text:
जार.क्र.मनपा/सी.आर.ओ./ 903 /2019-2020
प्रति,
मा.संपादक/जाहिरात व्यवस्थापक
देनिक
विषय :- वर्तमान पत्राच जाहिरात प्रसिध्ध करणेबाबत.
महोदय,
उपरोक्त विषयानुसार आपणास कल्याण्यात येते की, सोबत जोडलेली मिरा भाईदर महानगरपालिकेची जाहिरात दि. 90 / 0 / 2019 सोंजी वर्तमानपत्राच प्रसिध्ध करण्यात यावी.
जाहिरात प्रसिध्धीकरिता सूचना :-
1) सदर जाहिरात हि शासकीय दुराप्रमाणे प्रसिध्ध करणे, आपणास बंधनकारक राहिल.
2) सदर जाहिरातीत १० फोन्टपर्यंतच्या साईजच्या कर्मीत-कर्मी जागेचा वापर करून जाहिरात प्रसिध्ध करावी.
3) सदर जाहिरात प्रसिध्ध करतेवेळी महानगरपालिकेचा लोगां प्रसिध्ध करणे आवश्यक राहिल.
4) सदर जाहिरातीत _URL_ या महानगरपालिकेच्या वेबसाइटचा उल्लेख करावा.
5) जाहिरात प्रसिध्ध करतेवेळी जनसंपर्क विभागातील जायक क्रमांकाचा उल्लेख करावा.
6) जाहिरातीत छपाई चुक हळत्यास, आपणास विनमृत्यु पुढील अंकांत जाहिरात प्रसिध्ध करणे बंधनकारक राहिल.
7) जाहिरात प्रसिध्ध केलेलाबाबत वृत्तपत्राच्या चार प्रती दुस-या दिवशी कायोल्यात सादर करणे आवश्यक राहिल.
8) जाहिरात प्रसिध्ध केलेले वर्तमान पत्राचे बिंब १५ दिवशात या कायोल्यास सादर करावे.
9) पार्टिवेलेला आर.ओ. मध्ये कुटलाही फेरफार करून नये.
10) पार्टिवेलेला आर.ओ. आपल्याच चुत्तपत्राच्या नावानिर्दिशी पार्टिवेला आहे, याची पूर्ण खात्री करावी व व्यापारात चुत्तपत्राच जाहिरात प्रसिध्ध करावी.
11) काही शेका असल्यास जनसंपर्क विभागाशी संपर्क कराया.
यरील सुचनाचे अधीन राहून, काटकोहरूपणे पालन करणे आपणास बंधनकारक राहिल.
(राजकुमार घरत)
प्र.जनसंपर्क अधिकारी
मिरा भाईदर महानगरपालिका
जा.क्र.मन्या/पी.आर.ओ./ 902 /२०१९-२०२०
प्रति,
मा.संपादक/जाहिरात व्यवस्थापक
देनिक: सितंबर 15, 2019
चिन्हण: वर्तमान पत्राचे जाहिरात प्रसिद्ध करणारात.
महोदय,
उपरोक्त चिन्हानुसार आपणांस कठोरवणात येते की, सोबत जोडलेली मिरा भाईदर महानगरपालिकेची जाहिरात दि. ८/१०/२०१९ रोजी वर्तमानप्रताप प्रसिद्ध करण्यात यायी.
जाहिरात प्रसिद्धीकरिता सुचना:
1) सदर जाहिरात हि शासकीय दरारामाणे प्रसिद्ध करणे, आपणांस बंधनकारक राहिल.
2) सदर जाहिरातीत १० कोंपन्यातच्या साईजच्या कमीत-कमी जागेचा वापर करणे जाहिरात प्रसिद्ध करण्यात.
3) सदर जाहिरात प्रसिद्ध करतेवेळी महानगरपालिकेच्या लंगो प्रसिद्ध करणे आवश्यक राहिल.
4) सदर जाहिरातीत _URL_ या महानगरपालिकेच्या वेबसाइटच्या उल्लेख कराया.
5) जाहिरात प्रसिद्ध करतेवेळी जनसंपक विभागातील जावक क्रमांकाचा उल्लेख करावा.
6) जाहिरातीत छपाई चुक झाल्यास, आपणांस विनामुळ्य पुढील अंकांत जाहिरात प्रसिद्ध करणे बंधनकारक राहिल.
7) जाहिरात प्रसिद्ध केलेल्याच्या चार प्रती दुसऱ्या दिवशी कार्यालयात सादर करणे आवश्यक राहिल.
8) जाहिरात प्रसिद्ध केलेले वर्तमान पत्राचे खिल १४ दिवसांत या कार्यालयास सादर करावे.
9) पातविलेल्या आर.ओ. मध्ये कुटलाही फरफार करु नये.
10) पातविलेल्या आर.ओ. आपल्याच दुसऱ्याच्या नावानिशी प्रादायला आहे, याची पुर्ण खात्री करावी व व्यापारात दुसऱ्याच्या जाहिरात प्रसिद्ध करावी.
11) काही शंका असल्यास जनसंपक विभागातील संपर्क कराया.
वरील सुचनाचे अर्धन राहून, काटेकोरणे पालन करणे आपणांस बंधनकारक राहिल.
(राजकुमार घरत)
प्र.जनसंपक अधिकारी
मिरा भाईदर महानगरपालिका
जा.क्र.मनया/पी.आर.ओ./ 908 /2019-2020
दिनेक- ८/१९७ नवनेत्र
विषय :- वर्तमान प्रताप जाहिरात प्रसिद्ध करण्याबाबत.
महोदय,
उपरोक्त विषयानुसार आपणांस कठविण्यात येते की, संबंध जोडलेली मिरा भाईदर महानगरपालिकेची जाहिरात दि. 9010 /2019 रोजी वर्तमानप्रताप प्रसिद्ध करण्यात यावी.
जाहिरात प्रसिद्धीकरिता सूचना :-
१) सदर जाहिरात हि शासकीय दरारामाणे प्रसिद्ध करणे, आपणांस बंधनकारक राहिल.
२) सदर जाहिरातीत १० फोन्टपेच्या साईजच्या कर्मी-कर्मी जागेवा वापर करून जाहिरात प्रसिद्ध करावी.
३) सदर जाहिरात प्रसिद्ध करतेवेळी महानगरपालिकेच्या लोगां प्रसिद्ध करणे आवश्यक राहिल.
४) सदर जाहिरातीत _URL_ या महानगरपालिकेच्या वेबसाइटच्या उल्लेख करावा.
५) जाहिरात प्रसिद्ध करतेवेळी जनसंपर्क विभागातील जावक क्रमकारा उल्लेख करावा.
६) जाहिरातीत हुपाई चुक झाल्यास, आपणांस खिनामुख्य पुढील अंकांत जाहिरात प्रसिद्ध करणे बंधनकारक राहिल.
७) जाहिरात प्रसिद्ध केलेल्याबाबत चूपचाच्या चार प्रती दुस-या दिवशी कार्यालयात सादर करणे आवश्यक राहिल.
८) जाहिरात प्रसिद्ध केलेले वर्तमान पावचे दिव १५ दिवसात या कार्यालयास साद


text:
ठाकरे सरकारची घोषणा, Corona मुळे मृत्यू झालेल्यांच्या कुटुंबीयांना 50 हजारांची करणार मदत
ठाकरे सरकारची घोषणा, कोरोनामुळे मृत्यू झालेल्यांच्या कुटुंबीयांना 50 हजारांची करणार मदत
जिथे मृताच्या नातेवाईकांना अर्ज करावा लागेल. त्यानंतर नुकसान भरपाईची रक्कम त्यांच्या खात्यात जमा केली जाईल.
27 Nov, 2021, 3:33 am
महाराष्ट्र (Maharashtra) मध्ये उद्धव ठाकरे (Uddhav Thackeray) सरकारने कोरोनामुळे (Covid-19) मृत्युमुखी पडलेल्यांच्या कुटुंबीयांना 50 हजार रुपयांची मदत जाहीर केली आहे. यासाठी स्वतंत्र पोर्टल तयार करण्यात येणार असल्याचे सरकारचे म्हणणे आहे. जिथे मृताच्या नातेवाईकांना अर्ज करावा लागेल. त्यानंतर नुकसान भरपाईची रक्कम त्यांच्या खात्यात जमा केली जाईल.
विशेष म्हणजे, भारतातील कोरोनामुळे मृत्यूमुखी पडलेल्या लोकांना 50 हजारांची एक्स-ग्रेशिया देण्याच्या केंद्राच्या योजनेला सर्वोच्च न्यायालयाने मंजुरी दिली आहे. त्यानंतर हा निर्णय घेण्यात आला आहे. न्यायालयाने म्हटले होते की मृतांच्या पुढील नातेवाईकांना 50 हजारांची रक्कम दिली जाईल आणि ती केंद्र आणि राज्य विविध परोपकारी योजनांतर्गत अदा करेल.
राज्यात लवकरच भाजप सरकार, नारायण राणेंचं भाकीत
कोरोनाच्या बाबतीत महाराष्ट्र हे देशातील सर्वाधिक प्रभावित राज्य ठरले आहे
महाराष्ट्र हे कोरोना संसर्गाच्या बाबतीत देशातील सर्वात जास्त प्रभावित राज्यांपैकी एक आहे. आतापर्यंत येथे सुमारे 65 लाख लोकांना कोरोनाची लागण झाली असून 1 लाख 40 हजार 857 लोकांना या विषाणूमुळे आपला जीव गमवावा लागला आहे. यामध्ये शुक्रवारी मृत्यू झालेल्या 50 जणांचा समावेश आहे.
Maharashtra Government to give Rs 50,000 aid to kins or immediate relatives of people who lost their lives due to #COVID19
केंद्रीय आरोग्य मंत्रालयाने शुक्रवारी 26 नोव्हेंबर रोजी जारी केलेल्या आकडेवारीनुसार, 24 तासांत देशात कोरोनाचे 10,549 नवीन रुग्ण आढळले आहेत. याशिवाय काल 488 रुग्णांचा कोरोनामुळे मृत्यू झाला आहे. त्यापैकी केरळमध्ये 24 तासांत 56, महाराष्ट्रात 50, तामिळनाडूमध्ये 17 आणि पश्चिम बंगालमध्ये 11 रुग्णांचा मृत्यू झाला.
बंगळुरू महाविद्यालयातील 12 विद्यार्थी पॉझिटिव्ह
दरम्यान, बंगळुरूमधील एका नर्सिंग कॉलेजच्या 12 विद्यार्थ्यांचा कोरोना अहवाल पॉझिटिव्ह आला आहे. मोठी गोष्ट म्हणजे त्यापैकी 11 जणांना कोरोना लसीचे दोन्ही डोस मिळाले होते. केवळ नऊ विद्यार्थ्यांमध्ये कोरोनाची लक्षणे आढळून आल्याचे सांगण्यात येत आहे. यापूर्वी कर्नाटकातील धारवाड येथील वैद्यकीय महाविद्यालयात 66 हून अधिक कोरोना बाधित आढळले होते.

dataset: uonlp/CulturaX

config: mr


मुंबई वृत्तान्त
ठाणे वृत्तान्त
महामुंबई वृत्तान्त
नाशिक वृत्तान्त
नागपूर वृत्तान्त
- दिवाळीत विमान, खासगी बसेसचे भाडे दुप्पट
- ध्वनी प्रदूषणाबाबत निवासी क्षेत्र व फटाक्यांसाठी शासनाचे वेगवेगळे निकष
नगर/पश्चिम महाराष्ट्र वृत्तान्त
- कोल्हापूर महापालिकेची बँक हमी प्रदूषण नियंत्रण मंडळाकडून जप्त
- 'आयआरबी' कर्मचा-यांना टोप गावातून पिटाळले
मराठवाडा वृत्तान्त
रविवार वृत्तान्त
विदर्भरंग
मोस्ट कमेन्टेड
- शिवसेनेला फक्त दोनच मंत्रिपदे!
- अमेरिकन छायाचित्रकाराकडून मोदींच्या फेसबूक पेजवर उचलेगिरीचा आरोप
- गडकरींना दिल्लीश्वरांचा आशीर्वाद
- संघशक्तीच्या मैदानात शिवशक्तीकडून भीमशक्तीचा पराभव
- गड जिंकण्याची घाई
- दूध कसे परवडणार?
- दिवाळीत पोलिसांना उसंत पण सतर्कता कायम
मोस्ट रीड
- सेनानेत्यांची दारातूनच बोळवण
- शिवसेनेला फक्त दोनच मंत्रिपदे!
- भाजपसोबत युती करण्यास कुठलीही अडचण नाही - उध्दव ठाकरे
- शहांच्या आदेशाने प्रदेश भाजपमध्ये शिस्त
- महापौरांच्या नृत्यानंतर अधिकाऱ्यांचा धास्तावलेला 'पदन्यास'!
- बंगले रिकामे करण्याच्या नोटिसांमुळे माजी मंत्र्यांची धावपळ
- अजितदादा, भुजबळ, तटकरेंचे भवितव्य भाजपच्या हाती
- लोकप्रभा दिवाळी अंक २०१४
महिलांवर होणाऱ्या लैंगिक अत्याचाराचा सक्षमतेने मुकाबला करण्यासाठी जे. एस. वर्मा समितीने कायद्यात सुधारणा करण्याबाबत शिफारशी केल्या असून सरकार त्याचा योग्य पद्धतीने पाठपुरावा करील, असे पंतप्रधान डॉ. मनमोहन सिंग यांनी स्पष्ट केले आहे.
माजी सरन्यायाधीश वर्मा यांच्यासह त्यांच्या समितीमध्ये असलेले दोन माजी न्यायाधीश लीला सेठ आणि जी. सुब्रह्मण्यम यांचे पत्र पाठवून पंतप्रधानांनी आभार मानले आहेत. दिल्ली सामूहिक बलात्कार आणि हत्याकांड घडल्यानंतर सरकारने वर्मा समिती स्थापन केली होती. त्यांनी केवळ एका महिन्याच्या कालावधीत आपला अहवाल दिला.
समितीने केवळ ३० दिवसांत आपला अहवाल दिला, त्यावरून समितीच्या सदस्यांची बांधीलकी आणि सार्वजनिक हितासाठी असलेली तळमळ दिसून येत आहे. त्यामुळे सरकार आपल्या शिफारशींचा पाठपुरावा योग्य पद्धतीने करील, असे पंतप्रधानांनी आपल्या पत्रात म्हटले आहे.
समितीच्या सदस्यांच्या कामाप्रती असलेल्या निष्ठेबद्दलही पंतप्रधानांनी समितीचे आभार मानले आहेत. वर्मा समितीने बलात्कार आणि हत्या यासाठी २० वर्षांची, सामूहिक बलात्कारासाठी जन्मठेपेची शिक्षा ठोठावण्याची शिफारस केली आहे. तथापि, या दोषासाठी मृत्युदंडाची शिक्षा देण्याची शिफारस समितीने केलेली
नाही.
आपल्या ६३० पानांच्या अहवालात समितीने फौजदारी कायद्यात विविध सुधारणा सुचविल्या आहेत. पोलीस आणि जनसेवक यांच्यासह अन्य बलात्काऱ्यांकडून झालेल्या अत्याचारासाठी कडक शिक्षा करण्याची शिफारस समितीने केली आहे.


धी समाप्त झाल्यावरही संबंधित व्यक्तीने महानगरपालिकेची इमारत रिकामी केली नाही तर आयुक्त परत त्या व्यक्तीस 15 दिवसांच्या आत इमारत रिकामी करण्याचे आदेश काढेल. आयुक्ताने वरीलप्रमाणे दिलेले आदेश हे अंतिम स्वरुपाचे असतील आणि अशा आदेशाला न्यायालयात आव्हान देता येणार नाही. अशा आदेशामधील सूचनांचे पालन संबंधित व्यक्तीने न केल्यास 15 दिवसांनंतर आयुक्त त्या व्यक्तीला त्या जागेमधून निष्कासित करु शकेल. यासंबंधी तरतूदी महानगरपालिकेच्या तीनही अधिनियमात करण्यात यावी असा निर्णय घेण्यात आला आहे.
महानगरपालिकेकडे असलेल्या शिलकी रकमेची गुंतवणूक "केंद्र शासन/ महाराष्ट्र राज्य शासन/ शासनाचे उपक्रम/ वित्तीय संस्था/ युनिट ट्रस्ट ऑफ इंडिया यांचे रोखे व ऋणपत्र" यामध्येही महानगरपालिका करु शकेल अशी तरतूद महानगरपालिकेच्या तीनही अधिनियमात करण्याचे ठरले आहे.
काही कारणास्तव महानगरपालिकेस आर्थिक वर्षाच्या पूर्वी अर्थसंकल्प स्विकृत करणे शक्य झाले नाही तर आयुक्तांनी तयार केलेले जमाखर्चाचे अंदाजपत्रक अधिनियमातील तरतुदीनुसार अर्थसंकल्प स्विकृत होईपर्यंत, त्या वर्षासाठीचा अर्थसंकल्प म्हणून समजण्याची तरतूद नागपूर शहर महानगरपालिका अधिनियमात आहे. सदर तरतुद मुंबई महानगरपालिका अधिनियम व मुंबई प्रांतिक महानगरपालिका अधिनियमामध्येही समाविष्ट करण्यात यावी असा निर्णय घेण्यात आला आहे.
मुंबई प्रांतिक महानगरपालिका अधिनियम,1949 मध्ये रुपये 400/- पेक्षा अधिक वेतन असलेल्या पदांच्या बाबतीत महानगरपालिकेकडे कायम व आयुक्तांकडे तात्पुरत्या स्वरुपाच्या नेमणुकीचे अधिकार आहेत. सदर वेतनावर आधारीत नियुक्तीची मर्यादा अनेक वर्षापासून आहे. ही वेतन मर्यादा आता कालबाहय झाली आहे. त्यामुळे अशाप्रकारे वेतनावर आधारीत नियुक्तीचे अधिकार देण्यापेक्षा पदाच्या दर्जानुसार सदर अधिकार देण्याच्या दृष्टीने सहाय्यक आयुक्त व त्यापेक्षा वरच्या दर्जाच्या पदावर नियमित नियुक्तीचे अधिकार महानगरपालिकेस व सदर पदावर तात्पुरत्या स्वरुपात 6 महिन्यांपर्यंत नियुक्तीचे अधिकार आयुक्तांना तर सहाय्यक आयुक्तांपेक्षा कमी दर्जा असणा-या पदांवर नियुक्तीचे पूर्ण अधिकार आयुक्तांना देण्याची तरतूद करण्यात यावी, असे ठरले आहे.
मुंबई प्रांतिक महानगरपालिका अधिनियम,1949 मधील तरतुदीनुसार रुपये 1000/- च्या वर वेतन घेणा-या कर्मचा-यांना स्थायी समितीच्या मान्यतेशिवाय आयुक्तांना सेवेतून बडतर्फ करण्याची शिक्षा करता येत नाही. ही अधिकार मर्यादा पदाच्या दर्जाच्या आधारे करण्यासाठी सहाय्यक आयुक्त व त्यावरच्या दर्जाच्या अधिका-यांना स्थायी समितीच्या मान्यतेशिवाय आयुक्तांना बडतर्फीची शिक्षा करता येणार नाही, तर सहाय्यक आयुक्तांच्या दर्जापेक्षा कमी दर्जा असलेल्या पदाधाकरांना बडतर्फीची शिक्षा करण्याचे पूर्ण अधिकार आयुक्तांना राहतील, अशी तरतूद करण्याचे ठरले आहे.
महानगरपालिकेच्या कर्मचा-यांची नियुक्ती करण्यासाठी मुंबई प्रांतिक महानगरपालिका अधिनियमाच्या तरतुदींच्या धर्तीवर "कर्मचारी निवड समिती" स्थापन करण्याची तरतूद नागपूर शहर महानगरपालिका अधिनियमातही करण्यात यावी असा निर्णय घेण्यात आला आहे.
नागपूर शहर महानगरपालिका अधिनियमात स्थायी समिती, वॉर्ड समितीच्या बैठका घेण्याचा कालावधी नमूद करण्यात आलेला नाही. त्यामुळे स्थायी समितीची बैठक कमीत कमी आठवडयातून एकदा व वार्ड समित्यांची बैठक महिन्यातून एकदा घेण्याची तरतूद नागपूर शहर महानगरपालिका अधिनियमात करण्यात यावी, असा निर्णय घेण्यात आला आहे.
----------------
महानगरपालिकांच्या कामकाजात शिस्त आणण्यासाठी अधिनियमात सुधारणा
महानगरपालिकांच्या कामकाजात अधिक कर्तव्यदक्षता व शिस्त आणण्याच्या दृष्टीने मुंबई महानगरपालिका अधिनियम,1888, मुंबई प्रांतिक महानगरपालिका अधिनियम,1949 व नागपूर शहर महानगरपालिका अधिनियम,1948 मध्ये विविध सुधारणा करण्यासाठी मंत्रीमंडळ बैठकीत चर्चा करण्यात आली व चर्चेअंती खालीलप्रमाणे निर्णय घेण्यात आले :-
(1) एखाद्या महानगरपालिका सदस्यास अनर्ह ठरविण्याबाबत काही वाद निर्माण झाल्यास अशा प्रकरणी महानगरपालिकेच्या मान्यतेने/निर्देशान्वये आयुक्तांनी अशी प्रकरणे न्यायालयाकडे संदर्भीत करण्याची सध्या कायद्यात तरतूद आहे. या महानगरपालिका अधिनियमातील सध्याच्या तरतुदीऐवजी अशी प्रकरणे आयुक्तांनी स्वत: किंवा महानगरपालिकेच्या निर्देशानुसार शासनाकडे संदर्भीत करणे व शासनाने अशा प्रकरणी संबंधितांचे म्हणणे विचारात घेऊन नैसर्गिक न्यायतत्वानुसार निर्णय घेण्यासंबंधी कायद्यात तरतूद करण्यात यावी.
(2) सध्याच्या तरतुदीनुसार महानगरपालिकेचा किंवा महानगरपालिकेत


ाला या काळात तिचा खाक्या समजतो आणि एरवी काव्य शास्त्र विनोदात रममान घर वृक्ष खाकी रंगात रंगते.
निवडणूक आयुक्तांचे व्यवस्थित निर्देश असतानाही निवडणुकीची (अ)व्यवस्था पाहणारे लोक किती भयानक असतात याचे एकच उदाहरण देतो जे कर्मचारी नजीकच्या एक वर्षाच्या काळात सेवानिवृत्त होणार आहेत अशांना निवडणूकीचे काम देऊ नये असा निर्देश असताना बऱ्याच वेळेला गुडघे दुखी असणारे वयाची ५९ वर्ष पार केले लोक कसातरी पाय ओढत ओढत निवडणुकीची सामग्री वाहात आदल्या दिवशी मतदान केंद्रावर जातात. दिवस वेगवेगळ्या सामानाचे चेकिंग आणि कामाचा/रिपोर्ट चा अभ्यास करण्यात जातो. रात्री एक दोघे जण तिथेच थांबतात. झोपायला काहीच नसले तरी फरशीवर टेबलावर झोपतात. दोन दोन वर्ष बंद असलेल्या इमारती अशा कामासाठी उघडल्या जातात त्यात असलेल्या धुळीतच हे कर्मचारी काम करतात. कुठून तरी वायरिंग करुन अशा ठिकाणी तात्पुरता वीज पुरवठा होतो. निवडणुकीचा दिवस म्हणजे सकाळी सहापासून रात्री दोन-तीन वाजेपर्यंत कामाचा दिवस. जेमतेम काहीतरी वेळ मिळेल तसे पोटात ढकलायचे. मोठा शहरातून स्रीयांनी रात्री दोन तीन वाजल्यानंतर प्रवास करायचा. वर या कामासाठी दिला जाणारा मोबदला हास्यास्पद असतो. या सगळ्या गोष्टींमुळे निवडणुकीच्या कामासाठी सरकारी कर्मचारी निरुत्साही असतात. प्राप्त परिस्थितीला ते निमूटपणे शरण जातात.
आपल्या लोकशाहीत सध्या संमिश्र सरकारांचे दिवस. एक ना धड भाराभर चिंध्या. सगळ्यांना आपापला अजेंडा पुढे रेटायचा असतो . त्यामुळे दुसऱ्या कुणी पाय आडवा घातला की लगेच त्याचा पाय मोडायची तयारी . पण बऱ्याचदा तडजोडी इतक्या असतात की अगदी एकला चलोरे म्हणणारे अशा वेळी कधी न पटणा-याला मिठी मारतात. (तुझं माझं पटना आणि तुझ्या बिगर कठना) काही करून सत्तेच्या ढेपेला मुंगळ्यासारखे चिकटणे हाच एक कलमी कार्यक्रम असतो. अगदीच पटले नाही तर काडीमोड होतो. त्यामुळे कधी राज्य सरकार पडते. कधी केंद्र सरकार पडते. कधी महापालिकेच्या निवडणुका कधी ग्रामपंचायतीच्या निवडणुका कधी जिल्हा परिषदेच्या निवडणुका कधी पंचायत समितीच्या निवडणुका . असं वाटतं माझी एक लग्नाची निवड चुकली तर किती मोठी निवडणुकीची शिक्षा. ही शिक्षा रंगात आलेल्या प्रत्येक निवडणुकीच्या फडात मला नाच नाच नाचवते घरी दारी. मी तर आता विचार करतोय एक माझ्यासारख्या निवडणूक पीडितांची सेना काढून निवडणूक लढवायची. लोकशाहीचा जेव्हा जेव्हा महोत्सव चालू असतो तेव्हा तेव्हा आमच्या घरात शिमग्याची बोंबाबोंब चालू असते. त्यामुळे या इलेक्शन ड्युटीचा काळ म्हणजे माझ्यासाठी खरंच काळ होऊन आल्या सारखा वाटतो. मला तर वाटते घोडेबाजार आणि पाडापाडी करणाऱ्याला फाशीची शिक्षा हवी. अहो शेळी जाते जिवानिशी आणि खाणारा म्हणतो वातड फार तसलाच सगळा प्रकार. आई एका पक्षात, बाप दुसऱ्या पक्षात, मुलगा तिसऱ्या पक्षात. बाहेर दिवसभर एकमेकाला शिव्या घालतात एकमेकाविरुद्ध निदर्शने करतात, मोर्चे काढतात, उपोषण करतात, पण घरात अख्खा देश प्रेमाने वाटून खातात. त्यांच्यातला कोण न कोण सत्तेत असतो त्यामुळे सत्तेत नसणार्यांची कामेदेखील बिनबोभाट मार्गी लागतात. आमच्या मात्र साध्या साध्या कामातही नुसत्या अडचणीच अडचणी. नळाला पाणी येत नाही म्हणून आठ आठ दिवस महानगरपालिकेत खेटे घालूनही काम होत नाही . मग घरी ऐकायला मिळते एक काम धड होईल तर शप्पथ. आता तुम्हीच सांगा पाणी भरायच्या रांगेत कधी पुढारी पाहिलाय का तुम्ही ?
इलेक्शन ड्युटी मुळे आमच्या घराचे दोन भाग होतात मधमाशां सारखे. एक राणीमाशी आणि दुसरी कष्टकरी माशी. कष्टकरी माशांनी मधाचे पोळे बनवायचे असते. पिलांची काळजी देखील कष्टकरी माशी घेते असाच मी असतो या काळात. ( एका दृष्टीने हे आवडते देखील कारण त्यानिमित्ताने बायकांचा जन्म कळतो हे तूम्ही बायकोला सांगू नका नाहीतर माझ्या घरी कायमची निवडणूक लागेल).
एका इलेक्शन ड्युटीने आमच्या घराचं पार रखरखीत कच्छचं रन झालंय असं वाटतं .
बाहेर एका घरातले ते तीन पक्षातले तीन तिघाडे घरात हसत खेळत थंड डोक्याने लोकशाहीचा खात्मा करत असतात. तिघाडं असलं तरी त्यांच्या घरी कधीच बिघाड होत नाही. मला खूप वाटतं या काळात आमच्या बायकोने डोकं थंड ठेवाव


text:
ठळक घटना आणि घडामोडी
 एप्रिल १४ - पोनी एक्सप्रेसचा पहिला घोडेस्वार साक्रामेंटो, कॅलिफोर्निया येथे पोचला.
 मे ३ - चार्ल्स पंधरावा स्वीडनच्या राजेपदी.
 ऑगस्ट ३ - न्यू झीलंडमध्ये दुसरे माओरी युद्ध सुरू झाले.
जन्म
 मार्च ११ - थॉमस हॅस्टिंग्स, वास्तुशास्त्रज्ञ, न्युयॉर्क पब्लिक लायब्ररीचा वास्तुशास्त्री.
 जून २० - जॅक वॉराल, ऑस्ट्रेलियन क्रिकेट खेळाडू, फुटबॉलपटू व प्रशिक्षक.
 ऑगस्ट १० - पंडित विष्णू नारायण भातखंडे, भारतीय संगीतकार, संगीततज्ञ.
 सप्टेंबर १३ - जॉन पर्शिंग, अमेरिकन सेनापती.
मृत्यू
 डिसेंबर १९ - लॉर्ड डलहौसी, भारताचा गव्हर्नर जनरल.
इ.स. १८६०
इ.स.च्या १८६० च्या दशकातील वर्षे
इ.स.च्या १९ व्या शतकातील वर्षे
इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे

dataset: wikimedia/wikipedia


text: राधिका आपटेला का करावा लागला फोन सेक्स?


हिंदु धर्मियांची स्थिती गंभीर आहे, आमच्या श्रीमंत हिंदूंच्या आणि भोळ्याभाबड्या मुली 'लव्ह जिहाद'ला सर्वाधिक बळी पडत आहेत. सर्वत्र देवतांचे विडंबन होत आहे. ही परिस्थिती पालटण्यासाठी कार्य करणार्या सनातन संस्था आणि हिंदु जनजागृती समिती यांना आमचे सदैव सहकार्य राहील. आम्ही श्री स्वामीनारायण भगवान यांची भक्ती करणारे असलो, तरी प्रथम हिंदु आहोत आणि मग भगवान श्री स्वामीनारायणांचे भक्त आहोत. एक हिंदु म्हणून आम्हाला हिंदु धर्म रक्षणाचे कार्य केलेच पाहिजे, असे प्रतिपादन हरिद्वार येथील श्री स्वामीनारायण आश्रमाचे संस्थापक प.पू. शास्त्री वल्लभदास स्वामी यांनी येथे केले.


text:
्हते
मीना - आधीच लग्न मोडलं होतं आमचं
मीना - मी गरिबांवर येणारी संकटे सांगायला आपल्याला भेटावे म्हणून आले
बंडा - मग बोलली का नाहीस?
मीना - माझ्या तोंडाने कसे सांगू सर..?
बंडा - काय?.. काय कसं सांगू?
मीना - तुम्ही मला...
बंडा - मी जबरदस्ती केलेली नाही.. तू तयार होतीस...
मीना - तेच तर म्हणतीय सर मी...
मीना लाजरी नजर करून जमीनीकडे बघत म्हणाली. तिच्या बोलण्याचा अर्थ समजायला यावेळेला तर आमदाराला जास्तच वेळ लागला.
बंडा - म्हणजे?
मीना - .....
बंडा - तुझी तक्रार काय आहे मग?
मीना - .... (खाली बघून मंद हासत तिने नकारार्थी मान डोलावली.)
आमदाराला त्या हसण्याचा अर्थ अस्पष्टसा जाणवला.
बंडा - म्हणजे तुला म्हणायचंय की रूमवर आल्यावर.....
मीना अजूनही मंद हासत होती.
बंडा - म्हणजे ते सगळे तुलाच करावेसे वाटत होते?
मीनाने नजर फ़िरवली. आमदाराच्या अंगावर मूठभर मांस चढले.
मीना - कुठलीतरी मुलगी अशी थांबेल का सर खोलीत? आणि आधी येईल तरी का अशा वेळी खोलीत कधी?
या सगळ्या संवादातून साध्य इतकेच झाले की आमदाराला समजले की ही नंदनची बायको नाही. ही त्याची बायको नाही हेच सांगायला ती आली आहे. म्हणजे ती आत्ता खरं बोलत आहे. जर ती नंदनची बायको असती तर त्या दिवशी कशाला रूमवर आली असती. आपल्याला हे आधीच कसं लक्षात आलं नाही? कार्यकर्ता घरी असताना त्याची बायको नेत्याकडे कशाला येईल? साली चालूच आहे. पण मग आली होती कशाला? धंदेवाली तर वाटत नाही. धंदेवाल्या अशा दिसतच नाहीत. ही खानदानी पोरगी आहे. साली उपप्रमुख व्हायला आली होती की काय? आपणही भाळलो. हिला तर कधीही वापरता येईल. ही कुणीच नाही आहे.
बंडा - हे बघ, जे झालं ते झालं! आता ही सभा होऊदेत.. भाऊंच्या नावाची घोषणा करायचं ठरवलंय आरोग्यमंत्र्यांनी. तू आता रात्री भेट आम्हाला.
या एका वाक्यातच मीनाचा पार पचका झालेला होता.
भाऊंनी नियुक्तीचे पत्र फ़ाडले तेव्हा मनात आलेली भावनाच आत्ताही आली. एवढं सगळं करून आपण काय कमावलं? हाच क्षण! हा एकच क्षण आहे आमदाराला भुलवण्याचा! आज जिंकलो नाहीत तर कधीही जिंकणार नाही आपण!
आमदार खुर्चीत बसला होता. मीना त्याच्या समोर उभी होती. ती त्याच्या तोंडावर झुकली. त्याच्या कानाला ओठांनी स्पर्श करत ती म्हणाली:
मीना - आज नाही येता येणार सर.. अन यापुढेही येणं जरा अवघडच आहे.. माझं लग्न दुसरीकडे ठरतंय...
इतकेच बोलून मीनाने आमदाराच्या छातीवरून आपला उजवा तळहात फ़िरवत पार खाली नेला. डाव्या हाताची बोटं त्याच्या गालावरून फ़िरवली.
आमदाराचे नियंत्रण सुटले. त्याने तिला खोलीतच करकचून आवळली. तिच्या ओठांत ओठ गुंफ़वून तो हात फ़िरवायला लागला. तिने दोन, तीन सेकंद त्याची साथ दिली व पटकन बाजूला होत म्हणाली:
मीना - सभा सुरू होईल सर.. माझी आठवण ठेवा... येते मी... आयुष्यात परत कधीतरी भेट होईलच आपली...
मीना असे म्हणून फ़िरताच आमदाराला जाणवले.
पाखरू निसटतंय. एखाद्या वेगळ्याच गावात जाऊन राहिली तर परत भेटायचीही नाही. पोरगी तर मस्त आहे. फ़ुकट कशाला सोडायची? तिला तर राजकारणातही इंटरेस्ट नाही आहे. खडा टाकून पाहू.
आमदाराने पटकन तिचा हात मागून धरला व तिला जोरात आपल्याकडे खेचले. मीना धडपडून त्याच्या अंगावर पडली. तिला आपल्या मांडीवर बसवत आमदार तिच्याकडे पाहात म्हणाला...
बंडा - नेहमी भेटता येईलच की?
मीना - सर.. सोडा... कुणीतरी येईल
बंडा - तो उभा आहे रूमच्या बाहेर. कोणी येणार नाही.
मीना - नेहमी कसं भेटणार?
बंडा - आता उपप्रमुखांनी प्रमुखांना भेटायलाच पाहिजे की?
मीना - उपप्रमुख?
बंडा - हं...
मीना - कोण मी?
मीना - अन भाऊ?
बंडा - म्हातारा नगरसेवक आहेच की..
मीना - तुम्हीच म्हणालात ना... की...
बंडा - गंमत केली तुझी...
मीना - पण मला कसं जमेल सर पार्टीचं काम?
बंडा - रात्री नाही का जमलं?
मीना - थट्टा करताय ना सर?
बंडा - तेच काम महत्वाचं आहे...
मीना - सर मी खोटं सांगीतलं होत की मला पार्टीचं काम करायचंय. तुमच्यावर मन जडलं होतं माझं! म्हणून म्हणाले तसं! पण खरच काम करायची वेळ आली तर मला काही माहीतही नाही आहे. आणि तेच सांगायला मी आज आले होते की मला ते पद नका देऊ...
मीनाच अख्खा देह ताब्यात आल्यामुळे आमदार आधीच पाघळलेला होता. त्य


text:
पीटर विली (डिसेंबर ६, इ.स. १९४९:सेजफील्ड, ड्युरॅम, इंग्लंड - ) हा कडून २६ कसोटी आणि तितकेच एकदिवसीय क्रिकेट सामने खेळलेला खेळाडू आहे.
विली, पीटर
विली, पीटर
पुरुष चरित्रलेख


text:
जावा (इंडोनेशियन: Jawa) हे इंडोनेशिया देशाचे एक बेट आहे. जावा हे आकाराने जगातील १३व्या क्रमांकाचे व जगातील सर्वाधिक व सर्वात घनदाट लोकसंख्येचे बेट आहे. इंडोनेशियाची राजधानी जाकार्ता ह्याच बेटावर वसलेली आहे व देशाच्या लोकसंख्येच्या ६० तक्के लोक जावा बेटावर राहतात. ऐतिहासिक काळात बलशाली हिंदू राज्ये नांदलेल्या आणि वसाहतयुगात महत्त्वाची डच वसाहत असलेले जावा आधुनिक इंडोनेशियाच्या अर्थकारणात व राजकारणात महत्त्वाचे स्थान राखून आहे.
पूर्वी ह्या बेटाचे नाव यव द्वीप होत आणि याचे संदर्भ भारताच्या बऱ्याच ग्रंथात आढळतात. येथे जवळजवळ २००० वर्ष हिंदू सभ्यत्येचे प्रभुत्व होते. आजही इथे भरपूर ठिकाणी हिंदू लोकवस्ती आढळते. खासकरून पूर्व जावा मध्ये मजापहित साम्राज्यचे वंशज टेंगर लोग रहतात जे आजही हिंदू आहेत.
इंडोनेशियाची बेटे


आपले शिक्षण, आपल्या अंगी असणारे कलागुण, कौशल्ये ह्यांना वाव मिळावा, त्यांच्या योगे आर्थिकदृष्ट्या स्वावलंबी व्हावे, सक्षम व्हावे असे अनेक जणींच्या मनात असते. परंतु घरगुती जबाबदार्या, बालसंगोपन किंवा इतर काही कारणांनी घराबाहेर पडून पूर्ण वेळाची नोकरी/व्यवसाय करणे मात्र शक्य नसते. स्वतःमधील क्षमता, कौशल्ये माहीत असतात. घरबसल्या "काहीतरी" करायचंय ही ऊर्मी सतत अस्वस्थ करत असते. पण हे "काहीतरी" कुठून आणि कसे सुरू करावे ह्याबद्दल मात्र मन साशंक असते.
आपल्या मायबोलीकरांपैकी बरेच जण प्रथितयश व्यावसायिक/उद्योजक/उद्योजिका आहेत तर काही लघु उद्योजक/उद्योजिका आहेत. खालील प्रश्नावलीच्या आधारे ज्या आयांना अशा प्रकारे उद्योग/ व्यवसाय सुरू करायची इच्छा असेल त्यांना आपले अनुभवी मार्गदर्शन लाभावे, त्यांच्या शंकांचे निरसन होऊन प्रोत्साहन मिळावे हा या उपक्रमाचा हेतू आहे.
तेव्हा ह्या उगवत्या उद्योजिकांना आत्मविश्वासाने नवीन सुरुवात करण्यासाठी मदत कराल ना!
आपल्या व्यावसायिक अनुभवाच्या अनुषंगाने आपण खालील प्रश्नांची उत्तरे देऊ शकाल का?
१. घरगुती स्वरुपात एखादा नवा व्यवसाय/उद्योग सुरू करताना त्याची योजना कशी आखावी? लेखी आराखडा तयार करावा का? किती वर्षांसाठीचा आराखडा सुरुवातीस आखणे आवश्यक आहे?
२. कुठल्याही उद्योगास सुरुवात करताना बाजारपेठेचा अभ्यास ह्याला किती महत्त्व आहे? आपण पुरवीत असलेल्या वस्तू, कौशल्य किंवा सुविधांना बाजारात कितपत मागणी आहे हे कशा प्रकारे समजून येते? आपले भावी ग्राहक, पुरवठादार, बाजारपेठ आणि स्पर्धक कसे ओळखावेत करावेत?
३. व्यवसाय किंवा उद्योग सुरू करण्यासाठी आवश्यक भांडवल कुठल्या मार्गांनी उभारता येते? कुठले पर्याय उपलब्ध असतात? त्यासाठी सामान्यतः कोणती कागदपत्रे आवश्यक असतात? कमीत कमी भांडवल उपलब्ध असताना देखील कोणकोणते व्यवसायाचे पर्याय उपलब्ध आहेत?
४. आपल्या व्यवसायासंबंधीचे सरकारी नियम, कायदेशीर अटी व पूर्तता यांची अधिकृत माहिती कोठे मिळते? यासंबंधी कोणाचे मार्गदर्शन घ्यावे?
५. सध्या कोणते व्यवसाय/उद्योग चलतीचे आहेत किंवा खूप मागणीचे आहेत, जे घरगुती स्वरूपात करता येऊ शकतात?
६. आधुनिक तंत्रज्ञानाचा व्यावसायिक प्रगतीसाठी कशा प्रकारे उपयोग करून घेता येतो?
७. जाहिरात व नेटवर्किंगचा व्यवसायासाठी कशा प्रकारे वापर करावा?
८. व्यवसायासंबंधी काही विशेष प्रशिक्षण घेणे आवश्यक आहे का? त्याचा किती फायदा होतो? कोणकोणत्या क्षेत्रातील प्राथमिक माहिती किंवा ज्ञान असणे गरजेचे आहे?
९. नव्या उद्योग व्यवसायात कोणती पथ्ये पाळावीत? तसेच कोठे पैसे वाचवावेत व कोठे वाचवू नयेत?
१०. या विषयावरील अतिरिक्त माहितीचे स्रोत.
११. अन्य काही सल्ले.


क्षेत्ररक्षण (क्रिकेट)
फलंदाजाने चेंडू मारल्यानंतर धावा रोखण्यासाठी वा धावांची संख्या मर्यादित करण्यासाठी, तो झेलून फलंदाजाला झेलबाद करण्यासाठी वा धावबाद करण्यासाठी क्षेत्ररक्षकांनी केलेला उपक्रम म्हणजे "क्षेत्ररक्षण" होय. क्रिकेटमधील क्षेत्ररक्षणाची स्थाने आननी क्षेत्रात व पृष्ठीय क्षेत्रात विभागली जातात.
शरीराच्या कोणत्याही भागाने क्षेत्ररक्षक आपले काम साधू शकतो. चेंडू खेळात असताना जाणीवपूर्वक अन्य प्रकारे क्षेत्ररक्षकाने रक्षण केल्यास (उदाहरणार्थ टोपीने चेंडू झेलणे) चेंडू मृत होतो आणि फलंदाजी करणार्या संघाला ५ दंडात्मक धावा दिल्या जातात. क्षेत्ररक्षकांशी संबंधित अनेक बाबी क्रिकेटच्या ४१ व्या नियमात आहेत.


चेन्नई : तिरुपती बालाजी मंदिर कोणत्या ना कोणत्यातरी कारणाने नेहमी चर्चेत असते. मात्र, आता वेगळेच प्रकरण समोर आले आहे. भक्ताला १४ वर्षांसाठी वाट पाहायला लावणा-या तिरुपती मंदिर संस्थानाला ग्राहक न्यायालयाने ५० लाखांचा दंड ठोठावला आहे.
तामिळनाडूच्या सलेम येथील ग्राहक न्यायालयाने हा निर्णय दिला आहे. तामिळनाडूतील भक्त के. आर. हरि भास्कर यांनी तिरुपती मंदिरात वस्त्रालंकार सेवा देण्यासाठी तारीख मागितली होती. गेल्या अनेक वर्षांपासून त्यांना तारीख मिळत नव्हती. कोरोना महामारीमुळे २०२० मध्ये ८० दिवस मंदिर बंद होते. त्यामुळे मंदिरात होणारी वस्त्रालंकारासह अनेक सेवा बंद ठेवण्यात आल्या होत्या.
तिरुपती संस्थान कोणता निर्णय घेणार?
याच दरम्यान भास्कर यांच्या सेवेची तारीख होती. पण, सेवा बंद राहिल्यामुळे त्यांना सेवा देता आली नाही. त्यामुळे भास्कर यांना संस्थानाने पत्र पाठवले. या पत्रात मंदिराने भास्कर यांना विशेष दर्शनासाठी तारीख हवी असल्यास किंवा पैशांचा परतावा हवा असल्यास कळवण्यास सांगितले होते. तेव्हा भास्कर यांनी वस्त्रालंकार सेवेसाठी तारीख देण्याची विनंती केली.
भास्कर यांनी ग्राहक न्यायालयात मागितली दाद
संस्थानाने त्यांना सेवेची तारीख न देता पैसे परत घेण्यास सांगितलं. त्यामुळं भास्कर यांनी ग्राहक न्यायालयात दाद मागितली. ग्राहक लवादानं तिरुपती मंदिर संस्थानाला वस्त्रालंकार सेवा देण्यासाठी एक वर्षाच्या आत नवीन तारीख द्या, अन्यथा ५० लाख रुपये दंड भरपाई म्हणून भास्कर यांना देण्याचे आदेश दिलेत. त्यामुळे संस्थान कोणता निर्णय घेते हे पाहणे महत्वाचे ठरणार आहे.


मंदिरात घंटा वाजवून रामू बाहेर येत असे तर मशिदीच्या धूपाचा अंगारा लावल्याशिवाय झाकिर पुढे जात नसे. त्यांच्या मैत्रीच्या आड या गोष्टी कधीच आल्या नाहीत. रामूचे मंदिरात श्रद्धेने जाणे आणि त्याच, तितक्याच, तशाच श्रद्धेने झाकिरचे मशिदीत जाणे एवढाच काय तो फरक दोघांमध्ये होता. बाकी सर्व सारखे.. घरची आर्थिक परिस्थिती, आई-वडिलांचे शिक्षण, त्यांचे कामाचे तास, पगार, कष्ट, नैसर्गिक अडीअडचणी हे सर्व सारखे. हाकेच्या अंतरावर तर घरे होती दोघांची. पावसाळ्याला सुरुवात होण्यापूर्वी फुटकी कौले बदलण्याचा कार्यक्रम ठरलेला. एकूण कौलं झाकिरचे बाबा घेऊन येणार आणि मग दोन्ही घरांवर ती कौलं चढणार. तर उन्हाळ्यात लागणारी झापं रामूचे बाबा घेऊन येणार आणि मग दोन्ही अंगणात मस्त सावलीची सोय होणार..
एकाच वर्गात, एकाच बाकावर बसणारे रामू आणि झाकिर मोठे होत होते. एक दिवस वर्गात शिक्षक आले आणि फी गोळा करताना म्हणाले झाकिर, "आजपासून तुझी फी माफ!" रामूला आणि झाकिर ला दोघांनाही प्रश्न पडला की नेहेमीप्रमाणे रामूची फी तर जमा करून घेतली; मग झाकिर ची फी का माफ केली? त्यांनी जास्त विचार केला नाही. शाळा सुटली. झाकिरने फी च्या पैशातील थोडे पैसे खर्च करून चिक्की घेतली आणि दोघंही चिक्की खात खात घरी परतले.
पुन्हा काही महिन्यांनी अशाच एका दिवशी शिक्षक वर्गात आल्यावर त्यांनी झाकिर ला उभे राहायला सांगितले. त्याला फी तर माफ होतीच पण शिवाय आता शिष्यवृत्ती मिळणार होती. शिक्षकांनी त्याला सांगितले की, "आता तुला दर महिन्याला शिष्यवृत्ती मिळणार आहे तेव्हा हा अर्ज घरी घेऊन जा आणि त्यावर अब्बा-अम्मीची सही घेऊन ये". पुन्हा दोघंही पुरते चक्रावून गेले. रामू बुचकळ्यात पडला की शिक्षक बरोब्बर झाकिरचीच निवड का करतात? मला का अर्ज दिला नाही?
रामू आणि झाकिर दोघेही विचारी मनाचे होते. एखादी गोष्ट का घडली याचा ते विचार करत असत आणि प्रसंगी ज्येष्ठांना विचारत असत.
रामू आणि झाकिर दोघेही विचारी मनाचे होते. एखादी गोष्ट का घडली याचा ते विचार करत असत आणि प्रसंगी ज्येष्ठांना विचारत असत.
रामूने घरी येऊन बाबांना हा प्रश्न विचारला तर ते निरुत्तर झाले. त्यांना हे काही ठाऊकच नव्हते. ते म्हणाले शाळेतील शिक्षकांनाच विचार. झाकिरच्या बाबतही असाच प्रकार घडला. दुसऱ्या दिवशी दोघं नेहमीप्रमाणे शाळेत गेले अन् त्यांनी शिक्षकांना विचारले.
आता मोठाच पेच निर्माण झाला. रामू तर विचारत होता की झाकिर ला मिळणारी सवलत मला का नाही? शिक्षकांना सुचेना की ह्या निरागस मनांना काय सांगावे? खरं उत्तर तर एका वाक्यात अन् अत्यंत सोप्पं होतं. रामूला सांगायचं की, "झाकिर केवळ मुसलमान आहे म्हणून त्याला फी माफ आणि शिष्यवृत्ती; तर तू हिंदू आहेस म्हणून तुला काही मिळणार नाही", खरंतर सरकारी फतवाच तसा होता. पण शिक्षक धजावले नाहीत.
रामूचा प्रश्न अजूनही अनुत्तरितच आहे. पुढे रामू मोठा होईल तेव्हा त्याला समजून येईल की शाळेत नक्की काय झालं. त्याचे ते व्रण कायम राहतील. आपल्या कष्ट करणाऱ्या बापाला केवळ तो हिंदू असल्यामुळे सवलत मिळाली नाही हे समजायला रामूला वेळ लागणार नाही. तर आपला बाप हा पैसे भरू शकत असताना आणि तयारी असताना सरकारने आपल्याला मिंधं का बनवलं हे न कळायला झाकिर काही कायम लहान राहणार नव्हता.
जैन, बौद्ध,शीख, मुस्लीम, ख्रिश्चन ह्या सर्वांना सवलती देऊन सरकार केवळ आणि केवळ हिंदूंना बाहेर ठेवते आहे हे त्यांना कळून चुकणार होते. किंबहुना ह्या सर्वांना सवलती देणार ह्याचाच दुसरा अर्थ असा की 'हिंदू असाल तर तुम्हाला सवलती मिळणार नाहीत'. हा भेद राष्ट्रीय जीवनाच्या खोलवर रुतवणारे किती पापराशी जमा करत आहेत ह्याचा हिशोब कोणीच लावू शकणार नव्हते.
रामू अन् झाकिर ची दृष्ट लागण्याजोगी मैत्री यामुळे अजिबात बदलणार नव्हती पण एकमेकांकडे पाहण्याची दृष्टी मात्र बदलणार होती हे नक्की...
Saturday, February 1, 2014
दगडू, खळ्ळखटॅक आणि दगडू...
दुपार झाली. दगडू उठला. माध्यान्हिक आटोपताच चहा हजर झाला. दगडूने पेपरवर नजर फिरवली. साहेबांचा आदेश वाचला "इंग्रजी पाट्यांना काळे फासा." दगडू खुशीत आला. त्याला 'काम' मिळाले. साहेब म्हणतच तर असतात 'प्रत्येक हाताला काम!'. दगडूने फोनाफोन


text:
वर कचरा टाकणे, कुठेही थुंकणे, सार्वजनिक ठिकाणी मूत्र विसर्जन करणे, विवाह प्रसंगी वरात काढून वाहतुकीस अडथळा निर्माण करणे, खासगी कार्यक्रमांसाठी रस्त्यांवर मंडप घालून इतरांची गैरसोय करणे, रात्रीच्या वेळी फटाके फोडणे, डीजेवर जोरजोरात गाणी वाजविणे, रस्त्यांवर सार्वजनिक उत्सव साजरे करणे, बस, रेल्वे अथवा लिफ्टमधून बाहेर पडणाऱ्यांना आधी बाहेर न पडू देता आत शिरण्याची घाई करणे, वीज व पाण्याची नासाडी करणे, ही 'सिव्हिक सेन्स'च्या अभावाची भारतात यत्र तत्र सर्वत्र आढळणारी काही उदाहरणे आहेत. ही यादी बरीच मोठी केली जाऊ शकते.
हल्ली कामानिमित्त अथवा पर्यटनासाठी विदेशात जाणाºयांची संख्या बरीच वाढली आहे. हे लोक देशात परत आले की, त्यांनी भेट दिलेल्या देशातील शिस्तीची, स्वच्छतेची, नागरिकांच्या वर्तणुकीची प्रशंसा करताना थकत नाहीत; पण त्यापैकी एकाही बाबीचा अंगिकार करण्याचा मात्र प्रयत्नही करत नाहीत. शिस्त इतरांनी पाळायची असते, सार्वजनिक ठिकाणी स्वच्छता इतरांनी राखायची असते, चांगली वर्तणूक इतरांनी ठेवायची असते, असेच आम्हा भारतीयांना वाटत असते. मुळात 'सिव्हिक सेन्स' नावाची काही गोष्ट असते आणि तो बाळगला पाहिजे, लहान मुलांना त्याचे बाळकडू दिले पाहिजे, ही गोष्टच आमच्या गावी नसते. आमच्या देशातील शालेय अभ्यासक्रमांमध्ये नागरिकशास्त्र नावाचा एक विषय असतो, जो सर्वात दुर्लक्षित समजला जातो. वर्ष संपत आले असताना शेवटच्या काही दिवसांमध्ये उरकून घेण्याचा विषय म्हणजे नागरिकशास्त्र, असाच आमच्या देशातील बहुसंख्य शिक्षकांचाच समज झाला आहे. मग विद्यार्थ्यांना 'सिव्हिक सेन्स'चे धडे मिळतील तरी कसे? जर विद्यार्थ्यांनाच 'सिव्हिक सेन्स'चे धडे मिळत नसतील, तर चांगले, शिस्तप्रिय, इतरांच्या अधिकार व हक्कांची पायमल्ली न करणारे सुजाण नागरिक घडतील तरी कसे?
मध्यंतरी समाजमाध्यमांवर एक चित्रफित बघण्यात आली होती. एक स्वच्छता कर्मचारी रस्ता झाडत असताना कारमधील एक जण त्याच्या गाडीतील कचरा रस्त्यावर टाकतो. तो स्वच्छता कर्मचारी चुपचाप तो कचरा गोळा करतो; मात्र तेवढ्यात एक जण येतो आणि तो सगळा कचरा त्या कारच्या खिडकीतून आत ओततो! 'सिव्हिक सेन्स' याला म्हणतात! सामाजिक नीतीनियमांचे पालन केवळ स्वत:च न करता, इतर कुणी त्याचा भंग करत असेल तर त्यालाही तसे करण्यापासून परावृत्त करणे हादेखील 'सिव्हिक सेन्स'चाच भाग आहे. दुर्दैवाने आपल्या देशात कुणी सार्वजनिक मालमत्तेस हानी पोहोचवताना दिसला तर त्याला हटकण्याची जबाबदारी कुणीही घेताना दिसत नाही. त्यामुळेच आपल्या देशातील रेल्वेगाड्या, बसेस घाणेरड्या असतात, ऐतिहासिक स्थळांवर जागोजागी कुण्या तरी प्रेमवीरांची नावे कोरलेली दिसतात!
देशात सर्वत्र आढळणारा 'सिव्हिक सेन्स'चा अभाव हे जसे आमच्या शिक्षण प्रणालीचे अपयश आहे, तसेच ते पालकांचेही अपयश आहे. लहान मुलांच्या शालेय जीवनास प्रारंभ होण्याच्याही आधी 'सिव्हिक सेन्स'चे धडे घरातच दिले जाणे गरजेचे आहे. विकसित देशांमध्ये तसे ते दिले जातात म्हणून ते देश विकसित आहेत. आपल्या देशात मात्र लहान मुलांना शौचासाठी रस्त्यावर बसविले जाते. रस्त्यावर घाण करण्यापासूनच जर त्याच्या जीवनाचा प्रारंभ होत असेल, तर पुढे त्याच्याकडून काय 'सिव्हिक सेन्स'ची अपेक्षा करता येईल? रात्रीच्या वेळी रस्त्यात बंद पडलेल्या गाडीला 'रिफ्लेक्टर' नसण्यासारख्या, गटारांचे 'मॅनहोल' उघडे असण्यासारख्या, वरवर क्षुल्लक भासणाºया बाबी एखाद्याच्या जीवावर बेतू शकतात. 'सिव्हिक सेन्स'च्या अभावामुळे आमच्या देशात नित्य अशा घटना घडत असतात आणि त्यामध्ये निष्पापांचे बळी जात असतात. सर्वसामान्य नागरिकांमध्ये ही जाणीव ज्या दिवशी निर्माण होईल, त्या दिवशी कुण्या डॉक्टरला, कुण्या चिमुकल्याला गटारात पडून जीव गमवावा लागणार नाही. मुंबईचे महापौर विश्वनाथ महाडेश्वर यांनी भले त्यांच्या पक्षाचा, पालिका प्रशासनाचा बचाव करण्याचा प्रयत्न केला असेल; पण त्या निमित्ताने त्यांनी 'सिव्हिक सेन्स'च्या अभावाच्या ज्या मुद्याला हात घातला आहे, तो अत्यंत महत्त्वाचा मुद्दा आहे. या देशातील प्रत्येक नागरिकाने त्याचा गांभिर्याने विचार करणे गरजेचे आहे.
Web Title: Absence of civic sense; inocent people pay for it
AkolaMumbaiSocialअकोलामुंबईसामाजिक


मुंबई | प्रतिनिधी Mumbai
माती वाचवा मोहिमेअंतर्गत ( Save Soil ) लोकांमध्ये जनजागृती करण्यासाठी रविवारी मुंबई ( Mumbai )शहरात १०८ दुचाकीस्वारांनी पिलियन्स सोबत गर्जना केली. जमिनीचा ऱ्हास थांबवण्यासाठी आणि ती पूर्वव्रत करण्याच्या तातडीच्या प्रयत्नांसाठी सद्गुरूंनी ( Sadguru )गेल्या महिन्यात ह्या जागतिक स्तरावर मान्यताप्राप्त मोहीमेची सुरुवात केली. या मोहिमेचा उद्देश नागरिकांचा पाठिंबा सक्रिय करणे आणि मातीचे पुनरुज्जीवन करण्यासाठी राष्ट्रीय स्तरांवर धोरणात्मक बदल घडवून आणण्याचा प्रयत्न आहे. सेव्ह सॉईल लोगो, फलक आणि झेंडे आणि एका खास डिझाइन केलेल्या बाइकर्सच्या बिब बरोबर बाइकर्सनी ( Motor Cycle Rally ) मुंबईकरांचे लगेच लक्ष वेधून घेतले.
ही बाइक राइड सदगुरूंच्या आगामी भाषणाच्या पार्श्वभूमीवर आयोजित केली गेली आहे. संयुक्त राष्ट्रसंघ वाळवंटीकरण प्रतिबंधक परिषद (UNCCD) च्या कॉन्फरन्स ऑफ पार्टीज (COP१५) च्या यंदाच्या 15 व्या सत्रात मुख्य भाषणात 195 देशांचे राष्ट्रप्रमुख आणि राजकीय नेत्यांना सद्गुरू आवाहन करत त्यांच्या देशांमध्ये माती वाचवण्यासाठी धोरणात्मक सुधारणा करा अशी विनंती करतील.
'संपूर्ण इतिहासात, मोटारसायकल चालवणाऱ्या समुदायांनी मोठ्या कारणांसाठी रॅली काढल्या आहेत. मुंबईत 'माती वाचवा' हा संदेश देण्यासाठी आम्हीही आमच्या मोटारसायकल घेऊन मोठ्या संख्येने बाहेर पडलो आहोत,' असे मुख्य राइड आयोजक अर्जुन रमण यांनी सांगितले.
विप्रो कंपनीचे सहयोगी उपाध्यक्ष श्री रामन, जे नियमितपणे अशा कारणांसाठी स्वयंसेवा करत असतात, त्यांनी सकाळी ८च्या दरम्यान गिरगाव चौपाटीच्या प्रतिष्ठित विल्सन महाविद्यालय येथून ह्या राइडला सुरुवात केली ती आकाराच्या दरम्यान वांद्रे फोर्ट गार्डनला संपली. या राइडने लोकांना 'Earth Buddies (भूमित्र)' म्हणून नोंदणी करण्याचे आवाहन केले गेले आणि लोकांमध्ये नामशेष होणाऱ्या मातीबद्दल जागरुकता पसरवली.
"सबंध जगभरात मातीच्या ढासळत्या स्थितीबद्दल जागरुकता निर्माण करण्यासाठी सद्गुरू २४ देशांत दुचाकीवरून एकटे प्रवास करत आहेत. आपली माती आपलेच भविष्य आहे. जेव्हा या कारणाला मदत करण्यासाठी काहीतरी करण्याची संधी बाईक राईडच्या रूपात आली तेव्हा मी ते नाकारण्याचा प्रश्नच उध्दभवलाच नाही. आपल्या प्रजातींच्या सुसंगत अस्तित्वासाठी आवश्यक असलेल्या या उपक्रमाला समर्थन देणे, ही प्रत्येक जिवंत व्यक्तीची जबाबदारी आहे. मी माझी भूमिका पार पाडण्याचा प्रयत्न करत आहे आणि ज्यांना याबद्दल माहिती असेल त्यांनीही करावे. कारण प्रत्येक आवाज गरजेचा आहे," असे मुंबईचे ४७ वर्षीय आर्किटेक्ट आदित्य जयस्वाल म्हणाले.
माती वाचवण्याच्या मोहिमेचा एक भाग म्हणून सद्गुरू सध्या युरोप, मध्य आशिया आणि अरब राष्ट्रांमधून १०० दिवसांचा, ३०,००० किमी एकट्याने मोटरसायकलवर प्रवास करत आहेत. माती नामशेष होण्यापासून वाचवण्यासाठी धोरणात्मक कारवाई करण्याची तातडीची गरज दर्शवण्यासाठी ते जागतिक नेते, शास्त्रज्ञ, पर्यावरण संस्था, माती तज्ञ आणि इतर भागीदारांच्या भेटी घेत आहेत.
संयुक्त राष्ट्र अन्न आणि कृषी संघटनेने (FAO) चेतावणी दिली आहे की, वाळवंटीकरणामुळे २०४५ पर्यंत अन्न उत्पादनात ४०% घट होऊ शकते, आणि जगाची लोकसंख्या ९ अब्ज पेक्षा जास्त असू शकते. UNCCD च्या म्हणण्यानुसार, जर माती अशीच नामशेष होत राहिली, तर २०५० पर्यंत ९०% ग्रहाचे आजपासून तीन दशकांपेक्षाही कमी कालावधीत.वाळवंटीकरण होऊ शकते -
"जेव्हा मला कळले की जगातील अर्ध्याहून अधिक शेतजमीन निकृष्ट झाली आहे, आणि त्यामुळे आपण आपल्या मुलांसाठी अन्नटंचाई, पाण्याची टंचाई आणि जैवविविधतेचे नुकसान, अशा अनेक आपत्तींनी युक्त असे जग मागे सोडणार आहोत, तेव्हा मी ताबडतोब 'माती वाचवा' या संदेशाची निकड वाढवण्यासाठी 'मातीचे योद्धा' आणि मुंबई-बाईकर्सशी हातमिळवणी केली," असे ट्रिफेक्टा कॅपिटलच्या भागीदार लावण्य अशोक म्हणाल्या. त्या गिरगाव चौपाटी, प्रियदर्शनी पार्क, शिवाजी पार्क आणि वांद्रे फोर्ट गार्डन चा प्रत्येकी १५-१८ किमी चा प्रवास करणाऱ्या पैकी एक होत्या.
'माती वाचवा' अभियानाला जगभरातून व्यापक समर्थन मिळाले आहे. कित्येक राष्ट्रांनी धोरणांची अंमलबजावणी करण्याची वचनबद्धता म्हणून 'माती वाचवा' सोबत सामंजस्य करार (एमओयू) केले


text: भोवरा कादंबरी ग.पां. परचुरे प्रकाशन मंदिर, मुंबई४ द्वितीयावृत्ति १९७३


ोहोचवला असे नाही, तर त्यांनी त्या सामान्यांच्या भाषेला म्हणजे मराठी भाषेला एक समर्थ भाषा म्हणून प्रस्थापित केले.
विनोबा भावेंनी ज्ञानेश्वरांचं हे भाषिक कर्तृत्व सप्रमाण सिद्ध केले आहे. विनोबाजींनी ज्ञानेश्वरी व तत्कालीन उत्कृष्ट इंग्रजी ग्रंथ कॅंटरबरी टेल्स या दोन ग्रंथांची तुलना केली. तुलना केल्यानंतर विनोबाजी म्हणतात, 'ज्ञानेश्वरीमध्ये जेवढे शब्द (व संकल्पना) आहेत, त्याच्या एकचतुर्थांशदेखील 'कॅंटरबरी टेल्स' मध्ये नाहीत.... आणि ज्ञानेश्वरी हा काही मराठीतील पहिला ग्रंथ नाही...' १४-१५ भाषा उत्तम प्रकारे अवगत असणार्या विनोबा भावेंनी हे सांगितले, यातच सर्व काही आले. यावरूनच मराठीचे तत्कालीन वैभव लक्षात येते.
ज्ञानेश्वरांच्या पसायदानाकडेही भाषा व संस्कृती या दृष्टिकोनातून पाहिले, की बर्याच गोष्टी लक्षात येतात. 'संस्कृती' या संकल्पनेची समाजशास्त्रीय व्याख्या किंवा पु.ग. सहस्रबुद्धे यांनी केलेली 'लौकिक व भौतिक आणि अलौकिक व अधिभौतिक घटकांनी मिळून संस्कृती बनते', ही व्याख्या पाहिली असता, संस्कृती ही एखाद्या समाजाचे जीवन सुलभ-सोपे करणार्या असंख्य घटकांनी मिळून बनते, हे लक्षात येते. भाषा हा अर्थातच संस्कृतीचा महत्त्वाचा घटक!
ज्ञानेश्वरांच्या काळात मराठी समाज व मराठी संस्कृती एका परमोच्च बिंदूला पोहोचली होती, हे पसायदानावरून निश्चितच लक्षात येते. त्या काळातील मराठी समाज हा स्वत: समाधानात नांदत होताच. पण पुढे जाऊन या मराठी समाजातील अलौकिक पुरुषाने संपूर्ण विश्वासाठी पसायदानही मागितले. एका प्रगत संस्कृतीतील भाषेतूनच हे 'दान' मागितले जाऊ शकते.
संत ज्ञानेश्वरांचा मराठीबद्दलचा 'हुंकार' एवढा प्रभावी होता, की पुढील शतकात संत एकनाथांनीही त्यापासून प्रेरणा घेतली. त्यांनी पुढचे पाऊल टाकून 'संस्कृत देवापासून झाली, मग प्राकृत काय चोरापासून झाली का,' असा भेदक प्रश्न विचारला आणि भाषिक अभिमान व्यक्त केला.
ज्ञानेश्वरांच्या नावामागे 'संत' ही उपाधी लावून, त्यांना देवत्व प्रदान करून त्यांच्याकडे एका अर्थाने 'दुर्लक्ष' करून चालणार नाही. आपण त्यांच्याकडे एक प्रखर मराठी भाषाभिमानी म्हणून पाहून त्यांच्या भाषाविषयक कार्याचे स्मरण निश्चितच करायला हवे.
संस्कृतच्या दबावाखाली, प्रभावाखाली मराठीला अडगळीत टाकण्याचा प्रकार संत ज्ञानेश्वरांनी अक्षरश: उलथवून टाकला, मराठीला शिखरावर नेले. आजच्या इंग्रजीच्या प्रभावकाळात प्रत्येक मराठी भाषकाने ज्ञानेश्वरांचा अंश स्वत:मध्ये आणायला हवा. माझ्या मराठीच्या बोलाचे कौतुक साधायला हवे; अमृताशीही पैज जिंकणारी, ऐसी अक्षरे माझ्या मराठीची आहेत... असा सार्थ अभिमान व आत्मविश्वास बाळगायला हवा... आणि भाषिक पुरुषार्थ साधायला हवा. तरच २७ फेब्रुवारी खर्या अर्थाने साजरा होईल.
या ब्लॉगमध्ये व्यक्त केलेले विचार हे ब्लॉगरचे स्वतःचे विचार आहेत. जर आपल्याला या ब्लॉगविषयी आक्षेप असेल तर कृपया येथे क्लिक करा
या पोस्टवर तुमची प्रतिक्रिया द्या. प्रतिक्रिया देण्यासाठी येथे क्लिक करा
प्रतिक्रिया पाठवण्यात अडचण येत असल्यास आम्हाला या पत्त्यावर कळवा.-- _EMAIL_
दर्जा (मत देण्यासाठी कर्सर स्टारवर घेऊन जा आणि क्लिक करा)
प्रतिक्रिया लिहिल्यानंतर डावीकडच्या चौकटीत तुमच्याविषयीची माहिती लिहा किंवा तुमच्या फेसबुक अकाउंटवरून साइन-इन करा. फेसबुक साइन-इनसाठी खाली क्लिक करा.
भाषा-संस्कृती आत ताजे पोस्टप्रकाशवाट... 'सीमो'ल्लंघन... नाच गं घुमा(न)... कालचा गोंधळ बरा होता? मराठी माणसाचे अमेरिकन कर्तृत्व न-नाट्य-आविष्कार!
विनय मावळणकर यांचे ताजे पोस्टप्रचारातून मुख्य प्रश्न हद्दपार खासदारसाहेब, २५ हजारात जिंकलात! मराठीचे सत्त्व जपणा-या सामंतबाई ...असे तर कितीतरी 'बापू' आहेत! मराठीला हवा ज्ञानेश्वरांचा बाणा
विनय मावळणकर यांचे सर्वाधिक वाचलेले
- दिवस
- |
- आठवडा
- |
- महिना
- |
- वर्ष
विनय मावळणकर यांचे सर्वाधिक मानांकित
- दिवस
- |
- आठवडा
- |
- महिना
- |
- वर्ष
लेखकाविषयी
विनय मावळणकर मराठी भाषेचे अभ्यासक असून भाषेच्या विविध पैलूंवर ते संशोधन करत आहेत. मराठी भाषा आणि मराठी समाजातील बदल हा त्यांच्या आवडीचा विषय आहे. आपल्या 'हुंकार' या ब्लॉगमधून ते मराठी भाषा-संस्कृतीसह विविध सामाजिक विषयांवर आपले मत मांडतील.


text:
यंदाच्या खरिपात तुरीची पेरणी झाली. सर्वसाधारण क्षेत्राच्या जवळपास ८४ टक्‍के क्षेत्रावर असलेल्या तुरीच्या भवितव्यावरही जवळपास दोन महिन्यापासून पाऊस बेपत्ता झाल्याने संकटाचे ढग गडद झाले आहेत. मोठ्या प्रमाणात फुले लागण्याच्या अवस्थेत तुरीचे पीक आहे. आता पाउसच आला नाही, तर संरक्षित सिंचनाची सोय असलेले क्षेत्र वगळता इतर क्षेत्रावरील तूर काय उत्पादन देईल, हा प्रश्न आहे.
भूजलपातळीची अवस्थाही गलितगात्रच
मराठवाड्यातील भूजलपातळीची अवस्थाही गलितगात्र झाली आहे. ७६ पैकी ५६ तालुक्‍यांत मागील पाच वर्षांच्या तुलनेत भूजलपातळीत घट नोंदली गेली आहे. मराठवाड्यातील आठही जिल्ह्यांतील ८७६ विहिरींचे निरीक्षणाअंती औरंगाबाद जिल्ह्यातील भूजलपातळीत सरासरी १.७३ मीटरची घट नोंदली गेली. त्या पाठोपाठ जालना जिल्ह्यात २.०४ मीटर, बीड जिल्ह्यात २.०७ मीटर, लातूर जिल्ह्यात १.१५ मीटरपर्यंत तर उस्मनाबाद जिल्ह्यात सर्वाधिक ४.०१ मीटरपर्यंत भूजलपातळीत घट नोंदली गेली आहे. ३८ तालुक्‍यांत ३० ते ५० टक्‍क्‍यांपर्यंत पावसाची तूट
मराठवाड्यात अपेक्षीत सरासरी पावसाच्या तुलनेत सरासरी ४५.४ टक्‍के घट नोंदली गेली. एकूण ७६ पैकी ३८ तालुक्‍यांत पडलेल्या पावसात ३० ते ५० टक्‍क्‍यांपर्यंत तूट नोंदली गेली आहे.
रब्बीच्या आशेला सुरुंग
कोरडवाहू ज्वारी, हरभऱ्याची पेरणीची वेळ निघून गेली आहे. ऑक्‍टोबरमध्येच विहिरी उपशावर आल्याने संरक्षित सिंचनाकडूनही फारशी अपेक्षा नाही. विविध प्रकल्पांमध्ये पाण्याची उपलब्धता पाहता सिंचनाऐवजी पिण्याच्या पाण्यासाठीच सोडल्या जाणाऱ्या पाण्याचा वापर होणे, अपेक्षित राहण्याची शक्‍यता आहे. त्यामुळे रब्बीचे यंदाचे नियोजन कागदावरच राहणार हे जवळपास स्पष्ट आहे.
हुमणीचेही उसावर आक्रमण
मराठवाड्यातील ऊस उत्पादकांना हुमणीनेही मोठा फटका दिला आहे. औरंगाबाद, जालना व बीड जिल्ह्यांत हुमणीच्या प्रादुर्भावाने जवळपास १७ हजार ४३७ हेक्‍टरवरील ऊस संपविल्यात जमा आहे. बीड जिल्ह्यात हुमणीच्या प्रादुर्भावाची तीव्रता अधिक आहे. तीनही जिल्ह्यांतील २६ हजार ८७४ ऊस उत्पादक शेतकऱ्यांचे हुमणीने मोठे नुकसान केले आहे. दुसरीकडे जलसंकटामुळे ऊस पोसण्यातही अडथळे येऊन उत्पादकतेत घट येणार हे जवळपास स्पष्ट आहे.
साडेचार लाख लोकांची तहान टॅंकरवर
दुष्काळाची छाया मराठवाड्यावर गडद होत चालली आहे. झालेल्या मराठवाड्यात पाणीटंचाईही हातपाय पसरायला लागली आहे. औरंगाबाद, जालना, नांदेड, बीड आदी जिल्ह्यांतील १८६ गाव व ३ वाड्यांपर्यंत ही टंचाई जाऊन पोचली आहे. १८९ गाव वाड्यांमधील ४ लाख ५२ हजार २९३ लोकांची तहान टॅंकरवर अवलंबून आहे. १५ ऑक्‍टोबरअखेर औरंगाबाद जिल्ह्यातील १६३ गाव, वाड्या, जालना जिल्ह्यातील २३, नांदेड २, बीड १ अशा १८९ गावांसाठी २११ टॅंकरने पाणीपुरवठा करावा लागत आहे.
फळबागांचीही होरपळ सुरू
मराठवाड्यात मोसंबी, आंबा, सीताफळ, द्राक्ष आदी पिकांच्या फळबागा मोठ्या प्रमाणात आहेत. या फळबागांना आतापासूनच होरपळ सुरू झाली आहे. कृषी विद्यापीठाकडून फळबाग वाचवा अभियान राबविण्याची गरज भासू शकते, याविषयी विषय मांडला गेला आहे. आता तो विषय दृष्टिपथात असल्याचे चित्र असल्याने त्या अभियानाचे नेमके स्वरूप कसे असेल, याविषयी शासन स्तरावरून गांभीर्याने व तातडीने विचार करण्याची गरज निर्माण झाली आहे.
दुष्काळाची पाहणी करायला कुणी आलं नाही. विमा कंपन्यांना परिस्‍थितीशी अवगत करण्याचा प्रयत्न केला परंतु, अजून त्यांच्याकडूनही काही प्रतिसाद नाही. मागच्या वर्षी अनेक लोकांना विमा मिळाला नाही. यंदा तसं होऊ नाही, आम्ही अपात्र ठरू नाही म्हणून खबरदारी घ्या म्हटलं तर येऊ पाहू असं उत्तर टोल फ्री क्रमांकावरून मिळतं.
- तुळशीदास इंगळे, आसई, ता. जाफ्राबाद, जि. औरंगाबाद.
औरंगाबाद शेती खरीप फळबाग पाणी पाणीटंचाई दुष्काळ बीड उस्मानाबाद तूर लातूर रोजगार मूग उडीद परभणी नांदेड कापूस सिंचन ऊस पाऊस कोरडवाहू हुमणी सीताफळ द्राक्ष कृषी विद्यापीठ


text:
| अ.क्र. | पदनाम/सवाग | परिमिळक कायलाच्या नाव | वेतनश्रेणी | एकूण पदे |
|-------|-------------|------------------------|------------|----------|
| 1 | वरीष्ठ वेजळांक सहायक गट-ब (अराजपत्रित) | अधोक्षेक अभियंता (दरवाजे), मध्यवर्ती संकल्पार्थच संघटना व परिमिळज्यो अधिकारी, नाशिक परिमिळज, नाशिक. | S-१६ : ₹४९००-₹४२४०० अधिक महागाई भत्ता व नियमाप्रमाणे देय इतर भत्ते | २ |
| | | अधोक्षेक अभियंता व संचालक, पाटबघरे संशोधन व विकास संचालनालय व परिमिळज्यो अधिकारी, पुणे परिमिळज, पुणे. | | २ |
| 2 | निम्नश्रेणी लयुलेखक गट-ब (अराजपत्रित) | अधोक्षेक अभियंता व परिमिळज्यो अधिकारी, दक्षता पथक, अमरावती परिमिळज, जलसंपदा विभाग, अमरावती. | S-१५ : ₹४८००-₹३२३०० अधिक महागाई भत्ता व नियमाप्रमाणे देय इतर भत्ते | ३ |
| | | अधोक्षेक अभियंता, दक्षता पथक, ओरंगाबाद परिमिळज, पाटबघरे विभाग, छत्रपती संभाजीनगर. | | ६ |
| | | अधोक्षेक अभियंता, सातारा सिंचन मंडळ व परिमिळज्यो अधिकारी, कोल्हापूर परिमिळज, सातारा. | | १ |
| | | अधोक्षेक अभियंता व परिमिळज्यो अधिकारी, दक्षता पथक, नागपूर परिमिळज, जलसंपदा विभाग, नागपूर. | | २ |
| | | अधोक्षेक अभियंता (दरवाजे), मध्यवर्ती संकल्पार्थच संघटना व परिमिळज्यो अधिकारी, नाशिक परिमिळज, नाशिक. | | १ |
| | | अधोक्षेक अभियंता व संचालक, पाटबघरे संशोधन व विकास संचालनालय व परिमिळज्यो अधिकारी, पुणे परिमिळज, पुणे. | | ३ |
| | | अधोक्षेक अभियंता व परिमिळज्यो अधिकारी, दक्षता पथक, मुंबई परिमिळज, पाटबघरे विभाग, ठाणे. | | ३ |
| 3 | कानिष्ठ वेजळांक सहायक (गट-क) | अधोक्षेक अभियंता (दरवाजे), मध्यवर्ती संकल्पार्थच मंडळ, व परिमिळज्यो अधिकारी, नाशिक परिमिळज, नाशिक. | S-१५ : ₹४८००-₹३२३०० अधिक महागाई भत्ता व नियमाप्रमाणे देय इतर भत्ते | १ |
| | | अधोक्षेक अभियंता व संचालक, पाटबघरे संशोधन व विकास संचालनालय व परिमिळज्यो अधिकारी, पुणे परिमिळज, पुणे. | | १३ |
| 4 | भवेजळांक सहायक (गट-क) | अधोक्षेक अभियंता (दरवाजे), मध्यवर्ती संकल्पार्थच संघटना व परिमिळज्यो अधिकारी, नाशिक परिमिळज, नाशिक. | S-१४ : ₹३८००-₹२८०० अधिक महागाई भत्ता व नियमाप्रमाणे देय इतर भत्ते | ५ |
| 5 | आरेखक (गट-क) | अधोक्षेक अभियंता व परिमिळज्यो अधिकारी, दक्षता पथक, अमरावती परिमिळज, जलसंपदा विभाग, अमरावती. | S-१० : ₹१२००-₹२३०० अधिक महागाई भत्ता व नियमाप्रमाणे देय इतर भत्ते | ३ |
| | | अधोक्षेक अभियंता, दक्षता पथक, ओरंगाबाद परिमिळज, पाटबघरे विभाग, छत्रपती संभाजीनगर. | | ५ |
| | | अधोक्षेक अभियंता, सातारा सिंचन मंडळ व परिमिळज्यो अधिकारी, कोल्हापूर परिमिळज, सातारा. | | ३ |
| | | अधोक्षेक अभियंता व परिमिळज्यो अधिकारी, दक्षता पथक, नागपूर परिमिळज, जलसंपदा विभाग, नागपूर. | | १ |
| | | अधोक्षेक अभियंता (दरवाजे), मध्यवर्ती संकल्पार्थच संघटना व परिमिळज्यो अधिकारी, नाशिक परिमिळज, नाशिक. | | १ |
| नंबर | विषय | विवरण |
|------|-------|--------|
| 6 | सहायक आरेखक (गट-क) | अधीक्षक अभियंता व परिमंडलीय अधिकारी, दक्षता पथक, अमरवाती परिमंडल, जलसंपदा विभाग, अमरवाती. अधीक्षक अभियंता, दक्षता पथक, ओरंगाबाद परिमंडल, पाटबंधरे विभाग, छत्रपती संभाजीनगर. अधीक्षक अभियंता, सातारा सिंचन मंडल व परिमंडलीय अधिकारी, कोल्हापूर परिमंडल, सातारा. अधीक्षक अभियंता (दरवाजे) मध्यवर्ती संकल्पचित्र संघटना व परिमंडलीय अधिकारी, नाशिक परिमंडल, नाशिक. अधीक्षक अभियंता व संचालक, पाटबंधरे संशोधन व विकास संचालनालय व परिमंडलीय अधिकारी, पुणे परिमंडल, पुणे. अधीक्षक अभियंता व परिमंडलीय अधिकारी, दक्षता पथक, मुंबई परिमंडल, पाटबंधरे विभाग, ठाणे. |
| | | S-7 : ₹25,500-₹81,000 अधिक महागाई भत्ता व नियमाप्रमाण देय इतर भत्ते |
| 7 | स्थापत्य अभियांत्रिकी सहायक (गट-क) | अधीक्षक अभियंता व परिमंडलीय अधिकारी, दक्षता पथक, अमरवाती परिमंडल, जलसंपदा विभाग, अमरवाती. अधीक्षक अभियंता, दक्षता पथक, ओरंगाबाद परिमंडल, पाटबंधरे विभाग, छत्रपती संभाजीनगर. अधीक्षक अभियंता, सातारा सिंचन मंडल व परिमंडलीय अधिकारी, कोल्हापूर परिमंडल, सातारा. अधीक्षक अभियंता व परिमंडलीय अधिकारी, दक्षता पथक, नागपूर परिमंडल, जलसंपदा विभाग, नागपूर. अधीक्षक अभियंता (दरवाजे) मध्यवर्ती संकल्पचित्र संघटना व परिमंडलीय अधिकारी, नाशिक परिमंडल, नाशिक. अधीक्षक अभियंता व संचालक, पाटबंधरे संशोधन व विकास संचालन

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


_URL_,नागपूर
शिवसेनेवर अविश्वास ठराव रद्द होण्याची नामुष्की ओढवली आहे. अविश्वास ठरावाचा प्रस्ताव दिल्यानंतर तो दोन दिवसांत मांडणे गरजेचं असतं. मात्र अधिवेशनाच्या पहिल्या दिवशी शोकप्रस्तावामुळे कामकाज तहकूब होतं, तर दुस-या दिवशी भाजपचा मोर्चा होता. त्यामुळे शिवसेना दोन दिवसांत ठराव मांडू शकली नाही.
अविश्वास प्रस्ताव ठराव रद्द झाल्यामुळं विरोधकांमध्ये समन्वय नव्हता अशी कबूली भाजपचे प्रदेशाध्यक्ष सुधीर मुनगंटीवार यांनी दिलीय.. तसंच अविश्वास ठराव फेटाळल्याप्रकरणी अध्यक्षांना फेरविचाराबाबत विनंती करणार असल्याचंही मुनगंटीवार यांनी म्हटलंय.
नागपूरात सुरू असलेल्या विधीमंडळ अधिवेशनातला गोंधळ कायम आहे. गोंधळामुळे दोन्ही सभागृहांचं कामकाज दिवसभरासाठी तहकूब करण्यात आलंय. आर.आर. पाटील यांनी रस्त्यावर उतरण्याची भाषा केल्याचा निषेध करत विधानसभेत विरोधकांनी गदारोळ केला. त्यावर आपण धमकावण्याच्या उद्देशानं बोललो नव्हतो. त्यामुळे माफी मागणार नाही, असं पाटील यांनी सांगितलं.
गोंधळात विधानसभेचं कामकाज तीन वेळा तहकूब करावं लागलं. कामकाज पुन्हा सुरू होताच सिंचन घोटाळ्याबाबत SIT नेमण्याची मागणी करत पुन्हा गोंधळ घातल्यानं कामकाज दिवसभरासाठी तहकूब करावं लागलं... SITच्या मागणीसाठी विधान परिषदेतही गदारोळ झाल्यानं दुपारनंतर कामकाज दिवसभरासाठी तहकूब करण्यात आलं.


text:
अटलांटा () ही अमेरिका देशातील जॉर्जिया राज्याची राजधानी व सर्वांत मोठे शहर आहे. २०१० साली ४.२ लाख लोकसंख्या असलेले अटलांटा अमेरिकेमधील ४०व्या क्रमांकाचे मोठे शहर आहे. अटलांटा-मॅरिएटा-सॅंडी स्प्रिंग्ज ह्या महानगर क्षेत्राची लोकसंख्या सुमारे ५२.६९ लाख असून ह्या दृष्टीने ते अमेरिकेमधील नवव्या क्रमांकाचे मोठे महानगर आहे.
एकोणिसाव्या शतकाच्या सुरुवातीस स्थापन झालेले अटलांटा अमेरिकन यादवी युद्धादरम्यान दक्षिणेकडील राज्यांचे एक प्रमुख वाहतूक व लष्करी केंद्र होते. आअज्च्या घडीला अटलांटा अमेरिकेमधील एक प्रमुख शहर आहे. २७० अब्ज डॉलर इतकी उलाढाल असलेल्या अटलांटाचा अर्थव्यवस्थेच्या बाबतीत अमेरिकेत सहावा तर जगात १५वा क्रमांक लागतो. कोका-कोला, डेल्टा एरलाइन्स, सीएनएन, यूपीएस इत्यादी जगातील अनेक प्रमुख कंपन्यांची मुख्यालये अटलांटा महानगरात स्थित आहेत. येथील हार्ट्सफील्ड-जॅक्सन अटलांटा आंतरराष्ट्रीय विमानतळ हा १९९८ सालापासून जगातील सर्वात वर्दळीचा विमानतळ राहिला आहे. २०१० साली पर्यटनासाठी अटलांटा अमेरिकेमधील सातव्या क्रमांकाचे लोकप्रिय शहर होते.
१९९६ उन्हाळी ऑलिंपिक स्पर्धा अटलांटामध्ये भरवल्या गेल्या.
इतिहास
युरोपीय लोक उत्तर अमेरिकेत दाखल होण्याआधी ह्या भागात चेरोकी व क्रीक जमातींचे स्थानिक लोक राहत असत. इ.स. १८०२ मध्ये युरोपियन वसाहतकारांनी येथून स्थानिकांना हाकलण्यस सुरुवात केली व इ.स. १८२१ साली क्रीक लोकांनी ह भाग सोडला. त्यानंतर ह्याच भूभागावर अटलांटा शहर वसवले गेले. नंतरच्या काळात सव्हाना ते मिडवेस्ट हा रेल्वेमार्ग अटलांटामधून काढण्यात आला व ह्याच काळात ह्या शहराला अटलांटा हे नाव मिळाले. अमेरिकन यादवी युद्धकाळात अटलांटा हे दक्षिणी राज्यांचे एक महत्त्वाचे स्थान होते. इ.स. १८६८ साली जॉर्जियाची राजधानी अटलांटा येथे हलवण्यात आली. पुढील अनेक वर्षे एक मोठे औद्योगिक व वाहतूक केंद्र म्हणून अटलांटाचा विकास होतच राहिला. मे २१, इ.स. १९१७ रोजी येथे लागलेल्या एका आगीमध्ये सुमारे २००० लाकडी इमारती बेचिराख झाल्या, परंतु शहराची पुनर्बांधणी वेगाने झाली. दुसऱ्या महायुद्धादरम्यान येथील विमाने बनवण्याच्या काराखान्यामुळे तसेच नव्या सुरू झालेल्या रेल्वेमार्गांमुळे अटलांटाची लोकसंख्या मोठ्या प्रमाणावर वाढली. १९७० च्या दशकापासून आफ्रिकन अमेरिकन लोक अटलांटामध्ये मोठ्या संख्येने स्थायिक होउ लागले. इ.स. १९९६मधील ऑलिंपिक स्पर्धेमुळे अटलांटा जागतिक प्टलावर दाखल झाले.
भूगोल
हवामान
अर्थव्यवस्था
जनसांख्यिकी
वाहतूक
शिक्षण
अमेरिकेमधील सर्वोत्तम संशोधन विद्यापीठांपैकी एक असलेली जॉर्जिया इन्स्टिट्यूट ऑफ टेक्नॉलॉजी अटलांटा शहरामध्ये स्थित आहे.
खेळ
खालील तीन प्रमुख व्यावसायिक संघ अटलांटामध्ये स्थित आहेत.
जुळी शहरे
जगातील खालील १९ शहरांचे अटलांटासोबत सांस्कृतिक व व्यापारी संबंध आहेत.
प्रेक्षणीय स्थळे
 अंटलांटाचे हिंदू मंदिर
संदर्भ
बाह्य दुवे
 अधिकृत संकेतस्थळ

जॉर्जिया (अमेरिका) मधील शहरे
अमेरिकेतील राज्यांच्या राजधानीची शहरे
उन्हाळी ऑलिंपिक यजमान शहरे
फुल्टन काउंटी (जॉर्जिया)


text:
१६:४४३)
असे ज्ञानेश्वरांनी म्हटले आहे. माऊली म्हणजे वात्सल्य . . . समरस झालेले प्रेम . . . अपेक्षा गळून पडणे ही प्रेमाची परमसीमा . . . विनोबा म्हणतात की आत्मा-माऊली हा ज्ञानेश्वरांचा अद्वितीय शब्दप्रयोग आहे. समाजउपयोगी संरचना म्हणजे 'आत्मामाऊली'च्या भेटीचे प्रस्थानच नव्हे का?
← स्केचिंग : रेखाटने कागदावरची आणि मनातली….
नाटकामागची नाट्यपूर्ण गोष्ट! →


text:
Dainik Sanatan Prabhat: एका संतांनी देहत्याग केल्यानंतर महर्षींनी त्यांना दिलेली आध्यात्मिक शक्ती प.पू. डॉक्टरांना देणे
या संतांच्या देहत्यागाची वार्ता आली आणि त्याच दिवशी कळले की, प.पू. डॉक्टरांना सारखी चक्कर येत आहे आणि ही चक्कर वाढतच चालली आहे. याचे कारण सांगतांना महर्षि म्हणाले, या संतांनी देहत्याग केल्याने त्यांची आध्यात्मिक शक्ती आता आम्ही परम गुरुजींकडे (प.पू. डॉक्टरांकडे) पाठवत आहोत आणि म्हणून या शक्तीच्या स्पर्शाने त्यांना चक्कर आल्यासारखे होत आहे.
२. प.पू. डॉक्टरांना चक्कर येणे, यातून महर्षींनी अवताराचे कार्य कसे चालते आणि
त्यामागे कोणती घटना दडलेली असते, हे शिकवणे, यासंदर्भातील प.पू. डॉक्टरांचे बोल !
यावर प.पू. डॉक्टर गमतीने म्हणाले, मला विष्णूचा अवतार म्हणतात, तर एवढी शक्तीही मला सहन होत नाही का ? यावर असे वाटले की, प.पू. डॉक्टरांनी गेली १२ वर्षे सूक्ष्मातून वातावरणातील अनिष्ट शक्तींशी युद्ध केले. त्यात काय काय झाले, ते कुणालाच कळले नाही; परंतु आता स्थूल शक्तीच्या अवतरणाचा काळ चालू झाला आहे. या काळात स्थूल अवताराचे एकप्रकारे शक्तीच्या रूपाने प्रकटीकरणच होत असते. अवताराच्या कार्यात शक्तीच्या देवाणघेवाणीसंदर्भात अनेक घटना घडत असतात. त्यातीलच ही एक घटना म्हणावी लागेल. ही एक भगवंताची कृपाच आहे, असे वाटले. प.पू. डॉक्टरांना त्या कालावधीत चक्कर आल्यासारखे वाटणे, हे एक सनातन धर्म राज्याच्या स्थापनेच्या कार्यातील शक्तीच्या संक्रमित होण्याचे आणि त्यातून भगवंताची कृपा जनसामान्यांना दर्शवण्याचेच एक निमित्त आहे, असे जाणवले.
३. तात्पर्य
पुढे रामनाथी आश्रमासारख्या ठिकाणीच विश्‍वातील सार्‍या शक्ती एकटवण्यास चालू होईल आणि या शक्तीयोगे सनातन धर्म राज्याचे कार्यही पूर्णत्वास जाईल. प.पू. भक्तराज महाराज प.पू. डॉक्टरांना म्हणाले होते, सारी तीर्थे रामनाथी येथेच आहेत. तसेच घडले. सारेकाही रामनाथीत प.पू. डॉक्टरांच्या ठिकाणीच गोळा होणार आहे, याचा प्रत्यय या अनुभूतीतून महर्षींनी प्रत्यक्षच आम्हाला दिला.
- (सद्गुरु) सौ. अंजली गाडगीळ, तिरूचानुर, आंध्रप्रदेश. (१५.८.२०१६, सायं. ७.५१)
परात्पर गुरु डॉ. आठवले यांनी मी अवतार आहे, असे म्हटलेले नाही. सनातनच्या साधकांचा आणि सनातन प्रभातच्या संपादक मंडळाचा महर्षींप्रती भाव असल्यामुळे आम्ही हा लेख प्रसिद्ध करत आहोत. - संपादक


text:
देहरादून ही भारताच्या उत्तराखंड राज्याची राजधानी व राज्यातील सर्वात मोठे शहर आहे. देहरादून शहर उत्तराखंडच्या पश्चिम भागात हिमालयाच्या पायथ्याशी असलेल्या डून खोऱ्यामध्ये वसले आहे. गंगा नदी देहरादूनच्या पूर्वेकडून तर यमुना नदी पश्चिमेकडून वाहते. देहरादून भारताची राजधानी दिल्लीच्या २३६ किमी उत्तरेस स्थित आहे. २०११ साली देहरादूनची लोकसंख्या सुमारे ५.७८ लाख होती. आपल्या निसर्गसौंदर्यासाठी प्रसिद्ध असलेल्या देहरादूनमध्ये अनेक नामांकित शैक्षणिक संस्था आहेत. नैनिताल, मसूरी इत्यादी पर्यटनस्थळे तसेच हरिद्वार, ऋषिकेश इत्यादी धार्मिक स्थाने येथून जवळच असल्यामुळे देहरादून एक गजबजलेले शहर आहे.
वाहतूक
जॉली ग्रॅंट विमानतळ देहरादूनच्या २२ किमी आग्नेयेस स्थित असून येथे एर इंडिया, जेट एरवेज व स्पाइसजेट ह्या कंपन्या मुंबई, दिल्ली, बंगळूर इत्यादी शहरांहून थेट प्रवासी विमानसेवा पुरवतात.
देहरादून रेल्वे स्थानक भारतीय रेल्वेच्या उत्तर रेल्वे क्षेत्रामधील एक स्थानक असून येथे दररोज अनेक गाड्या थांबतात. राष्ट्रीय महामार्ग ७२ व राष्ट्रीय महामार्ग ७२ ए देहरादूनमधूनच जातात.
हे सुद्धा पहा
तेहरी गढवाल (लोकसभा मतदारसंघ)
बाह्य दुवे
पर्यटन माहिती
उत्तराखंडमधील शहरे
देहरादून जिल्हा
देहरादून


text:
aurangabad marathwada news jugar on mobile app आता मोबाईल ॲपवरही जुगार! | eSakal
Aurangabad Marathwada News Jugar On Mobile App
आता मोबाईल ॲपवरही जुगार!
औरंगाबाद - मोबाईलवरही जुगार खेळता येतो आणि विजेत्याला दहापट रक्कम मिळते! यावर कुणाचा विश्‍वास बसत नसेल. पण, ही बाब खरी आहे. मोबाइल ॲपवर ऑनलाइन बिंगो नावाचा जुगार खेळणाऱ्या आठ जणांना गुन्हेशाखेने मंगळवारी (ता. २५) सायंकाळी अटक केली. त्यानंतर हा सारा प्रकार उजेडात आला.
कैलासनगर भागातील काही तरुण अँड्राईड मोबाईलवर फोन टार्गेट बिंगो हा गेम डाऊन लोड करून त्यावर ऑनलाईन जुगार खेळत असल्याची माहिती गुन्हेशाखेला मिळाली होती. त्या आधारे मंगळवारी सायंकाळी कैलासनगर भागातील स्मशान मारुती मंदिराजवळ गुन्हेशाखेच्या पथकाने छापा टाकला.
यावेळी मोबाईलवर जुगार खेळत असलेले आठजण जाळ्यात सापडले. यामध्ये गिरीश पंडित नारखेडे (रा. उत्तमनगर, जवाहर कॉलनी), ज्ञानेश्वर प्रभात मोहिते, शिवाजी छगन ठाकरे, सचिन पंडित अवचार, फैय्याज अमीन कुरेशी (सर्व रा. कैलासनगर), शेख एजाज शेख रऊफ, जुनेद शेरुखान व शेख वसीम शेख शमीम (सर्व रा. संजयनगर,बायजीपुरा) यांचा समावेश आहे. या आरोपींच्या ताब्यातून बिंगो गेम डाऊन लोड असलेले तीन मोबाईल, रोख रक्कम असा सदतीस हजाराचा ऐवज जप्त करण्यात आला. ही कारवाई उपनिरीक्षक नंदकुमार भंडारे, साईनाथ महाडिक, विकास माताडे, ओमप्रकाश बनकर, संजय जाधव, शिवाजी भोसले, राहुल हिवराळे, संजय धुमाळ यांनी केली.
दहा पट रक्कम मिळत होती..
जुगार खेळवणाराने विशिष्ट रक्कम भरून ऑनलाइन ॲप डाऊनलोड केले. कॅसिनोमध्ये फिरणारे चक्र व त्यात बॉल असतो. अगदी तशीच पद्धत ॲपमधील गेममध्ये आहे. निश्‍चित केलेल्या आकड्यावर बॉल आल्यास तब्बल दहा पट रक्कम दिली जात होती असे सूत्रांनी सांगितले.


३० डिसेंबर २०१९:-
सालाबाद प्रमाणे कतारच्या क्लायेंटचा ईमेल आला, फेब्रुवारीमध्ये २५ ते ३० दिवसाचे shutdown होते. दरवर्षी फेब्रुवारी मध्ये २० ते २५ दिवस, एप्रिलमध्ये ८ ते १० दिवस आणि ऑक्टोबर मध्ये १५ ते २० दिवस असे काम त्यांच्याकडे असतेच. मी गेले काही वर्षे पूर्णवेळ जॉब सोडून स्वतः:चा व्यवसाय सुरु केला आहे, व्यवसायाची सुरुवातच असल्याने, अजून म्हणावे तसे उत्पन्न नाही. त्यात अधे मध्ये जेव्हा वेळ असेल तेव्हा अशा शॉर्ट टर्म assignment, consulting करून जमा खर्चाचा ताळमेळ घालावा लागतो. त्यामुळे हातात काम नसल्यास अशा संधी सोडणे परवडत नाही. त्या कालावधी मध्ये दुसरे काही काम हातात नसल्याने होकार कळवला.
८ फेब्रुवारी २०२०:-
क्लाएंटकडून तिकीट आणि व्हिसा आला. तो पर्यंत करोना विषयक बातम्या यायला लागल्या होत्या. पण भारतात आणि कतार मध्ये अजिबातच चिंता करण्यासारखी परिस्थिती नव्हती. शिवाय एकदा होकार कळवून जर ऐन वेळी येणार नाही असे कळवले तर क्लाएंटच्या कामाचा खोळंबा होतो आणि आपल्याला परत कधी तिथे काम मिळायची शक्यता नसते. त्यामुळे आता या क्षणी निर्णय बदलणे शक्य नव्हतेच.
१६ फेब्रुवारी २०२०:-
कतारला पोचलो. एक दोन दिवसातच काम चालू झाले. एकदा काम चालू झाले की १२ तास काम, येणे जाणे, जेवण वगैरे मध्ये इतका वेळ जातो कि मोबाईल, सोशल मीडिया यासाठी फारतर फार दिवसभरात १५ ते २० मिनिटे मिळतात त्यामुळे जे सहकाऱयांसोबत वगैरे बोलणे होईल त्यातून थोडे फार कळत होते. पण अजूनही करोनाची झळ अशी बसली नव्हती कारण महाराष्ट्रात, कतारमध्ये कुठेच काही केसेस नव्हत्या. इटली , इराण, केरळ वगैरे मध्ये चालू होते. लवकरच लस वगैरे सापडेल आणि साथ आटोक्यात येईल असे वाटत होते. त्यामुळे मी अगदीच निवांत होतो.
२९ फेब्रुवारी २०२०:-
कतार मध्ये करोनाचा पहिला रुग्ण सापडला. कतारने तातडीने पावले उचलत एक पूर्ण हॉटेल आरक्षित करून, जे बाहेरून येत आहेत, त्यांना तिथे राहण्याची सोय उपलब्ध करून दिली.
९ मार्च २०२०:- पुण्यात करोनाचा पहिला रुग्ण सापडला. कतार मध्ये रुग्णांची संख्या दोन आकडी झाली. आता मात्र संकट दारात आले. कंपनीने मास्क, सोशल डिस्टंसिन्ग, बाकी घ्यावयाची काळजी याविषयी सूचना मार्गदर्शक तत्वे पाठवायला सुरुवात केली. मी जमेल तेव्हा घरी फोन करणे, त्यांना थोड्याफार सूचना देणे चालू केले. इथून मात्र पुढचे कित्येक दिवस दिवसागणिक वाईट बातम्यांशिवाय माझ्याकडे काहीच आले नाही.
भारताने १९ मार्चला २२ मार्च पासून एक आठवडा विमानसेवा बंद करण्याची घोषणा केली. माझे काम संपत आलेच होते. २५ ते २६ तारखेला काम संपणारच होते. ठरवले तर क्लाएंटला सांगून या दोन दिवसात घरी जाणे शक्य होते. काय करावे नक्की कळत नव्हते. या दिवशी मी सगळ्यात मोठी चूक केली.
आता तीनच दिवस विमाने चालू म्हणल्यावर सगळेच जण भारतात परतायला बघणार आणि विमानतळे, इमिग्रेशन सगळीकडे नुसता झुंबड उडणार, हा आजार होण्याचे चान्सेस कैक पटीने वाढणार, या विचाराने मी फारच द्विधा मनस्थितीत होतो. काय करावे, न करावे या विचारात मी भयानक चुकीचा निर्णय घेतला कि २८ मार्च ला फ्लाईट चालू होतील तेव्हा आपण ३० किंवा ३१ तारखेला जाऊ.
घरी दोन मेडिकल हिस्टरी असलेले सिनिअर सिटिझन्स, दोन लहान मुले. मी जर आजार घेऊन घरी परतलो किंवा देव न करो मलाच काही झालं तर या सर्वांकडे कोण बघणार या विचाराने मी जरा जास्तच काळजी करत होतो, घेत होतो.
२६ मार्चला अचानक भारतातील विमानतळं आता २८ मार्च ला ना उघडता १४ एप्रिल पर्यंत बंद राहतील अशी घोषणा झाली आणि माझ्या एप्रिल पहिल्या आठवड्यात भारतात परतण्याच्या नियोजनाला सुरुंग लागला. सरकराने घेतलेला हा निर्णय आणि त्यापुढे वाढवत वाढवत नेलेली बंदी आम्हाला फारच महागात पडली.
दरम्यान तिकडे पुण्यात संचारबंदी घोषित झाली आणि पत्नी समोर कामाचा डोंगर उभा राहिला. घरकामाला येणाऱ्या दोन्ही बायका येऊ शकत नव्हत्या. सिनिअर सिटिझन्सची पथ्य, त्यांच्या हॉस्पिटल वाऱ्या, घरात बांधून पडल्यामुळे त्यांची होणारी चिडचिड, मुलांचं खाणं, छोट्याला भरवणं, घरकाम यात तिचे अतोनात हाल व्हायला सुरुवात झाली. नाही म्हणायला वडील तिला जमेल तशी मदत करत होते पण त्याने तिचा भार फार


text: कोरेगाव भीमाचा हिंसाचार हा तर ट्रेलर, पृथ्वीराज चव... अहमदनगर - सरकारला विकासाच्या


text:
esakal | लसीकरणाला शिस्त लावणारा 'अचलपूर पॅटर्न'ची सर्वत्र चर्चा ; वैद्यकीय अधिक्षकांनी लढवली शक्कल
लसीकरणाला शिस्त लावणारा 'अचलपूर पॅटर्न'ची सर्वत्र चर्चा ; वैद्यकीय अधिक्षकांनी लढवली शक्कल
अचलपूर ः शक्तीपेक्षा युक्ती श्रेष्ठ, सांगूनी गेले रथी-महारथी किंचीतसी शक्कल लढवा, जे हवे ते मिळते जगती, या म्हणीप्रमाणे जर आपण समस्येचे निराकरण करण्याचा प्रयत्न केला तर निश्‍चितच शक्ती पेक्षा युक्ती श्रेष्ठ ठरेल, यात काही शंका नाही. अशीच अनोखी शक्कल अचलपूर शहरातील उपजिल्हा रुग्णालयातील डॉक्‍टरांनी लसीकरण केंद्रावरील गर्दी टाळण्यासाठी लढवली आहे. या युक्तीचा परिणाम म्हणून लसीकरण केंद्रावरील गर्दी ओस पडली आहे. त्यामुळे या अनोख्या प्रयोगाची सर्वत्र चर्चा सुरू आहे.
जुगाड हा भारतीयांचा आत्मा आहे. कोणताही प्रश्‍न असू द्या त्याला सोडवण्यासाठी शक्तीपेक्षा युक्ती श्रेष्ठ, हाच आपला नेहमीचा ध्यास राहिला आहे. प्रत्येक समस्येवर काय काय उपाय करता येईल, हे भारतीय नित्याने शोधत असतो मग त्यासाठी प्रत्येक जण आपापल्या परीने युक्ती करतो, अशीच युक्ती उपजिल्हा रुग्णलयातील लसीकरण केंद्रावरील गर्दी व गोंधळ टाळण्यासाठी उपजिल्हा रुग्णालयाचे वैद्यकीय अधीक्षक यांनी लढवली आहे. त्यांच्या या युक्तीमुळे उपजिल्हा रुग्णालयातील लसीकरण केंद्राच्या ठिकाणची गर्दीमुळे होणारा गोंधळ कमी झाल्याचे पाहायला मिळत आहे.
राज्यात 1 मेपासूूून 18 ते 44 या वयोगटातील नागरिकांचे लसीकरण सुरू होणार आहे. या वयोगटातील संख्या अधिक असल्याने लसीकरण केंद्रांवर गर्दी उसळण्याची शक्‍यता आहे, त्यातून संसर्ग वाढण्याची भीती आहे, हे लक्षात घेऊन अचलपूर येथील उपजील्हा रुग्णालयात लसीकरणाचा अनोखा पॅटर्न राबवला जात आहे. या पॅटर्ननुसार लसीकरणास पात्र असलेल्या व्यक्तींनी केंद्राबाहेर ठेवलेल्या एका डब्यात चिठ्ठी टाकायची आणि शांतपणे घरी जायचे, त्यानंतर फोन आला की लसीकरणासाठी यायचे, अशी ही पद्धत आहे.
या अनोख्या युक्तीमुळे लसीकरण केंद्रांवर गर्दी तर सोडाच रांगाही बंद झाल्या आहेत. त्यामुळे एक मेपासून सुरू झालेल्या 18 वर्षांवरील नागरिकांच्या लसीकरणाच्या पार्श्‍वभूमीवर हा पॅटर्न खूप महत्त्वाचा ठरणार आहे. परिणामी लसीकरणाचा हा पॅटर्न अत्यंत यशस्वी ठरला असून राज्यभरातील लसीकरण केंद्रांना दिशा देणारा आहे.


text:
ाच्या विरुद्ध ज्याचे पर्यवसान रक्तपातांत झाले पाहिजे अशा राघोबादांच्या कारस्थानांना पुन: प्रारंभ झाला. त्याने वाईयाच्या संरक्षणार्थ ठेवलेल्या गारद्याना आपल्या कटात घेतले आणि त्यांनी नारायणरावांना लगड करून 'धरावे' अशी आजा दिली. पण त्यांची राक्षसी पत्नी आनंदीबाई हिने 'ध' चा 'मा' करून नारायणरावांना 'मा' रून टाकण्याचा डाव रचला. दि. ३०-८-१९७३ ह्या दिवशी गारदी बंध करून उठले आणि अरेरावीने थकलेल्या वेतनाची मागणी करीत त्यांनी नारायणरावांना वेढले. जवळ पंतप्रधानांचा विश्वासू सेवक होता, त्याने यांच्या ह्या कृत्यासाठी त्यांची जरा कानउघडाणी करताच गारद्यांनी तरवारी काहून त्याला जागृत्याजागी ठार मारले. ते पाहून नारायणराव भीतीने शनवारवाईतील खोल्याखोल्यातून पक्लू जाऊ लागले, पण गारद्याना ते चकवू शकले नाहीत. शेवटी नारायणराव नाटकशक्तेत राघोबा बसले होते, तेथे गेले आणि त्यांच्या कंबरेला विळखा घालून 'काका, मझा जीव वाचवा!' म्हणून केविलवाण्या स्वराने याचना करू लागले. 'काका, मी तुमचे मूळ आहे मला वाचवा. तुम्ही सर्व राज्य करा. मला घालाल ते तुकडे खाऊन मी दिवस काढीन' पण मारेकरी पाठीमागेच होते. दादाने आपल्या भोवतालची पुतण्याची मिठी सोडवली आणि गारद्यांनी तरवारी उपस्थित. स्वामिनिष्ठ चापाजी टिचकर मारेकये-च्यातरवारीच्या आड आला आणि आपल्या धन्यावर स्वतःच्या देहाचे आच्छादन करून त्यांना वाचविण्यासाठी काकुक्त करू लागले. पण त्यांना हत्येचा मद चढला होता. गारद्यांनी आपल्या रक्तांकित तरवरीनी कचकच वार करून अल्पवयी पंतप्रधानांची आणि जीव जाईपर्यंत त्यांच्यावर आपल्या छत्र धरणार्याच्यांच्या विश्वासू सेवकाची हत्या केली! इतके झाल्यावर बंडवाल्यांनी राघोबा पंतप्रधान झाले म्हणून त्यांच्या नावाने द्वाही फिरवली आणि ते शनवारवाडा हस्तगत करून बसले.
नगरात ही भयंकर वार्ता पसरताच लोक संतप्त होऊन गेले आणि जागोजाग घोल्के जमून हत्याकारी राधोबाला आपला पंत्रधान म्हणून आम्ही मान्यता देणार नाही आशा निश्चयाची घोषणा होऊ लागली! अद्यापी महाराष्ट्रात पुरेशी राष्ट्रीय कृत्ती शेष राहिली होती. आणि नापसंत असलेल्या पुरुषाला आपला पुढारी मान्य करावयात मराठयांना बलात्काराने भाग पडणे अशक्य होते. राजवटीतल्या निरनिराळ्या अधिकारावर असलेल्या पुरुषांच्या आणि लोकनायकांच्या ह्या 'बारभाई' म्हणून प्रसिद्धेस आलेल्या गुप्त क्रांतिमंडळाची स्थापना झाली आणि राज्यातले मुख्य न्यायाधीश प्रसिद्ध रामशास्त्री ह्यांची घडलेल्या प्रकाराची पूर्ण चोकशी करण्याच्या कामी योजना झाली. थोडया अवघेतच ह्या प्रकारात राघोबादांचे आणि त्यांची पापी पत्नी आनंदबाई हिचे अंग आहे अशी निश्चिती झाली. लागलीच तो निर्भर्ड ब्राह्मण तसाच राजवाड्यात गेला आणि तेथे आपल्या पक्षाच्या संरक्षकांनी परिवेष्टितेला राघोबा भरसभेत असताना त्यांनी त्याच्या तोंडावर जनतेच्या पंत्रधानाची आणि स्वतःच्या पुत्ताच्याची हत्या करण्याचा आरोप केला! ह्या अपराधाचे प्रायश्चित्त काय म्हणून प्रश्न निघाला असता त्यांनी उदगार काढले, ''ह्या भयंकर अपराधाला प्रायश्चित्त कोणते असणार? ह्याला जर शास्त्रांनी एखादे प्रायश्चित्त सांगितले असेल तर ते देहान्त प्रायश्चित्त होय!'' त्यांचे हे धार्म्यत्याचे स्पष्टदेखून एकून त्यांना कोणी सावधानिरीची सूचना कराताच रामशास्त्री म्हणले, ''मला राघोबांचे भय नाही. राज्यातील मुख्य न्यायाधीश ह्या नात्याने मझे करत्याच मी केले आहे. त्याला तसे वाटले तर मझीही हत्या करून त्याने आपल्या अपराधांची संख्या सुखेने वाढवावी. उज्या राज्यात असला हत्याकारी राज्य करतो त्या राज्यात मी राहणार नाही, की अन्नग्रहण करणार नाही.'' इतके बोलून राघोबाच्या आश्चर्यमुग्ध पक्षपात्याना हे काय चालले आहे ह्याची पुरती कल्पना येण्याच्या अगदरच आपल्या सात्विक क्रोधाच्या आगीने एखाद्या अग्निज्वालेप्रमाणे भासमान होणारा तो निर्भर्ड ब्राह्मण निघून गेला. वाड्याच्या बाहेर पडला, नगराच्या त्याग करता झाला आणि पवित्र कृष्णा नदीच्या तीराला जाईपर्यंत अन्नाला किंवा उदकाला त्याने स्पर्शशी केला नाही!
इतक्यात नारायणरावची पत्नी गंगाबाई गर्भवती आहे असे आढळून आले आणि पंत्रधानांना खरा वारस आणि गादीचा वारस योग्य स्वामी उत्पन्न होईल अशी सर्वाना आश


text:
सौभाग्य व ती…. - इये मराठीचिये नगरी
Home » सौभाग्य व ती….
by टीम इये मराठीचिये नगरी October 25, 2021 October 25, 2021 01035
आजकाल तर लिव्ह इन रिलेशनशिपमध्ये राहतात. मग तिला काय म्हणायचे ? तेव्हा मला वाटते बाईला तुम्ही कुमारीका, सवाष्ण, विधवा वगैरे न मानता एक बाई किंवा एक माणूस म्हणून बघा. दोघांमधले कुणी आधी जायचे हे कुणाच्या हातात नसते.
नवरात्र संपले. या सणात सवाष्ण जेवायला बोलावणे आणि तिची ओटी भरणे वगैरेला खूप महत्त्व असते. असते असे नाही आपण ते प्रस्थ माजवतो. खरे तर ही एका स्त्री शक्तीची पुजा आहे. मग एकीला पुजतांना दुसरीला डावलून कसे चालेल. आणि स्वतः एक स्त्री असून स्त्रिच्या मनातल्या भावना कशा समजून घेता येत नाही. आज हे आठवले कारण कालपर्यंत जिला सगळे विधवा समजून टाळत होत्या त्याच बायका आता तिने पुन्हा लग्न केले म्हणून तिला लगेच ओटी भरायला बोलवतात. खरे तर ती एकदा विधवा झाली होती ना ? तर काही जण विचारात पण पडले की आता नक्की तिला काय समजायचे खरेच जर लग्न झाल्यावर बाई सवाष्ण होते म्हणजे सौभाग्यवती होते असे आपण मानतो तर मग तिचा नवरा जरी गेला तरी ती तर लग्न झालेलीच असते ना. पुन्हा कुमारीका तर होत नाही ना ?
बरे मग जर एखादीचा घटस्फोट झाला असेल तर काय करणार ? तिचे सुध्दा लग्न झालेलेच आहे. शिवाय नवरा पण जिवंत आहे. म्हणजे तुमच्या म्हणण्याप्रमाणे ती विधवा पण नाही. मग तिला सवाष्ण म्हणून बोलवाल का ? तर नाही. तुमच्या नियमात तर ती बसते आहे ना…एकूण काय तर सगळे तुमच्या मानण्यावर हे अवलंबून आहे.
आजकाल तर लिव्ह इन रिलेशनशिपमध्ये राहतात. मग तिला काय म्हणायचे ? तेव्हा मला वाटते बाईला तुम्ही कुमारीका, सवाष्ण, विधवा वगैरे न मानता एक बाई किंवा एक माणूस म्हणून बघा. दोघांमधले कुणी आधी जायचे हे कुणाच्या हातात नसते. कुणीतरी एक जण आधी आणि एक नंतर जाणार असतो. खरे तर कुठल्याही बाईला आपण नवर्‍याच्या आधीच जाण्याची इच्छा असते. कारण जो मागे उरतो त्याला एकटे राहून आयुष्य काढणे खूप अवघड असते. एकमेकांची सवय झालेली असते.
खरे तर नवरा गेल्यावर सुध्दा ती समर्थपणे रडत न बसता मुलांना वाढवते. बाई गेली तरी त्या पुरुषाला जर सगळे पुजा विधी सण समारंभात कुणी अरे त्याच्या हातून चालणार नाही असे म्हणत नाही. उलट कमरेला सुपारी खोचून तो सर्व धार्मिक विधी करू शकतो. तर मग स्त्रिला असे वेगळे नियम असण्याची काय गरज आहे ? नवर्‍याच्या मागे ती सासु सासरे मुल बाळे सगळे समर्थपणे सांभाळते. तेव्हा तिचे विधवा असणे कुणाला जाचत नाही. मग सणासमारंभात तिने पुढाकार घेऊन केलेले का चालू नये ? ते पण चालायला हवेच.
कर्तव्य करतांना ती मुलासारखी मानता मग मान देतांना का नाही ? तर असे हे आपले असते. आपण नियम आपल्याला हवे तसे कायद्यातल्या पळवाटे प्रमाणे वापरतो. खरे तर सौभाग्य व ती यांची नेहमीच चुकामूक होते आहे आजही. तिचे असणे हेच सौभाग्याचे नाही का ? आपण सुधारक असल्याचा नुसता आव आणतो आणि आपल्या सोयीनुसार ते पाळतो. पण खरे तर ती नेहमीच सौभाग्यवती आहे अगदी जन्मल्यापासून मरेपर्यंत..
First Woman CorporatiorIye Marathichiye NagariSunetra Joshiइये मराठीचिये नगरीनवरात्रमराठी साहित्यमहिलासवाष्णसुनेत्रा जोशीसौभाग्य


text:
हा अशाच असंख्य तारकासमूहांपैकी एक तप्त, ऊर्जेने ठासून भरलेला गोळा होता. ४.६ अब्ज वर्षांआधी सोलर नेब्युलाच्या शेजारी असलेल्या तारकासमूहाने निर्माण केलेल्या अती ऊर्जा तरंगामुळे (Shock Wave) नेब्युलाला स्वत:च्या आसाभोवती फिरण्याची गती मिळाली. नेब्युलाच्या मध्यभागी (हाच आपला सुर्य) असलेल्या हायड्रोजन आणि हिलियमला वर्तुळाकार फिरण्याने गतीज ऊर्जा (Kinetic energy) प्राप्त झाली. हायड्रोजनचे हिलियममध्ये आणि हिलियमचे हायड्रोजनमध्ये रूपांतरण होण्याच्या प्रक्रियेत ऊर्जा उत्पन्न व्हायला लागली. सूर्य प्रकाशमान झाला. सूर्याच्या आसपास पसरलेल्या छोटय़ा छोटय़ा (!) तुकडय़ांमध्ये एक तुकडा होता पृथ्वी नावाचा.
कालांतराने पृथ्वी आणि इतर अणू थंड व्हायला लागले. पृथ्वीवर मात्र काही वेगळ्या घटना घडल्या. हायड्रोजनचे दोन अणू प्राणवायूचा एक अणू अशी भागीदारी होऊन पाण्याची उत्पत्ती झाली. हे पाणी पृथ्वीवरच्या विशाल डबक्यांमध्ये साठून सागरांची, महासागरांची उत्पत्ती झाली. अशा प्रकारे निर्माण झालेल्या महासागरातल्या उष्ण पाण्यात अनेक कार्बन, नायट्रोजन, फॉस्फरस इत्यादीसारखी साधी मूलद्रव्ये होती. उष्ण पाण्याच्या या अनेक मूलद्रव्यांनी बनलेल्या 'मसालेदार' द्रावणाला 'प्रायमॉरडियल हॉट सुप' (अती प्राचीन उष्ण कढी!) म्हणतात. अशा कढीमधल्या विविध रेणूंमध्ये लाखो वर्षांपर्यंत संबंध येते राहिले आणि ३.५ अब्ज वर्षांआधी, जो स्वत:सारखीच एक 'झेरॉक्स प्रत' निर्माण करू शकेल, अशा क्लिष्ट शंृखलेचा जन्म झाला. तोच पहिला जीव, तीच जीवनाची सुरुवात. तीच जैवविविधतेच्या निर्माणाची सुरुवात. अशा साध्याशा जीवामध्ये करोडो वर्षांच्या कालखंडात उत्क्रांती होत जाऊन आजची समृद्ध जैवविविधता निर्माण झाली.
जीवनाच्या एकूणच उत्पत्ती आणि विकासाचा जर आपण आढावा घेतला तर दोन गोष्टी प्रकर्षांने जाणवतात, एक म्हणजे जीवन हे अधिकाधिक क्लिष्ट (Complex) होत गेलेले आहे आणि दुसरे म्हणजे अधिक विविधतापूर्ण (Diverse) झालेले आहे. पृथ्वीवरील जीवनाच्या सुरुवातीचे जीव हे अतिशय साधे होते. प्रथिनांपासून बनलेल्या एका भिंतीच्या आत जीवनावश्यक सर्व क्रिया चालायच्या. दोन महत्त्वाच्या गोष्टी प्रत्येक जीव करत असतो. एक म्हणजे पर्यावरणातून अन्न घेऊन त्यांचे रूपांतर ऊर्जेत करणे आणि दुसरे म्हणजे आपल्यासारखाच जीव निर्माण करणे. जेणेकरून जीवनाचा प्रवाह अखंडित सुरू राहील. ऊर्जानिर्मिती आणि प्रजनन, अशा क्रिया त्या सुरुवातीच्या जीवात चालायच्या. आजच्या क्लिष्ट गुंतागुंतीच्या संरचना त्यात निर्माण झालेल्या नव्हत्या. दुसरी गोष्ट म्हणजे, सर्व जीव हे एकसारखेच होते. आजच्या सारखी विविधता ज्याला 'जैवविविधता' (Biodiversity) म्हणतात त्यात निर्माण झालेली नव्हती, पण जसजसा काळ पुढे सरकत गेला तसतशी विविधता वाढत गेलेली आपल्याला आढळते.
निसर्गाला काय गरज होती असं करायची? इतके विविध प्रकारचे जीव! त्यांच्या जगण्याच्या असंख्य पद्धती? हे सारं कसं तयार झालं? का तयार झालं? कोणी तयार केलं, या प्रश्नाचे उत्तर प्रथमत: सुसुत्रीतपणे शास्त्रीय आधारावर चार्लस डार्विन या शास्त्रज्ञाने दिले.
आज आपल्याला पंधरा लाख प्रकारचे जीव माहिती आहेत. म्हणजेच, इतक्या जीवांना विज्ञान नाव देऊ शकले आहे. शास्त्रज्ञांच्या अंदाजानुसार ८० ते १ कोटी २० लाख प्रकारचे जीव असावेत. विष्णू पुराणात म्हटले आहे की, प्रत्येक जीवाला निर्वाणापर्यंत पोहोचायला ८४ कोटी योनीतून जावे लागते. आधुनिक विज्ञान मानते की, ८० ते १ कोटी २० लाख प्रकारचे जीव असावेत. दोन्ही हिशोब कुठे तरी जुळत आहेत.
इतके विविध प्रकारचे जीव निर्माण झालेत? निसर्ग निवडीतून (Natural Selection) संसाधन मर्यादित असतात. जगण्यासाठी अन्न, राहण्यासाठी जागा या मर्यादित असतात पण, जीव अमर्याद असतात. अशा परिस्थितीत जगण्यासाठी दोन प्रकारच्या जीवात स्पर्धा सुरू होते. कारण, जिवंत राहणे हा प्रत्येक जीवाचा मुलभूत स्वभाव आहे. कसेही करून जगा, असा संदेश निसर्ग देत राहतो. आत्महत्या हा जीवनाचा स्वभावच नाही. अशा प्रकारच्या संघर्षांत दोन मार्ग असतात. एक तर आपले मार्ग इतरांपेक्षा वेगळे करा किंवा जो ताकदवान असेल तो टिकेल. आपले मार्ग वेगळे करणे म्हणजे विविध प्रकारचे संसाधन वापरायला लागेल. विचार करा, जर सर्व जीव पाण्यातच राहिले असते तर, पाण्यातील संसाधने आणि जागा केव्ह


गितले. आपल्याकडे गेली दोन वर्षे अणुऊर्जा प्रकल्पांवरून मोठ्या प्रमाणात वैचारिक दिवाळखोरीचे प्रदर्शन सुरू आहे. ऊर्जेची गरज ही केवळ पाणी अडवून, धरणे बांधून, नैसर्गिक संसाधनांचा वापर करून होणार नाही; तर अपारंपरिक ऊर्जास्रोतातून ही गरज भागवली जाऊ शकते व प्राप्त परिस्थितीत हाच या प्रश्नावरचा तोडगा ठरू शकतो. पण अवैज्ञानिक दृष्टिकोनाचा एवढा आरडाओरड सुरू आहे की या आरडाओरड्यात परिस्थितीचे भान असणा-यांचा, समाजाचे भले करणा-यांचा आवाज पद्धतशीर दाबला जात आहे. देशापुढे अन्नाचाही प्रश्न आहे. या प्रश्नांचा मुकाबला करण्यासाठी तंत्रज्ञानाची मदत घेतली पाहिजे. जेनेटिकली मॉडिफाइड पिकांच्या माध्यमातून देशात दुसरी हरित क्रांती आणली जाऊ शकते व या प्रश्नावर मात केली जाऊ शकते. विज्ञान आणि तंत्रज्ञान हा मानवी संस्कृतीच्या प्रगतीतील एक महत्त्वाचा अध्याय आहे. तो नसता तर आज मनुष्य अजूनही जंगलात कंदमुळे खाऊन शिकार करत राहिला असता. पण मानवाने शिकारीसाठी भाला तयार करून तंत्रज्ञानाला जन्म दिला व पुढे त्याची मजल जेनेटिक क्रांतीपर्यंत येऊन ठेपली. आज देशाच्या आर्थिक विकासात व्यवस्था परिवर्तन नव्हे तर तंत्रज्ञान स्वीकारण्याची गरज आहे. तिस-या जगातील सर्वच देशांनी त्यांच्या उन्नतीसाठी तंत्रज्ञानाची मदत घेतली आहे. 20 वे शतक हे आयटीचे होते, तर 21 व्या शतकाचा पूर्वार्ध जैविक तंत्रज्ञानाचा (जेनेटिक टेक्नॉलॉजी) होता. या शतकाचा मध्य हा जेनेटिक मॉडिफाइड पिकांचा आहे. डॉ. मनमोहनसिंग यांनी प्रगतीचे केवळ स्वप्न दाखवलेले नाही, तर हे स्वप्न साकार होऊ शकते याचा मार्गही दाखवला आहे. नव्या भारताची मांडणी आक्रस्ताळेपणाने करणा-यांनी या मार्गाबाबत देशभर मंथन केल्यास देशाचाच त्यात फायदा आहे.


text: punenewsexpress.in हे पुणे आणि पिंपरी- चिंचवडमधील लोकप्रिय आणि विश्वासार्ह 'न्यूज पोर्टल' आहे. स्थानिक बातम्यांसह राज्य, देश-विदेश, क्रीडा, सांस्कृतिक, शैक्षणिक क्षेत्रातील ठळक घडामोडी सर्वसामान्य वाचकांपर्यंत नि:पक्षपणे पोहोचविण्याचा आमचा संकल्प आहे. प्रसारमाध्यमांच्या स्पर्धेत निर्भिड पत्रकारिता कायम ठेवणे, हाच आमचा ध्यास आहे.


text:
मारूमा,टिमेसेन
रिकामी पाने
पुरुष चरित्रलेख
इ.स. १९८८ मधील जन्म


तोरी चे भजी
तयारी साठी वेळ 5 min
बनवण्यासाठी वेळ 10 min
किती जणांसाठी 2 people
Ridge Gourd Bhaji बद्दल
Ingredients to make Ridge Gourd Bhaji in marathi
- १ तोरी
- १ वाटी बेसन
- ४-५ मिरच्या
- १ टी स्पून साखर
- २ टी स्पून जिरे
- २ टी स्पून अजवाईन
- चवीनुसार मीठ
- तेल तळण्यासाठी
How to make Ridge Gourd Bhaji in marathi
- तोरी स्वच्छ करून गोल काप करून घ्या.
- एका भांड्यात बेसन, मीठ,साखर, जिरे, हिंग, अजवाईन, मिरच्या चेचून थोड पाणी घालून छान मिसळून घ्या. त्यात एक चमचा गरम तेल घालून मिसळून घ्या.
- एका पॅन मध्ये तेल गरम करून घ्या. तोरी चे काप बेसन च्या मिश्रणात बुडवून तेलात मंद आचेवर तळून घ्या.
- तोरी चे भजी तयार आहेत. चटणी किंवा टोमॅटो सॉस बरोबर सर्व्ह करा.


text:
हिस्पॅनियोला बेटाबद्दलची माहिती या लेखात आहे. रॉबर्ट लुई स्टीवन्सनच्या ट्रेझर आयलंड कथेतील जहाजासाठी पहा: हिस्पॅनियोला जहाज.
हिस्पॅनियोला हे कॅरिबियन समुद्रातील एक बेट आहे. क्युबाच्या पूर्वेस वसलेले हे बेट अँटिल्स बेटांमधील मधील आकाराने दुसऱया क्रमांकाचे आहे.
क्रिस्टोफर कोलंबसने डिसेंबर ५, १४९२ रोजी पहिल्यांदा या बेटावर पाय ठेवला. त्यावेळी त्याची (व त्याच्या सहकाऱ्यांची) समजूत होती की ते पृथ्वी-प्रदक्षिणा पूर्ण करून भारतात पोहोचले आहेत. १४९३मध्ये कोलंबस पुन्हा येथे आला व त्याने नव्या जगातील पहिले स्पॅनिश राज्य स्थापन केले.
या बेटाच्या पूर्वेकडील एक-तृतियांश भागात हैती हा देश आहे व उरलेल्या दोन-तृतियांश भागात डॉमिनिकन प्रजासत्ताक आहे.
कॅरिबियन


text:
Nupur-sharma-sadhvi-prdnya-singh-give-support
घर ताज्या घडामोडी सत्य बोलणं बंडखोरी असेल तर मग आम्ही पण बंडखोर आहोत –नुपूर शर्माला...
सत्य बोलणं बंडखोरी असेल तर मग आम्ही पण बंडखोर आहोत –नुपूर शर्माला साध्वी प्रज्ञाचे समर्थन
साध्वी यांनी पैगंबर मोहम्मद यांचा अवमान केल्याप्रकरणी भाजपने निलंबित केलेल्या नुपूर शर्मा यांना पाठींबा दर्शवला आहे.
June 10, 2022 2:37 PM Mumbai
वादग्रस्त वक्तव्यांसाठी नेहमी चर्चेत राहणाऱ्या भाजपच्या खासदार साध्वी प्रज्ञा सिंह ठाकुर पुन्हा एकदा चर्चेत आल्या आहेत. साध्वी यांनी पैगंबर मोहम्मद यांचा अवमान केल्याप्रकरणी भाजपने निलंबित केलेल्या नुपूर शर्मा यांना पाठींबा दर्शवला आहे. सत्य बोलणं बंडखोरी असेल तर आम्ही देखील बंडखोर आहोत असे साध्वी यांनी टि्वट केले आहे. यामुळे नवीन वाद निर्माण होण्याची शक्यता आहे.
साध्वी यांनी या टि्वटमध्ये नुपूर शर्मा यांचे समर्थनच केले आहे. सत्य बोलणं म्हणजे बंड करणं असेल तर आम्ही पण बंडखोर आहोत. जय सनातन, जय हिंदुत्व…असे साध्वी यांनी टि्वटमध्ये म्हटले आहे. मुस्लिमांबाबत खरं बोलल्यावर इतका त्रास का होतो? असा सवाल करत साध्वी यांनी कमलेश तिवारीचा उ्ललेख केला तसेच जे आहे ते सांगितल्यावर त्याची हत्या करण्यात आली असेही त्यांनी म्हटले आहे.
जय सनातन, जय हिंदुत्व…
त्याचबरोबर मी नेहमी खरं बोलत असल्यानेच बदनाम असल्याचंही साध्वी यांनी म्हटल आहे. पण काहीही झाले तरी हे देखील एक सत्य आहे की (ज्ञानवापी) शिव मंदिर होते आणि राहणार आहे. त्याला कारंजा म्हणणे आमच्या हिंदू मानदंड, हिंदू देवी देवता, सनातनवरच आघात आहे. यामुळे आम्ही सत्य हे सांगणारच. असेही त्या म्हणाल्या. पण त्यावरच साध्वी थांबल्या नसून त्यांनी थेट एका समुदायालाच आव्हान करत आमचे खरे रुप काय आहे ते आम्हांला एकदा सांगाच. आम्ही ते स्वीकार करतो. मग जर आम्ही तुमचे खरं रुप सांगतोय तर त्याचा इतका त्रास का होतोय. याचा अर्थ इतिहास हा नक्कीच घृणास्पद आहे. नेहमी निधर्मी लोकच हे कृत्य करतात. आमच्या हिंदू देवी देवतांवर चित्रपट बनवले जातात. त्याचे दिग्दर्शन केले जाते. निर्मितीही केली जाते आणि शिव्याही दिल्या जातात. हे आज होत नसून यांचा संपूर्ण तसा इतिहासच आहे.
तसेच हा भारत असून हिंदुचा आहे. येथे सनातन जिंवत राहणार. त्याला जिवंत ठेवण्याची जबाबदारी आमची असून आम्ही ती योग्यरितीने पार पाडणार असल्याचेही साध्वी यांनी म्हटले आहे. दरम्यान भाजपच्या माजी प्रवक्त्या नुपूर शर्मा यांनी पैंगबर मोहम्मद यांच्यावर आक्षेपार्ह विधान केल्याने इस्लामिक देशांनी मोदी सरकारवर कडाडून टीका करत निषेध व्यक्त केला आहे. याचे भारत आणि आखाती देशांतील व्यवहारांवर दूरगामी परिणाम होण्याची शक्यता असल्याने भाजपने शर्मा यांच्या वक्तव्याशी पक्षाचा संबंध नसल्याचे सांगत हात झटकले. तसेच शर्मा यांना भाजपमधून निलंबित करण्यात आले आहे.


text:
पुणे प्रतिबिंब: तहान लागल्यानंतर विहीर खोदण्याचा प्रकार
Posted on 6:14 PM comments (4)
बाणेर आणि कोथरूड परिसरात भिंत कोसळून ११ जणांना जीव गमवावा लागल्याची घटना घडली. या घटनेमुळे पुन्हा नाला आणि ओढ्यातील अतिक्रमणांचा विषय समोर आला. अशी अतिक्रमणे हटविण्यात येतील, अशी घोषणा महापालिका आयुक्तांनी केली. मात्र; "हा तहान लागल्यानंतर विहीर खोदण्याचा प्रकार' आहे.
महापालिकेच्या हद्दीतून सुमारे शंभरहून अधिक ओढे आणि नाले वाहतात. परंतु याची नोंद महापालिकेकडे नाही. याचा फायदा बांधकाम व्यावसायिक घेत आहेत. तर ज्या नाल्यांचा समावेश विकास आराखड्यात आहे, त्यावर प्रशासनातील अधिकाऱ्यांच्या संगनमताने बांधकाम व्यावसायिकांनी ते बुजविण्याचा धडका लावला. पावसाळा सुरू होऊन दोन दिवस होताच अकरा जणांना आपला जीव गमवावा लागला. पावसाळा अजून चार महिने आहे. आणखी किती जणांचा जीव जाण्याची महापालिका वाट पाहणार ?
I wish to draw attention to the following link
_URL_
The wrongs taking place do not escape attention of common man,but the powers that be including municipal bodies,even when knowing such things in detail,remain mum & if pointed out,feign ignorance.If they were alive to the situation,the present almost beyond redemption scenario about encroachments & reclamations in wrong sites would never have taken place nor some of the odhas & nullahs been filled up/blocked.
महानगरपालिका इमारती पुर्ण झाल्यावर किंवा आधीच inspection न करताच [काही मोबदला टेबलाखालून घेवून?] भोगवटा पत्रे बिल्डरना बहाल करते.त्यामुळे निर्ढावलेले बिल्डर फ़क्त त्यांच्या फ़ायद्याकरता इमारतींच्या आसपास नाल्यांत वाटेल ते फ़रक करतात,भर घालतात,भिंती बांधतात व हे पावसाळा आल्यावर इतरत्र पाणी साचून हाहाकार झाल्यावर समजते लोकांना व पालिकेला!मग तात्पुरती मलमपट्टी जनतेच्या पैशाने सुरू!कोथरुडला मागच्या वर्षात या कारणाने लोकांना प्रचंड त्रास झाला होता!घोडा मैदान shows the consequences already!
वाकड उड्डाणपूल ते हिंजवडी माहिती तंत्रज्ञान वसाहत ह्या दरम्यानचा रस्ताही मनपा (बहुतेक पिंपरी चिंचवड मनपा) च्या बेफिकिरीचा उत्तम नमुना आहे. मागच्याच आठवड्यात त्या रस्त्यावर डांबरीकरण करण्यात आले, ज्याची अजिबात गरज नव्हती (बहुतेक कोणा कंत्राटदाराची बिलं देण्याची मनपा च्या कर्मचा-यांना फार इच्छा असावी). ह्या रस्त्याचे डांबरीकरण करताना एकाच लेनमधे डांबराचा थर टाकला गेल्याने रस्ता असमान झाला आहे, ज्यामुळे नवीन डांबरीकरण केलेल्या आणि न केलेल्या भागाच्या कडेवर दुचाकी हमखास घसरते. एवढेच नव्हे तर रस्त्यावर सर्वत्र बारीक खडी पसरून ठेवली आहे त्यावरूनही गाडी चालवताना फार कसरत करावी लागते.
ह्या असल्या कामाची चौकशी २-३ लोकांचा जीव गेल्यावर मग समिती नेमून करणार का?
Can somebody please tell me how can we write in Devnagari?
What happend in Baner will be soon repeated in Bavdhan if PMC does not take immediate action. A retaining wall may collaps and hence this time buildings are in danger. Because of the callousness and selfish attitude of people, many lives are in danger. Hills have been cut, soil and stones have vanished and course of rain water is either blocked or changed. Thus resulting in the vanishing of Ram nadi. There is no rule or law prevailing in Bavdhan. It is sad to see a IT savy city is growing so hap-hazrdly.


मुंबई वृत्तान्त
ठाणे वृत्तान्त
महामुंबई वृत्तान्त
नाशिक वृत्तान्त
नागपूर वृत्तान्त
नगर/पश्चिम महाराष्ट्र वृत्तान्त
- कोल्हापूर महापालिकेची बँक हमी प्रदूषण नियंत्रण मंडळाकडून जप्त
- 'आयआरबी' कर्मचा-यांना टोप गावातून पिटाळले
मराठवाडा वृत्तान्त
रविवार वृत्तान्त
विदर्भरंग
मोस्ट कमेन्टेड
- सन्मान राखला नाही तर विरोधात बसू
- फोटो गॅलरी : गेली शान, तरी आलिशान!
- अल्पमतातील सरकार चालवणे घटनाविरोधी - शिवसेनेचा भाजपला टोला
- शिवसेनेला केवळ दोनच कॅबिनेट मंत्रिपदे?; अर्थ, गृह, ऊर्जा, महसूल भाजपकडेच राहणार
- पोप यांचा साक्षात्कार
- राज ठाकरे यांचा राज्यव्यापी दौरा
- 'आयारामां'पासून मंत्रिपदे दूरच..
- सध्यातरी शिवसेना सत्तेत सहभागी होण्याची शक्यता कमी - रुडी
मोस्ट रीड
- फोटो गॅलरी : गेली शान, तरी आलिशान!
- अल्पमतातील सरकार चालवणे घटनाविरोधी - शिवसेनेचा भाजपला टोला
- सन्मान राखला नाही तर विरोधात बसू
- शिवसेनेला केवळ दोनच कॅबिनेट मंत्रिपदे?; अर्थ, गृह, ऊर्जा, महसूल भाजपकडेच राहणार
- मोदी आणि शहांची माफी मागा - शिवसेनेची कोंडी करण्याची भाजपची रणनिती
- 'आयारामां'पासून मंत्रिपदे दूरच..
- चोरडियांच्या आत्महत्येला कारणीभूत आशिष शर्मा कोण?
- पोप यांचा साक्षात्कार
शिवसेनेने राज्य सरकार विरोधात दाखल केलेल्या अविश्वामुळे सरकारचे नव्हे तर या प्रस्तावाचे भवितव्यच संकटात आले आहे. विधानसभा अध्यक्षांनी आज बोलाविलेल्या गट नेत्यांच्या बैठकीत कोणताही निर्णय होऊ शकला नाही. त्यामुळे उद्या या प्रस्तावावर पुन्हा बैठक होणार आहे. मात्र अधिवेशन सुरू झाल्यानंतर दोन दिवसात हा प्रस्ताव सभागृहाच्या निदर्शनास आणला गेला पाहिजे, असे कायदेशीर बंधन असल्यामुळे उद्या या प्रस्तावाचे भवितव्य ठरण्याची शक्यता वर्तविली जात आहे.
राज्यातील सिंचन घोटाळा व अन्य मुद्यांवरून शिवेसेनेने राज्य सरकारविरोधात अविश्वास प्रस्ताव अध्यक्षांकडे दाखल केला आहे. मात्र सरकार विरोधात अविश्वास प्रस्ताव दाकल करण्यास ही योग्य वेळ नसल्याचे सांगत मनसेने या प्रस्तावस अगोदरच विरोध केला आहे.तर भाजपानेही आपले पत्ते अद्याप खुले केलेले नाहीत. विधिमंडळाच्या नियमानुसार २९ सदस्यांच्या स'ाांनी विधानसभा अध्यक्षांकडे अविश्वास प्रस्ताव दाखल झाल्यानंतर अधिवेशनाच्या पहिल्या दोन दिवसात तो प्रस्ताव सभागृहात सरकराच्या निदर्शनास आणावा लागतो, त्यासाठी आज विरोधी पक्षांच्या गटनेत्यांची विधानसभा अध्यक्षांनी बोलाविली होती.
या बैठकीत अविश्वास प्रस्ताव सभागृहात आणण्यासाठी केवळ सदस्यांच्या स'ाा असून चालणार नाही, तर विरोधी पक्षांच्या गटनेत्यांचाही पाठिंबा आवश्यक असल्याचे अध्यक्ष वळसे पाटील यांनी गटनेत्यांना सांगितले. त्यावर भाझपाचे राष्ट्रीय अध्यक्ष नितीन गडकरी, राज्य प्रभारी गोपीनाथ मुंडे, मनसेचे अध्यक्ष राज ठाकरे आणि शिवसेना कार्यध्यक्ष उद्धव ठाकरे यांच्याशी चर्चा करायची असून आमची भूमिका उद्या सांगतो असे सांगत विरोधी पक्षनेते एकनाथ खडसे यांनी वेळ मागून घेतली. त्यामुळे आजच्या बैठकीत कोणताही निर्णय होऊ शकला नाही.
दरम्यान उद्या भाजपाचा मोर्चा विधानभवनावर धडकणार असल्यामुळे कामकाज रोखण्याचा निर्णय भाजपाने घेतला आहे.
मात्र कामकाजाचे दिवस थोडे असल्यामुळे उद्या कामकाज होऊ द्यात, अशी भूमिका शिवसेनेने घेतली आहे, त्यामुळे दोन्ही पक्षाचे वरिष्ठ नेते आणि मनसेचे राज ठाकरे कोणती भूमिका घेतात, यावरच शिवसेनेच्या अविश्वास प्रस्तावातचे भवितव्य ठरणार आहे.


आज जगभरात कोरोना संक्रमणाचा आकडा 80 लाखांच्या पुढे गेला आहे. या रोगावर प्रभावी औषध शोधण्यात शास्त्रज्ञांना अद्यापही यश आले नाही, परंतु लसीवर काम चालू आहे. यादरम्यान अमेरिकन शास्त्रज्ञ डॉ. मायकेल ग्रेगर यांनी असा इशारा दिला आहे की आपली अन्नासाठी प्राण्यांवर अवलंबून असण्याची ही सवय कोरोनापेक्षा भयानक रोग आपल्या समोर घेऊन येऊ शकते. या शास्त्रज्ञाचं हे भाकीत तेंव्हाचं आहे जेव्हा सगळे लोक वटवाघूळांपासून कोरोना आला यावर विश्वास ठेऊन होते.
डॉ. ग्रेगर हे सतत शाकाहारावर जोर देत आले आहेत. ते म्हणतात की पुन्हा कधी महारोग येईल सांगता नाही येणार, पण तो जेव्हा केव्हा येईल त्याचा सामना करण्यास आपण सक्षम असायला हवं.
ग्रेगर यांना असं वाटतं की चिकनवर जगातली खूप मोठी लोकसंख्या अवलंबून आहे. अशातच चिकनमधून पसरणाऱ्या महारोगाची व्यापकता आणि भीती ही कितीतरी पटीने जास्त असेल, आणि यातच जगाची खूप जास्त लोकसंख्या नष्ट होईल.
तसे ग्रेगोरच्या या चेतावणीसारखेच अनेक इशारे देखील उघडकीस आले आहेत. विशेषतः कोरोनानंतर जगातील अनेक तज्ञ सतत पक्षांचा बाजार बंद करण्याविषयी बोलत आहेत. यामागचे कारण हेच की प्राण्यांमधील विषाणूंचे प्रमाण इतके जास्त आहे की मनुष्याला ते खाताना किंवा कापताना आणि स्वच्छ करताना विषाणूचा संसर्ग होण्याचा धोका खूप जास्त असतो.
बर्याच मांस खाणार्या देशांमध्ये जनावरांकडून मनुष्य प्राण्यात होणाऱ्या विषाणूच्या संसर्गाच्या जोखमीमुळे मांस बाजारपेठा देखील तात्पुरती बंद केल्या जात आहेत. अलीकडेच चीनने कुत्र्याच्या मांसावर पाच वर्षे बंदी घातली आहे. तसेच वुहानजवळील मांस बाजार देखील बंद केला आहे. असं म्हटलं जातं की हे तेच मार्केट आहे ज्यातून वटवाघळे किंवा पॅंगोलिन सारख्या कोणत्याही प्राण्याद्वारे कोरोना व्हायरस आपल्यापर्यंत पोहोचला आहे.
वेगवेगळ्या संशोधनात असे दिसून आले आहे की मांस या घटकापासून अनेक आजार होण्याचा धोका असतो. नुकत्याच झालेल्या संशोधनातून असे दिसून आले आहे की प्रक्रिया केलेले मांस किंवा कोंबडी खाल्ल्याने हृदय व रक्तवाहिन्यांचा आजार होण्याचा धोका अनेक पटींनी वाढतो. या संदर्भात, नॉर्थवेस्टर्न युनिव्हर्सिटी फीनबर्ग स्कूल ऑफ मेडिसिनचे प्रोफेसर नॉरिना एलेन स्पष्ट करतात की यामुळे हृदयरोग होण्याचा धोका सुमारे ७ टक्के वाढतो. यामध्ये हाय बीपी आणि स्ट्रोकपासून जन्मजात हृदय रोगांचा समावेश आहे, जे गर्भवती स्त्रीपासून अपत्यापर्यंत पोहोचतात. याशिवाय मांसाहार करणार्यांना कर्करोगाचाही धोका शाकाहारी लोकांपेक्षा जास्त आहे.
अमेरिकन आहारविषयक मार्गदर्शक सूचना सल्लागार समितीचे सदस्या लिंडा व्हॅन हॉर्न म्हणतात, आपण मांसाहारी आहाराऐवजी वनस्पती आधारित आहार घ्यावा. यात वाळलेले फळे, शेंगदाणे, चणा, सोयाबीनचे मटार यासारख्या गोष्टी मांसपासून मिळणाऱ्या प्रथिनांप्रमाणेच शरीराला संपूर्ण पोषण देऊ शकतात.
केवळ मांसाहार करणेच नव्हे तर तज्ञांना असं वाटतं की पाळीव प्राण्यांशी देखील संपर्क साधल्यास बर्याच रोगांचा धोका असतो. जरी वारंवार स्वच्छता आणि लसीकरणामुळे हा धोका बहुतेक कमी गंभीर आजारांसारखा असतो. उदाहरणार्थ, कुत्रा-मांजरीमुळे त्वचेचा संसर्ग होणारा एक प्रकारचा आजार होऊ शकतो. तशाच प्रकारे पक्षी पाळणाऱ्यांंना तापाची भीती असते. यातून सावरण्यासाठी अँटीबायोटिक्स घ्यावी लागतात, अन्यथा ताप आणि घशात दुखणे याचा संसर्ग होऊ शकते.
ब्रुसेलोसिस रोग गायी किंवा शेळ्यांमधून होतो. सामान्यत: हा आजार संक्रमित गायी किंवा बकरीचे दूध पिण्यामुळे होऊ शकतो. परंतु जर तुम्हाला गायी पाळण्याची आवड असेल तर या आजाराचे बॅक्टेरियादेखील सौम्य जखमांद्वारे शरीरात पोहोचतात. त्याची लक्षणे फ्लूसारखीच आहेत. या रोगाचा उपचार देखील अँटीबायोटिक्सद्वारे शक्य आहे.
या सामान्य रोगांव्यतिरिक्त अनेक प्रकारचे गंभीर रोग सुद्धा प्राण्यांचं मांस खाण्यामुळे उद्भवू शकतात. जसं की Mad Cow Disease याला बोवाइन स्पॉन्फिफॉर्म एन्सेफॅलोपॅथी (बीएसई) म्हणूनही ओळखले जाते. हा एक अतिशय धोकादायक न्यूरोलॉजिकल आजार आहे जो रुग्णाच्या जीवाला देखील मारू शकतो. हा आजार प्रिओन नावाच्या विषाणूने पसरतो. हा रोग होण्यामागे आजारी गाय,


संदीप प्रधान
विधिमंडळाच्या हिवाळी अधिवेशनाच्या वृत्तसंकलनासाठी डॉन दाऊद इब्राहिमचा फोटो असलेला निनावी पास जारी झाला आणि अगोदर दाऊदची मग सुरक्षा व्यवस्थेची दया आली. ज्या दाऊद इब्राहिमचे बड्या राजकीय धेंडांशी संबंध असल्याचे आरोप झाले , त्याच्यावर विधिमंडळ वृत्तसंकलनाची कडकी यावी ही फार दुर्दैवी गोष्ट आहे.
(मलेशियावाला छोटा भाय तुला सतत सांगत होता की केलेली पापं इथचं फेडावी लागतात. ते ऐकलं असतं तर ही वेळ आली नसती तुझ्यावर) विधिमंडळ कॅन्टीनमधील वातड मटण घशाखाली उतरवणं , सभागृहाच्या कामकाजाच्या बोटं दुखेस्तोवर कॉप्या बडवणं (त्यातील छापून किती येणार ते वृत्तसंपादक जाणो) आणि तेच तेच आरोप आणि त्याच त्याच चर्चा यांच्या रटाळ रतीबाला सामोरं जाणं आलं की नाही तुझ्या नशिबी. तुझी एवढी तंगी नसेल आणि तुझा या पासबॉम्बमध्ये हात नसेल तर तुझं छायाचित्र वापरून हा निनावी पास कुणी तयार केला असेल ? ( विधिमंडळाची सुरक्षा व्यवस्था मरगळलेली असल्याचं दाखवायला कुणी हा प्रताप केला असेल तरीही त्या मरगळे नामे पास वितरण अधिकाऱ्याच्या पोटावर विनाकारण पाय आला ना ?) काही नेते छोट्या छोट्या आमिषासाठी विधिमंडळाचे पास वितरण करण्याची सक्ती करतात , यावर या मरगळे यांनी खासगी बैठकीत व्यक्त केलेली प्रतिक्रिया बाहेर फुटल्यानं मागं केवढा गहजब झाला होता. ऐन वसंतात वैशाख वणवा अनुभवला होता बिच्चाऱ्या मरगळेंनी. दाऊदनं विधिमंडळ सभागृहात हजेरी लावण्याची ही काही पहिली वेळ नव्हती. भ्रमंतीकार प्रमोद नवलकर तब्बल १८ वर्षे विधान परिषदेचे सदस्य होते. त्यांनी दाऊद इब्राहिम कासकरच्या नावे काढलेले रेशनकार्ड सभागृहात फडकवले होते. मोहनदास करमचंद गांधी यांनी थर्टीफर्स्टच्या रात्री काढलेला दारू सेवनाचा परवाना नवलकर नामे भटक्यानं सभागृहात आणला होता. विधिमंडळाची सुरक्षा भेदून रिव्हॉल्व्हर घेऊन येणारेही तेच होते. नवलकरांना निवृत्तीचा निरोप देण्याचा प्रस्ताव मांडण्याकरिता सभागृह नेते हजर न राहिल्यानं परिषदेत गदारोळ होऊन त्यांना केवळ विरोधी पक्षाच्या सदस्यांच्या उपस्थितीत लॉबीत निरोप समारंभ करून अलविदा केले होते. दाऊदचा पास ही भटक्याची तर किमया नव्हे.... ?
बजरंगबली की जय
डॉ. सतीश चतुर्वेदी हे दबंग राजकारणी आहेत. संजय गांधी यांच्या ब्रिगेडचे ते सदस्य होते. (आता म. गांधींवर प्रबंध लिहून ते डॉक्टर झालेत) त्यांनी आपल्या नव्या अराजकीय संघटनेला हनुमान सेना हे नाव दिलंय. चतुर्वेदी यांचा चेहरा , देह थोड्याशा रंग व वेशभूषेनं हनुमानाचं रूप धारण करू शकतो , हे त्यांना प्रत्यक्ष पाहिलेलं कुणीही सांगू शकेल. शेपूट नसतानाही केवळ पत्रकारांना गॉसिप पुरवून त्यांनी अनेकांच्या सोन्याच्या लंकांना धगधगत्या ज्वाळांत लोटले आहे. (आता हनुमान सेनेचं शेपूट चिकटवल्यावर ते काय उत्पात घडवतील ते सांगता येणार नाही.) राजकीय विजनवासात गेलेल्या चतुर्वेदींनी अचानक हनुमान उडी घेतल्यानं ते आता कोणता सूर्यगोल गिळतील , या भीतीनं त्यांचे वैदर्भीय सहकारी पूर्वाश्रमीचे वैमानिक नितीन राऊत यांचं विमान हेलकावे खाऊ लागलंय म्हणे. (सोनिया गांधी यांच्या सभेकरिता तत्कालीन मुख्यमंत्री अशोकराव यांच्याकडून कसे पैसे वसूल केले यावर माणिकराव आणि चतुर्वेदी यांचं गुलुगुलु संभाषण कॅमेऱ्यांंनी टिपलं होतं तेव्हा माणिकरावांनी अस्सेच हेलकावे खाल्ले होते बरं) विलासराव मुख्यमंत्री असताना त्यांच्या ब्रीफिंगनंतर चतुर्वेदींच्या दालनात पत्रकारांसोबत त्यांचं होणारं चकल्लस सर्वश्रुत होतं. मराठ्यांच्या राज्यात आपण एकटेच ब्राह्मण मंत्री आहोत , तेव्हा बातम्या देताना जपून द्या. नाहीतर ब्रह्महत्येचं पातकं तुम्हा पत्रकारांना लागेल , असं बजावायला चतुर्वेदी विसरत नसत. चतुर्वेदी यांची भाजपच्या नितीनभाऊंशी घट्ट मैत्री असण्याचं कदाचित तेच कारण असेल. अर्थात चतुर्वेदींचा मतदारसंघ जोपर्यंत शिवसेनेकडे होता तोपर्यंत नितीनभाऊंच्या घरची देवी चतुर्वेदींना पावत होती. (तिचं दर्शन घेऊन चतुर्वेदी फॉर्म भरत म्हणे) आता ना गडकरी ना त्यांची देवी पावणार , म्हटल्यावर चतुर्वेदींनी हनुमानाचा आपल्या देहबोलीला साजेसा अवतार धारण केलाय.
एक लाजरानं साजरा मुखडा...
गृहमंत्री आर. आर. आबा हे अरसिक नाह


कवित्वाची वैशिष्ट्ये होत. 'आला सास, गेला सास, जीवा तुझं रे तंतर, अरे जगनं-मरनं एका सासाचं अंतर!' किंवा 'लेकीच्या माहेरासाठी माय सासरी नांदते' अशा किमान शब्दात अर्थाची कमाल गाठणारे शब्द, 'अरे संसार संसार - जसा तवा चुल्यावर आधी हाताले चटके - तव्हा मीयते (मिळते) भाकर' किंवा 'देव कुठे देव कुठे - आभायाच्या आरपारदेव कुठे देव कुठे - तुझ्या बुबुयामझार'. एखाद्या मोठ्या ग्रंथाचा विषय असणारे जीवनाचे तत्त्वज्ञान त्या साध्या, सोप्या, (आणि कमी) शब्दांत सहजपणे सांगून गेल्या आहेत.[ संदर्भ हवा ]
अभिप्राय आणि समीक्षा[संपादन]
'जुन्यात चमकेल आणि नव्यात झळकेल असे बावनकशी सोन्याप्रमाणे बहिणाबाईंचे काव्य आहे, हा तर मोहोरांचा हंडा आहे', अशा शब्दांत आचार्य अत्रे यांनी बहिणाबाईंच्या काव्याविषयी अभिप्राय दिला होता.[ संदर्भ हवा ]
काव्य रचनांचा अभ्यास[संपादन]
बहिणाबाईंच्या काव्याचा शैक्षणिक अभ्यासक्रमात समावेश असतो.[ संदर्भ हवा ]
काव्य रचनांवर आधारित सांस्कृतिक कार्यक्रम[संपादन]
बहिणाबाईंच्या काव्यरचनांवर आधारित "खानदेशचा मळा आणि मराठवाड्याचा गळा" हा सांस्कृतिक कार्यक्रम मराठवाड्यातील गायकांच्या आवाजात सादर केला जातो. या कार्यक्रमाचे निर्माते ..... दिग्दर्शक ...... असून निर्मिती वर्ष ......आहे.
लघुपट[संपादन]
दूरदर्शनने ... साली बहिणाबाईंवर लघुपट काढला होता. त्यात भक्ती बर्वे बहिणाबाई झाल्या होत्या. त्यानंतर दिग्दर्शक अतुल पेठे यांनी बहिणाबाईंच्या कवितांच्या प्रेरणांवर आधारित 'बहिणाई' नावाच्या लघुपटाची निर्मिती ....साली केली.[२]
भाषांतरे[संपादन]
बहिणाबाईंच्या काव्याचा इंग्रजी अनुवाद 'फ्रॅग्रन्स ऑफ दि अर्थ' या कवितासंग्रहाच्या रूपाने प्रकाशित झाला आहे. अनुवादक माधुरी शानभाग आहेत. बहिणाबाईंचे अल्पचरित्र, आचार्य अत्रे, बा.भ. बोरकर, पु.ल. देशपांडे, इंदिरा संत यांनी लिहिलेली स्फुटे आणि मालतीबाई किर्लोस्कर आणि प्रभा गणोरकर यांची समीक्षा देखील या पुस्तकात समाविष्ट केली आहे.
यापूर्वी प्रा. के.ज. पुरोहित यांनी बहिणाबाईंच्या निवडक कवितांचा इंग्रजी अनुवाद केला होता.


text:
अधिकारी, कांचन मार्कंड | महाराष्ट्र नायक
03/07/2022 - 0 Comments
नाटक, चित्रपट, दूरदर्शन या माध्यमांतून अभिनयाने सुरू झालेला प्रवास यशस्वी निर्मितीपर्यंत नेणाऱ्या कांचन अधिकारी यांचे पूर्वाश्रमीचे नाव कांचन शरद घारपुरे. एका मध्यमवर्गीय व सुसंस्कारित कुटुंबात मुंबई येथे त्यांचा जन्म झाला. वडील शरद घारपुरे मुंबईला श्रीनिवास मिलमध्ये नोकरी करत होते आणि आई कुसुम घारपुरे कीर्तनकार होत्या. शालेय वयापासूनच त्यांना अभिनयक्षेत्राचे आकर्षण होते. मुंबईच्या एम.एल. डहाणूकर महाविद्यालयातून त्यांनी वाणिज्य शाखेची पदवी प्राप्त केली. त्यानंतर 'आविष्कार' या नाट्यसंस्थेच्या शिबिरात अभिनयाचे प्रशिक्षण घेतले.
वाणिज्य शाखेच्या शिक्षणामुळे त्यांनी 'बँक ऑफ इंडिया'मध्ये ५ ते ६ वर्षे नोकरीही केली. याच दरम्यान त्यांनी महाराष्ट्र राज्य नाट्यस्पर्धेमध्ये रत्नाकर मतकरींच्या एका नाटकात काम केले. या भूमिकेचे खूप कौतुक झाले आणि त्यांना सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्रीचा पुरस्कारही मिळाला. या नाटकानंतर रंगभूमीवरील त्यांची वाटचाल सुरू झाली, पण दरम्यान दूरदर्शनच्या मुंबई केंद्रावर भक्ती बर्वे यांच्या प्रोत्साहनाने निवेदिका म्हणून त्यांची निवड झाली. १९८५ ते १९८८ या तीन वर्षांच्या काळात त्यांनी दूरदर्शन वाहिनीवर निवेदिका व वृत्तनिवेदिका म्हणून कामाचा अनुभव घेतला, तो भविष्यात त्यांच्या कुटुंबीयांच्या 'सब टी.व्ही.' अर्थात 'श्री अधिकारी ब'दर्स' यांच्या खाजगी वाहिनीसाठी उपयुक्त ठरला.
'बबन प्रभू' लिखित 'पळा पळा कोण पुढे पळे तो' या पहिल्या व्यावसायिक नाटकातून कांचन अधिकारी यांनी व्यावसायिक रंगभूमीवर पदार्पण केले. या पहिल्याच नाटकामुळे त्यांना भक्ती बर्वे, आत्माराम भेंडे, दिलीप प्रभावळकर, माधव वझे या कलाकारांसह काम करण्याचा अनुभव मिळाला. या नाटकातील भूमिकेमुळे 'प्रेमासाठी वाट्टेल ते' या प्रकाश भेंडे यांच्या चित्रपटात त्यांना संधी मिळाली. अशोक सराफ या दिग्गज कलाकाराबरोबर नायिका म्हणून या चित्रपटात काम केले. कांचन अधिकारी यांनी बाबा सावंत यांच्या 'हिचं काय चुकलं?' या चित्रपटात रंजना, विक्रम गोखले यांच्यासह भूमिका केली होती. हा त्यांचा पहिलाच चित्रपट होता. किरण शांताराम यांची निर्मिती असलेल्या, गिरीश घाणेकर दिग्दर्शित 'बाळाचे बाप ब्रम्हचारी' या चित्रपटातही भूमिका साकारली. १९८९ साली आलेल्या या चित्रपटाच्या चित्रीकरणादरम्यान त्यांनी मार्कंड अधिकारी यांच्याशी विवाह केला.
लग्नानंतर काही काळ अभिनयक्षेत्रापासून दूर राहिल्यानंतर कांचन अधिकारी यांनी १९९५ साली 'दामिनी' या अत्यंत लोकप्रिय मालिकेच्या दिग्दर्शनाने या क्षेत्रात पुनरागमन केले. पंधराशेपेक्षा जास्त भाग चाललेल्या या मालिकेने अनेक पुरस्कारही मिळवले. आठ वर्षे चालू असलेल्या या मालिकेने लोकप्रियतेचा उच्चांक गाठला. कांचन अधिकारी यांनी मराठी चित्रपटांबरोबरच हिंदी चित्रपटातही भूमिका केल्या. दादा कोंडके यांच्या 'आगे की सोच' या हिंदी चित्रपटात शक्ती कपूर, स्वप्ना या कलाकारांबरोबर सहजतेने अभिनय केला. 'ये जो है जिंदगी', 'बनते बिगडते', 'और भी है राहें', 'तितलियाँ' यासारख्या हिंदी मालिकांमध्ये अभिनय केलाच, शिवाय 'अभी तो मै जवान हूँ', 'संबंध', 'डोली लेके आयी है दुल्हनियाँ', 'हँसी वो फसी' या हिंदी मालिकांचे दिग्दर्शनही केले.
'श्री अधिकारी ब्रदर्स टेलिव्हिजन नेटवर्क लिमिटेड' या आपल्या कुटुंबाच्या व्यवसायात सक्रिय सहभाग घेऊन 'मी मराठी' या मराठी वाहिनीच्या कार्यक्रमांच्या निर्मितीची आणि दिग्दर्शनाची जबाबदारी यशस्वीपणे पार पाडत आहेत. त्यांनी रोहिणी हट्टंगडी, अजिंक्य देव, रेणुका शहाणे या कलाकारांना घेऊन 'अंतर' या दूरदर्शनपटाचे, 'मानिनी' या मराठी चित्रपटाचे दिग्दर्शन केले आहे. या चित्रपटानंतर 'तुक्या तुकविला नाग्या नागविला', 'दोन घडीचा डाव', 'मोकळा श्‍वास' अशा वेगळ्या वाटेने जाणार्‍या चित्रपटांचे दिग्दर्शन केले. तसेच 'चोरावर मोर' यासारख्या काही मराठी मालिकांचेही दिग्दर्शन केले आहे. साजिद खान यांच्या 'सब कुछ हो सकता है' या मालिकेची संकल्पना आणि दिग्दर्शन कांचन अधिकारी यांनी केले. सत्य घटनेवर आधारित २०१८ मध्ये आलेला 'इंडिअन नेव्हर अगेन निर्भया' हा हिंदी चित्रपट त्यांनी प्रोड्यूस तर केलाच आणि


text: खरी मैत्री अशीच असते .


text:
डॉ.काणे मुंबईच्या एशियाटिक सोसायटीचे फेलो होते.
 भांडारकर प्राच्यविद्या संशोधन मंदिराच्या नियामक मंडळावर त्यांनी काम केले.
 'महाराष्ट्र साहित्य परिषदेचे' उपाध्यक्ष म्हणून त्यांनी काही काळ काम केले.
 'लंडन स्कूल ऑफ ओरिएंटल ॲन्ड आफ्रिकन स्टडीज' या संस्थेने त्यांना फेलोशिप दिली.
भारतरत्न असून उपेक्षा
महामहोपाध्याय पां.वा. काणे ह्यांना सन १९६३मध्ये भारताचा " भारतरत्न " हा सर्वोच्च नागरी 'किताब देण्यात आला.
भारतात २०१९ सालापर्यंत ४५ व्यक्तींना भारतरत्न हा सन्मान देण्यात आला. भारतीय टपाल खात्याचा एक खास नियम आहे. सहसा जिवंत व्यक्तीवर टपाल तिकीट काढले जात नाही. तथापि या नियमाला अपवाद म्हणून आजवरच्या इतिहासात डॉ. विश्वेश्वरैय्या, महर्षी धोंडो केशव कर्वे, राजीव गांधी, मदर तेरेसा आणि सचिन तेंडुलकर या पाच व्यक्तींवर त्यांच्या हयातीतच टपाल तिकिटे प्रसिद्ध झाली. डॉ. विश्वेश्वरैय्या, महर्षी कर्वे यांना भारतरत्न सन्मान मिळाला आणि त्यांनी वयाची शंभरी पार केली म्हणून त्यांच्यावर हयातीतच टपाल तिकीट निघाले. काँग्रेसच्या शताब्दीनिमित्त तत्कालीन पक्षाध्यक्ष म्हणून राजीवजींवर तिकीट निघाले. मदर तेरेसांना नोबेल पारितोषिक जाहीर झाल्यावर, घाईघाईने आपल्या सरकारने त्यांना भारतरत्न दिले आणि तिकीटही प्रसिद्ध केले. २०० कसोटी पूर्ण करण्याच्या जागतिक विक्रमाबद्दल भारतरत्न सचिन तेंडुलकरवर दोन तिकिटे निघण्याचा विक्रम प्रस्थापित झाला. मात्र लता मंगेशकर आणि अमर्त्य सेन हे दोन्हीही भारतरत्न हयात असल्याने त्यांच्यावर टपाल तिकीट प्रसिद्ध झाले नाही.
डॉ. पां. वा. काणे हे अत्यंत विद्वान पंडित म्हणून त्यांना अनेक सर्वोच्च सन्मान लाभले. त्यांना भारतरत्न देण्यात आल्यावर खरेतर त्या किताबाचीच शान वाढली. पण आजवर प्रत्येक भारतरत्नावर टपाल तिकीट काढणारे भारतीय टपाल खाते आणि सरकार, फक्त डॉ. पां. वा. काणे यांनाच साफ विसरले. नेहरू, इंदिराजी, राजीव गांधी, मोरारजी देसाई असल्या भारतरत्नांवर तर अनेकदा टपाल तिकिटे निघाली. मग फक्त डॉ. पां. वा. काणे यांच्यावरच एकदासुद्धा टपाल तिकीट न काढण्याचे कारण समजत नाही.
त्यांच्या पन्नासाव्या स्मृतिदिनानिमित्त राजभवन महाराष्ट्र इथे महाराष्ट्र राज्याचे राज्यपाल भगतसिंह कोश्यारी यांच्या हस्ते टपाल तिकिटाचे प्रकाशन झाले....
संदर्भ
मुंबई विद्यापीठ
भारतरत्‍न पुरस्कारविजेते
मराठी कायदेपंडित
इ.स. १८८० मधील जन्म
इ.स. १९७२ मधील मृत्यू
साहित्य अकादमी पुरस्कार विजेते
राज्यसभा सदस्य