text:
भारतीय अर्थव्यवस्था कड्याच्या टोकावर – बिगुल
भारतीय अर्थव्यवस्था कड्याच्या टोकावर
अनुवाद : आनंद शितोळे
भारतीय अर्थव्यवस्था सध्या अतिशय चिंताजनक अवस्थेत आहे. मागच्या तिमाहीमधील जीडीपी वाढीचा फक्त ५ टक्के दर आपण दीर्घकालीन मंदीच्या मध्यावर आहोत हे दर्शवत आहे. भारताच्या अर्थव्यवस्थेची वेगाने वाढण्याची, विकसित होण्याची क्षमता असताना मोदी सरकारच्या चुकीच्या आर्थिक धोरणांनी अर्थव्यवस्था मंदावलेली आहे.
महसुलात मोठा वाटा असलेल्या उत्पादन क्षेत्राची वाढ फक्त ०.६ टक्के एवढीच झालेली आहे आणि हे अतिशय निराशाजनक चित्र आहे. आपली अर्थव्यवस्था सरकारनिर्मित दोन मोठ्या आपत्तीमधून म्हणजेच नोटाबंदी आणि जीएसटीच्या तडाख्यातून सावरलेली नाही. या दोन्ही निर्णयांच्या बाबतीत पुरेशी पूर्वतयारी नसणे आणि अनावश्यक घाई कारणीभूत ठरलेली आहे.
वस्तूंची देशांतर्गत मागणी घटलेली आहे आणि वस्तूंच्या वापराची, मागणीची वाढ गेल्या १८ महिन्यात नीचांकी आहे. सर्वसाधारण जीडीपीची वाढ गेल्या १५ वर्षात सगळ्यात कमी आहे. त्याचा परिणाम सरकारच्या महसुलात मोठी घट होऊन तिजोरीत खडखडाट झालेला आहे. त्यामुळे महसुलात वाढ करण्याच्या नादात कर दहशतवाद वाढलेला आहे. छोट्या मोठ्या उद्योगांना ह्या कर दहशतवादाचा फटका बसलेला आहे. ( त्याचे प्रातिनिधिक उदाहरण म्हणजे मस्त्यखाद्य निर्मिती करणाऱ्या उद्योगांना कृषिपूरक उद्योगाचा दर्जा असताना आणि त्याला पूर्वी विक्रीकरात सूट असताना आता दीड वर्षांनी सरकारने त्या उद्योगाला जीएसटी ची मागणी केलेली आहे ती सुद्धा पूर्वलक्षी प्रभावाने. त्यामुळे २५००० कामगार आणि १२००० कोटींची उलाढाल असणारा उद्योग संकटात आलेला आहे.)
या धोरणांमुळे गुंतवणूकदार धास्तावलेले आहेत. आपल्या गुंतवणुकीवर नफा नाही मिळाला तरी किमान मुद्दल शाबूत राहील का ही त्यांना चिंता वाटतेय. अशाप्रकारे कर दहशतवाद आणि अस्वस्थ गुंतवणूकदार हे चित्र काही अर्थव्यवस्थेला सुधारणा करायला, उभारी द्यायला नक्कीच उपयोगी नाही.
मोदी सरकारच्या धोरणांचा परिणाम म्हणून बेरोजगारीचा दर गेल्या ४० वर्षात उच्चांकी झालेला आहे. एकट्या वाहन निर्मिती उद्योगात ३.५ लाख लोकांना रोजगार गमवावे लागलेले आहेत.अशाच प्रकारे अनौपचारिक क्षेत्रात ( असंघटित कामगार मोठ्या संख्येने असलेल्या ) मोठ्या प्रमाणावर रोजगार बुडालेले आहेत.
ग्रामीण भारताची स्थिती अजून भीषण आहे. शेतकऱ्यांना त्यांच्या मालाला पुरेसा भाव मिळत नाही आणि त्यामुळे उत्पन्न घटलेले आहे. सरकार महागाईचा दर कमी झाल्याचे दाखवत असले तरी हा महागाईचा नियंत्रित दर शेतकऱ्यांच्या उत्पन्नाचा बळी घेऊन कमी केलेला आहे. सरकारचा महागाई आटोक्यात ठेवण्याचा आणि मध्यमवर्गाला खुश करण्याचा प्रयत्न ५० टक्के लोकसंख्येच्या शेतीवर अवलंबून असलेल्या वर्गाला अतिशय त्रासदायक ठरलेला आहे.
देशातल्या महत्त्वाच्या स्वायत्त संस्थांची स्वायत्तता संपुष्टात आलेली आहे. विमल जालान समितीच्या शिफारसीनुसार रिझर्व्ह बँकेने सरकारला १.७६ लाख कोटी देऊ केलेले असले तरीही त्यानंतर रिझर्व्ह बँक किती लवचिक आणि आपले हितरक्षण करायला किती कठोर राहते ते महतत्वाचे आहे. कारण अर्थमंत्री अधिकृतरीत्या या पैशांचा विनियोग सरकार कसा करणार हे माहित नाही असे सांगतात तेव्हा सगळेच धक्कादायक आहे.
मोदी सरकारच्या काळात सांख्यिकी आकडेवारीची विश्वासार्हता नष्ट झालेली आहे. ज्या आकडेवारीच्या आधारे पतमानांकन केले जाते, ज्याआधारे आर्थिक धोणे ठरवली जातात तीच विश्वासार्ह नसेल तर मग सगळा पायाच ठिसूळ झालाय. अर्थसंकल्पात जाहीर केलेली धोरणे आणि त्यानंतर दिसलेले परिणाम बघून केलेलं घुमजाव यामुळे परदेशी गुंतवणूकदार सावध झालेले आहेत. भारतातली गुंतवणूक कितपत सुरक्षित आहे अशी भीती त्यांच्या मनात निर्माण झालेली आहे.( अर्थसंकल्पात अतिश्रीमंत व्यक्तींच्या आयकरावर लावलेला अधिभार जाहीर झाल्यावर परदेशी गुंतवणूकदार संस्थांनी १२००० कोटी रुपये काढून घेतले त्यामुळे सरकारला आपलाच निर्णय मागे घेण्याची नामुष्की सहन करावी लागली.) या अवस्थेमुळे भारतीय उद्योग आपली निर्यात वाढवू शकत नाहीत आणि सध्या आंतरराष्ट्रीय व्यापार जगात ज्या घडामोडी घडत आहेत त्याचा फायदा देशाला होऊ शकत नाहीय. मोदी सरकारच्या या


text:
फ्रीर, फ्रेड
ऑस्ट्रेलियाचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू
पुरुष चरित्रलेख

dataset: wikimedia/wikipedia


text:
प्रा. राजेंद्रसिंह ऊर्फ रज्जू भैय्या ( २९ जानेवारी १९२२; मृत्यु : १४ जुलै २००३) हे राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाचे चौथे सरसंघचालक हो्ते. राजेंद्रसिंह हे अलाहाबाद विद्यापीठाचे इ.स.१९३९ पासून ते १९४३ पर्यंत विद्यार्थी होते. पुढे इ.स. १९४३ ते १९६७ या काळात ते पदार्थविज्ञानशास्त्राचे प्राध्यापक होते. त्याच शाखेतून ते शाखाप्रमुख म्हणून निवृत्त झाले.
बाह्य दुवे
 आरएसएस.ऑर्ग - राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाचे अधिकृत संकेतस्थळ
राजेंद्रसिंह
इ.स. १९२२ मधील जन्म
इ.स. २००३ मधील मृत्यू


टायटॅनियम
(Ti) (अणुक्रमांक २२) रासायनिक पदार्थ.
अनुक्रमणिका
इतिहास[संपादन]
१७९१ साली इंग्लिश रसायनशास्त्रज्ञ व खनिजशास्त्रज्ञ विल्यम ग्रेगॉर यांना एक नवा धातू मेनकॅनाइट खनिजात सापडला त्याव्रून त्यांनी त्याचे नाव मेनाकिन असे ठेवले. पुढे १७९५ साली जर्मन रसायनशास्त्रज्ञ मार्टिन हेन्रिक क्लॅपरॉथ यांना रुटाइलच्या खनिजात हा धातू सापडला. क्लॅपरॉथ यांना आधीच्या शोधाबद्दल काहीच माहीत नव्हते, त्यांनी त्याचा शास्त्रीय अभ्यास करून त्यास टायटॅनियम असे नाव दिले. क्लॅपरॉथ यांनाच टायटॅनियमच्या शोधाचे श्रेय दिले जाते.
त्यानंतर अनेक शास्त्रज्ञांनी शुद्ध स्वरूपात टायटॅनियम मिळविण्याचे प्रयत्न केले. १८२३ साली इंग्लिश रसायनशास्त्रज्ञ वोलॅस्टन यांना टायटॅनियमचे काही स्फटिके मिळविण्यात यश आले. तर १८२५ साली स्वीडिश रसायनशास्त्रज्ञ व खनिजशास्त्रज्ञ बर्झेलियस यांनी पोटॅशियम फ्ल्युरोटायटॅनेट याचे सोडियमच्या सहाय्याने क्षपण करून प्रथमतः धातूरूप टायटॅनियम मिळविले. १८८५ साली रशियन रसायनशास्त्रज्ञ किरिलोव यांना धातूरूपातील शुद्ध टायटॅनियम मिळविता आले. त्यापुढील प्रयत्नात १८९५ साली फ्रेंच रसायनशास्त्रज्ञ हेन्री मॉइसन यांना ९८ % शुद्ध टायटॅनियम मिळविता आले. पण यापैकी एकही पदार्थ शुद्ध टायटॅनियम नव्हता. अशुद्धतेचे काही दशांश भाग जरी यात राहिले तर टायटॅनियम सहज तुटणारा, ठिसूळ आणि यांत्रिक कामास निरूपयोगी ठरतो. १९२५ साली डच रसायनशास्त्रज्ञ फॉन आर्केल आणि द बोअर यांनी टंग्स्टनच्या तप्त तारेवर टायटॅनियम टेट्राक्लोराईडचे विघटन करून अतिशुद्ध स्वरूपाचे टायटॅनियम मिळविले.
ताकदीबाबत टायटॅनियमला औद्योगिक धातूंमध्ये प्रतिस्पर्धी नाही असे म्हटले तरी ते चूक ठरणार नाही. टायटॅनियम हा एक अतिकठीण धातू आहे. ऍल्युमिनियमपेक्षा याची कठीणता १२ पट आणि लोखंड व तांब्यापेक्षा ४ पट अधिक आहे. त्यामुळे विमानामध्ये टायटॅनियमचा उपयोग मोठ्या प्रमाणात करण्यात येतो. विशेषतः विमानाची इंजिने टायटॅनियम धातू वापरून बनविली जातात त्यामुळे त्यांचे वजन तर कमी होतेच पण इंधनाची मोठी बचतही होते. उच्च तपमानाशी संबंधीत सर्वच क्षेत्रात टायटॅनियमचा मोठ्या प्रमाणात उपयोग होतो. चुंबकीय गुणधर्माचा अभाव हे आणखी एक वैशिष्ट्य टायटॅनियमच्या अंगी आहे. विद्युतवाहकतेचा निकष तपासला आणि चांदीची विद्युतवाहकता जर १०० गृहीत धरली तर तांब्याची ९४, ऍल्युमिनियमची ५५, पारा आणि लोखंडाची २ भरेल तर टायटॅनियमची विद्युतवाहकता ०.३ ठरेल.
साठे[संपादन]
पृथ्वीवर टायटॅनियमचे जे प्रमाण आहे ते तांबे, जस्त, शिसे, सोने, चांदी, प्लॅटिनम, टंग्स्टन, पारा, क्रोमियम, मॉलिब्डेनम, बिस्मथ, अँटिमनी, निकेल आणि कथील यासह इतर काही धातूंच्या आणि खनिजांच्या एकत्रित प्रमाणापेक्षाही अधिक आहे. तर ज्या खनिजांमध्ये डायऑक्साइड्च्या स्वरूपात किंवा टायटॅनिक आम्लाच्या स्वरूपात टायटॅनियम आधळते असे ७० च्या वर प्रकार उपलब्ध आहेत. टायटॅनियम खनिज आढळणारी जगात एकूण १५० च्या वर ठिकाणे आहेत.
उपयोग[संपादन]
घड्याळे, मोबाईल फोन, इलेक्ट्रॉनिकच्या असंख्य वस्तु, मोटारी, विमाने, रेल्वे, मेट्रो, अशा सर्व ठिकाणी टायटॅनियम धातू वापरल्या जातो.
नावाची व्युत्पत्ती[संपादन]
ग्रीक पुराणकथेनुसार पृथ्वी पुत्र टायटन याच्या नावावरून या धातूस टायटॅनियम नाव देण्यात आले. याला आधुनिक जगाचा धातू असेही म्हटले जाते.


महाराष्ट्रातील अनेक चांगल्या वाईट घटनांची साक्षीदार असलेली जेजुरनगरी, श्रीमल्हारी मार्तंडाची राजधानी, इथल्या मातीत अनेक धुरंधर घडले, कित्येक लढले आणि कित्येक पडले सर्वकाही याभूमीने पहिले. या नगरी संदर्भामध्ये उपलब्ध असणा-या पुराव्यांवरून घेतलेला आढावा.
श्रीक्षेत्र जेजुरी
किल्ले पुरंदर
वीर मुरारबाजी देशपांडे यांनी आपल्या पराक्रमाने अजरामर केलेल्या या किल्ल्यावर बिनी दरवाजातून पुढे प्रवेश करताक्षणीच त्यांचा भव्य असा पुतळा दिसतो.पुरंदर व रुद्रमाळ किंवा वज्रगड हे डोंगराच्या एकाच सोंडेवर असले तरी दोन स्वतंत्र किल्ले आहेत. छत्रपती संभाजीराजांचा व सवाई माधवराव पेशव्यांचा जन्म पुरंदर किल्ल्यावर झाला.किल्ल्याची तटबंदी अजूनही शाबूत आहे,किल्ल्यावर अनेक प्रेक्षणीय स्थळे आहेत.
श्रीक्षेत्र जेजुरीचा
कुलस्वामी खंडेराया म्हणजे अवघ्या महाराष्ट्राचे कुलदैवत, रंकापासून
रावांपर्यंत सर्वांच्या देवघरामध्ये पूजिला जाणारा कुलस्वामी खंडेरायाच्या
जेजुरनगरीचे ऐतिहासिक महत्वही अपरंपार आहे. जेजुरीगडावर मिळणारा सर्वात
जुना शिलालेख तेराव्या शतकातील आहे तर चैतन्य महाप्रभूंनी १५११ मध्ये
जेजुरीला भेट दिल्याचे उल्लेख असलेले ऐतिहासिक दस्त उपलब्ध आहेत. असे अनेक
शिलालेख आणि ऐतिहासिक दस्त यांमध्ये जेजुरीचा उल्लेख आढळत असला तरी
विसाव्या शतकातील छायाचित्राव्यातिरिक्त जेजुरी संदर्भात चित्र उपलब्ध होत
नव्हते. परंतु नुकतेच एकोणिसाव्या शतकाच्या पूर्वार्धामध्ये रेखाटलेले
जेजुरगडाचे चित्र लंडन येथील ब्रिटीश
लायब्ररीच्या संग्रहामध्ये उपलब्ध असल्याची माहिती प्रथमच उजेडात आली आहे.
तर दुसरे चित्र १८६२ मधील असल्याची माहिती _URL_ संकेतस्थळावर
प्रथमच प्रसिद्ध करण्यात आली आहे.
त्यापैकी पहिले चित्र आहे ते १८४४ मध्ये इंग्रज चित्रकार अलेक्झांडर नाश (Nash, Alexander) यांनी जेजुरगडाचे विहंगम दृश्य वायव्येकडील होळकर तलावाच्या कडेला बसून रेखाटलेले आहे. जेजुरी गावाच्या नैऋत्य दिशेकडील डोंगरातून ओढ्याद्वारे वाहत येणा-या पाण्यावर इसवी सन १७७० मध्ये पुण्यश्लोक अहिल्यादेवी होळकरांनी हा तलाव बांधला, त्या सोबतच तलावाच्या पूर्व-उत्तर बाजूस देवपूजेसाठी फुलबाग निर्माण केली तर दक्षिण बाजूस चिंचेच्या झाडांची बाग तयार केली संपूर्ण दगडी बांधकाम असलेल्या तलावाला पाच ठिकाणांवरून खाली उतरण्यासाठी बांधीव पाय-या आहेत तर दोन ठिकाणी मोटेद्वारे पाणी उपसण्याची थारोळी आहेत. या तलावच्या पश्चिमेकडील बाजूने पेन्सिलने रेखाटले हे चित्र आहे.
अलेक्सांदर नाश(Nash, Alexander) हे भारतात आले त्यावेळी बॉम्बे इंजिनिअर्स मध्ये सेवा करीत होते तर १८३६ पासून महसूल खात्यातील दख्खन सर्वेक्षण(Revenue Survey of the Deccan) विभागामध्ये सहायक अधीक्षक (Assistant Superintendent) पदावर कार्यरत होते. त्यानंतर १८४१मध्ये त्यांना बढती मिळाली आणि १८४६ पर्यंत अधीक्षक (Superintendent) या पदावर कार्यरत होते. दरम्यानच्या काळामध्ये त्यांनी काही पेन्सिल रेखाटणे केली त्यामध्ये विजापूर शहरातील १६, पुरंदर किल्ल्यावरील दोन आणि जेजुरगडाचे एक अशी एकोणीस चित्रांचा संग्रह लंडन येथील ब्रिटीश लायब्ररी मध्ये आहे.
सन १८४४-४५ मध्ये जेजुरीतील चित्र रेखाटताना त्यांनी होळकर तलावाच्या पार्श्वभूमीवर जेजुरीगडाचे चित्र रेखाटलेले आहे. हे चित्र कदाचित उन्हाळ्यामध्ये रेखाटलेले असावे असे वाटते कारण पावसाळ्यामध्ये होळकर तलाव पाण्याने भरलेला असतो परंतु सदर चित्रामध्ये अर्धा तलाव कोरडा दिसत आहे. होळकर तलावाशेजारी सुभेदार मल्हारराव होळकरांची छत्री असलेले मल्हार गौतमेश्वर मंदिर आहे त्याचे आणि होळकर वाड्याचे रेखाटन केले आहे. जेजुरगडाचे आणि छत्री मंदिराचे प्रतिबिंब तलावाच्या पाण्यामध्ये उमटलेली दाखविण्याची किमया चित्रकाराने केली आहे. तलावाच्या बाजूला अजूनही अस्तित्वात असलेली चिंचेची बाग या चित्रामध्ये दिसत आहे. जेजुरगडावरील उत्तर दिशेचे महाद्वार आणि पायरी मार्गावरील कमानी तसेच गडावरील मंदिराचे दोन कळस हे चित्र जेजुरीचेच आहे याबद्दल शंका येण्याचे कारण नाही.
या चित्राचे नामकरण करताना चित्रकाराची शब्दोच्चारामध्ये किंवा भाषेतील अंतरामुळे गफलत झालेली दिसते, जेजुरीला 'देवा तुझी सोन्याची जेजुरी' किंवा 'देवाची जेजुरी' असे संबोधले जाते त्याचे एकत्रीकरण करून कदाचित Dejouri (डेजोरी, दिजोरी) असे लिह्ल्यामुळ


हे जग म्हणजे एक रंगमंच आहे आणि आपण सगळे यातली पात्रे...' अशा आशयाची वाक्ये आपण अनेकदा कथा-कादंबऱ्या आणि ललित लेखनांत वाचली असतील. पण मला अनेकदा असे वाटते, की आपले आयुष्य असे ते एकच नाट्य नसते. आपल्या आयुष्यात अनेक चित्रपट असतात; जणू आणि या चित्रपटांमध्ये आपण वेगवेगळ्या भूमिका निभावत असतो. विद्यार्थी, मित्र, खेळाडू, कर्मचारी, बॉस अशा कितीतरी भूमिका आपण निभावत असतो.. आणि या सगळ्यात आपल्या लग्नाचा चित्रपट जेव्हा प्रत्यक्षात येऊ लागतो तेव्हा एकदम खूप भूमिका आपल्याला एकत्र वठवायच्या असतात. जणू कमल हसनचाच एखादा चित्रपट!
लग्न झाले की एकदम नवरा, बायको, सून, जावई, वहिनी, नणंद, मामी, काका, काकू अशी कितीतरी नाती एकदम उदयाला येतात. या सगळ्या नात्यांत वठवण्याची भूमिका वेगवेगळी असते. पूर्वीच्या काळी या नव्या भूमिका मुख्यतः स्त्रियांसाठी 'जबाबदारी' म्हणून यायच्या. आता ती परिस्थिती राहिलेली नाही. बदललेल्या काळात पुरुषांवरदेखील नवीन भूमिकांची काही जबाबदारी येते आणि एखादा कसलेला अभिनेता जसा आपल्या भूमिकेचा अभ्यास करतो, तयारी करतो; तशी या नव्या भूमिकांची तयारी करणे शहाणपणाचे ठरते. त्याचबद्दल आपण आज चर्चा करणार आहोत.
थोडे पुन्हा एकदा बदललेल्या काळाकडे बघितले पाहिजे. माझ्या लहानपणी जवळपास प्रत्येक घरात कोणत्याही मुलीची 'सासरी सहज निभावून नेता येणे' या दृष्टीने तयारी करून घेतली जायची. आई किंवा घरातला ज्येष्ठ स्त्री-वर्ग मुलींना कसून तयार करायचा. माझ्या आईनेदेखील हे केले आहे. याचे कारण असे, की लग्न या नात्याने निर्माण होणाऱ्या भूमिकांची व्याख्या ठरलेली होती. स्त्रीने काय करायला हवे, पुरुषाने काय करायला हवे हे नेमके ठरलेले होते. त्याचा साचा ठरलेला होता. पण काळ बदलला आहे. जीवनशैली, मूल्यव्यवस्था बदलली आहे. त्याबरोबर भूमिकांची साचेबद्धता मोडीत निघत आहे. आजच्या मुलींना आपण जुन्या साचेबद्ध पद्धतीने 'तयारी करून घेण्याच्या दृष्टीने' वाढवलेले नाही. मुलींना अधिक स्वतंत्र आणि स्वतःच्या पायावर उभ्या राहतील असेच त्यांचे संगोपन करण्यात येत आहे. त्यांचे स्वतःचे विश्व निर्माण करायला शिकवले आहे. स्त्री-पुरुष समानतेच्या या काळात संसाराची मुख्य जबाबदारी ही केवळ स्त्रियांकडे न राहता, नवरा-बायको दोघांनी वाटून घेणेच अपेक्षित आहे, आवश्यकही आहे. त्यामुळेच लग्नानंतर निर्माण होणाऱ्या नव्या भूमिकेची तयारी असे म्हटल्यावर दोन गोष्टी प्राधान्याने लक्षात घ्यायला हव्यात. एक म्हणजे जुन्या काळातली 'नवरा-बायको' या भूमिकेची व्याख्या बदलली आहे - ती समजून घेणे. दुसरे म्हणजे या बदललेल्या व्याख्येनुसार निर्माण होणाऱ्या आव्हानांना सामोरे जाण्याची तयारी करणे. आता ही तयारी अर्थातच मुले आणि मुली अशा दोघांनीही करायला हवी. त्याची पहिली पायरी म्हणजे 'लग्नाकडून मला काय हवे आहे' याबद्दलची स्पष्टता. नुकताच एका वर्तमानपत्रात लेख आला होता; ज्यात मुलींचा अविवाहित राहण्याकडे कल वाढतोय याबद्दल मांडणी केली होती. त्यातले अनेक मुद्दे योग्य होते. लग्नाशिवाय आयुष्याला अर्थच नाही असे आजची पिढी मानत नाही, हे माझ्या पिढीने समजून घेतले पाहिजे. लग्नामुळे माझ्या आयुष्यात काही गुणात्मक (qualitative) भर पडणार आहे का, हा प्रश्न आज तरुण मंडळी विचारताना दिसतात. लग्नासाठी लग्न न करता माझ्या आयुष्यात गुणात्मक प्रगती होणार आहे म्हणून लग्न करावे अशा विचारापर्यंत ही मंडळी आली आहेत. व्यक्तिशः मला हे चूक वाटत नाही. फक्त थोडेसे अर्धवट वाटते. 'लग्नामुळे माझ्या आयुष्यात गुणात्मक भर पडावी' इथेच न थांबता 'माझ्या जोडीदाराच्या आयुष्यात गुणात्मक प्रगती व्हावी यासाठी हातभार लावायला सक्षम आणि तयार असावे,' या वाक्याची जोड दिली तर गोष्टी अधिक सोप्या होतील.
नव्या भूमिकांचा विचार करताना एक गोष्ट लक्षात ठेवली पाहिजे, की सोयीसोयीने आधुनिकता स्वीकारत पुढे जाता येणार नाही. विशेषतः जोडीदाराकडून असणाऱ्या अपेक्षा ठरवताना. आजही अनेक मुली प्रत्यक्ष जोडीदार शोधत असताना आपल्यापेक्षा अधिक पगार, शिक्षण असणाऱ्या मुलाचीच अपेक्षा करताना दिसतात. 'चालेल माझ्यापेक्षा कमी पगार आणि शिक्षण असणारा नवरा' असे आमच्या गप्पांमध्ये अनेक जणी सांगतात, पण प्रत्यक्ष शोध घेताना, निवड करताना बोलण्यात आणि वागण्यातला फरक


मुंबई वृत्तान्त
ठाणे वृत्तान्त
महामुंबई वृत्तान्त
नाशिक वृत्तान्त
नागपूर वृत्तान्त
- मुख्यमंत्र्यांच्या शपथविधी सोहळ्यानंतर उपराजधानीत नागरिकांचा जल्लोष
- मुख्यमंत्र्यांशी जवळीकतेची सोशल मीडियावर अहमहमिका
नगर/पश्चिम महाराष्ट्र वृत्तान्त
- कोल्हापूर महापालिकेची बँक हमी प्रदूषण नियंत्रण मंडळाकडून जप्त
- 'आयआरबी' कर्मचा-यांना टोप गावातून पिटाळले
मराठवाडा वृत्तान्त
रविवार वृत्तान्त
विदर्भरंग
मोस्ट कमेन्टेड
- शिवसेनेला अजिबात महत्त्व नको, ही तो श्रेष्ठींची इच्छा!
- व्हिडिओ : देवेंद्र फडणवीस राज्याचे १८ वे मुख्यमंत्री
- सोहळ्यासाठी गुजरातमधूनही पोलिसांचा फौजफाटा
- सरदारांशिवाय महात्माजी अपूर्णच
- खडसे, तावडे, मुनगंटीवार, पंकजा मुंडे मंत्रिमंडळात; दिलीप कांबळेंचीही वर्णी
- शिवसेना आणि भाजपमध्ये दिलजमाई?
- उठा उठा सत्ता आली, कामाला लागण्याची वेळ झाली..
मोस्ट रीड
- फोटो गॅलरी : गेली शान, तरी आलिशान!
- व्हिडिओ : देवेंद्र फडणवीस राज्याचे १८ वे मुख्यमंत्री
- राजवाडा नाही, तीन मजले तीन कुटुंबांसाठी!
- अल्पमतातील सरकार चालवणे घटनाविरोधी - शिवसेनेचा भाजपला टोला
- शिवसेनेला केवळ दोनच कॅबिनेट मंत्रिपदे?; अर्थ, गृह, ऊर्जा, महसूल भाजपकडेच राहणार
- खडसे, तावडे, मुनगंटीवार, पंकजा मुंडे मंत्रिमंडळात; दिलीप कांबळेंचीही वर्णी
- जेमतेमांचा जश्न
- शिवसेना आणि भाजपमध्ये दिलजमाई?
टेबलावरची सॅक पाठीला अडकवत मन्या तिरमिरीनं बाहेर पडला.. 'आजचं नाटक जरा जास्तच लांबलं..' बसच्या रांगेत उभं राहताना त्याला वाटलं. डिग्रीनंतर हट्टाने मास्टर्स करतोय.. 'त्यापेक्षा, नोकरी मिळेल, असं काहीतरी शिक,' असा खवचट सूर बाबांनी लावल्यापासून घरातलं वातावरणच डचमळलंय. कुणी पैशावरून काही बोललं की ते मलाच उद्देशून बोलतायंत, असंच वाटतं. जबाबदाऱ्या नकोत, म्हणून आपण शिक्षण लांबवतोय का? या विचाराने गिल्टी वाटतं..
.. आज मेंदू जरा अधिकच सिरीयसली काम करतोय, असं वाटल्याने त्याने पुढचे विचार झटकले. युनिव्हर्सिटीच्या कोपऱ्यावरच्या टपरीवर कटिंग घेतलं की, डोक्यातलं वादळ निमेल, याची त्याला खात्री होती. स्टॉपवर कुणी ओळखीचं दिसतंय का, ते तो न्याहाळू लागला.
समोरच्या स्टॉपवर 'व्हॅलेन्टाइन'निमित्त 'तुमच्या प्रिय व्यक्तीला द्या, अक्षय्य आनंदाचा ठेवा.. ' अशी काहीशी अॅड झळकली होती. खरेदीवर किती सवलत मिळेल वगैरे मजकूर होता त्यात. कितीही प्रिय व्यक्ती असली तरी एवढं महागडं गिफ्ट द्यायचं? आणि मग इतकं महागडं द्यायचं तर मग इतकीशी सवलत कशाला? असं काही महागडं देणं म्हणजे प्रेम असल्या समजुती जपणाऱ्या देणाऱ्या-घेणाऱ्यासाठी त्याने मनातल्या मनात देवाकडे करुणा भाकली आणि बसचं तिकिट काढायला खिशातली २० रुपयाची नोट चाचपली.
'आपला स्ट्रगल पिरियड अजून सुरू व्हायचाय.. पण त्याआधीच आपण अस्वस्थ बनलोय.. तरी बरं, प्रेमप्रकरण वगैरे काही नाही. इथे आपलेच मूड आपल्याला सांभाळता येत नाहीत, त्यात त्या मुलीचे मूड कुठे सांभाळणार?' हे विचार बाजूला सारता-सारता त्याला माऊ आठवली आणि कुणास ठाऊक, त्याला उगाचच एकटं, रिकामं वाटलं.. तशी तिची आठवण येण्याचं आज काही कारण नाहीय, पण अजून आपलीच सवय जात नाही.. काहीही बिनसलं तरी ती गोष्ट तिच्यापर्यंत नेऊन आपण थांबतो. का, याचं उत्तर सापडत नाहीय. हो, पण तिची आठवण आली की पोटात खड्डा पडल्यासारखा होतो.. अंगावर येणाऱ्या एकटेपणातून बाहेर पडण्यासाठी तो भोवतालच्या गर्दीत मिसळू लागला..


text:
Home News मिस्टर अँड मिसेस सदाचारी लवकरंच प्रेक्षकांच्या भेटीला
इंडियन फिल्म स्टुडियोज निर्मित 'मिस्टर अँड मिसेस सदाचारी' सिनेमाची चर्चा सध्या जोरदार सुरु आहे. आशिष वाघ आणि उत्पल आचार्य या जोडगोळीच्या निर्मितीचा 'मिस्टर अँड मिसेस सदाचारी' हा आणखी एक सिनेमा येत्या शिवजयंतीला १९ फेब्रुवारी रोजी संपूर्ण महाराष्ट्रात प्रदर्शित होत आहे. आशिष वाघ दिग्दर्शक आणि निर्माता अशी दुहेरी भूमिका बजावत आहेत. दिग्दर्शक म्हणून आशिष यांचा हा पहिलाच सिनेमा आहे. अभिनेता वैभव तत्ववादी आणि प्रार्थना बेहरे यांची जोडी पुन्हा एकदा नव्याने या सिनेमाच्या निमित्ताने पहायला मिळणार आहे. तसेच अभिनेता मोहन जोशी, प्रदीप वेलणकर, विजय आंदळकर, उमा सरदेशमुख, उदय नेने, सुमुखी पेंडसे, प्रसाद जवादे, अनुजा साठे, कांचन पगारे यांच्याही भूमिका वाखाणण्या सारख्या आहेत. मॉरिशियसारख्या नयनरम्य ठिकाणी तसेच मुंबई, कोल्हापूर येथे चित्रीकरण झालेल्या या सिनेमाची गाणी तितकीच धमाकेदार आहेत. सिनेमाचं टायटल साँग रोहित राऊत याने गायलं असून ओमकार मंगेश दत्त याने लिहिलं आहे. या गाण्याचे मूळ संगीत व्ही. हरी कृष्ण यांनी दिले असले तरी त्याला पंकज पडघन यांनी आपला मराठमोळा तडका दिला आहे.काही दिवसांपूर्वी रिलीज झालेल्या प्रेम ऋतू या गाण्याला प्रेक्षकांचा प्रचंड प्रतिसाद मिळत आहे. गायक सागर फडके, सायली पंकज, गीतकार ओमकार मंगेश दत्त आणि संगीत दिग्दर्शक व्ही. हरी कृष्ण या टीमने हे गाणं केलं आहे. सिनेमाची जान असलेलं छत्रपती शिवाजी महाराज यांची स्तुती असलेलं जगदंब हे गाणं याप्रसंगी पहिल्यांदाच दाखवण्यात आलं. अत्यंत वेगळ्या पद्धतीने चित्रीकरण करण्यात आलेल्या या गाण्यात २०० नृत्य कलाकारांसोबत वैभव प्रेक्षकांना डॅशिंग लूक मध्ये दिसणार आहे. आदर्श शिंदे आणि सायली पंकज यांच्या तुफान आवाजातील गाण्याला पंकज पडघन यांनी संगीतबद्ध केलं आहे. प्रणीत कुलकर्णी यांनी प्रथमच विशेषणांवर आधारित असे हे युनिक गाणे लिहिले आहे. नात्यावर आधारित 'नाते नव्याने' हे गाणं पण प्रथमच दाखवण्यात आलं. हर्षवर्धन यांनी या गाण्याला आवाज दिला असून ओमकार मंगेश दत्त याने लिहिलं आहे. या गाण्याचे संगीतकार व्ही. हरी कृष्ण आहेत. 'सांग ना रे' हे प्रेमगीत देखील यावेळी दाखवण्यात आलं. नुकतंच प्रेमात पडलेल्या युगुलाच्या भावना अत्यंत सुंदर चित्रित केल्या आहेत. हे गाणं सागर फडके यांनी गायलं असून गुरु ठाकूर यांनी शब्दबद्ध आणि पंकज पडघन यांनी संगीतबद्ध केलं आहे. रोमॅंटिक,कॉमेडी आणि अॅक्शनचा उत्तम मेळ असलेला हा सिनेमा आहे. स्वतःचं प्रेम जिंकण्यासाठी केलेला संघर्ष, वडील आणि मुलाचे नाते, आयुष्यातील मित्रांचे स्थान यावर आधारित सिनेमाची कथा आहे. या सिनेमाचं कला दिग्दर्शन महेश साळगावकर, छायादिग्दर्शन बालाजी रंघा, नृत्य दिग्दर्शन एफ.ए.खान आणि सुभाष नकाशे, संकलन मयूर हरदास, रंगभूषा महेश बराटे या उत्तम काम करणाऱ्या कलाकरांची फळी सिनेमासाठी काम करत आहे. सिनेमाची पटकथा आणि संवाद प्रवीण विठ्ठल तरडे यांची आहे. हा सिनेमा एंटरटेनमेंटची उत्तम मेजवानी असेल.
झी टॅाकीजवर वृंदावन
ऑलराऊंडर हंसराज जगताप

config: mr


text:
ी आयोग, मुंबई.
102. सरकारी वकील, उच्च न्यायालय, मुळ शाखा व अपील शाखा, मुंबई, औरंगाबाद, नागपूर,
103. सरकारी वकील, महाराष्ट्र प्रशासकीय न्यायाधिकरण, मुंबई, औरंगाबाद, नागपूर,
104. सर्व महानगरपालिकांचे आयुक्त,
105. सर्व मुख्याधिकारी, नगरपरिषद/नगरपालिका,
106. विधिमंडळ ग्रंथालय, महाराष्ट्र विधानभवन, मुंबई (१० प्रती),
107. सर्व महामंडळे, मंडळे आणि सार्वजनिक उपक्रम यांचे व्यवस्थापकीय संचालक,
108. निवड नस्ती/कार्यासन ९६-अ.

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


text:
ारीकरणाचे बांधकाम व बंकरचे कामही सुरु होईल.
-डॉ. कैलाश शर्मा, सल्लागार, राज्य कर्करोग संस्था, औरंगाबाद
असे बहरतेय कर्करोग रुग्णालय
20 सप्टेंबर 2012 ला शंभर खाटांच्या शासकीय कर्करोग रुग्णालयाची महुर्तमेढ
3 जुन 2015 ला टाटा इन्सिट्युट सोबत टायप
पाच वर्षांत कामगीरी उंचावली
15 ऑक्‍टोबर 2016 ला राज्य कर्करोग संस्थेचा दर्जा
केंद्राच्या एनपीसीडीसीएस योजनेतुन 96.70 कोटींचा प्रकल्प
केंद्राचा 60 तर राज्य शासनाचा 40 टक्के हिस्सा
11 फेब्रुवारी 2018 ला झाले भूमिपूजन
31.07 कोटींच्या बांधकामाला मे 2018 मध्ये मान्यता
165 वाढीव खाटांचे विस्तारीकरण
रेडिओथेरपी विभागाच्या दुसऱ्या युनिटचा विस्तार
लिनॅक व ब्रेकीथेरपी बंकरचे बांधकाम. त्यावर दोन मजले.
सध्याच्या रुग्णालय इमारतीवर एक मजला
14 ऑगस्टला 38.75. कोटींच्या बांधकामाच्या डिपीआरला मान्यता
Web Title: Aurangabad State Cancer hospital news


text:
'संचारी' अनुभवण्याची पुणेकरांना संधी
Wednesday, January 31 | 06:15 PM
पुणे : पारंपरिक नृत्यकला चित्रपटांच्या माध्यमातूनदेखील रसिक प्रेक्षकांपर्यंत पोहोचावी या उद्देशाने लाउड अॅपलॉज डान्स मॅगझिन आणि कलावर्धिनी चॅरिटेबल ट्रस्ट यांच्या वतीने 'संचारी' या नृत्यविषयक चित्रपटांच्या महोत्सवाचे आयोजन करण्यात आले आहे. हा कार्यक्रम सर्वांसाठी विनामूल्य खुला आहे.
चित्रपट महोत्सवाविषयी बोलताना कथक नृत्यांगना आणि 'लाउड'च्या नेहा मुथियान म्हणाल्या, 'नृत्याचा अविष्कार तर आपण अनेक कार्यक्रमांच्या माध्यमातून अनुभवत असतो; मात्र हे होत असताना नृत्याचे अनेकविध पैलू उलगडून दाखविणारे नृत्यविषयक चित्रपट, माहितीपट यांची नवीन येणाऱ्या कलाकारांच्या पिढीला माहिती व्हावी, त्यांच्यापर्यंत हे चित्रपट पोहोचावेत या उद्देशाने नृत्यविषयक चित्रपटांच्या महोत्सवाचे आयोजन आम्ही केले आहे. प्रसिद्ध कला इतिहासतज्ज्ञ, नृत्य समीक्षक, लेखक आणि मोहन खोकर डान्स अर्काइव्हचे व्यवस्थापकीय विश्वस्त, संचालक आणि क्यूरेटर आशिष खोकर आणि राष्ट्रीय चित्रपट संग्रहालय यांच्या विशेष सहकार्याने या चित्रपट महोत्सवाचे आयोजन करण्यात येत आहे. अनेक जुन्या चित्रपटांबरोबर कलाकारांवरील चित्रपट आणि माहितीपटांचा समावेश या महोत्सवात असेल.'
'या महोत्सवाच्या माध्यमातून आम्ही नवीन पिढीतील कलाकारांसमोर चित्रपटात नृत्य सादरीकारण कसे असायला हवे याबरोबरच नृत्य शिकताना कोणते चित्रपट आणि जुन्या कलाकारांचे मार्गदर्शन घेणे अपेक्षित आहे यांविषयी माहिती देण्याचा प्रयत्न करीत आहोत. या महोत्सवात दाखविण्यात येणारे सर्व चित्रपट हे मोहन खोकर डान्स अर्काइव्ह, राष्ट्रीय चित्रपट संग्रहालय आणि फिल्म डिव्हिजन यांच्या सहकार्याने उपलब्ध करून देण्यात आले आहेत. या सर्व चित्रपटांचा उपयोग नवीन पिढीला होईल, अशी आमची अपेक्षा आहे,' असे 'कलावर्धिनी'च्या सचिव व भरतनाट्यम् नृत्यांगना अरुंधती पटवर्धन यांनी सांगितले.
महोत्सवादरम्यान 'लास्या काव्या' हा आंतरराष्ट्रीय भरतनाट्यम् नृत्यांगना अलरमेल वल्ली यांच्यावरील संकल्प मेश्राम यांनी दिग्दर्शित केलेला चित्रपट, संजू सुरेंद्रन दिग्दर्शित 'कपिला', जी. अरविंदन दिग्दर्शित 'मरट्टम' आदी चित्रपट दाखविण्यात येणार आहेत. याबरोबरच 'डान्स इन फिल्म्स, फिल्म इन डान्स' हा आशिष खोकर यांनी संकलित केलेला व ज्येष्ठ कलाकार उदय शंकर, राम गोपाल आणि साधना बोस यांच्या कलेची झलक दाखवणारा चित्रपट महोत्सवात बघायला मिळणार आहे. नृत्यविषयक चित्रपट कसे बनवावेत याविषयीही आशिष खोकर उपस्थितांना मार्गदर्शन करणार आहेत.
दिवस : तीन व चार फेब्रुवारी २०१८
स्थळ : राष्ट्रीय चित्रपट संग्रहालय, लॉ कॉलेज रस्स्ता, पुणे.
Tags: पुणेसंचारीलाउड अॅपलॉज डान्स मॅगझिनकलावर्धिनी चॅरिटेबल ट्रस्टआशिष खोकरनेहा मुथियानअरुंधती पटवर्धनPuneLoud Appellage Dance MagazineKalavardhini Charitable TrustArundhati PatwardhanAshish KhokarNeha MuthiyanSanchariप्रेस रिलीज
द दुर्गा प्रोजेक्ट नृत्याविष्कार 'अँग्लो'चे वार्षिक स्नेहसंमेलन उत्साहात 'परिक्रमा' नृत्य महोत्सव ६ ते ९ डिसेंबरदरम्यान साहित्य संमेलनाचा सीएसआर उपक्रम 'संशोधनात महिलांचा सहभाग वाढावा'

dataset: uonlp/CulturaX


text:
ाही | होय | नाही | - | 30-05-2026 |
| 2 | श्री.युवेश पाण्या कोशी | प्रा.आ.केंद्र भारत ता.आर्याका | 10-12-2001 | 01-07-2019 | 21 | 5 | 21 | गोरे धामानी रोड | 10-12-2001 | 9-2014 | 7-2019 | 31-8-2014 | 30-6-2019 | नाही | होय | नाही | - | 31-05-2036 |
| 3 | श्री.अजित अब्दुल आहार | प्रा.आ.केंद्र भारत ता.आर्याका | 20-04-2007 | 01-03-2022 | 16 | 1 | 11 | गोरे धामानी रोड | 20-04-2007 | 2-2011 | 1-3-2022 | 1-1-2017 | 1-2-2022 | नाही | होय | नाही | - | 30-11-2035 |
| 4 | श्री.सत्यम दाया पाणे | प्रा.आ.केंद्र कार्ड वेबर्ड ता.सिंहर | 20-04-2007 | 02-06-2011 | 16 | 1 | 11 | कार्डवू कार्डे कार्डे वेबर्ड | 20-4-2007 | 2-6-2011 | 1-4-2011 | नाही | होय | नाही | - | 30-04-2042 |
| 5 | श्री.अनिर्द आयमालावे देवकर | प्रा.आ.केंद्र भुट्टी ता.आर्याका | 11-12-2008 | 10-06-2022 | 14 | 5 | 5 | गोरे धामानी रोड | 11-12-2008 | 10-6-2022 | 9-6-2022 | नाही | होय | नाही | - | 31-05-2037 |
4(क) विद्याध पारिस्थायिक/घटस्फोटाती महिला कम्बाच याना सुरं - निरक
विल्ला अध्यक्ष श्रीकारी
पुणे जिल्हा परिषद, पुणे.
| | नाम | पदाधिकारी | वर्ष | महिना | दिन | वर्ष | महिना | दिन | वर्ष | महिना | दिन | वर्ष | महिना | दिन |
|---|------|------------|-----|-------|------|-----|-------|------|-----|-------|------|-----|-------|------|
| 1 | श्री.राजेश्वर संतार लालपटे | प्रा.आ.केंद्र खड़कसाला ता.माहल | 01-01-1994 | 06-08-2015 | 29 | 4 | 30 | 1-7-1994 | 1-7-2009 | 1-6-2015 | 30-5-2015 | आजादखोर | नाही | नाही | नाही | - | 31-05-2024 |
| 2 | श्री.साकुण्डा चित्रावत दत्तनी | ता.आ.आ. कारवाई बाराणी | 04-07-2001 | 29-06-2009 | 21 | 10 | 27 | सामग्री ता.आ.आ. कारवाई बाराणी | 4-7-2001 | 4-7-2014 | 28-6-2009 | 28-6-2014 | आजादखोर | नाही | नाही | नाही | - | 31-05-2024 |
| 3 | श्री.अशोक विपासी बाबानी | प्रा.आ.केंद्र नागपाल ता.दीर्घ | 08-01-2002 | 01-09-2014 | 21 | 4 | 23 | नागपाल युक्तपूर नागपाल | 8-1-2002 | 8-1-2014 | 23-7-2002 | 26-6-2009 | 22-7-2002 | 25-6-2009 | आजादखोर | नाही | नाही | नाही | - | 31-05-2023 |
| 4 | श्री.प्रकाश बालकुमार राठे | प्रा.आ.केंद्र वाराणी ता.माहल | 23-07-2002 | 20-06-2009 | 20 | 10 | 8 | अवार्ड अवार्ड बाराणी | 24-10-1997 | 24-10-2013 | 23-7-2002 | 26-6-2009 | 17-6-2013 | 17-6-2021 | आजादखोर | नाही | नाही | नाही | - | 28-02-2025 |
| 5 | श्री.एस. जी.भोलेले | प्रा.आ.केंद्र चार्टर्ड ता.कोडे | 20-04-2010 | 18-08-2021 | 13 | 1 | 5 | ताराकालार चार्टर्ड | 26-4-2010 | 1-8-2021 | 1-8-2014 | 1-8-2014 | आजादखोर | नाही | नाही | नाही | - | 29-02-2024 |
| 6 | श्री.क्रास्ता सुमण खड़ावाई | प्रा.आ.केंद्र वाराणी ता.भोर | 11-06-2011 | 01-09-2014 | 11 | 10 | 20 | अवार्ड | 11-06-2011 | 14-6-2011 | 1-9-2014 | 30-8-2014 | आजादखोर | नाही | नाही | नाही | - | 30-06-2025 |
| 7 | श्री.नंदकुमार सागर बिलासपार | प्रा.आ.केंद्र वेलेले ता.माहल | 14-06-2011 | 01-09-2014 | 11 | 11 | 10 | अवार्ड वेलेले | 14-6-2011 | 1-9-2014 | 30-8-2014 | आजादखोर | नाही | नाही | नाही | - | 31-05-2023 |
| 8 | श्री.गोहत बालीराव राळे | प्रा.आ.केंद्र केदूर ता.विकार | 09-12-2011 | 15-09-2019 | 11 | 5 | 22 | केदूर ताराकालार ता.केदूर | 9-12-2011 | 9-9-2014 | 15-7-2019 | 30-8-2014 | 14-7-2014 | आजादखोर | नाही | नाही | नाही | - | 31-01-2024 |
| 9 | श्री.भारत दुलाराम सावले | प्रा.आ.केंद्र वाराणी ता.आरामगाव | 09-09-2012 | 09-09-2012 | 10 | 8 | 22 | वाराणी वाराणी | 09-09-2012 | 09-09-2012 | आजादखोर | नाही | नाही | नाही | - | 31-05-2023 |
| 10 | श्री.जी.आर.आराम | प्रा.आ.केंद्र तोराविलासगाव ता.कोडे | 10-09-2012 | 10-09-2012 | 10 | 8 | 21 | तोराविलासगाव | 10-09-2012 | 10-09-2012 | आजादखोर | नाही | नाही | हेम.पुष्कर ता.आराम बाराणी ता.आराम विकार अवार्ड | -


text:
मेंदूची आज्ञावली - Tarun Bharat Nagpur Tarun Bharat Nagpur - मेंदूची आज्ञावली
मेंदूची आज्ञावली
दिनांक :17-Nov-2019
'मेंदूची आज्ञावली' म्हणजे मेंदूला दिलेला कार्यक्रम किंवा कृतिक्रम. यानंतर हेच करायचं. गोंधळ नाही. खरंतर, आत्ता याक्षणी, नेमकं काय करायचं, काय बोलायचं, हसायचं की नाही... या गहन गोष्टी वर्ष-दोन वर्षांचे मूलसुद्धा ठरवते. हातातला चेंडू रस्त्यावरच्या अनोळखी माणसाच्या पाठीवर मारायचा का? काय होईल? हे त्याच्या मेंदूला क्षणात कळते; त्याला मोठासा विचार करावा लागत नाही. समोरून स्कूटर जोरात येतेय; आपण बाजूला झालेच पाहिजे- हा विचार दोन वर्षांचे मूल करते व तसा आदेश त्याच्या मेंदूला देते. म्हणजेच, मन, मेंदू व देह यामध्ये न गुरफटलेला मुलांचा आत्मा, सगळं आपोआप निभावून नेतो. त्या मुलाला नकळतपणे आत्मनाश समजतो आणि तो आत्मभान आपोआप जागवतो आणि थंडपणे कार्यक्रम करायला भाग पाडतो. लहानापासून मोठ्यांपर्यंत सर्व जगात असे आपोआप चाललेलं आहे, म्हणूनच जगातील व्यवहार सुरळीतपणे होत आहेत. म्हणजेच, 'सॉफ्टवेअर फॉर दी ब्रेन' हे माणसाला जन्मजात (उपजत) दिलेले दिसते. वेळोवेळी नॉर्मलवर यायला तेच खुणावते.
'मेंदूची हानी कमी कशी होईल?' हा सर्वात महत्त्वाचा प्रश्न असतो. अर्थात तशी जाण आली तर. डीजनरेशन ऑफ ब्रेन से तस' ही वैद्यकीय भाषा झाली. या सेल्स किंवा पेशी का मरतात? हे अजूनही नक्की माहीत झालेले नाही. पण, सावकाशीने काम केल्यामुळे मेंदूची हानी कमी होते.
हळूहळू, शनैःशनैः, आस्ते-आस्ते, थांबून थांबून, पायरी पायरीने किंवा अगदी गप्पा मारत, हसत-हसत, रमत-रमत कामे केली तर मेंदूला आराम मिळतो, याचा अनुभव तुम्हालाही बर्‍याच वेळी आला असेल. मन दमदार गड्याप्रमाणे, एकाच कामात मग्न असले, गुंग झालेले असले, भान हरपलेले असले की, ते स्वतःबरोबरच रमते आणि मेंदूची हानी कमी होते.
शंभर गोष्टी डोक्यात येऊ लागल्या की सगळा विचका होतो, मेंदूचा चुथडा होतो. एका रेषेत काम करायचे असले, मग ते भले धुणीभांडी करायचे असो किंवा स्वयंपाकपाणी करावयाचे असो किंवा रुटीन ऑफिस वर्क असो, मेंदूची हानी कमी होते. असल्या कामाला 'ब्रिकवर्क' किंवा वीटकाम म्हणतात. इथे ब्रेनडॅमेज कमी होते. पण, मल्टिटास्किंग झाले की मेंदू भडकतो. बिथरतो. 'माइंड इज वन युनिफॉर्म, लाईक अेलेक.' मन हे एखाद्या लाटा नसणार्‍या अथांग सरोवरासारखे असते. त्यात कुठूनही विचाराचा खडा येऊन पडला की, लगेचच तरंग निर्माण होतात आणि ते मोठेमोठे होत नाहीसे होईपर्यंत, मेंदूची हानी करू शकतात. म्हणून स्वतःच्या किंवा दुसर्‍यांच्या मेंदूत, नको ते विचार आणू देऊ नका. लोकांना समजूतदार म्हणा, म्हणजे त्यांचे मेंदू तब्येतीत राहतील. 'तुम्हाला हवा तेवढा वेळ घ्या' म्हणा. तुमच्यातला 'स्वानंद' सुवासासारखा पसरेल. तुमच्या मेंदूची हानी कमी होईल. दुसर्‍याच्या पाठीवर थाप द्यायला शिका, त्याचा सराव करा. कसा आहेस तू? असे मोजकेच, हसून विचारायला काही पैसे मोजावे लागत नाहीत.


text:
मी गर्दीत वाट हुडकतोय……………..
उठून शाळेत जायचो, गर्दीत सामील व्हायचो, बे एके बे पासून १० वि पर्यंत मी गर्दीत चालत राहिलो, लोक वक्तृतव स्पर्धेत भाग घेतात म्हणून मी ही घेत राहिलो, आणि अमुक एक क्लास चांगला आहे म्हणून मी पण जात राहिलो.
शाळा झाली, सगळे ११ वी / १२ वी करतात म्हणून मी ही केली, सगळे जण ढीग भरून फॉर्म भरतात म्हणून मी ही भरत राहिलो.
शेवटी काय मी पण गर्दीत चालत राहिलो. ……………………
अमुक यांचा तो आणि तमुक यांची ती सध्या एमनसी कंपनीमधे असते , इतके हजार पगार मिळतो हे ऐकत राहिलो, मी पण त्यांच्यातलाच व्हायच्या तयारीला लागलो.
अरे तो यूएस ला गेला, हा यूके हून आला, तो युरोप मधे सेट्ल झला हे ऐकत मी पण इंजिनियर होत गेलो. सगळे कॅम्पस मधे जातात तसा मी पण गेलो आणि पुन्हा एकदा त्याच गर्दीत एक दिवस सॉफ्टवेर इंडस्ट्री मधे उभा राहिलो.
शेवटी काय मी पण गर्दीत चालत राहिलो……………………….
मी एक पक्का सॉफ्टवेर इंजिनियर झालो. मी पुर्वी पंकज द्वारकानाथ मोहोटकर मधला "पन्या / पंक्या" होतो आता "पी. एम." झालो आहे. आता सगळ्या गोष्टी पैश्यात मोजू लागलो आहे.
एक दिवस लक्ष्यात आले की मी गर्दीत आहे खरा, पण मला कोणी जवळचा नाही, वीकेंडला रस्त्यात कुठे भेटेल तिथे उभे राहून माझ्याबरोबर ३/४ तास गप्पा मारणारा मित्र नाही.
मी पण आता अगदी मित्रच नसले तरी पण कलीग बरोबर रिकामा वेळ घालवतो, वीकेंड ला फालतू गप्पा आणि लंच/ डिनरसाठी तडफडतो.
घरात पण मी नसतो कारण रोज १२ / १३ तास गर्दीत असतो, २ दिवस मिळतात म्हणून घरातले वीकेंड ला मला "जाउ दे त्याला निवांत" महणून सोडून देतात. असा मी आज काल गर्दीत असलो तरी एकटाच असतो.
आज काल मी टिपिकल सॉफ्टवेरवाला झालो आहे, माझी कंपनी, माझे पॅकेज, माझे डेसिग्नेशन, माझा वेरियबल, माझा बुक केलेला फ्लॅट, त्याचे प्रोग्रेस मधील फोटो, माझी यूके वारी त्याचे तेच ते पकाव पीकासा वरचे आल्बम, माझी कार………..सगळ्याना दाखवत बसतो…. पण का काही कळत नाही कुठे तरी मनात कुरकुरतो, …….
मला ढीग भरून स्क्रॅप येतात, ऑरकूट / फेसबुक वर शेकडो फ्रेंड्स भेटतात, सगळे स्क्रॅप शेवटी केरात जातात आणि फ्रेंड्स हे फक्त फ्रेंड्स राहतात.
लोकही माझे मेल/स्क्रॅप/ पीकासा आल्बम पाहतात आणि ते पण; "च्यायला हा ऑनसाइट जाऊन आला वाटते" असे म्हणत फोटो न बघता लॉग ऑफ मारतात , त्याना फार आवड नसते बघायची, एखादा कॉमेंट टाकून बस गर्दीचा नियम पाळत असतात.
गर्दीत राहून पण मी आज एकटा आहे………नावाला फक्त लोक गर्दीत उभे आहेत, आयुष्यात एक वेळी अशी येते की ही गर्दी कामात येत नाही, कलीग म्हणणारे तुमचे जवळचे तुमच्या सुखात नक्की एन्जॉय करायला येतील, पण दुखा:च्या वेळची ग्यारेंटी नाही. पण तुम्ही सुधा दु:खी व्हाल, त्या वेळेला कलीग, डिलीवरेबल्स, मीटिंग्समधे व्यस्त असतील आणि वीकेंड ऑलरेडी प्लान झाला रे…. सॉरी… असे म्हणत कलटी टाकतील. सॉफ्टवेर वाला झाला म्हणून काय?? दु:ख कधी तरी येतेच त्याला तुम्ही इंस्टालमेंट अमाउंट देऊन टाळू शकत नाही. प्रत्येक अडचण पैश्याने सोडवता येत नहीं.
अश्या वेळी लागतात ते फक्त मित्रच, जे बिचारे कधी कलीग नसतात अणि ते कुठल्याच गोष्टी पैश्यात मोजत नसतात.
मी विचार करतो की मी या गर्दीत का चालत राहिलो??सगळे करतात तेच बरोबर असेल , जे काय व्हायचे ते सगळयांचे होईल, या गर्दीच्या फुटकळ तत्वावर विश्वास ठेवत राहिलो.
काय असते ही गर्दी? इयत्ता १ ली ते …..इंटरव्यू राउंड पर्यंत काय करते ही गर्दी?? कोण ठरवतो यांची दिशा? या गर्दीत कोणच कुणाला ओळखत नाही……पुढचा चालतो म्हणून मागचे चालतात..आणि मागे खूप लोक आहेत म्हणून पुढचा चालत राहतो.
आपण जगत नाही आहोत आपण आपल्याला जगवत आहोत, कशासाठी ते कुणालाच माहीत नाही, मी माझे वैयक्तिक आयुष्य विसरत चाललो आहे का? मला पक्के मित्र मिळत नाहीत का? का मीच त्या वाटेला जात नाही. विचार करून डोके दुखु लागले , उपाय म्हणून कायतर मशीन ची हॉट कॉफी मारुन पार्किंग मधे कलीगला घेऊन चक्कर मारुन आलो.
पण आता ठरवले आहे……काही तरी केले पाहिजे, जुन्या आयुष्यात परत गेले पाहिजे, का मी जाउ शकत नाही? माझे डेसिग्नेशन मला आडवे येते का?? कोण मला अडव


text:
2 तीमथ्थाला 4 ERV-MR - देवासमोर आणि - Bible Gateway
2 तीमथ्थाला 4
2 तीमथ्थाला 3तीताला 1
2 तीमथ्थाला 4 Marathi Bible: Easy-to-Read Version (ERV-MR)
4 देवासमोर आणि ख्रिस्त येशूसमोर मी तुला गांभीर्याने आज्ञा करतो, जे जिवंत आहेत व जे मेलेले आहेत त्यांचा येशू ख्रिस्त हाच न्याय करणार आहे. येशू ख्रिस्ताचे राज्य व त्याचे परत येणे याविषयी घोषणा कर. मी तुला देवासमोर व ख्रिस्तसमोर ही आज्ञा करतो. 2 वचन गाजवीत राहा. सोयीच्या किंवा गैरसोयीच्या अशा कोणत्याही वेळी तुझे कार्य करण्यास तयार राहा. लोकांना जे करायचे आहे, त्याविषयी त्यांची खात्री पटव. जेव्हा ते चुका करतील तेव्हा त्यांना सावध कर; लोकांना उत्तेजन दे. आणि हे सर्व काळजीपूर्वक शिक्षण देण्याने व मोठ्या सहनशीलतेने कर.
3 मी असे म्हणतो कारण अशी वेळ येईल जेव्हा लोक चांगले शिक्षण ऐकण्याची इच्छी धरणार नाहीत. त्याऐवजी त्यांच्या स्वतःच्या इच्छांना पूरक असे शिक्षक ते त्यांच्यासाठी जमा करतील, त्यांची कानउघडणी कर. 4 सत्यापासून ते आपले कान दुसरीकडे वळवतील व आपले लक्ष ते भाकड कथांकडे लावतील. 5 पण तुझ्याबाबतीत स्वतः सावधानतेने वाग, दु:ख सहन कर; सुवार्तेची घोषणा करण्याचे काम कर; देवाने दिलेली सेवा पूर्ण कर.
6 माझ्याबाबतीत म्हणायचे तर, मी अगोदरच पेयार्पणा सारख ओतला जात आहे. व माझी या जीवनातून जाण्याची वेळ आली आहे. 7 मी सुयुद्ध जिंकेले आहे. मी माझी शर्यत संपविली आहे. मी विश्वास राखला आहे. 8 आता माझ्यासाठी विजेत्यासाठी असलेला मुकुट जो नीतिमत्त्व, तो वाट पाहत आहे. आणि प्रभु जो नीतिमान न्यायाधीश, तो मला त्या दिवशी मुकुट देईल आणि केवळ मलाच तो देईल असे नाही तर जे सर्व त्याच्या येण्याची प्रेमाने वाट पाहत आहेत, अशा सर्वांना देईल.
9 तुला शक्य होईल तितक्या लवकर मला भेटावयाला येण्याचा प्रयत्न कर. 10 कारण देमास मला सोडून थेस्सलनीकास गेला आहे. कारण त्याला आजचे हे जग प्रिय आहे. क्रेस्केस गलतीयास गेला आहे. व तीत दालमतीयास गेला आहे. 11 लूक एकटा असा आहे की, जो अजूनदेखील माझ्याजवळ आहे. जेव्हा तू येशील तेव्हा मार्कलाही तुझ्याबरोबर घेऊन ये. कारण सेवेकरिता तो मला उपयोगी आहे. 12 तुखिकाला मी इफिसास पाठविले आहे.
13 त्रोवसात कार्पाच्या घरी राहिलेला माझा झगा येताना घेऊन ये. तसेच माझी पुस्तके, विशेषतः चर्मपत्राच्या गुंडाळ्या घेऊन ये.
14 आलेवसांद्र तांबटाने माझे खूप नुकसान केले आहे. त्याने केलेल्या त्याच्या कृत्यांबद्दल देव त्याची फेड करील. 15 त्याच्यापासून स्वतःचे रक्षण कर. कारण त्याने आपल्या शिक्षणाला जोरदारपणे विरोध केला होता.
16 पहिल्यांदा जेव्हा मला माझा बचाव करायचा होता तेव्हा मला कोणीही साथ केली नाही. त्याऐवजी ते सर्व मला सोडून गेले. देवाकडून हे त्यांच्याविरुद्ध मोजले जाऊ नये. 17 प्रभु माझ्या बाजूने उभा राहिला आणि मला सामर्थ्य दिले यासाठी की, माझ्याकडून संदेशाची पूर्ण घोषणा व्हावी व सर्व विदेश्यांनी ती ऐकावी. सिंहाच्या मुखातून त्याने मला सोडविले. 18 प्रभु मला सर्व दुष्कृत्यांपासून सोडवील व त्याच्या स्वर्गाच्या राज्यात सुखरूपपणे आणिल. त्याला सदासर्वकाळपर्यंत गौरव असो.
19 प्रिस्कीला अविवल्ला आणि अनेसिफरच्या घरातील लोकांना सलाम सांग. 20 एरास्त करिंथात राहिला. त्रफिमाला मी मिलेता येथे सोडले कारण तो आजारी होता. 21 तू हिवाळ्यापूर्वी येण्याचा अधिक प्रयत्न कर.
युबुल, पुदेश, लीन, वलौदिया व इतर सर्व बंधु तुला सलाम सांगतात.


text:
मंगळवारच्या वादळामुळे नाशिक शहर व मालेगावात 650 पेक्षा जास्त वीज खांब कोसळले – Nashik News – Nashik Calling
मंगळवारच्या वादळामुळे नाशिक शहर व मालेगावात 650 पेक्षा जास्त वीज खांब कोसळले
नाशिक (प्रतिनिधी): मंगळवारी जोरदार पाऊस व चक्रीवादळाच्या रौद्ररूपामुळे जिल्ह्यातील नाशिक शहर व मालेगाव मंडळात जवळपास लघु व उच्च दाबाचे ६५० पेक्षा जास्त वीज खांब कोसळले, यामध्ये ९८ उपकेंद्रे आणि १ हजार ७४ वाहिन्यांचा वीजपुरवठा खंडित झाला होता आणि काही भागात सुरक्षेसाठी बंद करावा लागला. चक्रीवादळाची तीव्रता कमी होताच महावितरणने वीजपुरवठा पूर्ववत करण्याचे काम सुरू केले.
आणि बंद पडलेली बहुतांश विद्युत उपकेंद्र सुरु करीत कोलमडलेली यंत्रणा दुरुस्त करून शहरातील व जिल्ह्यातील बहुतांश भाग गुरुवारी पूर्ववत केला आहे. उन्हाळ्यातील वाढत्या तापमानामुळे वीजवाहक यंत्रणेवर बसविण्यात आलेल्या पिन इन्सुलेटर आणि डिस्क इन्सुलेटरवर पहिल्याच पावसाचे पाणी पडल्याने ते पंक्चर होऊन वीजपुरवठा बाधित झाला याशिवाय वृक्ष, झाडाच्या फांद्या वीजवाहक तारांवर पडल्याने व वाऱ्यामुळे वीजवाहक तारा तुटल्याने वीजपुरवठा बंद झाला. तसेच अनेक वीजवाहिन्यांचा वीजपुरवठा सुरक्षिततेच्या कारणासाठी बंद ठेवण्यात आला. यामध्ये जिल्ह्यातील ७५३ वाहिन्यांचा पूरवठा प्रभावित झाला.
वादळी वाऱ्यासह सुरू असलेल्या या पावसात फॉल्ट शोधून तो दुरुस्त करण्यासाठी महावितरणचे कर्मचारी व कंत्राटदाराचे कामगार यांनी प्रयत्न सुरु केले. मात्र प्रचंड वाऱ्याच्या वेगामुळे दुरुस्ती कार्यात अडथळे निर्माण झाले. मात्र वारा व पावसाचा वेग ओसरताच गुरुवारी दुपारपर्यंत नाशिक शहरातील व जिल्ह्यातील बहुतांश वीज पुरवठा पूर्ववत करण्यात यश मिळविले. मात्र ग्रामीण भागात व दुर्गम ठिकाणी काही ठिकाणी कार्यात अडथळे असल्याने तात्पुरता पुरवठा सुरू केला असून दुरुस्तीचे कार्य अजून सुरूच आहे.
महावितरणच्या नाशिक परिमंडळाचे मुख्य अभियंता ब्रिजपालसिंह जनवीर अधीक्षक अभियंते रमेश सानप आणि प्रविण दरोली यांच्या मार्गदर्शनाखाली सर्व कार्यकारी अभियंते, अभियंते आणि जनमित्र सातत्याने कार्य करीत वीज पुरवठा पूर्ववत केला असुन उर्वरीत सुद्धा सुरू करणार आहेत.
निसर्ग चक्री वादळाच्या तडाख्यामुळे जर आपल्या परिसरात इलेक्ट्रिक खांब कोसळला असल्यास, वीज वाहिनी तुटल्यास किंवा रोहित्र जळाल्यास महावितरणच्या टोल फ्री नंबर १८००२३३३४३५ / १८००१०२३४३५ / १९१२ यावर तसेच आपात्कालीन परिस्थितीत तात्काळ संबंधित महावितरणच्या अधिकारी-कर्मचाऱ्यांशी संपर्क साधावा असे आवाहन महावितरणने केले आहे.


text:
आणि त्यावर खर्च करतात.
काही केन्सवादी अर्थतज्जांच्या धारणेवर काही अर्थतज्जांनी असायुक्तिवाद केला कि, मेनू खर्चाचे परिणाम खूपच सुक्षम आहेत परिणामी एकूण मागणी कमी होत असताना किमतीच्या स्थिरतेत मगे ते इतके प्रभावी कारण असू शकत नाही. किमतीच्या स्थिरतेसाठी नव केन्सवादी अर्थतज्जांच्या स्पष्टीकरणावर टीका झाली असली तरी मानकीव असा युक्तिवाद करतात की "लहान याचा अर्थ शुल्क असा नाही; मेनू खर्च कमी असला तरी त्याच्या संपूर्ण अर्थव्यवस्थेवर मोठा परिणाम होऊ शकतो."
मानकीव यांनी केलेली एकूण मागणी बाहुतेची शिफारस केली:
एकूण मागणी बाहुतेचे फायदेशीर परिणाम - याचा अर्थ एखाद्या उत्पादन संस्थेने केलेल्या किमतीचा सकारात्मक परिणाम इतर उत्पादन संस्थांवर होईलच असे नाही. मानकीवच्या म्हणण्यानुसार, "किमत कमी होणायाच्या फायद्याची किमत समायोजनाच्या खर्चाशी तुलना करून उत्पादन संस्था निर्णय घेते, तरीही एकूण मागणीच्या बाहुतेमुळे, किमत कपातीचा समाजाला होणार फायदा लाभापेक्षा अधिक असेल. तर उत्पादन संस्था आपल्या निर्णय घेताना या बाहुतेकडे दुरुस्त करते, म्हणून ती मेनू खर्च न करण्याचा निर्णय घेऊ शकते आणि किमत कमी करणे जरी सामाजिकदृष्ट्या इष्ट असले तरी. किमती ठरवणायासाठी स्थिर किमती इष्टतम असू शकतात."
स्थिर किमतीसाठी जबाबदार इतर घटक:
1. ग्राहकांच्या सद्भावनाचे संभाव्य नुकसान.
2. प्रतिस्पर्धी उत्पादन संस्थांकडून आपेक्षित जास्त किमत कपात.
3. जेव्हा उत्पादन संस्था उत्पादनाची किमत वाढवते, तेव्हा ग्राहकांची सद्भावना गमावली जाते परतु मंदीच्या काळात उत्पादन संस्थेने किमतीमध्ये कपात केल्याने असे सूचित होते की जेव्हा मंदीच्या काळातून अर्थव्यवस्था सावरले तेव्हा किमत वाढेल. उत्पादन खर्चांत
वाढ झाल्यामुळे बदलणारी किमत ग्राहकांना समजते. परंतु असा किमतीतील बदल ग्राहकांवर फारसा प्रभाव टाकत नाही म्हणून किमतीतील बदलावर प्रतिक्रिया दिली जात नाही. अशा प्रकारे, कंपन्या किमती स्थिर ठेवण्यास प्राधान्य देतात.
2. किमती स्थिर राहण्याची इतर हि काही कारणे असू शकतात: मंदीच्या काळात किमती कमी करत असताना प्रतिस्पर्धी उत्पादन संस्थांडून जास्त प्रमाणात किमती कमी होऊ शकतात किंवा यामुळे किमत युद्धाची परिस्थिती निर्माण होऊ शकते जी बाजारपेशेतील प्रत्येक उत्पादन संस्थेला हानी पोहोचवते. हे सामुहिक मकेदारीच्या बाजाराला लागू आहे जिथे प्रत्येक उत्पादन संस्था किमतीशी इतर घटकांशी तीव्र करत असतात तेव्हा त्यांच्या प्रतिस्पर्धी उत्पादन संस्थांव्या किमतीच्या निर्णयावर नजर ठेवत असलात.
अशा प्रकारे, आपण असा निष्कर्ष काढू शकतो की जर किमत समायोजनाची वरील खर्च जास्त असेल तर किमती स्थिर राहतील. आणि एकूण मागणीतील बदलांच्या प्रतिसादात किमती समायोजित होत नसल्यास, मागणीतील अस्थिरता व्यक्तसाय चक्रावर परिणाम करते, ज्यामुळे अर्थव्यवस्थेत रेजी आणि मंदी येते.
5.4 गणिताच्या स्वरूपात मानकीवचे नव केन्सवादी प्रतिमान
मानकीव यांचे नव केन्सियन मॉडलच्या गणितीय प्रतिनिधित्व मूलभूत गृहितकांवर आधारित आहे. असे गृहीत धरू की तेथे मोठ्या संख्येने उत्पादन संस्था आहेत. प्रत्येक उत्पादन संस्था आपली उत्पादनावर काही / आशिक मकेदारी अधिकार ठेवतात. अशा बाजाराचे उदाहरण म्हणजे मकेदारी युक्त स्पर्धात्मक बाजार आणि सामुहिक मकेदारी बाजार होय.
- प्रत्येक उत्पादन संस्थेच्या उत्पादनास असणारी मागणी येणारी मागणी $Y_i$ आहे. $P_i$ म्हणजे उत्पादन संस्थेच्या उत्पादनाची एकूण किमत पातळी (P) सापेक्ष किमत.
- आणि $Y$ ही उत्पादनाची एकूण मागणी आहे.
म्हणून प्रत्येक उत्पादन संस्थेसाठी मागणीचे समीकरण
$$y_i = \left(\frac{P_i}{P}\right)^{-e} Y e \right) 1 \text{----------------------------- (1)}$$
समीकरण (1) दर्शवते की उत्पादन संस्थेच्या उत्पादनाची मागणी त्याच्या सापेक्ष किमतीवर अवलंबून असते.
- मागणीची किमत लवचिकता ($e$) आणि
- एकूण मागणी ($Y$)
हे अधिक सोपे करण्यासाठी मानकीव असे गृहीत धरतात की वास्तविक एकूण मागणी ($Y$) वास्तविक पैशाच्या पुरवठ्या द्वारे निर्धारित केली जाते, उदाहरणार्थ: $Y = M/P$
समीकरण (1) मध्ये $Y$ साठी $M/P$ ची जगा घेते.
\[ t + 1 \cdot Y_i = (P_i / P) \cdot e.M / P \]
समीकरण (२) असे दर्शवते की एखाद्या उत्पादन संस्थेची मागणी एकूण किमत \((i/P)\) आणि पैशाचा पुरवठा \((l)\) च्या सापेक्ष किमतीवर अवलंबून असते जी एकूण मागणी ठरवते. याशिवाय, उत्पादन संस्थेची सापेक्ष किमत उत्पादनाच्या दिलेल्या एकू


्हिडिओ एडिटिंग करायला शिकत असलेल्या व्यक्ती काईन मास्टर अँपचा वापर करणे अधिक पसंद करतात.आणि सगळयात महत्वाची गोष्ट म्हणजे ह्या अँपचा वापर करून आपण कमीत कमी कालावधीत कोणताही व्हिडिओ एडिट देखील करू शकतो.
ह्या अँपमध्ये बेसिक फिचर्ससोबत अनेक स्पेशल फिचर्स देखील समाविष्ट केले असलेले आपणास दिसुन येतात.
ह्या अँपमध्ये असलेले मल्टीलेअर फिचर्स युझ करून आपल्याला कोणत्याही व्हिडिओ तसेच टेक्सटला ओव्हरलँप देखील करता येते.
ह्या अँपमध्ये आपण व्हिडिओ कंट्रोल तर करतोच पण याचसोबत आँडिओ देखील यात आपण कंट्रोल करू शकतो.
3) पाँवर डायरेक्टर :
पाँवर डायरेक्टर ही एक तिसरी व्हिडिओ एडिटिंगसाठी बेस्ट अँप आहे.आणि पाहायला गेले तर ही अँप एकदम काईन मास्टर अँपसारखीच आहे.कारण ह्या अँपचे आणि काईन मास्टर अँपचे बहुतेक फिचर्स एकदम सारखे असलेले आपणास आढळुन येते.
इथे आपण काईन मास्टरप्रमाणेच कोणताही व्हिडिओ आपल्याला पाहिजे तशा प्रोफेशनल पदधतीने एडिट करू शकतो.
याचसोबत ह्या अँपमध्ये आपल्याला तीस ते पस्तीस थ्रीडी इफेक्ट देखील पाहायला मिळतात.ज्या लोकांना ह्या अँपचा वापर करायला व्यवस्थित जमत नाहीये असे लोक इथे दिलेले व्हिडिओ एडिटिंगचे टयुटोरिअल बघुन आपल्या पदधतीने हळु हळु देखील व्हिडिओ एडिटिंग करायला शिकु शकतात.
4) क्वीक :
ही सुदधा एक बेस्ट व्हिडिओ एडिटिंग अँप आहे.आणि ह्या अँपच्या क्वीक ह्या नावावरूनच तिचे वैशिष्टय लगेच कळुन जाते की ह्या अँपद्वारे आपण कोणताही व्हिडिओ आपल्याला पाहिजे तशा पदधतीने झटक्यात एडिट करू शकतो.
ह्या अँपचे एक महत्वाचे वैशिष्टय हे देखील आहे की इथे आपण जो व्हिडिओ एडिट करत असतो तो आपल्या मोबाईलमध्ये आँटो सेव्ह होऊन जात असतो.याचा फायदा असा की नंतर आपण तो फोटो आपल्या मोबाईलच्या गँलेरीमध्ये जाऊन पाहिजे तिथे शेअर करू शकतो.
5) व्हिव्हा व्हिडिओ :
व्हिव्हा व्हिडिओ हे देखील एक चांगले व्हिडिओ एडिटिंग अँप आहे जे आपण व्हिडिओ एडिट करण्यासाठी वापरू शकतो.
यामध्ये बेसिक फिचर तर उपलब्ध आहेतच सोबत काही प्रोफेशनल फिचर्स देखील यात अँड केलेले आहेत.
ह्या अँपवर आपण कोणताही व्हिडिओ एडिट करून त्याच्या प्रेंझेंटेशन स्लाईड देखील बनवु शकतो.
6) व्हिडिओ शो :
व्हिडिओ शो ही देखील एक चांगली व्हिडिओ एडिटींग अँप आहे जिचा वापर करून आपण आपले व्हिडिओ एडिट करू शकतो.आणि सगळयात महत्वाचे ही एक ट्रस्टेड अँप आहे कारण ह्याच अँपला अवार्ड देखील प्राप्त झालेला आपणास दिसुन येतो.
ह्या अँपचा वापर करून एखादा व्हिडिओ एडिट करू शकतो सोबत त्या व्हिडिओचा टाईम देखील रिडयुस करू शकतो.
आणि ह्या अँपचे सगळयात महत्वाचे वैशिष्टय हे आहे की इथे आपण लाइव्ह डबिंग आँडिओ देखील अँड करू शकतो ते देखील विनाशुल्क.
7) अँडोब प्रिमियर क्लीप :
व्हिडिओ बनवण्यासाठी तसेच तो एडिट करण्यासाठी अ़ँडोब प्रिमियर क्लीप हे एक उत्तम अँप आहे.ह्या अँपमध्ये एक आँटो व्हिडिओ मोड आँप्शन आहे जे सिलेक्ट केल्यानंतर ही अँप आपला व्हिडिओ बनवण्यास सुरूवात करत असते.आणि लगेच बनवुन देत सुदधा असते.
कमी वेळात ज्यांना बेस्ट व्हिडिओ तयार करायचा असेल अशा लोकांनी अँडोब प्रिमियर क्लीप ह्या अँपचा वापर करणे त्यांच्यासाठी अधिक सोयीस्कर ठरेल.
8) फनीमेट :
फनीमेट हे एक शार्ट व्हिडिओ तयार करायचे अँप आहे.ही अँप वापरून आपण कमी वेळात एक चांगला तसेच उत्तम व्हिडिओ तयार करू शकतो.ह्या अँपमध्ये शंभर पेक्षा अधिक व्हिडिओ एडिटिंग इफेक्टचा समावेश करण्यात आला आहे.फक्त ह्या अँपचा वापर करण्यासाठी आधी आपल्याला साईन अप करावे लागत असते.
9) मुव्हीमेकर :
इतर व्हिडिओ एडिटिंग अँपप्रमाणेच ही देखील एक चांगली व्हिडिओ एडिटिंग अँप आहे.ह्या अँपमध्ये काही बेसिक तसेच प्रोफेशनल टुल देखील व्हिडिओ तयार करण्यासाठी दिलेले आहेत.ह्या अँपचा वापर आपण एखादा शार्ट व्हिडिओ एडिट करण्यासाठी केला तर आपल्यासाठी खुप जास्त फायदेशीर ठरेल.
10) मँजिस्टो व्हिडिओ एडिटर :
ह्या अँपचा वापर अशा लोकांनी करणे अधिक फायदेशीर ठरेल ज्यांना व्हिडिओ एडिटिंगचा कोणताही अनुभव नाहीये आणि ते ही अँप व्हिडिओ एडिटिंग सुरूवातीपासुन शिकण्यासाठी युझ करणार आहेत.
ह्या अँपमध्ये इतर अँपमध्ये जे


text:
चेमकूर वेंकट कवि – मराठी विश्वकोश प्रथमावृत्ती
चेमकूर वेंकट कवि
चेमकूर वेंकट कवि : (सतरावे शतक). एक तेलुगू कवी. विजयानगरच्या कृष्णदेवरायाप्रमाणेच तंजावरच्या रघुनाथ नायक याच्या कारकीर्दीत (१६००–३१) तेलुगू वाङ्‌मयास अभूतपूर्व उत्तेजन मिळाले. रघुनाथ नायक हा स्वतः कवी होता. त्याच्या 'इंदिराभवन' किंवा 'विजयविलास' नामक दरबारात काव्यशास्त्रविनोदाची लयलूट होत असे. त्याच्या पदरी चेमकूर वेंकट कवी हा प्रतिभासंपन्न राजकवी होता. साहित्येतिहासकारांच्या मते तो रघुनाथ नायकाच्या राजसभेसच नव्हे, तर तेलुगू साहित्यातील दक्षिणांध्र युगास भूषणभूत होता. शार्ङ्‌गधरचरित्र आणि विजयविलासमु (सु. १६३०) ही त्याची साहित्यमूल्याच्या दृष्टीने सारख्याच तोलाची प्रबंधकाव्ये (महाकाव्यासारखा तेलुगू काव्यप्रकार) होत.
दोहोंपैकी शार्ङ्‌गधरचरित्र हे नैतिक दृष्टीने हिणकस, अश्लील समजले जाते पण केवळ काव्यमूल्याच्या दृष्टीने पाहता विजयविलासमुपेक्षा त्याची योग्यता कमी ठरत नाही. शृंगार-करुणरसांनी युक्त असे हे शार्ङ्‌गधरचरित्र काव्य आहे. ते वाचीत असताना सम्राट अशोकाचा पुत्र कुणाल याच्या कथेची आठवण होते. राजराजनरेंद्राची पत्नी चित्रांगी ही स्वतःचा सावत्र मुलगा शार्ङ्‌गधर याच्यावर लुब्ध होती. तो एकदा तिच्या हाती सापडला असता त्याने तिच्या नीतिबाह्य विनंतीचा अव्हेर केला आणि अनाचारापासून तिला परावृत्त करण्याचा प्रयत्न केला. याचा सूड घेण्यासाठी तिने राजाकडे उलटी कागाळी केली. या अपराधाबद्दल शार्ङ्‌गधराचे हातपाय तोडले गेले. शारीरिक यातना आणि असह्य अपमान यांनी व्यथित झालेला दुर्दैवी शार्ङ्‌गधर हातपाय तोडणाऱ्यांस, हिंस्र प्राणी आणि दावाग्नी यांस आपले प्राण त्वरित घेण्याची विनवणी करतो, तेव्हा करुणरसाची परमावधी होते. आंध्र प्रदेशात या काव्याला अफाट लोकप्रियता लाभली.
विजयविलासमु हे दक्षिणांध्र युगातील उत्कृष्ट प्रबंधकाव्य होय. मनुचरित्राच्या काळी तेलुगू भाषा पूर्ण विकसित झाली होती, तर चेमकूर वेंकट कवीच्या काळी तिने माधुर्याची परम सीमा गाठली होती. विजयविलासमु हे प्रबंधकाव्य या विधानाची सत्यता पटविते. यात ३ आश्वास आणि ६७२ पद्ये आहेत. श्रीनाथाच्या हरिविलासातील आणि रामराजभूषणाच्या वसुचरित्रातील काही स्थळे विजयविलासमुहून सुंदर आहेत पण विजयविलासमुत प्रथमपासून शेवटपर्यंत माधुर्य ओतप्रोत भरून राहिले आहे. अर्जुनाचे चित्रांगदा, उलूपी आणि सुभद्रा यांच्याशी झालेल्या विवाहांचे वर्णन त्यात आहे. दुर्बोधता टाळून श्लेषचमत्कार, वाक्‌प्रचारादिकांचा समयोचित उपयोग, पदलालित्य, प्रसाद इ. गुणांमुळे हा काव्यग्रंथ साहित्यशारदेचे एक तेजस्वी आभूषण ठरला आहे. वेंकट कविकृत श्लेष केवळ शब्दावरच नव्हे, तर भावार्थावरही आधारलेला आहे. त्यामुळे त्याच्या शैलीचे अनुकरण अशक्य असल्याचा अभिप्राय स्वतः रघुनाथ नायकानेच दिला आहे. प्रत्येक पदात श्लेष साधण्याची कवीची आकांक्षा विजयविलासमुत सफल झाली आहे.


text:
गुलझारीलाल नंदा (४ जुलै १८९८ - - १५ जानेवारी १९९८) एक भारतीय राजकारणी आणि अर्थशास्त्रज्ञ होते जे कामगार प्रश्नांमध्ये तज्ञ होते. १९६४ मध्ये जवाहरलाल नेहरू आणि १९६६ मध्ये लाल बहादूर शास्त्री यांच्या निधनानंतर दोन अल्प कालावधीसाठी ते भारताचे कार्यवाहक पंतप्रधान होते. सत्ताधारी भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेसच्या संसदीय पक्षाने नवीन पंतप्रधान निवडल्यानंतर त्यांच्या दोन्ही मुदती संपुष्टात आल्या. १९९७ मध्ये त्यांना भारतरत्न हा भारताचा सर्वोच्च नागरी पुरस्कार देण्यात आला.
पूर्वीचे जीवन
ब्रिटिश भारताच्या पंजाब प्रांतातील सियालकोट येथे नंदांचा जन्म ४ जुलै १८९८ रोजी एका पंजाबी हिंदू(नाई) कुटुंबात झाला. १९४७ मध्ये ब्रिटीश भारताचे भारत आणि पाकिस्तानमध्ये विभाजन झाल्यानंतर सियालकोट हा पाकिस्तानच्या पंजाब प्रांताचा भाग बनला. नंदा यांचे शिक्षण लाहोर, अमृतसर, आग्रा आणि अलाहाबाद येथे झाले.
त्यांनी अलाहाबाद विद्यापीठात (१९२०-२१) कामगार समस्येवर संशोधन अभ्यासक म्हणून काम केले आणि १९२१ मध्ये ते मुंबई मधील नॅशनल कॉलेजमध्ये अर्थशास्त्राचे प्राध्यापक झाले. त्याच वर्षी त्यांनी ब्रिटिशांविरूद्ध भारतीय असहकार चळवळीत भाग घेतला. १९२२ ते १९४६ पर्यंत अहमदाबाद टेक्सटाईल लेबर असोसिएशनचे सचिव म्हणुन ते कार्यरत होते. १९३२ मध्ये, आणि १९४२ ते १९४४ पर्यंत पुन्हा, त्यांना सत्याग्रहा साठी तुरूंगात डांबण्यात आले.
त्यानी लक्ष्मीशी लग्न केले, व त्यांना दोन मुलं आणि एक मुलगी होती.
राजकीय कारकीर्द
१९३७ मध्ये नंदा मुंबई विधानसभेवर निवडून गेले आणि १९३७ ते १९३९ या काळात त्यांनी मुंबई सरकारचे संसदीय सचिव (कामगार व उत्पादन शुल्क) या पदावर काम केले. १९४६-५० दरम्यान त्यांनी मुंबई सरकारचे कामगार मंत्री म्हणून काम पाहिले. राज्य विधानसभेत कामगार विवाद विधेयक यशस्वीपणे पार पाडले. त्यांनी कस्तुरबा मेमोरियल ट्रस्टचे विश्वस्त म्हणून काम पाहिले. त्यांनी हिंदुस्तान मजदूर सेवक संघ (भारतीय कामगार कल्याण संघटना)चे सचिव आणि बॉम्बे हाऊसिंग बोर्डाचे अध्यक्ष म्हणून काम पाहिले. ते राष्ट्रीय नियोजन समितीचे सदस्य होते. इंडियन नॅशनल ट्रेड युनियन काँग्रेसचे आयोजन करण्यात त्यांचे मुख्य योगदान होते, आणि नंतर ते अध्यक्ष झाले.
मार्च १९५० मध्ये नंदा भारतीय नियोजन आयोगाचे उपाध्यक्ष म्हणून रुजू झाले. सप्टेंबर १९५१ मध्ये त्यांची भारत सरकारमध्ये नियोजनमंत्री म्हणून नियुक्ती झाली. त्याला पाटबंधारे व वीज खात्यांचा पदभारही देण्यात आला होता. १९५२ च्या सार्वत्रिक निवडणुकांमध्ये ते मुंबईहून लोकसभेवर निवडून गेले आणि पुन्हा नियोजन, पाटबंधारे आणि उर्जामंत्री म्हणून त्यांची नेमणूक झाली. १९५५ मध्ये सिंगापूर येथे आयोजित योजना सल्लागार समिती आणि १९५९ मध्ये जिनिव्हा येथे आयोजित आंतरराष्ट्रीय कामगार परिषदेत त्यांनी भारतीय प्रतिनिधी मंडळाचे नेतृत्व केले.
नंदा प्रत्येकी तेरा दिवसांसाठी दोनदा भारताचे पंतप्रधान होते: १९६४ मध्ये पंतप्रधान जवाहरलाल नेहरू यांच्या निधनानंतर आणि दुसऱ्यांदा १९६६ मध्ये पंतप्रधान लाल बहादूर शास्त्री यांच्या निधनानंतर. त्यांचे दोन्ही कार्यकाळ अप्रचलित होते, परंतु ते १९६२ च्या चीनशी युद्धानंतर नेहरूंच्या मृत्यूनंतर आणि १९६५ च्या पाकिस्तानशी युद्धानंतर शास्त्रींच्या निधनानंतरच्या संवेदनशील वेळी आले. १५ जानेवारी १९९८ रोजी ९९ व्या वर्षी नंदा यांचे निधन झाले.
संदर्भ
भारताचे पंतप्रधान
भारतीय राजकारणी
भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस पक्षातील राजकारणी
१ ली लोकसभा सदस्य
२ री लोकसभा सदस्य
३ री लोकसभा सदस्य
४ थी लोकसभा सदस्य
५ वी लोकसभा सदस्य
कैथालचे खासदार
इ.स. १८९८ मधील जन्म
इ.स. १९९८ मधील मृत्यू
भारतीय परराष्ट्रमंत्री
भारतरत्‍न पुरस्कारविजेते
पोस्टाचे तिकीट असलेल्या व्यक्ती
पुरुष चरित्रलेख


text:
राज्यातील पहिला निकाल दुपारी एकपर्यंत | Loksatta
राज्यातील पहिला निकाल दुपारी एकपर्यंत
लोकसभा निवडणुकीचा लोकसभा निवडणुकीचा राज्यातील पहिला निकाल दुपारी एक वाजेपर्यंत जाहीर होण्याची शक्यता असून, सायंकाळी साडेचापर्यंत सारे चित्र स्पष्ट होईल
admin | May 16, 2014 04:07 am
लोकसभा निवडणुकीचा लोकसभा निवडणुकीचा राज्यातील पहिला निकाल दुपारी एक वाजेपर्यंत जाहीर होण्याची शक्यता असून, सायंकाळी साडेचापर्यंत सारे चित्र स्पष्ट होईल, असा निवडणूक आयोगाचा अंदाज आहे. पहिला निकाल हा दक्षिण मुंबई मतदारसंघातील जाहीर होऊ शकतो.
राज्यातील ४८ मतदारसंघांमध्ये ८९७ उमेदवार रिंगणात असून, सर्वात जास्त ३९ उमेदवार बीड मतदारसंघात तर सर्वात कमी सात उमेदवार बारामती मतदारसंघात आहेत. सर्वात कमी १५४६ मतदान यंत्रे ही दक्षिण मुंबई मतदारसंघात आहेत. यामुळे दक्षिण मुंबई मतदारसंघातील निकाल सर्वात पहिला जाहीर होण्याची शक्यता आहे. सर्वात जास्त यंत्रे ही सातारा मतदारसंघात आहेत. ठाणे मतदारसंघाची मतमोजणी वागेळ इस्टेट भागातील आय.टी.आय. मध्ये होईल.
केंद्रावर तीन स्तरीय सुरक्षा कवच
५ अतिरिक्त पोलीस आयुक्त, २२ पोलीस उपायुक्त, १४ सहाय्यक पोलीस आयुक्त आणि ६७ पोलीस निरीक्षक तैनात करण्यात आले आहेत. केंद्रीय औद्योगिक सुरक्षा बल तसेच राज्य राखीव दलाच्या तुकडय़ांचा बंदोबस्त ठेवण्यात आला आहे.
मतमोजणीकेंद्रावर कुठलाही अनुचित प्रकार घडू नये यासाठी पोलीस खबरदारी घेत आहेत. यंदा त्रिस्तरीय सुरक्षा कवच असून आचारसंहिता लागू असल्याने केंद्राच्या १०० मीटर परिसरात वाहने आणण्यास मनाई करण्यात आली आहे. निकालानंतर पक्षाच्या कार्यकर्त्यांमध्ये चकमक उडू नये यासाठी केंद्राच्या बाहेर सर्वत्र बॅरिकेडस लावण्यात आल्या आहेत. परवानगी घेऊन राजकीय पक्षांना मिरवणुका काढता येतील. परंतु परिस्थिती पाहूनच परवानगी देण्यात येतील, असे सहपोलीस आयुक्त (कायदा आणि सुव्यवस्था) धनंजय कमलाकर यांनी सांगितले.
*मुंबई एक्झिबिशन सेंटर, हॉल क्र. ७ उत्तर मुंबई, उत्तर मध्य मुंबई
*हॉल क्र. ३ – वायव्य मुंबई
*उदयांचल प्रायमरी शाळा, विक्रोळी – ईशान्य मुंबई
*रुपारेल महाविद्यालय – दक्षिण मध्य मुंबई
*एलफिस्टन महाविद्यालय – दक्षिण मुंबई
First Published on May 16, 2014 4:07 am
Web Title: first result at 1 pm in maharashtra
1 मतमोजणी प्रत्यक्षात होते तरी कशी?
2 'मोदी'चूर लाडवांचा भाजप मुख्यालयात घमघमाट
3 राहुल यांच्याकडून पंतप्रधानांचा अवमानच!


द गार्डियन
द गार्डियन हे इंग्लंडमधले इंग्रजी भाषेत प्रसिद्ध होणारे एक वर्तमानपत्र आहे. ते लंडनहून सोमवार ते शनिवार असे आठवड्यातील सहा दिवस प्रसिद्ध होते. द गार्डियनची स्थापना १८२१ मध्ये झाली. या वर्तमानपत्राचे सध्याचे संपादक ॲलन रसब्रिजर आहेत. द गार्डियन समाजवादी विचाराचे आहे. २०११ मध्ये या वर्तमानपत्राने काही ब्रिटिश वर्तमानपत्रांनी केलेल्या भ्रष्टाचार उघडकीस आणला. तसेच २०१३ मध्ये अमेरिकन व ब्रिटिश गुप्तहेर संस्थांनी फोन ग्राहकांच्या माहितीची केलेली अवैध साठवणही उघडकीस आणली. गेल्या काही वर्षांपासून द गार्डियन कागदी स्वरूपाबरोबरच इंटरनेटवरही प्रकाशीत होते. इंटरनेटवरचे प्रकाशन ब्रिटनखेरीज अमेरिका व ऑस्ट्रेलियामध्येही केले जाते.


ऊन जाण्याची हीच वेळ आहे, असा निर्णय घेऊन त्यांनी सेनेचा झंझावात मुंबईबाहेरही आणला. विलेपार्ले येथे १९८६ च्या अखेरीस झालेली पोटनिवडणूक शिवसेनेेने भाजपाला मागे टाकत जिंकली. गांधीवादी समाजवाद स्वीकारलेल्या भाजपाला हिंदुत्वाचा मुद्दा सोडता कामा नये, याचा इशाराच जणू या निवडणुकीने दिला होता. बाळासाहेबांच्या व्यापक भूमिकेमुळेच हिंदुत्वाचा विचार महाराष्ट्राच्या राजकारणात मोठी लोकमान्यता घेऊन प्रस्थापित झाला. जाती-पातीच्या मर्यादा तोडून महाराष्ट्राचे समाजजीवन हिंंदुत्वाच्या व्यापक विचाराने गतिमान झाले. त्यामुळेच महाराष्ट्राच्या सत्तेच्या सिंहासनावर हिंदुत्व विराजमान झाले!
१९८८ हे वर्ष कलाटणी देणारे ठरले. या वर्षात संभाजीनगरला महापालिकेची पहिली निवडणूक झाली आणि या निवडणुकीत ६० पैकी २७ जागा शिवसेनेने जिंकल्या. मोरेश्वर सावे हे शिवसेनेचे पहिले महापौर म्हणून संभाजीनगर महापालिकेत निवडून आले. शिवसेना मुंबईपुरती, हे समीकरण संपले. शिवसेना हिंदुत्वाचा विचार प्रखरपणे मांडणारा पक्ष म्हणून महाराष्ट्राने स्वीकारल्याची द्वाही संभाजीनगरच्या महापालिकेच्या निवडणुकीने फिरविली. तिथून बाळासाहेबांच्या प्रखर शब्दांत मांडल्या जाणार्या विचारांनी आणि देशात चाललेल्या रामजन्मभूमीच्या आंदोलनाने महाराष्ट्राचे समाजजीवन ढवळून निघाले. बाळासाहेबांचे प्रखर विचार, शिवसेनेचे संघटन, रा. स्व. संघ, विश्व हिंदू परिषद यांनी हिंदुत्वाची तयार केलेली पार्श्वभूमी, भारतीय जनता पक्षाचे गोपीनाथ मुंडे यांची संघर्ष यात्रा अशा सर्व प्रयत्नांनी महाराष्ट्रात चमत्कार घडला. १९९५ साली महाराष्ट्राच्या इतिहासात पहिले संपूर्ण गैरकॉंग्रेसी पक्षांचे सरकार महाराष्ट्रात सत्तारूढ झाले. मंत्रालयावर भगवा फडकला! या सगळ्या बदलाचे खरे, सर्वोच्च आणि निर्विवाद नेते बाळासाहेब ठाकरे हेच होते.
बाळासाहेब ठाकरे यांची शैली बेधडक, स्पष्ट आणि थेट भिडणारी होती. विनाकारण संदिग्धता, भिडभाड, गुळमुळीतपणा त्यांच्या स्वभावात नव्हता. एक घाव दोन तुकडे असा त्यांचा धडाका होता. ताकाला जाऊन भांडं लपविण्याचा त्यांचा स्वभाव नव्हता. त्यांचा हा स्पष्टवक्तेपणा आणि सडेतोडपणा हाच लोकांना आवडणारा होता. लोकांच्या मनातले विचार कसे बरे उघडपणे मांडायचे, असा प्रश्न जेव्हा जेव्हा लोकांना पडत असतो, तेव्हा त्याच वेळी बाळासाहेब अत्यंत धडकपणे आणि स्पष्ट शब्दांत मांडत. त्यांचा हा धडाकाच लोकांना जिंकून टाकत असे. मराठवाडा विद्यापीठाला डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांचे नाव देण्याचा विषय जेव्हा वादाचा विषय झाला होता, तेव्हा हे नामांतर अनेकांना अनेक कारणाने मान्य नव्हते. मात्र, उघडपणे भूमिका घेण्याचे धैर्य अनेकांकडे नव्हते. मात्र, त्याच वेळी बाळासाहेबांनी सडेतोडपणे या नामांतराला विरोध केला. राजकीय फायद्या-तोट्याचा विचार त्यांनी कधी केला नाही. त्यांचा हा प्रांजळपणाच लोकांना भावणारा होता. जरी त्यांची भूमिका पटत नसली, तरी ती त्यांनी सडेतोडपणे आणि पारदर्शीपणे मांडली, यावर लोक प्रेम करत असत.
निवडणुकांमध्ये बाळासाहेबांची एक सभा त्या मतदारसंघातील चित्र बदलून टाकत असे. असा वक्ता, असा नेता अलीकडे भारतीय राजकारणात झाला नाही. एकतर बाळासाहेबांची सभा लाखांच्या वर गर्दीची होत असे. सभेतील वातावरण टाळ्या, शिट्ट्या वाजवत भाषणाचा जणू लोक आनंद घेत, बाळासाहेबांच्या विचाराने भारून जात. त्या सभेचा, त्या वातावरणाचा प्रभावच इतका जबरदस्त असे की, त्या मतदारसंघातील राजकीय चित्रच बदलून जात असे! जेम्स लेनच्या विषयाचा राजकीय फायदा घेत, महाराष्ट्रात मराठा कार्ड खेळले जात होते. त्या निवडणुकीत बाळासाहेबांची सभा संभाजीनगरच्या सांस्कृतिक मंडळाच्या मैदानावर होती. खचाखच मैदान भरलेले होते. बाळासाहेबांनी आपल्या भाषणात शिवरायांना स्वराज्य निर्मिती करताना मराठ्यांनीही विरोध केला होता हे सांगत, एका सहकार्याला इतिहासाच्या पुस्तकातील एक उतारा वाचायला लावला. या उतार्यात शिवाजी महाराजांना विरोध करणार्या खंडोजी खोपडे, चंद्रराव मोरे, गणोजी शिर्के अशा मराठा सरदारांची नावे होती. त्याने ती नावे वाचली. ती यादी संपताच बाळासाहेब चटकन नाट्यमय रीत्या म्हणाले, ''अरे, दोन नावे राहिली वाटतं- शरद पवार आणि आर. आर. पाटील!''
आणि या वाक्याबरोबर जो टाळ्यांचा प्रच


text: "जसा व्याप तसा संताप!"


text:
ब्लॅकी, डॉन
ऑस्ट्रेलियाचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू
पुरुष चरित्रलेख


text:
घालय मणिपूरचा पर्वतीय प्रदेश आणि आसाममध्ये काही जमिनीच्या प्रदेशात जमिनीची कोणतीही लिखित नोंदी नाही, किंवा जमिनीवरील महसूल भरला जात नाही. आप्रत्यक्ष कुलांतमध्ये पडणारी भर आणि स्वतःच्या मालकीची जमिन नसणे, जमिनीची मालकी मृतभरांच्या हातात एकवटणे आणि फिरत्या शेतीतले अपुरे उत्पन्न यात भरीस भर महणून जमिनीच्या कोणत्याही नोंदी नसल्यापूर्वे गरीब जमिन धारणेच्या काळ्याबाबत अधिक असुरक्षित आहेत. जमिन लागवड सर्वांना खुली
निधीच्या चांगल्या वापरासाठी अधिकांयाना वेळेत निधी मिळण्ये ही एक प्राथमिकता आहे तर त्याचवेळेस अनेक निर्णय एकाच वेळेस घ्यावे लागणे ही दुसरी गरज आहे. पदे मंजूर करावी लागतात. सामग्री मिळवावी लागते आणि त्याची वाहतुक करावी लागते. राष्ट्रीय रोजगार हमी योजनेचा निधी मणीपूर, नागालंड यांना कमी मिळतो कारण जिल्हा स्तरावरील माहिती चांगल्या आंतरजाल सुविधांअभावी देता येत नाही.
या पद्धतीने होते. शिवाय अभिजन वर्ग सरकारचा निधी सर्व स्वतःकडे वल्वतो यामुळे या राज्यातील विषमता आणि गरीबी यात भरच पडत आहे. सामान्य जमिनीला बंदिस्त करून अभिजनवर्ग जमिनीचे खाजीकरण करत असला तरी ते पाऊल स्वागतार्ह नाही, कारण त्याचा जमिनीच्या संबंधात विपरीत परिणाम होत आहे. संलग्न सामाजिक नातेसंबंध आणि वाढणारी आर्थिक विषमता हे आता एकाच वेळेच अस्तित्वात आहेत.
निधी खर्च करण्याची अपुरी क्षमता: स्वायत्त जिल्हा परिषदाना संविधानिक दर्जा असला आणि वेगवेगळ्या विषयांच्या बाबतीत स्वायत्त असली तरी त्यांच्यामागे निधीची पुरेशी जुल्ववाजुल्व नसते.
यामुळे सोपवलेल्या विषयांची जबाबदारी पूर्ण करण्यास या परिषद अपुन्या घर आहेत आणि त्यामुळे असंतोष वाढत आहे, या समस्यांचे निराकरण करण्यासाठी केंद्रशासन या परिषदाना विशेष योजनेतून ताल्कालिक अनुदान देत आहे किंवा त्या त्या राज्यासाठी विशिष्ट निधीची व्यवस्था करत आहे. मात्र या परिषदांची खर्च करण्याची क्षमता कमी असल्यामुळे त्याचप्रमाणे राज्यसरकारचीही खर्च करण्याची क्षमता कमी असल्यामुळे एकदंड खर्चची प्रमाण कमीच राहती. उदाहरणार्थ, केंद्रसरकारच्या अर्थसंकल्पात ईशायेकडील राज्यांच्या विकासासाठी १० टक्के तरतुद आहे आणि खर्च न झालेली रकम कधीही रद्दबातल न होणार-निधी टाकली जाते. मात्र वस्तुतः एकदंड उपलब्ध असलेल्या निधीतून फारच थोड्या रकमेचा खर्च होतो. राज्य प्रशासकीय मंत्रालयांकडे योग्य प्रस्ताव पाठवत नाहीत किंवा योग्य रितीने खर्च करत नाहीत. यामुळे परिणाम काही फारसे समाधानकारक नाहीत.
त्याचप्रमाणे वेगवेगळ्या तात्रिक बारंबीची पूर्ती (जमिनीचा ताबा पर्यावरणीय बारंबीची पूर्ती इ.) पूर्ण न झाल्याने अनेक बाह्य प्रकल्प रखलेले आहेत. त्यामुळे परत त्या प्रकल्पांवर अत्यंत कमी खर्च होत आहे. निधी वापरत्याची प्रमाणाने सादर न करणे, प्रकल्पाचे तपशील वा कृती आराखडा सादर न करणे. राज्य स्तरीय निधी मंजूरी समितीच्या बैठका वेळेत आयोजित न करणे हे सर्वसाधारण कारणांमुळे निधी वितरण अत्यंत कमी होते. निधीच्या चांगल्या वापरासाठी अधिकांयाना वेळेत निधी मिळणे ही एक प्राथमिकता आहे तर त्याचवेळेस अनेक निर्णय एकाच वेळेस घ्यावे लागणे ही दुसरी गरज आहे. पदे मंजूर करावी लागतात. सामग्री मिळवावी लागते आणि त्याची वाहतुक करावी लागते. राष्ट्रीय रोजगार हमी योजनेचा निधी मणीपूर, नागालंड यांना कमी मिळतो कारण जिल्हा स्तरावरील माहिती चांगल्या आंतरजाल सुविधांअभावी देता येत नाही.
सशक्त नियोजन विभाग जमातीच्या आकर्षणांचा आणि गरजाना लक्ष्य घेतो आणि राज्यात्या दीर्घ मुदतीच्या विकासाच्या धरणाना आणि प्राथमिक गरजाना लक्ष्य घेतो त्या डोबल आकृतिबंधात वार्षिक आणि पंचवार्षिक योजना आखतो. निर्मित आहारा घेतो आणि नियोजन कार्यक्रमाच्या अंतलबजावणीचा पुनर्विचार करतो आणि आवश्यकता वाटल्यास कार्यक्रमात समाविष्ट बाबी आणि संसाधनाचे वितरण यात बदल करून कार्यक्रमाची ध्येय धोरणे जास्तीत जास्त अमलात येईल हे बघतो.
नियोजन विभागाला चालना देणे. राज्य सरकारचे नियोजन विभाग समर्थ असलीत तर असे विलंब टाळता येतात. राज्य सरकारचे नियोजन विभाग बाह्य मदतीसाठी चांगले प्रस्ताव करण्याच्या बाबतीत किंवा भारत सरकारकडून निधी मिळवण्याच्या बाबतीत कमकुवत आहेत हे
एक करू सत्य आहे. त्यामुळे बाह्य मदत वा केंद्रांकडून मिळणार्या साहस्याला ते मुकतात.
सशक्त नियोजन विभाग जमातीच्या आकांक्षेंचा आगं गरजाणा लक्षात धेतो आणि राज्याच्या दीर्घ मुदतीच्या विकासाच


आता ओसरली आहे.
शुभा - कलेचा प्रांत विलक्षण काळातून जात आहे. गेल्या वीसेक वर्षात भारतीय अर्थव्यवस्थेनं गिअर बदलला. लोकांकडे बराच पैसा आला. उद्योगधंदे, शेअर बाजार, रिअल इस्टेट यांची तेजी होती. अर्बन बूम आली आणि या सगळ्यांचं प्रतिबिंब लगेच कलेच्या क्षेत्रात पडल्याचं दिसलं. कलाकारांनी चांगल्या असलेल्या नोकऱ्या धडाधड सोडल्या आणि ते पूर्णवेळ चित्रकलेकडे वळले. चित्रांच्या किंमती अस्मानाला भिडलेल्या होत्या. स्क्वेअर फुटावर चित्राची किंमत विचारली जाऊ लागली. कलेचं अतिव्यावसायिकीकरण झालं. जो फुगा फुगला होता, तो कालांतराने फुटला. हे एका दृष्टीनं बरं झालं. कुत्र्याच्या छत्र्या पावसाळ्यात उगवाव्यात, तसे कलाकार, कलादालनं उगवलेली होती. चित्रं विकली जात होती, म्हणून कोणीही उठून चित्रं काढत होते. पण आता त्या त्सुनामीमुळे आलेला फुगा फुटला आहे; त्यात नॉर्मलायझेशन होत आहे.
ऐसीअक्षरे - या त्सुनामीत काही नुकसान झालं का?
शुभा - होय. निश्चितच. 'आर्ट फॉर इन्व्हेस्टमेन्ट' म्हणून ज्यांनी निव्वळ कलाकारांच्या सह्या पाहून चित्रं विकत घेतली, ते पस्तावले. किंमत दुप्पट होईल एवढाच विचार त्यांनी केला होता. दिवसभर घरात हे चित्र बघवत नाही, अशीही कबुली अनेकांनी दिली आहे. कलाकारांवरही याचा विपरीत परिणाम झाला. जे विकलं जात आहे, ते काढण्यात त्यांचा वेळ जात होता. कलादालनं, ऑक्शन हाउसेसनीसुद्धा मार खाल्ला. या सगळ्यातून स्थिरावायला वेळ लागला. आता स्थैर्य आलं आहे असं म्हणायला हरकत नाही.
ऐसीअक्षरे - चित्रपट हे माध्यम लोकांचं माध्यम बनलं. लोकांच्या तोंडावर गाणी खेळतात. "लता काय गायली!" किंवा "सलमानने काय भारी काम केलंय!" असं लोक म्हणतात. हे चित्रपट आणि संगीताच्या बाबतीत झालं. तसं दृश्यकलांच्या बाबतीत का झालं नसावं? आपल्या शिक्षणात तर संगीतावर किंवा चित्रपटांवरही फार भर नसतो.
शुभा - शैक्षणिक क्षेत्रातली अनास्था हे एक कारण झालं. ते सोडलं तर कलाकारच जबाबदार आहेत. आम्हीही लोकांपर्यंत पोहोचण्याचा प्रयत्न केला नसावा. लोकांच्या आवडीच्या पर्यायांमधे दृश्यकलांचा नंबर शेवटचा असतो. शिवाय हे करायचं म्हणजे सुबत्ता पाहिजे. कलावंतासाठी आणि रसिकांसाठी हे खर्चीक माध्यम आहे. पण 'देखने के लिये पैसा नहीं पडता ना?' अहो घेऊ नका, पण निदान बघाल तरी!
कलावंतांना सरकारचंपण हवं तेवढं पाठबळ मिळत नाही. होतकरू कलावंतांसाठी शिष्यवृत्ती, स्टुडिओसाठी जागा कमी दरात देणं, इत्यादी गोष्टी होणं आवश्यक आहे. पब्लिक आर्टसाठी मान्यता दिली पाहिजे.
ऐसीअक्षरे - कलेकडे रंजन म्हणून पाहिलं जातं. चित्रपट पुन्हा पुन्हा पाहिले जातात, रेकॉर्ड्स झिजतात. पण चित्रांवर पैसे खर्च होत नाहीत.
शुभा - "गायतोंड्यांच्या किंवा आरांच्या एखाद्या चित्रासमोर मी तासभर उभा राहिलो आणि माझ्या डोळ्यात पाणी आलं," असं कोणी म्हणालं तर मी खरंच पाय धरीन त्याचे! पण हे पोहोचलंच नाहीये. कारणं शोधणं महत्त्वाचं आहे. मी माझ्या परीनं हे करायचा प्रयत्न करते आहे. फेसबुकवर आले, कारण हा सोशल मिडीया आहे. मला लोकांपर्यंत पोहोचायचं आहे. लोकांना प्रश्न असतात. थोडं वाचून कळू देत, थोडं बघून कळू देत, लोकांच्या डोळ्यांसमोर प्रतिमा येऊ देत. धिस इज ए व्हेरी नाइस वे टू रीच आउट.
ऐसीअक्षरे - या अनुषंगानं निरीक्षण असं आहे की, अगदी गावखेड्यातही सिनेमा पोहोचला आहे, रेडिओ या माध्यमातून गाणंही घरोघर पोहोचलं आहे. पण चित्रकलेसाठी ठरावीक ठिकाणीच जावं लागतं. चार मोठ्या शहरांमधेच कलादालनं आहेत. असं का आहे?
शुभा - चित्रं दाखवायची तर पायाभूत व्यवस्था पाहिजे. भिंती पाहिजेत, ठरावीक प्रकारचा प्रकाश हवा. छोटंसं का होईना, हे सगळं असावं लागतं.
ऐसीअक्षरे - एके काळी लागू नाटक करायचे. नंतर त्यांनी 'रूपवेध' संस्था काढली. ते फक्त 'NCPA'मधेच प्रयोग करायचे. लोकांनी तक्रार केली. आमच्याकडेही नाट्यगृह आहेत आणि आम्हाला 'NCPA'ला येणं जमत नाही. तुम्ही इथे का येत नाही? शेवटी त्यांनी लोकांच्या मागणीला मान्यता दिली. लोकांच्या इच्छेचा विजय झाला. हे चित्रकलेच्या बाबतीत होणार नाही का?
शुभा - प्रत्येक वेळेस दक्षिण मुंबईतच जावं लागतं असं नाही. इतर अनेक ठिकाणी आता कलादालनं निघाली आ


नवी दिल्ली: कोविड-१९ साथीमुळे अध्ययनात निर्माण झालेल्या अडथळ्यांच्या पार्श्वभूमीवर, १ली ते १०वीच्या विद्यार्थ्यांचे अभ्यासक्रम ३० टक्क्यांनी कमी करत असल्याची घोषणा कर्नाटक सरकारच्या जनसूचना खात्याने सोमवारी केली. १ सप्टेंबरपासून शाळा सुरू होतील असे गृहीत धरून कर्नाटक पाठ्यपुस्तक संस्थेच्या वेबसाइटवर नवीन अभ्यासक्रम अपलोड करण्यात आले आहेत.
इयत्ता सातवीच्या समाजशास्त्राच्या पाठ्यपुस्तकातील टिपू सुलतान, हैदर अली, म्हैसुरूमधील ऐतिहासिक स्थळे आणि आयुक्तांचे प्रशासन यांबद्दलचे धडे वगळून टाकले गेले आहेत, अशी बातमी 'हिंदू'ने प्रसिद्ध केली आहे. त्याचप्रमाणे दहावीच्या पाठ्यपुस्तकातील टिपू सुलतान, हैदर अली, हलागळ्ळी बेडांचा उठाव, कित्तुर चेन्नम्मा रायन्ना यांचे बंड आदींवरील प्रकरणे गाळण्यात आली आहेत. हे सगळे आता प्रकल्प व तक्तेनिर्मितीच्या माध्यमातून शिकवले जाणार आहे.
शालेय अभ्यासक्रमातून टिपू सुलतानचे धडे वगळा अशी मागणी भारतीय जनता पक्षाते नेते कर्नाटकात बऱ्याच काळापासून करतच होते. डिसेंबर २०१९ मध्ये राज्य सराकरने नेमलेल्या एका समितीने हे धडे पाठ्यपुस्तकातून वगळू नयेत अशी शिफारस केली. टिपूची ओळख करून दिली नाही तर मैसुरूचा इतिहास शिकवणे अशक्य आहे, अशी भूमिका त्यांनी मांडली होती. आता कोविड साथीमुळे अभ्यासक्रम कमी करण्याच्या निमित्ताने टिपू सुलतानाचा इतिहास कर्नाटकातील अभ्यासक्रमांतून वगळला गेला आहे.
भारतीय राज्यघटनेच्या काही लक्षणीय वैशिष्ट्यांची माहिती देणारे धडेही आता सातवी इयत्तेच्या समाजशास्त्राच्या पाठ्यपुस्तकातून वगळण्यात आले आहेत. मसुदा समितीसारखे विषय वगळण्यात आले आहेत, कारण, मुलांना पुढे नववीतही हे विषय अभ्यासाला आहेत, असे स्पष्टीकरण खात्याने दिले आहे. हाच तर्क लावून जिझस ख्राइस्ट आणि प्रेषक मुहम्मदाबद्दलचे धडेही सहावी इयत्तेच्या पाठ्यपुस्तकातून वगळण्यात आले आहेत.
प्रत्यक्ष वर्ग सुरू होत नाहीत तोवर मुलांना गुंतवून ठेवण्यासाठी मात्र कर्नाटक सरकार काहीच करत नाही आहे, अशी चिंता शिक्षणतज्ज्ञांनी टाइम्स ऑफ इंडिया या वृत्तपत्राशी बोलताना व्यक्त केली. शाळा पूर्ववत सुरू झाल्यानंतर अभ्यासक्रम भरून काढण्याऐवजी कर्नाटक सरकारने तो कमी करण्याचा सोपा मार्ग निवडला आहे, अशी टीका बेंगळुरूच्या नॅशनल लॉ स्कूल ऑफ इंडिया युनिव्हर्सिटीतील सेंटर फॉर चाइल्ड अँड लॉचे फेलो व्ही. पी. निरंजन आराध्य यांनी केली आहे. उच्च प्राथमिक आणि माध्यमिक शाळांचे वर्ग मे २०२१पर्यंत सुरू राहू शकतात याची आठवण त्यांनी करून दिली. छोट्या इयत्तांमध्ये अभ्यासक्रम कापून टाकल्यास त्याचा मोठ्या इयत्तांमधील अध्ययनावर परिणाम होऊ शकतो, असेही ते म्हणाले.
यापूर्वी कोविड-१९ साथीचे कारण देऊन सीबीएसईनेही ९वी ते १२वी इयत्तेचे अभ्यासक्रम "रॅशनलाइझ" करण्याचा निर्णय केला आहे. मात्र, निर्णायक प्रकरणातील महत्त्वाची उपप्रकरणे कापली जात आहेत, अशी टीका समीक्षकांनी केली आहे. ११वीच्या राज्यशास्त्राच्या अभ्यासक्रमातून संघराज्यवाद, नागरिकत्व, राष्ट्रवाद आणि सेक्युलॅरिझम या विषयांवरील प्रकरणे २०२०-२१ या शैक्षणिक वर्षातील अभ्यासक्रमातून पूर्णपणे काढून टाकण्यात आली आहेत. इकोलॉजी व उत्क्रांती या विषयातील अनेक प्रकरणे गाळल्याबद्दल जीवशास्त्रज्ञांनीही सरकारवर टीका केली आहे.


text:
ा नांदेड.
२ जन माहिती अधिकारी तथा लागवड अधिकारी, सामाजिक वनपरिष्केत्र कार्यालय, भोकर, तालुका भोकर, जिल्हा नांदेड यांना या निकालप्रातील नंदीसंदर्भात पुढील कार्यवाहीसाठी.
३ जन माहिती अधिकारी तथा लागवड अधिकारी, सामाजिक वनपरिष्केत्र कार्यालय, किनवट, तालुका किनवट, जिल्हा नांदेड यांना या निकालप्रातील नंदीसंदर्भात पुढील कार्यवाहीसाठी.
४ जन माहिती अधिकारी तथा लागवड अधिकारी, सामाजिक वनपरिष्केत्र कार्यालय, बिलोली, तालुका बिलोली, जिल्हा नांदेड यांना या निकालप्रातील नंदीसंदर्भात पुढील कार्यवाहीसाठी.
५ जन माहिती अधिकारी तथा लागवड अधिकारी, सामाजिक वनपरिष्केत्र कार्यालय, नांदेड, तालुका जिल्हा नांदेड यांना या निकालप्रातील नंदीसंदर्भात पुढील कार्यवाहीसाठी.
६ जन माहिती अधिकारी तथा लागवड अधिकारी, सामाजिक वनपरिष्केत्र कार्यालय,
मुखेड, तालुका मुखेड, जिल्हा नांदेड यांना या निकालप्रतील नॉंदीसंदर्भात पुढील कार्यवाहीसाठी.
७ जन अपिलोय अधिकारी तथा उपसंचालक, सामाजिक वनीकरण विभाग, नांदेड, जिल्हा नांदेड यांना या निकालप्रतील नॉंदीसंदर्भात पुढील कार्यवाहीसाठी.
८ निर्णय नस्ती.
राज्य माहिती आयोग, खंडपीठ औरंगाबाद यांचे समोर माहितीचा अधिकार
अधिनियम २००५ मधील कलम ११ (३) अन्वेषे दाखल झालेले अपील
अपील क्रमांक २००८/रामाआ/अपील/सिआर/७२९
निर्णय दिनांक २१-०६-२००९
१ श्री. जी. एस. रायबोळे, : अपिलार्या
मुख्य संपादक, सा. धुमाकूळ,
सरस्वती कॉलनी, किनवट, तालुका किनवट,
जिल्हा नांदेड
विरुध्द
१ जन माहिती अधिकारी
तथा उपविभागीय अभियंता,
सार्वजनिक बांधकाम उपविभाग, माहूर,
तालुका माहूर, जिल्हा नांदेड
२ जन अपिलार्य अधिकारी : प्रतिवादी
तथा अधीक्षक अभियंता,
सार्वजनिक बांधकाम मंडळ, नांदेड
निर्णय
उपरोक्त प्रकरणी अपिलार्यांचे राज्य माहिती आयोगाकडे दिनांक २५-०४-२००८ रोजी नंदविलेले विद्यार्थी अपील आज रोजी आयोगाच्या विचाराधीन आहे.
या अपील अर्जामध्ये अपिलार्यांने आपल्या मूळ माहितीची मागणी कायम ठेवल्याचे दिसून येते.
आयोगास उपलब्ध करुन देण्यात आलेल्या कागदप्रांतवरुन असे आढळून येते की, या प्रकरणी अपिलार्यांने प्रथमतः त्यांच्या दिनांक ०८-०३-२००७ रोजीच्या मूळ अर्जाविरोधे जन माहिती
अधिकारी यांच्याकडे त्यांच्या कार्यक्षेत्रातील व त्यांच्या प्रशासकीय नियंत्रणाखाली असलेल्या कनिष्ठ अभियंत्यांची नावे व त्यांचे कार्यक्षेत्र तसेच मुख्यालयी राहत नसलेल्या अभियंत्याविषयी काही माहिती मागितली होती.
अपिलार्थांच्या या अर्जास जन माहिती अधिकारी यांनी त्यांच्या दिनांक ३१-१०-२००७ रोजीच्या पत्रावरून प्रथम प्रतिसाद देऊन अपिलार्थांस आवश्यक असलेल्या माहितीपोटीचे शुल्क रुपये ४८ इतके त्यांच्या कार्यालयात भरण्याचे सूचित केले. तथापि या शुल्काचा अपिलार्थांनी जन माहिती अधिकारी यांच्या कार्यालयात भरणा न करता अधिनियमातील कलम ११ (१) च्या तरतुरीनुसार जन अपिलीय अधिकारी यांच्याकडे दिनांक २०-११-२००७ रोजी प्रथम अपील केले. अपिलार्थांचा प्रथम अपील अर्ज जन अपिलीय अधिकारी यांना दिनांक २८-१२-२००७ रोजी प्राप्त झाला. सदर अर्ज विलावाने प्राप्त झाल्याचे कारण दर्शवून जन अपिलीय अधिकारी यांनी अपिलार्थांच्या प्रथम अपील त्यांच्या दिनांक ३१-१२-२००७ रोजीच्या निर्णयावरून फेटाळून लावले. जन अपिलीय अधिकारी यांच्या या निर्णयाने व्यक्तित होऊन अपिलार्थांने वरील परिच्छेदात नमूद केल्याप्रमाणे राज्य माहिती आयोगाकडे विद्याय अपील सदार केले आहे.
वरील प्रकरणाची सुनावणी आज दिनांक २९-०६-२००९ रोजी औरंगाबाद येथे घेण्यात आली. सुनावणीच्या वेळी जन माहिती अधिकारी हजर आहेत.
आज रोजी सुनावणीच्या वेळी अपिलार्थां गेल्यार आहेत. उपस्थित जन माहिती अर्धकारी यांनी असा युक्तिवाद केला की, अपिलार्थांस त्यांनी आता त्यांच्याकडील दिनांक २८-०७-२००८ रोजीच्या पत्रावरून त्यांना आवश्यक असलेली संपूर्ण माहिती पुरविली आहे. त्यांच्या या विधानापृष्ठग्रथ त्यांनी अपिलार्थांस ही माहिती प्राप्त झाल्याप्रतिवर्थ केलेली पोचपावती त्यांनी आयोगास दाखविली. अपिलार्थां जन माहिती अधिकारी यांनी दिलेली माहिती त्यांनी मागणी केलेल्या माहितीशी सुसंगत आहे व ही माहिती अपिलार्थांस त्यांनी आयोगाकडे दिनांक २५-०७-२००८ रोजी विद्याय अपील केल्यानंतर प्राप्त झाली आहे हे पाहता अपिलार्थांच्या विचाराधीन अपिलावर, त्यांना जन माह


ो, बहुतेक मंड्ळींनी ओढ्यात बसकण मारून निसर्गस्नानाचा आनंद लुटायचा ठरविला होता. तशीही सकाळी आंघोळ झालेलीच नव्हती. आता यांचे काही लवकर आटोपत नाही हे पाहून मी फोटोग्राफी सुरु केली.
ओढ्याच्या पात्रातच रांजणकुंड तयार झालेले होते.
त्यात बरेच मजेदार आकार दिसले, हा पहा मिकीमाउस.
हा एखाद्या प्राण्याचा पावलाचा ठसा वाटतोय.
अखेरीस समस्तांची आंघोळीची हौस पुरे झाल्यानंतर ग्रुप लिडरने 'हाल्या' केले, तेव्हा कुठे नाईलाजाने मंडळी उठली आणि वाटाड्याच्या मागून निघाली.
आता वाट दाट कारवीतून चढत होती. ओली वाट आणि त्यातून सलग चढण, नवख्या मंडळींचे छातीचे भाते चालु झाले. अखेरीच पठारावर पोहचलो आणि सगळ्यांनीच बसकण मारली, तर काही जण आडवे होउन डोक्यावर हात घेउन डोळे मिटून पडले.
वाटेत झाडावर उगवलेले ऑर्किड पहायला मिळाले.
नंतर मात्र सपाटीवरून वाटचाल होती. अखेरीच एका विहीरीपाशी पोहचलो. ढाकोबाचे राउळ पलिकडे दिसत होते. जर ढाकोबाच्या देवळात मुक्काम करायचा असेल तर हा पाण्याचा एकमेव स्त्रोत.
(प्रकाशचित्र आंतरजालावरून साभार)
ढाकोबाचे जुने मंदिर अतिशय साधे होते.
पण आता त्याचाही जिर्णोध्दार झाला आहे.
ढाकोबाची मुर्तीही अनगड आहे. रात्री मुक्काम करण्यासाथी योग्य असे प्रशस्त मंदिर सध्या बांधले आहे.
मंदिराच्या आवारात काही मुर्त्या आहेत.
ईथेच डबे सोडले आणि पोटपुजा केली. फार न रेंगाळता ढाकोबाकडे निघालो.
लांबवर ढाकोबाचे शिखर दिसत होते.
वाटेमधे चर खणून पाणी जमीनीत मुरण्याची व्यवस्था केली होती.
वाटेत एका कोळ्याच्या जाळ्यात थेंबाचे मोती झालेले दिसले.
पण इथे वाटाडेसुध्दा वाट चुकले आणि एका खडकाळ माळावर आम्ही पोहचलो.
इथून ढाकोबाचा कडा बेलाग वाटत होता, पण एका कोपर्यातून चढण्याची वाट आहे असे वाटाड्याचे म्हणणे होते.
पण बरेच नवखे लोक आणि दोन लहान मुले आलेली असल्याने आम्ही तो पर्याय बाद केला आणि ढाकोबाच्या आग्नेय कोपर्यात रुळलेली वाट आहे,त्या दिशेने निघालो.
डावी कडे ढाकोबाचा कडा ठेवून आमची वाटचाल सुरु झाली आणि अखेरीस एका सपाटीवर पोहचलो.
इथून वर चढणारी वाट स्पष्ट दिसत होती.
डाव्या हाताला ढाकोबाचा कडा आणि त्यात असलेल्या नैसर्गिक गुहा दिसत होत्या.
थोडी खडी वाट चढून माथ्यावर पोहचलो.
मागच्या बाजुला ढाकोबाच्या मंदिराचा परिसर आणि मागे दुर्ग दिसत होता.
एखाद्या सुपासारखा उतरता ढाकोबाचा माथा समोर होता. याच्या सर्वोच्च टोकाकडे निघालो. ढाकोबाचा सर्वोच्च माथा समुद्र्सपाटी पासून ४१४८ फुट आहे. सह्याद्रीच्या एन रांगेत फक्त पाच शिखरे चार हजार फुटापेक्षा जास्त उंच आहेत, ढाकोबा त्यापैकी एक. हवा स्वच्छ असताना या ठिकाणी उभारल्यानंतर प्रंचड मोठा मुलुख ध्यानी येतो. थेत उत्तरेला शिखरसाम्राज्ञी कळसुबाई, अलंग,मदन्,कुलंग हे दुर्ग त्रिकुट ( अलंगच्या पठारावरून ढाकोबा मी पाहिला होता), हरिश्चंद्रगड्,जीवधन, नाणेघाट, ईशान्येला चावंड, हडसर, दक्षिणेला दुर्ग, नैऋत्येला गोरखगड आणि मच्छिंद्रगडाचे सुळके, पश्चिमेला माहुली आणि पायथ्यातून उतरणारा आंबोली घाट( दार्या घाट) असा फार मोठा परिसर दिसतो. एकंदरीत मोक्याचे स्थान, जवळून उतरणार्या दोन घाट वाटा पहाता ह्या शिखराचे रुपांतर किल्ल्यात का झाले नाही याचे आश्चर्य वाटते. बहुधा पाण्याची अडचण असावी अशी एक शक्यता.
ह्या ढाकोबाचा कडा सुळके आणि हिमालयातील शिखरे पादाक्रांत करणार्या क्लांयबरसाठी आदर्श असाच आहे. एव्हरेस्ट्वीर श्री.सुरेंद्र चव्हाण यांनी ढाकोबावर सराव केल्याचे वाचले होते.
ढाकोबाच्या माथ्यावर क्लायबिंगचा दोर अडकवण्यासाठी चोक मारलाय. तो झाडीत लपला होता. तो शोधुया असे पुरुषोत्तम मला म्हणाला, पण एकुण वाढलेली झाडी आणि टोपली कारवी पहाता मला उगाच झाडीत शिरणे धोक्याचे वाटत होते. आमचे हे बोलणे चालु होते तोपर्यंत नेमके आम्हा दोघांच्या मधून एक फुरसे वेगाने झाडीत गायब झाले. आम्ही कड्याच्या टोकाशी उभे होते. तेव्हा फार ईकडे तिकडे हलण्यासाठी जागा नव्हती. बाकीच्यांना आम्ही पाय आपटत येण्यास सांगितले. धोका थोडक्यात टळला होता. अर्थात डोंगरात जायचे म्हणजे आपण साप, विंचवांच्या घरात जात असतो, तेव्हा ते भेटणारच असे गॄहित धरुन सदैव सावध असणे चांगले.
न


text:
ठळक घटना आणि घडामोडी
 ऑगस्ट १५ - अमेरिकेतील गुलामगिरीपासून सुटका झालेल्या व्यक्तींनी लायबेरिया हे राष्ट्र निर्माण केले.

इ.स.च्या १८२० च्या दशकातील वर्षे
इ.स.च्या १९ व्या शतकातील वर्षे
इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे


text:
January 3, 2017 October 19, 2017 Harshal Bende 1218 Views 0 Comments demonetization, note ban
सध्या नोटबंदी ह्या विषयावरून न्युज चॅनेल्स वर चर्चा महाचर्चा करण्याची अगदी चढाओढच लागली आहे. बऱ्याच चर्चा ह्या मूळ मुद्द्याला सोडून बऱ्याच अंशी भाजप विरुद्ध काँग्रेस, भाजप विरुद्ध राष्ट्रवादी किंवा भाजप विरुद्ध डावे असेच होताना पाहायला मिळतात. हा निर्णय घेताना त्यामुळे निर्माण होणाऱ्या त्रासाला कसे कमी करता येईल ह्याबद्दल केलेल्या उपायांमध्ये नक्कीच काही त्रुटी राहिल्या हे मान्य करावेच लागेल पण जेव्हा लोक आपल्या देशाच्या पंतप्रधानांच्या प्रामाणिकपणावरच शंका उपस्थित करतात तेव्हा खरंच वाटते कि समाज म्हणून आपण कुठे चाललो आहोत ?
१२५ कोटी जनतेला सरळ प्रभाव पडेल असे किती निर्णय आपल्या देशात आतापर्यंत घेतले गेले आहेत? असा निर्णय गोपनीयता ठेवून घेतला नाही गेला तर त्या निर्णयाला काहीच महत्व राहणार नाही हे समजायला साधारण बुद्धिमत्ता ही पुरेशी आहे.
वर नमूद केल्याप्रमाणे उपायांमध्ये नक्कीच काही त्रुटी राहिल्या, पण इथून पुढे त्रास कमी कसा होईल ह्यासाठी प्रयत्न करण्यापेक्षा घेतलेला निर्णयच कसा चुकीचा आहे हे दाखवण्यातच बरेच लोक सध्या स्वतःची बुद्धी पणाला लावत आहेत. देशाच्या पंतप्रधानांनी कोणताही विचार नं करता घेतलेला हा निर्णय आहे हे स्टुडिओ मध्ये बसून जोरजोरात ओरडून लोकांना पटवून देणे हे म्हणजे टेस्ट मॅच मध्ये कधीही सेंचुरी न केलेल्या खेळाडूने स्टुडिओ मध्ये बसून सचिन ने कसा शॉट मारला तर तो आऊट नसता झाला हे पटवून देण्याइतके बालिशपणाचे वाटते.
सांगण्याचा मुद्दा असा की चर्चा सुरु असताना मत विचारले जाते पण आपल्याकडे मता ऐवजी थेट उपदेश देण्याची फॅशन च बनली आहे. प्रश्न असतो की नोटबंदी बद्दल तुम्हाला काय वाटते ? पण ज्यांना हा निर्णय रुचला नाही ते लोक त्याचं उत्तर "पंतप्रधानांनी मला नं विचारता हा निर्णय घेतलाच कसा!" अश्या आवेशात देतात आणि "मला आवडला नाही तरी हा निर्णय मागे घेतला जाणार नाही" ह्याची खंत त्यांना जास्त वाटते.
तात्पर्य असं की वैचारिक विरोधापेक्षा भावनिक विरोध जास्त प्रमाणात दिसू लागला आहे.
दुसरी एक गोष्ट फार गमतीदार वाटते ती अश्या विचारवंत लोकांची – ज्यांना नोटबंदी च्या विरोधात सोशल मीडिया वर पोस्ट लिहून हा निर्णय म्हणजे किती अमानुष, मूर्खपणाचा, लोकांचा जीव जाण्यासाठी कारणीभूत ठरलेला आहे हे जास्तीत जास्त लोकांना कसे पटवून द्यायचे आणि त्यासाठी लागणारी वैचारिक सामग्री कुठून मिळेल हा विचार करण्यातच कसा वेळ घालवायचा हाच एक छन्द जडला आहे.
मग काय, समर्थक असलेले लोक त्यापेक्षा मोठी पोस्ट रिप्लाय म्हणून लिहितात आणि निर्णयाचा कसा फायदा होईल हे पटवून द्यायची धडपड करतात आणि विरोधात असलेले लोक पोस्ट ला लाईक करून आणि रिप्लाय करून स्वतःच्या विचारांना भावनिक आधार मिळाल्याचा मानसिक आनंद मिळवतात.
अश्या वेळेस समर्थक गटाला आपण मागे पडत असल्याचे जाणवले की त्यामधील एक कट्टर समर्थक "नाही ह्यापेक्षा मोठी पोस्ट लिहून ह्यांची तोंड बंद केली तर नाव नाही सांगणार" अश्या आवेशातच आपल्या दिवसाची सांगता करतो. मग दुसऱ्या दिवशी समर्थकांना मानसिक आनंद लाभतो आणि विरोधकांचा रक्तदाब वाढतो. मला नं पटणाऱ्या पोस्ट ला इतक्या लाईक्स कश्या मिळाल्या किंव्हा मला आवडलेल्या पोस्ट ला कोणीच कसे लाईक केले नाही ह्या विचारानेच आपण जास्त निराश होतो.
पुन्हा तात्पर्य तेच कि आपण भावनिक आधारावर सगळ्या गोष्टींचे मूल्यमापन करतो आणि ती कधी आपली सवय होऊन जाते हे आपणच विसरून जातो.
आता तुम्ही म्हणाल की मग काय गप्पा राहायचे का ? कुठेच मनातले विचार व्यक्त करायचे नाही का? तर असे नक्कीच नाही.
जे सर्वसामान्य लोक ह्या निर्णयाचं समर्थन करतात त्यांनी किती लोकांना डेबिट कार्ड, क्रेडिट कार्ड, इंटरनेट बँकिंग वापरण्यासाठी शिकवले, किती लोकांना बँकेत फॉर्म भरून देण्यासाठी, नवीन अकाउंट ओपन करण्यासाठी अश्या अनेक गोष्टींमध्ये किती आणि कशी मदत केली ह्याबद्दल लिहावे आणि दुसऱ्या समर्थकांना प्रोत्साहन द्यावे.
जे लोक ह्या निर्णयाचा विरोध करतात त्यांनी आधी तर ही गोष्ट मान्य करावी की सोशल मीडियावर कितीहि थयथयाट केला तरी निर्णय मागे घेतला जाणार नाही. त्यांन


text:
उमटले मनी … : तो आणि....ती (भाग १)
छायाचित्रसौजन्य - निखिल देशपांडे
ती...विमानतळावर प्रतीक्षाकक्षामध्ये अगदी पहिल्याच रांगेत समोरच्या खुर्चीवर बसलेली. एक पर्स आणि पाठीवरच्या लॅपटॉप बॅगेव्यतिरिक्त इतर सर्व सामान बॅगेज काउंटरवर जमा करून आता कुठे ती निवांत झाली होती. भौतिक हालचाली आता कमी होत्या पण मन ?... मनात अजूनही शांतता नव्हती.
तिच्या आसपास बऱ्याच खुर्च्या रिकाम्या होत्या. पण लोकांची बरीच वर्दळ तिच्या आसपास सुरु होती.कदाचित बाजूच्याच टर्मिनल वरून रवाना होणाऱ्या विमानाची वेळ आता झाली होती. कोणी आपले सामान सांभाळत धावतपळत होते तर कोणी त्याही परिस्थितीत आपल्या मागचा कुटुंबाचा लवाजमा सांभाळत आरामात तिकीटतपासणी डेस्क पर्यंत पोहोचण्याच्या प्रयत्नात होते. हवाईसुंदरी टापटीप गणवेषांत लगबगीने विमानफाटकाच्या दिशेने ये जा करत होत्या. किंचित पडद्याआडून दिसणाऱ्या काचेच्या खिडक्यांतून डोकावणारा सूर्यप्रकाश बाहेर पहाटेची वेळ ओसरल्याची वर्दी देत होता. ती बसली होती त्या जागी AC चा गारवा चांगलाच जाणवत होता त्यामुळे तिला थंडी देखील वाजत असावी... पण ती तसेच आपले दोन्ही हात एकमेकांमध्ये घट्ट बांधून तिथेच बसून होती. तिच्या समोरच्या खुर्च्यांवर कित्येक आले आणि कित्येक गेले पण तिचे मात्र या सर्वांकडे भानच नव्हते.
ती... दंग होती कुणाची तरी वाट पाहण्यात. सभोवताली इतक्या हालचाली सुरु असल्या तरी तिचे डोळे लागले होते ते फक्त दरवाजाकडे...तिथून येणाऱ्या प्रत्येकाला ती न्याहाळत होती...आणि तिचे कान रोखून होते फक्त मोबाईच्या रिंगच्या दिशेने. आतापर्यंत बरेचदा तो फोनदेखील वाजला होता पण तिला हवा तो संवाद मात्र अजूनपर्यंत घडला नव्हता...ज्याची प्रतीक्षा होती तो त्या दरवाजापाशी दिसत नव्हता... त्यामुळे क्षणाक्षणाला तिची अस्वस्थता वाढत होती. १० मिनिट...२० मिनिट असा जवळजवळ तासभर उलटून गेला पण तरी नशीब साथ देईना. शेवटी पंचेंद्रियांपैकी या दोन इंद्रियांवर विश्वास ठेवून तिचे मन मात्र आता स्वच्छंदपणे भिरभिरू लागले...जुन्या आठवणींत...काही कालपरवाच घडलेल्या तर काही पार वर्षांपूर्वीच्या.नकळतच एखादी निरर्थक शंकेची पालदेखील मध्येच चुकचुकली होती. ज्याचा आवाज ऐकण्यासाठी ती आतापर्यंत आतुर होती... ज्याला पाहण्यासाठी ती इतकी उत्सुक होती तो चेहरा आता तिला दिसत होता तिच्याच मनातल्या आठवणींच्या झरोक्यांमध्ये.
ती आणि तो... दोघे एकाच शाळेत लहानाचे मोठे झाले. कॉलेजदेखील एकच... पण तरी म्हणावा तितका संपर्क कधी आलाच नव्हता. ती स्वभावाने शांत असली तरी अतिशय कार्यक्षम. सतत या ना त्या उपक्रमांत सहभागी असायची...त्यामुळे तिचा मित्रमैत्रिणींचा गोतावळा खूप मोठा होता. एका विशिष्ट ठिकाणी तिचे सापडणे म्हणजे अशक्यच. निर्वी जितकी अस्थिर सार्थक तितकाच स्थिर. उद्या काय करायचे याचा संपूर्ण आराखडा त्याच्याकडे नेहमीच तयार असायचा. अभ्यासातही तो अव्वल त्यामुळे अभ्यासात साधारण असलेली ती त्याच्यापासून दूरच असायची. कधीतरी एखादी भेट व्हायची आणि तीदेखील एखाद्या गृहपाठाच्या वहीच्या देवाणघेवाणीनंतर समाप्त होई. तिच्यासाठी तो नेहमीच फक्त एक चांगला मित्र... खूप हुशार, खूप मेहनती आणि चांगल्या स्वभावाचा. तिच्या मैत्रीच्या भल्या मोठया पुष्पगुच्छातील तो ही एक गुलाब होता. पण तो...तो मात्र एका वेगळ्याच नावेत तरंगत होता. अभ्यासाव्यतिरिक्त कशातच रुची नसलेल्या त्याच्या जीवनातील ती म्हणजे एकमेव फूल. पण अस्पष्टशा आकर्षणाव्यतिरिक्त इतर कोणतेच भाव तेव्हा अस्तित्वात नव्हते आणि ती न सुरु झालेली कहाणी तिथेच विरली. काळ असाच लोटला. दोघे आपापल्या इयत्तेत वर चढत गेले. पुढे तो शिकण्यासाठी अमेरिकेत निघून गेला. ती मात्र एका नावाजलेल्या कंपनीत कमला लागली आणि तिथेच आनंदात राहिली. नव्या देशात पाऊल ठेवले आणि नकळत ई-मेल आणि पुढे चॅटिंग च्या माध्यमातून ती अधुरी राहिलेली कहाणी पुन्हा सुरु झाली. तो तिला रोज त्या नव्या देशाची सैर करवायचा आणि ती तिच्या नोकरीनंतरच्या नव्या जगाच्या गंमतीजंमती शेअर करायची. या गंमतीजंमती पुढे त्यांच्या दोघांच्याही आयुष्याचा एक अविभाज्य भाग बनला. पुढे आनंदासोबतच दुःखाचीही देवाणघेवाण सुरु झाली. ती तिच्या स्वप्नांबद्दल अग


text:
्या:
व्यक्ती, स्थान, घोषणा, लोक, हेतू,
मिशन, संदेश, सेवा, कार्यशैली अथवा पद्धत, माध्यम.
प्रे.कृत्ये 7:17–36
'मग देवाने अब्राहामाला जे अभिवचन दिले होते ते पूर्ण होण्याचा समय जसजसा जवळ आला तसतसे ते लोक मिसर देशांत 'वाढून संख्येने पुष्कल झाले. 18 योसेफाची माहिती नसलेला असा दुसरा राजा मिसर देशाच्या गादीवर बसेपर्यंत' असे चालले. 19 तो राजा आपल्या 'लोकांबरोबर कपटाने वागला' आणि त्यांची बाळके 'जयू' नयेत म्हणून ती बाहेर टाकून देण्यास त्याने त्यांस भाग पाडले; असे त्याने आपल्या पूर्वजांस 'छलले.' 20 ह्याच काळांत मोशेचा जन्म झाला. तो देवाच्या दृष्टीने 'अतिशय सुंदर' होता; त्याचे पालनपोषण 'तीन महिनेपर्यंत' त्याच्या बापाच्या घरी झाले; 21 मग त्याला बाहेर टाकून देण्यांत आले असता 'फारोच्या कन्येने त्याला घेऊन आपला पुत्र म्हणून' त्याचे संगोपन केले. 22 मोशेला मिसरी लोकांच्या सर्व विद्यांचे शिक्षण मिळाले आणि तो भाषणांत व कृतींत पराक्रमी होता. 23 मग तो जवळजवळ चालीस वर्षाचा झाला तेव्हा 'आपले बांधव म्हणजे इखालाचे संतान' ह्यांची भेट घ्यावी असे त्याच्या मनांत आले. 24 तेव्हा मोशेने त्यांतील कोणाएकावर अन्याय होत आहे असे पाहून त्या जाचलेल्या माणसाचा कैवार घेतला आणि 'मिस-याला मारून' त्याचा सूड उगविला. 25 तेव्हा देव त्याच्या हाताने त्याच्या बांधवांची सुटका करीत आहे हे त्यांस समजले असेल असे त्याला वाटले होते, पण ते त्यांस समजले नाही. 26 मग दुस-न्या दिवशी कोणी
भांडत असता तो त्यांच्यापूर्वे येऊन उभा राहिला व त्यांची समजूत घालण्याकरिता त्यांस म्हणाला, गृहस्थांनो तुम्ही भाजबंद आहा; एकमेकांवर अन्याय का करिता? 27 तेव्हा 'जो आपल्या शेजायावर अन्याय करीत होता तो' त्याला ढकलून देऊन म्हणाला, 'तुला आम्हांवर अधिकारी व न्यायाधीश कोणी केले? 28 काळ तू मिस-याला ठार मारिले तसे मलाहि मारवायास पाहतोस काय? 29 हे शब्द ऐकतांच मोशे पक्लून गेला आणि मिश्रान देशांत उपरी झाला;' तेशे त्याला दोन मुलगे झाले. 30 मग चाळीस वर्ष भरल्यावर सीनाय पर्वताच्या रानांत एक झुखपांतील अगिन्ज्वालेत एक देवदूत त्याच्या दृष्टीस पडला.' 31 हे दृश्य पाहून मोशेला आश्चर्य वाटले आणि ते काय आहे हे पाहण्याकरिता तो जवळ गेला; तेव्हा प्रभूची वाणी झाली की, 32 'मी तुझ्या पूर्वजांचा देव, अब्राहामाचा, इसहाकाचा व याकोबाचा देव आहे.' तेव्हा मोशे कंपित झाला व त्याला तिकडे पाहावयाचे धौर्य झाले नाही. 33 'कारण प्रभूने त्याला म्हटले, तू आपल्या पायांतले जोडे काढ; कारण की, ज्या जागेवर तू उभा आहेस ती पवित्र भूमि आहे. 34 मिसर देशांतल्या माझ्या लोकांची विपत्ती मी खरोखर पाहिली आहे, त्यांचे हुंदके मी ऐकले आहेत आणि त्यांस सोडवून घेण्यासाठी मी उतरलो आहे; तर आता चल, मी तुला मिसर देशाला पाठवितो.' 35 'तुला अधिकारी व न्यायाधीश कोणी केले,' असे म्हणून ज्या मोशेला त्यांनी शिक्षकारिले होते, त्यालाच, झुखपांत दर्शन झालेल्या देवदूताच्या हस्ते, देवाने अधिकारी व मुक्तिदाता म्हणून पाठविले. 36 'त्याने मिसर देशांत,' तांबडचा समुद्रांत व 'रानांत चाळीस वर्ष अहूत कृत्ये करून व चिन्हे दाखवून' त्या लोकांस बाहेर नेले.
3.2 परमेश्वराद्वारे देण्यात आलेल्या दृष्टांताची सुरुवात करण्याची व तो कार्यान्वित करण्याची एक नेमलेली वेळ असते
प्रे.कृत्ये 7:17, 20
17 मग देवाने अब्राहामाला जे अभिवचन दिले होते ते पूर्ण होण्याचा समय जस्सास जवळ आला तसतसे ते लोक मिसर देशांत 'वादून संख्येने पुष्कल झाले. 20 ह्याच काळांत मोशेचा जन्म झाला. तो देवाच्या दृष्टीने
'अतिशय सुंदर' होता; त्याचे पालनपोषण 'तीन महिनेपर्यंत' त्याच्या बापाच्या घरी झाले.
'क्रोनोस' 'Chronos' — कालवधी, काही दिवस.
'कैरोस' 'Kairos' — "वेळची पूर्णता", पृथ्वीवरील एक अवस्था आहे. "वेळच्या पूर्णतेचा" संबंध काही गोष्टीच्या एकत्र होण्याशी आहे — बाहेरील व आतील दोन्ही.
बाह्य कारणांत खालील गोष्टींचा समावेश आहे:
- लोक
- स्थान
- दृष्टांतांचे वहन करणाया सभोवतालच्या गोष्टी
परमेश्वरास हच्छ कारणांस एकत्र करवयाचे आहे, यासाठी की त्याचा हेतू पूर्ण व्हावा.
आंतरिक कारणांत जीवनाशी संबंधित परिस्थिती, दृष्टां


text:
ाम उद्योगांही शहरात प्रगतीवर आहे. तसेच येवला तालुक्यातील पेठणीसाठीसुद्धा जिल्हा राज्यात तसेच देशात प्रसिद्ध आहे.
क्षेत्र व व्यवस्थापकीय विभाग:
जिल्ह्याचे एकूण क्षेत्र 15,530.00 चौरस कि.मी. असून क्षेत्राच्या तुलनेत नाशिक जिल्हा महाराष्ट्र तिस-या क्रमांकावर आहे. हे क्षेत्र राज्याच्या एकूण क्षेत्राच्या 5.04 टक्के आहे. जिल्ह्यातील एकूण 1,919 खेडी, नाशिक, पेट, डिंडोरी, सुरगाणा, कठवण, बागलाण, मालेगांव, चांदवड, नांदगाव, येवला, निफाड, सिन्हर, इगतपुरी, देवव्या व ज्यंबक या 15 तालुके अर्थात विकास गटात सामावलेली आहेत. जिल्ह्यात दोन महानगरपालिका, एक कटकमंडल, 9 नगरपरिषदा, 6 नगरपंचायती आणि 1382 ग्रामपंचायती आहेत.
पूर्वी प्रशासकीय ह्ष्ट्या नाशिक जिल्ह्याचा काही भाग अहमदनगर व काही भाग खानदेश जिल्ह्यात होता. 1862 मध्ये नाशिक हा स्वतंत्र जिल्हा करण्यात आला. 1960 मध्ये राज्य पुनरचनेने मुंबई राज्यात समाविष्ट असलेला हा जिल्हा 1960 मध्ये ही महाराष्ट्र राज्याच्या एक जिल्हा म्हणून मुंबई महसूल विभागातच होता. दिनांक 20 फेब्रुवारी 1981 पासून नाशिक, धुळे, जळगांव, आणि अहमदनगर हे चार जिल्हे असलेला स्वतंत्र नाशिक महसूल विभाग अस्तित्वात आला. त्या जिल्ह्यात नंतर धुळे जिल्ह्यातून नंदुबार जिल्हा वेगवा केल्याने सध्या नाशिक विभागात 5 जिल्हे आहेत.
जिल्ह्यातील 15 तालुके हे पूर्वी चार महसूल विभागात विभागलेले होते. ते आता नऊ उपविभागात विभागले असून सदरचे नऊ उपविभाग घडील्याप्रमाणे आहेत. नाशिक, ईगतपुरी- त्रंबक, दिंडोरी-पेठ, निफाड- सिरर, येवला-नादगाव, मालेगाव, कळवण-सुरगाणा, बागलाण, चांदवड-देववा.
जिल्ह्याचे मुख्यालय नाशिक येथे असून, नाशिक येथेच महसूल विभागाचे मुख्यालय सन 1982 पासून कार्यान्वित आहे. राज्यात्मा मुंबई या राजधानीच्या शहरापासून नाशिक 188 कि.मी. अंतरावर आहे. जिल्ह्यात एकूण भौगोलिक क्षेत्राच्या संदर्भात निर्माणात्या तालुक्यांनी व्यापलेल्या क्षेत्रात विचार केला असता 12 टक्के क्षेत्र असलेला मालेगाव तालुका सर्वात मोठा तर पेठ तालुक्याचे क्षेत्र सर्वात कमी 3.75 टक्के आहे. देववा हा दुसऱ्या क्रमांकाचा लहान (3.73 टक्के) तालुका आहे. राहिलेल्या 12 तालुक्यांनी प्रत्येकी 5 ते 9 टक्के या दरम्यान क्षेत्र व्यापलेले आहे.
भौगोलिक वैशिष्ट्ये:
जिल्ह्याचा काही भाग गिरणा (तापीखोरे) तर काही भाग गोदावरी नदीच्या खो-यात आहे. उर्वरित थोडा भाग, दमणगंगा या पश्चिम वाहिनी नदीच्या खो-यात येतो. नांदगाव, कळवण, बागलाण या तालुक्याचा उत्तर व ईशान्य भाग गिरणा व तित्या उपनद्यांच्या खो-यामये आहे. नाशिक व निफाड हे तालुके गोदावरी नदीच्या परिसरात वसलेले आहेत. जिल्ह्याचा उर्वरित भाग वेतरणा व दारणा नद्यांच्या खो-यात आहे हा साधारणतः ईगतपुरी तालुक्याचा भाग येतो.
उत्तर-दक्षिण पसरलेल्या सहाद्री पर्वतांच्या रंगानी जिल्ह्याचा पश्चिम भाग व्यापला असून, ईगतपुरी, पेठ व सुरगाणा हे तालुके पूर्णतः आणि कळवण, नाशिक, त्रंबक व बागलाण या तालुक्यांचा पश्चिम भाग यात समाविष्ट आहे. सहाद्री पर्वतांच्या पूर्वेकडे सेलबारी या टेकडीने नाशिक व धुळे जिल्ह्यांची सरहड निर्धित केली आहे.
गोदावरी व गिरणा या नाशिक जिल्ह्याच्या दोन मुख्य नद्या असून, या व्यतिरिक्त वैतरणा, मोसम, दारणा, मन्याड आणि कादवा या महत्त्वाच्या नद्या आहेत. या नद्यांमुळे त्यांच्या खो-यातील प्रदेश अत्यंत सुपीक झाला आहे.
हवामान:
जिल्ह्यात मार्चच्या मध्यापासून जूनच्या पूर्वांधापर्यंत उन्हाळ्या असतो. उन्हाळ्यात हवामान सामान्यतः उष्ण असून, तापमान 38 ते 42 सेल्सिअस पर्यंत असते. तथापि, जिल्ह्यात उत्तर भागात, बागलाण, देववा, मालेगाव, नांदगाव इत्यादी तालुक्यात ते 44 अंश सेल्सिअस पर्यंत जाते. जून महिन्याच्या मध्यापासून पावसास सुरुवात होऊन ऑक्टोबरच्या मध्यात पावसाचा संपतो. सर्वसाधारण नोव्हेंबर ते फेब्रुवारी या कालात ठंडी असते. जिल्ह्यात थंडीच्या दिवसांत काही वेळा किमान तापमान 8 ते 9 अंश सेल्सिअसपर्यंत खाली येते.
पाउस
जिल्ह्याच्या सर्व भागात सारखा पाउस पडत नाही. जिल्ह्याच्या पश्चिम भागातील इगलतपुरी, झंबक, सुरगाणा आणि पेट तालुक्यात सरासरी 2080 मि.मी. पर्यंत पाउस पडतो. त्यातून येवला, सिंध्र निफाड, चांदवड, नांदगाव या भागात पावसाचे


text:
२४ | १२ | १२ | ० | ० | ० | ० | ० |
| १४ | भिवापूर | ० | ० | ० | ० | ० | ० | ० | ० |
| जिल्हा एकूण | ५८१ | ११२ | ८६० | ५१ | २० | ० | ४५ | ० | ० |
| अ.क्र. | तालुका | मसूर | वाटणा | लाख | वाळ |
|-------|-----------|--------|--------|-------|------|
| | | पिकां-खालील क्षेत्र | आोळिताचे क्षेत्र | पिकां-खालील क्षेत्र | आोळिताचे क्षेत्र | पिकां-खालील क्षेत्र | आोळिताचे क्षेत्र | पिकां-खालील क्षेत्र | आोळिताचे क्षेत्र |
| (१) | (२) | (३) | (४) | (५) | (६) | (७) | (८) | (९) | (१०) |
| १ | नरखेड | ० | ० | ४२ | ४२ | ० | ० | २२ | ० |
| २ | काटोल | ० | ० | २८ | ० | ० | ० | ८८ | ० |
| ३ | कल्लमेश्वर | ० | ० | ० | ० | ० | ० | ८८ | ० |
| ४ | सावनेर | ० | ० | १७ | १७ | ० | ० | २० | ० |
| ५ | पारशिवनी | ० | ० | १९ | ० | ० | ० | ५६ | ० |
| ६ | रामटेक | ० | ० | ४५ | ० | ० | ० | ५५ | ० |
| ७ | मोदा | ० | ० | १७८ | १७८ | ७२ | ६६ | २० | २० |
| ८ | कामडी | ० | ० | ० | ० | ० | ० | ० | ० |
| ९ | नागपूर (ग्रा) | ० | ० | ० | ० | ० | ० | ० | ० |
| १० | नागपूर (शा) | ० | ० | ० | ० | ० | ० | ० | ० |
| ११ | हिंगणा | ० | ० | ० | ० | ० | ० | ० | ० |
| १२ | उमरेड | ७ | ० | ३६ | ५ | १३ | ० | १ | १ |
| १३ | कुही | १६ | ० | ६२ | ५१ | ६२ | ० | ० | ० |
| १४ | भिवापूर | ७० | ० | ४० | ४० | ११० | ० | ० | ० |
| जिल्हा एकूण | ९५ | ० | ४६८ | ३४२ | ३५२ | ६६ | ३४६ | २१ |
(६१)
| अ.क्र. | तालुका | चवली | इतर कडधान्ये | एकूण कडधान्ये | एकूण अन्नधान्ये |
|-------|-----------|--------|---------------|----------------|----------------|
| | | पिकां-खालील क्षेत्र | ओलिताचे क्षेत्र | पिकां-खालील क्षेत्र | ओलिताचे क्षेत्र | पिकां-खालील क्षेत्र | ओलिताचे क्षेत्र | पिकां-खालील क्षेत्र | ओलिताचे क्षेत्र |
| 1 | नरखेड | 11 | 0 | 96 | 0 | 1862 | 8112 | 16535 | 10090 |
| 2 | काटोल | 46 | 0 | 173 | 0 | 6812 | 8279 | 133681 | 8087 |
| 3 | कल्थमश्वर| 56 | 0 | 0 | 0 | 2220 | 732 | 5897 | 3087 |
| 4 | सावनेर | 5 | 0 | 81 | 0 | 2311 | 1618 | 11196 | 3932 |
| 5 | पारशिवनी| 26 | 0 | 0 | 0 | 6474 | 355 | 31232 | 12280 |
| 6 | रामटेक | 55 | 0 | 0 | 0 | 3353 | 0 | 81316 | 38223 |
| 7 | मोदा | 74 | 0 | 168 | 0 | 10628 | 7878 | 76880 | 72635 |
| 8 | काममी | 0 | 0 | 0 | 0 | 11286 | 6128 | 29030 | 23768 |
| 9 | नागपूर (ग्राम) | 20 | 0 | 80 | 0 | 8794 | 1676 | 6902 | 3782 |
| 10 | नागपूर (शहर) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 11 | हिंगणा | 73 | 0 | 0 | 0 | 6539 | 178 | 938 | 2696 |
| 12 | उमरेड | 37 | 0 | 0 | 0 | 2270 | 2373 | 15166 | 7853 |
| 13 | कुही | 26 | 0 | 80 | 0 | 10526 | 5272 | 26542 | 87895 |
| 14 | भिवापूर | 0 | 0 | 120 | 0 | 2439 | 2936 | 16332 | 9061 |
| | जिल्हा एकूण | 431 | 0 | 668 | 0 | 100200 | 36806 | 296606 | 213600 |
| अ.क्र. | तालुका | उस | मिरची | लसून | इतर मसाल्याचे पदार्थ |
|-------|-----------|------|--------|-------|---------------------|
| | | (५१) | (६०) | (६१) | (६२) |
| | | (६३) | (६४) | (६५) | (६६) |
| १ | नरखेड | ० | ० | १९२ | १६५ |
| २ | काटोल | ६ | ६ | १७३ | १२१ |
| ३ | कल्थमशवर| १२ | ० | १३० | १३० |
| ४ | सावनेर | १८९ | ८७९ | १०४ | १०४ |
| ५ | पारशिवनी| ५ | ० | २३४ | २३४ |
| ६ | रामटेक | ० | ० | ७५० | ७५० |
| ७ | मोदा | २१९ | १८० | २८१० | २८५६ |
| ८ | काममी | ३३३ | ३३३ | २९४ | २९४ |
| ९ | नागपूर (ग्राम) | ४६ | ४६ | २५५ | १०१ |
| १० | नागपूर (शहर) | ० | ० | ० | ० |
| ११ | हिंगणा | ११ | ७ | २६ | ० |
| १२ | उमरेड | १६८ | १६८ | ९९२ | ७९६ |
| १३ | कुडी | ८५४ | ८५४ | २२०२ | २२२२ |
| १४ | भिवापूर | ४३ | २० |


text:
ठळक घटना आणि घडामोडी
जन्म
 एप्रिल २८ - एडवर्ड चौथा, ईंग्लंडचा राजा.
 जुलै ३ - गो-त्सुचिमिकाडो, जपानी सम्राट.
मृत्यू
 अहमद शाह पहिला, गुजरातचा सुलतान.
इ.स. १४४२
इ.स.च्या १४४० च्या दशकातील वर्षे
इ.स.च्या १५ व्या शतकातील वर्षे
इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे


I experienced a rather different yet pleasant experience on the evening of 20th December 2011. It was like a journey back in time. Not very far from my house in Pune, there is an institution run by the central Government, called as 'Film and Television Institute of India'. I had some close contact with this institute many years back. I used to teach Electronics to the students of the sound engineering department here for 2 or 3 years. The campus of this institute therefor was not very new to me. I had received an invitation to attend a function in the institute and had gone there. Since this institute campus, until 1955, were the main studios of the erstwhile 'Prabhat Film Company', a famous landmark for Pune, it was natural that a visit to the campus, meant a trip to the past. To add somewhat reality to this trip to past, full credit must be given certainly to the Film Institute for retaining and cherishing the old Prabhat Look of the campus. The old heritage buildings on both sides of the main street in this campus have been carefully preserved and immaculately maintained. It was no wonder therefore, that this trip to the campus, took me sixty years back in time. When I was a kid, there was nothing but barren land between our house and the campus of this Institute. It was easily possible on many occasions to observe the outdoor film shooting going on in the campus from the terrace of our house. Sometimes we would be allowed in the campus to watch, if any famous director or person was working there. I still remember having watched one of the great litterateur of yesteryear's, Acharya Atre, directing a film here. काल संध्याकाळी (20 डिसेंबर 2011) एक निराळ्या पण थोड्याशा रम्य अशा अनुभवाला सामोरे जावे लागले. गतकालामध्ये प्रवास करून यावा असेही थोडे वाटले खरे! माझ्या घराजवळच भारत सरकार चालवत असलेली 'फिल्म ऍन्ड टेलेव्हिजन इन्स्टिट्यूट ऑफ इंडिया' ही संस्था आहे. या संस्थेशी तसा माझा जवळचा संबंध एके काळी होता. मी या संस्थेच्या ध्वनी अभियांत्रिकी विभागात हंगामी प्राध्यापक म्हणून 2 किंवा 3 वर्षे इलेक्ट्रॉनिक्स हा विषय, या विषयाच्या पदविका विद्यार्थ्यांना शिकवत असे. त्यामुळे या संस्थेचे आवार तसे मला नवीन होते असे नाही. तरीही आलेल्या एका निमंत्रणामुळे या संस्थेत जाण्याचा योग आला व थोडा गतकालात शिरलो. फिल्म इन्स्टिट्यूटचे हे आवार म्हणजे 1955 सालापर्यंत पुण्याचे एक भूषण मानणार्या प्रभात फिल्म कंपनीच्या स्टुडियोचे आवार होते. इतकी वर्षे ही सरकारी संस्था येथे आहे पण या संस्थेच्या पदाधिकार्यांचे कौतुकच केले पाहिजे की या आवाराला असलेला प्रभात लूक त्यांनी एक वारसा म्हणून जपला आहे. या आवाराच्या मध्यभागी असलेल्या मुख्य रस्त्याच्या दोन्ही बाजूंच्या इमारती, जशाच्या तशा जपल्या गेल्या आहेत. फिल्म इन्स्टिट्यूटमधे शिरले की साठ सत्तर वर्षाचा काल मागेच पडल्यासारखा वाटतो. मी लहान असताना प्रभातचे हे आवार व माझे घर यामध्ये फक्त एक माळरान होते. त्यामुळे आमच्या घराच्या गच्चीमधून आऊटडोअर शूटींग चालू असले तर दिसत असे. कोणी प्रसिद्ध व्यक्ती स्टुडिओमध्ये चित्रीकरण करत असली तरी ते बघायला जाण्याची संधी मिळत असे. आचार्य अत्र्यांना एका चित्रपटाचे शूटींग करताना मी येथे बघितले होते.
प्रभात फिल्म कंपनीच्या आद्य संचालकांपैकी एक असलेले विष्णूपंत दामले, यांना मी कधी बघितल्याचे काही मला आठवत नाही. पण त्यांच्या कुटुंबियांशी मात्र माझा बराच जवळचा संबंध होता. माझ्या एक आत्याबाई या दामले कुटुंबाच्या घरात भाड्याने बरीच वर्षे रहात असत. त्यामुळे दामल्यांच्या घरात माझे बरेच जाणे येणे असे. विष्णूपंत दामल्यांचे धाकटे चिरंजीव माझे मित्र होते व अजून आहेत, तर सर्वात मोठ्या चिरंजीवांशी, रोटरी किंवा इतर काही संस्था यांच्यामुळे बराच घनिष्ठ संबंध आला. या सगळ्या कारणांमुळे, दामले कुटुंबीयांबद्दल माझ्या मनात जिव्हाळा आहे व त्यामुळे या कुटुंबियांनी विष्णूपंत दामल्यांवर एक डॉक्यूमेंटरी चित्रपट बनवला असून त्याच्या पहिल्या शो ला येण्याचे निमंत्रण मला पाठवल्यावर मी नाही म्हणणे शक्यच नव्हते व म्हणूनच मी फिल्म इन्स्टिट्यूटमधे गेलो होतो.
1 तासभर चालणार्या या डॉक्युमेंटरी चित्रपटाचा विषय आहे विष्णुपंत दामले व प्रभात फिल्म कंपनी! पण तो चित्रपट बघताना मला तर परत एकदा प्रभात समयच उगवल्यासारखे वाटत राहिले. रायगड जिल्ह्यातल्या पेण सारख्या आडगावी जन्माला आलेल्या विष्णुपंतांनी किती जिद्दीने व परिश्रमाने चित्रपट बनवण्याचे सर्व तंत्र शिकून घेतले व 11 एकरांच्या प्लॉटवर प्रभात फिल्म नगरी कशी उभारली याचा प्रवास मोठा हृदयंगम वाटला. त्यांच्याजवळ जे संचालकीय कौशल्य होते त्यामुळेच ही संस्था त्यांना भरभराटीस आणला आली. वयाच्या पन्नाशीत झालेल्या त्यांच्या अकाली मृत्यूमुळे प्रभात कंपनीचे तर भरून न येणारे नुकसान झालेच पण त्या बरोबर पुण्याचे आणि महाराष्ट्राचेही नुकसान झाले.
हा सर्व इतिहास या डॉक्युमेंटरी चित्रपटात मोठ्या सुंदरतेने चित्रित केला आहे. विसाव्या शतकाच्या पूर्वार्धात हा चित्रपट सहजतेने आपल्याला फिरवून आणतो आहे.
विष्णूपंत दामल्यांच्या तिसर्या पिढीने हा चित्रपट निर्माण


text:
जनमेजय हा महाभारतातील अर्जुनाचा नातू, परीक्षित राजाचा मुलगा होता. जनमेजयाने उत्तंक ऋषींच्या मदतीने सर्पसंहार यज्ञ केला होता. पिता परीक्षितच्या मृत्यूचा बदला घेण्यासाठी त्याने हा यज्ञ केला होता.
महाभारतातील व्यक्तिरेखा
कुरु कुळ


text:
हिल्डीच,अँड्रु
ऑस्ट्रेलियाचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू
ऑस्ट्रेलियाचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू
पुरुष चरित्रलेख