text:
महाविद्यालयाचा कोड क्रमांक परत भरता येणार नाही, अशी अट येथे आहे.
ज्या कोणत्या महाविद्यालयामध्ये आपल्याला सर्वप्रथम प्रवेश जाहीर होईल, तिथे आपल्याला प्रवेश घ्यावाच लागेल, मग ते आपण निवडलेल्या दोनपैकी कोणत्याही शाखेचे असो, वा कोणत्याही क्रमांकावर असो. प्रवेश न घेतल्यास आपले नाव ऑनलाइनच्या प्रक्रियेतून वगळले जाईल.
अशा तऱ्हेने पसंतीक्रम भरल्यावर प्रथम 'कन्फर्म' व नंतर 'ओके' बटनावर 'क्लिक' करून हा टप्पा पूर्ण होईल व त्यानंतर 'सबमिट' बटणावर 'क्लिक' केल्यावर आपला प्रवेश अर्ज भरून सादर करण्याची प्रक्रिया पूर्ण होईल. जोपर्यंत 'सबमिट' बटणावर 'क्लिक' करीत नाही तोपर्यंत आपला प्रवेश अर्ज ऑनलाइन प्रक्रियेत सामील होणार नाही, हे लक्षात ठेवा.
यानंतर संपूर्ण प्रवेश अर्ज (भाग १ व भाग २) 'प्रिंट' बटणावर 'क्लिक' करून छापून घेता येईल. जर प्रत्येक उपविभागात आपण किमान संख्येचे पसंतीक्रम दिले असतील तर आपण दिलेले पसंतीक्रम १ ते ३५ (उपविभाग पहिला १ ते १५, उपविभाग दुसरा १६ ते ३० व उपविभाग तिसरा ३१ ते ३५) याप्रमाणे आपणास दिसतील.
दोन शाखांची निवड केल्यास पहिल्या वेळी विज्ञान तर 'बेटरमेंट'मुळे वाणिज्य (अथवा याउलट) अशी परिस्थिती उद्भवू शकते. त्याला कोणताही इलाज नाही. म्हणून शक्यतो एकाच शाखेची निवड करावी. अर्थात 'बेटरमेंट'ची संधी आपण नाकारू शकतो. पण एकदा 'बेटरमेंट'ची संधी मिळाल्यावर ती स्वीकारली अथवा नाकारली, तरी दुसरी संधी मिळणार नाही. (समाप्त)


मी तुला तीच गोष्ट सांगतो. म्हणजे तुला थकवाही जाणवणार नाही'' आणि वेताळ त्या पंडिताची गोष्ट सांगू लागला. ग्रमाधिकारी पारिजाताला लोकांनी आपल्याला महापंडित म्हणावे अशी तीव्र इच्छा होती. म्हणून तो दररोज आपल्या गांवात सभा भरवून तिथें वेदपुराणांवर प्रवचन वा चर्चा करी. गांवकरी त्याला प्रश्न विचारीत आणि तो त्यांना उत्तरें देई. हा सभेचा रोजचा परिपाठ होता.
एकदा मदन नांवाचा एक तरुण कांहीतरी कामानिमित्त त्या गांवात आला. संध्याकाळी असलेल्या या सभेला तोही उपस्थित राहिला. त्या दिवशी पारिजात गजेंद्रमोक्षाची कथा गांवकर्यांना सांगत होता. कथा संपल्यानंतर एकाने प्रश्न विचारला, ''द्रौपदीला पांच पती होते. मग तिला पतिव्रता कसे मानता येईल?''
पारिजातने हंसत उत्तर दिले, ''तुमच्या प्रश्नांतच याचं उत्तर आहे.'' दुसर्या एका गांवकर्याने विचारले, ''रामाने विनाकारण सीतेला अरण्यांत सोडून दिले. ह्याला आदर्श पती कसा म्हणता येईल?'' ''ही गोष्ट सीतेने सांगितली ना, मग सीतेनेच याचं उत्तर दिलं पाहिजे.'' पारिजातने समर्थन केलं.
आणखी एकाने शंका व्यक्त केली, ''शिवानेच नृत्याची निर्मिती केली आहे. तरीदेखील या कलेचा पुरुषांपेक्षां स्त्रियाच जास्त अभ्यास करतात. असं कां?'' ''हा तर निसर्गाचा नियम आहे. कमावतो पुरुष पण खर्च करते स्त्री!'' पारिजातने उत्तर दिलं. असे कितीतरी प्रश्न विचारले गेले. मदनला मात्र आश्चर्य वाटलं कीं कथा होती गजेंद्र-मोक्षाची, पण त्याबद्दल कुणीच कांही विचारलं नाही.
पारिजातची असंबद्ध उत्तरें ऐकूनही तो जरा चक्रावला. कारण कोणत्याच प्रश्नाचं सरळ उत्तर दिलेलं नव्हतं. तरीही गांवकरी उत्तरें ऐकून खूष दिसत होते.
वीर मदनचा दूरचा नातेवाईक होता. तो पारिजातपेक्षां जास्त चांगली चर्चा करुं शकत असे. त्याची भाषा सरळ, सोपी व उत्तरेही सुसंगत असत.
मदनला वाटलं कीं वीरला या गांवात बोलावलं तर चांगलं होईल, कारण श्रोते कथा-प्रवचने ऐकायला उत्सुक दिसत होते. त्याने हा प्रस्ताव पारिजात समोर मांडला व म्हणाला, ''महोदय, आपल्या सभा फारच छान होतात. आपली अनुमती असेल तर मी वीरला या गांवात यायचे निमंत्रण देईन. तो माझा दूरचा नातेवाईक आहे आणि तो जरुर येईल. तोही एक मोठा विद्वान आहे.''
''मोठे मोठे विद्वान कोणत्याही सभेत आले कीं सभा चांगलीच होते. तुमचा वीर तेवढ्या ताकदीचा आहे ना?'' मदनने विचारले.
''ते मला सांगता येणार नाही. परंतु त्यालाही एकदा राजसत्कार मिळालेला आहे.'' मदन म्हणाला. वीर खरंच पारिजातपेक्षां हुशार आहे असं कांही त्याला सांगायचं नव्हतं.
''राजसत्कार मिळण्यासाठी विद्वत्तेपेक्षां दरबारांतल्या लोकांशी परिचय व वशिलाच जास्त आवश्यक असतो. पण असल्या लोकांचं खरं स्वरुप कळतं अशा लहानमोठ्या सभांतूनच! त्यांची प्रतिभा इथें दिसून येते. वीरला जरुर बोलवा!'' पारिजातने आश्वासन दिलं.
मदन जेव्हां आपल्या गांवी परत गेला तेव्हां त्याने वीरला ही गोष्ट सांगितले. त्यावर वीर म्हणाला, ''मला खरंच आश्चर्य वाटतं कीं आसपासच्या गांवातून अशा चर्चा, प्रवचने ऐकण्यासाठी लोक खरोखरीच उत्सुक आहेत. मी अवश्य पारिजातला भेटायला जाईन.''
कांही दिवसानंतर मदन आणि वीर पारिजातच्या गांवी गेले. जी पंडित सभा आयोजित केली गेली, त्यांत वीरने गजेंद्रमोक्षाची कथा मोठ्या रंजकतेने सांगितली. पारिजातचे कथाकथन आणि वीरचे कथन यांत कितीतरी फरक आहे हे मदनला स्पष्टपणें कळून चुकले. गांवकर्यांपैकीं मात्र कुणीही त्यानंतर प्रश्न विचारले नाहीत.
''म्हणजे याचा अर्थ असा होतो कीं या प्रवचनांत गांवकर्यांना कांही शंका उरल्या नाहीत. वीरने सुबोध कथन केले नि त्यांच्या शंकेला जागाच ठेवली नाही.'' मदन पारिजातला म्हणाला.
''असं नाही. मी जेव्हां कथाकथन करतो, ते गांवकर्याना अगदी चांगलं समजतं. म्हणून तर ते शंका उपस्थित करतात. आता मी त्यांना रुक्मिणी विवाहाची कथा सांगतो. तूच पहा, ते नंतर किती प्रश्न विचारतात ते!'' पारिजात म्हणाला. आणि त्याने गांवकर्यांना रुक्मिणीविवाहाची कथा सांगितली. एका पाठोपाठ एक असे गांवकरी उठून आपापल्या शंका विचारुं लागले. पण ते सारे प्रश्न ऋष्यशृंगाबद्दल होते. पारिजातने जी उत्तरें दिली ती पूर्वीप्रमाणेंच अर्थहीन होती.
त्यावर आश्चर्य व्यक्त करुन वीरने मदनला विचारले, ''या लोकांनी कथा ऐकली रुक्मिणी विवाहाची, आणि प्रश्न विचारताहेत ऋष


text:
काही स्वरचित्रे, काही शब्दचित्रे (५) -- केनू संग खेलू होली... | mr.upakram.org
April 8, 2009 - 6:42 am
केनू संग खेलू होली..! (संगीत - हृदयनाथ मंगेशकर)
(इथे ऐका..)
यमनचं एक शांत परंतु तेवढंच आर्त स्वरूप. जमून गेलेला अध्धा त्रिताल. दिदीच्या गळ्यातून उमटणारा तानपुर्‍यातला गंधार मन:शांती देणारा, मुक्तिचा मार्ग दाखवणारा..!
'पिया त्यज गये है अकेली..' मधला एकटेपणा, एकाकीपणा केवळ दिदीच दाखवू जाणे! 'हमसे करे क्यू पहेली' ओळीतील 'करे' या शब्दावरील तीव्र मध्यमावरच्या अनवट ठेहरावानंतर येणार्‍या 'क्यू पहेली' वरील म' नीनी ध प प ह्या संगतीतील यमनचा गोडवा काही औरच!
'बहु दिन बिते' या ओळीत लागलेल्या तार षड्जापाशी शब्द संपतात!
'बहु दिन बिते अजहू न आए, लग रही कालाबेली' या ओळीतील काळंबेरं या अर्थाने वापरलेला 'कालाबेली' ह शब्द खूप छान वाटतो. दिदीचं शब्दांचं उच्चारण अर्थातच सुरेख. विशेष करून 'पहेली', 'दुहेली', 'दरसन दीजो', 'जियडो मुरझावे' हे शब्द कानाला खूप गोड लागतात!
सुंदर संगीतरचना. सतारीची साथसंगत मन प्रसन्न करून जाते.
संगीतकारांनी मन चाहेल तितका लुटत रहावा, परंतु यमनचा खजिना कधीही रिता होणार नाही हेच खरं!
लताबाईंकडून यमन ऐकावा
धनंजय [08 Apr 2009 रोजी 09:19 वा.]
असे म्हणतात. आम्ही लताबाईंकडून काहीही ऐकून घेऊ :-) त्यांच्या गळ्यातला गंधार सुरुवातीला "किनु संग" मध्ये दिसतो, तोच ना?
भोपळे बांधून गानगंगेत पोहणार्‍या माझ्यासाठी मधून-मधून तुम्ही सुरावटही दिलीत ते फार चांगले केलेत.
मुळातच भजन गोड आणि श्राव्य आहे. भजन गाताना शब्दांचा सोपेपणा लताबाईंनी मुळीच हरवू दिला नाही. संगीत स्पष्ट शब्दांना उठाव देते आहे.
मीराबाईची बोली/भाषा राजस्थानी होती, त्यामुळे त्यातले शब्द सोपे वाटता-वाटता कधीकधी समजत नाहीत. ओळीचा शेवट म्हणजे संगीतातल्या न्यासासारखा, त्यातही यमक असले म्हणजे ओळ "घरी पोचली" असा भास होतो. अशा परिस्थितीत मीराबाईसारखी समर्थ कवयित्री यमकाचे शब्द विशेष अर्थपूर्ण किंवा लडिवाळ योजते. गाणारी, आळवणारी व्यक्ती त्या शब्दावर थबकणार असते, याची पक्की जाण कवयित्रीला होती. मीराबाई स्वतःच आपली भजने गायची - त्यामुळे हे कौशल्य स्वानुभवाने उच्च कोटीला पोचलेले असणार.
होली-अकेली-सेली-मेली-पहेली-कालाबेली-हेली-बेली-चेली-दुहेली
हे यमकाचे शब्द. पैकी अधोरेखित शब्द मला अपरिचित होते. यूट्यूब चित्रफितीवर इंग्रजी अनुवाद दिला आहे, पण अमुक शब्द समजायला तो भावानुवाद पुरेसा नव्हता. (इंटर्नेट वर शब्दकोश असतात हे किती चांगले!)
किन्हु संग खेलूं होली
पिया त्यज गये है अकेली
प्रियकर नाही तर होळीच्या आनंदात एकटेपणाच जास्त वाटतो
माणिक-मोती सब हम छोडे़
गलेमें पहनी सेली
सेली म्हणजे गंडा किंवा दोरा. माणके-मोती टाकून मीरेने गळ्यात गंडा बांधला आहे.
भोजन भवन भलो नहीं लागै
पिया कारण भयी अकेली
मुझे दूरी क्यूं मेली
प्रियाशिवाय एकटीला जेवण, घरदार काहीच रुचत नाही - हा दुरावा मला का मिळाला?
अब तुम प्रीत अवरसुं जोडी
हमसे करी क्यू पहेली
आता तू प्रीती दुसर्‍या कोणाशी जोडली आहे, मला असे कोड्यात का टाकतो आहेस?
बहु दिन बीते अजहु न आये
लग रही कालाबेली
कीणु दिल मां येई हेली
कालाबेली म्हणजे बहुधा तगमग. मराठी शब्दकोशात "कालाबुली"=तगमग असा शब्द सापडतो.
हेली म्हणजे सखी, सहेली. तर असा अर्थ मला जास्त सोपा लागतो -
खूप दिवस झालेत, ते अजून नाही आले
मला तगमग वाटते आहे
सखी! माझ्या हृदयात काहीबाही येते आहे...
श्याम बिना जियडो़ मुरझावे
जैसे जल बिन बेली
जियडो़=जियरा म्हणजे जीव/अंतःकरण. श्याम नाही तर जीव कोमेजून जातो आहे, जशी पाण्यावाचून वेल कोमेजावी.
मीरा को प्रभु दरसन दीजो
मैं तो जनम जनम की चेली
दरस बिना खडी़ दुहेली
चेली म्हणजे चेला शब्दाचे स्त्रीरूप. दुहेली म्हणजे संकटात पडलेली. प्रभू! मीरा जन्मजन्मांतरीची चेली आहे, तिला दर्शन द्या. दर्शनाबिना बिकट परिस्थितीत ती ताटकळत आहे.
भलो, जियडो वगैरे राजस्थानीमधले "ओ"-अंती शब्द गुजरातीमार्फत आपल्या मराठी कानांना आपलेसे वाटतात. आणि दुसर्‍या दिशेने गोव्याच्या मार्फत आलेल्या लताबाईंचा आवाज...
सुरेख प्रतिसाद,
विसोबा खेचर [08 Apr 2009 रोजी 11:35 वा.]
"किनु संग" मध्ये द

config: mr


text: दूर कसा गे कुणी करावा ?


text: गॅलार्डिया लागवड कशी करावी ?गॅलार्डियाला उष्ण व दमट हवामान चांगले मानवते....


text:
मोहम्मद आझम खान (१ मार्च, इ.स. १९६९:कराची, पाकिस्तान - ) हा कडून १९९६ ते १९९८ दरम्यान एक कसोटी आणि सहा एक दिवसीय सामने खेळलेला क्रिकेट खेळाडू आहे.
खान, आझम
इ.स. १९६९ मधील जन्म
पुरुष चरित्रलेख

dataset: wikimedia/wikipedia


बंदुकीचा धाक दाखवून गरोदर महिलेवर सामुहिक बलात्कार
नवी दिल्ली- राजधानी दिल्लीतील महिलांवरील अत्याचाराचे सत्र अजूनही संपताना दिसत नाही. दिल्लीपासून जवळ असलेल्या ग्रेटर नोएडा येथे एका गरोदर महिलेवर सामुहिक बलात्कार झाल्याचे उघड झाले आहे. दोन नराधमांनी बंदुकीचा धाक दाखवून तिच्यावर बलात्कार केल्याचे पीडित महिलेने पोलिसांकडे दिलेल्या तक्रारीत म्हटले आहे.
रबूपुरा येथील फलेदा भागात अजित (बदलले नाव) मंगळवारी कामानिमित्त घरातून बाहेर गेला होता. त्याची पत्नी आणि आई-वडील हे तिघेच घरी होते. रात्री पत्नी एका खोलीत एकटी झोपली होती. आणि त्याचे आई-वडील दुस-या खोलीत झोपले होते. त्याचवेळी दोन युवक जबरदस्तीने घरात घुसून त्या महिलेला बंदुकीचा धाक दाखवून तिच्यावर जबरदस्ती केली. त्याचबरोबर तिने याबाबत कोणाला सांगितल्यास त्याचे वाईट परिणाम होतील, अशी धमकीही दिली. मात्र, गडबडीत घरातून पळून जाताना एका आरोपीची चप्पल तिथेच राहिली.
घाबरलेल्या पीडित महिलेने सासू-सास-यांना काही न सांगता आपल्या पतीला फोन करून आपबिती कथन केली. पीडित महिलेचा पती जेव्हा रबूपुरा पोलिस ठाण्यात तक्रार देण्यासाठी गेला तेव्हा पोलिसांनी तक्रार दाखल करून घेण्याऐवजी तडजोड करण्यासाठी पीडितेच्या कुटूंबियांवर दबाव टाकला आहे.


text:
्यायिकेनुसार पांडव अज्ञातवासात असताना त्यांना वारणावती येथे कौरवाकडून जाळण्याचा प्रयत्न करण्यात आला. या नगरापासून जवळच असलेल्या टेंभीच्या माळवार एक मोठे भूयार आहे. हा भूयारी मार्ग माहूर येथे असलेल्या डोंगरातील पांडव लेणी जवळ निघतो. आणि याच भूयारी मार्गाने येथून पांडव माहूर येथे पोहोचले. असे म्हटले जाते. दुसऱ्या अख्यायिकेनुसार पांडवांना याच नगरात जाळण्याचा प्रयत्न करण्यात आला. त्यावेळी पांडव टेंभी येथील भूयारी मार्गाने कंधार येथे पोहांचले. हा भूयारी मार्ग कंधारला निघतो, असेही लोकपरंपरेने म्हटले जाते. एक शेळ्या, मेंढचा हाकणारा व्यक्ती जवळपास एक खंडी शेळ्या (२०) टेंभीच्या माळवार चारत होता. अचानक त्याच्या शेळ्या त्या भूयारी मार्गाने पुढे गेल्या. त्यापेकी एक शेळ्यी माहूर येथे निघाली, काही शेळ्या कंधारला निघाल्या असे म्हटले जाते आज येथे जे भूयारासारखे दिसणारे भगदाद आहे ते अवाकरकरचे थडगे या नावाने ओळखले जाते. कंधारच्या परिसरात देखील पांडव कालीन अनेक अख्यायिका प्रचलित आहेत. कंधार व कंधारच्या परिसरात पांडव वासत्व्यास असल्याचे अनेक ग्रंथातही लिखान केलेले आहे. कंधार आणि हिमायतनगर (वाडोणा) अंतर साधारणपणे १०० कि.मी. आहे. यावरून हिमायतनगर (वाडोणा)
या परिसरात असलेल्या आख्यायिकांना पुष्टी मिळते. म्हणजेच या नगरात पांडवाचे वासत्व असल्याचे स्पष्ट होते. म्हणून या नगराचे मूळ आणि प्राचीन नाव वारणावत (आरणावती) होते असे म्हणता येईल.
हिमायतनगर (वाढोणा) या नगराचे दुसरे नाव वाढवणे किंवा वाढोणा असेही आहे. मध्ययुगात माहूर येथे श्री विष्णूदास नावाचे संत होऊन गेले. या संताने हिमायतनगर (वाढोणा) येथील परमेश्वरदेवतेच्या रचलेल्या आस्तीमध्ये या नगराचा उल्लेख वाढवणे असा केला आहे. पुढील काळात वाढवणे या नावाचा अपभ्रंश होऊन वाढोणा असे झाले आहे. आजही या परिसरातील लोक, तसेच जात्यावरील ओय्यामधून स्थित या नगराचा उल्लेख वाढवणे किंवा वाढोणा या नावानेच करतात. निजामकाळातच उतरार्धात वाढोणा या गावाचे नाव बदलून हिमायतनगर (वाढोणा) असे रूढ झाले. येथील काही वरिष्ठ व जेव्हा नागरीकांच्या मते हैदराबादच्या राजा निजाम, निजामाचा पुत्र किंवा त्यांच्या सरदाराच्या नावावरून या नगराचे नाव बदलून त्यांनीच हिमायतनगर असे टेवले असे म्हटले जाते. परंतु त्या संबंधीचा लेखी पुरावा उपलब्ध झालेला नाही.
इ.स. ११०१ मध्ये या परिसरातील काही नेत्यांनी हिमायतनगर नगरास श्री परमेश्वरनगर असे नाव देण्याचा प्रयत्न केला होता. परंतु यात त्यांना यश मिळाले नाही. नंदेड जिल्ह्यातील कंधार येथील माजी आमदार व स्वास्थ्यदार डॉ. केशवराव शंकरराव धोंडगे यांनी गुरुवार दि. ४ फेब्रुवारी २०१० रोजी हिमायतनगरला भेट देऊन येथील मंदिरातील परमेश्वराचे दर्शन घेतले. तसेच परमेश्वर मंदिर ट्रस्ट व या नगरातील काही प्रतिष्ठीतासमवेत त्यांनी चर्चा केली पुढे १ फेब्रुवारी २०१० रोजी जिल्हाधिकारी नंदेड यांना एक निवेदन देऊन हिमायतनगर (वाढोणा) चे नामांतर परमेश्वरनगर असे करण्याची मागणी केली आहे. हा या नगराच्या नावाचा थोडक्यात इतिहास म्हणता येतो. सातवाहन (शालीवाहन) यांच्या काळखंडात या हिमायतनगर (वाढोणा) नगराची स्थापना झाली. तेह्हापासून या नगराचा राजकीय व सांस्कृतिक इतिहास सलगपणे मांडता येतो; परंतु या पूर्वीही या परिसरात नागरी वसती होती हे मान्य करावे लागते. वाकाटक काळात हिमायतनगराचा समावेश नंदेड विषय विभागात होत होता. यातिकाणी वाकाटक काळातील हिंदू मंदिर स्थापत्य आणि मूर्तिशिल्पाचे अवशेष आढळतात. या अवशेषांत पुढील अवशेषांचा समावेश होतो.
3. मंदिराचे स्तंभ.
2. स्तंभशिर्ष.
3. विष्णूमूर्ती.
4. शिवमूर्ती
5. नृसिंह मूर्ती.
6. पार्वती मूर्तीशिल्प.
7. सप्तमातृका.
8. महिषासूरमर्दिनी.
9. राम.
10. पद्मनाथ.
वाकाटक काळात हिमायतनगर हे वैभवशाली नगर आणि हिंदू धर्मपीठ होते. १५
उपलब्ध पुराव्यावरून मी असे म्हणू शकतो की, वाकाटक राजघराण्यांनी विद्यार्थिनून दक्षिण भारताच्या भूभागावर राज्य केले. मराठयाडा हा प्रदेश दक्षिण भारतात समाविष्ट असून काही निवडक ठिकाणीच या काळातील पुरातत्वीय अवशेष आढळतात. या अवशेषावरून वाकाटकांच्या सांस्कृतिक इतिहासावर प्रकाश टाक

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


text:
ई-परिपत्रक
क्र: 3/मडीजका/२०१७/ ०८
दि: ३०/०३/२०१७
प्रती,
प्राचार्य/ संचालक,
संचालनालय अंतर्गत सर्व शैक्षणिक संस्था,
महाराष्ट्र राज्य.
विषय : महाराष्ट्र डिजिजधन जनजागृती कार्यक्रमाची अंमलबजावणी करणे बाबत ...
निमुळ्यक्रियानंतर भारत देश यशस्वीपणे कॅशलेस अर्थव्यवस्थेकडे वाटचाल करत आहे. महाराष्ट्र शासन कॅशलेस अर्थव्यवस्थेच्या या उद्दिष्टाला पूर्ण करण्यासाठी अनेक अभिनव कार्यक्रम राबवत आहे. मुख्यमंत्री कार्यालय आणि तंत्रशिक्षण संचालनालय, महाराष्ट्र राज्य यांच्या संयुक्त विद्यामाने, तंत्रशिक्षण संचालनालय यांच्यासी संलग्नित सर्व महाविद्यालयांना कॅशलेस बनवण्यासाठी "महाराष्ट्र डिजिजधन जनजागृती कार्यक्रम" राबविला जाणार आहे. या कार्यक्रमाची देखरेख आणि व्यवस्थापन मुख्यमंत्री कार्यालयामार्फत करण्यात येणार आहे.
महाराष्ट्र डिजिजधन जनजागृती कार्यक्रमाची रूपरेखा व कृती आराखडा सोबत जोडण्यात आलेला आहे. कॅशलेस व्यवहाराच्या सुविधेबाबत मार्गदर्शन आणि आवश्यक ती मदत मुख्यमंत्री कार्यालयामार्फत करण्यात येईल. या कार्यक्रमांतर्गत उत्कृष्ट कार्य करणाच्या महाविद्यालयांना तंत्रशिक्षण संचालनालयामार्फत सम्मानित करण्यात येईल. नावनोंदणी केल्यानंतर संबंधित महाविद्यालयांशी पुढील कार्यवाहीबाबत मुख्यमंत्री कार्यालयाकडून संपर्क साधण्यात येईल. सहसंचालक कार्यालयांनी त्याच्या अख्त्यारीत असणाऱ्या संस्थाकडून _URL_ लिंक वर जाऊन नोंदणी पूर्ण करून घेण्याबाबत सूचित करावे.
महाराष्ट्रातील कॅशलेस बनवण्यासाठी आपले सहकार्य अपेक्षित आहे!
(चंद्रशेखर आंक भा.प्र.सं.)
संचालक, तंत्रशिक्षण संचालनालय,
महाराष्ट्र राज्य, मुंबई
प्रत: सहसंचालक, विभागीय कार्यालय, तंत्रशिक्षण संचालनालय, अमरावती / औरंगाबाद/पुणे/ नाशिक/मुंबई/ नागपूर यांना पुढील कार्यवाही करिता
महाराष्ट्र डिजिटल जनजागृती कार्यक्रमाची रूपरेखा, कूटीआरखड़ा:
उद्देश: महाविद्यालयातील उपहारगृह आणि इतर सर्व शुल्क व्यवहारासाठी कॅशलेस पेमेंटची सुविधा उपलब्ध करून देणे.
प्राचार्यांची भूमिका:
1. महाविद्यालयातील उपहारगृह आणि इतर सर्व शुल्क व्यवहार करणाऱ्या धारकांना कॅशलेस पेमेंटची सुविधा उपलब्ध करून देण्यासाठी परिपक्व पाठवणे.
2. महाराष्ट्र डिजिटल जनजागृती कार्यक्रमाच्या व्यवस्थापनासाठी महाविद्यालयीन स्तरावर समन्वयकाची नेमणूक करणे आणि समन्वयकाच्या कार्यांचा पाठपुरवठा करणे.
 टीप: समन्वयकाच्या जबाबदारीसाठी आपण प्राध्यापक किंवा विद्यार्थी यांपेक्षी कोणाचीही नेमणूक करू शकता.
महाविद्यालयीन समन्वयकाची भूमिका:
1. आपल्या महाविद्यालयाबाबतचा आणि स्वतः बाबतचा तपशील खालील लिंकवर नमूद करणे.
 _URL_ माहिती भरण्याची शेवटची तारीख - १५.०४.२०१७
2. महाविद्यालयातील उपहारगृह आणि इतर सर्व शुल्क व्यवहार करणाऱ्या धारकांना भेटून, पाठपुरवा करून कॅशलेस पेमेंटची सुविधा उपलब्ध करून देणे. उपहारगृहाना कॅशलेस बनविण्यासाठी भीम ऑप/युपीआय तसेच अन्य डिजिटल वॉलेटची सुविधा उपलब्ध करून द्यावी; तर, शुल्क भरण्यासाठी नेट बँकिंगद्वारे सुविधा उपलब्ध करून द्यावी.
3. मुख्यमंत्री कार्यालयाशी संपर्कत राहून कार्यक्रमांसंबंधित सर्व माहिती पुरविणे.
या कार्यक्रमांसंबंधित अधिक माहितीसाठी आणि मदतीसाठी आपण यांच्याशी संपर्क साधू शकता.
श्री. स्वप्नील पुरी (मुख्यमंत्री फेलो): _PHONE_
-----X-----


text: एका वेळी तर भाजप लोकसभेतील सर्वात मोठा पक्ष असताना सुद्धा सत्तेवर येऊ दिले गेले नाही. (पुरोगामी/ठरावीक लेखक/विचारवंत/सोशल वर्कर नामवंत बनवुन त्यांच्या मदतीने जनमत एकाच पक्षाच्या बाजुने झुकवले व त्याला पैशाची जोड देऊन गरीब मतदारांना विकत घेतले. व दशकानु दशके देशाची लुट करणारी सत्ता उपभोगली./राबवली. (ऊद्या जरी याच घराण्याचा देशभक्त नेता जन्मला तर हेच मिडिया वाले उलटे फिरतील किंवा त्याला अलगद संपवुन टाकतील.


text:
(३० एप्रिल, इ.स. १९२६; बडोदा, गुजरात - २ सप्टेंबर, इ.स. २०११) हे मराठी संगीतकार होते. त्यांनी आपल्या कर्णमधुर आणि भावपूर्ण गीतांनी मराठी रसिकांना सहा दशकांहून अधिक काळ मोहिनी घातली होती. हिंदी, संस्कृत, गुजराती, बंगाली इत्यादी भाषांमधील गीतांना खळेअण्णांनी जरी स्वरबद्ध केले असले तरी त्यांचे खरे योगदान हे मराठी भावगीत ह्या गीतप्रकारामध्ये आहे. भावगीतांव्यतिरिक्त 'बोलकी बाहुली', जिव्हाळा', 'पोरकी', 'पळसाला पाने तीन' यासारख्या निवडक सहा मराठी चित्रपटांना खळेअण्णांनी संगीत दिले होते. तसेच लता मंगेशकर आणि पं. भीमसेन जोशी ह्या दिग्गजांना घेऊन त्यांनी 'रामश्याम गुणगान' हा गीतसमूह संगीतबद्ध केला होता.
जन्म आणि प्राथमिक संगीत शिक्षण
श्रीनिवास खळे ह्यांचा जन्म ३० एप्रिल, इ.स.१९२६ रोजी बडोदा येथे झाला. बडोद्यातल्या सयाजीराव गायकवाड संगीत महाविद्यालयात मधुसूदन जोशी यांच्याकडून त्यांनी संगीताचे प्राथमिक शिक्षण घेतले. पुढे अता हुसेन खाँ, निसार हुसेन खाँ आणि फैयाज हुसेन खाँ यांच्यासारख्या दिग्गजांकडून त्यांना शास्त्रीय संगीताची तालीम मिळाली.
संगीतकार
बडोदा आकाशवाणीत संगीतकार म्हणून काही वर्षे नोकरी केल्यानंतर खळेअण्णा मुंबईत आले. पण त्यांना काम मिळेना. ह्या काळात त्यांना त्यांच्या एका मित्राची मोलाची मदत झाली त्याच्यामुळे राहण्या-खाण्याची सोय झाली. इथेच त्यांची ओळख के. दत्ता (दत्ता कोरगावकर) ह्या संगीतकाराशी झाली. खळ्यांनी मग कोरगावकरसाहेबांचे साहाय्यक संगीतकार म्हणून काम करायला सुरुवात केली. ह्याच काळात काही चित्रपटाच्या संगीत दिग्दर्शनाच्या स्वतंत्र संधी त्यांच्याकडे चालून आल्या, मात्र ते चित्रपट कधीच पूर्ण झाले नाहीत आणि खळेसाहेबांचे सगळे कष्ट पाण्यात गेले. त्यामुळे त्यांना विलक्षण नैराश्य आले होते. आपल्या जवळची बाजाची पेटी विकून टाकून संगीताला रामराम ठोकावा आणि काही तरी दुसराच नोकरीधंदा शोधावा अशा टोकाच्या निर्णयाप्रत ते आले होते. पण अशा वेळी त्यांच्या पत्नीने त्यांना धीर दिला आणि ह्या प्रसंगातून त्यांना सुखरूप बाहेर काढले. बऱ्याच हालअपेष्टांनंतर इ.स. १९५२ साली त्यांची 'गोरी गोरी पान' आणि 'एका तळ्यात होती बदके पिले सुरेख' दोन गाणी असलेली पहिली तबकडी प्रसिद्ध झाली. आशा भोसले यांची तिच्यातील ही गीते तेव्हा खूप लोकप्रिय झाली आणि त्याबरोबर श्रीनिवास खळे हे नावदेखील. ह्या दोन्ही रचना ग. दि. माडगूळकर ह्यांच्या होत्या. मुळात ह्या रचना लक्ष्मीपूजन ह्या चित्रपटासाठी होत्या. पण ऐन वेळी हा चित्रपट मूळ निर्मात्याऐवजी दुसऱ्याच एका निर्मात्याने बनवून त्यात संगीतकार म्हणून खळ्यांना घेतलेच नाही. पण खळ्यांनी लावलेल्या ह्या गीतांच्या चाली गदिमांना इतक्या आवडल्या होत्या की त्यांनी त्यांची एचएमव्हीकडून एक वेगळी तबकडी बनवून घेतली. ह्या दोन्ही गाण्यांनी खळ्यांना खऱ्या अर्थाने प्रसिद्धी दिली आणि मग खळे एक संगीतकार म्हणून मान्यता पावले. ह्या गाण्यांसंबंधीची खरी हकीकत खुद्द खळेसाहेबांच्या शब्दांत वाचा.
१ मे इ.स. १९६० हा महाराष्ट्र राज्य स्थापनेचा दिवस. ह्यासाठी खास राजा बढेंनी दोन महाराष्ट्रगीते लिहिली. त्यापैकी एक म्हणजे जय जय महाराष्ट्र माझा, गर्जा महाराष्ट्र माझा हे गीत. हे गीत शाहीर साबळे ह्यांनी गायले आणि खळे साहेबांनी त्याची चाल बांधली आहे. आजही हे महाराष्ट्र गीत अतिशय लोकप्रिय आहे. ही पावती जितकी राजा बढे ह्यांच्या काव्याला व शाहिरांच्या गायनाला आहे तितकीच ती खळेसाहेबांच्या संगीतालादेखील आहे. दुसरे महाराष्ट्र गीत म्हणजे महाराष्ट्र जय, महाराष्ट्र जय, जय जय राष्ट्र महान, हे गीतसुद्धा खूपच गाजले.
संगीत पाणिग्रहण ह्या प्रल्हाद केशव अत्रे लिखित संगीत नाटकाला खळ्यांनी संगीत दिले होते.
इ.स. १९६८ सालापासून खळे साहेबांनी एचएमव्हीमध्ये संगीतकार म्हणून नोकरी सुरू केली. त्यानंतर त्यांनी इ.स. १९७३ साली 'अभंग तुकयाचे' हा संत तुकारामांच्या अभंगांचा संग्रह लता मंगेशकरांकडून, तर अभंगवाणी पंडित भीमसेन जोशी यांच्याकडून गाऊन घेतली. दोन्हीही खूप गाजले. त्यानंतर लताबाई आणि भीमसेन जोशी यांच


text:
My childhood was spent on platforms says PM narendra modi|माझे बालपण रेल्वे फलाटांवर गेले आहे | Loksatta
माझे बालपण रेल्वे फलाटांवर गेले आहे: नरेंद्र मोदी
आपल्या देशातील रेल्वेचा विकास होणे गरजेचे आहे.
लोकसत्ता टीम | November 18, 2016 08:25 pm
PM Modi : सध्याच्या घडीला भारतीय अर्थव्यवस्थेतील परकीय गुंतवणूक सर्वोच्च पातळीवर आहे. याशिवाय, हळूहळू आर्थिक वित्तीय तूट कमी करण्याचा सरकारचा प्रयत्न आहे. भविष्यात उत्पादन, वाहतूक, नागरी उड्डाण आणि अन्य क्षेत्रांमध्ये भारतीय अर्थव्यवस्था जोमाने प्रगती करेल. २०४० पर्यंत भारतीय अर्थव्यवस्थेचा आकार पाचपटीने वाढेल, असा विश्वासही यावेळी मोदी यांनी व्यक्त केला.
माझे रेल्वेशी खूप जुने नाते आहे. माझे बालपण रेल्वेच्या फलाटांवर गेले आहे, असे प्रतिपादन पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी आज शुक्रवारी केले. नवी दिल्लीतील सूरजकुंड येथील रेल्वे विकास शिबिरात व्हिडीओ कॉन्फरन्समध्ये उपस्थितांशी संवाद साधताना ते बोलत होते. देशाच्या प्रगतीसाठी रेल्वेची प्रगती होणे गरजेचे आहे, असेही ते म्हणाले.
जगातील सर्व देशांमधील रेल्वेमध्ये बदल घडून आला आहे. मग आपणच एका सीमेत राहण्याचे कारण काय, असा प्रश्नही त्यांनी उपस्थित केला. भारताला गती आणि प्रगती रेल्वे विकासामुळेच प्राप्त होईल, हे लक्षात ठेवले पाहिजे. प्रत्येक अधिकारी आपले काम चांगल्या पद्धतीने करत आहे. पण एकमेकांच्या सहकार्याने हे काम केले पाहिजे. रेल्वेची अधिक प्रगती कशी होईल, याचा प्रत्येकानेच विचार करायला हवा, अशी अपेक्षाही त्यांनी व्यक्त केली.
आपल्या देशातील रेल्वेचा विकास होणे गरजेचे आहे. त्याचबरोबर आर्थिकदृष्ट्या मजबूतही व्हायला हवी. त्याचा भारतालाच फायदा होईल. विशेषतः रेल्वेसाठी काम करणाऱ्या लोकांनाच त्याचा अधिक फायदा होईल, असेही पंतप्रधान नरेंद्र मोदी म्हणाले. रेल्वेच्या अर्थसंकल्पात कधीही राजकारण आलेले नाही. आम्ही रेल्वेच्या परिवर्तनाच्या दिशेने उत्कृष्ट काम करत आहोत, असेही मोदींनी स्पष्ट केले.

dataset: uonlp/CulturaX


वर्डप्रेस
वर्डप्रेस हा जगात सर्वाधिक वापरला जाणारा CMS आहे. जवळपास ३०% वेबसाईट्स या वर्डप्रेसवर आहेत. या ब्लॉगवर तुम्हाला वर्डप्रेस विषयी मराठीतून मार्गदर्शन करणारे लेख वाचायला मिळतील. ज्यात वर्डप्रेस प्लगिन्स, थीम्स यासह इतर वर्डप्रेस निगडित नवनवीन अपडेट्स असतील.
होस्टिंग रिव्ह्यू वर्डप्रेस
DigitalOcean VPS वापरून ५ मिनिटात तयार करा वर्डप्रेस वेबसाईट
DigitalOcean Review in Marathi नमस्कार मित्रांनो,मी स्वतः गेल्या अनेक वर्षांपासून DigitalOcean चे VPS वापरात आहे. माझ्या मते मार्केटमधील इतर होस्टिंग ...
होस्टिंग रिव्ह्यू Featured वर्डप्रेस
स्वस्त आणि मस्त वर्डप्रेस होस्टिंग : होस्टिंगर
Hostinger Hosting Review in Marathi सध्या लॉकडाऊनमुळे अनेक जण ब्लॉगिंगकडे वाळताय. मराठीत गुगल ऍडसेन्स सुरु झाल्यापासून लाखो कमावण्याचे स्वप्न अनेक ...
वर्डप्रेस
Namecheap EasyWP होस्टिंगवर वर्डप्रेस कसे इंस्टॉल करावे?
वर्डप्रेस ब्लॉग सुरु करण्यासाठी सर्वप्रथम डोमेन आणि होस्टिंगची आवश्यकता असते. वर्डप्रेस ब्लॉग तयार करतांना होस्टिंगची निवड सर्वाधिक महत्त्वाची ठरते. याआधीच्या ...
वर्डप्रेस
वर्डप्रेसवर कॉन्टॅक्ट फॉर्म कसा तयार करायचा?
तुम्हाला तुमच्या ब्लॉग अथवा वेबसाईटवर कॉन्टॅक्ट फॉर्म तयार करायचा आहे का? प्रत्येक वेबसाईटवर कॉन्टॅक्ट फॉर्म असणे आवश्यक आहे. जर तुम्ही ...
वर्डप्रेस
वर्डप्रेस वेबसाईटचा पासवर्ड कसा बदलायचा?
तुम्ही तुमच्या वर्डप्रेस वेबसाईटचा पासवर्ड विसरला आहात का? तर मग आजच्या ब्लॉगमध्ये आपण वर्डप्रेस वेबसाईटचा पासवर्ड (How to change WordPress ...
वर्डप्रेस
टॉप १० न्यूजपेपर / मॅगझीन वर्डप्रेस थीम
वर्डप्रेस हे सुरवातीला खरं तर ब्लॉगर, पब्लिशर यांनाच समोर ठेऊन तयार करण्यात आलं होत. न्यूजपोर्टलसाठी माझ्यामते वर्डप्रेस हीच सर्वोत्तम कंटेन्ट ...


text:
हा लेख कन्याकुमारी जिल्ह्याविषयी आहे. कन्याकुमारी स्थळाच्या माहितीसाठी येथे टिचकी द्या.
कन्याकुमारी हा भारताच्या तमिळनाडू राज्यातील जिल्हा आहे. याचे प्रशासकीय केंद्र नागरकोइल येथे आहे.
कन्याकुमारी जिल्हा
तमिळनाडूमधील जिल्हे


text:
सर्व कामगारांच्या कामगार हक्कांचे संरक्षण करणे आणि त्यांच्यासाठी सुरक्षित व संरक्षित कामाचे वातावरण निर्माण होण्यासाठी चालना देणे |
| **निंदेशक** | 6.6.3: कारखान्यांमध्ये झालेल्या अपघाताची संख्या |
| **निंदेशकाचे वर्णन व गणना** | कारखान्यांमध्ये झालेल्या अपघाताची संख्या |
| **माहिती स्रोत** | आँधोगिक सुरक्षा व आरोग्य संचालनालय, महाराष्ट्र शासन |
| **माहितीचा संदर्भ काळावधी** | 2016 |
| **माहितीची वारंवारता** | वार्षिक |
| **माजमापाचे एकक** | संख्या |
| **नवीनतम माहिती उपलब्धता** | 2018 |
| **माहिती प्रसार (लिंक / उपलब्धतेचे ठिकाण)** | [_URL_ |
| शाखवत विकास ध्येय मेटाडेटा राज्य निंदेशक 6.9.1 |
|-----------------------------------------------|
| **लक्ष्य** | 6.9: सन 2030 पर्यंत रोजगार निर्माण करणा-या व स्थानिक संस्कृती व उत्पादने यांना चालना देणा-या शाखवत पर्यटनाला चालना देण्यासाठी धोरणे तयार करणे आणि धोरणांची अंतर्वार्तांची करणे |
| **निंदेशक** | 6.9.1: मागील वर्षाच्या तुलनेत पर्यटकांच्या (देशांतर्गत व विदेशी) संख्येतील शेकडा बदल |
| **निंदेशकाचे वर्णन व गणना** | अ) अंश: संदर्भ वर्ष आणि मागील वर्षातील पर्यटकांच्या संख्येतील फरक (देशांतर्गत + आतराष्ट्रीय)
ब) छेद: मागील वर्षात भेट दिलेल्या पर्यटकांची संख्या
क) गुणक: १०० |
| **माहिती स्रोत** | पर्यटन विभाग, महाराष्ट्र शासन/भारत पर्यटन अहबाल |
| **माहितीचा संदर्भ काळावधी** | 2016 |
| **माहितीची वारंवारता** | वार्षिक |
| **माजमापाचे एकक** | टक्के |
| **नवीनतम माहिती उपलब्धता** | 2020 |
| **माहिती प्रसार (लिंक / उपलब्धतेचे ठिकाण)** | [_URL_ |
| शाखवत विकास ध्येय मेटडेटा राज्य निर्देशक 6.10.1 |
|-----------------------------------------------|
| **ध्येय** | ध्येय ६: सवासाठी शाखवत, सर्व समावेशक व शाखवत आर्थिक वृद्धि, पूर्ण व उत्पादक रोजगार आणि प्रतिष्ठापूर्वक काम याना चालना देणे |
| **लक्ष्य** | ६.१०: सवाना बंकांग, बिमा आणि वित्तीय सेवा मिळूण्यासाठी व ती क्षेत्रे अर्थक विस्तृत करण्यासाठी देशांतर्गत वित्तीय संस्थाना प्रोत्साहन देणे व संस्थांची क्षमता मजबूत करणे |
| **निर्देशक** | ६.१०.१: प्रधानमंत्री जन धन योजनेअंतर्गत उद्योलेल्या किमान शिल्कोची मर्यादा नसलेल्या खात्यांची संख्या |
| **निर्देशकाचे वर्णन व गणना** | संदर्भ वर्षात प्रधानमंत्री जन धन योजनेअंतर्गत उद्योलेल्या नो-फ्रिल खात्यांची (शून्य शिल्क खाते) एकूण संख्या |
| **माहिती स्रोत** | भारतीय रिझर्व्ड बँक, राज्यस्तरीय बँक्स समिती |
| **माहितीचा संदर्भ कालावधी** | २०१६ |
| **माहितीची वारंवारता** | वार्षिक |
| **मोजमापाचे एकक** | संख्या |
| **नवीनतम माहिती उपलब्धता** | २०२१ |
| **माहिती प्रसार (लिंक / उपलब्धतेचे ठिकाण)** | [_URL_ |
| शाखवत विकास ध्येय मेटडेटा राज्य निर्देशक 6.10.2 |
|-----------------------------------------------|
| **ध्येय** | ध्येय ६: सवासाठी शाखवत, सर्व समावेशक व शाखवत आर्थिक वृद्धि, पूर्ण व उत्पादक रोजगार आणि प्रतिष्ठापूर्वक काम याना चालना देणे |
| **लक्ष्य** | ६.१०: सवाना बंकांग, बिमा आणि वित्तीय सेवा मिळूण्यासाठी व ती क्षेत्रे अर्थक विस्तृत करण्यासाठी देशांतर्गत वित्तीय संस्थाना प्रोत्साहन देणे व संस्थांची क्षमता मजबूत करणे |
| **निर्देशक** | ६.१०.२: अनुसूचित वाणिज्यिक बँकामधील खात्यांची संख्या (जमा व कर्जखाते धरुन) (प्रति हजार लोकसंख्येमाग) |
| **निर्देशकाचे वर्णन व गणना** | अ) अंश: संदर्भ वर्षातील अनुसूचित वाणिज्य बँकामधील (खात्यांची संख्या/ जमा व कर्ज खाते)
ब) छेद: संदर्भ वर्षातील मध्य वर्ष लोकसंख्या
क) गुणक: १००० |
| **माहिती स्रोत** | भारतीय रिझर्व्ड बँक, राज्यस्तरीय बँक्स समिती |
| **माहितीचा संदर्भ कालावधी** | २०१६ |
| **माहितीची वारंवारता** | वार्षिक |
| **मोजमापाचे एकक** | संख्या |
| **नवीनतम माहिती उपलब्धता** | डिसेंबर, २०२० |
| **माहिती प्रसार (लिंक / उपलब्धतेचे ठिकाण)** | [_URL_ |
| शाखवत विकास ध्येय मेटाडेटा राज्य निर्देशक 6.10.3 |
|-----------------------------------------------|
| **ध्येय** | ध्येय 6: सर्वसाठी शाखवत, सर्व समावेशक व शाखवत आर्थिक वृद्धि, पूर्ण व उत्पादक रोजगार आणि प्रतिष्ठापूर्वक काम याण्या चालना देणे |
| **लक्ष्य** | 6.10: सर्वांना बंकिंग, विमा आणि वित्तीय सेवा मिळून यासाठी व ती क्षेत्रे अधिक विस्तृत करण्यासाठी देशांतर्गत वित्तीय संस्थाना प्रोत्साहन देणे व संस्थांची क्षमता मजबूत करणे |
| **निर्देशक** | 6.10.3: प्रति लाख लोकसंख्येमागे बँक शाखां


text:
पार्क, रॉय
ऑस्ट्रेलियाचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू
पुरुष चरित्रलेख


text:
न्यू झीलंडचे क्रिकेट खेळाडू
२००८ १९ वर्षांखालील क्रिकेट विश्वचषक खेळाडू
रिकामी पाने
पुरुष चरित्रलेख
इ.स. १९९० मधील जन्म


text:
Published on : 03 Jun, 2021, 7:48 am
फुलांचा औषधांमध्ये वापर केला जातो. भारतीय आयुर्वेदात दीर्घ काळापासून विविध प्रकारची फुले वापरली जात आहेत. असे म्हटले जाते की विशिष्ट प्रकारचे फुलामुळे कितीतरी रोग बरे झाले आहेत. ही फुले औषध म्हणून वापरली जातात. फुले हा आपल्या जीवनाचा अविभाज्य भाग आहे आणि ते केवळ आपल्या सभोवतालचे सौंदर्यच वाढवत नाहीत तर आपल्या आरोग्यासाठीसुद्धा त्यांची मदत होते. पौष्टिक आणि औषधी वापरासाठी फुलांचा मोठ्या प्रमाणात वापर केला जातो. कित्येक सुंदर दिसणारी फुले त्वचेच्या समस्यांपासून ते शरीराच्या बऱ्याच प्रकारच्या संसर्गाला आणि व्याधींना बरे करण्याचं काम हे फुलं करतात. कुंभी फुले, गुलाब आणि केशर फुले औषधी उद्देशाने वापरली जातात. या फुलांच्या पाकळ्या किंवा त्याचा रस काढ्याच्या स्वरूपात सेवन केला जाऊ शकतो. या पाकळ्यांच द्रव पदार्थात रूपांतर करून औषध तयार केले जावू शकते. अशा काही खास फुलांविषयी जाणून घ्या जे औषधी स्वरूपात आपली मदत करू शकतात.(Medicine Flowers Some medicinal properties of flowers)
गुलाबाच्या फुलांमध्ये टॅनिन, जीवनसत्त्वे ए, बी आणि सी असतात. गुलाबाच्या फुलांचा रस शरीरातून उष्णता बाहेर काढते तसेच डोकेदुखी कमी करण्यासाठी वापरले जाते. वाळलेलं गुलाबाचं फुल गर्भवती महिलांना मुत्रवर्धक पदार्थ म्हणून दिल्या जाते. आणि पाकळ्या पोट साफ करण्यासाठी वापरल्या जातात. गुलाबच्या पाकळ्यांचा 'मुरब्बा' सारख्या गोड पदार्थ तयार करण्यासाठी देखील वापरल्या जातात आणि यामुळे पचन संबंधित समस्या दुर होण्यास मदत होते. गुलाबाच्या पाकळ्याचा उपयोग खोकला, दमा, ब्राँकायटिस सारख्या फुफ्फुसांच्या समस्या, अपचनसारख्या पाचक समस्या दूर करण्यासाठी केला जाऊ शकतो. डोळ्यातील जळजळ गुलाबाच्या पाण्याने कमी करता येते. त्याचबरोबर बद्धकोष्ठता कमी करण्यासाठी देखील गुलाब चहाचे सेवन केले जाऊ शकते.
सुवासिक फुलांमध्ये आणि आयुर्वेदिक औषधांमध्ये त्वचेचे आजार, जखमा आणि अल्सर सारख्या विविध आजारांकरिता वापरतात. चाफ्याच्या फूलांचा डिकोक्शन मळमळ, ताप, चक्कर येणे, खोकला आणि ब्राँकायटिसच्या उपचारांसाठी वापरला जातो.
या फुलांच्या पाकळ्या आणि हिबिस्कसच्या फुलांची पाने लाल, गुलाबी, पांढर्‍या, पिवळ्या आणि केशरी रंगांमध्ये आढळतात. हिबिस्कस आयुर्वेदिक चहा बनविण्यासाठी वापरला जातो ज्यामुळे रक्तदाब कमी होण्यास मदत होते. हे लूज मोशन, मूळव्याध, रक्तस्त्राव तसेच केस गळणे, उच्च रक्तदाब, खोकला देखील मदत करते.
गोल्डन शॉवर ट्रीमध्ये पिवळे फुलं आहेत ज्या त्याच्या झाडापासून लांब टांगलेल्या साखळ्यांमध्ये दिसतात. या फुलांमुळे त्वचेचे रोग, हृदयरोग, कावीळ, बद्धकोष्ठता, अपचन आणि अगदी कान दुखणे यांसारखे आजार देखील दुर होण्यास मदत होते.
कमळात पांढरे किंवा गुलाबी रंगाचे मोठे फुले असतात. कमळाच्या फुलाचा प्रचंड आध्यात्मिक आणि सांस्कृतिक अर्थ आहे. तापमान, तहान, त्वचेचे रोग, बर्न्स, फोडे, सैल हालचाल आणि ब्राँकायटिस कमी करण्यासाठी हे फुल आयुर्वेदात प्रभावी असल्याचे सिद्ध झाले आहे.
क्रायसॅन्थेमम्समध्ये शोभेचे पिवळ्या रंगाचे फुले असतात. या फुलाचा रस किंवा त्याचा ज्युस चा आरोग्यासाठी चांगला फायदा होतो. चक्कर येणे, उच्च रक्तदाब, फुरुनक्युलोसिस सारख्या आजारांना बरे करण्यास मदत करते. त्याच्या पाकळ्यापासून बनविलेले गरम चहा शरीरीक त्रास आणि ताप कमी करण्यास मदत करते. डोळ्यांची सुजन कमी करण्यास मदत करते. डोळ्यांसाठी या फुलाचा चांगला फायदा होतो. या पाकळ्यांपासून रस तयार करा आणि त्यात कॉटन बुडवून डोळ्यांवर ठेवा या मुळे तुमच्या डोळ्यांवर आलेला ताण कमी होइल आणि आपण रिलॅक्स फिल करतो. या फुलांचा उपयोग पाचन विकार दूर करण्यासाठी देखील होतो.
सुगंधित पांढर्‍या फुलांपासून बनवलेल्या चमेली सगळ्यांनाच आवडते या फुलांच्या सुगंधात कितीतरी लोक वेडे आहेत, या चेमेलीच्या फुलांचे अनेक फायदे आहेत. चमेलीच्या फुलांचा चहा करून पिल्यास चिंता, निद्रानाश आणि नर्वस सिस्टिम सारख्या समस्या दुर होतात. शारीरीक वेदना आणि जळजळ कमी करण्यासाठी चमेलीचे फुलं फायदेशीर आहेत हे सिद्ध झाले आहे.


text:
...म्हणून मी दररोज गोमूत्र पितो, अक्षय कुमारने स्वतः केला खुलासा - Majha Paper
…म्हणून मी दररोज गोमूत्र पितो, अक्षय कुमारने स्वतः केला खुलासा
मनोरंजन, सर्वात लोकप्रिय / By Majha Paper / अक्षय कुमार, गोमूत्र, बेअर ग्रिल्स / September 11, 2020 September 25, 2020
अभिनेता अक्षय कुमार सध्या 'इन टू द वाइल्ड विद बेअर ग्रिल्स' या शो मुळे चर्चेत आहे. या शोचा अनेक प्रोमो व्हिडीओ सोशल मीडियावर व्हायरल होत आहे. हा शो 14 सप्टेंबर रोजी प्रेक्षकांना डिस्कव्हरी चॅनेलवर पाहण्यास मिळणार आहे. याच पार्श्वभूमीवर अक्षय आणि आपल्या या विशेष एपिसोडबाबत टिव्ही होस्ट बेअर ग्रिल्ससोबत इंस्टाग्रामवर एक लाईव्ह सेशल केले. इंस्टाग्राम लाईव्हमध्ये अक्षयने आपण दररोज आयुर्वेदिक कारणांमुळे गोमुत्र प्राशन करतो असा खुलासा केला आहे.
लाईव्ह सेशन दरम्यान अभिनेत्री हुमा कुरैशीने अक्षयला हत्तीच्या विष्ठेपासून बनलेला चहा पिण्यास कसा तयार झालास ? असा प्रश्न विचारला. याचे उत्तर देताना अक्षय म्हणाला की, मी काळजीत नव्हतो. मी उलट खूप उत्साहित होतो. मी आयुर्वेदिक कारणामुळे दररोज गोमुत्र प्राशन करतो. त्यामुळे माझ्यासाठी असे करणे काही अवघड नव्हते.
बेअर ग्रिल्स म्हणाला की, जेव्हा लोक प्रसिद्ध होतात, त्यावेळी आपल्या कंफर्ट झोनच्या बाहेर येणे बंद करतात. कारण त्यांना कमकुवत दिसण्याची भिती असते. मात्र अक्षय कुमार कोणत्याही गोष्टीसाठी तयार असतो.
दरम्यान, अक्षय कुमार आणि बेअर ग्रिल्सच्या या एपिसोडचे शूटिंग कर्नाटकच्या बांदीपूर टायगर रिझर्व्हमध्ये केले आहे. 11 सप्टेंबरला डिस्कव्हरी+ आणि 14 सप्टेंबरला डिस्कव्हरीवर हा एपिसोड पाहता येईल.


ऑफिसच्या वार्षिक स्नेहसंमेलनात मागच्या वर्षीप्रमाणे यंदाच्या वर्षीही मी टाळ्यांच्या कडकडाटात आणि शिट्य्य्यांच्या गोंगाटात डान्स परफॉर्मन्स दिला. दोन गाण्यांवर नाचलो. दोन्ही गाणी बॉलीवूडची होती. अपेक्षेप्रमाणे ऑफिसच्या लोकांनी नाच डोक्यावर उचलून धरला. हे कौतुक सर्वदूरच्या मित्रांमध्येही व्हावे या हेतूने त्या नाचाचा विडिओ यूट्यूबवर टाकायचे ठरवले आणि ईथेच अडकलो. ज्याबाबत मला तांत्रिक मदत हवी आहे. शंकानिरासन करायचे आहे.
यूट्यूबवर विडिओ अपलोड तर होतोय. पण मी सोडून तो कोणीही बघू शकत नाहीये. कोणी मी पाठवलेल्या यूट्यूब लिंकवर क्लिक करताच खालीलप्रमाणे मेसेज येतोय -
This video contains content from Zee music company who has blocked it on copyright grounds
माझ्या आकलनाप्रमाणे मी निवडलेल्या गाण्यांपैकी एखादे झी म्युजिक कंपनीचे असावे. माझ्या विडिओतील ऑडीओट्रॅकवर त्यांना ऑब्जेक्शन असावे. त्यांच्या जागी ते बरोबरही असावेत. पण माझा तर पोपट झाला ना. गेल्यावेळीही मी नाचाचा विडिओ युट्यूबवर अपलोड केलेला. तेव्हा प्रॉब्लेम नव्हता आला. असा प्रॉब्लेम होऊ शकतो ही कल्पनाही नव्हती. पण आता झालाय तर यातून मार्ग कसा काढावा? माझ्या नाचाचा विडिओ त्यातल्या ऑडिओ साऊंडट्रॅकसह यूट्यूबवर टाकायचा काही ऊपाय आहे का?


text:
ात. अशा परिस्थितीमध्ये, सरकारची माहिती आणि विकासाच्या कार्यक्रमाचे संचालन करण्यातील सरकारच्या भूमिकेला संस्था कोणतीही टीका न करता लग्नाच स्वीकारू शकतात. संस्थांची भूमिका त्यापेक्षा वेगळी नसते. अधिकारी संलेखारे दर्शविल्या गेलेल्या जाणा भरण्यावर संस्था मोठ्या प्रमाणात समाधान मात्रतात. अशा सरकारी आयोगांवर निर्भर राहतात. सरकारच्या कूलीबिल ते प्रश्न उपस्थित करत नाहीत. म्हणूनच स्थानिक पातक्षीवरील दृष्टीकोनाचा त्यात समावेश करण्यामध्ये अयश्चरी उतरतात. स्थूपनाच स्वयंसेवी संस्थांचे स्वातंत्र्य अबाधित देण्यासाठी संस्था क्षेत्रातील एका पातक्षीपर्यंती आधिक स्वातंत्र्याचा आवयकक्ष आहे.
अनेकदा संस्थांच्ये वर्णन "विकासाचे पर्याय देणाया" असे केले जाते; परंतु ते चुकीचे आहे. शब्दकोषानुसार पर्याय (अल्टरनेटिव) ह्या शब्दाचा अर्थ "दोन किंवा अधिक शक्य घटनाक्रमातील एक; एकमेकांपर्यंत अलग असा आहे. कोणत्याही देशातील लोकसंख्येला त्या देशातील सरकारद्वारे दिले जाणारे
विकासाचे प्रतिमान आणि संस्थांद्वारे देण्यात येणारा कार्यक्रम धापेकी एकाची निवड करण्याचा अधिकार नसतो. लोकसंख्येतील कांही विशिष्ट गटाना मदत करण्याची किंवा सरकारी सेवामधील कमवारता भरून काढण्याची किंवा राष्ट्रीय विकास धोरणामध्ये एखाद्या बदलासाठी लावून धरण्याची मूळमिका संस्था पार पाडू शकतात; परंतु ते वास्तव असे पर्यायी मार्ग देत नाहीत.
त्यांच्या नावीनतेद्वारे नवीन टूट्यांकोनांची चाचणी केली जाऊ शकते, परंतु जर त्यांचा राष्ट्रीय विकासार्थ परिणाम झाला, तरच ते शास्त्र तिंबा महत्त्वपूर्ण पातळीत जाण्यात येणे मार्ग देत नाहीत.
जेव्हा दोन्ही पक्षाच्या हे लक्षात येते की, एकमेकांशी समर्थ राणारे पर्याय हे त्यांचे समाधान नसून एकमेकांना पूरक योगदान देणे हे आहे, तेव्हा ख्या- खुन्या सहयोगाची शक्तता निर्माण होते. तरीसुद्धा त्या दिशेने जातानाही अनेक विविध उद्दिष्ट येऊ शकतात. उदाहरणार्थ, परकीय निर्धीव वापर करण्यासाठी आणि सेवेच्या वितरणासाठी संस्थेच्या क्षमतेना वापरण्यासाठी सरकार कदाचित फार उत्कृष्ट असू शकेल. तर संस्थांना गरेली कमी करण्याच्या तुरुणी विकासात्या प्रधान्यक्रमात बदलण्याचा प्रयत्न करायची इच्छा होऊ शकेल. अशा असमान चर्चामुळे वाद- विवाद होऊ शकतात. परंतु ते दरवेशीच एकत्र येऊ देण्यामध्ये बाधा निर्माण करतील, असे असेलच असे नाही.
कोणतीही रचनात्मक कृती करण्यासाठी आवश्यक असलेली राजकीय इच्छाशक्ती निर्माण होण्यासाठी संस्था– सरकार द्वारांमध्ये निरोगी संबंध असणे आवश्यक आहे आणि ते विकासासाठी सुद्धा आवश्यक आहेत.
निरोगी सरकार– संस्था संबंधांमधील अंडथले
सरकार आणि संस्था धावाचील संबंधांमध्ये बाधा उत्पन्न करण्यासाठी पुढील महत्त्वाचे घटक कारणागृहूत उतरतात:-
i. अत्यंत राजकीय धोरण असलेले वातावरण: अनेकदा संस्था विरोधी पक्षाचा भाग बनतात आणि सरकार किंवा सरासारी पक्ष त्याला लोकांच्या भावनांचा एकमेव अधिकृत प्रवक्ता समजू लागतो.
ii. द्वारांमध्ये संस्था सरकारसोबत संवाद न साधता वेगवेगळे राहण्यास प्राधान्य देतात. तरसेच त्यांचे इतर संस्थांबारेही कम्बक्यूत संबंध असलतात. तस्ब वेधले जाऊ नये आणि त्यामुळे सरकारने त्यांच्या कृतीवर नियंत्रण करू नये म्हणून काही संस्था सरकारप्रत्यक्ष तांबंच राणणे पसंत करतात. परंतु तरीही कमी पातळीवर राहून ते वास्तवतात सरकारी हल्ल्याला बक्की पडण्याची अधिक शक्यता असते.
iii. स्वयंसेवी संस्थांना मिळणाया संस्थानांबद्दल सरकारी कर्मचा–यांना वाटणारी ईछा
iv. मोठ्या देणगीदारकडून अधिक निर्दो प्राप्त करण्यासाठी संस्थावर असलेला दबाव, हा दबावापूर्वे संस्थेचे काम घसरते. उदाहरणार्थ, केनियामधील व्हालंटरी एजन्सीज डेक्लपमेंट असोसिएशन (स्थायसेवी संस्था विकास संघटना) ही संस्था त्याचा संस्थानामक विकासाचा आधारचा कामापसून टरली. तिने देणगीदार संस्थेच्या दबावाखाली देणगी देणगातील मध्यस्थ संस्था म्हणून काम करण्यास सुरूवात केली. तिचा मूळचा कार्यक्रम आणि इतर संस्थासंबंधाचे तिच नावे, हा दार्हीचा बक्की देऊन हे घडले. त्याचा परिणाम म्हणून त्याचा सरकारसोबत असलेल्या वकालतीच्या परिणामकारक्तेवरीही दुष्परिणाम झाला.
अ. संस्थेचा समर्थक गट, जो अत्यंत छाटा असतो (नात्यातील लोकांच्या गटाप्रमाणे किंवा सर्वाधिक दरिद्री शेतक—याच्या गटाप्रमाणे), तो सरकारच्या दृष्टीने अत्यंत महादिव असू शकतो; कारण सरकार सर्वांचे भले विवारात घेते. तसेच, संस्थाना त्यांच


text:
| गोविंद श्रीमा बडगर. | 0.68 | 5440 |
| 173 | आनंदवाडी पानचिच्योली | विजयकुमार रंगराव जाधव. | 1.18 | 9440 |
| 174 | आनंदवाडी पानचिच्योली | विनयक लक्ष्मण बडगर. | 1.96 | 15680 |
| 175 | आनंदवाडी पानचिच्योली | चिवाबाई बालाजी बडगर. | 0.69 | 5520 |
| 176 | आनंदवाडी पानचिच्योली | बालाजी गोविंद बडगर. | 0.41 | 3280 |
| No | Name of Village | Name of Village | Area (Ha) | Population |
|----|-----------------|-----------------|-----------|------------|
| 177 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | लक्ष्मण गोविंद बडगर | 1.28 | 10240 |
| 178 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | शिवाजी मकोदा बडगर. | 1.57 | 12560 |
| 179 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | सरमतुल्ला पंजबर शेख. | 0.56 | 4480 |
| 180 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | अमृत रामलिंग मधुपती, जयश्री शिवानंद मधुपती, भागवती प्रभाकर मधुपती, मिनाक्षी रामलिंग मधुपती. | 0.32 | 2560 |
| 181 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | खाजाबाई पंजबर शेख. | 0.56 | 4480 |
| 182 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | पंजबर सुरजसाब शेख. | 0.56 | 4480 |
| 183 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | रामराव कृष्णाप्प भागे. | 2 | 16000 |
| 184 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | जयप्रज्ञ महाद्वारक भोसले. | 0.79 | 6320 |
| 185 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | विलास लक्ष्मण बडगर. | 2 | 16000 |
| 186 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | आनंद भाऊसाहब दिवे. | 1.93 | 15440 |
| 187 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | कांताबाई शेखपा बडगर. | 0.57 | 4560 |
| 188 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | मंगलबाई विजयकुमार चढ़ाण. | 0.39 | 3120 |
| 189 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | विजयबाई विश्वामर्द दिवे. | 0.16 | 1280 |
| 190 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | बाळू हरिबा चढ़ाण. | 0.37 | 2960 |
| 191 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | महम्मद हनीफ सोराजोधीन शेख. | 0.7 | 5600 |
| 192 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | जोशीव लातसाहिब शेख | 1.79 | 14320 |
| 193 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | अहमद महमद हनीफ शेख. | 0.77 | 6160 |
| 194 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | हमनत नागनाथ पवार. | 0.98 | 7840 |
| 195 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | तानाजी भानुदास दिवे. | 0.21 | 1680 |
| 196 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | शंकर निवर्ती ढाबके. | 0.245 | 1960 |
| 197 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | संगीता विठलन चोधरी. | 0.52 | 4160 |
| 198 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | अ.प.क. माणिक टोपा चढ़ाण, नितीन संजीव चढ़ाण. | 0.84 | 6720 |
| 199 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | विप्पण रामनंज भुट्टा. | 2 | 16000 |
| 200 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | बापूराव व्याप्तदराव माने. | 0.14 | 1120 |
| 201 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | पुनल सुधाकर जाधव. | 1.92 | 29360 |
| 202 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | इंस्माइल गफुरसाब मज़ावर. | 1.25 | 10000 |
| 203 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | अश्वय रविकुमार आँकड़कर, अविनाश रविकुमार आँकड़कर. | 1.17 | 9360 |
| 204 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | जिपाबाई बब्बुवान चढ़ाण. | 0.97 | 7760 |
| 205 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | अम्प्रकाश नरसिंग मदनसरे. | 1.69 | 13520 |
| 206 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | कलावतीबाई गोविंददत्त दिवे. | 1.77 | 14160 |
| 207 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | राजेश बाहापा बडगर. | 0.57 | 4560 |
| 208 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | बालजी जिमराव जाधव, मनोज जिमराव जाधव, जनी जिमराव जाधव, वनमाला जिमराव जाधव. | 0.83 | 6640 |
| 209 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | अनंतराव तुकाराम ढाबके. | 0.51 | 4080 |
| 210 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | तुकाराम देवत जाधव. | 1.17 | 9360 |
| 211 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | अ.प.क. आनंदराम पार्श्वग बलचवते, सागर आत्मराम बलचवते. | 1.52 | 12160 |
| 212 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | शेख मुकबल याकुबसाब छुप्पराब. | 0.17 | 1360 |
| 213 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | शिवाजी बालाजी काळे. | 0.6 | 4800 |
| 214 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | नेताजी बालाजी काळे. | 0.58 | 4640 |
| 215 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | धनाजी बालाजी काळे. | 0.59 | 4720 |
| 216 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | अजय राजीव काळे. | 1.19 | 9520 |
| 217 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | अनिता अकुश जाधव, अश्रु अकुश जाधव, पुजा अकुश जाधव. | 0.37 | 2960 |
| 218 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | जानबा भाऊसाहब दिवे. | 1.92 | 15360 |
| 219 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | गोविंद ग्यानोबा दिवे. | 1.78 | 14240 |
| 220 | आनंदवाड़ी पानचिचोली | अभगवान विश्वामर्द भागे. | 1.18 | 9440 |
| | आनंदवाडी


text:
ा शिकण्याचा कधी प्रसंग आला नाही. होस तर मुळीच नसे. माझ्या वरील सहप्रवासी मित्राच्या भाषेत सांगावयाचे म्हणजे मी स्वराज्य मिळविण्यास पूर्णपणे अपार होतो; म्हणून, त्या सुस्वभावी मित्रासच शेवटी त्या विद्येपुरता शरण गेलो आणि एकेक धडा घेऊ लागलो. धोतरास रामराम ठोकून, कानातील भिकबाळी काढून टाकून, कोट पाटलून, हॅंटबूट नि विशेषत:, तो 'टाय' कॉलरवर बांधण्यास दहादा चुकून, शेवटी ठीकठाक घालावयास अगदी म्हणतात तसे 'शिकलो'. युरोपियन पढतीने टेबलावरून सुरीकाडा हाती घेऊन मासे, मांस, अंडी सशस्त्रपणे खाण्यास शिकण्याचा धडा तर फारच कठीण गेला. तो इतका की दोनतीन वेळा त्यापायी अगदी जिवावरच्या प्रसंगास नसले तरी जिभेवरच्या प्रसंगास तोंड द्यावे लागल. त्याचे असे झाले. लहानपणासूनच मांसहाराचा जरी मी मताने समर्थक होतो तरी कृतीने शाकाहारीच होतो. कारण आगनवेवर चढेतो मला जातिवंत ब्राह्मणाला, मांसहाराचा कधी प्रसंग आला नाही. पण त्याकाळी आगनवेवर मांसहाराच मुख्य नि सामान्य आहार असे. टेबलावर जेवण्यास जाण्याचे आधी मला माझ्या या मित्राने चांगले बजावले होते की, सुरी उजव्या हातात धरावी; नि काटा डाव्या हातात. मांस मतस्याचे तुकडे सुरीने कापले म्हणजे डाव्या हातात धरलेल्या काट्याने ते उचलून खाण्याचे असल्यामुळे डाव्या हातानेच जेवावयाचे असते. हा धडा मी पाठही केला होता; पण दोनतीन दिवसानी एकदा मांस कापण्यात सारे लक्ष गुंतल्यामुळे 'तो' धडा विसरून घास ध्यायचा म्हणून जन्मजात सवयीने तो सुरी धरलेला उजवा हातच पटकन तोंडशी गेला. घास म्हणून सुरीच तोंडात घुसणार तोच सुरीच टोक ओठांच्या कोपन्यात लागून, हात आखडला गेला नि मी सावध झालो. ओठांच्या कोपन्यात चुरचुर होऊ लागली म्हणून बोटाने चाचपले, तो रक्तचाये थैंब आलेले. लगेच हातरुमाल घेऊन ओठाशी दाबून धरला. मान अगदी खाली घातली. नाहीतर कोणी साहेब माझी ती अडणी तारांबळ पाहून हसायचा एखादा. लगेच जेवण तसेच ठेवून हल्लू उडून गेले. हेतू हा की, इतरांना वाटवे की बिचायाला नाव लागली म्हणून मलमक्लून आले; नि म्हणून जेवण टाकून जावे लागले. ही झाली मांस खाण्याची मोज. पण प्रथम मासे खाताना माझी जी तिरपीट उडे ती तर विचारवयास नको. कोणत्या माशात काटे (हाडके) कुठे असतात नि ते अलगद काढून त्यातील मांस तेवढे कसे गडू करावे हा धडा बी. ए. पर्यंतच्या कोणत्याही शलेय पुस्तकात मी वाचलेला नसल्यामुळे त्या नावेवरील जेवणात प्रथम प्रथम मासा पाणात घेतला की, मी कुठे तरी कापवा नि मोठे हाड दिसल्यास तेवढे काढून तो तुकडा तसाचे तसाच तोंडात टाकवा; पण चावू लागताना काटेरी झुडपात पाय पडताच त्याची जी गत व्हावी तीच तोडाची व्हावी. त्या माशाच्या तुकड्यातील बारीक बारीक काटे बचून बोचून, शेवटी तो घासाचा लगदा हल्लू चमच्यात थुकून टाकण्यावाचून गत्यंतर उरू नये. दोनदा तीनदा असे झाल्यावर टेबलावरच्या इतर प्रवशांच्या ते लक्षात येऊ नये म्हणून नि माझे मलाच आशक्त्यासारखे होऊन मी मासे म्हणून खायचे नाहीत अशी प्रतिजा करण्याच्या बेतात होतो; पण आमच्या हिंदी गटात आणखी दोघे जे मूळच्ये शाकाहारी होते त्यांचीही हीच ताराबल्व उडत होती. त्यांनी आमच्या त्या 'शिष्टाचारी' मित्राला ते सांगितले होते. त्यामुळे त्या मित्राने चारपाच प्रकारचे मासे शिजवून आमच्या खोलीत आणून, त्यांचे सशस्त्र शवचित्तेदन कसे करावे, निरनिराळ्या माशांत लहान काटे कुठे असतात; नि ते ठाकून मासे इंग्रजी सुरी काट्याने कसे खावे, ते आम्हांस शिकविले. मासे कापण्यासाठी एक निराळीच सुरी पाणपाशी ठेवलेली असते हे सुद्धा मला तेव्हा काय ते कल्ले.
आम्हांस, युरोपियन शिष्टाचार शिकवून 'सुधारणा' साठी मनःपूर्वक झटणान्या मित्राला मी विनोदाने 'शिष्टाचारी' हेच नाव तिथे ठेवले होते. आणि या प्रकरणातही त्यांना त्यांच नावाने उल्लेखिणार आहे. कारण पुढे जेव्हा त्यांची मर्ये पाळलून 'अभिनव भारत' च्या गुप्त संस्थेत ते आले जेव्हा त्यांनी मला निश्चून सांगितले होते की, त्यांच्या नावाचा उल्लेख कुठेरी केला जाऊ नये. आजही ते कुठे आहेत किवा आहेत की नाहीतच, तेही मला ठाऊक नाही.
हरनामसिंग हे केशधारी शीखपंथाचे. त्यांच्या पंथाप्रमाणे अंग


text:
रजत प्रपात हा भारताच्या मध्य प्रदेश राज्यातील होशंगाबाद जिल्ह्यात असलेला धबधबा आहे. उंचीनुसार हा भारतातील ३०व्या क्रमांकाचा धबधबा आहे.
संदर्भ
मध्य प्रदेशमधील धबधबे


text: Description: This is a Most important question of gk exam. Question is : ' केसरी ' चे प्रथम संपादन म्हणून कोणी काम पहिले ? , Options is : 1. लोकमान्य टिळक , 2. गो.ग.आगरकर , 3.न्या. रानडे , 4. गोपाळ हरी देशमुख , 5. NULL


text:
esakal | 'भाजपच्या प्रचाराचे कौतूक पण ममताच सत्ता राखणार'
'भाजपच्या प्रचाराचे कौतूक पण ममताच सत्ता राखणार'
औरंगाबाद: सध्या देशात कोरोनाचा कहर सुरू असताना या निवडणुकांच्या निकालात सामान्यांना काही रस नाही. दुपारपर्यंत सर्व निकाल येतील त्यामध्ये पश्चिम बंगालमध्ये ममतांच्या तृणमूलचा विजय होईल. तसेच पंढरपूरची जागाही राष्ट्रवादी राखेल अशी प्रतिक्रिया शिवसेना नेते संजय राऊत यांनी दिली आहे.
पुढे बोलताना राऊत म्हणाले की, पॉंडेचेरी आणि तामिळनाडूत सत्तांतर होईल तर इतर ठिकाणी पहिले सरकारेच सत्ता राखतील. ममतांच्या धाडसाचे कौतूक आहे. ममतांना हरवणे भाजपाला शक्य नाही पश्चिम बंगालमध्ये तृणमूलच सत्ता स्थापन करेल. मंगळवेढा - पंढरपूर मतदारसंघातही राष्ट्रवादी जागा राखेल.
हेही वाचा: 'हे सुरुवातीचे कल पण ममतांचा पराभव होणारच'
देशात एकीकडे कोरोनाचा कहर होत आहे. रोज ४ लाखांपेक्षा जास्त नवीन रुग्ण आढळत आहेत. तर दुसरीकडे आजच्या निकालांवर अनेक राजकीय पक्षांचे लक्ष असून त्याच्यावर अनेक पक्षांचे भवितव्य ठरणार आहे.
05/2/2021 - 9:58
कंपाऊंडरऐवजी डॉक्टरकडून औषधे घ्या वैफल्यग्रस्त मनस्थिती ठीक करा, भाजपचा राऊतांना टोला
मुंबईः शिवसेना खासदार संजय राऊत यांनी आज वैफल्यतेतून अनेक सवंग विधाने केली आहेत. त्यांनी कंपाऊंडरऐवजी एमडी डॉक्टरकडून औषधे घेऊन आपली मनस्थिती ठीक करावी, असा टोला भाजप नेते अतुल भातखळकर यांनी आज लगावला.


text:
मुंबई | 'क्षयरोग नियंत्रण'मधील ४५० कर्मचाऱ्यांना ३०० रुपये दैनंदिन कोविड भत्ता मिळणार, तातडीने कार्यवाही करण्याचे महापौरांचे निर्देश | Navarashtra (नवराष्ट्र)
Published: Sep 07, 2021 08:27 PM
मुंबई'क्षयरोग नियंत्रण'मधील ४५० कर्मचाऱ्यांना ३०० रुपये दैनंदिन कोविड भत्ता मिळणार, तातडीने कार्यवाही करण्याचे महापौरांचे निर्देश
मुंबई जिल्हा क्षयरोग कर्मचारी अत्यंत तुटपुंज्या वेतनावर गेल्या २० वर्षांपासून काम करीत आहेत. क्षयरोग रुग्णांसाठी औषधे घरपोच देणे, सर्वेक्षणात सहभाग घेणे, रुग्णांना मिळणारे अनुदान घरपोच देणे अशी कामे प्रामाणिकपणे करीत असतात. तर गेल्या दीड वर्षांपासून हे कर्मचारी कोरोनाकाळातही हे सर्व कर्मचारी स्वतःचा जीव धोक्यात घालून काम करीत आहेत. मात्र या काळात पालिकेने मंजूर केलेला दैनंदिन ३०० रुपयांचा कोविड भत्ता ऑगस्ट ते डिसेंबर २०२० या कालावधीत दिलेला नाही.
मुंबई – मुंबई जिल्हा क्षयरोग नियंत्रण संस्थेतील ४५० कर्मचाऱ्यांना अखेर पाच महिन्यांपासून थकीत असलेले ३०० रुपये दैनंदिन कोविड भत्ता २० सप्टेंबरपर्यंत गणेश विसर्जनाआधी मिळणार आहेत. ही थकबाकी देण्यासाठी तातडीने कार्यवाही करण्याचे निर्देश महापौर किशोरी पेडणेकर यांनी आज दिले. महापौरांच्या अध्यक्षतेखाली आज पालिका प्रशासन आणि म्युनिसिपल कर्मचारी कामगार सेना पदाधिकाऱ्यांच्या महत्वपूर्ण बैठकीत हा निर्णय घेण्यात आला.
या बाबतीत पालिका प्रशासनाच्या संबंधित अधिकाऱ्यांकडे वारंवार पाठपुरावा करूनदेखील कोणत्याही प्रकारचा प्रतिसाद दिलेला नाही. या पार्श्वभूमीवर आज महापौर किशोरी पेडणेकर यांच्या दालनात बैठक झाली. यावेळी उपमहापौर ऍड. सुहास वाडकर, म्युनिसिपल कामगार कर्मचारी सेनेचे अध्यक्ष बाबा कदम, संजय वाघ, कार्यकारी आरोग्य अधिकारी डॉ. मंगला गोमारे, डॉ. प्रणिता टिपरे आदी उपस्थित होते. दरम्यान, कर्मचाऱ्यांना किमान ३० हजार रुपये वेतन द्यावे, नियमानुसार अतिरिक्त भत्ते द्यावेत अशी मागणीही कर्मचाऱ्यांनी केली आहे.
समायोजनाबाबत निर्णय घ्या!
– क्षयरोग नियंत्रणमधील ३९ कंत्राटी कर्मचाऱ्यांना २००८ मध्ये पालिकेच्या सेवेत सामावून घेण्याचे आश्वासन देण्यात आले होते. मात्र याबाबत अद्याप कार्यवाही झालेली नाही. त्यामुळे या कर्मचाऱ्यांना पालिकेच्या सेवेत सामावून घेण्याची कार्यवाही करावी अशी मागणी कर्मचाऱ्यांनी केली आहे.
गडचिरोली बॉम्बसफोट प्रकरण: आपण प्रथम माणूस मग न्यायमूर्ती, उच्च न्यायालयाने नोंदवले मत
दरम्यान, क्षुल्लक अनावधानाने झालेल्या चुकीचे कारण देत कर्मचाऱ्यांना कामावरून काढण्याचे इशारे देण्यात येत आहेत. त्यामुळे वयाच्या चाळीशीत दुसरी नोकरी कुठे नोकरी शोधणार असा प्रश्न काही कर्मचाऱ्यांसमोर निर्माण झाला आहे. त्यामुळे प्रशासनाने याबाबत आवश्यक कार्यवाही करवी अशी मागणीही कर्मचाऱ्यांनी केली आहे.


त्यांची आयडेंटीटी कामून पायजेल. आशानं यखांद्या स्टोरीचा सारा नासाडा उदास व्हवून जातो ना बबऱ्या. यकदा आशा स्टोऱ्यांना काळ नस्तो म्हन्लं की त्याच्यातले नावं, त्यांचे कामधंदे अॅटोमॅटिक डिलीट व्हतेत ना. तुला कळंत कसं न्हाई.'
'काळ न्हाई, नावं न्हाई, त्यांचे कामधंदे न्हाई, तं मंग ती लव्हस्टोरी फुलंल कशी? पुढं धकंल कशी?'
'बसा मंग तुमी त्यांचे लेकरंबाळ मोजीत. त्यांचे बारशे करीत. काळाच्या कसोटीमंदी मंग तुमची स्टोरीच डिलीट व्हवून बसती. तिला इमॉर्टल ठिवायची आसंन तं बाकीच्या फंदात बिलकुल पडूने मान्सानं.'
'बरंभौ, ठिकै. तुझ्या साऱ्या गोष्टी खऱ्या. आता ह्या करंट सिच्युएशनला म्या काय करावं आसं तुला वाटतं? म्या नेमकं कसं रिअॅक्ट व्हावं?'
म्या सपशेल सरेंडर झालो तसा दोस्ताचा पिसारा गळाल्यावानी झाला. त्यानं गपकन पॉजच घेतला. मुक्यावानी माझ्याकडं जरा टाईम बगत बसला. नंतरच्याला माझ्या खांद्यावर हात ठिवीत म्हन्ला,
'बबऱ्या, लव्हस्टोऱ्यांच्या बाबतीत लैच प्रायमरी लेव्हलवर हायेस राव तू. ह्या वयातबी तुला मॅच्युरिटी नसावी म्हंजे गंमत वाटती मला.'
'कशावरनं म्हन्तोस दोस्ता?'
'बबऱ्या, आनुभवी मान्साला थीममंदी इंटरेस्ट आस्तो. चेहऱ्यामंदी ते बिलकुलच इंटरेस्ट दाखवीत न्हाईत.'
'दोस्ता, मान्साला उत्सुकता आसू शकती.'
'त्याला कुत्सुकता म्हन्तेत बबऱ्या. स्टोऱ्यांत फिगर बसवल्या की, थीम संपून जाती आन् गॉसीप जन्माला येत आस्तं. गॉसीप हे लूज टॉकिंगचं रॉ मटेरियल आस्तं. इन द सेन्स, मानूस ज्याला उत्सुकता म्हनून आपली खाज उघडी करतो, ती खरं तं कुत्सुकता आस्ती. आडा-झाडाच्या आडून किमान तू तरी त्यात शिरू नगोस.'
दोस्तानं लैच उचलून हाण्ला व्हता. माझं पानीपानी झालं. फुकनीच्याची कॉन्फीडन्स लेव्हल आज जबरा वाडलेली व्हती. त्याला कायबाय डायलॉग सुचायला लागले व्हते; पन ह्याचा आर्थ म्या काय यवडा जायेल मानूस व्हतो काय? यखांद्या मान्साला यवडंबी अंडरइस्टीमेट करूने. जुळलेल्या आन् तुटलेल्या लव्हस्टोऱ्या प्रत्येकालाच कुठंना कुठं भेटत आस्तेतच. त्यातून त्यो शहाणा व्हत आस्तोच. शिवाय त्याचीबी यखांदी स्टोरी आसू शकती ना. नस्तीच आसं ग्रहितमंदी धरनं बरं नस्तं. म्या गप -हायलेलो बगून दोस्त म्हन्ला,
'बबऱ्या तू कंदी पडला न्हाईस का आशा भानगडीत?'
'कोन्त्या? कसल्या?'
'हेच लव्हबिव्ह एक्सेट्रा...'
'गंज पडलो; पन इचारतो कोन?'
'तुझ्यावानी साऱ्याच पोरांचा त्यो युनिव्हर्सल प्रॉब्लेमै. पन म्हनून कुनी कोशीश करीत न्हाई आसं कंदी व्हत न्हाई. कायतरी झटतोच मानूस.'
'झटलो व्हतो म्या पन.'
'काय म्हन्तो? तुझंबी मन लागलं व्हतं कुठं...?'
'व्हतं ना. शाळातली गोष्टै. दगडाच्या भिंती, पत्र्याचं छप्पर, म्होरं गुलमोहोर फुललेला. त्याच्या खोडाला म्हैस, व्हरांडा शेणानं सारवलेला. खिडकीमंदून लांबपत्तोर हिरवंकंच. शेवटाला डोंगर. डोंगरावर मंदीर. आभाळाचं दुसरं टोक मंदिराच्या कळसाला ताणलेलं.
म्या बसायचो त्याच्या एक्झ्याक्ट आपोजिट, पैला सोडून दुसरा बेंच. तिची जागा डाव्या कोपऱ्यात. बेंचवर शाईचा ढब्बा. त्याच्या बाजूला करकटकनं कायबाय कोरलेलं. शाईचे ओघोळ घुसून त्याचा टॅटू झालेला. क्लास सुटला, ती गेली की, दुनियाभरचा सन्नाटा आंगावर धावून यायचा. एम्प्टी क्लासमंदी म्या सुन्न बसून ऱ्हायचो. निंगता निंगता बेंचाभवती घुटमळायचो. पाठमोरा हुभा ऱ्हावून त्याला टच करायचो. न बगता भायेर पडायचो. तुला सांगतो दोस्ता, त्या शाईच्या ढब्ब्यातून बारमाही मोगऱ्याचा वास सुटायचा. माझा पाठलाग करायचा. त्याला म्या छातीत फुल्ल भरून घ्यायचो आन् रातभर पुरवत ऱ्हायचो.'
'मंग पुडं? पुडं काय झालं?'
'तिनं शाळा सोडली.'
'आन् तू फेल. ही रेग्युलरची स्टोरीहे.'
'म्या फेल न्हाई झालो.'
'मंग ती फेल झाली?'
'तसंबी न्हाई.'
'बापानं तिला उजवून टाकली.'
'तसंबी न्हाई.'
'मंग?'
'फुकनीच्या धाव्वीनंतर कुनी शाळात ऱ्हातं काय?'
'म्हंजे ऐन धाव्वीतला पराक्रमै का ह्यो तुझा?'
'तुझा कोन्त्या क्लासमंदला व्हता दोस्ता?'
---
माझ्या प्रश्नावर दोस्त हास्ला; पन त्यानं त्याचं उत्तर


text:
नव्हती मात्र पश्तूनमध्ये स्थिती उलट होते. तेथे तर हिंसा जणू जीवशैलीचा एक भाग होती व शस्त्रे जणू दागिन्यांप्रमाणे.
आपल्या ९५ वर्षांच्या जीवनातील ३५ वर्षे बादशहा खान यांनी विविध चळवळींमुळे तुरुंगात व्यतीत केली. बहुतेक कैद ही नजरकैद होती. शेवटची कैद त्यांना ९५ व्या वर्षी झाली. दुर्देव म्हणजे ३५ पैकी १५ वर्षे कैद ही स्वातंत्र्यानंतर पाकिस्तानात भोगावी लागली. पाकिस्तानने त्यांना कधीच आपले मानले नाही. महात्मा गांधी प्रमाणे खान हे सुध्दा फाळणीचे विरोधक होते. भारत स्वातंत्र झाला तेव्हा दोघे दिल्लीत आनंदोत्सव साजरा करण्यासाठी नव्हते. महात्मा गांधी पश्‍चिम बंगालमध्ये दंगे मिटवत होते तर खान पश्तून प्रांतात शांती राहावी म्हणून झटत होते.
खान यांनी आपल्या चळवळीत सर्व धर्मीयांना समान स्थान दिले होते. स्वातंत्र्य चळवळीत मुस्लिम स्त्रियांना आणण्याचे काम त्यांनी केले. मुलींच्या शिक्षणासाठीही त्यांनी पुढाकार घेतला. दुर्देवाने पाकिस्तानने त्यांना आवश्यक तो मान सन्मान दिला नाही. स्वातंत्र्यानंतर आपल्या पश्तून प्रांतात काहीसे उपेक्षित जीवन त्यांच्या वाट्याला आले.
स्वातंत्र्यानंतरच्या काळात त्यांनी अफगाणिस्तानात दौरे काडले. तेथे त्यांना उत्स्फूर्त प्रतिसाद लाभला. ब्रिटीशांना पश्तूंनांना विभक्त करण्यासाठी पाकिस्तान - अफगाणिस्तान सरहद मर्जीप्रमाणे व सोयीप्रमाणे आखली होती. त्यालाही खान यांचा विरोध होता. त्यासाठी आपल्या मृत्यूनंतर अंत्यसंस्कार अफगाणिस्तान येथील भागात करण्यात यावेत अशी त्यांची इच्छा होती. तसे ते करण्यात आले. त्यावेळी पाकिस्तान-अफगाणिस्तान अशा दोन्हीकडे विभक्त झालेले पश्तून जमातीतील लोक व्हिसा वगैरेचे नियम मोडून त्यांच्या अंत्ययात्रेत हजारोंच्या संख्येने सामील झाले होते व आपली एकता त्यांनी जगासमोर आणली होती.
माहितीपटात एकेठिकाणी ज्येष्ठ पत्रकार एम. जे. अकबर म्हणतात, महात्मा गांधींभोवती अहिंसेचे ब्रॅण्ड तयार झाले व त्यामुळे बादशहा खान यांचे अहिंसात्मक लढ्याचे स्वतंत्र कार्य झाकोळले गेले. श्रीमती मॅकलूहन हेच खान यांचे स्वतंत्र व्यक्तीमत्त्व शोधतात व त्यांचे इतिहासातील स्थान अधोरेखित करतात. बादशहा खान यांंची बृहन् आशियाई नेता म्हणून प्रतिमा निर्माण करण्याचा प्रयत्नही माहितीपटातून दिसून येतो.
Labels: व्यक्ती, सिनेमा


text: िकने यांचे नाव असल्याची माहिती देण्यात आली. त्यानंतर दुस-या यादीत ते नाव नसल्याचे सांगण्यता आले. कोणत्याही प्रकारची तक्रार नसताना पहिली यादी बदलवून ती नव्याने का सादर करण्यात आली, असा प्रश्न अनुपालन समिती सभापतींद्वारे यावेळी विचारण्यत आला. या संपूर्ण प्रकरणाची पुन्हा तपासणी करून त्याचा अहवाल महापौरांच्या समक्ष मांडून त्यावर का कारवाई केली नाही, याचे उत्तर सादर करण्याचे निर्देश अनुपालन पूर्तता समिती सभापती ॲड.धर्मपाल मेश्राम यांनी दिले.


द इल्युजनिस्ट
द इल्युजनिस्ट हा चित्रपट २००६ मध्ये प्रदर्शित झाला. हा चित्रपट एका काल्पनिक कथेवर आधारित आहे. एक गरीब कुटुंबातील जादूगार व उमराव घराण्यातील मुलगी एकमेकांच्या प्रेमात पडतात परंतु राजघराण्याच्या दडपशाहीने त्यांचे प्रेम विभाजीत केले जाते. काही वर्षांनंतर हा जादूगार पुन्हा आपल्या गावी येउन आपल्या जादूच्या प्रभावामुळे प्रसिद्ध होतो. त्याचे प्रेम त्याला पुन्हा मिळते. परंतु पुन्हा एकदा राजघराणे त्यांच्या प्रेमात आडवे येते. परंतु हा कसलेला जादूगार जादूने आपल्या प्रेमाला पुन्हा मिळवतो.
कथा[संपादन]
चित्रपटाचा नायक एडवर्ड हा एका ऑस्ट्रीयामध्ये गरीब सुताराच्या घरात जन्मलेला असतो. वडिलांना सुतारकामात मदत करणे हे त्याचे काम. एके दिवशी शेतातून चालत असताना. एक झाडाखाली बसलेला म्हातारा माणूस त्याला काही जादूचे प्रयोग दाखवतो परंतु काही वेळाने तो म्हातारा व झाड गायब होऊन जाते. एडवर्डला याचे आश्चर्य वाटते व तो जादू बद्द्ल झपाटून जातो. स्वतः अनेक प्रयोग करून तो जादूचे प्रयोग शिकू लागतो. एकेदिवशी असेच गवताच्या काडीवर अंडे घेउन जाण्याचा सराव करत असताना, सोफी ही उमराव घराण्यातील मुलगी त्याला पहाते. तिला तो करीत असलेल्या गोष्टींबद्दल आश्वर्य वाटते व त्याच्याकडे आकर्षित होते. हळूहळू त्या दोघांची दोस्ती वाढते व लहानपणीचे प्रेम दोघांत निर्माण होते. परंतु ही मुलगी उमराव घराण्यातील असल्याने तिच्या घरच्याना त्याच्याबरोबरचे लफडे पटत नाही व ते मारून धमाकावून एडवर्डला सोफीपासून वेगळे करतात. लहान असल्याने एडवर्ड घाबरून तेथून पळून जातो.
अनेक वर्षे लोटतात एडवर्ड अनेक देश फिरतो व विविध देशातील जादूंचे प्रकार शिकून पुन्हा ऑस्ट्रीयामध्ये येतो. व आयसेनहाईमच्या नावाने जादूचे प्रयोग चालू करतो. पहिल्या काही खेळातच तो प्रेषकांवर जबरदस्त छाप सोडतो व अल्पावधीतच प्रसिद्द होऊन जातो.उमराव तसेच राजघराण्यातील लोकही त्याचे प्रयोग पहायला येउ लागतात. एका खेळात सोफी आलेली असते व एडवर्डला आपली जादू दाखवण्यासाठी प्रेषकांमधील कोणीतरी पाहिजे असतो. यासाठी सोफी तयार होते. सोफी समोर आल्यावर एडवर्डला आपले लहानपण आठवते. सोफीला अजूनही एडवर्ड ओळखू येत नाही. खेळानंतर राजाशी मानमुजरा चाललेला असताना सोफिला लहान एडवर्डची झलक आठवते व ती त्याला ओळखते. काही दिवसांनी एडवर्ड सोफीला भेटतो. भेटीत कळते की सोफीला राजाने लग्नासाठी मागणी घातली आहे. या नंतर सोफी व एडवर्डच्या नित्य भेटी होत रहातात. दरम्यान एडवर्डची लोकप्रियता शिखरावर पोहोचते. सोफी व एड्वर्डमध्ये चाललेल्या भेटींची एक पोलिस अधिकारी पॉल हेरगीरी करत असतो. तो राजाला या बाबतीत कल्पना देतो. पॉल आता एड्वर्डला चौकशीच्या नावाखाली त्रास देण्यास सुरुवात करतो. एड्वर्डच्या जादूचे रहस्य काढून घेण्याचा प्रयत्न करू लागतो. दरम्यान एड्वर्डला सोफीबद्दल पुन्हा प्रेम निर्माण होते परंतु राजाने तिला मागणी घातली असल्याने पुन्हा विचारण्याची हिंमत होत नसते. एडवर्डला एके दिवशी संयम अनावर होउन सोफीला कोड्यात विचारतो आणि त्यावेळेस सोफीच्या गळ्यात लहानपणी दिलेले लॉकेट मिळते. एडवर्डला सोफिचे देखील त्याच्यावर प्रेम आहे याची ग्वाही मिळते व दोघेही पुन्हा एकदा प्रेमात पडतात.
त्या दोघांच्या प्रेमाला व लग्नाला शाही विरोध होणार हे नक्की असल्याने दोघेही ऑस्ट्रीया सोडून जाण्याचा निर्णय घेतात. राजाला याची कुणकुण लागते व तो सोफीला बोलणे धाडवतो. सोफी भेटायला येते व दोघांच्यात मोठे भांडण होते. सोफी राजाच्या लग्नाच्या प्रस्तावाला नामंजूर करून निघून जाते, मद्यधुंद राजाला राग अनावर होत नाही तो नशेच्या अंमलातच घोड्यावरून चाललेल्या सोफीला मारून टाकतो. राजवाड्यातील काही सेवक ही घटना पहातात.
एडवर्ड निघण्याची तयारी करत असतानाच ओढ्यात सोफीचे शव सापडल्याची बातमी कानावर येतो. सर्वजण घटनास्थळी पोहोचतात पोलिस अधिकारी पॉल खुनी कोण याचा शोध लावण्याच्या कामावर लागतो. सोफीच्या म्रुत्युमुळे एडवर्डचे आयुष्य उधवस्त होते. एकाकी निराशेच्या गर्तेत जीवन व्यतीत करु लागतो. आपले जादूचे खेळही बंद करतो. सगळ्या सहकलाकारांना काढून टाकतो.
सोफीच्या खूनाचा संशय सर्वांचाच राजावरतीच असतो परंतु कायद्याने राजवाड्याची झडती घेणे तसेच राजाची चौकशी करणे शक्य नसते. काही महिन


text:
तिने निर्माण केलं. नायिकेची भूमिका नायकाइतकीच, नव्हे, कधी-कधी नायकापेक्षाही जास्त प्रभावी असलेले चित्रपट तिने सहजगत्या पेलले.
'काश्मीर की कली' ला अो. पी. नय्यर यांचं संगीत होतं आणि अोपींच्या संगीतरचनांत आशाचा आवाज सर्वात जास्त खुलतो. या जोडीने अनेक अविस्मरणीय गाणी दिली, सगळ्या प्रकारची गाणी दिली. याही चित्रपटामधलं एकन् एक गाणं रसिकांची दाद मिळवुन गेलं. रफी आणि आशा यांचीच मुळी तीन द्वंद्वगीतं आहेत. पण त्यातलं माझं आवडतं 'इशारों इशारों में दिल लेनेवाले, बता ये हुनर तू ने सीखा कहाँ से'. गाण्याच्या सुरुवातीलाच रफी अगदी हळुवार आवाजात गुणगुणतो आणि अचानक आशाचा जीवघेणा 'हाये'... सगळं जग त्या क्षणी थबकतं आणि एकत्रितपणे सुस्कारा सोडतं - 'हाये'!
आशा: मुहोब्बत जो करते है वो, मुहोब्बत जताते नहीं
मज़ा क्या रहा, जब के खुद कर दिया हो
मुहोब्बत का इज़हार अपनी ज़ुबाँ से
रफीः माना के जान-ए-जहाँ, लाखों में तुम एक हो
हमारी निगाहों की भी, कुछ तो मगर दाद दो
वहीं फूल हम ने चुना गुलसिता से
प्रेयसीची लज्जा, मार्दव, सामाजिक बंधनाची जाणिव आणि तरी मनात भरुन राहिलेलं प्रेम आणि प्रियकराचं प्रेम म्हणजे थोडं तिच्यावर आपला हक्क बजावणारं, थोडं आपल्याच पसंतीवर मन खूष असलेलं आणि जणू सगळ्या जगाला आपलं प्रेम अोरडून सांगावंसं वाटणारं - शब्द, संगीत आणि रफी-आशाचे सुरेख लागलेले आवाज यांचा हा अप्रतिम संगम पडद्यावर पहायला तर छान वाटतोच, पण नुसतं ऐकायलाही किती गोड!
अभी ना जाअो छोड़कर - लेख लिहायला सुरु करण्याआधीच मला माहीत होतं, लेखात मी शेवटी कोणत्या गाण्याबद्दल लिहिणार आहे ते. असं माझ्याबाबतीत सहसा होत नाही कारण माझं लेखन कधीच काही ठरवून असं होत नाही. सुचेल तसं लिहीत जाते, मध्ये थोडया-थोडया वेळानी थांबून वाचून थोडं संस्करण करते आणि पुन्हा पुढे सुरु ही साधारण माझी पद्धत... पण आशा-रफी यांच्या द्वंद्वगीतांवरचा लेख केवळ याच गाण्याने समाप्त करणं शक्य आहे... 'अभी ना जाअो छोड़कर' ही केवळ प्रत्येक प्रियकराचीच विनवणी/ तक्रार नव्हे, तर मला वाटतं वेगवेगळ्या संदर्भात प्रत्येकाच्याच मनात ही भावना कधी ना कधी येते...
१९६१ सालचा 'हम दोनो' नावाचा देव आनंदचा डबल रोल असलेला हा चित्रपट. साहजिकच दोन नायिका - साधना आणि नंदा. श्रीमंत घरातली साधना आणि जीवनाचं ध्येय आणि जगण्यासाठी आवश्यक अशी नोकरी शोधत असलेला देव आनंद. फक्त फरक इतकाच की चित्रपटात दोघांच्याही घरुन त्यांच्या प्रेमाला विरोध नाही. इतका, की नायक सैन्यात नोकरी धरतो तेव्हा लग्न झालेलं नसतानाही नायिका त्याच्या आईच्या सोबतीला, तिची सेवा करायला येऊन राहते आणि तिचे वडिलही तिला पाठिंबा देतात.
साधना देव आनंदला भेटायला येते आणि येताना तीच त्याला भेट म्हणून धुन वाजवणारा एक लाईटर घेऊन येते (हेही एकदम हटकेच!) ही धुन चित्रपटभर वापरली आहे. सूर्य क्षितिजाखाली गेला, दूर कुठे दिवे दिसायला लागले, आता निघायला हवं, वडिल काळजी करत असतील म्हणून ती उठते आणि तो कुठल्याही प्रियकराची नेहमीची तक्रार करतो, 'अभी ना जाअो छोड़कर, के दिल अभी भरा नहीं'
रफीः अभी अभी तो आई हो, बहार बनके छाई हो
ये शाम ढल तो ले ज़रा, ये दिल सँभल तो ले ज़रा
आशाः सितारे झिलमिला उठे, चराग़ जगमगा उठे
बस अब ना मुझको टोकना, न बढ़के राह रोकना
रफीः अधूरी आस छोड़के, अधूरी प्यास छोड़के
जो रोज़ यूँ ही जाअोगी, तो किस तरह निभाअोगी
कई मुक़ाम आएंगे, जो हमको आज़माएंगे
बुरा न मानो बात का, ये प्यार है, गिला नहीं
आशाः हाँ, तही कहोगे तुम सदा के दिल अभी भरा नहीं
रफीः हाँ दिल अभी भरा नहीं
आशाः नहीं, नहीं, नहीं, नहीं
संगीतकार जयदेवनी अगदी मोजकं पण अतिशय दर्जेदार काम केलं. गंमत म्हणजे स्वतंत्रपणे संगीत द्यायला लागण्याआधी ते दादा बर्मनचे साहाय्यक होते. त्यामुळे संगीताची जशी घराणी असतात तसं हे बर्मन घराणं मानायला हरकत नाही! दर्जेदार काम ही बर्मन घराण्याची खासियत असली पाहिजे. तेव्हा त्याच तालमीतून बाहेर पडलेल्या जयदेवनी दर्जाशी कधी तडजोड केली नाही यात आश्चर्य ते काय असं रूढार्थाने म्हणता आलं असतं पण चित्रपटांच्या मायावी दुनियेत हे आश्चर्यच म्हणायला हवं.
पडद्यावर देव आनंद आणि साधनानी गाण्याचे भाव जितके जिवंत क


text:
उदित नारायण झा (जन्म : बायसी गोठ, सुपौल जिल्हा, बिहार, १ डिसेंबर १९५५) :- ) हे हिंदी चित्रपटसृष्टीतील नेपाळी पार्श्वगायक आहे. हे हिंदी चित्रपटसृष्टीतील अतिशय प्रसिद्ध व्यक्तींपैकी एक असून त्यांनी अनेक हिंदी चित्रपटांतील गाण्यांना आपला आवाज दिला आहे. विशेषतः शाहरूख खानचे गाणे उदित नारायणच गायचे.
संदर्भ
पद्मश्री पुरस्कारविजेते
हिंदी गायक
पार्श्वगायक
इ.स. १९५५ मधील जन्म


text:
िष्टात येत आहे. या अभ्यासक्रमाच्या समारोपप्रसंगी अधीक्षक अभियंता व केंद्रप्रमुख सर्वश्री संजय अज्ञान, अधीक्षक अभियंता (प्रशिक्षण) अविनाश निबाळकर, अधीक्षक अभियंता (शिक्षिका बाक्वे), कार्यकारी अभियंता अविनाश वडी उपस्थित होते. नागपूर प्रादेशिक विद्युत निरीक्षणातर्फे अधीक्षक अभियंता (विद्युत) श्री. दीनेश खोडे, विद्युत निरीक्षक श्री. प्रदीप चामत, सहायक अभियंता सौ. अपर्णा हिंगे उपस्थित होते. कार्यक्रमाचे आभार केंद्र समन्वयक श्री. उमेश खोडे यांनी मानले.
सहायक अभियंत्यांसाठी दोन दिवसीय प्रशिक्षण
भाईदर: महापारेशणच्या सहायक अभियंत्यांसाठी आयोजिलेल्या दोन दिवसीय निवासी प्रशिक्षण शिबिरात अभियंत्यांसोबत महापारेशण कार्यालयातील अधिकारी वर्ण.
कोची: श्री. सुगत गमरे यांचे स्वागत करताना पंवर्धीडुडे प्रतिनिधी.
कोची: पॉक्सीडुड्या करताने आयोजिलेल्या दोन दिवसीय कार्यशाळेत 'रस्पॉन्सिबल ट्रेड युनियन' या विषयवार अधिकारी व कर्मचार्यांना मार्गदर्शन करताना महापारेशणच्या मुख्य महावयस्थापक (मा.सं.) तथा कार्यकारी संचालक (मा.सं.) (प्रभारी) श्री. सुगत गमरे.
महापारेशण कंपनीतील वर्षित अधिकार्यांची नियुक्ती/निवृत्ती माहे फेब्रुवारी-मार्च २०१८
| अ.क्र. | नाव | पद | पदस्थापनेचे ठिकाण | दिनांक |
|-------|-----|----|-------------------|--------|
| १. | श्री. राजीव मुकुंद देव | अधीक्षक अभियंता (पारेशण) | अउडा, संबसु मंडळ, अकोला | ३७.०३.२०१८ |
टीम महापारेशण, प्रशिक्षण
हमारे पारेशणच्या सरकारी सेवा 'भारतीयांचे नियुक्त कलेक्टर' सहायक अभियंत्यांसाठी 'नो युवर कंपनी' (Know your company) या विषयावर भाईदर येश्वील सर्वभाव न्यायालय आले. प्रशिक्षणाचे उद्घाटन महापारेशणच्या संचालक (प्रकल्प) श्री. रवींद्र चव्हाण यांच्या हस्ते झाले. याप्रसंगी मुख्य महावयस्थापक (मा.सं.) तथा कार्यकारी संचालक (मा.सं.) (प्रभारी) श्री. सुगत गमरे, महावयस्थापक (मा.सं.मनुष्यव्यवस्थ नियोजन) श्री. सुधीर वाणखेडे व इतर अधिकारी उपस्थित होते.
या प्रशिक्षणामध्ये महापारेशण कंपनीतील निविदित विभागांच्या कार्यालयांतील संबंधी माहिती देयपात आली. याप्रसंगी मुख्य अभियंता श्री. शांक जेवडीर, श्री. श्रीमान भोपाळ, श्री. आर.एल.गायकवाड, श्री. श्रीकांत राजूकुरक, कंपनी सचिव कु.निनीता श्रीवाणी, मुख्य महावयस्थापक (सुरुवात व अंतर्लक्षावाणी) श्री. संजय दुम्नार, महावयस्थापक (विवेक) श्री. सुनील दत्त शर्मा, अधीक्षक अभियंते वन्यश्री डी.के.रोडेंडे, श्री.एच.बत्तल, मेहेश मायावत यांनी उपस्थितता मार्गदर्शन केले.
या प्रशिक्षणात साधिक कार्यालय, वाशी परिमितक व नाशिक परिमितक येथे कार्यरत असलेल्या पारेशण व दूरसंचार शाखेच्या ४४ सहायक अभियंत्यांनी सहभाग नोकरिला. कार्यकारी अभियंता (प्रशिक्षण) श्री. नियाक बुलालक व प्रबंधिनी श्री. संजय महादिक यांनी कार्यक्रमाचे समन्वय केले. कार्यक्रमाचे शेवटी अधीक्षक अभियंता (प्रशिक्षण) श्री. शकिकांत बाकरे यांनी आभार मानले.
ध्येयपूर्तीचा आनंद आणि टीमवर्क
आणाऱ्या सर्व सहकारी एकत्र येऊन विशिष्ट नाव मिळतो. त्या नावाची आपण जोडले जातो. व्यव्या एकत्र येऊन समाज बनतो आणि समाजाची एक ओळख तयार होते. सुस्था, कर्मचर्येही तरच असते. आपण एखाद्या संस्थेच्या किंवा कंपनीच्या कामसाठी एकत्र येतो आणि ती संस्था किंवा कंपनी आपली ओळख बनते. ही प्रक्रिया अतिशय महत्त्वाची आहे. जी टीमवर्कशिवाय पुढे जाउ शकत नाही.
टीमवर्क ही आपासांग घडाणारी बाब नाही. तिव्यासाठी जागीर्यवृत्क प्रस्तुत करण्ये लगातात. सोया आणि वेळज्या शब्दात सांगणारे तर टीमवर्क एखाद्या किंवेट टीमसारखे असते. विषय मिळवियासाठी टीममधील प्रथेकारा वाटा असतो आणि व्याख्यावाच टीम यथार्थी होत नाही. टीममधील एका जरी खेळाडूने साध दिली नाही तर विषय निषेद शकतो. असे आपण अनेकदा पाहतो. आपल्या बोलत टीमवर्कला एवढे महत्त्वाचे श्राण आहे. किकेटमध्ये आपण त्या-त्या वेळी वेळेवेळ्या भूमिकेत टीमविध विजयात दिसणे जाण्यासाठी पुढे नेत असतो. कधी आपण फलंदाज, कधी गोलंदाज, कधी क्षेत्रकार, कधी ग्यारहकार असतो, पण ती प्रत्येक भूमिका टीमच्या विजयात महत्त्वाची भूमिका बजावत असते.
आता आपण आपल्या कंपनीच्या संस्थानात विचार करण्या तर असे म्हणू शकतो की आपल्याला टीमवर्कसाठी एक ध्येय लागतो. (Common Goal) चालणी संस्था येणे हे आपले ध्येय आहे. तयामुळे सर्वचे हे 'एकत्र' लेख्य असणे आवश्यक आहे. त्यासाठी समृद्धीच्या उत्तरां एकत्रित केली पाहिजे. त्यासाठी विभागाप्रमुखांची जबाबदारी


ा १ + २ + ४ + ८ + . . . + १६३८४ या श्रेणीची बेरीज होते ३२७६७ ! जरा वरच्या वर्गात या श्रेणीची बेरीज करायला शिकाल. म्हणजे बिरबलाला किती जास्त मोहरा मिळाल्या पाहा. राणीच्या भावाने घेतलेली मोहरांची श्रेणी रोज १०० ने वाढणारी, अशा श्रेणीला अंकगणिती श्रेणी म्हणतात, तर बिरबलाने निवडलेली श्रेणी एकापासून सुरू होत असली, तरी दोनने गुणत भराभर वाढणारी, भूमिती श्रेणी आहे. बादशहाने महिनाभर भूमिती श्रेणीत दान करायचं ठरवलं असतं, तर त्याचं कधीच दिवाळं निघालं असतं.'
सुजाताने विचारले, 'आणखीही मजेदार श्रेणी किंवा सीरीज आहेत ना? इंग्रजीमध्ये अशा संख्यांच्या मालिकेस सीरीज म्हणतात. फिबोनाची श्रेणी खूप मजेदार आहे. वनस्पतीशास्त्रात तिची सुंदर उदाहरणं आहेत.'
'होय तीही महत्त्वाची आहे. ती अनेक प्रकारांनी निर्माण करता येते. आपण एक प्रकार पाहू. या श्रेणीत पहिल्या दोन संख्या दिल्या, की प्रत्येक वेळी मागच्या दोन संख्यांची बेरीज करून पुढची संख्या मिळवतात. पहिल्या दोन संख्यांची बेरीज बरोबर तिसरी संख्या, दुसरी व तिसरी संख्या यांची बेरीज बरोबर चौथी संख्या अशा क्रमाने त्या शोधत जायचं.' इति मालतीबाई.
'पहिली आणि दुसरी संख्या कोणती?' अशोकने विचारले.
'पहिली शून्य, तर दुसरी एक संख्या आहे. आता पुढच्या काही संख्या तयार करा बरं!' बाईंची सूचना ऐकून मुलांनी फिबोनाची श्रेणी तयार केली .. ०, १, १, २, ३, ५, ८, १३, २१, ३४, ५५, ८९ ..
'या श्रेणीत काय खुबी आहे? दिसायला तर साध्या संख्या आहेत.' सतीश म्हणाला.
'फिबोना नावाच्या बाईने तयार केली म्हणून तिचं नावं फिबोनाची श्रेणी आहे का?' हर्षांने विचारले. आता सुजाताला हसू आवरेना. ती म्हणाली, 'तसं नाही, लिओनार्दो फिबोनाची नावाचा गणिती इटलीमध्ये पिसा गावी होता. त्याने १२०२ मध्ये एका पुस्तकात या श्रेणीचं वर्णन केलं आहे, म्हणून हे नाव या श्रेणीला दिलं आहे. या श्रेणीचं वर्णन सशांच्या लोकसंख्या वाढीने देता येतं. समजा सुरुवातीला जवळ काही ससे नसताना एक तान्ह्या सशांची जोडी मिळाली, तर ती एक महिन्याने प्रौढ होते व नंतर एक महिन्याने आणखी एका जोडीला जन्म देते, प्रत्येक महिन्याला एक नर व एक मादी अशी जोडी ती जन्माला घालते. जन्मलेली पिले नेहमी एक महिन्याने प्रौढ होतात व त्या नंतर, दर महिन्याने एक जोडी याप्रमाणे एक पिलांची जोडी निर्माण करतात, तर सशांच्या जोडय़ा कशा तयार होतात?'
मनीषा, अशोक व शीतल लिहून पाहू लागले, प्रथम ०, मग पहिल्या महिन्यात मिळालेली १ तर दुसऱ्या महिन्यात किती बरं असं म्हणताच मालतीबाई म्हणाल्या, 'पिलांची जोडी प्रौढ होऊन नवी पिले पोटात येण्याआधी एक महिना जायला हवा, म्हणून एक महिना ते बच्चे असणार, २ महिन्यांचे झाले की त्यांची पिले बाहेर येतील, त्यानंतर प्रत्येक महिन्यानंतर त्यांची पिले येत राहतील.
'ते पटल्यावर मग श्रेणी तयार झाली, ०, १, १, २, ३, ५, .. कारण प्रत्येक महिन्यात आदल्या महिन्यात आलेल्या नव्या जोडय़ा म्हणजे लहान बच्चे असल्याने ते नव्या जोडय़ा बनवत नाहीत, पण एक महिन्यापूर्वी ज्या जोडय़ा होत्या, त्या नव्या जोडय़ांना जन्म देतात. म्हणजे ५ नंतर ३ची भर पडणार, त्या वेळी नव्या २ जोडय़ा वयाने लहान असणार. याप्रमाणे श्रेणीतील संख्या वाढत जातात, ३, ५, ८, १३, २१, इत्यादी.
सुजाता म्हणाली, 'वनस्पतीशास्त्राचा अभ्यास करताना लक्षात आलं की, निसर्गात पाने, फुले, फळे यांची वाढ होत असताना अनेकदा या श्रेणीत नवनिर्मिती होत असते. झाडाच्या नव्या कोवळ्या फांदीवर पाने येताना एका खास आकाराच्या वक्र रेषेत किंवा स्पायरलमध्ये वर वर येतात, त्यामुळे त्यांना सूर्यप्रकाश भरपूर मिळतो व सर्व बाजूंनी वाढ होते.' 'हा कुठला आकार?' असे शीतलने विचारताच तिने चटकन ही आकृती काढली. (आकृती १)
ती पुढे म्हणाली, 'यात १, १, २, ३, ५, ८ अशा बाजूंचे चौरस काढून त्यांच्या आत स्पर्श करणारी वक्र रेषा आहे. त्या रेषेचा घाट वाढणाऱ्या पानांच्या स्पायरलसारखा आहे. शिवाय अनेक वाढत जाणारी फळे किंवा फुले या श्रेणीत त्यांचे लहान भाग उत्पन्न करतात. मनीषा घरात एखादा कॉलीफ्लावरचा सबंध गड्डा आहे का?'
'कालच आणलाय,' असं म्हणून मनीषा तो घेऊ


text:
ू फुले.

झपाटलेला(महेश कोठारे): कलावंत : लक्ष्मीकांत बेर्डे, महेश कोठारे, मधू कांबीकर, विजय चव्हाण, दिलीप प्रभावळकर.

आम्ही जातो आमुच्या गावा(कमलाकर तोरणे): कलावंत : धुमाळ, उमा भेंडे, सूर्यकांत, श्रीकांत मोघे.
जगाच्या पाठीवर(राजा परांजपे): कलावंत : सीमा देव, रमेश देव, राजा परांजपे.

मधुचंद्र(राजदत्त): कलावंत : उमा, काशीनाथ घाणेकर, नाना पळशीकर, श्रीकांत मोघे.
पाठलाग (राजा परांजपे): कलावंत : भावना, काशीनाथ घाणेकर.

सामना(जब्बार पटेल): कलावंत : निळू फुले, श्रीराम लागू.
आत्मविश्वास(सचिन): कलावंत : नीलकांती पाटेकर, दया डोंगरे, अशोक सराफ, सचिन पिळगांवकर.

हा खेळ सावल्यांचा(?) कलावंत: काशीनाथ घाणेकर, आशा काळे, लालन सारंग, राजा गोसावी.

कळत नकळत(कांचन नायक): कलावंत : विक्रम गोखले, सविता प्रभुणे, अश्विनी भावे, अशोक सराफ.

उंबरठा(जब्बार पटेल): कलावंत : स्मिता पाटील, गिरिश कर्नाड.
फिल्मफेअर पारितोषिक
महाराष्ट्र राज्य पुरस्कार
राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार
संदर्भ
चित्रपट
मराठी भाषेमधील चित्रपट
प्रसिद्ध चित्रपटसृष्टी


text:
७६३ | कार्यकारी अभियंता, सा.बां. विभाग, अमरठनेर, जि.जळगाव ०२५६७ २२४१२२ |
| ड) | १) कार्यकारी अभियंता, रा.म.विभाग, जळगाव जि.जळगाव | प्रथम लिपिक रा.म.विभाग, जळगाव जि.जळगाव ०२५७३ २२३२२२ | शाखा अभियंता, रा.म.विभाग, जळगाव जि.जळगाव ०२५७३ २२३२२२ | कार्यकारी अभियंता, रा.म.विभाग, जळगाव, जि.जळगाव ०२५७३ २२३२२२ |
| | २) उप अभियंता, रा.म. उप विभाग क्र.४१, जळगाव, जि.जळगाव | उप विभागाच्या लिपिक रा.म. उप विभाग क्र.४१, जळगाव, जि.जळगाव ०२५७३ २२४०१० | उप अभियंता, रा.म. उप विभाग क्र.४१, जळगाव, जि.जळगाव ०२५७३ २२४०१० | कार्यकारी अभियंता, रा.म.विभाग, जळगाव, जि.जळगाव ०२५७३ २२३२२२ |
| | ३) उप अभियंता, रा.म. उप विभाग क्र.४२, धुळे , जि.धुळे | उप विभागाच्या लिपिक रा.म. उप विभाग क्र.४२, धुळे , जि.धुळे ०२५६२ _PHONE_ | उप अभियंता, रा.म. उप विभाग क्र.४२, धुळे , जि.धुळे ०२५६२ _PHONE_ | कार्यकारी अभियंता, रा.म.विभाग, जळगाव, जि.जळगाव ०२५७३ २२३२२२ |
| | ४) उप अभियंता, रा.म. उप विभाग, चाळीसगाव जि.जळगाव | उप विभागाच्या लिपिक रा.म. उप विभाग, चाळीसगाव जि.जळगाव ०२५८९ २६६६०० | उप अभियंता, रा.म. उप विभाग, चाळीसगाव जि.जळगाव ०२५८९ २६६६०० | कार्यकारी अभियंता, रा.म.विभाग, जळगाव, जि.जळगाव ०२५७३ २२३२२२ |
| इ) | १) कार्यकारी अभियंता, रा.म.विभाग क्र.११, धुळे , जि.धुळे | प्रथम लिपिक रा.म.विभाग क्र.११, धुळे , जि.धुळे ०२५६२ २३५५९२ | उप कार्यकारी अभियंता, रा.म.विभाग क्र.११, धुळे , जि.धुळे ०२५६२ २३५५९२ | कार्यकारी अभियंता, रा.म.विभाग क्र.११, धुळे , जि.धुळे ०२५६२ २३५५९२ |
| | २) उप अभियंता, रा.म.उप विभाग क्र.३९, नरडाणा , जि.धुळे | उप विभागाच्या लिपिक रा.म.उप विभाग क्र.३९, नरडाणा , जि.धुळे ०२५६२ २३५२१८ | उप अभियंता, रा.म.उप विभाग क्र.३९, नरडाणा , जि.धुळे ०२५६२ २३५२१८ | कार्यकारी अभियंता, रा.म.विभाग क्र.११, धुळे , ०२५६२ २३५५९२ |
| | ३) उप अभियंता, रा.म.उप विभाग क्र.४८, शिरपुर , जि.धुळे | उप विभागाच्या लिपिक रा.म.उप विभाग क्र.४८, शिरपुर , जि.धुळे ०२५६३ २५५१२६ | उप अभियंता, रा.म.उप विभाग क्र.४८, शिरपुर , जि.धुळे ०२५६३ २५५१२६ | कार्यकारी अभियंता, रा.म.विभाग क्र.११, धुळे , ०२५६२ २३५५९२ |
| | ४) उप अभियंता, रा.म.उप विभाग, साक्री , जि.धुळे | उप विभागाच्या लिपिक रा.म.उप विभाग, साक्री , जि.धुळे ०२५६२ २४२३३९ | उप अभियंता, रा.म.उप विभाग, साक्री , जि.धुळे ०२५६२ २४२३३९ | कार्यकारी अभियंता, रा.म.विभाग क्र.११, धुळे , जि.धुळे ०२५६२ २३५५९२ |
| | ५) उप अभियंता, रा.म.उप विभाग, नवापूर , जि.धुळे | उप विभागाच्या लिपिक रा.म.उप विभाग, नवापूर , जि.धुळे ०२५६२ | उप अभियंता, रा.म.उप विभाग, नवापूर , जि.धुळे ०२५६२ | कार्यकारी अभियंता, रा.म.विभाग क्र.११, धुळे , जि.धुळे ०२५६२ २३५५९२ |
| अ.क्र. | कार्यालयाचे नाव | सहायक शासकीय माहिती अधिकारी यांचे पदनाम कार्यालयीन पता व दूरध्वनी क्रमांक | शासकीय माहिती अधिकारी यांचे पदनाम, कार्यालयीन पता व दूरध्वनी क्रमांक | अपिलय प्राधिकारी यांचे पदनाम कार्यालयीन पता व दूरध्वनी क्रमांक |
|-------|-----------------|----------------------------------------------------------------------------------|----------------------------------------------------------------------------------|----------------------------------------------------------------------------------|
| 1 | | | | |
| ई) | १) कार्यकारी अभियंता, मा.प्र. विभाग, जळगाव जि.जळगाव | उप विभागीय लिपिक मा.प्र. उप विभाग क्र.१, जळगाव, जि.जळगाव ०२६७ _PHONE_ | उप अभियंता, मा.प्र. उप विभाग क्र.१, जळगाव, जि.जळगाव ०२६७ _PHONE_ | कार्यकारी अभियंता, मार्ग प्रकल्प विभाग, जळगाव, जि.जळगाव ०२६७ _PHONE_ |
| | २) उप अभियंता, मा.प्र. उप विभाग क्र.२, जळगाव, जि.जळगाव | उप विभागीय लिपिक मा.प्र. उप विभाग क्र.२, जळगाव, जि.जळगाव ०२६७ _PHONE_ | उप अभियंता,


text:
कार्यालयीन आदेश
संदर्भ:- Project Officer Integrated Tribal Development Porject Akola/GOI Post Matric Scholarship/STPLAN/2016-17/ Bill No.BLL0019161700006080
उपरोक्त संदर्भाने प्राप्त अधिकाराचा वापर करून प्राचार्य, शासकीय तंत्रिकेतन, खामगाव संस्थेतील शैक्षणिक वर्ष २०१६-१७ मध्ये प्रवेशित ST या प्रवागांतील भारत सरकार स्कॉलरशिप करीता पात्र खालील विद्यार्थ्यांना देय असलेली रकम रु. १६,६५०/- खालीलप्रमाणे वितरण व विद्यार्थ्यांना देय असलेली रकम त्यांचे नावासमरील बँक खात्यामध्ये जमा करण्यास मंजुरी देत आहे.
(प्राप्त रकम रु- १६,६५०/- दिनांक:- २२/०३/२०१६)
| अ.क्र | विद्यार्थ्याचे नाव | शाखा | बैंकचे नाव | बैंक खाते त्रमांक | मंजुर शिक्षण शुल्काची रकम | सेवा शुल्क | विद्यार्थ्यांना एकूण परिश्रम फी व इतर फी ची देय रकम | शेत |
|------|------------------|-------|-------------|-------------------|--------------------------|-----------|---------------------------------|-----|
| 1 | SONONE SHITAL NARSING | EE II | BOM | 60139805401 | 6000 | 5 | 2270 | |
| 2 | KURKUTE NITIN DADARAO | ME III| SBI | 33301062687 | 6000 | 5 | 2370 | |
Total 12000 10 4640
टिप:- विद्यार्थ्यांनी त्यांच्या नावासमरील बैंकचे नाव व खाते त्रमांक तपसून घेण्यांत यावा.
(अनिल पवार)
उपराष्ट्रपती
शासकीय तंत्रिकेतन
खामगाव
प्रत:-
माहिती व आवश्यक कार्यवाहीकरीता.
1. सुद्धा फलक मुख्य इमारत / वस्तीगृह शासकीय तंत्रिकेतन खामगाव मुलांचे / मुलींचे.
2. प्रग्रामर यांना संकेतस्थायावर प्रदर्शित करण्यासाठी.
3. रोख्याल, शा.त.न.खामगाव यांना काळविषयात येते की, शिक्षण शुल्काची रकम रु. १२,०००/- (अक्षरी:- बारा हजार फक्त) संबंधित खात्यात जमा करावी व सेवा शुल्काची रकम रु. १०/- (अक्षरी रु:- दह फक्त) प


भुसावळ
भुसावळ हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील जळगाव जिल्ह्याचा एक तालुका आहे.
भुसावळ हे गांव उत्तर महाराष्ट्रात येते.भारतातल्या मोठ्या रेल्वे जंक्शनपैकी हे एक आहे.मनमाड, भोपाळ आणि नागपूरकडे जाणारे रेल्वेमार्ग भुसावळहून निघतात. या गावांत आशिया खंडातले रेल्वेचे दुसर्या क्रमांकाचे मोठे इंजिन प्रांगण(लोकोमोटिव्ह यार्ड)आहे. या शेजारीच दोन आयुध निर्माण कारखाने व एक औष्णिक [१] विद्युत निर्मिती केंद्र आहे.हे गांव तापी नदीशेजारी वसले आहे. या गावाची लोकसंख्या जवळपास ४ लाख आहे. भुसावळ हे 21°02′50.56″N 75°47′15.99″E वसलेले आहे. त्याची सरासरी उंची २०९ [ ६८५ फूट ] मीटर आहे .भूसावळ हा जळगावातील सर्वात मोठा तालुका आहे , आणि हा राष्ट्रीय महामार्ग ६ वर वसलेला आहे.महत्वाची गोष्ट म्हणजे भुसावळ हे आशिया खंडातील सर्वात मोठे रेल्वे यार्ड आहे . जग प्रसिद्ध अजिंठा लेणी येथून अवघ्या ६० किलो मीटर अंतरावर आहे. भुसावळ ची इंग्लिश मधील स्पेलिंग [ Bhusawal & Bhusaval ] Central Goverment India आंनी नगरपालिकेने वापरली आहे .
अनुक्रमणिका
लोकसंख्या आणि साक्षरता.[संपादन]
भूसावालाची लोकसंख्या हि २०४,०१६ { २लाख चार हजार सोळा} आहे . त्यात पुरुष प्रमाण १०५,१६४ आणि महिला ९८ ,८५२ आहेत . भुसावळचे साक्षरता प्रमाण हे ९०.५३% आहे जे भारतातल्या शहरी साक्षरतेच्या ८५% पेक्षा ही जास्त आहे. साक्षरतेचे पुरुष आणि महिला प्रमाण हे ९४.९४% आणि ८५% अनुक्रमे आहे .
नद्या[संपादन]
भुसावळ हे तापी नदीच्या तीरावर वसलेले शहर आहे , हि भारतातील एक प्रमुख नदी असून तिची लांबी हि ७२४ किलोमीटर इतकी आहे .
रोड[संपादन]
भुसावळ हे आशिया हायवे ४२ वर स्तिथ आहे . वरणगाव रोड खडका रोड साक्री फाटा जामनेर रोड जळगाव रोड हे देखील खूप व्यस्थ रोड्स आहेत . भुसावळच्या बाहेर जाण्यासाठी एकून चार रस्ते आहेत . नाशिक इथून फक्त साडे तीन तासांच्या अंतरावर आहे आणि जळगाव अर्ध्या तासाच्या अंतरावर जे भारताच्या पूर्व राष्ट्रपती प्रतिभा पाटील ह्यांचे घर आहे शेगाव येतून १२० किलोमीटर अंतरावर आहे.


text:
किल्ले रतनगड | Webdunia Marathi
सह्याद्रीचे रांगड रुप, सह्याद्रीचा राकटपणा, सह्याद्रीचे कातळकडे आणि त्याचा कणखरपणा अनुभवायचा असेल तर आपल्याला रतनगडाला भेट द्यावी लागेल. अहमदनगर जिल्ह्यामधे अकोले तालुका आहे. अहमदनगरच्या पश्चिम अंगाला हा तालुका आहे. अकोले तालुका डोंगरदर्‍यांनी अतिशय समृद्ध आहे. या गिरीकुहरामधे वसलेल्या अनेक दुर्गरत्नांमधे रतनगड हा किल्ला आहे.
रतनगडाचा किल्ला भंडारदरा धरणाच्या मागे म्हणजे पश्चिमेला सह्याद्रीच्या मुख्य कण्यावर उठावलेला आहे. रतनगडाच्या उजवीकडे म्हणजे उत्तरबाजुला असलेला सुळका रतनगडाचा खुटा म्हणून ओळखला जातो. रतनगड आणि खुटा भंडारदरा धरणावरुन उत्तम दिसतात.
भंडारदर्‍याच्या परिसरातील निसर्गरम्य ठिकाणे पहाणे आनंददायी आहे. हा आनंद लुटण्यासाठी दरवर्षी लाखो पर्यटक या परिसरामधे येत असतात. पण आडवाटेवर दुर्गम ठिकाणी असलेल्या रतनगडावर मात्र काही मोजकेच पर्यटक जातात. अर्थात रतनगड आपली कसोटी पहाण्यात कसलीही कसूर करीत नाही. इच्छा, शारिरीक क्षमता आणि वेळेचे नियोजना व्यवस्थीत केल्यास रतनगडाची भेट चिरकाल स्मरणात राहील अशीच आहे.
अहमदनगर आणि नाशिक जिल्ह्यांच्या सीमेवर कळसूबाईची डोंगररांग आहे. या डोंगररांगेच्या दक्षिणेकडे रतनगड किल्ला आहे. रतनगडाजवळ प्रवरानदी उगम पावते. या प्रवरानदीवर भंडारदरा धरण आहे. पुर्वी हे विल्सन डॅम म्हणून परिचित होते. या धरणाच्या पाण्याचा फुगवटा दोन बाजूंना पसरला आहे. एक फाटा समुद्रकडे जातो जर दुसरा फाटा रतनवाडीकडे जातो.
भंडारदरा धरणाच्या भिंतीजवळ शेडी नावाचे गाव आहे. शेंडी गाव पर्यटनाच्या सोयीच्या दृष्टीने काहीसे विकसित झाल्यामुळे सध्या पर्यटकांची याला चांगलीच पसंती आहे.
मुंबई - आग्रा हा महामार्ग इगतपुरी कडून नाशिककडे जातो. या महामार्गावर इगतपुरीपासून १० किलोमीटर अंतरावर छोटी गाव आहे. छोटी ओलांडून पुढे गेल्यावर एक लहानशा खिंडीच्यापुढे उजवीकडे संगमनेरकडे गाडी वाट जाते. हीच वाट आपल्याला शेंडी गावात घेऊन जाते. या रस्त्यावर कळसूबाई शिखराच्या पायथ्याचे वारी गाव लागते. बारीच्या पुढे बाकी गावापासून शेंडीला जाता येते. इगतपूरी ते शेंडी साधारण ३५ कि.मी अंतर आहे.
पुणे-नाशिक या राज्यमार्गावर संगमनेर हे तालुक्याचे गाव आहे. संगमनेरमधून अकोले-राजूर-शेंडी असाही गाडीरस्ता आहे. शेंडी पासून रतनगडाकडे जाता येते. भंडारदरा धरणाच्या पाण्याच्या फुगवटय़ाच्या कडेने गाडीरस्ता जातो. या मार्गाने फुगवटय़ाला पुर्ण वळसा मारता येतो. स्वत:चे वाहन असल्यास सोयीचे होऊ शकते. अथवा एस.टी.बसनेही पायथा गाठता येईल. मात्र अशा परिस्थितमध्ये किमान आठ ते दहा तास एवढा वेळ हाताशी असणे आवश्यक आहे.
भंडारदर्‍याच्या खोर्‍यात अखेरचे गाव घाटघर आहे. घाटघरला शेंडीपासून एस.टी.ची सोय आहे. घाटघर साधारण शेंडीपासून २६ कि.मी. आहे. त्याच्या अलिकडे ४ कि.मी.वर साम्रद्रचा फाटा आहे. फाटय़ापासून चालत साम्रद गाव गाठावे लागते. साम्रद गावातून रतनगडाकडे जाणारी पायवाट आहे. साम्रद गावामधून वाटाडय़ा सोबतीला घेणे गरजेचे आहे. साम्रदमधून पाणी भरुन घ्यायला पाहीजे. पाणी व खाण्याचे पदार्थ तसेच वाटाडय़ाला घेवून रतनगडाकडे निघावे लागते.
साधारण दीड दोन तासात रतनगडच्या खुटय़ाला वळसा मारुन आपण रतनगडाच्या कातळ भिंतीना भिडतो. डावीकडे खोल दरीतील बाणच्या मुळका आपले लक्षवेधून घेतो. कातळभिंतीच्या कडेने आडवे चालत गेल्यावर पायर्‍या लागतात. या कातळकोरीव पायर्‍यांबरोबरच कातळात कोरलेला त्रंबक दरवाजा आहे. या दमछाक करणार्‍या मार्गाने आपण गडामधे प्रवेश करतो. या प्रवेशदारात पहारेकर्‍यांच्या देवडय़ा आहेत. अर्थात देवडय़ा, दरवाजा आणि पायर्‍या या सर्व कातळात कोरुन तयार केलेल्या आहेत.
या अनामिक कारागिरांना आणि त्यांच्या कल्पकतेला दाद देतच आपण गडफेरीला सुरवात करतो. संपूर्णगड फेरी करण्यासाठी आपल्याला दोन तासांपेक्षा जास्त वेळ लागतो. पावसाळ्यानंतर प्रचंड गवत वाढलेले असते. बर्‍याचदा ते डोक्यापेक्षाही उंच असते. त्यामुळे डिसेंबर नंतर गेल्यास या गवताचा फारसा त्रास होत नाही. रतनगडाच्या उत्तरभागातून कळसूबाईची रांग आपल


text:
ठळक घटना आणि घडामोडी
 एप्रिल २७ - १८१२ चेयुद्ध - अमेरिकेने कॅनडातील ऑन्टारियो प्रांताची राजधानी यॉर्क(आताचे टोरोन्टो शहर) काबीज केली.
 मे २३ - व्हेनेझुएलाचा स्वातंत्र्यसैनिक सिमोन बॉलिव्हारच्या नेतृत्वाखाली क्रांतीकाऱ्यांनी मेरिदा शहर जिंकले. बॉलिव्हारला एल लिबर्तादोर (मुक्तिदाता) ही पदवी बहाल.
 जून ६ - १८१२ चेयुद्ध - स्टोनी क्रीकची लढाई - जॉन व्हिन्सेन्टच्या नेतृत्वाखाली ७०० ब्रिटीश सैनिकांनी २,००० अमेरिकन सैनिकांचा पराभव केला.
जन्म
 जानेवारी १९ - सर हेन्री बेसेमेर, इंग्लिश संशोधक.
 मे २२ - रिचर्ड वॅग्नर, जर्मन संगीतकार.
 ऑगस्ट १५ - जुल्स ग्रेव्ही, फ्रांसचा राष्ट्राध्यक्ष.
मृत्यू
इ.स. १८१३
इ.स.च्या १८१० च्या दशकातील वर्षे
इ.स.च्या १९ व्या शतकातील वर्षे
इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे


text:
साउथ कॅरोलिना (, पर्यायी उच्चार: साउथ कॅरोलायना) हे अमेरिकेचे एक राज्य आहे. अमेरिकेच्या आग्नेय भागात वसलेले साउथ कॅरोलिना क्षेत्रफळाच्या दृष्टीने अमेरिकेमधील ४०वे तर लोकसंख्येच्या दृष्टीने २४व्या क्रमांकाचे राज्य आहे.
साउथ कॅरोलिनाच्या पूर्वेला व दक्षिणेला अटलांटिक महासागर तर नैऋत्येला जॉर्जिया व उत्तरेला नॉर्थ कॅरोलिना ही राज्ये आहेत. कोलंबिया ही साउथ कॅरोलिनाची राजधानी व सर्वात मोठे शहर असून तर चार्लस्टन हे येथील एक मोठे शहर आहे. निक्की हेली ह्या भारतीय वंशाच्या राजकारणी साउथ कॅरोलिनाच्या राज्यपालपदी आहेत.
१७८८ साली अमेरिकन संघात आठव्या क्रमांकाने सामील झालेले साउथ कॅरोलिना २० डिसेंबर १८६० रोजी अमेरिकेपासून वेगळे होण्याचा निर्णय घेणारे दक्षिणेकडील पहिले राज्य होते. ह्या निर्णयाची परिणती अमेरिकन यादवी युद्धात झाली ज्यामध्ये दक्षिण आघाडी राज्यांचा पराभव झाला.
मुख्यतः कृषीप्रधान असलेले साउथ कॅरोलिना गेल्या अनेक शतकांपासून अमेरिकेमधील सर्वात मोठे तंबाखू उत्पादक राज्य राहिले आहे.
गॅलरी
बाह्य दुवे
 अधिकृत सरकारी संकेतस्थळ
 पर्यटन
अमेरिकेची राज्ये


text:
भारतीय संघावर दिग्गजांकडून कौतुकाचा वर्षाव | eSakal
Giving Big Congratulations Of The Indian Team
गोलंदाजांच्या जबरदस्त कामगिरीमुळे भारताने मेलबर्न क्रिकेट मैदानावर ऑस्ट्रेलियाचा 137 धावांनी पराभव करत ऐतिहासिक विजय मिळविला. या विजयासह भारताने चार कसोटी सामन्यांच्या मालिकेत 2-1 अशी आघाडी घेतली आहे. हा विजय मिळवल्यानंतर भारतीय संघावर सर्वच स्तरातून कौतुकाचा वर्षाव होताना पहायला मिळत आहे.
मेलबर्न : गोलंदाजांच्या जबरदस्त कामगिरीमुळे भारताने मेलबर्न क्रिकेट मैदानावर ऑस्ट्रेलियाचा 137 धावांनी पराभव करत ऐतिहासिक विजय मिळविला. या विजयासह भारताने चार कसोटी सामन्यांच्या मालिकेत 2-1 अशी आघाडी घेतली आहे. हा विजय मिळवल्यानंतर भारतीय संघावर सर्वच स्तरातून कौतुकाचा वर्षाव होताना पहायला मिळत आहे.
मास्टर ब्लास्टर सचिन तेंडुलकरने भारतीय संघाचे खास कौतुक केले आहे. तसेच या विजयात जसप्रीत बुमराचा महत्वाचा वाटा असल्याचेही सचिनने नमूद केले आहे.
या विजयानंतर भारतीय क्रिकेट नियामक मंडळानेही भारतीय क्रिकेट संघावर कौतुकाचा वर्षाव केला आहे. भारतीय नियामक मंडळाबरोबरच अनेक दिग्गजांनी अशा प्रकारे भारतीय संघाचे कौतुक केले आहे.
#TeamIndia #AUSvIND _URL_
T 3043 -YEEAAHH !! INDIA WINS !! Team India, Virat and Bumrah .. #chodhnamat ..
Web Title: Giving Big Congratulations of the Indian team


text:
णं ,पोहणं या गोष्टी एकदा शिकलेल्या विसरल्या जात नाहीत. अध्ययनात सराव, प्रयत्न आणि पूर्वानुभव यांनाही खूप महत्त्व आहे. परंतु मॅच्युरिटी आणि डेव्हलपमेंट यामुळे घडून येणारे बदल हे अध्ययनाचा भाग समजले जात नाही. वागण्यातील हे बदल सुधारणात्मक असतात .याबाबतीत मुल सायकल शिकते तोच अनुभव घेऊ या. सर्वप्रथम ते घाबरते, दुसऱ्याच्या मदतीने सायकलवर बसते, कालांतराने ते एक हात सोडून बसते ,पुन्हा कधीकधी दोन्ही हात सोडून सायकल चालवणे पर्यंत ही त्याची मजल जाते , पुढे तर मित्राला डबलसीट नेऊ शकते. दोन वेगवेगळ्या घटना किंवा परिस्थिती यामध्ये परस्पर संबंध प्रस्थापित करणे हा एक अध्यायानाचाच महत्त्वाचा भाग आहे. म्हणजे त्यात कार्यकारण संबंध असतो. जसे की घंटा होताच तास संपतो किंवा वडिलांनी रागाने बघितल्यास मुले गप्प बसतात.
कुठलीही गोष्ट शिकतांना काही प्रकारे ती शिकली जाते. म्हणजेच लर्निंग किंवा अध्ययनाचे काही प्रकारही आहेत. अनेक मानसशास्त्रज्ञांनी अनेकानेक प्रयोग करून शिकण्याची प्रक्रिया कशी कशी होते हे शोधून काढले.
त्यापैकी एक म्हणजे चूकत माफत केलेले अध्ययन ! (ट्रायल अँड एरर मेथड) जसं की कुठल्याही पदार्थांचा पाक बनवणे हे सर्व सामान्यपणे कौशल्याचे काम गृहिणींना वाटते. म्हणजे त्यात बराच फरक असतो. गुलाबजामचा पाक आणि पाकातले चिरोटे यांचा पाक वेगळा, तर लाडवांना लागणारा पाक वेगळा, वड्यांना लागणारा वेगळा, तर तिळाची, दाण्याची चिक्की बनवताना लागणारा पाक आणखीनच वेगळा. मग नवीन गृहिणी हळूहळू हे पाक प्रकरण शिकायला लागते. मग त्यात खूप गमती जमती होतात. कधीकधी लाडू दगडा सारखे फोडावे लागतात, तर कधीकधी लाडू वळले जात नाही ,ताटात ऐसपैस पसरून बसतात. मग अशी नवगृहिणी "चुकतमाकत"सुंदर लाडू वड्या करू लागते आणि सुगरण बनते. हे तिचे अध्ययनच की हो ! तिला मिळणारी शाबासकी ही पुढच्या अध्ययनासाठीची प्रेरणा ठरते.
परंतु अशा प्रकारचा अध्ययन घडून येण्यासाठी आपली मानसिक आणि शारीरिक तयारी मात्र असावी लागते. मुळात जर आपली इच्छाच नसेल तर आपण एवढ्या हालचाली करणारच नाही. म्हणतात ना "we can take the horse to the water,but how we can make him drink the water? मानवामध्ये एखादी क्रिया शिकण्यासाठी आवश्यक ती मानसिक व शारीरिक पूर्वतयारी असावी लागते. सज्जतेमध्ये बुद्धिमत्ता ,अभिवृत्ती ,अभिरुची ,कल ,आवड, जिज्ञासा तसेच कुतूहल यासारख्या अनेक घटकांचा समावेश होतो. अध्ययनाची प्रेरणा सबळ नसेल तर अपेक्षित वर्तनही घडून येणारच नाही.
याबाबतीत उदाहरण म्हणजे अतिशय अनुकूल परिस्थिती असूनही बरेच विद्यार्थी काहीही शिकण्या बाबत उदासीन असतात, काही विद्यार्थी मात्र अतिशय प्रतिकूल परिस्थिती असूनही त्याच्याशी झुंज देत विविध प्रकारची कौशल्य हस्तगत करतात.
अध्ययन घडून येण्यासाठी आणखीन एक गोष्ट म्हणजे जेव्हा एखादी परिस्थिती आणि प्रतिक्रिया यांच्यामधील जोडणार्‍या आठवणी किंवा येणारे अनुभव जर सुख देणारे असे, हवेहवेसे वाटणारे असतील तर सहाजिकच त्या प्रतिक्रिया लक्षात ठेवून तीन तीच कृती किंवा त्याच प्रतिक्रिया परत परत दिल्या जातात, परंतु हेच जर अनुकूल नसतील तर एकतर त्याच्याकडे दुर्लक्ष केला जातो किंवा तो प्रसंग टाळल्या जातो. या अध्यायाना बाबतच्या नियमांचा वापर प्रेरणा देण्यासाठी करता येतो. म्हणजेच शिक्षा आणि परितोषिक यांच्या या वापरातून हाच परिणाम साधला जातो. जर एखाद्या विद्यार्थ्यांनी जरा चांगला पेपर लिहिला असेल तर टीचर्स ते वर्गामध्ये वाचून दाखवतात. पेपर तपासून मिळण्याची परिस्थिती आणि शिक्षकांनी सगळ्यांसमोर केलेले कौतुक ही अनुकूल प्रतिक्रिया. त्यामुळे पुढेही पेपर्स चांगले सोडवण्यासाठी विद्यार्थ्यांना प्रोत्साहन मिळते. प्रॅक्टिस मेक्स ए मन परफेक्ट. एखादी क्रिया वारंवार केली असता पुढे ती अत्यंत बिनचूकपणे करता येऊ लागते, आपण त्यात तरबेज होतो. कुठलीही गोष्ट करताना सुरुवातीला उशीर लागतो ,नंतर एकदा आपल्याला त्या गोष्टीच टेक्निक कळलं की आपण ती कृती आपोआपच लवकर करू लागतो.
म्हणूनच गणिताचा ही सराव करावा लागतो सारख्या प्रकारची अनेक उदाहरणे सोडवून बघावे लागतात. कविता पाठ करणे, पाढे पाठ करणे, एखादे वाद्य वाजवणे यासाठी सरावाचीच गरज असते. तुम्ही एखाद्या बाळाला रांगत पायरी चढताना बघितले असेल. सुरुवातीला त्याला खूप आटापिटा करावा लागतो


text:
'मुक्तांगण मित्र' व आरोग्य.कॉम - आरोग्य.कॉम - मराठी
शेक हॅन्ड
२६ जून हा जागतिक अंमली पदार्थ विरोधी दिन म्हणून पाळला जातो. यानिमित्त 'मुक्तांगण मित्र' ही संस्था वेगवेगळे जनजागृती साठी उपक्रम राबवत असते.
विषय: व्यसनमुक्ती: स्वत:ला शोधताना
यात विविध क्षेत्रामध्ये यशस्वी झालेले मुक्तांगणचे व्यसनमुक्त मित्र व कुटुंबिय भाग घेणार आहेत. तसेच प्रयोगिक तत्वावर पुण्यामधिल एका आरोग्यावरील वेबसाईट आरोग्य डॉट कॉम बरोबर सहकार्य करून जनजागृती करण्यासाठी पाऊल उचलले आहे.
आरोग्य डॉट कॉम या साईटवर पुणे व पुण्याबाहेरील बर्‍याच जणांनी मदतीसाठी विचारणा केली होती त्यातूनच हा विचार पुढे आला.
डॉ. अनिल अवचट हे Online Counselling करतील ज्यांना माहिती मदत पाहिजे त्यांना डॉ. अवचट e-mail च्या मदतीने मदत देतील. तसेच आरोग्य स्वमदत गटाच्या (Support Group) मदतीने व्यसनमुक्त मिळवून देण्यासंबंधी मदत करणे.
व्यसनमुक्तीच्या स्वमदत गटाशी आपण This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. येथे संपर्क साधावा.
ही सर्व सेवा विनामूल्य देण्यात येणार आहे.
व्यसनमुक्त रहाण्याच्या रूग्णांच्या पत्‍नींचा एक स्वमदत गट तयार करून त्यांना या आजाराबरोबर लढा देण्यास व स्वत:च्या पायावर उभे राहण्यास मदत करणे. इतर संस्था बरोबर संपर्क साधून एक जाळे तयार करणे. सर्व कामामध्ये आपल्या बहुमोल सहकार्याची अपेक्षा आहे. कारण व्यसनमुक्त समाज हे आपले स्वप्न आहे.
आपल्या नव्या प्रवासासाठी आमच्या मनापासून शुभेच्छा!!!
मुक्तांगण आरोग्य स्वमदत गटाच्या मदतीने बर्‍या होणार्‍या रूग्णांसाठी नोकरी व व्यवसाय देण्याचा प्रयत्‍न करित आहेत. मुक्तांगण मित्र व आरोग्य स्वमदत गट यांनी आणखी काही संस्थांबरोबर काही प्रकल्प राबवायचे ठरवले आहे. ती नावे पुढील प्रमाणे:
आय. पी. एच्.
यु. एन्. डी. सी. पी.
एन्. आय. एस्. डी.
आय्. एल्. ओ.
व्यसनमुक्तीच्या वाटेवरचा - स्वमदत गट


text:
ासाठी
ह्यूगो कॅरेरा म्हणाले
सर्वांना नमस्कार…
मी माझ्या घरातील संगणकावर ही डिस्ट्रॉ चाचणी घेतली आहे आणि हे सोपे आहे… आकर्षक आहे… हे अचूक आहे पण मला एक प्रश्न विचारण्यास आवडेल… तुम्ही एसएसई ईईईपीसी १००० एच वर हे डिस्ट्रॉ वापरण्याची शिफारस करा, त्यात १.1000 अणू प्रोसेसर आणि १ जीबी रॅम आहे … मी नेटबुकसाठी बर्‍याच डिस्ट्रॉस (सोपी पेरेसी, प्लाझ्मा नेटबुकसह कुबंटू, जे मी चांगले काम करू शकत नाही, प्रयत्न केला आहे, लिंपास १.1.6, जस्ट ओएस,) आणि मी पाहिले आहे की ते कधीकधी हळू चालतात ... किंवा आपण काय डिस्ट्रो करता? या हार्डवेअरसाठी शिफारस करा ....
ह्यूगो कॅरेराला प्रत्युत्तर द्या
आर्चलिनक्स + ओपनबॉक्स किंवा एलएक्सडीई किंवा एक्सएफसीई, किंवा आपल्याकडे जास्त ज्ञान नसल्यास किंवा आपला वेळ वाया घालवू इच्छित नसल्यास थेट क्रंचबँग (डेबियन + ओपनबॉक्स) वर जा. ^ _ ^
खूप आभारी आहे ... प्रत्यक्षात कमान लिनक्स ऐकण्याने मला घाबरवतो ... हाहा ... पण मी आधीच प्रयत्न करीत आहे ... उत्तर दिल्याबद्दल धन्यवाद
ईमल म्हणाले
ते निश्चित करण्याचा काही मार्ग आहे की नाही हे मला जाणून घ्यायचे आहे, माझी समस्या अशी आहे की व्हिडिओ उघडताना पूर्ण स्क्रीनमध्ये, तो शीर्षस्थानी चॉपी आहे. केवळ पूर्ण स्क्रीन
आता मी एलिमेंटरीओएसची चाचणी घेत आहे, ती मला समान समस्या देते कारण ती उबंटू १२.०12.04 वर आधारित आहे, परंतु दुसर्‍या दिवशी मी उबंटू १२.१० स्थापित केले आणि मला आश्चर्य वाटले की ते आता पूर्ण स्क्रीनमध्ये चॉपी राहिलेले नाही. मला असे वाटते की यावर उपाय आहे का? .
माझ्याकडे एक सेमसंग एनव्ही 300 नोटबुक, इंटेल कोर आय 5 - 4 जीबी आहे.
ईमल यांना प्रत्युत्तर द्या
माझा प्रिय उबंटू हे कशासाठीही बदलत नाही 😉
खूपच चांगले डेस्कटॉप वातावरण, ते सुंदर दिसत आहे, परंतु सत्य हे आहे की जर डेस्कटॉप वातावरणाने माझे लक्ष वेधून घेतले असेल (तर मी ऐक्यात फार चांगले आहे) तर मी प्रतीक्षा करणे पसंत करतो हे माझ्या उबंटूमध्ये जोडू शकेल म्हणूनच हे उपलब्ध आहे.
पँथेऑनची अंतिम आवृत्ती केव्हा जारी होईल हे कोणालाही कोणालाही माहित आहे का, याच्या सुटण्याची अधिकृत तारीख आहे का? तसे असल्यास, उबंटू रेपॉजिटरीजमध्ये उपलब्ध होण्यासाठी किती वेळ लागेल? विनम्र! 🙂
नाही, यासाठी अधिकृत रीटाईल तारखा नाहीत, "ते जेव्हा तयार होईल तेव्हा तयार होतील" असे ते म्हणतात
युनिटीची समस्या आहे आणि ती बर्‍याच काळासाठी कामगिरी असेल. एलिमेंटरीमध्ये बर्‍याच मस्त, मस्त आणि कार्यक्षम संकल्पना वापरल्या जातात.
ज्यांनी या पोस्टमध्ये मत नोंदविले आहे त्यांच्याप्रमाणेच, मी प्राथमिक ओएस वापरुन पाहिला आहे आणि हे खूप चांगले दिसते आहे, जरी मला वाटते की इतर काही उणीवा खूप महत्वाच्या आहेत जसे की इतर डेस्कटॉप वातावरणात असलेल्या सर्च इंजिन सारख्या शीर्षस्थानी.
मला आणखी अस्वस्थ करणारा आणखी एक तपशील म्हणजे मी HUAWEI 3g मॉडेमसह इंटरनेटशी कनेक्ट करू शकत नाही, जरी सिस्टमने हे ओळखले तरी ते मला कनेक्ट होऊ देत नाही, दुर्दैवाने मला समस्या काय आहे ते समजू शकले नाही. कोणालाही याबद्दल काही माहित असल्यास मला खरोखर कौतुक वाटेल कारण मला नंतर हे डिस्ट्रॉ वापरण्यास आवडेल.


text:
सीमोल्लंघन: नमस्कार मित्रमैत्रीणींनो...
नमस्कार मित्रमैत्रीणींनो...
२०१७ वर्ष संपून २०१८ हे नवीन वर्ष आलं. सरणारा प्रत्येक 'क्षण' तसा नवीन असतोच, आपल्यासोबत नवीन शक्यता घेऊन येतो. आपल्याकडे 'वर्ष' हे एकक सेलिब्रेट करण्याची पद्धत आहे. काळाच्या पट्टीवर (टाईम स्केलवर) बघायला गेलं तर 'वर्ष' हे एकक इतकं छोटं आहे (एक अब्जांशचा ०.०७ वा भाग!) की त्याची किती दखल घ्यावी हा प्रश्न पडतो. तर दुसऱ्याच बाजूला, समाजाच्या दुनियादारीत हेच एकक खुपच मोठं वाटतं. जगात प्रत्येक 'सेकंदा'ला ८ जीव वयाचं एक वर्ष पूर्ण होण्याअगोदर मरतात, भारतात एका 'मिनिटा'ला ५१ बालके जन्म घेतात, एका 'तासा'ला ४५० भारतीय जोडपी लग्न करतात, दिल्लीत प्रती 'दिवस' ४ बलात्कार होतात, सरासरी ५०० भारतीय शेतकरी प्रत्येक 'महिन्या'ला आपली जीवनयात्रा संपवतात, इ. इ.
समाजातील विषमता, अन्याय, अत्याचार त्यांचं 'वर्ष' साजरे करत नाहीत, प्रत्येक दिवसाला ('क्षणा'ला!) वर्तमानपत्रातून त्यांचं अस्तित्व जाणवत असतं. त्यामुळे प्रत्येकच 'क्षणा'ला ह्या शक्तींना प्रतिकार करणारी कृती करणे महत्त्वाचे ठरते. तयांशी दोन हात करणाऱ्या निर्माणी प्रतिशक्तीची 'द्वैमासिक' दखल/ कौतुक घेऊन आलोय ह्या अंकांत...
नवीन वर्षातील ३,१५,३६,००० सेकंदाच्या सर्व निर्माणींना खूप साऱ्या शुभेच्छा!
निर्माणचे सातवे Alumni Workshop
'माझ्या शिक्षणाचा/ कामाचा सामाजिक प्रश्नांशी काय संबंध आहे?', 'पैसे कमवण्यापलीकडे माझ्या जगण्याला काय अर्थ आहे?' ह्या प्रश्नासोबत सुरु झालेला 'निर्माण'चा प्रवास पूर्णवेळ सामाजिक कामापर्यंत नेणाऱ्या निर्माणच्या शिबिरार्थ्यांची दरवर्षी ऑक्टोबर महिन्यात शोधग्रामला कार्यशाळा होते. हे त्याचे सातवे वर्ष! शोधग्राममधीलपूर्वनियोजित कार्यक्रमांमुळे ह्यावर्षी कार्यशाळा नोव्हेंबर महिन्यात पार पडली.
२५ नोव्हेंबर ते २७ नोव्हेंबर दरम्यान आयोजित निर्माणच्या ह्या कार्यशाळेत एकूण ४० शिबिरार्थ्यांनी सहभाग नोंदवला. मागच्या वर्षभरात आपल्या कामाविषयी किंवा प्रश्नाविषयीची निरीक्षणे, त्यातून झालेले शिक्षण, ह्या प्रवासात स्वतःविषयी जाणवणारे काही महत्त्वाचे बदल आणि मुद्द्यांचे सर्वांनी शेअरिंग केले. इतिहासाचे अभ्यासक प्रा. रामचंद्र गुहा यांनी शिबिरात निर्माणींशी संवाद साधला. महात्मा गांधींना अभिप्रेत असलेलं स्वराज्य आपण साकारत आहोत का, राजकीय स्वातंत्र्य मिळून गेल्या ७० वर्षांत आपण काय साधलं ह्या विषयावर त्यांनी शिबिरात मार्गदर्शन केले. 'व्हेअर इंडिया गोज्' ह्या पुस्तकाचे लेखक, प्रिन्स्टन विद्यापीठातील अर्थतज्ञ डीन स्पिअर्स यांनी भारतातील स्वच्छतेच्या प्रश्नावर स्काईपद्वारे मांडणी केली. आपल्या कामासंदर्भात आणि समाजातील राजकीय परिस्थितीवर शिबिरार्थ्यांनी नायनांसोबत संध्याकाळी प्रश्नोत्तरी केली.
शोधग्राममधून नवी ऊर्जा आणि उमेद घेऊन सर्व निर्माणी आपापल्या जागी परतले.
प्रा. रामचंद्र गुहा यांनी त्यांच्या गडचिरोली भेटीबद्दल 'द टेलिग्राफ' या इंग्रजी दैनिकात लिहिलेला लेख:
_URL_
निर्माण ८.१ अ शिबीर
मागील ३ महिने निर्माण ८ साठी चालवलेल्या निवड प्रक्रियेतून निवड झालेल्या शिबिरार्थ्यांचे 'अ' गटाचे पहिले शिबीर २७ डिसेंबर, २०१७ ते ४ जानेवारी, २०१८ या दरम्यान शोधग्रामला पार पडले. निर्माण ८.१ अ शिबिरात एकूण ५४ शिबिरार्थी सहभागी झाले होते. 'तारुण्यभान ते समाजभान' अशी या शिबिराची थीम होती.
· स्वतःच्या लैंगिकतेविषयी, भावनांविषयी, मूल्यांविषयी, प्रेरणांविषयी, स्वप्नांविषयी निरोगी समज तयार होणे.
· स्वचा विस्तार – स्वच्या पलीकडे जाऊन वेगवेगळ्या सामाजिक प्रश्नांविषयी जाणीव वाढणे, समाजातील मुख्य आव्हानांची ओळख होणे.
· अर्थपूर्ण आयुष्य, जीवनातील ध्येयाविषयी स्वतःसाठी स्पष्टता यावी.
ही काही मुख्य उद्दिष्टे या शिबिराची होती.
वयात आल्यावर जागृत होणारे कुतूहल आणि पुरुष प्रजनन इंद्रिये हा विषय अम्मांनी समजावून सांगितला. डॉ. आरती आणि अमोलने 'स्व' चा स्वीकार, सुनील काकांनी सामाजिक विषमता हे विषय समजावून सांगितले. माया स्टोरी, जितो जितना जीत सको अशा खेळांतून स्वतःसाठी काही मुल्ये शोधण्याचा सर्वांनी प्रयत्न केला. अमृतने सर्चच्या कामाबद्दल सांगताना एखाद्या सामाजिक संस्थेकडे कसे बघावे या प्रश्नाच्या उत्तराचा


text:
Natakwala article makrand deshpande Karodon Mein Ek Hindi Play abn 97 | नाटकवाला : 'करोडो में एक' | Loksatta
नाटकवाला : 'करोडो में एक'
नाटकाचं नाव 'करोडो में एक.' नाटकाच्या पहिल्या प्रवेशात बन्सी आपल्या महागडय़ा, पण जुन्या वाटणाऱ्या शेरवानीत मोठमोठय़ांदा ओरडतोय
मकरंद देशपांडे | September 8, 2019 02:04 am
असणं किंवा नसणं यामध्ये जीवनाचं फसणं! वेडा कोण आणि शहाणा कोण, हे ठरवणार वैद्यक शास्त्र. समाज 'सावधान पुढे धोका आहे,' अशी लिहिलेली पाटी वाचून अपघात टाळतो. पण जीवनमार्गी असताना धोक्याचं वळण असेल का, हा प्रश्नच नसतो, त्यामुळे सूचनेशिवाय धोका होतो.
बन्सीलाल दिवाण या करोडपतीचं जीवन छान चाललेलं असतं. तीन लहान भाऊ त्याचे पार्टनर, त्यामुळे बोर्ड ऑफ डायरेक्टर्स घरचेच. मुलगा गोल्ड मेडलिस्ट. पण वडिलांचं म्हणणं की, आपल्या देशात राहून काम कर. व्यापारात वाढ व्हायला हवी. नवीन विचारांचे तरुण जर बाहेर जायला लागले तर फक्त एवढंच ऐकायला मिळेल की, देशाबाहेर किती प्रगती झाली आहे. मुलालाही एक मुलगा आणि एक मुलगी. बन्सीलाल दिवाणांच्या आईचं म्हणणं होतं की, कितीही मोठे झालात तरी- एकत्र कुटुंब, सुखी कुटुंब- हेच मूल्य जपा. बन्सीलालही याच मूल्याला धरून आपल्या मोठय़ा कुटुंबाबरोबर जगत असतो. अगदी सगळे सण एकत्र साजरे केले जातात. सगळ्या नातवांना आपापसात भेटावंच लागतं. दृष्ट लागेल असं जीवन, पण कुठे ढग आडवा आला आणि त्या ढगात केवढा खड्डा होता, हे त्या विमानमार्गी सुखी स्वप्नजहाजाला कळलंच नाही आणि धाडकन् हादरा बसला. ऑक्सिजन मास्क खाली आले, पण त्यात ऑक्सिजनच नव्हता, कारण कुणीच कसलीच तयारी केली नव्हती. किंवा एका प्रकारची मनोवृत्ती असते, ज्यात सदैव सगळं आलबेल आहे असं सांगायचं आणि मानायचंही! त्यामुळे गेल्या दोन डायरेक्टर्स ऑफ बोर्ड मीटिंगमध्ये बन्सी आणि त्याच्या भावांतले मतभेद बाहेर आले नाहीत बन्सीसाठी, पण भावांसाठी ते भेद मोठे झाले आणि त्यांनी तिघांनी मिळून आपला वाटा मागितला. बन्सी खचून गेल्यावर भावांच्या मूर्खपणामुळे झालेला तोटा बन्सीच्या कुटुंबाच्या वाटय़ाला आला. अचानक सगळं चुकलं. सुखाचा डोलारा कोसळला. व्यापारात तोटा झाला की व्यापारी तो पुन्हा भरून काढण्याची आशा ठेवतात आणि यशस्वीही होतात. पण पशाऐवजी विश्वासाचा पायाच नाहीसा झाला तर मन तळ नसलेल्या विहिरीसारखं होतं. बुडालेल्या माणसाला आपण किती खोल बुडालोय तेच कळत नाही. मन विहिरीतनं अवकाशात फेकलं जातं आणि आता मुक्त भ्रमण सुरू होतं. त्याला काहीजण वेडेपणाचे आजार आहेत असं म्हणतील. किंवा कोणी 'बिचारा' म्हणून दया दाखवतील तर कोणी 'इथे कुणी कुणाचा नाही, हे कलियुग आहे,' असं म्हणतील.
नाटकाचं नाव 'करोडो में एक.' नाटकाच्या पहिल्या प्रवेशात बन्सी आपल्या महागडय़ा, पण जुन्या वाटणाऱ्या शेरवानीत मोठमोठय़ांदा ओरडतोय. त्याला उगाचच संपूर्ण घराला रोशणाई करून पशाची नासधूस केलेली आवडत नाहीये. मग रंगमंचाच्या मध्यभागी झोपलेली म्हातारी आई त्याला समजावून सांगतीये की, एवढं रागावू नकोस. तू घेतलेले सगळे निर्णय मला मान्य आहेत. खरं तर बन्सीनं आईला न सांगताच कुरिअरचा बिझनेस विकून टाकलेला आहे. ऑर्किड फुलाचे फाम्र्स मात्र विकले नाहीत. आई आणि मुलाच्या या संवादाच्या मधे दारावरची बेल वाजते. बन्सी आईला सांगतो की, 'मला आता कोणालाही भेटायची इच्छा नाही.' आई 'हो' म्हणते. बन्सी आत जातो. आई वाकून बिछान्यावरून उठते. पण नंतर सरळ ताठ उभी राहते. डोक्यावरचा म्हातारीचा विग काढते. दरवाजा उघडते. बन्सीचा मुलगा ऋषिकेश आलाय आणि आई झालेली स्त्री ऋषिकेशचीच बायको शैलजा आहे. बन्सी आता आपल्या मनोविश्वात कधी अग्रवाल सन्सचा मालक बनतो, तर कधी कुणा यशस्वी व्यापार संकुलाचा. त्याला तसं वाटून द्यावं म्हणून सून शैलजा कधी त्यांची आई होते तर कधी अकाउंटंट तर कधी शेजारी.
दुसऱ्या प्रवेशात मुलगी लाजवंती घरी येते, पण बन्सीला ती आठवत नाही. बन्सी तिला ओळखत नाही. त्यामुळे शैलजाच्या म्हणण्यानुसार ती आज म्युझिक टीचर म्हणून आलेली आहे. बन्सी तिला गाणं म्हणायला सांगतो. लाजवंती बेसूर गाणं म्हणते. बन्सी रागावतो. लाजवंती सांगायचा प्रयत्न करते की ती संगीत शिक्षिका नसून त्यांची मुलगी आहे. त्यावर


text:
सदस्य:Varsha kumbhar/धूळपाटी१ - विकिपीडिया
सदस्य:Varsha kumbhar/धूळपाटी१
< सदस्य:Varsha kumbhar
?मडगांव
गुणक: 15°17′06″N 73°58′05″E / 15.285°N 73.968°E / 15.285; 73.968
- उंची १५.१ चौ. किमी
- १६.० मी
जिल्हा दक्षिण गोवा
तालुका/के सास्टी
लिंग गुणोत्तर ८७,६५० (2011)
- ५,८०४/किमी२
९७५ ♂/♀
मडगांव हे दक्षिण गोवा जिल्ह्यातल्या सास्टी तालुक्यातील १५.१ चौ. किमी. क्षेत्राचे शहर आहे.
३ स्वच्छता आणि पिण्याचे पाणी
५ सुविधा
६ उत्पादन
मडगांव हे दक्षिण गोवा जिल्ह्यातल्या सास्टी तालुक्यातील १५.१ चौ. किमी. क्षेत्राचे शहर असून २०११ च्या जनगणनेनुसार ह्या शहरात २१४०६ कुटुंबे व एकूण ८७६५० लोकसंख्या आहे. यामध्ये ४४३६७ पुरुष आणि ४३२८३ स्त्रिया आहेत. यामध्ये अनुसूचित जातीचे लोक १५८१ असून अनुसूचित जमातीचे ४८५७ लोक आहेत. ह्या शहराचा जनगणनेतील स्थल निर्देशांक ८०३२४९ [१] आहे.
लोकसंख्येनुसार शहराचा दर्जा II (लोकसंख्या_एकूण ५०,००० to ९९,९९९). शहराची नागरी स्थिती आहे 'नगरपालिका'.
१ लाखांपेक्षा जास्त लोकसंख्या असलेले सगळ्यात जवळचे बेळ्गाव हे शहर १९३ किमी अंतरावर आहे. ५ लाखांपेक्षा जास्त लोकसंख्या असलेले सगळ्यात जवळचे पुणे हे शहर ५११ किमी अंतरावर आहे. रेल्वे स्टेशन ० किमी अंतरावर मड्गांव इथे आहे.
पाऊस (मिमी.): ३१५०.५३
शहरामध्ये बंद गटारव्यवस्था आहे. छोट्या धरणातून पाणीपुरवठा होतो. शहराला शुद्धिकरण केलेल्या नळाच्या पाण्याचा पुरवठा होतो. पाणी पुरवठ्याची क्षमता 26550 किलो लिटर आहे.शहरात अग्निशमन सुविधा आहे.
या शहरात १४ शासकीय प्राथमिक शाळा, २९ खाजगी प्राथमिक शाळा, ३ शासकीय कनिष्ठ माध्यमिक शाळा, १६ खाजगी कनिष्ठ माध्यमिक शाळा, १ शासकीय माध्यमिक शाळा, १५ खाजगी माध्यमिक शाळा, १ शासकीय उच्च माध्यमिक, ४ खाजगी उच्च माध्यमिक शाळा, १ खाजगी पदवी महाविद्यालय (फक्त वाणिज्य), १ खाजगी पदवी महाविद्यालय (कला आणि शास्त्र) आहे. सर्वात जवळील खाजगी पदवी महाविद्यालय (कला आणि वाणिज्य) नावेली (४.८ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील खाजगी पदवी महाविद्यालय (कला. शास्त्र आणि वाणिज्य) नुवे (६.३ किमी), १ खाजगी पदवी महाविद्यालय - विधी आहे. सर्वात जवळील शासकीय पदवी महाविद्यालय - विद्यापीठ पणजी (३१ किमी), १ खाजगी पदवी महाविद्यालय - अन्य आहे. सर्वात जवळील शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालय बांबोळी (२९ किमी) येथे आहे. सर्वात जवळील खाजगी अभियांत्रिकी महाविद्यालय वेर्णा (१५ किमी), १ खाजगी व्यवस्थापन संस्था आहे. सर्वात जवळील खाजगी पॉलिटेक्निक वेर्णा (१५ किमी), १ शासकीय व्यावसायिक प्रशिक्षण शाळा, १ खाजगी व्यावसायिक प्रशिक्षण शाळा, २ खाजगी इतर शैक्षणिक सुविधा आहेत.
शहरात १ शासकीय अनाथाश्रम आहे. सर्वात जवळील नोकरी करणाऱ्या स्त्रियांचे सरकारी निवास (होस्टेल) पेना दे फ्रेंका(४० किमी), २ शासकीय वृद्धाश्रम, २ खाजगी वृद्धाश्रम, १ शासकीय क्रीडांगण आहे. शहरात १ खाजगी क्रीडांगण, ३ खाजगी चित्रपटगृह, १ खाजगी सभागृह,३ शासकीय सार्वजनिक ग्रंथालय आहेत. शहरात २ खाजगी सार्वजनिक ग्रंथालय आहेत.
मडगांव ह्या शहरात पुढील वस्तूंचे उत्पादन होते ( महत्वाच्या उतरत्या अनुक्रमाने): देशी दारू,मासे
"_URL_ पासून हुडकले
दक्षिण गोवा जिल्ह्यातील शहर
या पानातील शेवटचा बदल १ फेब्रुवारी २०१९ रोजी १३:१५ वाजता केला गेला.