजरात विधानसभा निवडणुकीच्या पार्श्वभूमीवर हार्दिक पटेल यांनी काँग्रेसला सोडचिठ्ठी दिली. या धक्क्यातून काँग्रेस सावरत असतानाच काँग्रेसचे जुने आणि ज्येष्ठ नेते कपिल सिब्बल (kapil sibal) यांनीही आज काँग्रेसला रामराम केला. त्यामुळे काँग्रेसच्या नव संकल्पांनाच खिळ बसली आहे. चिंतन शिबिरानंतरच हे तिन्ही नेते पक्षाला सोडून गेले हे विशेष. त्यामुळे काँग्रेसचं चिंतन शिबीर फोल गेलं? त्यातून काहीच आऊटपूट आलं नाही? राहुल गांधींबाबतची या नेत्यांची आशा मावळली की आपल्याला सोडून जायचंय हे आधीच या नेत्यांनी ठरवलं होतं का? असे एक ना अनेक प्रश्न या निमित्ताने उपस्थित झाले आहेत.
सवंग नेत्यांच्या नादी लागल्याने आत्मघात
काँग्रेस सोडून जाणाऱ्या प्रत्येकाची वेगवेगळी कारणं आहेत. सुनील जाखड यांच्याकडे दुर्लक्ष झालं. नवज्योत सिंग सिद्धू सारख्या अति सामान्य कुवतीच्या नेत्यावर विश्वास ठेवून काँग्रेसने आपला घात करून घेतला. कॅप्टन अमरिंदर सिंग पहिले गमावले. त्यानंतर जाखड गमावले. अशा चांगल्या नेत्यांना सांभाळणं काँग्रेसची जबाबदारी होती. पण त्यांनी ते केलं नाही. हार्दिक पटेलवर विश्वास ठेवण्याची काँग्रेसने चूक केली. जी चूक सिद्धूंच्याबाबत केली, तिच हार्दिकबाबत केली. उद्या हार्दिक पटेलने भाजपमध्ये प्रवेश केला तर भाजप त्यांना एवढं महत्त्व देणार नाही. हार्दिक पटेल सारख्या सवंग आणि उथळ नेत्यावर विश्वास ठेवण्याची काँग्रेसने चूक केली. तिच चूक बिहारमध्ये कन्हैय्या कुमारवर विश्वास ठेवून करत आहेत, असं एनालायजर न्यूजचे संपादक सुशील कुलकर्णी यांनी सांगितलं.
कपिल सिब्बल यांचा मुद्दा वेगळा आहे. ते काँग्रेसमधील संघटनात्मक बदलासाठी सातत्याने आग्रही होते. पण त्यांच्या बोलण्याकडेही दुर्लक्ष केलं गेलं. त्यामुळे त्यांना वेगळा निर्णय घेणं भाग होतं. त्यामुळे ते सपाकडे गेले. अपक्ष असले तरी सपाचा त्यांना पाठिंबा मिळतोय हे विशेष आहे. दुसरं म्हणजे काँग्रेस हा प्रादेशिक पक्षांच्या नादाला लागून संपत आहे. महाराष्ट्रात राष्ट्रवादी आणि शिवसेनेच्या नादी लागले. ज्यांनी काँग्रेसला संपवण्याचा प्रयत्न केला. त्यांच्यासोबतच ते गेले, असंही कुलकर्णी यांनी सांगितलं.
आगामी काळात पडझड सुरूच राहील
चिंतन शिबिरातील एकमेव मुद्दा म्हणजे कुटुंबाला तिकीट द्यायचं नाही. पण जी-23 ग्रुप म्हणतोय गांधींच्या व्यक्तिरिक्त काँग्रेसचा विचार करा. काँग्रेस शून्यावर आलेलीच आहे. त्यामुळे काँग्रेसचं अजून काही नुकसान होणार नाही. तिथे हा बदलाचा विचार होत नाही. त्यामुळे चिंतन शिबीरात काँग्रेसच्या नेतृत्वाच्या बदलावर चिंतन झालंच नाही. उलट नेतृत्वाकडे पुन्हा अधिकार देऊन प्रभावी नेत्यांना संपवण्याचे उद्योग झाले. त्यामुळे या चिंतन शिबिराचा फायदा होणार नाही. झालंच तर नुकसान होईल. महाराष्ट्राचंच उदाहरण द्यायचं तर देशमुख कुटुंबातून कुणाला तिकीट द्यायचं? थोरात कुटुंबातून कुणाला तिकीट द्यायचं? हे मुद्दे येतीलच. त्यामुळे येणाऱ्या काळात या प्रभावी नेत्यांना आपल्या राजकीय भवितव्यासाठी इतर पक्षात जावसं वाटेल आणि ते जातील. त्यामुळे या शिबिरातून आऊटपूट काही आलं नाही, उलट नुकसान झालं. आगामी काळात ही पडझड सुरूच राहील, असं सुशील कुलकर्णी यांनी सांगितलं.
गांधी परिवारावर नाराजी व्यक्त करण्याच