सेवा हाच धर्म बोधकथा क्रमांक 2 Bodhkatha 2
सेवा हाच धर्म Bodhkatha ही बोधकथा स्वामी विवेकानंद यांच्या जीवनातील एक सत्य घटना आहे.
स्वामी विवेकानंद यांची ख्याती जगभर पसरली होती.एकदा एका पत्रकाराने स्वामी विवेकानंदांची कीर्ती ऐकल्यानंतर त्यांना भेटून त्यांच्याकडून चार ज्ञानाच्या गोष्टी शिकाव्यात अशी तीव्र इच्छा व्यक्त केली. त्या पत्रकाराचे दोन मित्र त्याला भेटावयास आले आणि बोलता बोलता स्वामी विवेकानंदांचा उल्लेख निघाला.तिघांनी विवेकानंदांना भेटायला जाण्याचे ठरवले.तिघेही मिळून स्वामीजींकडे गेले.
स्वामी विवेकानंदांनी त्या तिघांची ही अतिशय आस्थेने विचारपूस केली. यादरम्यान स्वामीजींना असे कळाले की तिघेही पंजाब प्रांतात राहणारे आहेत.त्या काळात पंजाबात दुष्काळ पडलेला होता.त्यांनी त्या संदर्भात चर्चा केली. दुष्काळग्रस्तांसाठी चाललेल्या मदत कार्याची माहिती घेतली.त्यानंतर शैक्षणिक, नैतिक आणि सामाजिक बाबींवर चर्चा केली.
बराच वेळ झाल्यानंतर तिघेही निघाले. पत्रकार महाशय स्वामी विवेकानंदांना म्हणाले," स्वामीजी, आम्ही तुमच्याकडे धार्मिक उपदेश मिळेल या उद्देशाने आलो होतो. पण तुम्ही मात्र सामान्य अशा बाबींवरच चर्चा केली. आम्हाला यातून ज्ञानवर्धक असे काहीच मिळाले नाही."
ते पत्रकार असे बोलल्यानंतर स्वामीजींनी त्यांना अतिशय मार्मिक भाषेत उत्तर दिले. स्वामीजी म्हणाले,"मित्रवर्य, जोपर्यंत या देशांमध्ये एक जरी मूल उपाशी राहिले तर धर्माची चर्चा करण्यापेक्षा त्याची भूक कशी भागवता येईल हे पाहणे जास्त महत्त्वाचे आहे. ज्याचे पोट भरलेले नाही त्याला धर्माचा उपदेश देण्यापेक्षा त्याच्या हातात भाकरी देणे जास्त महत्त्वाचे आहे. रिकाम्या पोटी तत्त्वज्ञानाचा उपदेश काहीच उपयोगाचा नाही.
तात्पर्य:- "ज्याचे पोट भरलेले नाही;त्याला धर्माचा उपदेश देण्यापेक्षा त्याच्या पोटाला अन्न देणे हे महत्त्वाचे आहे. रिकाम्या पोटी कोणत्याही तत्त्वज्ञानाचा उपदेश उपयोगाचा नसतो."


पुणे- मुंबई हायकोर्टाने दिलेल्या मुदतीत ५० काेटी रुपये जमा न केल्याने बांधकाम व्यावसायिक डी.एस.कुलकर्णी यांना अटक करण्याचा पाेलिसांचा मार्ग माेकळा झाला हाेता. मात्र, डीएसके यांनी अटकपूर्व जामीन मिळावा म्हणून सर्वाेच्च न्यायालयात धाव घेतली. कोर्टाने अापल्याला अटकपूर्व जामीन मंजूर केला असून १९ जानेवारीपर्यंत ५० काेटी रुपये भरण्यास मुदतवाढ दिल्याचा दावाकुलकर्णी यांनी केला.
सुप्रीम कोर्टाच्या मुदतीत सर्व रक्कम जमा करण्यात येईल. कोर्टाने अामचे म्हणणे ग्राह्य धरून मुदत वाढवून देत अामच्यावर विश्वास दाखवला अाहे. अाता सर्व गाेष्टी व्यवस्थित हाेतील व व्यवसाय नक्कीच पूर्वपदावर येईल, असा अाशावाद डी.एस.कुलकर्णी यांनी व्यक्त केला अाहे. दरम्यान, अार्थिक गुन्हे शाखेचे पाेलिस उपायुक्त सुधीर हिरमेठ यांनी अाम्हाला अद्याप सुप्रीम कोर्टाने डीएसकेंना पैसे भरण्यास मुदतवाढ दिल्याचा अादेश प्राप्त झाला नसल्याचे सांगितले.
Copyright © 2022-23 DB Corp ltd., All Rights Reserved
This website follows the DNPA Code of Ethics.


text:
पेशी शरीरात आली तर त्या विरुद्ध प्रतिपिंडे तयार होऊ लागतात.
कधी कधी या इम्युनिटीच्या संस्थेत चूक होते व स्वतःच्या शरीरातील पेशींना चुकून परकीय मानले जाते. अशा वेळी स्वतःच्या शरीरातील पेशींविरुद्ध प्रतिपिंडे तयार होऊ लागतात. याला 'ऑटो-इम्यून-डिसीज' असे नाव आहे. आतड्याच्या अस्तरातील स्नायूंच्या विरुद्ध ऑटो-इम्यून डिसीज अनेकदा होतो. त्यामुळे तेथील पेशी अकार्यक्षम होऊ लागतात. पोटावर पूर्वी केलेल्या शस्त्रक्रियेमुळे कधी कधी आतडी चिकटता व आतड्यात अन्न पुढे जाण्यासाठी नवे मार्ग तयार होऊ शकतात. अशा वेळी आतड्याच्या काही भागांतून अन्न पुढे जात नाही. तेथे जीवाणू वाढतात व आतड्याचा दाह होतो. याला ब्लाइंड लुप सिंड्रोम असे म्हणतात. यात झालेल्या जीवाणूंच्या वाढीमुळे सतत मळमळ जाणवत राहते. मळमळ होत राहणाऱ्या रुग्णाला पूर्वी पोटावर (आतड्यावर) शस्त्रक्रिया झाली होती का, ही चौकशी महत्त्वाची असते. लहान आतड्याच्या व पचनसंस्थेच्या वेगवेगळ्या आजारांत रुग्णाला होणाऱ्या त्रासात मळमळणे हा त्रास बहुसंख्य आजारात होऊ शकतो. स्वादुपिंडाचे कार्य नीट न झाल्याने पाचक रसांचा स्राव कमी पडतो, त्याचप्रमाणे ट्रॉपिकल स्प्रू या आजारात अन्नाचे पचन करणारे स्राव ः विकरे (एन्झाइम्स) कमी पडतात. ट्रॉलिमल स्प्रूमध्ये फोलिक ॲसिड या जीवनसत्त्वाचा चांगला फायदा होतो. अशा अपचनाच्या आजारांतदेखील रुग्णाला सतत मळमळ होत असते. आतड्याच्या इतर अनेक आजारांत मळमळ होते. कोणत्याही एका विशिष्ठ आजाराचे मळमळणे हे लक्षण नसते. आतड्याच्या अभ्रयावर पाणी साचू शकते. त्याला अनेक कारणे असू शकतात. (असायटिस). असे पाणी साचू लागले, की रुग्णाला मळमळू लागते. आतड्याला रक्ताचा पुरवठा पुरेसा न होणे हेदेखील मळमळण्याचे कारण असू शकते. यकृताच्या अनेक विकारांत असे घडू शकते. मळमळ होण्याची अनेक कारण लक्षात घेता, मळमळ टिकून राहिली तर सखोल तपासणीची आवश्‍यकता आहे. अनेक अन्नग्रंथींच्या स्रावातील दोषामुळे मळमळते. शिवाय मायग्रेन नावाच्या डोकेदुखीत मळमळ व उलटी येणे अनेकदा घडते. गर्भधारणेची शक्‍यता योग्य वयात नेहमीच मनात ठेवली पाहिजे.
Web Title: Dr. H v sirdesai article

config: mr


text: ताज्या घडामोडी


text:
Ajit Dada Met Me After Taking Oath As Deputy Chief Minister; Time Told By Sharad Pawar | उपमुख्यमंत्रीपदाची शपथ घेतल्यानंतर अजितदादा मला भेटले; शरद पवारांनी सांगितली माफीची वेळ | Lokmat.Com
अजित पवार यांच्याशी कुटुंबातील कोणी बोलल्याचे माहिती नाही. पण सर्वांचे एकच म्हणणे होते की अजितने घेतलेला निर्णय चुकीचा आहे. बैठकांना हजर असल्याच्या आमदारांच्या सह्या घेऊन तो राज्यपालांकडे गेला. काँग्रेसशी मतभेद झाल्याचा राग होता.
By ऑनलाइन लोकमत | Follow | Published: December 2, 2019 08:45 PM2019-12-02T20:45:32+5:30 | Updated: December 2, 2019 08:46 PM2019-12-02T20:46:50+5:30
मुंबई : विधानसभा निवडणुकीनंतर महाराष्ट्राने मोठा राजकीय भूकंप अनुभवला होता. राष्ट्रवादीचे नेते अजित पवार यांनी भाजपसोबत जात सकाळीच उपमुख्यमंत्रीपदाची शपथ घेतली होती. यावर शरद पवारांनी धक्कादायक खुलासे केले आहेत.
एबीपी माझाने आज शरद पवार यांची मुलाखत घेतली. यामध्ये पवार यांनी मोठे खुलासे केले. देवेंद्र फडणवीसांना वाटत होतो की आधी आमच्य़ाशी बोलावे. दिल्लीत जेव्हा भाजपा नेत्यांना भेटायचो तेव्हा ते सांगायचे की एकत्र येऊन काम केले पाहिजे. अजित पवारांनी मला विचारले, की फडणवीस बोलण्यासाठी बोलावत आहेत. त्याला मी सांगितले की बोलण्यात काय गैर आहे, जा. यानंतर अजितने देवेंद्र फडणवीस यांचे म्हणणे मला सांगण्याचा प्रयत्न केला. परंतू मी थोडे थांबण्यास सांगितले. भाजपाची मते जाणून घ्यायची होती. मी नंतर ऐकेन असे सांगितल्याचे पवार म्हणाले.
मात्र, त्यानंतर अजितने उपमुख्यमंत्री पदाची शपथ घेतली. यावेळी त्याच्यासोबत जे आमदार गेले होते त्यांना माझे नाव सांगून नेले असण्याची शक्यता आहे. इकडे शिवसेनेशी चर्चांनी वेग घेतला. संजय राऊतांनी स्पष्ट सांगितले की आम्ही सोबत यायला तयार आहोत. यानंतर काँग्रेससोबत बोललो. अजित पवार यांच्याशी कुटुंबातील कोणी बोलल्याचे माहिती नाही. पण सर्वांचे एकच म्हणणे होते की अजितने घेतलेला निर्णय चुकीचा आहे. बैठकांना हजर असल्याच्या आमदारांच्या सह्या घेऊन तो राज्यपालांकडे गेला. काँग्रेसशी मतभेद झाल्याचा राग होता. त्यातून हे सारे घडल्याचा खुलासा पवारांनी केला.
अजित पवारांनी जेव्हा बोलणे केले तेव्हा त्यांना आजचे आज शपथ घेणार असाल तर पाहू असे सांगण्यात आले. यामुळे अजितने घाईघाईत निर्णय घेतला. मी विश्रांती घेत होतो. सकाळी मला घरातूनच कोणाचातरी फोन आला तेव्हा समजले. याचाशी तडजोड न करता ही चूक मोडून काढायची असा निर्णय घेतल्याचे पवारांना सांगितले.
अजित पवार कधी भेटले?
महाराष्ट्रातील निर्णय अजित पवार घेतात. महाराष्ट्राला माझा यात सहभाग नव्हता या संदेश द्यायचा होता. पत्रकार परिषदेत मी भूमिका मांडली. यानंतर लोकांना विश्वास पटला. दुसऱ्या दिवशी अजित पवार सकाळी सहा वाजता मला भेटायला आले. चूक झाल्याची माफी मागितली. याची काय असेल ती शिक्षा भोगायला तयार आहे. मी त्याला तू अक्षम्य चूक केल्याचे सांगितले. तसेच किंमत मोजायला तू अपवाद नसल्याचेही सांगितले, असा गौप्यस्फोट शरद पवारांनी केला.
Web Title: Ajit Dada met me after taking oath as deputy chief minister; Time told by Sharad Pawar
Sharad PawarAjit PawarNCPBJPShiv SenaSanjay Rautmaharashtra vikas aghadiशरद पवारअजित पवारराष्ट्रवादी काँग्रेसभाजपाशिवसेनासंजय राऊतमहाराष्ट्र विकास आघाडी


text:
स्वातंत्र्यवीर सावरकर मंडळाच्या वतीने विजयादशमीनिमित्त घोराडेश्वर डोंगरावर वृक्षारोपण व शस्त्रपूजन | Pimpri Chinchwad Bulletin
Home Chinchwad स्वातंत्र्यवीर सावरकर मंडळाच्या वतीने विजयादशमीनिमित्त घोराडेश्वर डोंगरावर वृक्षारोपण व शस्त्रपूजन
निगडी, दि. २६ (पीसीबी) – 'दसरा' सिमोल्लंघन, शमीपुजन, शस्त्रपूजन व पाटीपूजन अश्या विविध अंगाने विजयादशमी साजरी केली जाते. या शुभदिनी शेतकरी व कारागीर आपली अवजारे, तर विद्यार्थी आपल्या पुस्तकांची पूजा करतात. ह्या सर्व पुजेमागचा उद्देश एकच की या सर्व पूजित वस्तू देवरूपी असतात आणि वर्षभर आपल्याला एखादे काम करण्यासाठी त्या मदत करतात. तर कुदळ, फावडे, टिकाव, कोयते हे आम्हा निसर्गसेवकांची अशीच महत्वाची शस्त्र व अवजारं. यांच्या सहाय्याने वर्षभर घोरावडेश्वर डोंगरावर निसर्गसेवा करणे शक्य होत असल्याने निसर्गसेवकांनी एकत्र येऊन घोरावडेश्वर डोंगरावर शस्त्रपूजा केली. सगळी अवजारे नीट स्वच्छ करून, त्यांना व्यवस्थित मांडून, सुंदर झेंडूच्या फुलांनी सजवले. एकमेकांना दसऱ्याच्या शुभेच्छा देऊन विजयादशमीच्या शुभ मुहूर्तावर पर्यावरणाचे संतुलन राखण्याच्या दृष्टीने आपापल्यापरीने प्रयत्न करू या असे आश्वासन दिले व प्रतिज्ञा घेतली.
विजयादशमी दसऱ्याच्या दिवशी आपण सर्वाना सोनं म्हणून आपट्याचे पान देऊन सोनं घ्या, सोन्यासारखे राहा असे म्हणतो. परंतु अशमंतक म्हणजे आपटा हा बहुगुणी वृक्ष असून त्याचे पान, खोड, फळ, मूळ सर्वच औषधी गुणधर्म असल्याने त्याला सोन्याची उपमा दिली गेली व त्यामुळेच त्याचे जतन करणे खूपच आवश्यक आहे.
दसऱ्याच्या दिवशी आपट्याचे झाड पूर्णपणे ओरबाडून, तोडून, मोडून बाजारामध्ये विकण्यासाठी आणले जाते. प्रत्येकाची श्रध्दा, परंपरा नुसार त्याची पाने सोनं म्हणून एकमेकांना दिली जातात. आपट्याचे महत्त्व जाणून त्याचे संवर्धन करण्यासाठी स्वातंत्रवीर सावरकर मंडळ निसर्गमित्र विभाग व राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ, पर्यावरण विभाग पिंपरी चिंचवड यांच्या मार्फत यावर्षी आवाहन करण्यात आले की एक तरी आपट्याचे झाड लावू या. पर्यावरणपूरक दसरा साजरा करू या.
या अभियानाची सुरुवात स्वातंत्र्यवीर सावरकर मंडळ, निसर्गमित्र विभाग निगडी पुणे तर्फे घोरवडेश्वर येथे बाल निसर्गसेवकांच्या हातून एक आपट्याचे रोप लावण्यात आले. त्याचबरोबर निसर्गसेवेकांच्या त्यांच्या अवजारांचे पूजन केले. या वेळी सकाळी घोरवडेश्वर येथे सकाळी ७.०० वा. लहानथोर ३० पेक्षा जास्त निसर्गसेवक उपस्थित होते.
सिद्धार्थ गौतम बुद्ध उद्यान, महात्मा फुले नगर चिंचवड येथे आपटा व आवळा अशी दोन रोपे लावण्यात आली. राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ शाखा चिंचवडगाव येथील गोखले पार्क व श्रद्धा गार्डन (बिल्डिंग -१९) येथे प्रत्येकी एक आपट्याचे रोप व श्रद्धा गार्डन येथे एक पिंपळाचे रोप लावण्यात आले. संत तुकाराम गटातर्फे पिंपळे गुरव, सह्याद्री कॉलनी येथे आपट्याची दोन रोपे लावली. तानाजी नगर, चिंचवड येथे एक रोप लावले.पाईट, रंदळ वाडी येथे श्री श्रीकांत मापारी यांनी शेतात आपटा व काटेसावर अशी दोन रोपे लावली. एव्हरेस्ट वीर श्री कृष्णा ढोकले यांनी घरी एक आपट्याचे रोप लावले. चिंचवड गटातर्फे पिंपरी स्मशानभूमीत आपटा -४ व ताम्हण, कवठ, बेहडा, कांचन, जांभूळ, कदंब, रिठा अशी एकूण १८ दुर्मिळ देशी रोपे पुढील २ते ३ दिवसात लावण्यात येणार आहेत. रोपे देऊन ठेवलेली आहेत.
Previous articleनोकरी करून पैसे आणण्याची मागणी करत विवाहितेला क्रूर वागणूक देणा-या सासरच्या चौघांवर गुन्हा

dataset: uonlp/CulturaX


text: ा; भौतिकशास्त्र, रसानशास्त्र व प्रगत गणिताचा अभ्यास करा. भारतातल्या दर्जेदार संस्थेतून पीएचडी प्राप्त करा. ईर्षेने संशोधनक्षेत्राशी जोडलेल्या स्वप्नांचा माग घ्या. जगाची कवाडे नक्कीच तुमच्यासाठी खुली होतील...


text:
ी ठिकाणीही कंदाची विक्री केली जाते. गावातील तरुणांनी संघटित करून शेतकरी बचत गटाची स्थापना केली आहे. त्यांना फूलशेतीकडे वळवत प्रयोगशील शेतीत उभे करण्याचा प्रयत्न केला आहे.
निशिगंधाची जोड
ग्लॅडीओलस फुलाला गुलछडीची (निशिगंध) जोड दिली आहे. गणेशखिंड येथून त्याचे ३०० कंद मिळाले होते. सन २१११-१२ मध्ये एक गुंठ्यात लागवड केली. फुलांच्या उत्पादनाबरोबर कंदांचे उत्पादन वाढविले. साधारणपणे दहा गुंठे क्षेत्रावर त्याची सद्यस्थितीत लागवड केली जाते. प्रतिकाडी दोन ते अडीच रुपये दर मिळतो. वार्षिक एक लाख ते सव्वा लाख रुपये उत्पन्न मिळते. कंदापासून वेगळे उत्पन्न मिळते. फुलांची विक्री सातारा येथे होते. महात्मा फुले कृषी विद्यापीठाच्या फुले रजनी सिंगल व सुहासिनी डबल या वाणांची लागवड होते.
तरुणांना शेतीतील नवीन माहिती मिळावी यासाठी चांगदेव यांनी पुढाकार घेत कर्नाटक, तामिळनाडू, केरळ आदी ठिकाणी शेतकरी सहली आयोजित केल्या. सपत्नीक इस्त्राइल, इजिप्त दौराही केला आहे. गावचे उपसरपंच असताना गावच्या पाणलोट विकास योजनेतून १३ शेततळी खोदली आहेत. त्यांच्यासह ग्रामस्थांच्या प्रयत्नांतून २५ एकर क्षेत्रावर वनीकरण झाले आहे.
कराड येथील यशंवतराव चव्हाण कृषी प्रदर्शनात २००५ व ०८ मध्ये ग्लॅडीओलस फुलास अनुक्रमे प्रथम व दुसरा क्रमांक. याच प्रदर्शनात २०१५ मध्ये गुलछडी फुलास दुसरा क्रमांक
सेवागिरी व अजिंक्यतारा फळ, फुले संस्थेचा शेतीनिष्ठ पुरस्कार
भारतीय कृषी संशोधन परिषदेतर्फे नवोन्मेषी कृषी सन्मान (२०१६) पुरस्कार
मार्गदर्शन व मदत
डॉ. राम खर्चे, महात्मा फुले कृषी विद्यापाठाचे डॅा. सुनील काटवटे, डॅा. गणेश कदम, जिल्ह परिषद कृषी विभागाचे प्रकाश पवार, मनरेगाचे उपायुक्त अजित पवार यांच्यासह बंधू संपतराव, गणपतराव, अंकुश मोरे तसेच कृषी पदवीधर मित्रांचे मार्गदर्शन चांगदेव यांना होते. पत्नी प्राथमिक शिक्षिका असून त्यांचीही शेतीत महत्त्वाची मदत होते. मुलगा सत्यम 'बीटेक' झाला अाहे. मुलगी तन्वी आठवी इयत्तेत पुणे येथे शिकत आहे. कुस्ती खेळात प्रावीण्य मिळावे, यासाठी पुणे येथील सह्याद्री कुस्ती संकुल येथे ती सरावानिमित्त राहते.
संपर्क- चांगदेव मोरे-_PHONE_
शिक्षण education शेती ऊस विभाग sections विषय topics कृषी विद्यापीठ agriculture university पुणे mate उत्पन्न महाराष्ट्र maharashtra म्हैसूर पुढाकार initiatives इजिप्त विकास पुरस्कार agriculture department
ग्लॅडिअोलस फुलांचे शेत
ग्लॅडीओलसचे कंद
ग्लॅडीओलसची या पद्धतीने मोळी तयार केली जाते.


text:
४० हजार थकबाकीदारांची वीज कट | पुढारी Top
Sat, Nov 17, 2018 10:03
होमपेज › Solapur › ४० हजार थकबाकीदारांची वीज कट
४० हजार थकबाकीदारांची वीज कट
महावितरणच्या बारामती परिमंडलातील वीज बिलांचे थकबाकीदार असलेल्या 47 हजार 438 घरगुती, वाणिज्यिक व औद्योगिक वीज ग्राहकांचा वीजपुरवठा या महिन्यात 'शून्य थकबाकी' मोहिमेत खंडित करण्यात आला आहे. यात सोलापूर जिल्ह्यातील 40 हजार ग्राहकांचा समावेश आहे. ही मोहीम सुट्टीच्या दिवशीही सुरू राहणार असल्याने 29 व 30 मार्चला महावितरणची वीज बिल भरणा केंद्रे सुरू ठेवण्यात येणार आहेत.
बारामती परिमंडलात वीज बिलांची थकबाकी वसूल करण्यासाठी 'शून्य थकबाकी'ची विशेष मोहीम सुरू आहे. या महिन्यात आतापर्यंत बारामती, सातारा व सोलापूर मंडलात 11 कोटी 12 लाख रुपयांच्या थकबाकीपोटी 47 हजार 438 वीज ग्राहकांचा वीजपुरवठा खंडित करण्यात आला आहे.
बारामती मंडलांतर्गत बारामती, इंदापूर, दौंड, शिरूर, पुरंदर व भोर तालुक्यांतील घरगुती, वाणिज्यिक व औद्योगिक अशा 3 हजार 189 थकबाकीदारांचा वीजपुरवठा 2 कोटी 16 लाख रुपयांच्या थकबाकीपोटी खंडित करण्यात आला आहे. सातारा मंडलातील 4 हजार 343 थकबाकीदारांचा वीजपुरवठा 85 लाखांच्या थकीत वीज बिलांमुळे खंडित करण्यात आला आहे. सोलापूर मंडलातील 39 हजार 906 थकबाकीदारांचा वीजपुरवठा 8 कोटी 11 लाखांच्या थकीत वीज बिलांमुळे खंडित करण्यात आला आहे.
या मोहिमेमुळे थकबाकी व चालू वीज बिलांचा वीज ग्राहकांना भरणा करता यावा म्हणून बारामती परिमंडलातील महावितरणची सर्व अधिकृत वीज बिले भरणा केंद्रे 29 व 30 मार्चला सुट्टीच्या दिवशी सुरू राहणार आहेत. वीज ग्राहकांकडे किती रक्‍कम थकीत आहे हे न पाहता वीजपुरवठा खंडित करण्यात येणार आहे. त्यामुळे वीजपुरवठा खंडित करण्याची कटू कारवाई टाळण्यासाठी थकीत वीज बिलांचा त्वरित भरणा करून सहकार्य करावे, असे आवाहन महावितरणने केले आहे. बारामती परिमंडलातील शहरांसह ग्रामीण भागात थकबाकीदार ग्राहकांच्या वीजजोडण्या खंडित करण्याचे व सुट्टीच्या दिवशीसुद्धा ही कारवाई आक्रमकपणे सुरू ठेवण्याचे निर्देश देण्यात आलेले आहेत. एप्रिल महिन्यातही थकबाकीदारांचा वीजपुरवठा खंडित करण्याची मोहीम सुरू राहणार असल्याचे महावितरणतर्फे सांगण्यात आले.


्या, हृदयशून्यतेच्या, क्रोर्याच्या , कितीतरी कहाण्या आहेत.
तात्या खोतांचे अत्याचार शेवटी लोकांना असह्य झाले. त्यांच्याविरुद्ध काही करण्याची कुणाचीही हिंमत नव्हती .शेवटी त्यांच्या छळाला बळी पडलेल्या दोन तीन रामोशांनी ती हिंमत दाखविली.काही कारणाने ते पेहलवान त्यांच्या गावी गेले होते.रामोशानी ती संधी बरोबर साधली. त्या दिवशी रात्री ते तात्यांच्या वाड्यावर चालून गेले.तुम्ही पाहिलेल्या सर्व घटना जशाच्या तशा त्या रात्री घडल्या .तात्यांचा निर्वंश झाला. त्या मारामारीमध्ये ते रामोशीही मृत्यू पावले.
तेव्हापासून दर अमावस्येला तुम्ही पाहिलेल्या सर्व घटना तिथे घडत असतात. आरोळ्या, किंकाळ्या, गावातील लोक ऐकतात.रात्री तो वाडा प्रकाशाने उजळून निघालेला असतो .अमावास्येच्या रात्री त्या बाजूला जाण्याची कुणीही हिम्मत करीत नाही .एरवीही तात्यांच्या कम्पाऊंडमध्ये जाण्याची कोणाचीही हिम्मत नाही .दुरुस्ती अभावी वाडा मोडकळीला आलेला आहे .पाऊस पाण्याने घराच्या भिंती कोसळल्या आहेत .वाड्याचे लाकूड सागवानी असूनही त्याची रया गेली आहे .घराभोवती रानगवत उगवले आहे .पालापाचोळा सर्वत्र पसरला आहे.
अमावास्येच्या रात्री कसे कोण जाणे परंतु हे सर्व चित्र पालटते. वाड्याला पूर्वीचे वैभव प्राप्त होते .त्या रात्री घडलेल्या घटना पुन्हा तिथे घडतात .दुसऱ्या दिवशी सकाळी सूर्योदयानंतर पडिक, दुर्लक्षित, वाड्याचे स्वरूप तिथे पुन्हा अस्तित्वात येते .
केव्हाना केव्हा तात्यांच्या घरची माणसे व ते मारेकरी पुढे गतीला जातीलच .
तेव्हा आणि तेव्हांच अमावस्येच्या रात्री होणारी ही सर्व पुनरावृत्ती थांबेल.
स्वाभाविकच ही सर्व हकिगत ऐकून राजेश व योगेश यांचे धाबे दणाणले.ते आपला रात्रीचा अनुभव आठवीत होते.त्यांना काही गोष्टी जरी अमानवी वाटत असल्या तरी त्यांचे झालेली आगत स्वागत, तात्यांचा मनमोकळा गप्पिष्ट स्वभाव, सुधाकरचे मुद्देसूद बोलणे ,त्यांच्या घरी घेतलेले जेवण,अंगणातील तुळशी वृंदावन, त्यापुढे घातलेली रांगोळी, तुळशी वृंदावना पुढे तेवत असलेले निरांजन,पाय रहाट, विहीर, दोण, त्यातील पाणी, हा सर्व भुताटकीचा खेळ होता हे मान्य करण्याला त्यांचे मन तयार होत नव्हते .
हा पोलीस काम टाळण्याचा तर प्रयत्न करीत नव्हता ?ड्यूटी ऑफिसर तर नवीनच आलेला असल्यामुळे ही सर्व कथा तो तोंड वासून ऐकत होता .शेवटी योगेश व राजेश यांनी त्या पोलिसांना एकदा तुम्ही त्या वाड्यावर चला प्रत्यक्ष घटना पाहा मग काय तो निर्णय घ्या असे सांगितले .
पोलिसही या दोघांबरोबर वाड्यावर आले .रात्री पाहिलेल्या बेड्याचा कुठेही मागमूस नव्हता.रात्रीचे चित्र व हे चित्र संपूर्णपणे निराळे होते. वाडा व संपूर्ण कंपाऊंड दुर्लक्षित होते .जिकडे तिकडे रान माजले होते .गुडघाभर उंचीचा पालापाचोळा सर्वत्र साचला होता. वाडा अर्धवट कोसळला होता .तुळशीवृंदावनाचा तर कुठेही मागमूस नव्हता.फक्त विहीर होती . बेड्याचे फक्त चिरे होते. अर्थातच घरात प्रेते,रक्त, बंदुक, तलवारी, कशाचाही पत्ता नव्हता. कुणाही माणसाचा मागमूस नव्हता .
ते सर्व पाहून दोघेही हादरले .काल संपूर्ण रात्र अापण भुतांच्या सहवासात काढली या विचारानेच त्यांचा थरकाप उडत होता .
पोलिसांचा निरोप घेऊन ते पुढे परिक्रमेसाठी मार्गस्थ झाले .
*एकदा तर त्यांना परिक्रमा अर्ध्यावर सोडून द्यावी असे वाटत होते .*
*रात्री कुठेही वस्ती करताना त्यांना त्या वाडय़ाच्या स्मरणाने नीट निद्रा येणार नव्हती. अापण आता वस्ती करतो ते घर तसे तर नसेल, अश्या विचारांचा भुंगा त्यांना पोखरत राहणार होता *
*मी सुरुवातीला म्हटल्याप्रमाणे दोघेही धाडसी होते .त्यांच्याजवळ अनुभवाचे प्रचंड भांडार होते .*
*केवळ म्हणूनच आणि म्हणूनच ते परिक्रमा पूर्ण करू शकले .*
(समाप्त)
११/२/२०२०©प्रभाकर पटवर्धन


नवी दिल्ली - दिल्लीतील युवतीवर झालेल्या सामूहिक बलात्कारानंतर अशा प्रवृत्तींना रोखण्यासाठी पावले टाकली जात आहेत . अशा परिस्थितीत तामिळनाडूच्या विरुदच्चलम गावातील एक २० वर्षीय तरुणी वासनांधांची शिकार ठरली . मंगळवारी ही तरुणी गावातील नदीकिनारी तिच्या नातेवाईकांशी बोलत असताना १० जणांच्या टोळक्याने तिच्यावर जबरदस्ती केली . त्यांना रोखण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या नातेवाईकांना त्यांनी बेदन मारहाण केली . त्यानंतर तिच्यावर अमानूष बलात्कार करण्यात आला . या सर्वांना बुधवारी अटक करण्यात आली .
मध्य प्रदेशात इंदूरनजीकच्या खजराना येथील एक ४५ वर्षीय महिला दोघांच्या लैंगिक अत्याचारांची बळी ठरली . भाड्याचे घर दाखवतो , असे सांगून एक जण तिला एका घरात घेऊन गेला . तेथे दोघांनी या महिलेवर बलात्कार केला . या दोघांना बुधवारी पहाटे अटक करण्यात आली .
माणुसकीला काळिमा फासणाऱ्या अशा घटनांना चाप लावण्यासाठी पंजाब सरकार पुढे सरसावले आहे . महिलांच्या सुरक्षेसाठी रात्रीची विशेष गस्त सुरू करण्याचा निर्णय पंजाब सरकारने घेतला आहे . मुख्यमंत्री सुखबिरसिंग बादल यांनी ही माहिती दिली . या रात्रगस्तीसाठी विशेष पथके स्थापण्यात येतील , असे त्यांनी सांगितले .


वनस्पतीच्या ज्या भागावर थेट सूर्यप्रकाश पडतो अशा ठिकाणीच तिला फुले किंवा फळे लागतात. सूर्याचा प्रकाश मिळाल्याखेरीज आपली बीजुके निर्माण करावयाची नाहीत हा गुणधर्म काही बुरश्या आणि अळिंबांमध्येही आढळतो. आपल्यावर दुसऱ्या वनस्पतीची सावली पडली आहे हे ओळखण्यासाठी हिरव्या वनस्पतींमध्ये एक स्वतंत्र यंत्रणा असते. शेतात लावलेल्या वनस्पतींची परस्परांवर सावली पडून त्यांपासून येणारे उत्पन्न कमी होऊ नये यासाठी पिकाच्या दोन ओळींमध्ये आणि एका ओळीतल्या दोन रोपांमध्ये किती अंतर असावे याचे पिकाच्या जातीनुसार नियम ठरविलेले आहेत. पाने अरुंद असल्याने गहू किंवा भात या पिकांमधील वनस्पती एकमेकांपासून खूप जवळजवळ वाढविता येतात, पण ज्वारी आणि मका यांची पाने त्या मानाने लांब व रुंद असल्याने या वनस्पतींमध्ये अधिक अंतर सोडावे लागते. एरंडी किंवा केळी या पिकांमधील वनस्पती तर परस्परांपासून चांगल्या एक ते दीड मीटर अंतरावर लावतात. प्रमाणाबाहेर दाट लावलेले पीक भरपूर जैवभार उत्पन्न करते, पण अशा पिकातल्या वनस्पतींच्या परस्परांवर पडणाऱ्या सावलीमुळे त्यांपासून धान्य, शेंगा किंवा फळे कमी प्रमाणात मिळतात. प्रस्तुत लेखकाने प्रयोगांती असे दाखवून दिले की, अत्यंत दाट लावलेल्या रुंदपर्णी वनस्पतींच्या सावलीतल्या भागाला जर रोज सूर्यास्तानंतर सुमारे पाच-दहा मिनिटे प्रकाश दिला तर अशा वनस्पतींना विरळ लावलेल्या पिकाप्रमाणेच फुले-फळे धरतात. या विषयावर अधिक संशोधन करताना प्रस्तुत लेखकाला पुढे असे आढळून आले की, हा शोध निसर्गाने पूर्वीच लावलेला आहे. कडधान्य गटातील वनस्पती सूर्यास्ताच्या सुमाराला आपली पाने मिटून घेतात. त्यामुळे रोज संध्याकाळी शेवटचा सूर्यप्रकाश या वनस्पतींच्या अगदी तळापर्यंत जातो. त्यामुळे या गटातली पिके रुंदपर्णी असूनही ती दाट लावली तरी त्यांचे उत्पन्न कमी न होता उलट ते वाढते. चार्ल्स डार्वनिने सुमारे १५० वर्षांपूर्वी 'कडधान्य गटातील वनस्पती संध्याकाळी आपली पाने का मिटून घेतात' हे वनस्पतिशास्त्रज्ञांना विचारले होते. प्रस्तुत लेखकाने या संशोधनाद्वारे या प्रश्नाचे उत्तर दिले.
-डॉ.आनंद कर्वे, पुणे
मराठी विज्ञान परिषद, पुरव मार्ग, चुनाभ ट्टी, मुंबई २२
_EMAIL_
जे देखे रवी..:कामशेतचे कानिटकर
येवल्याला असताना मी तिसरीत होतो (म्हणजे हल्लीची सातवी) वय र्वष ११. मला वाटते १९५० च्या सुरुवातीला पुण्यामधल्या एका नामवंत शिक्षकांच्या मनात एक कल्पना चमकली. इंग्लंडमधल्या दूर ईटन आणि हॅरो या सुप्रसिद्ध शाळांच्या धर्तीवर पुण्याच्या आसपास पण गावापासून बऱ्यापैकी दूर एक शाळा काढावी आणि त्यातले विद्यार्थी घरी न राहता तिथल्याच वसतिगृहात ठेवावेत. त्या शिक्षकाचे नाव कानिटकर. त्यांना आर्थिक पाठबळ देणाऱ्यांनी कामशेतला जागाही दिली. कामशेत स्टेशन लोणावळा-पुणे मार्गावर आहे. असल्या जागी कोठलेच पालक मुले पाठविण्यास तयार होईनात. कानिटकर आमच्या कुटुंबाचे ओळखीचे आणि दूरचे नातेवाईक. माझ्या वडिलांना ते म्हणाले, ''तुला दोन मुले आहेत. सध्या एक दे.'' अशा तऱ्हेने मी त्या शाळेत रुजू झालो. शाळेत एकंदर विद्यार्थी १४, त्यातल्या पाच मुली. इंद्रायणी नदीला लागून राहायची जागा होती. वर्ग बऱ्याच वेळा झाडाखाली भरत. पुण्याहून सकाळच्या गाडीने चार-पाच शिक्षक येत, दुपारच्या गाडीने परत जात. कानिटकर स्वत: तिथे राहात असत. सकाळी पाच-साडेपाचला आम्हाला उठवीत, आम्हाला आंघोळी घालत आणि सूर्योदयाआधी पळायला घेऊन जात.
सूर्य अगदी उगवताना किलकिल्या डोळ्यांनी बघण्याचा एक कार्यक्रम असे. मग गीतेचे एक किंवा दोन अध्याय, मग न्याहारी व तीन वाजेपर्यंत तथाकथित शाळा असा कार्यक्रम. आम्हाला सगळ्यांना इंद्रायणी नदीत पोहायला शिकविण्यात आले. इथे मी उदंड निसर्ग पाहिला. वीज नव्हती, रात्री टॉर्च पेटवला तर कोल्ह्य़ांची रांग दिसे, त्यांचे डोळे चकाकत. काजवेही मी इथेच प्रथम बघितले. लाजाळूचे आणि तुतीचे दर्शन इथलेच. इथे असंख्य खेकडे होते ते कसे पकडायचे हे इथेच कळले. विंचू पकडताना नांगीने पकडावा याचे प्रात्यक्षिक इथेच बघितले. ऑफ ब्रेक कसा टाकायचा हे इथल्याच व्यायाम शिक्षकांनी दाखविले. पानातून क्लोरोफिल कसे काढायचे, खोली क


भीमाशंकर
भीमाशंकर
किल्ल्याची उंची : ३५००
फूटकिल्ल्याचा प्रकार : गिरीदुर्ग
डोंगररांगः भीमाशंकर
जिल्हा : रायगड
श्रेणी : कठीण
भीमाशंकर हे बारा ज्योर्तिलिंगापैकी एक ज्योर्तिलिंग. सुमारे साडेतीन हजार फूट उंचीवर वसलेले एक पवित्र देवस्थान. भीमाशंकरचा आजुबाजूचा प्रदेश हा अतिशय घनदाट जंगलांनी व्यापलेला आहे. येथे महाराष्ट्र सरकारचे अभयारण्य आहे.गडावरील पहाण्यासारखी ठिकाणे :मंदिर : भीमाशंकरचे मंदिर १२०० ते १४०० वर्षापूर्वीचे असून त्याची बांधणी हेमाडपंथी पद्धतीचे आहे. मंदिराच्या छतावर आणि खांबावर अतिशय सुंदर नक्षीकाम आढळते. मंदिराच्या बाह्यभागात सिंहासनाधिष्ठीत देवता व त्यांवर छत्रचामर ढाळणारे त्यांचे सेवक यांच्या मूर्ती आढळून येतात. देवळासमोरच १७२९ सालातील धातूची एक प्रचंड घंटा लटकवलेली आहे. मंदिराच्या आवारात ५ ते २० फूट उंचीची दीपमाळ आहे. या दीपमाळेवर एक शिलालेख आढळतो. पंढरपूरला चंद्रभागा म्हणून ओळखल्या जाणा-या नदीचे नाव भीमा आहे. या भीमेचा उगम याच भीमाशंकरच्या डोंगरावर आहे.नागफणीचे टोक : घाटाच्या रस्त्याने वर आल्यावर एक तळे लागते. या तळ्याच्या उजव्या बाजूने वर जाणारी वाट आपल्याला हनुमान मंदिराकडे घेऊन जाते. मंदिरावरून सरळ वर जाणा-या वाटेने आपण नागफणीच्या टोकापाशी येऊन पोहोचतो. येथून समोरच उभा असणारा पेठचा किल्ला,पदरचा किल्ला,पेब आणि माथेरानचे पठार दिसते. या निसर्गसौंदर्याच्या दालनातून बाहेर पडताना निसर्गावर नितांत प्रेम करणा-या समर्थांच्या ओळी आठवतातद्रुमलता संमता गुणमालते। सुख मनी सुमनी मन रातले॥ परम सुंदर ते खग बोलती। गमतसे वसती कमलापती ॥भीमाशंकर : राम मंदिराच्या डाव्या बाजूने एक पाण्याची वाट खाली उतरते. या वाटेने सरळ गेल्यास आपण घनदाट जंगलात प्रवेश करतो. पुढे २५ मिनिटानंतर एक मंदिर लागते. या मंदिरापासून डावी कडे उतरणारी वाट आपणांस पाण्यामुळे तयार झालेल्या पिंडी कडे घेऊन जाते. यालाच गुप्त भीमाशंकर असे म्हणतात. पावसाळ्यात येथे फार मोठा धबधबा तयार होतो.
गडावर जाण्याच्या वाटा : भीमाशंकरला जाण्यासाठी मुंबईहून कर्जतला यावे.पुणेकरांनी स्वारगेटवरून एस.टी. अथवा ट्रेनने कर्जत गाठावे. कर्जतहून खांडस या गावी यावे.खांडस ते कर्जत सुमारे ३४ कि.मी. चे अंतर आहे. कर्जतहून खांडसला बसने अथवा रिक्षेने येण्याची सोय होते. खांडस गावातून शिडी घाट आणि गणेश घाट या दोन्ही वाटांनी भीमाशंकर गाठता येते
१.
गणेश घाट : खांडस गावातून दोन कि.मी अंतरावर एक पूल लागतो. या पुलापासून उजवीकडे जाणारी कच्च्या रस्त्याची वाट गणेश
घाटाची आहे. ही वाट अत्यंत सोपी आहे. या वाटेने तासभराच्या अंतरावर एक गणेशाचे मंदिर लागते. या वाटेने वर जाण्यास ६ ते ७ तास लागतात.
२.
शिडी घाट : पुलाच्या डावीकडे जाणारा रस्ता आपणास गावात घेऊन जातो. गावातून विहिरीच्या डाव्या बाजूने जाणारी वाट ही शिडी घाटाची आहे. ही वाट सर्व वाटांमध्ये अवघड आहे. पावसाळ्यात ही वाट फारच निसरडी होत जाते. या वाटेने दीड तासांत ३ शिडा लागतात. तीस-या शिडी नंतर अर्ध्या तासात एक वाडी लागते. या वाडी मध्ये 'पुंडलिक हंडे' यांचे घर आहे. वाडी पासून वर चढत गेल्यावर एक झाप लागते. या ठिकाणी गणेश आणि शिडी घाटातील वाटा एकत्र येतात. येथे चहा-पाण्याची चांगली सोय होते. इथून पुढे दीड तासांत आपण एका तळ्यापाशी पोहचतो. या तळ्यापासून डावीकडे जाणारी वाट आपल्याला मंदिराकडे घेऊन जाते. वाहनांची वाट : भीमाशंकरला जाण्यासाठी वर गावापर्यंत डांबरी सडक बांधलेली आहे. या साठी पुणे-तळेगाव-चाकण मार्गेभीमाशंकरला पोहचावे
राहण्याची सोय : भीमाशंकर गावा बाहेर महाराष्ट्र पर्यटन विकास महामंडळाचे हॉटेल आहेत. गावात घरगुती पण महागडी अशी रहाण्याची सोय होते. पावसाळ्यात मात्र रहाण्याची गैरसोय होते.जेवणाची सोय : भीमाशंकरला जेवणासाठी हॉटेल्स आहेत.
पाण्याची सोय : विपुल प्रमाणात उपलब्ध आहे.जाण्यासाठी लागणारा वेळ : गणेश घाट - ६ ते ७ तास. शिडी घाट - ४ ताससूचना : गणेश घाट सोपा. शिडी घाट कठीण.


text:
इतरांना आवर्त -आकाराचे, स्पिरिला म्हणतात किंवा कडकपणे गुंडाळले जाऊ शकते, ज्याला स्पिरोकाइट्स म्हणतात.तारे-आकाराच्या जीवाणूसारख्या इतर अनेक असामान्य आकारांचे वर्णन केले गेले आहे..या विविध प्रकारचे आकार जीवाणू च्या पेशीची भिंत आणि पेशीकंकालनाद्वारे निर्धारित केले जातात आणि हे महत्त्वाचे आहे कारण ते पोषक घटकांच्या पृष्ठभागावर, पृष्ठभागाशी जोडण्यासाठी, द्रव्यांमधून पोहणे आणि भक्षकांपासून बचाव करण्याच्या जीवाणूंच्या क्षमतेवर परिणाम करू शकतो.
बऱ्याच जिवाणू प्रजाती फक्त एक पेशी म्हणून अस्तित्वात असतात, तर इतर वैशिष्ट्यपूर्ण नमुन्यांमध्ये संबद्ध असतात:
नेझेरिया डिप्लोइड (जोड्या), स्ट्रेप्टोकोकस स्वरूपाच्या साखळया आणि स्टेफिलोकोकस गट एकत्रित करून "घडच्या द्राक्षे" समूहात बनतात.जीवाणू गट अशा एक्टिनोबॅक्टेरियाची वाढवलेला तंतु ,मायक्सोबॅक्टेरियाच्या एकूणात, आणि यापासून अनेक प्रतिजैविके मिळतात क्लिष्ट हायफाइ म्हणून मोठ्या पेशी असणारे संरचना, तयार करू शकता.या बहुपेशीसारखा संरचना बहुतेक वेळा केवळ विशिष्ट परिस्थितीतच दिसतात. उदाहरणार्थ, अमीनो आम्ल् जाहीर तेव्हा मायक्सोबॅक्टेरिया आसपासच्या पेशी सदस्यांनी गणपूर्ती संवेदना, एकमेकांना दिशेने स्थलांतर, आणि लांब ५00 मायक्रोमेटर्स पर्यंत फळ संस्था तयार करण्यासाठी एकूण म्हणून ओळखणारे एक प्रक्रिया शोधण्यात आणि अंदाजे १,00,000 जिवाणू पेशी असलेले. या फलदार शरीरात, जीवाणू स्वतंत्र कार्य करतात; उदाहरणार्थ, दहापैकी जवळजवळ एक पेशी फळ देणाऱ्या शरीराच्या शिखरावर स्थलांतर करते आणि मायक्सोस्पोर नावाच्या विशिष्ट सुप्त अवस्थेत फरक करते, जे कोरडे व इतर प्रतिकूल पर्यावरणीय परिस्थितीस प्रतिरोधक असते.
जीवाणू बहुधा पृष्ठभागावर चिकटून राहतात आणि जीवआवरण नावाची दाट एकत्रीकरण तयार करतात आणि मोठ्या आकारांची रचना सूक्ष्मजीव बुडविले म्हणून ओळखले जातात. या जीवआवरण आणि बुडविले खोली मध्ये अर्धा मीटर पर्यंत जाडी काही मायक्रोमीटर पासून असु शकतात, आणि जीवाणू, विरोधक आणि आर्केआ अनेक प्रजाती असू शकते. जीवआवरणमध्ये राहणारे जीवाणू पेशी आणि बाह्य पेशीय घटकांची जटिल व्यवस्था दर्शवितात, सूक्ष्मवसाहती सारख्या दुय्यम संरचना तयार करतात, ज्याद्वारे पोषक द्रव्यांचे अधिक चांगले प्रसार सक्षम करण्यासाठी चॅनेलचे नेटवर्क असतात. नैसर्गिक वातावरणात, जसे की माती किंवा वनस्पतींच्या पृष्ठभागावर, बहुतेक जीवाणू जीवआवरणच्या पृष्ठभागावर बांधलेले असतात. जीवआवरण औषधामध्ये देखील महत्त्वपूर्ण आहेत, कारण या रचना बहुतेक वेळेस तीव्र जीवाणूच्या संसर्गाच्या वेळी किंवा प्रत्यारोपित वैद्यकीय उपकरणांच्या संसर्गामध्ये असतात आणि जीवआवरणमध्ये संरक्षित जीवाणू वैयक्तिक पृथक्करण केलेल्या जीवाणूंपेक्षा जास्त मारणे कठीण असतात.
पेशीय रचना
पेशीच्या अंतर्भागाची रचना
जीवाणूच्या पेशीभोवती पेशी आवरण असते, जी प्रामुख्याने फॉस्फोलिपिड्स बनविली जाते. हा पडदा पेशीची सामग्री बंद करतो आणि पेशीमध्ये पोषणद्रव्ये, प्रथिने आणि साइटोप्लाझमच्या इतर आवश्यक घटकांना ठेवण्यासाठी अडथळा म्हणून काम करते. सुकेन्द्रिक पेशींच्या विपरीत, जीवाणूंमध्ये सहसा त्यांच्या साइटोप्लाझममध्ये नाभिक, कोशिके, क्लोरोप्लास्ट्स आणि सुकेन्द्रिक पेशींमध्ये उपस्थित असलेल्या इतर अंगक मोठ्या आवरण -बांधील रचनांचा अभाव असतो. तथापि, काही जीवाणूंमध्ये सायटोप्लाझममध्ये प्रथिने-बद्ध अंगक असतात जे कार्बॉक्सीसम सारख्या जीवाणूंच्या चयापचय घटकांना भाग करतात. याव्यतिरिक्त, पेशींमध्ये प्रथिने आणि केंद्रकाम्ल स्थानिकीकरण नियंत्रित करण्यासाठी आणि पेशीविभागाची प्रक्रिया व्यवस्थापित करण्यासाठी जीवाणूमध्ये बहु-घटक पेशीकंकाल असते.
ऊर्जा निर्मितीसारख्या बऱ्याच महत्त्वपूर्ण जीवरासायनिक प्रतिक्रियांचे पडदा ओलांडून एकाग्रता प्रवण उद्भवते आणि बॅटरीशी एकरूप संभाव्य भिन्नता निर्माण होते. जीवाणूमध्ये अंतर्गत पडदा सामान्य अभाव या प्रतिक्रिया, अशा विद्युतपरमाणू वाहतूक अर्थ पेशीच्या केंद्राभोवती असणारा जीवद्रवाचा भाग आणि पेशी किंवा पेशीसमूहाबाहेर दरम्यान पेशी पडदा ओलांडून येऊ दरम्यान आढळतात. तथापि, बऱ्याच प्रकाशसंश्लेषक जीवाणूंमध्ये द्रव पडदा अत्यंत दुमडलेला असतो आणि प्रकाश-एकत्रित पडद्याच्या थरांसह बहुत

dataset: wikimedia/wikipedia


टीम महाराष्ट्र देशा – महाराष्ट्रात सध्या कार्यरत असलेल्या व भविष्यात येणाऱ्या उद्योगांमध्ये स्थानिकांना ८० टक्के नोकऱ्या न देणाऱ्या उद्योगांच्या आर्थिक सवलती बंद करण्याचा निर्णय राज्य सरकारने घेतला आहे. त्याचबरोबर या धोरणाची अंमलबजावणी करण्यास नकार देणाऱ्या उद्योजकांना शिक्षा देण्याची तरतूद कायद्यात करण्यात येईल, असे उद्योगमंत्री सुभाष देसाई यांनी जाहीर केले.
राज्यातील उद्योगांमध्ये स्थानिकांना (भूमिपुत्रांना) ८० टक्के रोजगार देण्याची कायद्यात तरतूद आहे. राज्य सरकारचेही तसे धोरण आहे. या धोरणाची काटेकोर अंमलबजावणी करण्यासाठी प्रत्येक जिल्ह्य़ात जिल्हाधिकाऱ्यांच्या अध्यक्षतेखाली समित्या आहेत. तरीही त्याची अंमलबजावणी केली जात नाही, अशा तक्रारी आहेत. मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांच्या अध्यक्षतेखाली मंगळवारी झालेल्या मंत्रिमंडळाच्या बैठकीत या प्रश्नावर चर्चा झाली. त्यावर स्थानिकांना नोकऱ्यांमध्ये प्राधान्य देण्याच्या धोरणाची अंमलबजावणी करण्यासाठी उद्योग व कामगार विभागांतील अधिकाऱ्यांचा समावेश असलेला एक स्वंतत्र कक्ष स्थापन करावा, अशा सूचना मुख्यमंत्र्यांनी संबंधितांना दिल्याची माहिती देसाई यांनी पत्रकार परिषदेत दिली.


आशा फौंडेशनतर्फे जळगाव शहरातील प्राथमिक व माध्यमिक शाळांसाठी घेतला जाणारा आशा महोत्सव २०१७ दि. २५ व २६ जानेवारीस उत्साहात साजरा झाला. उत्सवाचे हे पाचवे वर्ष होते. नेहमी प्रमाणे नियोजन, आयोजन, सादरीकरण आणि पुरस्कार प्रदान सोहळा अशा सर्वच पातळ्यांवर हा आशा महोत्सव सर्वोत्तम ठरला. या मागील समाधानाची आणखी एक सकारात्मक बाजू म्हणजे, आशा महोत्सवाचे या पुढील प्रायोजकाचे दायित्व जैन उद्योग समुहाने कायमचे स्वीकारले आहे. सर्व काही चांगले घडत असताना दुधात साखर पडणे याचा प्रत्यय येतो तो असा.
जळगावमधील शाळांतर्गत स्नेहसंमेलने होतात. त्यात अनेक सांस्कृतिक कार्यक्रम साजरे होतात. मुला मुलींना आपले कलागुण दाखवायची संधी मिळते. कलात्मक कौशल्य वृध्दींगत करण्यासाठी मुले मुली आणि त्यांचे पालक शाळाबाह्य व्यावसायिक प्रशिक्षकांचे मार्गदर्शनही घेतात. नृत्य, संगीत, संवाद आणि उत्तम सादरीकरण या गुणवैशिष्ट्यांच्या बळावर शाळांमधील अनेक सांस्कृतिक कार्यक्रम लक्षवेधी ठरतात. त्यातून निखळ करमणूक तर होतेच सोबत सामाजिक संदेशही दिले जातात. मात्र, शाळांच्यास्तरावर कितीही उत्तम कार्यक्रम निर्माण झाले तरी त्याचा प्रेक्षक वर्ग हा केवळ त्या शाळेचे विद्यार्थी, पालक, शाळेचे शिक्षक, कर्मचारी व व्यवस्थापनापुरता मर्यादीत असतो. शाळेच्या परिघाबाहेरची संधी मुला मुलींच्या कलागुणांना उपलब्ध होत नाही.
शाळांमधील स्नेहसंमेलनात सादर होणारे उत्कृष्ट व सामाजिक संदेश देणारे चांगले कार्यक्रम एकत्रित करुन त्याचा सांस्कृतिक उत्सव साजरा करण्याची आशा फौंडशनची ही भन्नाट कल्पना मुला मुलींच्या कलागुणांना सामाजिक प्रसिध्दी व प्रचाराचे सन्मानजनक व्यासपिठ देणारी आहे. आशा फौंडेशनचे संचालक गिरीश कुळकर्णी यांनी पाच वर्षांपूर्वी हा एकत्रित सांस्कृतिक उत्सव सुरु केला. सुरुवातीला शाळांचा सहभागही मर्यादीत होता. परंतु पाचवे वर्ष साजरे करताना त्यात सहभागी होणाऱ्या शाळांची संख्या दुपटीने वाढली आहे. आशा फौंडेशनचा आशा महोत्सव आता जळगाव शहरातील शाळांचा सांस्कृतिक उत्सव झाला आहे हे नक्की. या उत्सवाला कायमस्वरुपी प्रायोजकाचे दायित्व देण्याचा जैन उद्योग समुहाचे अध्यक्ष अशोक जैन यांचा निर्णय योग्यच आहे.
आशा महोत्सवाच्या सादरीकरणाची काही वैशिष्ट्ये आहेत. ती पहिल्या वर्षांपासून जपली जात आहेत. पहिले वैशिष्ट्य म्हणजे मुला मुलीच्या या उत्सवातील कार्यक्रमांचे सादरीकरण शालेय मुले व मुलीच उत्तम प्रकारे करतात. यावर्षी काशिनाथ पलोड शाळेचे मृण्मयी कुळकर्णी व सोहम वाणी यांच्यासह महाराणा प्रताप विद्यालयाची गायत्री नन्नवरे, यश चौधरी, ब. गो. शानभाग विद्यालयाचा प्रथमेश भालेराव, अ. वा. अत्रे विद्यालयाची सानिका शेटे प्रत्यय झारे, डॉ. अविनाश आचार्य विद्यालयाची तेजल भट यांनी ही जबाबदारी सांभाळली. मृण्मयी व सोहम यांनी गौरी व सौ. स्नेहा गाडगीळ यांची मुलाखत घेतली. दुसरे वैशिष्ट्य म्हणजे काटेकोर नियोजन. उत्सव दोन दिवस साजरा होतो. त्यात सादर होणाऱ्या कार्यक्रमांच्या वेळा पाळल्या जातात. यासाठी आशा फौंडेशनची टीम महिनाभर सतत परिश्रम घेत असते. तिसरे वैशिष्ट्य म्हणजे उत्सवातील कार्यक्रमांचे तटस्थ आणि पारदर्शी परिक्षण. कला क्षेत्रातील मान्यवरांना सन्माननिय परिक्षक होण्याची संधी या उत्सवाने दिली आहे. अशा मंडळींच्या देखरेखीतून तयार होणारा निकाल हा गुणवत्तापूर्ण असतो. चौथे वैशिष्ट्य म्हणजे विशेष मुलांना (गतीमंद किंवा पूर्वीचा मतीमंद) सुध्दा कला गुण सादर करण्याची संधी उत्सवात मिळते. अशा विशेष मुलांचे सादरीकरण पाहताना आपसूक टाळ्या पडतात मात्र नजरेच्या कडा ओलावतात. पाचवे वैशिष्ट्य म्हणजे शाळांमधील नापास होणाऱ्या अथवा अभ्यासात मागे रेंगाळणाऱ्या मुला मुलींच्या गटालाही कलागुण सादरीकरणाची संधी मिळते. आशा फौंडेशनतर्फे जळगाव शहरातील काही शाळांमध्ये नापास अथवा अभ्यासात गतीमंद मुलांना मार्गदर्शनाचा शार्प प्रकल्प चालवला जातो. त्यातील मुला मुलींचे गट कलागुण सादर करतात. या गटातील मुले मुली ही आर्थिकदृष्ट्या कमकुवत कुटुंबातील असतात. बहुतेकवेळा सादरीकरणासाठी लागणाऱ्या साहित्याचा खर्च आशा फौंडेशनचे प्रशिक्षकच करतात. सहावे वैशिष्ट्य म्हणजे विजेत्या पथकांना रोख पारितोषिक (ठराविक रकमचे साहित्य खरेदीसाठी सहकार्य) दिले जात


चेन्नई दक्षिण (लोकसभा मतदारसंघ)
चेन्नई दक्षिण हा तमिळनाडू राज्यातील लोकसभा मतदारसंघ आहे
अनुक्रमणिका
मतदार[संपादन]
दिनांक १० जानेवारी, इ.स. २०१४च्या मतदारयादीनुसार या लोकसभा मतदारसंघात ८५९५४८ पुरुष मतदार, ८५५१४८ स्त्री मतदार व २९१ अन्य मतदार असे मिळून एकूण _PHONE_ मतदार आहेत.[१]
खासदार[संपादन]
संदर्भ आणि नोंदी[संपादन]
- ↑ "Parliamentary Constituency wise Electorate as on 10/01/2014" (इंग्रजी मजकूर). पान क्रमांक १. १९ मार्च २०१४ रोजी पाहिले.
बाह्य दुवे[संपादन]
- भारतीय निवडणूक आयोगाच्या संकेतस्थळावर चेन्नई दक्षिण (लोकसभा मतदारसंघ) निवडणुकांतील इ.स. १९७७ पासूनच्या निवडणुकांचे पक्षनिहाय मतदानाच्या टक्केवारीचे तुलनात्मक विश्लेषण (इंग्रजी मजकूर)


बर्फात कवीची पावलं उमटतात; केवळ म्हणून मर्त्य म्हणायचं तुला. हिवाळ्यात रंगांचे साजिरे उत्सव सुरु असताना श्वेतांबर तुझे अस्तित्व बर्फाच्छादीत टेकडीच्या पार्श्वभुमीवर कणाकणाने उदयाला येते. "त्वचेशी एकरुप असावेत असे शुभ्र कपडे घालतेस?" माझ्या कुतुहलाला अंत नसतो आणि तूही उत्तराला बांधील नसतेस. आत्म्याच्या विणीचा किंचित उसवलेला धागा असावा तसं आपलं सहचर्य- विमुक्त बांधलेलं. "Dare you see a Soul at the White Heat?" प्रश्नाची धार बोथट करायला उलट प्रश्नांची भक्कम तटबंदी काही क्षणात उभी करु शकतेस तू. कवीला अशक्य काहीच नसतं. "If White- a Red-must be!" रक्ताच्या काळसर लाल रंगाचं तुला कोण आकर्षण!
"फलाटाकडे धावत येणारी आगगाडी पाहीली की सारे बांध फोडून रुळांखाली झोकून द्यावं वाटतं."
मी विलक्षण भेदरलेला, तुझा हात गच्च धरुन हिवाळ्यात गोठलेल्या स्टेशनवर शुन्यवत नेहमीचा उभा.
"नजरेचं संमोहन भेदून उंच इमारतीच्या गच्चीतून तळाकडे सुर मारावा. आधी शुभ्र त्वचेवर उमटेल डाळींबी नक्षीचा टपोरा दाणा, मग शुभ्र कपड्यांवर आणि मग शुभ्र बर्फावर आख्खं लाल काळसर डाळींब..."
तुझं कवीपण बेभान पण तुला उंचीचं भयही तसलंच अफाट. तरीही मला आवडतं तुझं तंद्रीदार बोलणं, वाटतं कधीच संपु नये
"The blood is a sunset. I admire it.
I am up to my elbows in it, red and squeaking.
Still it seeps up, it is not exhausted.
So magical! A hot spring"
त्वचेला भेदून हाडं फोडणारा हिवाळा, यंदा जरा निर्घॄणच. पाण्यावरचा बर्फाचा पातळसा पापुद्रा बघता बघता बेटा सारखा नव्याने उगवुन आला. सवयीच्या पायवाटा शुभ्र चुऱ्यात निवून गेल्या. हिवाळ्यानं जिणं असह्य झालं तसं गाव उठवायचं ठरलं. हिवाळ्यातलं निर्वासितपण ध्रुवाजवळच्या या गावाला तसं नवं नव्हतंच. पण तुझं इथे रुजणं जरा अनपेक्षित...
"All the gods know is destinations.
I am a letter in this slot
I fly to a name, two eyes.
Will there be fire, will there be bread ?"
"माझ्या मरत्या आईनं मला इथं पाठवलं. हा तिचा गाव आणि हे घर अन त्याखालचं तळघरही तिचंच. पोटाच्या आणि नात्यांच्या भुकेपाई ती शहरात गेली. मृगजळाची असंख्य बांधकामं केली. भुकेतला फोलपणा लक्षात आला तेव्हा उशीर झालेला. मरताना हातात इथला पत्ता दिला आणि इथे हार्प शिकवणाऱ्या प्रोफेसरांचा संदर्भ. म्हणाली एकटपणा प्रतिभावंताचा मोक्ष असतो."
एकटेपणाचे संदर्भ हे असे- अनुवांशिक! तुला या गावात, शेजारीपाजारी क्वचितच कुणी ओळखतं. सतत पांढऱ्या कपड्यात वावरणारी आणि दिव्याच्या धुकट प्रकाशात टेबल-खुर्चीच्या काठावर बसणारी एकलकोंडी तरणी बाई अशी तुझी ओळख. यावर तू फक्त हसतेस; निर्व्याज म्हणणार नाही मी, कदाचित समजुतदार.
पण तुझ्याही हक्काच्या जागा आहेतच.
स्वतःइतकं एकनिष्ठ? "-कवितेशी" कवितेइतपत सहचर्य? "- हार्प शिकवणाऱ्या प्रोफेसरांशी" आणि मी? "- अशारीर, अशब्द सोलमेट!" कुठल्याही संदिग्धतेशिवाय तुझी कन्फेशन्स.
"आत्म्याच्या हाकांचे पडसाद लख्ख ऎकु येतात या गावी. त्यांना शब्दांची सुरकुतली त्वचा दिली की कविता बनते. उदासवाण्या हिवाळ्यात बर्फाला लगडुन अर्थांची भुरभुर होते. तो चिमटीत धरुन टिचला की कविता वाहाती होते. असण्या-दिसण्याच्या कल्पनेपलीकडे त्वचेखालच्या गुलाबीसर तंतुंची नाजुक नक्षी मला जास्त आवडते. जे असतं, जे दिसतं, ऎकु येतं, भोगता येतं त्यापेक्षा जे अज्ञात, संदिग्ध, आकारहीन असतं त्याची मला ओढ आहे. मी त्याच्या कविता करते. म्हणूनच मी मृत्युच्या कविता करते. "
It is a love of death that sickens everything...
वृद्ध वृक्ष जास्त डेरेदार असतात आणि त्यांच्या सावल्याही व्यापक शितल. अनुभवांचे ऋतु पानगळतीच्या गणतीपेक्षा कैक अधिक. झाडांवर वसतीला आलेली पाखरंही पिढीजात हक्क गाजवतात अश्या वृक्षांवर. पण उन्मळुन पडतात तेव्हा भुतकाळातली मुळं हादरवणारं वास्तव उघडकीला आणतील त्याचं काय? कुठलाही पत्ता मागे न ठेवता हार्प शिकवणारे प्रोफेसर विनापाश रात्रीतून गाव सोडून निघून गेले तेव्हा तू अशीच अंतर्बाह्य हललीस. " कुठल्याही संबोधनावर, कुठल्याही मायन्यावर न अडता, रोज तुम्हाला एक पत्र मी लिहीन प्रोफेसर." जिव्हार दुखऱ्या जखमा शब्दांच्या रंगीत उत्सवात झाकु पाहातेस तू.
हिवाळा अमानुष म्हणावा इतपत तीक्ष्ण झाला तसा तू तळघरात मुक्काम हलवलास, पण गाव सोडला नाहीस.
तळघरातल्या शेकोटीत लाकडं जाळत तू हिवाळा संपण्याची वाट प


text:
जळगावात महिलेची ८४ हजारांत ऑनलाइन फसवणूक - Readजळगाव
Oct 2, 2020 Oct 2, 2020 ReadJalgaonLeave a Comment on जळगावात महिलेची ८४ हजारांत ऑनलाइन फसवणूक
जळगाव ::> शर्माजी की रसोई या सोशल मीडियावरील चॅनल चालवणाऱ्या गणेवाडीतील महिलेची ८४ हजार ९९४ रुपयांनी ऑनलाइन फसवणूक केल्याप्रकरणी एमआयडीसी पोलिस ठाण्यात गुन्हा दाखल केला आहे.
गणेशवाडीतील सीमा राजेश शर्मा या शर्माजी की रसोई या नावाने सोशल मीडियावरील चॅनल चालवतात. त्याबाबतचे पैसे त्यांना बँकेतील खात्यात मिळतात. २३ सप्टेंबर रोजी सोशल माध्यमाने मेलव्दारे खात्यात पैसे जमा केल्याबाबत त्यांना कळवले होते. मात्र, त्यांना पैसे मिळाले नाही. त्यानंतर त्यांनी गुगलवर कोटक बँकेचा क्रमांक सर्च केला. त्या क्रमांकावर संपर्क साधला असता समोरील भामट्याने त्यांना क्विक सपोर्ट अॅप डाऊनलोड करायला सांगितले. त्यानंतर त्यांचा सीआरएन क्रमांकही विचारल्यानंतर आठ वेळा शर्मा यांच्या खात्यातून ८४ हजार ९९४ रुपये काढून ऑनलाइन फसवणूक करण्यात आली.


text:
ग्रेगोरी मायकेल ग्रेग रिची (२३ जानेवारी, इ.स. १९६०:स्टॅनथोर्प, क्वीन्सलॅंड, ऑस्ट्रेलिया - ) हा कडून १९८२ ते १९८७ पर्यंत २० कसोटी आणि ४४ एकदिवसीय सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू आहे.
ऑस्ट्रेलियाचे क्रिकेट खेळाडू
ऑस्ट्रेलियाचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू
ऑस्ट्रेलियाचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू
इ.स. १९६० मधील जन्म
पुरुष चरित्रलेख


text:
स्वीडनचे फुटबॉल खेळाडू
इ.स. १९७६ मधील जन्म
पुरुष चरित्रलेख


text:
्या प्रश्नांला कांडीच उत्तर न देतान मनोहरपंत स्तवघ्य राहिले आहेत, असें फाहून रावसाहेबच पुढे बोलून कागले "मला हे अगदीं कबूल..."
संसार असार!
आहे बाबू! तुं अगदी प्रचंड, बडा बिद्नू आहेस; आझी काय अक्षरशत्रु मूर्ख माणसे! पण तुझ्यापेक्षा पंधराबीस पावसाळे मी अधिक पाहिले आहेत, स्यामुळे जगाचा अनुभव मला जास्त आहे. तुझ्यापेक्षा या जगाला नीट ओळखण्याचे सामर्थ्य माइयामध्ये अधिक आलेले आहे. तुझ्यासारखा मी एम. ए., एलएल. बी. नाहीं, मला शेक्सप्यर येत नाहीं, मिल्टन मी बाचला नाहीं, अलंकारशास्त्र मला अवगत नाहीं, बेदान्ताचा मला गंधहि नाहीं; परंतु या कठिण संसारांबंधांचे ज्ञान तुझ्यापेक्षा मला आर्थिक आहे, जंगाबा अनुभव मला जास्त आहे, ही गोष्ट छातीबर हात ठेवून बाटेल तेह्यां सुंगायला मी तयार आहे! मी तुला स्पष्ट-स्पष्ट संगंतो बाबू, संसारांत—या जगांत रहणांया तुझ्यासारख्या एन्न तारुण्याच्या भरांत असलेल्या मनुष्याने विवाह करणे ही अत्यंत आवश्यक अशी गोष्ट आहे. संसारात्रमांत रहणांया प्रत्येक मनुष्याने निदान आश्मशुद्धीसाठी तरी विवाह करणे अगदी जस्त आहे, असा आजपयंतचा जगाचा अनुभव सांगतो. संसाराचा त्याग करून बेरागी किंवा सैन्यासी बनून तूं जर अरण्यांत निघून गेलास, गृहस्थाश्रमाशी तुझा बिलकूल कांडी संबंध राहिला नाही, तुर मग ती एक गोष्ट अलाहिदा होती. परंतु गृहस्थाश्रमांत राहून ल्यानबा नियमांचे मात्र प्रतिपालन करायचे नाहीं, तर मात्र त्यापासून दुष्परिणाम झाल्यासिवाय कथोळि रहणास नाहीत. तूं जर ल्यम केलेस, तर स्यामुळे तुझा धार्मिक आचरणाला किंवा तत्व-बेदांत-बौद्धेला कांडी हरकत येईल, असे मला बिलकूल वाटत नाहीं. परंतु तूं अविवाहित राहिलास, तर मात्र त्यापासून हाणी होण्याचा संभव विषेश आहे. विवाह करून देखील पुष्कलांनां नैतिक बावर्तीत निर्मल रहातां येत नाहीं; मग ल्यम न करूनसुद्धां आपण धुतल्या तांद्रक्षासाखे अगदी निर्मल राहू हारू असे जर तूं झणत असलास, तर तो तुझा शुद्ध भोडूना आहे, असे मी स्पष्ट-स्पष्ट झणतो! पुष्करिणीबर स्नान करायला किंवा पाणी भरायला आलेल्या तरुण बिज्यांकडे पापडाडी उव्यापेक्षां ल्यम करणे सतपतीने श्रेयस्कर आहे!"
रावसाहेबांच्या तांडून हे शेवटचे बाकी निघतांच मनोहरपंतांच्या अंतःकरणाच्या नुसता भडकाभडका झाली! आतमसंयमन करणें खाणां आतां अगदीं अशकय होऊन गेले! फोधातिशयासुके त्यांचा गव्हा दाहून येऊन ते झाणाळे "सर्वेजन आपणासारखेच आहेत, असें तुझी बिलकूल समजून नका अप्पा!"
झाले! या वाक्यानें रावसाहेबांच्या संतापाचीहि परमावधि झाली! पलंगावरून ताडकन खाली उडी टाकून ते डोके फाईन गरजना करून झाणाळे "काय झाणतोंस निर्लेजा! लहून तोंडं मोठा घांस ध्यायलू तुला शरम नाहीं वाटत? पाजी कुडला!"
मनोहरपंताहि तीव्रस्वराने झाणाळे "उगीच आतां माझं भास्तक भडकतुं नका अप्पा! सर्व कांहीं इकीगत मला पूर्णपणे ठाऊक आहे—"
मनोहरपंतांच्या या संदिग्ध भाषणानें रावसाहेब थोडे दचकले; तथापि तसें मुर्चांच न दाखवितां पूर्वांप्रमाणें ओरहून झाणाळे "काय आदेशे ठाऊक तुला, हरभमखोरा?"
"जे कांहीं मलं ठाऊक आहे, त्यांचा उच्चार करून माझं तोंड मी विटारूं इच्छेत नाहीं; पण तुझी मात्र सावध वढा, एवढीच मी तुझ्या सूचना देऊन ठेवतों. आपण स्वतः होऊन जर तुझी सध्याच्या कुमारगो-पासून पराग्रत झालांत नाहीं, किंवा कुसंगतीचा त्याग केला नाहींत, तर ते काम स्वतः मला आपल्या हाती ध्यावे लागेल, हे पक्षे यानांत ठेवा!"
मनोहरपंतांचें हे अगदीं अनपेक्षित असें जर्बांचे भाषण ऐकून रावसाहेब आश्वयोंने यक्कच होऊन गेले! ते मोठ्या संकटांत पहून काय करावें हे त्यांनां सुचेना. आपल्या भावाला काय ठाऊक आहे आणि कोठपर्यंत साहिती आहे, याचा कांहीच पता त्यांना लागेना. सर्पांला भयालेला मनुष्य उयाप्रमाणे अंधकारांत आतिशय सावधपणे अगदीं जपून एकएक पाऊल टाकीत असतो, त्या प्रकारच्या सावधानतेंच अवर्लंबन करून रावसाहेब जरा नरम अशा स्वराने झाणाळे "असें! ऐकून तुं माझा प्रतिपालक झालास झाणायचास! बडीलच पडलास तं. तेहां भला तुला भयालेच पाहिजे!"
"नाही—मी तुमचा प्रतिपालक नाही किंवा कांही बडिलपणाचे हि नाते मजकडे नाही. तुमचा भी धाकटा भाज. अधर्मीपासून किंवा कुमारगी-पासून लहान बंधूला नियळत करण्याचा बडील भावाला जितका आधिकार आहे, तितकाच बडील भावासंबंधी धाकट्या भावालाहि आधिकार

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


text: भारताने १८.३ षटकांमध्ये आफ्रिकेला १३० धावांत रोखले होते. मात्र, अखेरच्या टप्प्यात क्लोई ट्रायनने अवघ्या ७ चेंडूंमध्ये २ चौकार व ४ षटकारांसह नाबाद ३२ धावा फटकावून संघाला १६० धावांचा टप्पा ओलांडून दिला. शिखा पांडेच्या अखेरच्या षटकात तब्बल २३ धावा फटकावण्यात आल्या.


text:
राष्ट्रीय जनता दल (संक्षिप्त RJD) हा एक भारतीय राजकीय पक्ष आहे, जो बिहार, झारखंड आणि केरळ राज्यांमध्ये सक्रिय आहे. या पक्षाची स्थापना १९९७ मध्ये लालू प्रसाद यादव यांनी केली होती. पक्षाचा आधार हा पारंपारिकपणे इतर मागासवर्गीय, दलित आणि मुस्लिम आहे आणि तो खालच्या जातींचा राजकीय चॅम्पियन मानला जातो.
भारतातील राजकीय पक्ष


text:
Article 370 and relation between india with jammu kashmir
घर फिचर्स मायमहानगर ब्लॉग भारत आणि जम्मू काश्मीरचं नातं विनाअट
भारत आणि जम्मू काश्मीरचं नातं विनाअट
August 5, 2019 5:34 pm Mumbai
अनादि काळापासून भौगोलिक, सामाजिक, भावनिक आणि आर्थिकदृष्ट्या सोबत असलेल्या भारत आणि जम्मू- काश्मीरच्या जिवापाड जपलेल्या प्रेमाच्या नात्यात पाकपुरस्कृत विचारांच्या लोकांनी काड्या करुन 'कलम – ३७०' नावाची दोन्ही बाजूंना जाचक ठरणारी भिंत उभी केली. या भिंतिनेच नात्यामधलं अंतर ठरवलं. अटी ठरवल्या. या अटी पाळूनच सोबत राहण्याचं ठरविण्यात आलं. 'कलम ३७०' ने भारत आणि जम्मू काश्मीरचं नातं हे एकमेकांना जाचक अटी घातलेल्या प्रेमीयुगलांसारखं बनवलं होतं. अटी मान्य असतील तरच मी तुझ्यासोबत राहिल अन्यथा तुझं-माझं नातं संपलं! अशा प्रकारचं हे नातं होतं. भौगोलिक, सामाजिक, नैतिक दृष्टिकोनातून पाहिलं तर भारताचं आणि जम्मु कश्मीरचं नातं हे रक्तांचं आहे.
जम्मु काश्मिरच्या संरक्षणाची जबाबदारी ही भारताची आहे, हे राजा हरिसिंगाने त्यावेळीच सिध्द केलं होतं. पाकचे आक्रमण परतवून लावण्यासाठी राजा हरिसिंगाने भारत सरकारकडे मदत याचना केली होती. पण ही मदत भारत सरकारने त्यावेळी नाकारली. भारत सरकारने स्पष्ट केले की विलिनीकरण केल्याशिवाय आम्ही तुमची मदत करू शकत नाही. त्यानंतर राजा हरिसिंगाने या कलम ३७० च्या अटी घालून भारताशी नातं बनवलं. स्वातंत्र्यापासून देशाच्या अखंडतेवर, एकात्मेवर, समता, बंधुता तसेच देशाच्या आणि देशाचा अविभाज्य भाग असणाऱ्या जम्मू-कश्मीरच्या विकासावर अडसर ठरणारे 'कलम ३७०' हटविल्याने आता हे नातं कुठल्याही जाचक अटीशिवाय मंजूर होणार आहे.
जम्मु आणि काश्मीर कोणत्याही अटीशिवाय भारताचा भाग झाला आहे. जम्मू-कश्मीरला स्वायत्त दर्जा देणाऱ्या कलमाचा तेथील फुटीरतावादी नेत्यांनी आतापर्यंत ढालीसारखा वापर केला. ३७० मधील विषेश कलमांमुळे इतर राज्यातील भारतीय गुंतवणुकदाराला त्याठिकाणी गुंतवणूक करता येत नव्हती. उद्योग उभे राहत नव्हते. पर्यायाने तेथे बेरोजगारी वाढली आणि तेथिल पाकधार्जिण्या फुटीरतावादी नेत्यांनी अशा हतबल तरुणांचा दहशतवादासाठी वापर करून घेतला. येथील फुटीरतावादी आमच्या सैनिकांच्या रक्ताची होळी खेळत राहिले. ३७० मुळे इतर भारतीय लोकांना चांगले हॉस्पिटल उभे करता येत नसत. पर्यायाने वैद्यकीय सुविधा येथे पुरविता येत नव्हत्या. चांगली महाविद्यालये उभी राहत नव्हती. विद्यार्थी शिकत नव्हते. पुढे जात नव्हते आणि त्यातूनच दहशतवादाचा मार्ग अवलंबला जायचा. भारतीय संविधानाअंतर्गत जम्मू काश्मीरचं स्वतंत्र संविधान होतं. केंद्र सरकार आणि काश्मीरचे राजे हरिसिंह यांच्यामध्ये २६ ऑक्टो्बर १९४७ रोजी विलीनीकरणाचा करार झाला.
या कलमानुसार जम्मू-काश्मीरला स्वायत्त राज्याचा दर्जा आणि विशेष अधिकार मिळाले होते. या कलामाअंतर्गत परराष्ट्र, अर्थ, संरक्षण आणि दूरसंचार वगळता इतर विभागांमध्ये केंद्राचा कायदा लागू करण्यासाठी राज्य सरकारची संमती आवश्यक होती. या कलामानुसार भारताचा नागरिक काश्मीरमध्ये स्थायिक होऊ शकत नव्हता. तसंच दुसऱ्या राज्यातील नागरिक इथे संपत्ती खरेदी करु शकत नव्हता. एवढंच नाही तर जम्मू-काश्मीर महिलेने इतर राज्यातील मुलाशी लग्न केलं असेल, तर त्यालाही इथे जमीन खरेदी करता येत नव्हती. स्वातंत्र्यानंतर हे कलम जम्मू-काश्मीरमध्ये लागू करण्यात आलं होतं. या विशेष अधिकारामुळे राष्ट्रपतींना राज्याची घटना बरखास्त करण्याचादेखील अधिकार नव्हता. याशिवाय ज्यामध्ये देशात आर्थिक आणीबाणी लावण्याची तरतूद आहे ते भारतीय घटनेचे कलम ३६० देखील जम्मू-काश्मीरवर लागू होत नव्हते.
भारतातील सर्व राज्यांमध्ये लागू होणारे कायदेसुद्धा या राज्यात लागू होऊ शकत नव्हते. त्याचबरोबर 'कलम ३५अ' चा याठिकाणी १४ मे १९५४ रोजी तत्कालीन राष्ट्रपती डॉ. राजेंद्र प्रसाद यांनी एका आदेशानुसार, राज्यघटनेत ३५अ हा नवीन कलम जोडला. कलम ३५अ हे कलम ३७० चाच एक भाग होता. या कलम ३५अ नुसार, जम्मू-काश्मीरमध्ये जन्मलेल्या व्यक्तीलाच जम्मू-काश्मीरचं नागरिकत्व मिळत असे. म्हणजेच इतर कुणीही व्यक्ती जम्मू-काश्मीरमध्ये स्थानिक म्हणून राहू शकत नव्हते. शिवाय इतर ठिकाणची कुणीही व्यक्ती जम्मू-काश्मीरमध्ये संपत


text:
मिळणार नाही. तुमचे व्यक्तिमत्व आणि मोहक आकर्षकता यामुळे काही नवे मित्र जोडाल. अनोख्या रोमान्सचा अनुभव मिळण्याची शक्यता आहे. निकटच्या सहकाºयांशी अनेक मतभेद झाल्याने दिवसभर तणावपूर्ण जाईल. खूप कालावधीनंतर तुम्ही आणि तुमचा/तुमची जोडीदार कोणत्याही भांडणाशिवाय शांत दिवस घालवाल, फक्त प्रेम कराल.
तुल राशी भविष्य (Saturday, September 08, 2018)
तुमच्या संशयी स्वभावामुळे तुम्हाला पराभवाला सामोरे जावे लागेल. आजच्या दिवशी समोर येणारे गुंतवणुकींचे नवे पर्याय धुंडाळा, पण प्रकल्पाची व्यावहारिकता सखोलपणे अभ्यासल्यावरच आपला सहभाग जाहीर करा. सर्वसाधारणपणे लाभदायक दिवस आहे, पण तुमच्यामते ज्याच्यावर विश्वास ठेवावा अशी व्यक्ती तुम्हाला मान खाली घालायला लावू शकते. आपल्या प्रिय व्यक्तीमध्ये दोष शोधण्यात वेळ वाया घालवू नका. तुमच्या प्रतिष्ठेला धक्का बसणाºया लोकांसोबत जाण्यास विरोध करा. वाद, एकेमेकांना नावे ठेवणे, मतभेद या आजच्या जोडप्यांमधील समस्या आहेत. तुमच्यासोबत आज यापैकी काहीतरी घडू शकते.
वृश्चिक राशी भविष्य (Saturday, September 08, 2018)
कामाचा ताण आणि घरातील उणीदुणी यामुळे त्रस्त व्हाल. कमिशन-लाभांश- किंवा मानधन याद्वारे फायदे मिळतील. आपल्या पालकांच्या आरोग्याकडे दुर्लक्ष करणे धोकादायक ठरू शकते आणि त्यांचा आजार आणखी वाढवू शकते. त्यांना ताबडतोब आराम मिळावा या दृष्टीने डॉक्टरांचा सल्ला घ्या. अचानक प्रणयाराधन करण्याची संधी मिळाल्याने तुम्ही उत्फुल्लीत व्हाल. तुमचे संवाद कौशल्ये आणि कामातील कौशल्ये प्रभावी ठरू शकतील. तुमच्या मनातली गोष्ट समजून घेण्यासाठी तुमचा/तुमची जोडीदार पुरेसा वेळ देईल.
धनु राशी भविष्य (Saturday, September 08, 2018)
तुमचे अथक प्रयत्न आणि कुटुंबातील सदस्यांचा वेळीच मिळालेला पाठिंबा यामुळे अपेक्षित निकाल तुम्हाला मिळतील. परंतु, सातत्याने श्रम करणे चालू ठेवा. संशयास्पद आर्थिक भागीदारीला भूल नका. गुंतवणूक ही अतिशय काळजीपूर्वक हाताळणे गरजेचे आहे. आज तुमचे वर्चस्व असणारा दिवस नाही किंवा नवीन कामास सुरुवात करू नका, त्रास ओढवून घ्यावा लागेल. प्रेमामधील तुमच्या असभ्य वर्तणुकीची माफी मागा. जोपर्यंत तुम्ही वादविवादात पडत नाही तोपर्यंत कोणते कठोर विधान न करण्याची काळजी घ्या. तुम्ही तुमच्या जोडीदाराच्या लहानशा मागण्या म्हणजेच एखादा पदार्थ किंवा मिठी नाकारलीतर तर तो/ती दुखावेल.
मकर राशी भविष्य (Saturday, September 08, 2018)
आरोग्याकडे थोडे लक्ष देण्याची गरज निर्माण होईल. पारंपरिक पद्धतीच्या गुंतवणूक योजनेत तुमचे बचतीचे पैसे गुंतवलेत तर पैसा कमावू शकाल. अभ्यासाच्यावेळी देखील बाहेरील उपक्रमांत भाग घेण्याचा अतिरेक केल्याने पालकांच्या रोषास कारणीभूत व्हावे लागेल. करिअर नियोजन हे खेळाइतकेच महत्त्वाचे आहे. आपल्या पालकांना खुश करण्यासाठी अभ्यास आणि खेळ यांचा समतोल साधा. आजच्या दिवशी आपल्या प्रेमिके/का ला दुखवू नका, अन्यथा नंतर पश्चाताप करावा लागेल. गुप्तशत्रू तुमच्याविषयीच्या फवा पसरविण्याची शक्यता आहे. तुम्ही तुमच्या जोडीदाराला रोमँटिक डेटवर घेऊन गेलात तर तुमचे नाते अधिक घट्ट होईल.
कुम्भ राशी भविष्य (Saturday, September 08, 2018)
सामाजिक स्नेह मेळावे आणि रम्य सहली तुम्हाला आनंदी आणि रिलॅक्स करतील. आणखी पैसा कमावण्यासाठी तुमच्याजवळील नावीन्यपूर्ण संकल्पनांचा वापर करा. घरात कोणतेही बदल करायचे असतील घरातील ज्येष्ठांचा सल्ला घ्या. अन्यथा त्यांचा रोष ओढवून घ्याल आणि आनंद गमावून बसाल. एखाद्या इंटरेस्टिंग व्यक्तीची भेट होण्याचा संभव आहे. अनपेक्षित प्रवासामुळे धावपळ व ताणतणाव वाढेल. आज, तुम्ही तुमच्या जोडीदारासमवेत आयुष्यातली एक उत्तम संध्याकाळ व्यतीत कराल.
मीन राशी भविष्य (Saturday, September 08, 2018)
तुमच्या स्वत:साठी आज तुम्हाला पुरेसा वेळ देता येईल, म्हणून प्रकृती चांगली राखण्यासाठी दूरवरपर्यंत चालण्याचा व्यायाम करा. गुंतवणूक करताना चढउतार खूप घातक ठरू शकतात – म्हणून पूर्ण काळजी घेऊन विचारांती गुंतवणूक करा. तुमच्या उदार वागणुकीचा तुमचे नातेवाईक विनासायास फायदा घेण्याची शक्यता आहे. म्हणून आताच नियंत्रण करा अन्यथा तुमची फसवणूक होण्याची शक्यता आहे. उदार वागणूक ही काही मर्यादेपर्यंत चांगली असते हे तुम्ही लक्षात ठेवा. पण मर्यादेच्या बाहेर जाऊन तुम्ही


मुंबई वृत्तान्त
ठाणे वृत्तान्त
महामुंबई वृत्तान्त
नाशिक वृत्तान्त
नागपूर वृत्तान्त
नगर/पश्चिम महाराष्ट्र वृत्तान्त
- कोल्हापूर महापालिकेची बँक हमी प्रदूषण नियंत्रण मंडळाकडून जप्त
- 'आयआरबी' कर्मचा-यांना टोप गावातून पिटाळले
मराठवाडा वृत्तान्त
रविवार वृत्तान्त
विदर्भरंग
मोस्ट कमेन्टेड
- जेमतेमांचा जश्न
- शिवसेनेला अजिबात महत्त्व नको, ही तो श्रेष्ठींची इच्छा!
- कुठे नेऊन ठेवणार महाराष्ट्र?
- व्हिडिओ : देवेंद्र फडणवीस राज्याचे १८ वे मुख्यमंत्री
- नवाझ शरीफ यांना निमंत्रण, मोदींना मात्र नाही!
- सोहळ्यासाठी गुजरातमधूनही पोलिसांचा फौजफाटा
- खडसे, तावडे, मुनगंटीवार, पंकजा मुंडे मंत्रिमंडळात; दिलीप कांबळेंचीही वर्णी
- सरदार पटेलांशिवाय महात्मा गांधी अपूर्ण- नरेंद्र मोदी
मोस्ट रीड
- राजवाडा नाही, तीन मजले तीन कुटुंबांसाठी!
- व्हिडिओ : देवेंद्र फडणवीस राज्याचे १८ वे मुख्यमंत्री
- शिवसेनेला अजिबात महत्त्व नको, ही तो श्रेष्ठींची इच्छा!
- कुठे नेऊन ठेवणार महाराष्ट्र?
- जेमतेमांचा जश्न
- खडसे, तावडे, मुनगंटीवार, पंकजा मुंडे मंत्रिमंडळात; दिलीप कांबळेंचीही वर्णी
- शिवसेना आणि भाजपमध्ये दिलजमाई?
- फोटो गॅलरी : गेली शान, तरी आलिशान!
वातावरणात थोडासा गारवा वाढला की, एक लक्षात येणारी गोष्ट म्हणजे मॉर्निग वॉकला रस्त्यावर अनेक चेहरे दिसू लागतात. रोजच्या व्यक्तीला हे नवे चेहरे चटकन ओळखता येतात. गजराच्या काटय़ावर उठणारे हे फिटनेस फ्रिक चेहरे सुरुवातीच्या काही दिवसांत नित्य नियमाने दिसतात. पण काही काळानंतर मात्र या चेहऱ्यांची संख्या विरळ होत जाते. उत्साह मावळतो, तसे चेहरेही धूसर होतात. - प्रतिनिधी
सौरभ: अगं क्षमा सकाळी उठवायला ये हं, पावणे सात वाजता.. यंदा काहीही झालं तरी रोज वॉकला जायचंच.
क्षमा: येते पण तू खूप वेळ लावु नकोस प्लीज. पुन्हा आपल्याला नेहा, पालवी आणि दिवेशलाही उठवायचंय. सो प्लीज डोन्ट कम लेट..
सौरभ: ओके..
प्रत्येक विभागातील व्यक्तींचा स्वतचा असा एक जॉगिंग किंवा वॉकिंग ट्रॅक असतो. कुणासाठी गार्डन, तलावाचा काठ, हिलवरचा रस्ता, तर कुणासाठी अगदी सव्र्हिस रोड अशा प्रत्येकाच्या फिटनेसच्या वाटा ठरलेल्या असतात. त्यामुळेच सकाळच्या वेळी या रस्त्यांचा नूर काही वेगळाच असतो. रोज दिसणारे चेहरे एकमेकांना ओळखू लागतात. किमान हाय, हॅलो तरी यांच्यामध्ये होत असतं. बरोबरीला कुत्रा असेल तर वॉकिंग किंवा जॉगिंग करण्याची मजा ही काही औरच असते हे ज्याचं त्यालाच कळेल. त्याच्या निमित्ताने का होईना रोज फिटनेस जपावाच लागतो.
गुलाबी थंडीची चाहूल लागल्यावर वातावरणाचा नूरच पालटतो. दाटलेल्या धुक्यात अनेक नवे फिटनेस फ्रिक चेहरे मॉर्निग वॉकच्या निमित्ताने बाहेर दिसू लागतात. अंगावर अगदी जॉगिंग सूट घालून हे चेहरे बाहेर पडतात तेव्हा सरावलेल्या फिट व्यक्तीच्या नजरेपासून हे नवे चेहरे अजिबात लपत नाहीत. या नेहमीच्या चेहऱ्यांना हे चेहरे चटकन ओळखता येतात. त्यांना हेही माहीत असतं की, सुरुवातीला दिसणारे हे चेहरे काहीच दिवस दिसणार आहेत. नव्याची नवलाई केवळ काही काळच असणार आहे आणि होतही अगदी तसंच.
सकाळी सातच्या ठोक्याला बिल्डिंगमधून सर्व मित्र-मैत्रिणींना जमा करेपर्यंत पहिल्याच दिवशी साडेसात वाजतात आणि वॉकिंगचा मूड तिथेच कमी होतो. पण असं असलं तरी, दरवर्षी थंडीच्या दिवसात काही नवे चेहरे तुम्ही रेग्युलर सकाळी बाहेर पडणारे असाल तर तुम्हालाही दिसतील. सुरुवातीला धुक्याचा आस्वाद घेत आणि कुणाच्या तोंडातून धूर येतो हे बघत नव्या चेहऱ्यांचे दोन दिवस कसे जातात हेच कळत नाही. पण नंतर मात्र पाच जणांच्या ग्रुपला अचानक ग्रहण लागल्यासारखा ग्रुप दिसू लागतो. कधी दोन, तर कधी तीन अशी संख्या रोडावू लागते. नव्या चेहऱ्यांचा उत्साह कमी होतो आणि थंडीच्या निमित्ताने जपलेला फिटनेसचा मंत्रही थंडीत गोठून जातो.


मुंबई वृत्तान्त
ठाणे वृत्तान्त
महामुंबई वृत्तान्त
नाशिक वृत्तान्त
नागपूर वृत्तान्त
- दिवाळीत विमान, खासगी बसेसचे भाडे दुप्पट
- ध्वनी प्रदूषणाबाबत निवासी क्षेत्र व फटाक्यांसाठी शासनाचे वेगवेगळे निकष
नगर/पश्चिम महाराष्ट्र वृत्तान्त
- कोल्हापूर महापालिकेची बँक हमी प्रदूषण नियंत्रण मंडळाकडून जप्त
- 'आयआरबी' कर्मचा-यांना टोप गावातून पिटाळले
मराठवाडा वृत्तान्त
रविवार वृत्तान्त
विदर्भरंग
मोस्ट कमेन्टेड
- शिवसेनेला फक्त दोनच मंत्रिपदे!
- अमेरिकन छायाचित्रकाराकडून मोदींच्या फेसबूक पेजवर उचलेगिरीचा आरोप
- गडकरींना दिल्लीश्वरांचा आशीर्वाद
- संघशक्तीच्या मैदानात शिवशक्तीकडून भीमशक्तीचा पराभव
- गड जिंकण्याची घाई
- दूध कसे परवडणार?
- दिवाळीत पोलिसांना उसंत पण सतर्कता कायम
मोस्ट रीड
- शिवसेनेला फक्त दोनच मंत्रिपदे!
- भाजपसोबत युती करण्यास कुठलीही अडचण नाही - उध्दव ठाकरे
- सेनानेत्यांची दारातूनच बोळवण
- महापौरांच्या नृत्यानंतर अधिकाऱ्यांचा धास्तावलेला 'पदन्यास'!
- अजितदादा, भुजबळ, तटकरेंचे भवितव्य भाजपच्या हाती
- उद्धव यांना निमंत्रण नाही
- लोकप्रभा दिवाळी अंक २०१४
- गडकरींना दिल्लीश्वरांचा आशीर्वाद
आयपीएलच्या सहाव्या लिलाव सोहळ्यात यंदा आंतरराष्ट्रीय क्रिकेटजगताला चांगलेच हादरे दिले. जुन्याजाणत्यांकडे पाठ आणि ताज्या दमाच्या नव्या खेळाडूंना पाट असाच
यंदाच्या या लिलावाचा थाट होता. ग्लेन मॅक्सवेल हा फक्त आठ एकदिवसीय आणि नऊ ट्वेन्टी-२० सामने खेळलेला ऑस्ट्रेलियाच्या २४ वर्षीय अष्टपैलू खेळाडू रविवारी
झालेल्या 'लिलावाचा राजा' ठरला. सर्वाधिक एक दशलक्ष डॉलर्स एवढी रक्कम मोजून त्याला मुंबई इंडियन्सने खरेदी केले. श्रीलंकेचा जादुई फिरकी गोलंदाज अजंठा मेंडिससाठी पुणे वॉरियर्सने सात लाख २५ हजार डॉलर्स (३.८ कोटी रु.) हा भाव मोजला. याचप्रमाणे आंतरराष्ट्रीय क्रिकेटमध्ये अद्याप पाऊल न ठेवलेला ऑस्ट्रेलियाचा २१ वर्षीय वेगवान गोलंदाज केन रिचर्डसन याने अनपेक्षितपणे सात लाख डॉलर्सची कमाई केली. यंदाच्या लिलावात मायकेल क्लार्क आणि रिकी पाँटिंग या ऑस्ट्रेलियाच्या आजी-माजी यशस्वी कर्णधारांचा 'बोलबाला' असेल अशी चर्चा होती, परंतु हे दोन्ही खेळाडू त्यांच्या आधारभूत किमतीलाच म्हणजे चार लाख डॉलर्स (२.१ कोटी रु.) अनुक्रमे पुणे वॉरियर्स आणि मुंबई इंडियन्सला विकले गेले.
आयपीएल लिलाव : पर्व ६
१०८ : उपलब्ध खेळाडू
९ : फ्रँचायजी
३७ : संघ मिळविण्यात यशस्वी खेळाडू
११.८९ दशलक्ष डॉलर्सची गुंतवणूक
यांनी खरेदी केली..
रॉयल चॅलेंजर्स बंगळुरूने सात, हैदराबाद सनरायजर्सने सहा, तर चेन्नई सुपर किंग्ज आणि मुंबई इंडियन्सने प्रत्येकी पाच खेळाडू खरेदी केले. याचप्रमाणे पुणे वॉरियर्सने चार, राजस्थान रॉयल्स आणि दिल्ली डेअरडेव्हिल्सने प्रत्येकी तीन, तर कोलकाता नाइट रायडर्स आणि किंग्ज इलेव्हन पंजाब यांनी प्रत्येकी दोन खेळाडूंची खरेदी केली.
यांना कुणीच वाली नाही!
ऑस्ट्रेलियाचा डग बोलिंजर आणि श्रीलंकेच्या रंगना हेराथ या ताऱ्यांप्रमाणेच दक्षिण आफ्रिकेचा व्हर्नन फिलँडर आणि हर्शेल गिब्स, इंग्लंडचा रवी बोपारा, ऑस्ट्रेलियाचा जेम्स होप्स, मॅथ्यू व्ॉड आणि टिम पॅनी या खेळाडूंविषयी एकाही फ्रँचायजीने उत्सुकता दर्शविली नाही. न्यूझीलंडच्या जेकॉब ओरमला मुंबई इंडियन्सने नंतर खरेदी केले.
भारताचा अभिषेक बहुकिमती!
यंदाच्या रणजी हंगामात अष्टपैलू कामगिरीने सर्वाचे लक्ष वेधून घेणाऱ्या अभिषेक नायरचे नशीब पालटले आहे. दोनच दिवसांपूर्वी नायरचा निवड समितीने भारतीय 'अ'
संघात समावेश केला. आता आयपीएलच्या लिलावात तो सर्वाधिक भाव मिळालेला भारतीय क्रिकेटपटू ठरला. नायरला पुणे वॉरियर्सने ६ लाख ७५ हजार अमेरिकन
डॉलर्सला खरेदी केले.


तेरा अमाता
तेरा अमाता हे फ्रान्समधील नीस बंदराजवळ असलेले पुरातत्त्वीय उत्खनन स्थळ आहे. इ.स. १९५९ साली नीस बंदराच्या बांधणीवेळी येथे काही अश्मयुगीन हत्यारे मिळाली. इ.स. १९६५ सालीही एका इमारतीचे बांधकाम करण्यासाठी बुलडोझरच्या साहाय्याने जमीन सपाट करतेवेळीही पुन्हा मोठ्या प्रमाणावर हत्यारे सापडली. त्यानंतर इ.स. १९६६ साली हेन्री द लुम्ले याने तेथे शास्त्रीयदृष्ट्या उत्खनन केले.
उत्खनन[संपादन]
लुम्ले याने केलेल्या उत्खननात त्याला एकूण एकवीस लंबगोल आकाराच्या झोपड्यांचे अवशेष मिळाले. त्यांची लांबी २६ ते ४९ फूट आणि रुंदी १३ ते २० फूट असल्याचे आढळून आले. प्रत्येक झोपडी गोल लाकडी दांडके रोवून तयार करण्यात आलेली होती. या दांडक्यांची जाडी सुमारे तीन इंच असून त्यांच्या बुडाशी जमिनीवर मोठमोठे दगड त्यांना आधार म्हणून ठेवलेले होते. प्रत्येक झोपडीत मधोमध चुलीची योजना केलेली होती. जमिनीत खड्डा खोदून व त्याभोवती दगड ठेवून अशा चुली केलेल्या होत्या. यातील एका झोपडीत माणसाच्या पायाचा ठसा दिसून आला. तो माणसाच्या उजव्या पायाचा होता व त्याची लांबी साडेनऊ इंच होती.
या झोपड्यांजवळच मानवी विष्ठेचे अवशेष सापडले. त्याचे पृथ:करण द ब्यूल्यू याने केले, त्यावरून तिथे राहणारे मानव वसंत ॠतूच्या अखेरीस अथवा उन्हाळ्याच्या सुरुवातीस उगवणाऱ्या वनस्पती खात होता, असा निष्कर्ष निघाला. केवळ अशाच वनस्पतींचे अवशेष विष्ठेत मिळाल्याने या झोपड्यांत याच मोसमात मानव वस्तीस येत असावेत हे सिद्ध झाले.
कासव, ससे, काळवीट, रानडुक्कर, हरीण, बैल इत्यादींची हाडे झोपड्यांत सापडली. ही हाडे प्रौढ जनावरांची नसून लहान वयाच्या जनावरांची असल्याने त्यांचे मांस तत्कालीन मानव खात होता हे सिद्ध झाले. तेथे सापडलेल्या पुराव्यांवरून मानव झोपड्यांतच आपली हत्यारे बनवीत होता, असे दिसते. जनावरांच्या कातड्यावर बसून तो हत्यारे बनवीत असे. अशा कातड्यांची प्रतिकृती जमिनीवर उमटलेली असून त्याभोवती असंख्य दगडी छिलके पसरलेले आढळून आले.


text:
ISL सोबत बच्चेकंपनीचा दे दणादण गोल... | News - News18 Lokmat, Today's Latest Marathi News
पावसाळ्यात गर्भवती महिलांनी 5 गोष्टींची घ्यावी काळजी
ISL सोबत बच्चेकंपनीचा दे दणादण गोल...
कोरोना रुग्णांसोबत घडला भयंकर प्रकार, अल्पोपहारामध्ये आढळलं चक्क मेलेलं झुरळ
Last Updated: Dec 7, 2014 06:49 PM IST
07 डिसेंबर : इंडियन सुपर लीग आता अंतिम टप्प्यात पोहोचली आहे. आएसएलने आज आणखी एक पाऊल टाकत नव्या दमाचा खेळाडूंना प्रशिक्षण देण्यासाठी पुढाकार घेतलाय. मुंबईत या नव्या खेळाडूंना प्रोत्साहन देण्यासाठी यंग चॅम्पियन्स स्पर्धा भरवण्यात आली होती. यावेळी फुटबॉल स्पोर्ट्स डेव्हलपमेंट लिमिटेडच्या संस्थापक आणि अध्यक्ष नीता अंबानी यांच्यासह अभिनेता सलमान खानही उपस्थित होता. या प्रशिक्षणाच्या माध्यमातून फुटबॉल जनसामान्यांपर्यंत पोहोचवण्याचा प्रयत्न करण्यात येणार आहे.
इंडियन सुपर लीगच्या रुपाने भारताला फुटबॉल सारख्या खेळाला मोठे व्यासपीठ उपलब्ध झाले आहे. देशभरात फुटबॉलचा प्रसार व्हावा यासाठी रिलायन्स फाऊंडेशनच्या चेअरमन नीता अंबानी यांनी पुढाकार घेतला. 12 ऑक्टोबर रोजी आयसीएल अर्थात इंडियन सुपर लीगचा श्रीगणेशा करण्यात आलाय. आयसीएलच्या या भरारीत मास्टर ब्लास्टर सचिन तेंडुलकर, अभिनेता रणबीर कपूर आणि जॉन अब्राहम यांनीही सहभाग नोंदवून ग्लॅमर मिळवून दिले. या स्पर्धेत आंतराष्ट्रीय खेळाडूंचा सहभाग हा महत्वाचा ठरला. भारतीय फुटबॉल खेळाडूंना आंतराष्ट्रीय खेळाडूंसोबत खेळण्याची नामी संधी प्राप्त झाली. याचाच एक भाग म्हणून आज मुंबईत खास बच्चेकंपनीसाठी यंग चॅम्पियन्स सामना भरवण्यात आला. दोन मुलांच्या चार टीम यात सहभागी झाल्या होत्या. 22.5 मिनिटांचे दोन सामने खेळवण्यात आले. पहिली मॅच स्लम सॉकर आणि मॅजिक बस इंडिया फाऊंडेशन या टीममध्ये झाला. तर दुसरा सामना युवा इंडिया आणि युवा इंडिया बी या टीममध्ये झाला. या बच्चेकंपनींना प्रोत्साहन देण्यासाठी फुटबॉल स्पोर्ट्स डेव्हलपमेंट लिमिटेडच्या संस्थापक आणि अध्यक्ष नीता अंबानी यांच्यासह अभिनेता सलमान खान यांनी हजेरी लावली.
First published: December 7, 2014, 5:45 PM IST
Tags: IMG relinceindian super leagueISLjohn abrahamneeta ambaniranbir kapoorsachin tendulkarआयएमजी रिलायन्सइंडियन सुपर लीगयंग चॅम्पियन्स


text:
cauvery: Latest cauvery News & Updates,cauvery Photos & Images, cauvery Videos | Maharashtra Times - Page 2
January,18,2020, 11:26:44
कावेरी नदी प्रदूषणः सुप्रीम कोर्टाने प्रदूषण मंडळाकडे अहवाल मागितला
जयललिता यांच्या नातलगांकडून पुन्हा अंत्यसंस्कार
कावेरी वाद: कर्नाटकातील शेतमाल चेन्नईत; शेतकऱ्यांना दिलासा
सुप्रीम कोर्टाच्या कावेरीबाबतच्या निर्णयाविरुद्ध देवेगौडा यांचे आमरण उपोषण
तामिळनाडूसाठी ६ ऑक्टोबरपर्यंत ६ हजार क्युसेस पाणी सोडा; सर्वोच्च न्यायालयाचे कर्नाटकला आदेश


पासून साठ मैलांवर पोहोचल्या. याच दिवशी कर्नुल येथील रझाकारांचा प्रतिकारही मोडून काढण्यात आला व वरंगळ आणि बीदरच्या विमानतळांवर पुन्हा हल्ला करण्यात आला.
१५ सप्टेंबरला औरंगाबादवरील चढाई फत्ते झाली. हुमनाबाद पडले. शहागडच्या पुलावर कब्जा झाला. जनरल चौधरींची तुकडी सिकंदराबादपासून नव्वद मैलांवर पोहोचली.


text:
Kim Jong-Un Announced Mask Compulsion
उत्तर कोरिया इतर देशांप्रमाणे फक्त फर्मान काढून मोकळा झालाय असंही नाही. तर लोक प्रत्यक्षात मास्क घालत आहेत की नाही, यावर नजर ठेवण्यासाठीच स्वतंत्र तुकड्या नियुक्त केल्या आहेत.
मुंबई : उत्तर कोरियाचा बेलगाम, क्रृर आणि सनकी सुल्तान (Kim Jong-Un Announced Mask Compulsion), ज्याने स्वतःचा अर्ध्याहून अधिक देश दारुगोळ्याच्या फॅक्टरीत रुपांतरीत केला. ज्याला टक्कर देण्यासाठी सुपरपॉवर अमेरिका सुद्धा 4 वेळा विचार करते. मात्र, सध्या त्याच किम जोंगचा कोरोना व्हायरसनं थरकाप उडाला आहे (Kim Jong-Un Announced Mask Compulsion).
उत्तर कोरियाचाच जिगरी दोस्त चीनच्या कोरोनामुळे सध्या उत्तर कोरियात दहशत आहे. त्यामुळे किम जोंगने स्वतःच्या देशात पहिल्यांदाच मास्कच्या सक्तीचं फर्मान काढलं. युरोप आणि आफ्रिकन देशांमध्ये सुद्धा मास्क घालणं बंधनकारक आहे. मात्र, मास्क नसेल तर या दोन्ही खंडामध्ये फार-फार आर्थिक दंडाची तरतूद केली गेली आहे. पण हुकुमशहा किम जोंगला दंडासारख्या कागदी शिक्षा कधी मानवतच नाहीत. म्हणून उत्तर कोरियात मास्क न घालणाऱ्याला थेट सक्तमजुरीची शिक्षा दिली जाणार असल्याचं जाहीर केलं गेलं.
उत्तर कोरिया इतर देशांप्रमाणे फक्त फर्मान काढून मोकळा झालाय असंही नाही. तर लोक प्रत्यक्षात मास्क घालत आहेत की नाही, यावर नजर ठेवण्यासाठीच स्वतंत्र तुकड्या नियुक्त केल्या आहेत. या तुकड्यांना वेगवेगळ्या शहरात गर्दीच्या ठिकाणी जाऊन लोकांवर नजर ठेवण्याचं काम दिलं गेलं.
आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे अजूनपर्यंत उत्तर कोरियात एकही कोरोनाचा रुग्ण सापडल्याची नोंद नाही. पण, किम जोंगच्या सरकारवर सुरुवातीपासून माहिती लपवल्याचा आरोप होतो आहे. कारण, उत्तर कोरिया चीनच्या सीमेला लागून असलेलं एक हुकुमशाही राष्ट्र आहे. उत्तर कोरिया आणि चीनमध्ये तब्बल 1400 किलोमीटरची सीमा सुद्धा आहे. विशेष म्हणजे दक्षिण कोरिया हे उत्तर कोरियाच्या पल्याड असल्यामुळे दक्षिण कोरिया आणि चीनच्या सीमा लागून नाही. तरी सुद्धा दक्षिण कोरियात 14 हजार रुग्ण आहेत आणि उत्तर कोरियात मात्र एकही रुग्ण नाही (Kim Jong-Un Announced Mask Compulsion).
मात्र, असं असलं तरी कोरोनाचा फैलावाच्या 7 महिन्यानंतर उत्तर कोरियात पहिल्यांदाच मास्कची सक्ती आणि रुग्ण सापडले. तर त्यांच्यासाठी क्वारंटाईन सेंटरसुद्धा उभारले गेले आहेत. सुरुवातीच्या काळात उत्तर कोरियात कोरोनाचे रुग्ण सापडल्याच्या बातम्या आल्या होत्या. मात्र, उत्तर कोरियाने त्या फेटाळून लावल्या. त्यानंतर खुद्द किम जोंग दोन आठवडे
गायब झाला. तेव्हा सुद्धा किम जोंगलाच कोरोना झाल्याची चर्चा होती. कारण, किम जोंग स्वतः चेनस्मोकर आहे. म्हणून त्याला विलग केलं गेल्याचं बोललं गेलं.
त्या दोन आठवड्यांच्या काळात किम जोंगची बहिण किम यो जाँग उत्तर कोरियाचा कारभार पाहत होती. मात्र, किम जोंग परतल्यानंतर आता उत्तर कोरियात कोरोनासाठी निर्बंध घातले जात आहेत. सर्वात उशिराने मास्कची सक्ती करणारा उत्तर कोरिया हा जगातला एकमेव देश आहे.
उत्तर कोरियात जर समजा खरोखर रुग्ण असतील, तर किम जोंग त्याचा जगाला सुगावा सुद्धा लागू देणार नाही. कॅबिनेटच्या मिटिंगमध्ये डुलकी लागली म्हणून याच किम जोंगने थेट संरक्षणमंत्र्यालाच तोफेच्या तोंडी दिलं होतं. त्यामुळे तिथं मास्क न घालणाऱ्यांचे काय हाल होतील, याची कल्पनाच न केलेलं बरं.
चीनविरोधात 9 देशांची एकजूट, अमेरिकेची आक्रमकता, युद्धाचे संकेत?_URL_ #China #India
— TV9 Marathi (@TV9Marathi) July 18, 2020
Tags Corona virus Kim Jong-un Mask Compulsion North Korea Supreme Leader of North Korea Supreme Leader of North Korea Kim Jong-Un


text: शिवकालीन पत्रसार संग्रह खंड - ३ मध्ये उपरोक्त पत्र तथा जाबता प्रकाशित करण्यात आला आहे. प्रस्तुत काग...


text:
कायम टिकतील का लिव्ह-इन नाती? | Dainik Prabhat, Marathi News, Marathi ePaper, Latest News
कायम टिकतील का लिव्ह-इन नाती?
लिव इन रिलेशनशिपला महाराष्ट्र सरकारने मंजुरी दिली आहे. याचा अर्थ कायद्याने विवाह न करता एकत्र रहाणारे स्त्री-पुरुष यांच्यातील नातेसंबंध आता कायदेशीर होतील. सरकारचा हा निर्णय महाराष्ट्राच्या पुरोगामी विचारसरणीतूनच आला आहे; परंतु अशा प्रकारच्या संबंधामुळे निर्माण होणाऱ्या समस्यांवर तोडगा काढण्यासाठी सरकारने एक समिती नियुक्त केली आहे. या समितीकडून आलेल्या शिफारशीनंतर या कायद्याला अंतिम स्वरूप मिळत आहे.
लिव इन रिलेशनशिपमध्ये काही काळानंतर दुरावा निर्माण झाल्यास किंवा दोघांमध्ये मतभेद होऊन वेगळे राहण्याची वेळ आल्यास त्या महिलेला पोटगी देण्याची तरतूद देखील कायद्यात करण्यात आली आहे. मात्र, अशा प्रकारच्या संबंधामुळे राज्याच्या सांस्कृतिक, धार्मिक परंपरेवर काही परिणाम होईल का, याचा विचार सरकारने करण्याची गरज आहे.
'लिव इन रिलेशनशिप' योग्य की अयोग्य हे ठरवताना सुरुवातीला समाजाचा आपल्याला विचार करावा लागणार आहे. कारण आपल्याकडे समाज हा घटक अत्यंत महत्त्वाचा आहे. कोणतीही गोष्ट करताना आपण पहिल्यांदा लोकांचा विचार करत असतो. समाज, लोक काय म्हणतील? असा प्रश्न नेहमी असतो. जर समाजाने अशा प्रकारच्या संबंधाला मान्यता दिली तर 'लिव इन रिलेशनशिप' ठेवण्यास काहीही हरकत नाही. पण लिव इन रिलेशनशिप ही काळाची गरज आहे, असे वाटत नाही. आपल्या सोयीसाठी त्याचा उपयोग होऊ शकतो, हे तितकेच खरे!
एका स्त्रीशी लग्न झाले असताना दुसरीबरोबर संबंध ठेवणे, हे एक प्रकारे "लिव इन रिलेशनशिप'च मानायला हवे. जर आपण नैतिकतेचा विचार केला तर समाजाने अशा संबंधाला कधीच मान्यता दिलेली नाही. कारण, आपल्याकडे दोन पत्नी करण्यावर कायद्याने बंदी आहे. लिव्ह-इनमध्ये दुसऱ्या स्त्रीला पत्नीचा दर्जा दिला जाणार असल्याने आधीच्या कायद्याचा हा भंग आहे. या संबंधाला कायदेशीर मान्यता मिळाल्यास लग्न न करता एकत्र राहणाऱ्यांनाही कायदेशीर मान्यता मिळू शकेल. मात्र, त्याला समाजाचीही मान्यता लागेल.
माणूस हा समाजप्रिय प्राणी असल्यामुळे तो आपले कुटुंब, नातेवाईक आणि मित्रमंडळींचा नेहमी विचार करत असतो. म्हणून लिव इन रिलेशनशिपला त्यांची मान्यता मिळवावी लागेल. जर त्यांनीच विरोध केला तर त्यातून वाद निर्माण होण्याची शक्‍यता आहे. अशा प्रकारच्या संबंधातून नंतर आपल्याला मुले झाली तर त्यांचे काय? हा एक मोठा प्रश्न आहे. त्या महिलेला आणि अपत्यांना संपत्तीत वाटा मिळणार की नाही? अशा प्रकारे अनेक प्रश्न डोळ्यासमोर उभे राहतात. या सर्वांचा विचार करूनच लिव इन रिलेशनशिपला मान्यता देण्यात यावी असे वाटते. विवाह म्हणजे दोन कुटुंब, समाज आणि दोन संस्कृतीचे मीलन मानले जाते. नेमका हाच फरक लिव इन रिलेशनशिपमध्ये आहे. यामध्ये आपल्यावर जबाबदारी असते. लिव इन रिलेशनशिपमध्ये ती नसते. कारण, "पटलं तर एकत्र रहा; नाहीतर विभक्त व्हा' असा हा मामला आहे.
हे सर्व काही असले तरी लिव इन रिलेशनशिपमुळे संस्कृतीला कोणत्याही प्रकारचा धक्का बसणार नाही, असेही दुसरीकडे वाटते. कारण, आपल्या संस्कारातून संस्कृती घडत असते. आपल्याकडे विविध पद्धतीने विवाह केला जातो. त्यामुळे आपोआपच एका संस्कृतीवर दुसऱ्या संस्कृतीचा प्रभाव पडत असतो. म्हणून लिव इन रिलेशनशिप अशाच प्रकारचे नाते आहे.


text: जन्मदात्या आईकडून मुलीची डोक्यात दगड घालून हत्या | Yuvadeheya E News Paper and Portel


केरळमधील शबरीमलाचे मंदिर वाचवण्यासाठी जो संघर्ष सध्या सुरू आहे, तो पाहिल्यावर साहजिक 28 वर्षांपूर्वी ऑक्टोबर महिन्यातच अयोध्येत काय घडले याची आठवण येणे साहजिक आहे. 30 ऑक्टोबर 1990 आणि 2 नोव्हेंबर 1990 या दिवशी अयोध्येत कारसेवेसाठी जमलेल्या हिंदूंवर उत्तर प्रदेश सरकारने गोळीबार केला. अनेक कारसेवकांची प्रेतं शरयू नदीमध्ये फेकून देण्यात आली. स्वतंत्र भारतामध्ये झालेले ते जालियनवाला बाग हत्याकांड होते.
अयोध्येमध्ये राम जन्मभूमीच्या ठिकाणी राम मंदिर पुन्हा उभारावे या मागणीसाठी संपूर्ण देशातील हिंदू एकत्र आले होते. आता 28 वर्षानंतर केरळमधील शबरीमलामध्ये अय्यपांचे मंदिर वाचवण्यासाठी जात, भाषा, लिंग, आणि विंध्य पर्वताची सीमा विसरून सर्व बहुसंख्य हिंदू समाज एकवटला आहे. ज्या महिलांच्या न्यायासाठी मंदिर प्रवेशाचा निर्णय सर्वोच्च न्यायालयाने दिला. असे सांगितले जाते, त्या महिला देखील मोठ्या संख्येने 'शबरीमला मंदिराची परंपरा आम्हाला मान्य असून आम्ही वाट पाहण्यासाठी तयार आहोत' असे सांगत रस्त्यावर मोठ्या संख्येने उतरल्या आहेत. केरळ सरकारच्या दमनशाहीचा त्या मोठ्या धैर्याने सामना करत आहेत.
केरळमधील शबरीमला मंदिर हे इतके विशेष का आहे? कोट्यवधी हिंदूंचे श्रद्धास्थान असलेल्या या मंदिराची परंपरा नष्ट करण्यात अनेक तथाकथित नास्तिक आणि अहिंदू मंडळींना यामध्ये रस का आहे? हे समजून घेण्यासाठी या मंदिराचा इतिहास जाणून घ्यावा लागेल.
विसाव्या शतकाच्या सुरुवातीला त्रावणकोरच्या राजाने भाविकांच्या मदतीने ( या राजांचा खजिना इंग्रज लुटत असल्याने तो रिकामा असे) या मंदिराचा जीर्णोद्धार केला. या मंदिर जीर्णोद्धाराच्या वेळी हिंदूंनी दाखवलेली एकजूट पाहून ब्रिटिशांनी या परिसरातील जमीन अहिंदूंना देऊन टाकली. 1947 मध्ये देश स्वतंत्र झाला. शबरीमलाचे प्राक्तन काही बदलले नाही. 15 जून 1950 रोजी या मंदिराला आग लावण्यात आली. मंदिरातील मूर्तीवर कुऱ्हाडीने प्रहार करण्यात आला. या परिसरात राहणाऱ्या धर्मांतरीत ख्रिश्चन मंडळींचे हे कृत्य असावे असा आरोप त्यावेळी झाला होता. या प्रकरणाचा चौकशी अहवाल मात्र संदिग्धच आहे. इतकेच नाही तर 'एक मंदिर पाडले तर अनेक अंधश्रद्धा नष्ट होतात' असे संतापजनक वक्तव्य तत्कालिन केरळ सरकारमधले मंत्री सी. केशवन यांनी केले होते.
ख्रिस्ती मिशनरींच्या कुरापती या इथेच थांबल्या नाहीत. शबरीमलापासून 20 किलोमीटर अंतरावर असलेल्या निलक्कलमध्ये असलेल्या महादेवाच्या मंदिरात 24 मार्च 1983 मध्ये 2000 वर्षांपूर्वीचा लाकडी क्रूझ सापडल्याची आवई उठवली. 2000 वर्षांपूर्वी सेंट थॉमस यांनी तो उभारला होता. सेंट थॉमस यांना चेन्नईमधल्या एका ब्राह्मणाने ठार मारले असा प्रचारही त्या काळात मोठ्या प्रमाणात करण्यात आला. या अंधश्रद्धेच्या आधारावर क्रूझचे दर्शन घेण्यासाठी ख्रिश्चनांचा ओघ निलक्कलमध्ये सुरू झाला. केरळ सरकारने तातडीने या भागात चर्च बांधण्यासाठी एक एकर जमीन दान केली. चर्चने या भागातील रस्त्याला सेंट थॉमस मार्ग आणि शबरीमलाच्या टेकडीचे सेंट थॉमस टेकडी असे नामकरणही केले.
केरळमधल्या दमट हवेत 2000 वर्षांपूर्वीचे लाकूड तसेच राहणे अशक्य आहे. लाकडी क्रूझच्या परिक्षणामध्ये
हे सत्य बाहेर आले. इतकेच नाही तर व्हॅटिकनने सेंट थॉमस यांच्या जीवनप्रवासाची माहिती प्रसिद्ध केली आहे. त्यानुसार ते कधीही केरळमध्ये गेलेच नव्हते. त्यांचा दफनविधी इटलीमधल्या ओर्टोना या गावात करण्यात आला होता. हे स्पष्ट करण्यात आले आहे. सध्या मिझोरमचे राज्यपाल असलेले के. राजशेखरन यांच्या नेतृत्त्वाखाली या प्रश्नावर देण्यात आलेल्या लढ्यामूळे केरळ सरकारने त्या भागात चर्चसाठी दिलेली एक एकर जमीन परत घेतली. परंतु केरळ सरकारने त्याबदल्यात निलक्कल पासून चार किलोमीटर अंतरावर असलेल्या राखीव वन प्रदेशातील जमीन चर्चला दिली.
शबरीमला मंदिर हे ख्रिस्ती मिशनऱ्यांच्या डोळ्यात इतके का खुपते? याचे उत्तर या मंदिराच्या प्रभावात दडले आहे. या मंदिराचे पुजारी आणि व्यवस्थापक मंडळी हे नक्कीच द्रष्टे होते. त्यामुळेच त्यांनी अयप्पांच्या दर्शनासाठी येणाऱ्या भाविकांना 41 दिवसांचे व्रत घालून दिले. हे व्रत सुरु करणाऱ्यानी या मंदिरात जाऊन आलेल्या व्यक्तीकडून माळ गळ्यात घालून घ्यायच


ेला ते पैसे वाटले तर आपल्याला प्रत्येकी लाख लाख रुपये मिळाले असते. एकदा कां त्या खातेधारकांची नांवे समजली की आणखी एक पाऊल पुढे टाकून त्यांची '१० क्ष' इतकी सारी बेहिशेबी संपत्ती जप्त करून ती जनतेमध्ये वाटली तर प्रत्येकी दहा दहा लक्ष रुपये मिळतील. लांच खाणे हा जसा गुन्हा आहे तसेच ती देणेसुध्दा गुन्हाच आहे. त्यामुळे ती देऊन ज्यांचे उखळ पांढरे झाले असेल त्यांची संपत्तीसुध्दा ('१०० क्ष' इतकी) सरकारने ताब्यात घेऊन लांच घेणारे आणि देणारे यांच्यासकट तमाम जनतेला ती सम प्रमाणात वाटली तरी प्रत्येकाच्या वाट्याला एक कोटी रुपये येतील. मग तर सर्वांची मज्जाच मज्जा ! तिथेही सगळे पैसे मिळाले नाहीत आणि फिफ्टीफिफ्टीचा नियम लावला तरी सुध्दा घरटी एक एक कोटी रुपये येतील.
इतका मोठा पांढरा पैसा विनासायास आणि बिनाटेन्शन मिळाला तर अपवादास्पद अशा कांही फार मोठ्या अब्जाधीश व्यक्ती वगळता बहुतेक सर्वसामान्य पैसेखाऊ लोकसुध्दा खूषच होतील आणि कदाचित आपले आचरण सुधारतीलसुध्दा. लांच देऊन कामे करवून घेणारे लोक कांही न देताच त्यांना मिळणा-या लाभाने नक्कीच सुखावणार. इतर सर्वसामान्य लोकांना तर प्रत्यक्ष देवानेच छप्पर फाडून त्यांचेवर खैरात केल्याचा आनंद मिळेल. अशा रातीने सर्व जनता सुखसागरात डुंबू लागेल. पण एक अडचण येण्याचा धोका मात्र दिसतो. आपले घरकाम, घराची रखवाली, साफसफाई वगैरे करणारे, कोप-यावरले छोटे दुकानदार, भाजीविके, पेपरवाले, दूधवाले, भेळपुरी किंवा वडापाव विकणारे, रिक्शाचालक, बस ड्रायव्हर-कंडक्टर वगैरे वगैरे वगैरे सगळे सर्वसामान्य लोक एकाएकी कोट्याधीश झाले तर कदाचित आपापल्या कामावर येणार नाहीत, त्यांच्याविना आपली सारी कामे अडतील, घरात किंवा घराबाहेर आपल्याला कोणीच विचारणार नाही आणि आपण कोट्याधीश कशाला झालो? असे वाटू लागेल.
या भीतीमुळे माझे गणित मी कुणालाही सांगितले नव्हते. पण आता तो प्रश्नच मिटल्यामुळे मी हळूच एका मित्राच्या कानात पुटपुटलो. त्यावर तो लगेच उद्गारला,"अरे तुला आता वेडा म्हणायचं कां खुळा म्हणायचं? (जाऊ द्या, हे नेहमीचेच आहे आणि हा त्याचा प्रॉब्लेम आहे.) तुझ्या त्या नेताजींनी स्विट्झर्लंडमधले पैसे आणू असं म्हंटलं असेल, पण ते तुला मला त्यातले लाख लाख रुपये देतो असे कांही म्हणाले होते कां? त्यांनी पैसे आणलेही असते तरी त्याच्या बातमीनेच महागाई तेवढी वाढली असती मात्र आणि त्याच्या झळा आपल्यालाच लागल्या असत्या. म्हणूनच कदाचित लोकांनी त्यांना निवडून आणलं नसेल!"
तळटीपः- या लेखात वर्तवलेले सगळे निव्वळ अंदाज आहेत, त्यामागे कोठलेही शास्त्र नाही. ते ज्यांच्या आधारावर केले आहेत ती कारणे वर वर पटण्यासारखी वाटली तरी त्यात कांही ढोबळ मूलभूत चुका आहेत. चाणाक्ष वाचक त्या दाखवून देतीलच.


>> प्राजक्ता कासले
दरवर्षी २ फेब्रुवारी रोजी ' वर्ल्ड वेटलँड डे ' साजरा होतो . पाणी आणि जंगलांइतकेच पाणथळ जागांचेही पर्यावरणाच्या दृष्टीने महत्त्व आहे . मात्र इंचन् इंच जागेला महत्त्व असलेल्या मुंबईसारख्या शहरात भराव टाकून पहिला बळी दिला जातो तो याच जागांचा . शहराचे भूक्षेत्र त्यामुळेच तर वाढले नाही ना ?
लोकलमधून जाताना माहीमची खाडी , दिवा किंवा वाशी आल्यावर इतरवेळी खिडकीतून बाहेर पाहायला उत्सुक असणारे आपण नजर एकदम डब्यात वळवतो आणि हातातला रुमाल नाकावर धरतो . मुंबईतील पाणथळ जागांची आपल्याला ओळख आहे ती ही अशी . पाणथळ जागा म्हणजे पाणी असलेली जमीन ; म्हणजे आपल्या भाषेत चिखल . ज्या चिखलाकडे पाहून आपण नाक मुरडतो त्यासाठी जागतिक स्तरावर ' दिन ' साजरा केला जातो . या जागांचे संवर्धन करण्यासाठी प्रयत्न केले जातात आणि उद्यान , अभयारण्य , व्याघ्र प्रकल्प याप्रमाणेच पाणथळ जागांनाही संरक्षण दिले जाते . हे म्हणजे अतीच झाले असे वाटत असेल तर आपले या जागांविषयीचे ज्ञान तपासून पाहायला हवे .
पाणथळ जागा म्हणजे चिखल , घाण किंवा दुर्गंधी ही कल्पना मुंबई शहरात खरी ठरत असली तरी ती मुळात तशी नाहीये . समुद्र किंवा जंगलात ज्याप्रमाणे जीवसंस्था कार्यरत असते त्याचप्रकारे पाणथळ जागांवर वनस्पती आणि प्राणीसृष्टीचे चक्र सुरू असते . पाणथळ जागेत वाढणाऱ्या वनस्पती , त्यावर पोसले जाणारे किटक , या झुडपांवर घरे बनवणारे पक्षी , त्यांच्यावर जगणारे लहान प्राणी यांना पर्यावरणसंस्थेत महत्त्व आहे . पर्यावरणसंस्थेचा परिणाम मनुष्यजीवनावरही अपरिहार्यपणे होत असल्याने पाणथळ जमिनी टिकायला हव्यात .
खारफुटींची मुळे खाऱ्या पाण्यातील क्षार शोषून घेत असल्याने जमिनीवरील गोड्या पाण्यातील क्षारांचे प्रमाण कमी राहण्यास मदत होते आणि त्यामुळे जमिनीवरील जीवसृष्टी अबाधित राहते . याचे एक उत्तम उदाहरण म्हणजे कुलाबा येथील सागर उपवन . हे उद्यान समुद्राच्या शेजारीच आहे . सुरुवातीला या गार्डनमध्ये लावलेली उत्तमोत्तम देशीविदेशी रोपटी समुद्रावरील खारे वारे आणि जमिनीतील क्षारांचे वाढलेले प्रमाण यांमुळे तग धरत नव्हती . त्यानंतर हे खारे वारे रोखून धरणारी खारफुटी किनाऱ्यावर लावली गेली आणि आज हे उद्यान मुंबईतील सर्वात उत्तम उद्यानांपैकी एक आहे .
पाणथळ जमिनीत उगवणाऱ्या वनस्पती तसेच त्यांवर पोसले जाणारे किटक हे माशांसाठी खाद्य असते . शिवडीच्या किनाऱ्यावर दरवर्षी हजारोंच्या संख्येने स्थलांतर करून येणारे फ्लेमिंगो आणि इतर पक्षीही पाणथळ जागेचाच आश्रय घेतात . खारफुटी आणि पर्यायाने पाणथळ जागांचे हे उपयोग लक्षात घेता मुंबई वगळता इतरत्र खारफुटीचा विकास करण्याच्या कल्पना किती चुकीच्या आहेत , ते लक्षात येईल , असे बॉम्बे नॅचरल हिस्ट्री सोसायटीतील खारफुटींवर संशोधन करणाऱ्या स्वप्ना प्रभू यांनी सांगितले .
आतापर्यंत विविध कारणांसाठी केल्या गेलेल्या पाहण्यांमधून शहरातील किनाऱ्यावरील हरितपट्टा कमी होत असल्याचे दिसून आले आहे . महानगरपालिकेच्या भूसर्वेक्षणाच्या अहवालानेही या वस्तुस्थितीवर प्रकाश टाकला आहे . या अहवालात शहराचा परिसर वीस चौरस किलोमीटरने वाढल्याचे स्पष्ट झाले आहे . त्याचा नेमका तपशील पालिकेने उघड केला नसला तरी किनारपट्टीवर टाकलेल्या भरावाने ही जागा वाढल्याचे बोलले जात आहे .
शहरात असलेले तलावही पाणथळ संस्थेचाच भाग आहेत . मुंबईला पाणीपुरवठा करणाऱ्या विहार , तुळशी आणि पवई या तलावांसह अनेक लहान मोठी तळी शहरात होती . या पाणथळ जागांवरही वैशिष्ट्यपूर्ण जीवसृष्टी होती . वर्ल्ड वाइल्ड फंड या संस्थेमधून डॉ . गोल्डीन क्वॉड्रोज आणि गौरी गुरव यांनी २००९ मध्ये केलेल्या एका अभ्यासानुसार तोपर्यंत मुंबईत लहान मोठी ८७ तळी होती . त्यातील कुलाबा ते वांद्रे दरम्यान आठ , खार ते दहिसरदरम्यान ५१ तर कुर्ला ते मुलुंडदरम्यान ११ तलाव होते . मात्र त्यातील बहुतांश तळ्यांना अतिक्रमण किंवा कचऱ्याचा वेढा पडला होता . प्रत्यक्ष पाहणी केलेल्या ७० तलावांपैकी ६७ तलावांशेजारी मार्चच्या सुमारासही झाडेझुडपे होती . मात्र यातील ६० टक्के तलावांचा उपयोग कचरा टाकण्यासाठी केला जात होता . ४० टक्के तलावांमध्ये निर्माल्य आणि ३५ टक्के तलावांमध्ये सांडपाणी


text:
Oscar winning costume designer Bhanu Athaiya zws 70 | | Loksatta
भानु अथय्यांचा चित्रप्रवास
भानुमती गणपतराव राजोपाध्ये हे अथय्यांचे मूळ नाव. कोल्हापुरात, देवळाजवळच त्यांचे घर होते
लोकसत्ता टीम | October 18, 2020 04:38 am
भानु अथय्या या केवळ चित्रपट वा नाटकांच्या वेषभूषाकार नव्हत्या तर चित्रकारही होत्या, हे स्पष्ट करणारी त्यांची चित्रे साठ वर्षांनंतर प्रकटली आहेत. त्यांच्या एकंदर ३२ चित्रांचा लिलाव २ डिसेंबर रोजी ऑनलाइन पद्धतीने होणार असून, या निमित्ताने भानु अथय्या यांची अप्रकाशित बाजू अभ्यासपूर्णरीत्या लोकांसमोर येते आहे..
भानु अथय्या या केवळ चित्रपट वा नाटकांच्या वेषभूषाकार नव्हत्या तर चित्रकारही होत्या, हे स्पष्ट करणारी त्यांची चित्रे साठ वर्षांनंतर प्रकटली आहेत. त्या चित्रांचा लिलाव होणार, हे दुर्दैव वगैरे अजिबात नाही, कारण खुद्द अथय्यांचीच तशी इच्छा होती. दुसरे म्हणजे, या निमित्ताने भानु यांची अप्रकाशित बाजू अभ्यासपूर्णरीत्या लोकांसमोर येते आहे. मुंबईतील 'प्रिन्सेप्स' या लिलाव संस्थेतर्फे एकंदर ३२ चित्रांचा किंवा रेखाटन-समूहांचा हा लिलाव २ डिसेंबर रोजी ऑनलाइन पद्धतीने होईल. त्यापैकी सर्वात पहिले चित्र हे १९३८-३९ साली, म्हणजे भानुमती राजोपाध्ये नऊ-दहा वर्षांच्या असतानाचे आहे.
भानुमती गणपतराव राजोपाध्ये हे अथय्यांचे मूळ नाव. कोल्हापुरात, देवळाजवळच त्यांचे घर होते. वडील गणपतराव ऊर्फ अण्णासाहेब प्रागतिक विचारांचे होते. या अण्णासाहेबांना चित्रकलेची, विशेषत: पाश्चात्त्य कलेची आवड म्हणून त्या वेळी त्यांच्या घरात रेम्ब्रां आदी प्रबोधनकालीन चित्रकारांच्या चित्रांची अनेक पुस्तके होती, तर प्रख्यात चित्रकार व चित्रपटमहर्षी बाबुराव पेण्टर यांच्याकडे अण्णासाहेब चित्रकलेचे धडे घेत होते. हे दोघे समवयस्क, त्यामुळे त्यांची मैत्रीच होती. बहुधा बाबुरावांच्या प्रेरणेनेच, अण्णासाहेब राजोपाध्ये यांनीही साहाय्यक दिग्दर्शक म्हणून शालिनी सिनेटोनमध्ये काम करणे सुरू केले होते आणि त्यांनी स्वत:चा 'मोहिनी' हा चित्रपटही बनवायला घेतला होता. रुक्मांगद आणि मोहिनी यांच्या कथेवरील तो चित्रपट १९४० मध्ये प्रदर्शित झाला, पण अण्णासाहेबांचे त्याआधीच निधन झाले होते. भानुमती दहा वर्षांच्या असतानाच त्या व त्यांच्या पाच बहिणी पोरक्या झाल्या, पण तुलनेने घरची सुस्थिती असल्यामुळे सर्व जणी शिकल्या. पुढे यापैकी पाच जणी खासगी कंपन्यांत किंवा सरकारी खात्यांत उच्च पदांवर गेल्या.. ही सारी माहिती काही प्रमाणात भानु अथय्यांच्या, २०११ साली प्रकाशित झालेल्या 'कॉस्च्यूम डिझाइन इन इंडिया' या पुस्तकाच्या मनोगतामध्ये होती, पण तीत आणखी अभ्यासाने भर घालण्याचे काम प्रिन्सेप्स या संस्थेतील विषयतज्ज्ञांनी केले आहे.
वडिलांच्या प्रोत्साहनाने भानुमती चित्रे रंगवू लागल्या होत्या. त्या काळच्या बिस्किटांचे डबे आदी युरोपीय वस्तूंवरही छान दिसणारी चित्रे असत, ती बहुधा भानुमतींना बालपणी आवडत असे त्यांच्या अगदी सुरुवातीच्या काही चित्रांवरून दिसते. ही चित्रे परभृत म्हणावीत अशी आहेत, पण बालिकेकडे कसब आहे, हे मात्र दिसते. एका चित्रात स्वतंत्र कल्पनेची भरारीसुद्धा दिसते, त्यातील मानवाकृती काहीशा बेढब असल्या तरी विषयचित्र म्हणून ते लक्षात राहणारे आहे. त्या चित्रात दोन परकऱ्या पोरी एका झाडावर दिसतात, त्या झाड हलवून फुलांचा सडा पाडत आहेत. हा सडा पारिजातकाचा आहे, हे दाखवण्यासाठी ती फुले मुलींपेक्षा तुलनेने मोठय़ा प्रमाणातील आकारात लहानग्या भानुमतीने दाखवली होती.
मात्र वयाच्या नवव्या किंवा दहाव्या वर्षी, कागद कातरून गांधीजींचे जे चित्र भानुमतीने साकार केले, ते थक्क करणारेच ठरते. कदाचित कुणा मोठय़ा माणसाने रेखाटन आदी मदत केली असेल का, अशी शंका यावी इतपत कौशल्य या कातरकामात आहे.
अर्थात, भानुमती यांची चित्रकला वयाच्या मानाने फारच चांगली असल्याचा शेरा शाळेतूनही मिळाला होता. त्यामुळेच कमी वयात एलिमेंटरी आणि इंटरमीजिएट या चित्रकला परीक्षा त्यांनी उत्तीर्ण केल्या. त्या काळात जे जे स्कूल ऑफ आर्टमध्ये प्रवेशासाठी, एवढय़ा परीक्षा पार करणे आणि पश्चिम भारतातील त्या एकमेव सरकारी कलाशाळेतील शिक्षकांच्या पसंतीला उतरणारे काम करणे, एवढय़ाच अटी असत. भ


text:
ी/ दस्तऐवज | कायम |
| ११. | कर्मचारी इनकम टॅक्स | धारणी / दस्तऐवज | १० वर्षापर्यंत |
| १२. | लिल्होंग सर्टिफिकेट | धारणी | कायम |
| १३. | अनुदान | धारणी | कायम |
| १४. | गद्दर्निंग कोन्सिल | धारणी | १० वर्षापर्यंत |
| १५. | पगार | धारणी व नोंदवही | १० वर्षापर्यंत |
| १६. | हेडस्टॉक रजिस्टर | नोंदवही | कायम |
| अ.क्र | कोणत्या विषयासंबंधी सल्लागमसलत | व्यवस्थेची कार्यपद्धती | किती बेळा चर्चा होते | कोणाबरोबर |
|------|---------------------------------|------------------------|------------------|-------------|
| ०१. | महाविद्यालयीन शेड्जळिक कामकाज | प्रभारी प्राचार्यविद्यरे | महिन्यातून एकदा | प्रभारी प्राचार्य, शिक्षक व कार्यालयीन कर्मचारी |
| ०२. | विद्यार्थ्यांच्या कन्याणविषयक योजना | शिक्षक व विद्यार्थ्यांचे प्रतिनिधी | वर्षातून चार बेळा | विद्यार्थ्यांचे प्रतिनिधीशी शिक्षक प्रतिनिधी व प्रभारी प्राचार्य |
| ०३. | गड्हनिंग कौन्सिल सभा | प्रभारी प्राचार्यविद्यरे | वर्षातून दोनदा | सर्व गड्हनिंग कौन्सिल सभासद व प्रभारी प्राचार्य |
| ०४. | लोकल मनेंजिंग कमिटी | प्रभारी प्राचार्यविद्यरे | वर्षातून दोनदा | शिक्षक व प्रभारी प्राचार्य |
| ०५. | अभ्यासक्रम विषयक (syllabus and teaching methodology) | प्रभारी प्राचार्यविद्यरे | वर्षातून एकदा | विषय तज्ज व शिक्षक |
| ०६. | कौन्सिल ऑफ आर्टिस्ट्स, नवी दिल्ली यांच्याशी मान्यतेबावल | प्राचार्यविद्यरे | दोन वर्षातून एकदा | कौन्सिल ऑफ आर्टिस्ट्स, नवी दिल्ली यांनी नेमलेले प्रतिनिधी व प्रभारी प्राचार्य |
| ०७. | स्थानिक चौकशी समिती | सावित्रीबाई फुले पुणे विद्यापीठ | दोन वर्षातून एकदा | सावित्रीबाई फुले पुणे विद्यापीठ यांनी नेमलेले प्रतिनिधी |
| अ.क्र | अधिकार पद | अधिकार्याचे वा कर्मचार्याचे नाव | वर्ग | नोकरीवर सूचु झाल्याचा दिनांक | संपर्कसाठी दूरध्यनी क्र. व इमेल आय.डी |
|------|---------------------|----------------------------------------|-------|---------------------------------|----------------------------------|
| ०१. | सहयोगी प्राध्यापक व प्रभारी प्राचार्य | श्री. कानविंदे पी.एम. | खुला | ०२/०३/२०८५ | _PHONE_ _EMAIL_ |
| ०२. | सहयोगी प्राध्यापक | श्री. सावंत एम. जी. | अ.जा. | ०२/०३/२०८५ | ९६१०२३२२४ _EMAIL_ |
| ०३. | सहयोगी प्राध्यापक | श्री. भागवत ए.ए. | अ.ज. | ०२/०३/२०८५ | ९६१०८३७२७ _EMAIL_ |
| ०४. | सहयोगी प्राध्यापक | श्री. नातू ए.ए.स. | खुला | ०२/०३/२०८५ | ९६१०९३२०८ _EMAIL_ |
| ०५. | सहायक प्राध्यापक | श्रीमती पराशर एस. व्ही. | खुला | ०२/०२/२०८५ | ९६१०३२२२३ _EMAIL_ |
| ०६. | सहायक प्राध्यापक | श्री. नारखेडे पी.जी. | इ.मा.व. | ०७/०३/२००७ | ९६२२३४३०८ _EMAIL_ |
| ०७. | कार्यां. अधिकारक | श्री. पुरोहित यू.आर | खुला | ०६/०३/२०८५ | ९६१०२३०८३ _EMAIL_ |
| ०८. | लघु टंकलेखक | श्री. सिंग एस.एस. | खुला | ०६/०२/२०८५ | _PHONE_ _EMAIL_ |
| ०९. | कनिष्ठ लिपीक | श्रीमती शेजाळे एच.ए. | अ.जा. | ०६/०२/२०८५ | ९३५०२००७ _EMAIL_ |
| १०. | सहायक ग्रंथपाल | श्री. जिंतेंद्र सिताराम साळवी | इ.म.व. | ०६/०२/२०८५ | _PHONE_ _EMAIL_ |
| ११. | ग्रथालय परिचारक | श्री. सिंग ए.एच. | खुला | ०७/०३/२०८५ | ९६२५५२३५० |
| १२. | नाईक | श्री. पवार ए.एन. | खुला. | ०६/०२/२०८५ | _PHONE_ |
| १३. | शिपाई | श्री. कोरके डी.एन. | अ.ज. | ०७/०३/२००३ | _PHONE_ |
### माहिती अधिकारी
| अ.क | माहिती अधिकार्यांचे नाव | अधिकार पद | माहिती अधिकारी म्हणून त्याची कार्यक्षेत्र | संपूर्ण पत्ता / दूरध्वनी क्रमांक | इमेल आयडी | अपिलीय अधिकारी |
|------|------------------------|------------|------------------------------------------|-------------------------------|-------------|------------------|
| ०१ | श्री. पी.एम. कानविदे | प्रभारी प्राचार्य (अतिरिक्त कार्यभार) | वास्तुविद्या महाविद्यालय २०४३, सदाशिवपेठ, पुणे ४११०३०. | ०२०-२८३३९०५६ | _EMAIL_ | सहसचालक, तंत्रशिक्षण विभागाच्या कार्यालय, पुणे |
### अपिलीय अधिकारी
| अ.क | अधिकार पद | माहिती अधिकारी म्हणून त्याची कार्यक्षेत्र | संपूर्ण पत्ता / दूरध्वनी क्रमांक |
|------|------------|------------------------------------------|-------------------------------|
| ०१ | संचाव, भा.मो.पाठक | भारतीय कला प्रसारिणी सभा, | २०४३, सदाशिवपेठ, पुणे ४११०३०. |
### सहायक माहिती अधिकारी
| अ.क | माहिती अधिकार्यांचे नाव | अधिकार पद | माहिती अधिकारी म्हणून त्याची कार्यक्षेत्र | संपूर्ण पत्ता / दूरध्वनी क्रमांक |
|------|------------------------|------------|------------------------------------------|----------------------------


text:
ण घडते. पाऱ्याच्या बाबतीत हे प्रकरण बरेच नियमित घडते. पाऱ्याच्या गोठणबिंदूपेक्षा कमी तापमान मोजावयाचे असल्यास पाऱ्याऐवजी अल्कोहोलाचा तापमापक वापरतात व त्याहूनही कमी तापमान मोजावयाचे असल्यास वायूचे तापमापक वापरतात. वातावरणाच्या अभ्यासासाठी सिक्स यांचा कमाल व किमान तापमापक वापरतात. तापमान मोजण्यासाठी बऱ्याच वेळा तपयुग्माचा उपयोग करतात. अशा प्रकारच्या उपकरणाने १५००° से. पर्यंत तापमान मोजता येते. तापमान वाढले असता सर्व धातूंचा विद्युत् रोध वाढतो. या गुणधर्माचा उपयोग प्लॅटिनमरोध तापमापकात करतात. फार उच्च तापमान मोजावयाचे असल्यास (उदा, भट्टी) उत्तापमापक वापरतात. याचे दोन प्रकार आहेत. पहिला संपूर्ण उत्सर्जन उत्तापमापक व दुसरा प्रकाशीय उत्तापमापक. दुसरा प्रकार जास्त प्रचलित असून त्यामुळे तापमानही जास्त अचूकपणे समजते. [⟶ तापमापन].
घनता : एकक आयतनाच्या (घनफळाच्या) वस्तूचे वस्तुमान. अनेक शास्त्रीय प्रयोगांत व व्यवहारात निरनिराळ्या पदार्थांची घनता काढणे आवश्यक असते. ती अनेक पद्धतींनी काढता येते आणि त्यांनुसार अनेक प्रकारची उपकरणेही आहेत. आर्किमिडीज तत्त्वाचा वापर करून बनविलेले तरकाटा हे एक अगदी सुटसुटीत शास्त्रीय उपकरण आहे. त्याचा मोठ्या प्रमाणात वापर होतो. या प्रकारच्या तरकाट्याने फक्त द्रवाची घनता मोजता येते. व्यवहारात दुधाची शुद्धता, दारूतील मद्यार्कप्रमाण, विद्युत घटमाला (बॅटरी) भारित झाली किंवा नाही वगैरे गोष्टी तपासता येतात. निकलसन तरकाट्याचा उपयोग द्रवाचे विशिष्ट गुरुत्व काढण्यासाठी करतात. [⟶ द्रव घनतामापक].
श्यानता : द्रायूमधील निरनिराळ्या पातळ्यांमधील घर्षण म्हणजे श्यानता. श्यानता अनेक उपकरणांनी मोजतात. द्रवाची श्यानता 'यू' नलिका श्यानतामापकाने काढतात. श्यानता जास्त असल्यास सर्ल यांच्या एक-अक्ष दंडगोल श्यानतामापक या उपकरणाने ती काढता येते. पडता गोल श्यानतामापकामध्ये द्रवात ठरावीक अंतरातून कायम वेगाने जाण्यास लगाणाऱ्या वेळावरून व गोळीच्या त्रिज्येवरून स्टोक यांच्या नियमानुसार श्यानता काढता येते. वायूंची श्यानता काढण्यासाठी निराळ्या पद्धती वापरतात (उदा. रॅंकिन श्यानतामापक). [⟶ श्यानता].
आर्द्रता : वातावरणात हवेबरोबर पाण्याचे बाष्प असते. हवेत प्रत्यक्ष असलेले बाष्प व ती हवा संपृक्त होण्यासाठी लागणारे बाष्प यांच्या गुणोत्तरास सापेक्ष आर्द्रता असे म्हणतात. या सापेक्ष आर्द्रतेवर बाष्पीभवनाचा वेग, हवामानाचे अंदाज, कापसाच्या धाग्याचे गुणधर्म वगैरे अवलंबून असल्याने निरनिराळे कारखाने, हवामान खाते, कापडाच्या गिरण्या वगैरे ठिकाणी आर्द्रतामापक हे उपकरण वापरतात. [⟶ आर्द्रता].
ध्वनी : ध्वनिशास्त्रीय उपकरणांचे दोन प्रकार पाडता येतील. पहिल्यात कंप्रता, तीव्रता व तरंगप्रकार हे ध्वनीचे गुणधर्म अभ्यासण्याची उपकरणे व दुसऱ्यांत ध्वनीचे पुनरुत्पादन करणारी निरनिराळी उपकरणे येतात. ⇨ ध्वनिग्राहकाच्या साहाय्याने ध्वनितरंगांचे विद्युत् तरंगांत रूपांतर करून त्यांचे वर्धन करतात. त्यानंतर ऋणाग्र दोलनदर्शकाने ध्वनीची कंप्रता व तरंगाकार समजतात. ध्वनीच्या तीव्रतेचे निरपेक्ष मापन रॅली तबकडी या उपकरणाने करतात. ध्वनीमध्ये निरनिराळ्या कंप्रतेचे घटक असल्यास त्याचे पृथक्करण ध्वनीय वर्णपटमापकाने करतात. निरनिराळी धारित्र प्रवणता असलेली अनुस्पंदनी मंडले वापरूनही ध्वनीचे पृथक्करण करता येते. रेडिओ, ⇨ग्रामोफोन, ⇨ध्वनिक्षेपक वगैरे ध्वनिपुनरुत्पादन करणारी उपकरणे होते. [⟶ ध्वनिमुद्रण व पुनरुत्पादन].
पहिल्या महायुद्धानंतर बोटीवरून समुद्रामधून ध्वनितरंग पाठवून समुद्राची खोली, पाणबुडीचे स्तित्व किंवा समुद्रातील अन्य अडथळे मिळविण्याच्या दृष्टीने अनेक उपकरणे तयार करण्यात आली. सुरुवातीच्या काळात कमी कंप्रतेचा ध्वनी या कामासाठी वापरला जाई परंतु हल्ली जास्त कंप्रतेचा ध्वनी वापरतात. २०,००० हर्ट्‌झपेक्षा जास्त कंप्रता असलेला श्राव्यातीत तरंग अनेक पद्धतींनी व अनेक प्रकारच्या उपकरणांनी निर्माण करतात.
प्रकाश : घड्याळजीच्या साध्या भिंगापासून ते निरनिराळे वर्णपटदर्शक, सूक्ष्मदर्शक, दूरदर्शकापर्यंत उपकरणे यांत येतात. बहिर्गोल भिंगाच्या केंद्रांतरापेक्षा कमी अंतरावर एखादी वस्तू ठेवून दुसऱ्या बाजूने पाहिल्यास मोठी प्रतिमा मिळते, वस्तूंचे बारकावे स्पष्ट दिसतात. अशा भिंगास साधा सूक्ष्मदर्शक असे म्ह


नोकरी न करता फक्त स्पर्धा परीक्षांचा अभ्यास करण्याची मुभा त्यानेच स्वतःला दिलेली आहे. या सात-आठ महिन्यांत त्या बाबतीत काही प्रगती झाली नाही तर त्याला कुठे तरी नोकरी करणं भाग आहे. मुळात दोन कोर्स केलेले असताना, शिवाय एक बऱ्यापैकी नोकरी मिळालेली असताना हे सर्व सोडून त्याला प्रशासनात जायची इच्छा का झाली असेल? त्यावर खाजगी क्षेत्रापेक्षा सरकारी नोकरी असणं मला महत्त्वाचं वाटतं असं महादेव सांगतो. सरकारी नोकरी, त्यातही प्रशासकीय सेवेमध्ये काही प्रमाणात सत्तेशी जवळीक होणं, त्यामुळे लोकांचा आपल्याकडे पाहण्याचा दृष्टिकोन बदलणं, अशा गोष्टी महादेवला स्पर्धा परीक्षांच्या शर्यतीत धावायला प्रवृत्त करतायत असं दिसतं.
महादेवसारखी हजारो मुलं आज पुण्यामध्ये स्पर्धा परीक्षांच्या शर्यतीत धावतायत. वर्षाकाठी ही संख्या वाढतच जाताना दिसते आहे. पुण्यात शिक्षणासाठी येणाऱ्या विद्यार्थ्यांपैकी वीस-पंचवीस टक्के विद्यार्थी स्पर्धा परीक्षांच्या तयारीसाठी पुण्यात येत असतात, असा अंदाज स्पर्धा परीक्षेसाठी मार्गदर्शन करणाऱ्या संस्थेच्या कारभारातील एकाने दिला. त्यामुळे गेल्या पंधराएक वर्षांत स्पर्धा परीक्षांसाठीच्या क्लासची संख्या मोठ्या प्रमाणात वाढलीय. स्पर्धा परीक्षांच्या या सर्व व्यवहारात मार्गदर्शन करणाऱ्या संस्थांच्या बाजूने आणि मुलांच्या बाजूनेही आर्थिक गणितं मोठी आहेत. यू.पी.एस.सी.ची पूर्वपरीक्षा ते मुलाखतीपर्यंतची संपूर्ण तयारी करायची तर कोर्सच्या फीपोटी करावा लागणारा खर्च साधारण लाखभर रुपयांच्या घरात जातो, तर एम.पी.एस.सी.साठी हाच खर्च साधारण साठ हजार रुपयांच्या आसपास जातो. यात आवश्यक पुस्तकांची, राहण्या-खाण्यासाठी कराव्या लागणाऱ्या खर्चाची भर वेगळी.
हा खर्च नक्कीच कमी नाहीये आणि स्पर्धा परीक्षांसाठी येणारी सगळीच मुलं आर्थिक सुबत्ता असलेली नाहीयेत. किंबहुना राज्याच्या ग्रामीण भागांतून, अभावग्रस्त परिस्थितीतून संघर्ष करत अनेक मुलंमुली इथपर्यंत पोचली आहेत. या स्पर्धेत उतरण्यामागची नेमकी प्रेरणा काय?
देश घडवण्याचा मार्ग म्हणून प्रशासकीय सेवांकडे पाहणारीही मंडळी आहेत. देश घडवण्याचं तर दूरच, पण किमान गरजा भागवणारी नोकरी मिळवणं तरी स्पर्धा परीक्षांच्या शर्यतीत उतरलेल्यांना शक्य होतंय का? आपल्याकडच्या शिक्षणव्यवस्थेचा नकारात्मक परिणाम म्हणून तर स्पर्धा परीक्षांचा हा उद्योग वाढीला लागलेला नाही ना? असे काही प्रश्न या विषयाशी संबंधित असलेल्यांशी चर्चा करताना, त्यात गुंतलेल्या मुलांशी बोलताना उभे राहिले. केंद्रीय आणि राज्य प्रशासकीय सेवेतील अधिकारीपदांसाठी घेतल्या जाणाऱ्या परीक्षांमध्ये यशस्वी झालेल्या तरुण-तरुणींचे फोटो आणि त्यासंबंधीच्या बातम्या गेल्या काही वर्षांत मराठी वर्तमानपत्रांमध्ये पहिल्या पानावर प्रसिद्ध होताना दिसतात. यशाचा जल्लोष साहजिकच आहे; पण या जल्लोषात कित्येक अपयशांकडे डोळेझाक केली जातेय.
तीन वर्षांपूर्वी जालन्याहून पुण्याला आलेल्या सुरेश शिंदेचं उदाहरणही स्पर्धा परीक्षांच्या शर्यतीची दयनीय बाजू दाखवणारं आहे. सुरेश आता जालन्याला परत गेलाय. त्याच्यावर मानसोपचार सुरू आहेत. सुरेश पुण्यात आला तोच मुळी राज्यशास्त्रात एम.ए. करायच्या माफक उद्देशाने. त्याच दरम्यान त्याला स्पर्धा परीक्षांसंबंधी माहिती मिळाली आणि त्याने त्यासाठी तयारी सुरू केली. एका संस्थेत त्याने यू.पी.एस.सी.साठीचा क्लासही लावला. द हिंदू हे वर्तमानपत्र नियमितपणे वाचणं, जयकर ग्रंथालयात अभ्यास करणं असा तो स्पर्धा परीक्षांच्या साच्यात बसला खरा, पण त्याबरोबर त्याच्या डोक्यावर ताण यायलाही सुरुवात झाली. या काळात त्याने यू.पी.एस.सी.ची पूर्वपरीक्षा एकदा दिली, त्यात त्याला अपयश आलं. यात भर म्हणून आपल्यापेक्षा इतरांचा अभ्यास जास्त झालाय, अशी सततची भीती त्याला भंडावून सोडायला लागली. समवयीनांसोबतच्या तुलनेचा हा दबाव एवढा वाढला, की एम.ए.च्या दुसऱ्या वर्षात अनेकदा तो नुसता सुन्न बसून राहायचा. त्याचे जवळचे मित्र सांगतात, की मधेच कधी तरी तो बोलायचा आणि तेही आता अमुक एका पदाची जाहिरात निघालीय, त्याचा फॉर्म भरू का? मी आता काय करू? एवढीच वाक्यं. शेवटी सुरेशच्या प्राध्यापकांनी त्याला व त्याच्या घरच्यांना समजावलं आणि तो परत जालन्याला गेला. एम.ए.ची पदवी त्याच्या हातात आहे हे खरं, पण त्याप


text:
यात्रत लाख पंचाहतर हजार तीनशे एँशी फक) पेक्षा १६.४४% कमी या ठेकेदारकडून काम करून घेण्या आणि नियमानुसार व निविदेतील निविदा अटीप्रमाणे त्यावरील वस्तु व सेवा कर अदा करण्यास या अटीस अधिन राहून त्यांचेबरोबर कारारनामा करून घेण्या मान्यता देणेबावत विचार करणे.
विषय क्र.३७) मनपाच्या स्थापत्य विभागाकडून लिनो.क्र.19/6/2019-20 अन्वये प्रभाग क्र.७ गवक्लीनगर व संपूर्णविक कॉलनी परीसरात बंद पाईप गटर व स्थापत्य विषयक कामे करणेकाली मे.वैयेशी कन्स्ट्रक्शन निर.र.रू.६६.२३.१७१/- (अक्षरी र.रू.सहसास्थ लाख तेवीस हजार एकशे एककाहतर फक) मधुन रांगल्टी व मटेरियल टेस्टिंग चार्जस वगळून र.रू.६५,०१,२९४/- वर निविदा दर मागविणंत आले आहेत. त्यानुसार सदर काम उपरोक्त ठेकेदारकडून र.रू.६५,०१,२९४/- पेक्षा २८.५३% कमी मृणजेच र.रू.४६,४६,४७५/- + रांगल्टी चार्जस र.रू.५२,८७८/- मटेरियल टेस्टिंग चार्जस र.रू.६,९००/- = एकूण र.रू.४७,०६,२५३/- पर्यंत काम करून घेण्या आणि नियमानुसार व निविदेतील निविदा अटीप्रमाणे त्यावरील वस्तु व सेवा कर अदा करण्यास तसेच निविदा अटीनुसार भाववाढ कलम लागू असलेल्या, भाववाढ कलमानुसार मटेरियलच्या निर्धारित केलेल्या बेसिक दरामध्ये कंजाट कालावधीमध्ये झालेली वाढ/घट दरानुसार फरकाची रक्कम अदा/वसूल करणे बंधनकारक रहील या अटीस अधिन राहून त्यांचेबरोबर कारारनामा करून घेण्या मान्यता देणेबावत विचार करणे.
विषय क्र.३८) ग क्षेत्रिय कार्यालयाचे समिती सदस्य व मनपाचे अधिकारी यांचे साठी राजस्थान (उदयपुर/जयपुर) येथे स्वच्छ भारत अभियान अंतर्गत स्थानिक महापालिकेने राबविलेले कचरा वित्तेवाट. शाळांमध्ये स्वच्छता प्रकल्प, पर्यटन स्थलावरील स्वच्छता नियोजन इत्यादीची पाहणी करणेकरीता अभ्यास दौरा आयोजित करणेत आलेला आहे या मध्ये सदस्य व अधिकारी यांचा समावेश असणार आहे. या दौ-याकरीता र.रू.६,००,०००/- इतका खर्च अपेक्षित आहे. तथापि अभ्यास दौरा या लेखाशिर्षावर र.रू.१,५०,०००/- इतकी तरंदु उपलब्ध आहे. सदर रक्कम अपूरी पडते. त्यामुळे खर्च
भागविता येणार नाही. त्यामुळे अभ्यास दौँ-याकरीता तरतुद वर्ग करणे आवश्यक आहे. या करीता ग क्षेत्रिय कार्यालयाकडून सार्वजनिक वृत्तपत्रिविले या लेखाशिर्षावर र.रू.3,00,000/- व अध्यक्ष वाहन इंधन या लेखाशिर्षावरील र.रू.१,७०,०००/- इतकी तरतुद वर्ग केल्यास सदरच्या अभ्यास दौँ-याचा खर्च करणे सोईचे होईल. या कामी मां.प्रभाग समिती ठराव क्र.२४ दिनांक ०८/०१/२०२० अन्यथे मान्यता देण्यात आली असलेले मान्यता देणेबाबत विचार करणे. (वाढ/घट र.रू.४,७०,०००/-)
विषय क्र.३९) मनपाच्या जलनिःसारण विभागाकडून निं.नो.क्र.३/१६४/२०१९-२० अन्यथे सांगवी केंद्रांतर्गत प्रभाग क्र.३९ रामनगर, व उर्वरीत ठिकाणी जलनिःसारण ट्यवस्थेमध्ये सुधारणा करणे कामी भे.एस.के.भोसले कॉन्ट्रक्टर निर.र.रू.५९,९९,९९०/- (अक्षरी र.रू.एकोणसाठ लाख अठूळयन्नव हजार नऊशे नव्यद फक) मधुन रॉयल्टी व मटेरियल टेस्टिंग चार्जस वगळून र.रू.५७४४४४/- वर निविदा दर मागविणेत आले आहेत. त्यानुसार सदर काम उपरोक्त ठेकेदारकडून र.रू.५७,४४,४४/- पेक्षा 22.84% कमी म्हणजेच र.रू.४६,०९,९१२/- + रॉयल्टी चार्जस र.रू.२५,५०६/- मटेरियल टेस्टिंग चार्जस र.रू.०/- = एकूण र.रू.४६,३५,४१८/- पर्यंत काम करून घेण्यास आणि नियमानुसार व निविदेतील निविदा अटीप्रमाणे त्यावरील वस्तू व सेवा कर अदा करण्यास तसेच निविदा अटीनुसार भाववाढ कलम लागू असलेल्या, भाववाढ कलमानुसार मटेरियलच्या निर्धारित केलेल्या बेसिक दरामध्ये कंब्राट कालावधीमध्ये झालेली वाढ/घट दरानुसार फरकाची रक्कम अदा/वसूल करणे बंधनकारक राहिल या अटीस अधिन राहून त्यांचेवरोबर करारनामा करून घेण्यास मान्यता देणेबाबत विचार करणे.
विषय क्र.४०) मनपाच्या स्थापत्य विभागाकडून निं.नो.क्र.३२/०२/२०१९-२० अन्यथे चिचवड लिफ्कोर्ड बाजूकडूल यशोपुस्म संत गाईन व साई ग्रेस सोसायटी समोरील व एम्पायर ईस्टेट येथे उड्डाणपुलाखाली स्थापत्य विषयक कामे करणे कामी भे.जनक एन.पांचाळ निर.र.रू.१०,९८,५८,४६४/- (अक्षरी र.रू.दहा कोटी अठूळयन्नव लाख अठूळवन्न हजार चारशे चौसठ फक) मधुन रॉयल्ट


text:
"सिद्धू यांची पाकिस्तानशी मैत्री त्यामुळे मुख्यमंत्री म्हणून स्वीकारणार नाही" – Dainik Prabhat
"सिद्धू यांची पाकिस्तानशी मैत्री त्यामुळे मुख्यमंत्री म्हणून स्वीकारणार नाही"
By प्रभात वृत्तसेवा On September 18, 2021 9:35 pm
चंडीगढ – पंजाबच्या मुख्यमंत्रिपदावरून पायउतार झाल्यानंतर अमरिंदर सिंग यांनी कॉंग्रेस प्रदेशाध्यक्ष नवज्योतसिंग सिद्धू यांच्या विरोधात आक्रमक पवित्रा घेतला. नवे मुख्यमंत्री म्हणून सिद्धू यांना बिल्कूल स्वीकारणार नाही, असे त्यांनी स्पष्ट केले.
मागील काही काळात अमरिंदर आणि सिद्धू यांच्यातील मतभेद विकोपाला गेले. त्यातून पंजाबमध्ये सत्तेवर असणाऱ्या कॉंग्रेसमधील अंतर्गत कलह शिगेला पोहचला. त्याची दखल घेऊन कॉंग्रेस श्रेष्ठींनी त्या राज्यात खांदेपालट करण्याचा निर्णय घेतला. याआधी अमरिंदर यांच्या विरोधानंतरही सिद्धू यांना प्रदेशाध्यक्ष बनवण्यात आले.
त्यामुळे नाराज असलेल्या अमरिंदर यांनी मुख्यमंत्रिपद गमवावे लागल्यानंतर सिद्धू यांच्यावर तीव्र शब्दांत आगपाखड केली. मंत्री असताना सिद्धू एक मंत्रालयही व्यवस्थित हाताळू शकले नाहीत. संपूर्ण पंजाब ते कसे काय सांभाळू शकतील? ते विनाशक ठरतील.
पाकिस्तानचे पंतप्रधान इम्रान खान आणि त्या देशाच्या लष्करप्रमुखांशी सिद्धू यांची मैत्री आहे. त्यामुळे ते राष्ट्रीय सुरक्षेसाठी धोका ठरतील, असे अमरिंदर पत्रकारांशी बोलताना म्हणाले. आगामी निवडणुकीत कॉंग्रेसचा चेहरा म्हणून सिद्धू अमान्य असतील, असेही त्यांनी म्हटले. पंजाबमधील विधानसभा निवडणूक अवघ्या चार ते पाच महिन्यांवर येऊन ठेपली आहे. अशात प्रदेश शाखेतील दुरावा संपवण्याचे मोठेच आव्हान कॉंग्रेसपुढे उभे राहिले आहे.


text:
हसी, मायकल
चेन्नई सुपर किंग्स माजी खेळाडू
ऑस्ट्रेलियाचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू
ऑस्ट्रेलियाचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू
पुरुष चरित्रलेख


text: डॉ. सदानंद नाडकर्णी ची सर्व पुस्तके


text:
कॉम., इंग्रजी टंकलेखन ४० शप्रमि., इटीएच, एमएससीआयटी | १३.०४.१९७० | २८.०७.२०१६ | -- | -- | विप (खुल्या प्रवागतिन पदार्थी) | -- | -- |
| 9 | श्री. दत्तात्रय सोमा जंगले सं.क्र. २४५१ (सें.निं.दि.३१.०३.२०२८) | अनु.जन्माती (वेढता प्रमाणपत्र आहे) | बो.ए., इंग्रजी टंकलेखन ३० शप्रमि., एमएससीआयटी | ०८.०१.१९७० | २६.०६.२०१६ | -- | -- | विप (खुल्या प्रवागतिन पदार्थी) | -- | -- |
| 10 | श्री. मोहन पांडुरंग बेलेकर सं.क्र. १६२७ (सें.निं.दि.३०.०४.२०२८) | इमाव (वेढता प्रमाणपत्र आहे) | बो.कॉम., इंग्रजी टंकलेखन ३० व ४० शप्रमि., एमएससीआयटी | ०३.०४.१९६६ | १४.०२.२०१९ | -- | -- | विप (खुल्या प्रवागतिन पदार्थी) | -- | -- |
| अ.क्र. | पदनाम, मंजूर पदसंख्या, वेतनश्रेणी, सेवकाचे नाव व सेवानिवृत्ती दिनांक | प्रवर्ग | शिक्षण | जन्म तारीख | रुजू दिनांक | परिविक्षा नेमल्याचा दिनांक | कायम दिनांक | नियुक्ती प्रकार | निम/उच्च स्तरीय विभागीय परीक्षा उत्तरां | शेवा |
|-------|---------------------------------------------------------------|------|--------|------------|-----------|-----------------|----------|-------------|---------------------------------|------|
| 11 | श्रीमती शुभागी नितीन संघवी सं.क्र. १६१७ (सं.निं.दि.३१.०१.२०२२) | -- | एम.कॉम., इंग्रजी टंकलेखन ४० शप्रिम., एमएससीआयटी | ३१.०१.१९५८ | १४.०२.२०१९ | -- | -- | विप | -- | दि.३१.०१.२०२२ रोजी सेवानिवृत्त. |
| 12 | श्रीमती सुष्मा किशोर सुवै सं.क्र. १७१८ (सं.निं.दि.३१.०१.२०२३) | -- | एस.एस.सी., इंग्रजी/मराठी टंकलेखन ३०/३० शप्रिम., इटीएच, एमएससीआयटी | १२.०१.१९६५ | ०३.०२.२०२१ | -- | -- | विप (मशा., साप्रवि., शानि. क्र.वीसीसी-२०१८/प्र.क्र.३६६/१६.व, दि.०७.०७.२०२१ अन्यथे) | -- | -- |
| 13 | श्रीमती निमला नारायण यादव सं.क्र. १७५३ (सं.निं.दि.३०.०६.२०२२) | -- | एम.कॉम., इंग्रजी टंकलेखन ४० शप्रिम., इटीएच, एमएससीआयटी | १०.०६.१९६४ | ०३.०६.२०२१ | -- | -- | विप (मशा., साप्रवि., शानि. क्र.वीसीसी-२०१८/प्र.क्र.३६६/१६.व, दि.०७.०७.२०२१ अन्यथे) | -- | दि.३०.०६.२०२२ रोजी सेवानिवृत्त. |
| 14 | श्री. श्रीकंत पांडुरंग गायकवाड सं.क्र. १५०१ (सं.निं.दि.३०.०६.२०२३) | -- | एम.कॉम., इंग्रजी टंकलेखन ४० शप्रिम., इटीएच, एमएससीआयटी | १५.०६.१९६५ | ०३.०६.२०२१ | -- | -- | विप (मशा., साप्रवि., शानि. क्र.वीसीसी-२०१८/प्र.क्र.३६६/१६.व, दि.०७.०७.२०२१ अन्यथे) | -- | -- |
| 15 | श्रीमती अपणा विनाद जोशा सं.क्र. १५४२ (सं.निं.दि.२८.०२.२०२३) | -- | बी.कॉम., इंग्रजी / मराठी टंकलेखन ४०/३० शप्रिम., एमएससीआयटी | २०.०२.१९६५ | ०३.०६.२०२१ | -- | -- | विप (मशा., साप्रवि., शानि. क्र.वीसीसी-२०१८/प्र.क्र.३६६/१६.व, दि.०७.०७.२०२१ अन्यथे) | -- | -- |
| अ.क्र. | पदनाम, मंजूर पदसंख्या, वेतनश्रेणी, सेवकाचे नाव व सेवानिवृत्ती दिनांक | प्रवर्ग | शिक्षण | जन्म तारीख | रुजू दिनांक | परिविक्षा नेमल्याचा दिनांक | कायम दिनांक | नियुक्ती प्रकार | निम्न/उच्च स्तरीय विभागीय परीक्षा उत्तरीण | शेवट |
|-------|-------------------------------------------------|------|--------|------------|-----------|-----------------|----------|-------------|---------------------------------|-------|
| 16 | श्रीमती मोना सखाराम उत्तेकर सं.क्र. १८७८ (से.नि.दि.३१.०३.२०२२) | -- | बो.कॉम., इंग्रजी टेकलेखन ५० शप्रम., डिप्लोमा इन टेक्नोलॉजी, एमएससीआयटी | २६.०३.१९६४ | ०३.०३.२०२२ | -- | -- | विषय (मशा., साप्रवि., शानि.क्र.वी.सी.सी.-२०१८/प्र.क्र.३६६/१५-ब, दि.०७.०५.२०२२ अन्यथे) | -- | दि.३१.०३.२०२२ रोजी सेवानिवृत्त. |
| 17 | श्रीमती मोना अंकुश झुरेगे सं.क्र. १९४२ (से.नि.दि.३०.०६.२०२६) | इमाव (वैधता प्रमाणपत्र आहे) | एम.ए., इंग्रजी/मराठी टेकलेखन ५०/८० शप्रम., मराठी/इंग्रजी लघुलेखन १०० / १०० शप्रम., इंटीएच, एमएससीआयटी | २५.०६.१९६७ | १६.०३.२०२२ | -- | -- | विषय (मशा., साप्रवि., शानि.क्र.वी.सी.सी.-२०१८/प्र.क्र.३६६/१५-ब, दि.०७.०५.२०२२ अन्यथे) | -- | -- |


text:
महत्त्वाच्या घटना आणि घडामोडी
जन्म
मृत्यू
 सप्टेंबर १४ - बिदात्सु, जपानी सम्राट.
शोध
निर्मिती
समाप्ती
इ.स. ५८५
इ.स.च्या ५८० च्या दशकातील वर्षे
इ.स.च्या ६ व्या शतकातील वर्षे
इ.स.च्या १ ल्या सहस्रकातील वर्षे