text:
बोचऱ्या थंडीत 'वीकेंड'ची मज्जा | eSakal
Lonavala Pune News Weekend Enjoy
बोचऱ्या थंडीत 'वीकेंड'ची मज्जा
भाऊ म्हाळसकर
लोणावळा - लोणावळा- खंडाळा म्हटलं की थंड हवेचं ठिकाण, जगप्रसिद्ध चिक्कीचा आस्वाद, पावसाळी पर्यटनाचं केंद्र, रेल्वेने असो वा वाहनाने घाट चढताना आणि उतरताना दिसणारं सह्याद्रीचं निसर्ग सौंदर्य यामुळे पर्यटकांचा ओढा लोणावळा-खंडाळ्याकडे अधिक आहे. पुण्या-मुंबईसह लगतच्या परिसरातील पर्यटक बोचऱ्या थंडीतही 'विकेंड एन्जॉय' करण्यासाठी हमखास या भागाची निवड करतात. आता थंडी फारशी नसली, तरी वातावरणातील सुखद गारव्याची भुरळ अनेकांना पडू लागली आहे. मनमोहक वातावरणाला निसर्गाची साद लाभत असल्यामुळे पर्यटकांचा ओढा वाढत असून पुढील महिन्यात विकेंड होम्स, रिसॉर्टस आतापासून 'बुक' होऊ लागली आहेत.
भटकंतीची ठिकाणे
कार्ला लेणी, भाजे लेणी, एकवीरा देवी मंदिर, पवना धरण, पवन मावळ, खंडाळा, राजमाची, लोहगड, विसापूर, तुंग, तिकोना, कोराईगड ही भटकंतीसाठी पसंतीची ठिकाणे आहेत. यापैकी एखादे 'डेस्टिनेशन' निवडत हौशी ट्रेकर्स व भटकंती करणाऱ्यांची संख्या भरपूर आहे. त्या पाठोपाठ पर्यटकांचा नंबर लागतो. पावसाळ्यात भुशी धरण आकर्षण ठरते. सध्या शनिवार व रविवार काही प्रमाणात पर्यटकांची वर्दळ पहावयास मिळते.
पावसाळी पर्यटनाचे केंद्र
ब्रिटिशकाळात थंड हवेचे ठिकाण असा खंडाळा, लोणावळ्याचा लौकिक होता. आता पावसाळी पर्यटन केंद्र म्हणून ते नावारूपास येत आहे. केवळ पावसाळ्यात पर्यटकांची संख्या लाखोंच्या घरात असते. पावसाळ्यातील निसर्गसौंदर्य, उंच कड्यावर कोसळणारे धबधबे, दऱ्या-खोऱ्यातून वाहणारे झरे, ओढे असे सुंदर वातावरण पाहण्यासाठी देशभरातून गर्दी होत असते. लायन्स पॉइंट, सनसेट पॉइंट महत्त्वाची ठिकाणे आहेत.
कायमस्वरूपी पर्यटन केंद्र व्हावे
पर्यटकांची ओढ कायम राहावी, यासाठी महाबळेश्‍वर, माथेरान यांसारखे विविध पॉइंट निर्माण करण्याची गरज आहे. लोणावळा, खंडाळा ही सर्वकालीन पर्यटनाचे केंद्र बनावे, यासाठी उपाय योजना करण्याची गरज आहे. पर्यटकांना सोयीसुविधा मिळाव्यात, त्रास कमी व्हावा, वाहतूक कोंडीतून सुटका व्हावी, यासाठी प्रयत्न करण्याची गरज आहे.
दिवाळीनंतर हंगाम ओसरतो - जोशी
दिवाळी सुटीनंतर लोणावळा- खंडाळ्यातील पर्यटकांचा हंगाम ओसरतो. मात्र डिसेंबरमध्ये वीकेंड होम्स व हॉटेल्समधील बुकिंग जवळपास फुल्ल असते, असे हॉटेल व्यावसायिक अतुल जोशी यांनी सांगितले. 'थर्टीफर्स्ट'साठी लोणावळ्यात मोठी गर्दी होत असल्याने जय्यत तयारी सुरू असल्याचेही त्यांनी सांगितले.
सुविधांसाठी प्रयत्नशील - जाधव
लोणावळा-खंडाळ्यातील अर्थकारण प्रामुख्याने पर्यटनावर अवलंबून आहेत. लोणावळ्यात पर्यटक यावेत, त्यांना सोयीसुविधा मिळाव्यात, यासाठी प्रयत्नशील आहोत, असे नगराध्यक्षा सुरेखा जाधव यांनी सांगितले. पर्यटकांसाठी विविध स्पॉट विकसित करण्यात येत असल्याचेही त्यांनी नमूद केले.
Web Title: lonavala pune news weekend enjoy
अबब ! सातारा जिल्ह्यात साडेसात टन प्लॅस्टिक संकलन
सातारा : "प्लॅस्टिक मुक्‍त महाराष्ट्र'च्या घोषणा अनेकदा झाल्या. मात्र, प्लॅस्टिक असूनही हटेना झाले आहे. नागरिक, विद्यार्थ्यांमध्ये प्लॅस्टिक...
रत्नागिरी - तालुक्‍यातील वाटद येथील जमीन पर्यावरणपूरक किंवा रासायनिक प्रकल्प नव्हे, तर एमआयडीसीलाही द्यायची नाही असा निर्णय घेत वाटद-खंडाळा येथील...
साहेबांच्या प्रेमापाेटी सातारा जिल्ह्यातील बाजारपेठा बंद
सातारा ः राज्य सहकारी बॅंकेतील कथित आर्थिक अनियमिततेप्रकरणी राष्ट्रवादी कॉंग्रेसचे अध्यक्ष शरद पवार यांच्यावर सक्तवसूली संचालनालयाने (ईडी) गुन्हा...
अडीच हजार हेक्‍टरवर लष्करी अळी ; जिल्ह्यात चाराटंचाई भासणार
काशीळ ः राज्याच्या अनेक भागांत अमेरिकन लष्करी अळीचा प्रादुर्भाव आढळून येत असून, जिल्ह्यातील महाबळेश्वर तालुक्‍याचा अपवाद वगळता इतर सर्व भागांत...


text:
agriculture news in marathi, bt cotton compainies worries for compensation | Agrowon
यंदा प्रादुर्भाव झाल्यास पुन्हा कंपन्याच भरपाई देणार का?
नागपूर : गेल्या खरिपात बीटी कापसावर बोंड अळीचा प्रादुर्भाव झाला. येत्या हंगामातदेखील तो कमी-अधिक प्रमाणात होणार असल्याचे संकेत आहेत. त्यामुळे या वर्षी पुन्हा बियाणे कंपन्यांकडून सरकार भरपाई घेणार का, असा प्रश्‍न बियाणे कंपन्यांच्या माध्यमातून उपस्थित केला जात आहे. भरपाई प्रकरणात मॉन्सॅन्टोला मोकळीक देण्याचा प्रकारही संशयास्पद असल्याचेही सीड असोसिएशनच्या सूत्रांकडून सांगण्यात येत आहे.
राज्यात या वर्षी कपाशीवर बोंड अळीचा प्रादुर्भाव झाला, याची जबाबदारी घेत बियाणे कंपन्यांनी हेक्‍टरी १६ हजार रुपयांची मदत करावी, असे राज्य सरकारने सांगितले आहे. कंपन्यांनी मात्र सरकारच्या या भरपाई धोरणाला आक्षेप घेतला. भरपाई प्रकरणात सरकारने केवळ बियाणे डीलर आणि कंपन्यांनानाच दोष नसताना आरोपींच्या पिंजऱ्यात उभे केले आहे.
बियाणे उगवणशक्‍ती आणि त्याला बोंडधारणा योग्य आहेत; मग बियाणे कंपन्या दोषी कशा? बोंड अळी येण्यामागे तंत्रज्ञानाचे अपयश सरकारने दुर्लक्षित केले. या वर्षी पुन्हा बोंड अळीचा प्रादुर्भाव झाला, तर मग पुन्हा बियाणे कंपन्याच भरपाई देणार का, असा मुद्दा सीड असोसिएशनकडून मांडण्यात आला आहे. त्यामुळे बीजी-२ तंत्रज्ञानावरील मॉन्सॅन्टोकडून आकारले जाणारे शुल्क रद्द करावे, अशी मागणी आहे.

dataset: uonlp/CulturaX

config: mr


text:
आहे, प्रेमच आई- वडाल आहेत. पण तरीही ती संसारात आनंदी नाही. कारण तिचा मोठा मुलगा आनंद तिच्या पहिल्या पतीकडे आहे. त्याला भेटण्यासाठी ती सतत तडफडते.
एका लग्नात सुधाची व दीर पमा यांची भेट होते आणि तिच्या अंत: करणातील मुलाच्या भेटीची ओढ वाढते. पमाच्या मदतीने ती मुलाची भेट घेते. भाऊरावांशी तिने केलेल्या चर्चेतून तिची मुलाला भेटण्याची ओढ लक्षात येते. मुलाच्या भेटीसाठी मरणासन्न अवस्थेला पोहोचलेल्या सुधाची त्यांना दया येते. भाऊरावांपुढे तिने व्यक्त केलेली अंतिम इच्छा व्याकूल करणारी आहे. "अशीच तडफडत मी हा जन्म काढून घेऊन. आजच मरणार अस नाही म्हणत. जेंडा भोग पूर्ण होईल तेव्हास ते येईल. पण मी मेल्यानंतर त्याला पाठवाल माझ्याकडे? त्याच्या हातून मला अग्नी तरी मिळू द्या. म्हणजे निदान पुढल्या जन्मी शांतता मिळेल माझ्या आत्माला देता एखाद वचन. " ५ सुधाच्या या शब्दानी भाऊरावांचे हदय हेलावते. आपल्या घरी येण्याचा तिचा उदेश केवळ पुज्यप्रेम आहे हे त्याच्या लक्षात येते. म्हणूनच ते आनंदाची व तिची भेट घडवतात. या कांदबरीमध्ये मुलगा व आई यांचे भावविषय किती अनूद असते ते व्यक्त झाले आहे. या कांदबरीतील सुधा मात्र फारच नेम्हल्लत वाटते. पारंपरिक आईचे चित्र लेखिकेने सुधाच्या व्यक्तिरेखेतून व्यक्त केले आहे.
रोहिणी कुलकर्णींच्या 'फलश्रुती' या कांदबरीमध्ये आमणणा व बाप्या यांचे जीवन रेखाटले आहे. या कांदबरीमध्ये आमणणा म्हणजे संस्कृत, कष्टाच्यू स्त्रीचे प्रतिनिधीक रूप आहे. आमणणा विवाह बाप्या या सरकारी नाकरीतील व्यक्तीशी झाला. ते स्वभावाने अत्यंत कडक, हेकट व त-हेकट होते. त्यांच्याशी सांभाळून घेत आमणणांचे जीवन गेले. नव-नायाचा अशा त-हेवाईक स्वभावाशी तांड देऊनही आमणणा अत्यंत प्रेमल स्वभावाच्या राहिल्या. सर्वांच्या मनाप्रमाणे करण हा त्यांचा स्वभावधर्म. त्यामुळे त्यांनी मुलांचे लाड केले. मुले नीट मार्गां लागावेल म्हणून उपस-नापास, पूजा-अर्चा यामध्ये त्या रमतात. मुलांच्या सुखाने सुखावणाया, दुःखाने दुखावणाया आमणणा अत्यंत संवेदनशील मनाच्या आहेत. सून सुरंदालाही त्या स्वतःच्या मुलीप्रमाणे सांभाळतात.
आयुष्यभर सर्वांच्यासाठी खसा खाणाया आमणणा यांना म्हातारपणी एकटेपणाने दुःख सोसावे लागले. तीन मुले- तीन मुली असा मोठा परिवार पण शानी वगळता संव मुली सासरी व मुलांने स्वतंत्र बिन-हाडे करून किंवा नोकरीच्या गावी गेल्यामुळे आमणणा व बाप्यांना म्हातारपणात एकटेपणाला तांड घावे लागले. अपार प्रेमाने मुले वाढविली पण म्हातारपणी कोणीच नाही म्हणून त्या दुःख करताल. आमणणांच्या दुःखात शानीच्या अविवाहित राहण्यामुळे भर पडते. सदाची पत्नी देवकीच्या आत्महत्येमुळेही आमणणांचे जीवन दुःखमय झाले. आयुष्यभर स्वतःच्या मुलांचा सांभाळ केला आणि म्हातारपणी आईविना पोरक्या इगालेल्या सदाच्या मुलीचा सांभाळ करण्याची जबाबदारी त्यांच्यावर आली.
कोणताही मनुष्य दुःखात सुख शोधण्याचा प्रयत्न करतो. तसाच सुख शोधण्याचा प्रयत्न आमणणा करतात. म्हातारपणातील एकटेपणात सदाची लहान मुलगी पितृ त्यांना विरंगूळा वाटतो. आमणणांच्या दृष्टीने पितृ म्हणजे आयुष्याची फलश्रुती आहे.
या कांदबरीतील आमणणा म्हणजे संस्कृत व कष्टाच्यू व्यक्ती आहे. त्यांचे स्वतःचे स्वतंत्र व्यक्तिमत्त्व कुठे दिसत नाही. त्या आदर्श आई होऊ शकल्या नाहीत. कारण त्यांचे कोणत्याच मुलांवर नियंत्रण नाही. केवळ नवरा व मुलांसाठी अहोरात राबणारी स्त्री म्हणजे आमणणा आहेत.
रोहिणी कुलकर्णींच्या 'पिपलफेरे' या कांदबरीमध्ये संध्या, बायजी, सुशिला अशा प्रमुख स्त्रीव्यक्तिरेखा आहेत. यापेकी संध्या प्राध्यापिक आहे. सुमंतशी तिचा प्रेमविवाह झाला आहे. संध्या हुशार आणि सर्वांना सामावून घेणारी, सवांगी प्रेमाने राहणारी स्त्री आहे. ती स्वतंत्र विचारांची असली तरी लग्नानंतर सासरच्या लोकांशी जम्बून घेणारी, तडजोड करणारी आहे. लग्नापूर्वाच्या स्वतःच्या सक्यी, खागोलिणे लग्नानंतर बदलून येते. आपल्या कुटुंबावर प्रेम करणारी संध्या कुटुंबासाठी भरपूर कष्ट करते. संध्याच्या चूलत सासू बायजी तिच्या स्वभावाचे नव-नायकडे कोतुक करताना म्हणतात, "चुणचुणोत आहे.
पोंगयी. सगळ्या धरात भिगरोसारखी फिर

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


text:
हेन्री वॉरेन बीटी (३० मार्च, १९३७:रिचमंड, व्हर्जिनिया, अमेरिका - ) हा अमेरिकन चित्रपट अभिनेता, दिग्दर्शक आणि निर्माता आहे. याला एकूण १५ ऑस्कर नामांकने मिळाली आहेत. रेड्स या चित्रपटाच्या दिग्दर्शनासाठी त्याला हा पुरस्कार देण्यात आला.
ऑस्कर पुरस्कार विजेते दिग्दर्शक
इंग्लिश चित्रपट अभिनेते
इ.स. १९३७ मधील जन्म
पुरुष चरित्रलेख

dataset: wikimedia/wikipedia


कोरोना व्हायरस : ...तर दिसताक्षणी गोळ्या घालण्याचे आदेश #5मोठ्याबातम्या
आजची विविध वर्तमानपत्रं आणि वेबसाईट्सवरील बातम्यांपैकी या आहेत आजच्या पाच मोठ्या बातम्या.
1. ...तर दिसताक्षणी गोळ्या घालण्याचे आदेश
पंतप्रधान नरेंद्र मोदींनी देशभरात 21 दिवस लॉकडाऊनची घोषणा केल्यानंतर या घोषणेच्या अंमलबजावणीसाठी तेलंगणा सरकारनं कठोर पावलं उचलायला सुरूवात केली आहे. नागरिकांनी कर्फ्यूचे पालन केले नाही तर दिसताक्षणी गोळ्या घालण्याचे आदेश देण्यात येतील, असा इशारा मुख्यमंत्री चंद्रशेखर राव यांनी दिला आहे. हिंदुस्तान टाइम्सनं ही बातमी दिली आहे.
तेलंगणा सरकारने संध्याकाळी 7 ते सकाळी 6 वाजेपर्यंतही 'नाईट कर्फ्यू' लागू केला आहे. पोलीस प्रत्येक नागरिकाला थांबवू शकत नाहीत. जर नागरिकांनी आदेश पाळले नाही तर लष्कराला पाचारण करण्यात येईल आणि दिसताक्षणी गोळ्या घालण्याचे आदेश देण्यात येतील, असा इशारा राव यांनी दिला आहे. "कृपया घरीच रहा, नाहीतर सर्वांना याचे परिणाम भोगावे लागतील. परदेशातून जे नागरिक आले असतील आणि विलगीकरणाचे नियम पाळत नसतील त्यांच्यावर कारवाई करण्यात येईल," असंही त्यांनी म्हटलं.
2. लॉकडाऊनमध्ये गरीबांना अडचणीत सोडू नका- काँग्रेसची मागणी
कोरोनाच्या पार्श्वभूमीवर पंतप्रधानांनी 21 दिवसांचा लॉकडाऊन जाहीर केला आहे. पण या 21 दिवसांमध्ये देशातील गोरगरीब जनतेच्या उदर्निर्वाहाचं काय?
- वाचा - कोरोना व्हायरसची शरीरातील प्राथमिक लक्षणं कशी ओळखाल?
- वाचा -कोरोना व्हायरसची लक्षणं कोणती आणि त्याच्यापासून कसं संरक्षण करता येतं?
- वाचा - कोरोना व्हायरसची लक्षणं दिसायला किती दिवस लागतात?
- वाचा - कोरोना व्हायरसबद्दलच्या तुमच्या मनातील 11 प्रश्नांची उत्तरं जाणून घ्या
- वाचा -मास्कची विल्हेवाट कशी लावायची? नवं संकट टाळण्यासाठी 'हे' नक्की करा
- वाचा - क्वारंटाईन, आयसोलेशन किंवा विलगीकरण म्हणजे नेमकं काय?
- वाचा - 'गो कोरोना': या लोकांनी केली कोरोना व्हायरसवर मात
असा प्रश्न काँग्रेसने विचारला आहे. ईटीव्ही भारतनं ही बातमी दिली आहे. "गरीबांना अडचणीत सोडू नका. 21 दिवस त्यांच्या खाण्यापिण्याची व्यवस्था करा, अशी आमची तुम्हाला हात जोडून विनंती आहे," असे काँग्रेस प्रवक्ते रणदीप सुरजेवाला यांनी म्हटलं आहे.
हातावर पोट असलेल्या लोकांच्या रोजीरोटीची व्यवस्था करा, अशी मागणी सुरजेवाला यांनी केली आहे.
3. लोकल बंदमुळे रेल्वेला सहन करावा लागणार 220 कोटींचा तोटा
कोरोनाचा प्रादूर्भाव रोखण्यासाठी मुंबईमधील लोकलसेवा बंद करण्यात आली आहे. त्यामुळे रेल्वेला मुंबईतून मिळणाऱ्या तब्बल 220 कोटींच्या महसुलाचा तोटा सहन करावा लागणार आहे. महाराष्ट्र टाइम्सनं ही बातमी दिली आहे.
रेल्वेतील गर्दीमुळे कोरोनाचा संसर्ग मोठ्या प्रमाणात होण्याची भीती व्यक्त केली जात असल्यामुळे 23 ते 31 मार्च या कालावधीत प्रवासी वाहतूक करणाऱ्या रेल्वेगाड्याही बंद करण्यात आल्या आहेत. मध्य रेल्वेवर दिवसाला सरासरी 14 कोटींचे उत्पन्न मिळते.
यात लोकलमधून सुमारे 2.45 कोटी, मेल-एक्स्प्रेसमधून 6.45 कोटी आणि माल गाड्यामधून मिळणाऱ्या 5.11 कोटी रुपयांचा समावेश आहे. पश्चिम रेल्वेवर दररोज साधारणपणे 8 कोटींची कमाई होते. यात लोकलसेवेतून मिळणाऱ्या सरासरी 2 ते 2.15 कोटी रुपयांचा समावेश आहे.
4. महाराष्ट्रात 15 जण कोरोना व्हायरसमुक्त
महाराष्ट्रात आतापर्यंत कोरोनाचे १०७ रुग्ण आढळले आहेत. त्यापैकी 15 जण हे कोरोनामुक्त झाल्याचं तपासणीतून स्पष्ट झालं आहे. त्यांना लवकरच घरी पाठवण्यात येणार असल्याची माहिती आरोग्यमंत्री राजेश टोपे यांनी जाहीर केलं आहे. लोकसत्तानं ही बातमी दिली आहे.
टोपे यांनी मंगळवारी 'फेसबुक लाईव्ह'द्वारे जनतेशी संवाद साधला. राज्यातील कोरोनाग्रस्तांची स्थिती त्याचबरोबर करण्यात येणाऱ्या उपाययोजनांचीही त्यांनी माहिती दिली.
गुढीपाडव्याच्या सणानिमित्त जनतेला शुभेच्छा देतानाच नववर्षांची सुरूवात करोनावर मात करण्याच्या दृढ निश्चयाने करा, या विषाणूवर विजय मिळविण्याचा संकल्प करा, असे आवाहन टोपे यांनी केले.
दरम्यान, कोरोनाच्या पार्श्वभूमीवर अनेक खोटे मेसेजही सोशल मीडियावर फिरत आहेत. अत्यावश्यक वस्तूंच्या खरेदीसाठी म


मटार पनीर
तयारी साठी वेळ 0.1 min
बनवण्यासाठी वेळ 25 min
किती जणांसाठी 5 people
Mutter Paneer बद्दल
Ingredients to make Mutter Paneer in marathi
- 250 ग्राम पनीर
- 2 वाट्या हिरवे मटार
- 2 मोठे उभे चिरलेले कांदे
- 2 उभे चिरलेले टोमॅटो
- 5/6 लसूण पाकळ्या 1 इंच आले 1 उभी चिरलेली हिरवी मिरची
- 8/10 काजू चे टुकडे
- 1 टेबलस्पून काश्मिरी मिरची पावडर
- 1 टीस्पून हळद
- 1 टेबलस्पून धने जिरे पूड
- 1 टीस्पून गरम मसाला पावडर
- 1 टेबलस्पून किचन किंग मसाला
- 1 टेबलस्पून दही
- चवीनुसार मीठ
- तेल आवश्यकतेनुसार
How to make Mutter Paneer in marathi
- एका कढईत तेल गरम करावे. त्यात काजू घालून थोडे फ्राय करून घ्या त्यात कांदे चांगले परतून घ्या. नंतर त्यात आले लसूण, हिरवी मिरची व टोमॅटो घालून व्यवस्थित टोमॅटो शिजे पर्यंत परतावे.गॅस बंद करून मिश्रण थंड करण्यास बाजूला ठेवावे.
- पनीरचे तुकडे थोड्या तेलात, नॉनस्टीक पॅनमध्ये शालो फ्राय करून घ्यावेत.
- वरील मिश्रण पाणी न घालता मिक्सरमध्ये बारीक वाटून घ्यावे.
- पुन्हा कढईत तेल गरम करून त्यात जिरे घालावे. जिरे तडतडले की वाटलेली पेस्ट घालून चांगले परतून घ्यावे. त्यात लाल तिखट, धने जिरे पूड घालून वाटणाला तेल सुटेपर्यंत सारखे परतून घ्यावे.
- आता त्यात हिरवे मटार घालून चांगले परतून घ्यावे. लागेल तसे पाणी घालून हवे तितके पातळ करावे व झाकण ठेवून दहा मिनिटे मंद आचेवर शिजवून घ्यावे.
- नंतर त्यात पनीर व दही, चवीनुसार मीठ व गरम मसाला पावडर व किचन किंग मसाला घालून झाकण ठेवून एक वाफ काढावी व गॅस बंद करून कोथिंबीर घालावी.


text:
1985
ठळक घटना आणि घडामोडी
 सोळावे शतक
 १५२० - ऑट्टोमन सम्राट सलीम पहिल्याच्या मृत्युपश्चात सुलेमान पहिला सम्राटपदी.
 एकविसावे शतक
 २०१३ - पाकिस्तानच्या पेशावर शहरात मुस्लिम दहशतवाद्यांनी चर्चच्या बाहेर हल्ला करून ७५ लोकांना ठार केले आणि १३० लोकांना जखमी केले.
जन्म
 १७९१ - मायकेल फॅरेडे, इंग्लिश भौतिकशास्त्रज्ञ.
 १८२९ - टु डुक, व्हियेतनामचा राजा.
 १८७६ - आंद्रे तार्द्यू, फ्रांसचा पंतप्रधान.
 १८७८ - योशिदा शिगेरू, जपानचा पंतप्रधान.
 १८८२ - विल्हेम कायटेल, जर्मन फील्डमार्शल.
 १८८५ - बेन चीफली, ऑस्ट्रेलियाचा पंतप्रधान.
 १८८७ - कर्मवीर भाऊराव पाटील, रयत शिक्षणसंस्थेचे संस्थापक.
 १९१५ - अनंत माने, चित्रपट दिग्दर्शक.
 १९२२ - चेन निंग यांग, नोबेल पारितोषिक विजेता चिनी भौतिकशास्त्रज्ञ.
 १९२३ - रामकृष्ण बजाज, ज्येष्ठ स्वातंत्र्यसैनिक व उद्योगपती.
 १९७८ - एड जॉइस, इंग्लिश क्रिकेट खेळाडू.
मृत्यू
 १५२० - सलीम पहिला, ऑट्टोमन सम्राट.
 १५३९ - गुरू नानक.
 १५५४ - फ्रांसिस्को वास्केझ दि कोरोनादो, स्पॅनिश काँकिस्तादोर.
 १७७४ - पोप क्लेमेंट चौदावा.
 १८२८ - शक (झुलु सम्राट).
 १९५२ - कार्लो युहो स्टालबर्ग, नॉर्वेचा पहिला राष्ट्राध्यक्ष.
 १९५६ - फ्रेडरिक सॉडी, नोबेल पारितोषिक विजेता इंग्लिश रसायनशास्त्रज्ञ.
 १९६९ - ऍडोल्फो लोपे मटियोस, मेक्सिकोचा राष्ट्राध्यक्ष.
 १९९१ - दुर्गा खोटे, मराठी अभिनेत्री.
 १९९४ - जी. एन. जोशी, जुन्या पिढीतील भावगीत गायक.
 २००७ - बोडिन्हो, ब्राझिलचा फुटबॉल खेळाडू.
 २००७ - मार्सेल मार्सू, फ्रांसचा मूकाभिनेता.
 इ.स. २०११ - मन्सूर अली खान पटौदी, भारतीय पुरुष क्रिकेट संघाचा माजी कर्णधार, पटौदी संस्थानाचा नववा व अखेरचा नवाब.
प्रतिवार्षिक पालन
 स्वातंत्र्य दिन - बल्गेरिया (ऑट्टोमन साम्राज्यापासून, १९०८), माली (फ्रांसपासून, १९६०)
बाह्य दुवे
सप्टेंबर २० - सप्टेंबर २१ - सप्टेंबर २२ - सप्टेंबर २३ - सप्टेंबर २४ - सप्टेंबर महिना
दिवस
ग्रेगरी दिनदर्शिका
आंतरराष्ट्रीय दिनदर्शिका


ंद मिळतो असे म्हटले असले, तरी या घटकांनाच त्यांनी काव्यानंदात महत्त्वाचे स्थान दिलेले नाही. काव्यानंदाची जी अनेक कारणे त्यांनी दिलेली आहेत, त्यांतील बहुतांश कारणे ही नैतिक व ज्ञानात्मक स्वरूपाची आहेत. शोकात्मिकेपासून होणाच्या आनंदाची चर्चा करतानाही त्यांनी नैतिक व ज्ञानात्मक घटकांना अधिक महत्त्व दिल्याचे आपण पाहिले आहे. त्यामुळेच 'अलौकिक' असा शब्दप्रयोग जरी त्यांनी काव्यानंदाच्या संदर्भात योजलेला असला तरी एकूण वाङ्मयानुभव हा लौकिक अनुभवांपेक्षा वेगळ्या कोटीतील असतो, असे त्यांना अभिप्रेत होते, असे दिसत नाही, तर हा अनुभव इतर अनुभवांपेक्षा अधिक वरच्या पातळीवरील आहे, एवढेच त्यांना अभिप्रेत असावे, असे दिसते. वामन मल्हार भारतीय साहित्यशास्त्रातील संकल्पना काटेकोर अर्थाने वापरत नाहीत, हे आपण पाहिले आहे. अलौकिक' ही संज्ञाही त्यांनी अशीच सैलपणे वापरली आहे, असे म्हणावे लागते.
वामन मल्हारांनी त्यांच्या वाड्मयविषयक विवेचनात सामान्यतः अनेकसूत्रवादी भूमिका स्वीकारलेली असली, आणि काव्यानंदाच्या संदर्भातही त्यांनी कारणे सांगितलेली, सुचविलेली असली तरी त्यांनी काव्यामुळे आनंद होतो, अशीच भूमिका घेतल्याचे दिसून येते. ही त्यांची भूमिका जरी अलौकिकतावादी नसली, तरीही ही भूमिका केवळ आनंदावरच र देत असल्यामुळे वाङ्मयानुभवाच्या व्यामिश्रतेचे पूर्ण स्पष्टीकरण देणारी आहे, असे म्हप ना येत नाही. वाड्मयानुभव हा आनंदाबरोबरीनेच दु:खाचा, अस्वस्थतेचा, उद्विग्नतेचा अरा असू शकतो, हे या भूमिकेत नाकारले जाते. वस्तुत: भारतीय साहित्यशास्त्रीय परंप त सुखदुःखवादी परंपरा अस्तित्वात असताना, अनेक कारणांचा विचार करणार्या वा न मल्हारांनी केवळ केवलानंदवादी परंपरेतील मताचा काही प्रमाणात का होईना स्वीकार करावा याचे आश्चर्य वाटते.
वामन मल्हारांनी वाङ्मयानुभवाच्या संदर्भात आनंदाला महत्त्व दिले असले, त ते केवलानंदवादी ठरत नाहीत, हे आपण पाहिले. अर्थात, त्यांच्या कलात्मक आनंदाच्य कल्पनेचे एक अंग स्वायत्ततावादाला काही प्रमाणात पूरक आहे, हे निश्चित. मर्ढेकरांच्या 'वाङ्मयीन महात्मते'ला लिहिलेल्या प्रस्तावनेत त्यांनी रसिकाची कलात्मक भावना कलाकृती पाहण्यातच रममाण होते, कलाकृतीचा आस्वाद हेच तिचे आद्यन्ती फळ असते, असे म्हटले आहे. त्यांच्या मते कलात्मक आनंद हा लौकिक वा व्यावहारिक आनंदापेक्षा भिन्न असतो. कारण लौकिक वा व्यावहारिक आनंद बहुधा केवळ इंद्रियतृप्ती करणारा असतो, किंवा तो साधन-स्वरूप, सोपाधिक असतो. कलात्मक आनंद हा अलौकिक, ब्रह्मास्वादसहोदर असतो. तो अनन्यसापेक्ष, स्वत:सिद्ध, निरुपाधिक असतो. परंतु बामन मल्हार असेही दाखवितात की काही लौकिक आनंद हे कलात्मक आनंदाच्या जवळ जाणारे आहेत. आणि शुद्ध ज्ञानाचा आनंद हाही अनन्यसापेक्ष, स्वत:सिद्ध असतो. याच प्रस्तावनेत त्यांनी असेही म्हटले आहे की कलात्मक आनंद निराकांक्ष, निरपेक्ष (disinterested) असतो, परंतु येथे त्यांना अभिप्रेत असलेला 'निरपेक्ष' या शब्दाचा अर्थ कांटच्या 'disinterersted' – 'अस्तित्वनिरपेक्षता' या अर्थासारखा नाही.२६ हा आनंद निरपेक्ष असतो असे म्हणताना त्यांना प्रामुख्याने तो द्रव्य, कीर्ती, बोध इत्यादी उपाधींवर अवलंबून नसतो, असे म्हणावयाचे आहे. सारांश, कलात्मक आनंदाची वामन मल्हारांची कल्पना ही आधी म्हटल्याप्रमाणे मूलत: उच्च प्रतीचा आनंद अशीच आहे, हे स्पष्ट व्हावे.
वामन मल्हारांच्या कलात्मक आनंदाच्या कल्पनेला असणार्या आणखीही काही अंगांची चर्चा करता येईल. त्यांच्या मते रसास्वाद हाच कलेचा हेतू व हेच फळ मानले, तरी हा रस किंवा आनंद 'शुद्ध', 'औचित्ययुक्त' असला पाहिजे. तरच वाचकाला 'परिपूर्ण व ध्येयात्मक' आनंद मिळू शकेल. कलेतील आनंद शुद्ध, सात्त्विक असावा यावर ते भर देतात. त्यांचे म्हणणे असे आहे की, कलेत सत्य किंवा नीती यापेक्षा आनंदाला अधिक महत्त्व असले, तरी हा आनंद देताना कलेने तत्त्वत: सत्याचा अपलाप वा असद्धोध करू नये. बाह्यतः असत्य व बाह्यत: अनैतिक अशा गोष्टी कलेत चालू शकतील. परंतु तत्त्वतः असत्य व तत्त्वतः अनैतिक बोध रसिकाला केव्हाही रुचू शकणार नाही. कारण असे केले तर सात्विक आनंद मिळणे शक्य नाही. वामन मल्हार जेव्हा कलेपासून वा वाड्मयापासून मिळणाच्या आनंदाला उद्देशून 'शुद्ध', 'औचित्ययुक्त', 'परिपूर्ण व ध्येयात्मक' अशी विशेषणे लावतात, तेव्हा त्यांना अभिप्रेत असलेला आनंद हा नैतिकतेशी संबद्ध आहे, हे स्पष्ट होते; तसेच जेव्हा ते असे म्हणतात की वाड्मयकृतीमुळे आपल्या अनुभव


वारसाहक्क
समीर आपल्या भावंडाना अभ्यासात मदत करायचा, पण मुळातच मंद असलेल्या सोहनची शिक्षणातील प्रगती यथातथाच होती. अभ्यासापेक्षा त्याचे सर्व लक्ष किचनकडेच असायचे. तो जणु काही दुसरा बकासुरच होता. बोबडा असल्यामुळे वर्गात सर्व मुलेच नाही तर शिक्षकही त्याची चेष्टा करायचे, खिल्ली उडवायचे. सततच्या चिडवण्यामुळे सोहन इतरांना टाळत असे. त्यांच्या मनात इतरांबद्दल चीड आणि द्वेष वाढत चालला होता. तो सतत तणावात असे त्यातुनच त्याला अती खाण्याची सवय लागली. खाल्ल्यावर त्याला शांतता लाभायची. त्यांच्या मनावरचा ताण कमी व्हायचा. परिणामी तो जास्तीत जास्त वेळ खाण्यातच घालवू लागला. वाढत्या वयामुळे आपल्या मुलाची भुक पण वाढत असेल असा विचार करून सरोजिनी बाई त्याला इतर दोघांपेक्षा जास्त खायला देत असत. सोहनचा आहार वाढवायला नकळत त्यांची आंधळी ममता देखील हातभार लावत होती. समीरच्या प्रयत्नांमुळे सोहन काठावर का होईना पण दहावी पास झाला आणि त्याने शिक्षणाला रामराम ठोकला तो कायमचा. सरला कॉलेजला गेली पण मुळात चंचल असल्यामुळे तिचेही लक्ष अभ्यासात कमी आणि नटणे, मुरडणे, फॅशन व मुलांमध्ये जास्त होते. फार काही मार्क्स मिळायचे नाहीत पण नापास होत नव्हती एवढेच. समीरही काही स्कॉलर नव्हता पण नेहेमी ६० टक्क्यांच्या आसपास असायचा. आपल्या मुलांची शिक्षणातील अधोगती, हेडमास्तर असलेल्या सरोजिनी बाईंसाठी नेहेमीच लाजीरवाणी गोष्ट ठरायची.
समीर कॉलेजच्या शेवटच्या वर्षाला असताना, त्याला बँकेत क्लार्कची नोकरी लागली. सकाळचे कॉलेज असल्यामुळे शेवटच्या तासाला न बसण्याची परवानगी घेऊन समीर बँकेत काम करू लागला. त्यावेळी कांबळे कुटुंब चाळीतील दहा बाय दहाच्या दोन रूम असलेल्या घरामध्ये राहत होते. आत एक मोरी आणि कॉमन शौचालय, एवढेच काय ते घर, पण त्यातही ते आनंदी होते. बँक बंद झाल्यावर समीर RD कलेक्शनसाठी बाजारपेठेतील व्यापाऱ्यांकडे जात असे. रोजच्या कमाईतुन काही रक्कम ते बाजुला टाकत असत. त्यांना बँकेत जायला वेळ नसल्यामुळे, समीर बँकेतर्फे ते पैसे गोळा करून त्यांना रिसीट देत असे आणि दुसऱ्या दिवशी ती रक्कम ज्याच्या त्याच्या खात्यामध्ये टाकत असे. त्या बदल्यात बँक त्याला कमिशन देत असे. तेवढीच समीरची वरकमाई होत असे. आपले स्वतःचे घर बांधण्याचे स्वप्न समीरने उराशी बाळगले होते. त्याच्या आईवडीलांनी आत्तापर्यंतचे सर्व आयुष्य भाड्याच्या खोलीत काढले होते त्यामुळे त्यांचे उर्वरित आयुष्य तरी आपल्या हक्काच्या घरात जावे अशी त्याची प्रामाणिक इच्छा होती आणि त्यासाठीच तो दिवसरात्र एक करत होता.


text:
ं विचारलं ः ""तुम्ही आता सुप्रसिद्ध झालेला आहात. ही प्रसिद्धी तुम्ही कशी पेलता? आय मीन...हाऊ डू यू डील विथ इट?''
""मध्यंतरी केंब्रिजमध्ये एक टूरिस्ट आला होता. त्यानं मला गाठून विचारलं, "तुम्ही खरंच डॉ. स्टीव्हन हॉकिंग आहात का?' मी म्हणालो ः "नाही, तो मी नाही. खरा हॉकिंग दिसायला बराच बरा होता...' '' हॉकिंग यांनी उत्तर दिलं. आख्खा हॉल हास्यानं दणाणून गेला.
तब्बल 20 वर्षांच्या काळानंतर हॉकिंग यांनी जेनला घटस्फोट देऊन एलेनबरोबरच राहायचा निर्णय घेतला. जेननंही जोनाथनशी लग्न केलं. दोघांचे संबंध मात्र शेवटपर्यंत मैत्रीचे राहिले. इतके की इंग्लंडच्या राणीनं हॉकिंग यांना पॅलेसवर सन्मानपूर्वक बोलावलं, तेव्हा ते सहकुटुंब जेनबरोबरच गेले. तिथल्या बगिच्यात आपल्या मुलांना खेळताना पाहून ते जेनला म्हणाले ः ""बघ, आपण काय निर्माण केलंय ते..!''
जेन हॉकिंग यांनी नंतर आपल्या आठवणी लिहिल्या. त्या पुस्तकाचं नाव होतं ः "म्युझिक टू मूव्ह द स्टार्स'. त्याची चर्चा झाली; पण इंग्लंडपुरतीच. पुढं याच आठवणी "ट्रॅव्हलिंग टू इन्फिनिटी' या नावानं चकचकीत पुस्तकरूपानं आल्या. त्या जगभर गाजल्या. त्याच आठवणींवर आधारित "थिअरी ऑफ एव्हरीथिंग' हा चित्रपट आहे. फेलिसिटी जोन्स या गोड अभिनेत्रीनं जेनची भूमिका सुंदर पेलली आहे. या चित्रपटाची पटकथा लिहिणारे अँथनी मॅक्‌कार्टन यांनी जेनच्या आठवणींपूर्वी हॉकिंग यांच्या "ब्रीफ हिस्टरी ऑफ द टाइम'ची पारायणं केलीच होती. जेम्स मार्शनं दिग्दर्शनाची जबाबदारी उचलली. केंब्रिज विद्यापीठानं त्यांना चित्रीकरणासाठी जागा तर दिलीच; शिवाय अन्यही बरीच मदत देऊ केली. खुद्द हॉकिंग यांनी आपला संगणकीय आवाज चित्रपटासाठी वापरायला दिला. यातली मध्यवर्ती भूमिका अर्थात हॉकिंग यांच्याच व्यक्‍तिरेखेची. एडी रेडमेन या तरुण अभिनेत्यानं साकारलेला हॉकिंग केवळ अजोड आहे. या भूमिकेसाठी त्यानं हॉकिंग यांची भेट घेतली. "तीन तास मी त्यांच्यासोबत होतो, ते सर्व मिळून आठ वाक्‍य बोलले' असं तो म्हणतो; पण आपलं बहुमानाचं पदक आणि शोधनिबंधाची मूळ प्रत शूटिंगसाठी रेडमेनच्या हातात त्यांनी ठेवली, तेव्हा रेडमेनला रडू आवरलं नव्हतं. "मोटर न्यूरॉन डिसीज्' झालेल्या चाळीसेक रुग्णांना भेटून त्यानं स्नायूंच्या पडझडीचा क्रम अभ्यासला. हॉकिंग यांची जुनी चित्रीकरणं पाहिली, टिपणं काढली, मगच तो कॅमेऱ्यासमोर उभा राहिला. ख्यातनाम नटसम्राट सर डॅनियल डे लुईस यांच्या "द लेफ्ट फूट'शी त्याची तुलना झाली. या भूमिकेसाठी त्याला सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्याचं ऑस्कर मिळालं; पण सगळ्यात मोठा पुरस्कार त्याला चित्रपट रिलीज होण्याआधीच मिळाला होता. डॉ. हॉकिंग यांच्यासाठी खास शो आयोजिण्यात आला होता, तेव्हा काही मोजक्‍या प्रेक्षकांनी ते दृश्‍य पाहिलं...चित्रपट संपल्यावर चित्रगृहातले दिवे लागले, तेव्हा डॉ. हॉकिंग यांची नर्स त्यांच्या निश्‍चेष्ट गालावरचे अश्रूंचे ओघळ पुसत होती...


text: 'नद्यांचे स्त्रीत्व' या दुसऱ्या प्रकरणात माहात्म्य कथा तसेच मौखिक कथने, मूर्तीशास्त्र आणि धार्मिक आचारविधी यांच्या आधारे नद्यांच्या स्त्रीत्वाचा मागोवा घेतला आहे.


text:
केदारनाथ भट्टाचार्य ऊर्फ कुमार सानू (बंगाली: কুমার শানু ) (सप्टेंबर २३, १९५७ - हयात) हा बंगाली पार्श्वगायक आहे. त्याने हिंदी चित्रपटांमध्ये गाणी गायली आहेत. कुमार सानूने प्लेबॅक कारकीर्द सानू भट्टाचार्य या नावाने सुरू केली. १९८६ मध्ये, शिबली सादिक दिग्दर्शित त्यांना पहिला बांग्लादेशी चित्रपट 'तीन कन्या' मिळाला. हिरो हिरालाल (१९८९)) या हिंदी चित्रपटामध्ये बॉलीवूडचे पहिले गाणे गायले होते. १९८९ मध्ये जगजितसिंग यांनी कुमार सानूची ओळख मुंबईतील कल्याणजी-आनंदजीशी केली. त्यांच्या सूचनेनुसार त्यांनी आपले नाव "केदारनाथ भट्टाचार्य" वरून "कुमार सानू" केले कारण कुमार सानू यांच्या आवाज आणि गाण्यांच्या शैलीवर किशोर कुमार यांचा जास्त प्रभाव होता.त्यानंतर कुमार सानू मुंबईत स्थायिक झाले तिथे त्यांना कल्याणजी-आनंदजींनी जादूगर या चित्रपटात गाण्याची संधी दिली.१९९० च्या 'आशिकी' या चित्रपटासाठी संगीत दिग्दर्शक नदीम-श्रावण यांनी सानूला एका गाण्याशिवाय इतर सर्व गाण्याची संधी दिली
जीवन
कुमार सानूने ८० च्या दशकाच्या उत्तरार्धात मुंबईत येऊन गायनक्षेत्रातील आपला संघर्ष सुरू केला. सुरुवातीस कल्याणजी-आनंदजी यांच्या स्टेज शो मध्ये गाऊन व विख्यात गझल गायक जगजीत सिंग यांचे कडून हिंदी भाषा व उर्दू या भाषेतील बारकावे त्याने शिकून घेतले. तत्पश्चात कुमार सानूने टी सिरीझ या संगीत कंपनीसाठी किशोर कुमार यांच्या जुन्या गीतांचे कव्हर वर्जन गायले व ते यादें व किशोर की यादें अशा नावाखाली प्रसिद्ध झाले. याच वेळी त्याला गुलशन कुमार याने नदीम श्रवण या नवीन संगीतकारांबरोबर आशिकी या चित्रपटात पार्श्वगायनाची संधी दिली. 'आशिकी'ने लोकप्रियतेचे सर्व उच्चांक मोडून काढले व त्यानंतर कुमार सानू याने मागे वळून पाहेले नाही . सुमारे १५ वर्षे त्यांनी बॉलीवुडमध्ये निर्विवाद वर्चस्व गाजवले.
आजतागायत त्यांनी २० भाषांतील सुमारे २०,००० गाणी गायली असून सलग ५ वेळा nice सर्वोत्तम गायकाचा फिल्मफेर पुरस्कार पटकावणारा हा एकमेव गायक आहे. एकाच दिवसात २८ गाण्यांचे ध्वनिमुद्रण करण्याचा त्यांचा विक्रम इ.स. १९९३ साली गिनेज बुक ऑफ वर्ल्ड रेकॉर्डमध्ये नोंदला गेला. त्याने सर्वोत्कृष्ट पुरुष प्लेबॅक गायक म्हणून सलग पाच फिल्मफेर पुरस्कार जिंकले. साजन (१९९१), दिवाना (१९९२), बाजीगर (१९९३)) आणि १९४२: अ लव्ह स्टोरी (१९९४) या चित्रपटातील गाण्यांसाठी फिल्मफेर अवॉर्ड्स आले.१९९० ते १९९९ दरम्यान त्यांनी गाण्यासाठी बॅक टू बॅक फिल्मफेर पुरस्कार जिंकले.
सन्मान
कुमार सानू हे गीत गायनामधून त्यांना मिळालेल्या पैशांचा उपयोग ग्रामीण मुलांच्या शिक्षणासाठी करतात. ८-७-२०१८ रोजी इंग्लंडमधील इंडो-ब्रिटिश अाॅल पार्टी या संसदीय गटाने इंग्लंडच्या संसदेमध्ये कुमार सानू यांचा, त्यांच्या संगीत कारकिर्दीबद्दल आणि समाजकार्याबद्दल गौरव केला..
बाह्य दुवे
 आयएमडीबी.कॉम - (इंग्लिश मजकूर)
पार्श्वगायक
हिंदी गायक
इ.स. १९५७ मधील जन्म
पद्मश्री पुरस्कारविजेते


text: वर्ग:चेक प्रजासत्ताकाचा भूगोल - विकिपीडिया


text:
ी मुलाखत
 भालचंद्र नेमाडे यांची समीक्षा (किशोर सानप)
 भालचंद्र नेमाडे यांचे साहित्य : नव्या पिढीचे शतकोत्तर पुनरावलोकन (संपादक - श्रीकांत देशमुख)
 भालचंग्र नेमाडे : व्यक्ती, विचार आणि साहित्य (संपादक - विलास खोले)
 भालचंद्र नेमाडे - 'सबकुछ' (संपादक - ह.ल. निपुणगे)
 भालचंद्र नेमाडे : साहित्याचे समृद्ध जाळे...
 मेलडी - भालचंद्र नेमाडे
 रसग्रहण स्‍पर्धा : 'हिंदू' – भालचंद्र नेमाडे
 समीक्षेचा अंतःस्वर (देवानंद सोनटक्के, पद्मगंधा प्रकाशन-पुणे)
चित्रपट
दिग्दर्शक अक्षय इंडीकर यांनी नेमाडेंच्या जीवन व साहित्यावर आधारित "उदाहरणार्थ नेमाडे". हा मराठीतला पहिलावहिला डॉक्युफिक्शन चित्रपट काढला आहे. (डॉक्युफिक्शन म्हणजे डॉक्युमेंट्री म्हणजेच माहितीपट आणि कल्पना यांना एकत्र साधून केलेले सिनेचित्रण.) चित्रपट दीड तासाचा असून तो २७ मे २०१६ रोजी प्रदर्शित झाला.
भालचंद्र नेमाडे यांना मिळालेले पुरस्कार
 'साहित्याची भाषा'साठी कुरुंदकर पुरस्कार (१९८७)
 'देखणी'साठी कुसुमाग्रज पुरस्कार (१९९१)
 'देखणी'साठी ना.धों. महानोर पुरस्कार (१९९२)
 कुसुमाग्रज प्रतिष्ठान (नाशिक) यांच्यातर्फे देण्यात येणारा जनस्थान पुरस्कार, (इ.स. २०१३). एक लाख रुपये रोख, स्मृतिचिन्ह, मानपत्र, शाल आणि श्रीफळ असे पुरस्काराचे स्वरूप असते.
 'झूल'साठी कऱ्हाडचा यशवंतराव चव्हाण पुरस्कार (१९८४)
 साहित्य अकादमी पुरस्कार, इ.स. १९९० - टीकास्वयंवर या टीकाशास्त्रावरील पुस्तकासाठी
 महाराष्ट्र फाउंडेशनचा गौरव पुरस्कार (२००१)
 'बिढार'साठी ह.ना. आपटे पुरस्कार (१९७६)
 'हिंदू एक समृद्ध अडगळ'साठी ज्ञानपीठ पुरस्कार (२०१५)
बाह्य दुवे
'लायब्ररी ऑफ काँग्रेस'मधील लघुचरित्र

साहित्य अकादमी पुरस्कार विजेते
इ.स. १९३८ मधील जन्म
पद्मश्री पुरस्कारविजेते
ज्ञानपीठ पुरस्कार विजेते
लाल दुवे असणारे लेख
१२ जानेवारी मंत्रालय कार्यशाळा


चार्ल्स डिकन्स
चार्ल्स जॉन हफाम डिकन्स (इंग्लिश: Charles John Huffam Dickens ;) (फेब्रुवारी ७, इ.स. १८१२ - जून ९, इ.स. १८७०) हा इंग्रजी भाषेतील सर्वाधिक लोकप्रिय कादंबरीकारांपैकी एक होता.
त्याने आपल्या साहित्यिक कारकिर्दीत डझनभराहून अधिक कादंबऱ्या, अनेक लघुकथा, काही नाटके व अनेक ललितेतर पुस्तके लिहिली. साप्ताहिकांमधून व मासिकांमधून सुरुवातीला मालिकेच्या स्वरूपात प्रकाशित झालेल्या त्याच्या कादंबऱ्या नंतर पुस्तकरूपाने प्रकाशित झाल्या. ओघवती भाषा, अनेकपदरी कथानके तसेच विलक्षण, बहुआयामी व्यक्तिमत्त्वे ही डिकन्सच्या लेखनशैलीची खासियत होती. आपल्या अनेक प्रसिद्ध कादंबऱ्यांनी डिकन्सला जगभर अमाप प्रसिद्धी मिळवून दिली. आपल्या लेखनातून तसेच इतर कामातून डिकन्सने समाजसुधारणेचा जीवनभर पुरस्कार केला.
त्याने बॉझ या टोपणनावानेही लिखाण केले होते.
बाह्य दुवे[संपादन]
- प्रोजेक्ट गुटेनबुर्ग - चार्ल्स डिकन्स याच्या साहित्यकृती (इंग्लिश मजकूर)
- लंडन येथील डिकन्स संग्रहालयाचे अधिकृत संकेतस्थळ (इंग्लिश मजकूर)


text:
फॉस्टर, जेम्स
रिकामी पाने
पुरुष चरित्रलेख
इ.स. १९८० मधील जन्म


text: याच्याशी तंतोतंत सहमत. मात्र आजकाल अमेरिकेकडे आदर्श म्हणून पाहायची भारतात (आणि इतरही देशांत कदाचित) उच्चभ्रू फॅशन असावी असं वाटतं. अपवाद अर्थात डाव्यांचा, पण त्यांचे प्रश्न वेगळे आहेत.


text:
ळ उभी केली या चळवळीचा एकूणच परिणाम म्हणजे या काळामध्ये पुनर्विवाह साठी समाजाची मानसिकता तयार होऊ लागली रावबहादूर गणेश गोविंद गोखले यांनी अण्णांचे हे उदात्त कार्य पाहून हिंगणे येथील आपली सहा एकरांची जागा आणि रु. ७५० संस्थेच्या उभारणीसाठी अण्णांकडे सुपूर्द केले. या उजाड माळरानावर अण्णांनी एक झोपडी बांधली. ही पहिलीवहिली झोपडी ही हिंगणे स्त्रीशिक्षण संस्थेची गंगोत्री. आज अनेक वास्तूंनी गजबजून गेलेल्या या वैभवसमृद्ध परिसरात अण्णांची झोपडी त्यांच्या तपाचे महाभारत जगाला सांगत उभी आहे.
कार्य
इ.स. १९०० मध्ये अनाथ बालिकाश्रमाचे स्थलांतर हिंगण्यास करण्यात आले. याच परिसरात अण्णांनी विधवांसाठी एक हक्काची सावली निर्माण केली. विधवांचे हे वसतिगृह ही एक सामाजिक प्रयोगशाळा होती.
स्त्रियांवर होणारे अत्याचार, त्यांना दिली जाणारी दुय्यम दर्जाची वागणूक यांचा त्यांना कायम राग येत असे. पंडिता रमाबाई आणि ईश्वरचंद्र विद्यासागर यांच्या जीवनकार्यांमुळे अण्णासाहेब खूपच प्रभावित झाले होते. थोर तत्त्वज्ञ हर्बर्ट स्पेन्सर यांच्या विचारांचाही त्यांच्यावर पगडा होता.
इ.स. १८९६मध्ये अण्णासाहेबांनी पुण्याजवळील हिंगणे (आता कर्वेनगर) या गावी विधवा महिलांसाठी आश्रम स्थापन केला. या आश्रमात याच ठिकाणी इ.स. १९०७ साली महिला विद्यालयाची स्थापना त्यांनी केली. अण्णासाहेबांची २० वर्षांची विधवा मेहुणी - पार्वतीबाई आठवले - या विद्यालयाच्या पहिल्या विद्यार्थिनी होत. आश्रम आणि शाळा या दोन्हींसाठी लागणारे कुशल मनुष्यबळ निर्माण करण्यासाठी त्यांनी ''निष्काम कर्म मठा'ची स्थापना इ.स. १९१० साली केली. स्त्रियांना आपल्या आवडीनुसार शिक्षण घेता यावे यासाठी त्यांनी आरोग्यशास्त्र, शिशुसंगोपन, गृहजीवन शास्त्र, आहार शास्त्र असे विषय अभ्यासक्रमामध्ये ठेवले. यामुळे स्त्रियांच्या सर्वांगीण विकासाला चालना मिळाली. ग्रामीण भागातही स्त्री शिक्षणाची गरज ओळखून कर्वे यांनी स्त्री शिक्षणाचा प्रसार व प्रचार करण्यावर भर दिला ग्रामीण भागात त्यांनी ग्राम प्राथमिक शिक्षण मंडळ स्थापन केले व त्याद्वारे अनेक शाळा सुरू केल्या
पुढे या तिन्ही संस्थांचे कार्य उत्तरोत्तर वाढत गेल्याने त्याचे एकत्रीकरण करून ''हिंगणे स्त्री शिक्षण संस्था' निर्माण झाली. तिचेच नाव पुढे ''महर्षी कर्वे स्त्री शिक्षण संस्था' (थोडक्यात, कर्वे शिक्षण संस्था) असे झाले. १९९६साली त्यांच्या कार्यारंभाला १०० वर्षे पूर्ण झाली म्हणून महर्षी कर्वे स्त्री शिक्षण संस्था ही दरवर्षी शैक्षणिक आणि सामाजिक कार्य करणाऱ्या स्त्रीला बाया कर्वे पुरस्कार देते.
अर्थात, हे सगळे काही सहजसाध्य नव्हते हे नक्कीच. या कार्यामुळे कर्मठ, सनातन पुणेकरांचा त्यांना रोष पत्करावा लागला. संस्था चालविण्यासाठी पैसे अपुरे पडत असल्याने कित्येक वर्ष अण्णासाहेबांना हिंगणे ते फर्ग्युसन कॉलेज पायी प्रवास करावा लागत असे. आपल्या संस्थांसाठी कुणाकडे देणगी मागायला गेल्यावर कित्येक वेळा त्यांना अत्यंत अपमानास्पद वागणूक मिळत असे. पण अत्यंत जिद्दीने त्यांनी आपले कार्य चालू ठेवले.
जपानच्या महिला विद्यापीठाला भेट दिल्यानंतर अण्णासाहेब अत्यंत प्रभावित झाले. त्यांनी पुण्यात भारतातील पहिल्या महिला विद्यापीठाची स्थापना १९१६ साली केली. पुढे विठ्ठलदास ठाकरसी यांनी १५ लाखांचे अनुदान दिल्याने या विद्यापीठाचे 'श्रीमती नाथीबाई दामोदर ठाकरसी महिला विद्यापीठ' (एसएनडीटी) असे झाले.
अण्णासाहेबांनी अनेक परदेश दौरे केले. विशेषतः महिलांच्या सबलीकरणाचे आपले अनुभव त्यांनी आफ्रिकेतही जाऊन सांगितले. विधवा महिलांचे प्रश्न आणि त्यांचे शिक्षण यांव्यतिरिक्त जातिव्यवस्था आणि अस्पृश्यता यांच्या विरोधातही त्यांनी कार्य केले.
कर्वे यांची चारही मुले रघुनाथ, शंकर, दिनकर आणि भास्कर यांनीही पुढे वेगवेगळ्या क्षेत्रांमध्ये भरीव कार्य केले.
मराठी (आत्मवृत्त, इ.स. १९२८) आणि इंग्रजी (लुकिंग बॅक, इ.स. १९३६) अशा दोन्ही भाषांमध्ये त्यांनी आत्मचरित्र लिहिले. स्त्री शिक्षणासाठी कर्वे यांनी खूप मोलाचे कार्य केले.
श्रीमती नाथीबाई दामोदर ठाकरसी या विद्यापीठाची स्थापना
त्यांनी एका जपानी महिला विद्यापीठाचे माहितीपत्रक पाहिले होते. त्यांच


text:
ारक नसेल तर प्रमाणात घेऊ द्यावं, श्रद्धेनं साधी सुंठ औषध म्हणून घेतली तरीही बरं वाटतं.
पण असे किती लोक तुमच्याकडे येतात?"
"दिवसाला एखादा तरी असतोच असा." - डॉक्टर.
श्रीमहाराज म्हणतात, "बास? एवढ्यातच तुम्ही वैतागलात? माझ्याकडे येणार्‍यात १०० पैकी ९९ असेच असतात जे त्यांना काय हवंय आणि तेच कसं बरोबर आहे ते सांगून, मी ते द्यावं अशी अपेक्षा करतात. मग मी काय करावं बरं?"
"..." - डॉक्टर
"असं झालं तर मी त्या व्यक्तीला प्रथम मला जे योग्य वाटतं ते सरळ सांगतो. त्यानंतरही जर हट्ट केला तर त्याचं प्रारब्ध त्याला खेचतं आहे हे मला स्पष्ट दिसतं. मग तसं करून पहावं असं मोघम उत्तर देणं मला भाग पडतं. त्यात ही रामाची लीला म्हणून मी मधे पडत नाही."
असो. सहज आठवल्यामुळे लिहिलं. विषयांतर केल्याबद्दल क्षमस्व.
राघव साहेब
22 Mar 2019 - 7:05 pm | सुबोध खरे
श्री महाराजांसारखे स्थितप्रज्ञ होणे आमच्या सारख्या अतिसामान्य माणसांना या जन्मात जमेल का हा एक विचार येतो.
असे सत्पुरुष हे एखाद्या दीपस्तंभासारखे असतात ज्याच्या प्रकाशात आमच्या सारखी जहाजे वाट शोधत असतात.
परवा एक उत्तर भारतीय माझ्याकडे बायकोची पाळी आली नाही म्हणून तपासायला आला होता. त्याच्या बायकोला गर्भाशयाच्या तोंडाचा कर्करोग होऊन तो योनीमार्गातून बाहेर डोकावत होता. त्या माणसाला कर्करोग असण्याची शक्यता सांगितली तर त्याने मला "पाळी येण्याचे काय ते सांगा" सांगितले. मी त्याला सांगितले आणि लिहून दिले कि तुम्हाला ओटीपोटाचा CT SCAN करावा लागेल तेंव्हा तुमच्या स्त्रीरोग तज्ज्ञाला दाखवा सांगितले.
काल त्याच्या डॉक्टरांचा फोन आला ज्यात तो त्या डॉक्टरना आणि मला नीट उपचार न करता दुसरंच सांगतात म्हणून दोष देत होता. त्याच्या डॉक्टरनी त्यांना परवडत नसेल तर टाटा ला जाऊन उपचार करा असे कळकळीने सांगूनही काही उपयोग झाला नाही.
१४ आणि १० वर्षाची मुले असलेली या स्त्रीचे पुढे काय होणार हे परमेश्वराला ठाऊक.
हा तिचा आणि तिच्या नवऱ्याचा आणि अर्धवट वयाच्या दोन्ही मुलांचा प्रारब्ध योग हि वस्तुस्थिती आहे.
(कारण मुळात असा रोग ३७ वर्षाचा स्त्रीला झाला का याचे उत्तर प्रारब्ध योग म्हणूनच द्यावे लागेल).
परंतु अशा गोष्टींचा जीवाला त्रास होतोच. यातून सुटका नाही.
श्री महाराजांइतके स्थितप्रज्ञ राहणे फार कठीण आहे आणि आपण किती क्षुद्र आहोत याची पदोपदी जाणीव होत राहते.
स्त्रियांचे आजार आणि इलाज हा
23 Mar 2019 - 10:12 am | विनिता००२
स्त्रियांचे आजार आणि इलाज हा एक वेगळाच विषय आहे.
माझ्या सासुबाईंना डायबेटीना झाला. कारणे बरीच होती. पण डायबेटीस झालाय हे कळल्यावर पण दिनक्रमात काही फरक पडला नाही.
गावाकडे घरात सासू सासरे दोघेच! सासरे जास्त जेवायचे नाहीत, पण स्वयंपाक मात्र भरपूर करायला लावायचे. मग शीळे उरायचे. ते बरेचदा सासूबाई संपवायला बघायच्या. सकाळी लवकर काही खाणे नाही. वर सासर्‍यांची कटकट...कधी स्वयंपाक उरला म्हणून, कधी डायबेटीसचा त्रास जाणवायला लागला म्हणून...
सासूबाई त्यातच गेल्या. :(
खरंय डॉक. आपण सगळेच
23 Mar 2019 - 9:35 pm | राघव
खरंय डॉक. आपण सगळेच अतिसामान्य. त्यामुळे त्रास होतोच. पण डॉक्टर म्हणूनसुद्धा एखाद्यावर उपाय सुरु केल्यावर देखील फळ मिळायला वेळ लागतोच की.
तात्पर्य हे की उपायासाठीचा प्रयत्न करणे गरजेचे आहे. उपरोक्त आठवणीचा सारांश हा सामान्य माणसासाठीच असल्यामुळे, श्रीमहाराज तेच सांगतील जे सामान्य माणसाला झेपेल.
स्थितप्रज्ञता हे संतांचे काम होय. ते विशेष काम होय. ते व्हायचे असते, ठरवून होता येत नाही.
माझ्यामते श्रीमहाराज, कर्तेपण आपले नाही हे आपल्या मनावर बिंबवताहेत. त्यातून आपण हळूहळू अंतर्मुख होत शिकत जातो. अर्थात् त्यासाठी आपल्याकडून थोडा प्रयत्न मात्र व्हायला हवा.
असो, हे सगळे सांगण्यासाठी मी पात्र नाही. त्यासाठी आधी स्वतः थोडी तरी प्रगती केली पाहिजे, ज्याची इथे सगळी वानवाच आहे. अहो पाणी घड्यात आहे आणि घडा घरात आहे हे फक्त माहित असून काय उपयोग हो.. शेवटी उठून पाणी घेऊन प्यायले आपणच पाहिजे ना. तद्वतच.


text:
राग खट हा भारतीय शास्त्रीय संगीतातील एक राग आहे.
खट
अत्यंत छोटी पाने


text:
भाजप (438) Apply भाजप filter
मुंबई (421) Apply मुंबई filter
उद्धव ठाकरे (240) Apply उद्धव ठाकरे filter
महापालिका (160) Apply महापालिका filter
राजकारण (133) Apply राजकारण filter
नगरसेवक (120) Apply नगरसेवक filter
देवेंद्र फडणवीस (114) Apply देवेंद्र फडणवीस filter
आमदार (109) Apply आमदार filter
खासदार (105) Apply खासदार filter
बाळासाहेब ठाकरे (104) Apply बाळासाहेब ठाकरे filter
कॉंग्रेस (89) Apply कॉंग्रेस filter
आदित्य ठाकरे (88) Apply आदित्य ठाकरे filter
mumbai (76) Apply mumbai filter
shivsena (76) Apply shivsena filter
uddhav thakare (65) Apply uddhav thakare filter
ठाणे (60) Apply ठाणे filter
मुंबई महापालिका (59) Apply मुंबई महापालिका filter
राष्ट्रवादी कॉंग्रेस (39) Apply राष्ट्रवादी कॉंग्रेस filter
एकनाथ शिंदे (38) Apply एकनाथ शिंदे filter
राज ठाकरे (38) Apply राज ठाकरे filter
संजय राऊत (34) Apply संजय राऊत filter
एमआयएम (26) Apply एमआयएम filter
डोंबिवली (25) Apply डोंबिवली filter
नोटाबंदी (25) Apply नोटाबंदी filter
किरीट सोमय्या (23) Apply किरीट सोमय्या filter
एकूण 708 परिणाम
मुंबई : राज्यात जोरात सुरू असलेल्या विधानसभा निवडणूक प्रचाराच्या रणधुमाळीतून शिवसेनेचे दक्षिण मुंबईतील खासदार व केंद्रीय मंत्री अरविंद सावंत गायब आहेत. भाजपचे फलक किंवा जाहिरातींमध्ये त्यांचे छायाचित्र वापरले जात नसल्याबद्दल आश्‍चर्य व्यक्त केले जात आहे. केंद्र आणि राज्यात शिवसेना-भाजप महायुतीचे...
उरणमध्ये परिवर्तन होणारच
उरण : शिवसेनाप्रमुखांनी लढायला शिकविलेली शिवसेना आता रडायला लागली आहे. उरणमध्ये विरोधकांनी कोणतीही विकासकामे केली नाहीत. केवळ आश्‍वासने देऊन जनतेची दिशाभूल केली आहे. मतदार विकासकामांच्या प्रतीक्षेत आहेत. त्यामुळे या निवडणुकीत परिवर्तन होणार हे निश्‍चित, असा विश्‍वास महेश बालदी यांनी व्यक्‍त केला....
मुंबई : उशिरा का होईना, शिवसेनेला अखेर बंडखोरांवर कारवाईचा बडगा उगारावा लागला आहे. शिवसेनेने 14 बंडखोरांची हकालपट्टी केली असली, तरी तृप्ती सावंत, राजुल पटेल आणि संजय भालेराव यांना मात्र अभय दिले आहे. त्यामुळे काही ठिकाणची बंडखोरी शिवसेनापुरस्कृत असल्याची चर्चा सुरू झाली आहे. विधानसभा निवडणुकीच्या...
विधानसभा 2019 : पुणे - निवडणुकीत पुणे-नाशिकसारख्या शहरात शिवसेनेला एकही जागा दिलेली नाही. भाजपवाले त्यांची रोज इज्जत काढत आहेत. शिवसेनाप्रमुख बाळासाहेब असते तर शिवसेनेची आज अशी अवस्था झाली नसती, अशा शब्दांत महाराष्ट्र नवनिर्माण सेनेचे अध्यक्ष राज ठाकरे यांनी शिवसेना नेतृत्वावर टीका केली. त्याचवेळी...
vidhan sabha 2019 : शिवसेनेच्या अस्तित्वाला मनसेचा आव्हानाचा प्रयत्न
विधानसभा 2019 : कल्याण ग्रामीण मतदारसंघात शिवसेनेचे रमेश म्हात्रे आणि मनसेचे प्रमोद (राजू) पाटील यांच्यात लढत असून, कोण किती मताधिक्‍य मिळवते, याकडे सर्वांचे लक्ष आहे. ग्रामीण भागात शिवसेनेचे संघटन वाढले आहे. म्हात्रेंचा जनसंपर्क दांडगा आहे. २००९ चा अपवाद वगळता येथून शिवसेनेचेच आमदार आणि खासदार...
राणेंवर शिवसेनेचा 'प्रहार'!
मुंबई : राणे कुटुंब गोंधळलेल्या अवस्थेत आहे. एक भाऊ काय बोलतोय ते दुसऱ्याला पटत नाही. वडील तिसरेच काहीतरी बोलतात. त्यामुळे यांच्यावर जनतेने किती विश्‍वास ठेवावा, हा प्रश्‍नच आहे. शिवसेना पक्षप्रमुख उद्धव ठाकरे यांच्याविषयी वाटेल तसे बोलतात. त्यांना वाटत असेल, की कोकणातील जनता त्यांना मते देईल, तर...
शिवसेनेचे शहरप्रमुख विजय मानेंची बंडखोरी म्यान; मंदा म्हात्रेंना पाठिंबा
नवी मुंबई : बेलापूर विधानसभा मतदार संघाची जागा शिवसेनेच्या वाट्याला न आल्यामुळे महायुतीविरोधात बंडाचा झेंडा उगारणारे शिवसेनेचे शहरप्रमुख विजय माने यांची तलवार अखेर म्यान झाली आहे. सोमवारी पत्रकार परिषदत घेत माने यांनी आपण यापुढे भाजप-शिवसेना महायुतीच्या उमेदवार आणि विद्यमान आमदार मंदा म्हात्रे...
vidhan sabha 2019 : मुंबईसह कोकणात आघाडीसमोर युतीचे तगडे आव्हान
मुंबई : मुंबई, ठाणेसह कोकणातील सुमारे 75 जागांवर भाजप-शिवसेना युतीचे कॉंग्रेस-राष्ट्रवादी आघाडी समोर तगडे आव्हान आहे. गेल्यावेळी 75 पैकी कॉंग्रेस-राष्टवादीने केवळ 14 जागा जिंकल्या होत्या. मागील वेळेच्या जागा राखण्यासाठी आघाडीला यंदा घाम गाळावा लागणार असल्याची चिन्हे आहेत. मागील विधानसभा निवडणुकीत...
vidhan sabha 2019 : बाळासाहेबांच्या बाबतीत घडलेला योगायोग राज ठाकरेंबाबत घडणार?
कोथरूड : कोथरूड गावाचे ग्र


text: ध्वनिमुद्रीत कथा - पोस्ट


म. टा. प्रतिनिधी औरंगाबाद
आकाशवाणी औरंगाबाद केंद्राच्या प्रसारण वेळेत १४ नोव्हेंबरपासून वाढ करण्यात आली आहे. या प्रसारण वेळेत चित्रपट संगीत आणि इतर मनोरंजनपर कार्यक्रम प्रसारीत केले जाणार आहेत. यात विशेषतः तरुण श्रोत्यांसाठी खास कार्यक्रम राहणार आहेत.
सध्या आकाशवाणीचे कार्यक्रम सकाळी पाच वाजून ५० मिनीट ते १० वाजून २ मिनीट , दुपारी साडेबारा ते दुपारी तीन वाजून २० मिनीट आणि सायंकाळी पाच वाजून २३ मिनीट ते रात्री ११ वाजून २० मिनिटांपर्यंत अशा तीन टप्प्यात प्रसारीत होत असतात. बुधवारपासून प्रसारणामध्ये बदल करण्यात आला असून सकाळी पाच वाजून ५० मिनीटांनी सुरू झालेले प्रसारण थेट दुपारी तीन वाजून २० मिनीटांपर्यंत अखंड सुरू राहणार आहे. यात जवळपास अडीच तासांचा खंड संपुष्टात आणला आहे. वाढीव प्रसारण वेळेत चित्रपट संगीत आणि इतर मनोरंजनावर आधारीत कार्यक्रम प्रसारीत केले जाणार आहेत. केंद्राचा प्रसारण कालावधी वाढवावा अशी श्रोत्यांची मागणी अनेक वर्षांपासून होती. ही मागणी लक्षात घेऊन प्रसारण कालावधी वाढवण्यात आला आहे. विविध प्रकारच्या मराठी व हिंदी चित्रपट संगीताचा दुर्मिळ साठा आकाशवाणीकडे उपलब्ध आहे. तसेच नव्या पिढीचे श्रोते ध्यानात घेऊन जुन्या गाण्यांबरोबरच नवी गाणी , नाट्यगीते आणि भावगीते प्रसारीत केली जाणार आहेत.
दरम्यान , गेल्या सहा महिन्यांपासून बंद असलेला ' फोन फर्माइश ' कार्यक्रम पूर्ववत सुरू करावा अशी मागणी आकाशवाणीचे जुनेजाणते श्रोते जगन्नाथ बसैये यांनी केली आहे. अडीच तास प्रसारण वेळ वाढवण्याचा आकाशवाणीचा निर्णय स्तुत्य आहे. सोबतच आकाशवाणीने ' विविधभारती ', ' सखी सहेली ', ' आपली आवड ' कार्यक्रम सुरू करावेत. या माध्यमातून आकाशवाणीचे श्रोते पुन्हा जोडले जातील असे बसैये यांनी सांगितले.


text: दुसरा भाग लिहायला वेळ काढाल


text: आपण हे वैशिष्ट्य गरज का


text: आयोडीनच्या कमतरतेमुळे गॉयटर हा थायरॅईड ग्रंथींचा त्या आकाराने खूप मोठ्या प्रमाणात वाढून होणारा रोग भारतात फारच जास्ती प्रमाणात आहे(काही लाखांमध्ये आहे). अशा वेळेस मिठाच्या किंवा इतर माध्यमातून आयोडीन देणे आवश्यक ठरते. काही वेळेस शल्यचिकित्साही करावी लागते. कारण त्यामुळे गळ्घाटीवर थोडे किंवा कैकदा मोठया आकाराचे आवाळू दिसू लागते. २ ते ३ किलो एवढ्या आकाराचेही होऊ शकते. तो भाग मग मोठा बेढब दिसू लागतो.


रत्नागिरी जिल्हा
फलोत्पादन जिल्हा म्हणून नावारूपाला आलेला रत्नागिरी जिल्हा येत्या काही वर्षात पर्यटन जिल्हा म्हणून आपले वेगळे अस्तित्व निर्माण करत आहे. श्रीक्षेत्र गणपतीपुळे, श्री स्वामी स्वरूपानंद पावस या तिर्थक्षेत्रांमुळे रत्नागिरीचे नाव जागतिक नकाशावर गेले आहे. त्यात रत्नागिरीचा हापूस म्हणून आपली वेगळी ओळख निर्माण करून पर्यटकांना भूरळ घातली आहे. त्यामुळे दरवर्षी मोठ्या संख्येने जागतिक स्तरावरील पर्यटक रत्नागिरीतील पर्यटन स्थळांना भेट देत असतात. जिल्ह्याला विस्तीर्ण अशा समुद्र किनारपट्टी लाभली असून, जयगड, बाणकोट, रनपार आदी बंदरे उद्योगातून विकसीत होत आहेत. अनेक समुद्रकिनारे पर्यटकांना आकर्षित करीत आहेत. नगररत्नांची खाण असलेला हा जिल्हा विविध क्षेत्रात आपला वेगळा ठसा उमटवून आहे. बाणकोट
- रत्नागिरीतील उत्तरेकडील शेवटचे टोक म्हणजे बाणकोट. खाडीकाठी वसलेले हे गाव. ब्रिटीश काळापासून या गावाला खूपच महत्व प्राप्त झाले आहे. प्रमुख खाड्यांपैकी बाणकोटची खाडी ही प्रमुख खाडी असून, या ठिकाणी मोठ्या प्रमाणात वाळू उत्खननाचा उद्योग चालतो. वेळास
- नाना फडणिसांचे मूळ गाव म्हणून इतिहासात नोंदले गेलेले हे गाव म्हणजे वेळास. अत्यंत निसर्गरम्य असे हे गाव असून नारळ, सुपारी, हापूस आदी उत्पादने येथील प्रसिध्द आहेत. गावात दुर्गामातेचे मंदिर असून, याठिकाणी उत्तम शिल्पकला असलेली श्री कालभैरव, रामेश्वर, राम व वाघ्रेश्वर आदी देवळे आहेत. केळशी
- निसर्गसौंदर्याने नटलेले हे सुंदर गाव असून पर्यटकांना आकर्षित करणारा असा हा परिसर आहे. क्रांतिवीर वासूदेव फडके यांचे हे मूळ गाव. मराठेशाहीतील नामवंत सरदार फडके, केळकर, लागू हेदेखील याच गावचे. लोकमान्य टिळकांचे आजोळ देखील केळशीचे. याठिकाणी अनेक स्थळे प्रसिध्द आहेत. त्यामध्ये केळशीची महालक्ष्मी, याकूब बाबांचा दर्गा, पांढरा गणपती, श्री कालभैरव मंदिर, बेलेश्वर मंदिर, वाळूचा डोंगर, विश्वेश्वराचे देऊळ, दांडीचा वड, उटबरकरीण, आतगावचा टेप, खडप आदींचा समावेश आहे. आंजर्ले
- जिल्ह्यातील दापोली तालुक्यात समुद्रकिनारी वसलेले हे छोटे गाव. लांबच लांब व अतिशय स्वच्छ व सुंदर समुद्रकिनारा या ठिकाणी असून, नारळ, सुपारीच्या
हिरव्यागार बागा येथे आहेत. पर्यटकांना भूरळ घालणारे असे हे गाव. आंजर्ल्याची खाडी, आंजर्ल्याचा समुद्रकिनारा, कड्यावरचा गणपती, मुर्डी, श्री दुर्गादेवीचे मंदिर आदी ठिकाणी अत्यंत नयनरम्य अशी आहेत. हर्णे
- जिल्ह्यातील प्रमुख बंदर म्हणून नावारूपाला आलेला हा परिसर. पुरातन काळापासून हे गाव वाहतुकीसाठी प्रसिध्द आहे. या ठिकाणी मोठ्या प्रमाणात मत्स्यव्यवसाय चालतो. हर्णे गावाचे महत्व ओळखून या ठिकाणी जलदुर्गाची निर्मिती करण्यात आली. सुवर्णदुर्ग असे या किल्ल्याचे नाव असून, शिवाजी महाराजांच्या आरमाराचे हे प्रमुख स्थान होते. या जलदुर्गाच्या बाजूला असलेला भुईकोट किल्लाही पर्यटनासाठी चांगला आहे. मुरूड
- महर्षी धोंडो केशव कर्वे यांचे मूळ गाव. आज हेच गाव पर्यटनाच्या नकाशावर आले आहे. पर्यटनाच्यादृष्टीने हे गाव अत्यंत सुंदर असून, या ठिकाणी पर्यटन महामंडळाच्यावतीने व्यवस्थाही करण्यात आली आहे. आसूद
- दरी डोंगरांमध्ये वसलेले हे छोटे गाव असून, या ठिकाणी निसर्गाने मुक्तहस्ते उधळण केली आहे. आसूदचा लाकडी पूल 'गारंबीचा बापू' ने अजरामर केले. याशिवाय केशवराज मंदिर हेही पाहण्यासारखे आहे. पर्यटनासाठी हा गाव खूपच सुंदर आहे. दाभोळ
- दापोली तालुक्यातील आणखी एक महत्वाचे बंदर. एन्रॉनमुळे हे गाव जागतिक नकाशावर आहे. दाभोळला ऐतिहासिक महत्व असून, पूर्वापार व्यापार उदिमासाठी ते प्रसिध्द आहे. या ठिकाणी दिपगृह, दाभोळचा धक्का, दाभोळची चणकाई आदी ठिकाणी पाहण्यासारखी आहेत. दापोली
- मिनी महाबळेश्वर म्हणून नावारूपाला आलेले हे शहर म्हणजे दापोली. अत्यंत नयनरम्य असा हा परिसर असून, या ठिकाणी अनेक स्थळे पर्यटकांना नेहमीच भूरळ घालतात. दापोली कृषि विद्यापीठामुळे या शहराला वेगळेच महत्व प्राप्त झाले आहे. त्यामुळे जागतिक स्तरावरील अनेक मंडळी ओळख त्यानिमित्ताने होते. दापोलीत अनेक स्थळे पर्यटनासाठी प्रसिध्द आहेत. त्यामध्ये एक म्हणजे चिखलगाव. लोकमान्य टिळकांचे हे मूळ गाव. चिखलगावप्रमाणे ऐतिहासिक महत्व असलेले दुसरे गाव म्हणजे प


ासाठी वापरायचे एक हत्यार आहे. आम्हाला ते हिसकावून घेऊन आमच्या ध्येयपूर्तीसाठी वापरायचे आहे". भगतसिंहांच्या 'युवा राजकीय कार्यकर्त्यांना पत्र' या दस्त ऐवजाबद्दल भगतसिंहांची पुतणी श्रीमती वीरेंद्र संधू यांनी "हा शास्त्रीय समाजवादी विचाराने भारतासाठी क्रांतिकारक कार्यक्रमाचा प्राथमिक आराखडा मांडण्याचा देशातील पहिलाच प्रयत्न असावा" असे म्हटल्याचे पुस्तकात नमूद केलेले आहे. भगतसिंह शास्त्रीय समाजवादाच्या विचाराने संपूर्णपणे भारलेले जरी असले तरी ते जर अधिक काळ जगले असते तर त्यांनी त्या विचारांचा नंतर भारतीय संदर्भात स्वतंत्रपणे विचार केला असता आणि स्वतःच्या प्रखर चिकित्सावादी दृष्टिकोनाच्या साहाय्याने पुढचा वैचारिक प्रवास केला असता असे त्यांचे समग्र लेखन वाचल्यानंतर प्रतीत होत राहते.
पुस्तकाच्या 'क्रांतिकारी चिंतन व अभ्यास' या विभागात तुरूंगात असताना भगतसिंहांनी सुरुवातीस सुट्या कागदावर नोंदवलेली आणि नंतरच्या काळात तुरुंगाधिकाऱ्यांनी रीतसर उपलब्ध करून दिलेल्या वहीत केलेली टिपणे दिलेली आहेत. या नोंदींमध्ये १०७ लेखकांची नावे आणि अवतरणे आढळतात. संपादकांच्या भाषेतच सांगायचे झाल्यास "यातून भगतसिंहांचे वैविध्यपूर्ण, सखोल आणि जागतिक पातळीवरील साहित्याचे वाचन आपल्यासमोर येते. बालमजुरीचा निषेध करणार्या छोट्या कवितेपासून ते राज्यसंस्था आणि मानवी अधिकारापर्यंतचे विविध पैलू जसे यात दिसतात; तसेच भारत, अमेरिका, ब्रिटन, ऑस्ट्रेलियाबाबतची आर्थिक आकडेवारी, संपत्तीच्या वाटपातील विषमता, कष्टकर्यांच्या शोषणाचे आकारमान व भांडवली पद्धतीमुळे या समाजांमध्ये होणारा विनाश हे जाणून घेण्यापासून ते मार्क्सची मूल्य संकल्पना समजून घेण्यापर्यंतची भगतसिंहांची धडपड त्यातून जाणवते.... "चिकित्सकपणा आणि स्वतंत्र विचारशक्ती हे दोन गुण क्रांतिकारकांसाठी अपरिहार्य आहेत" असे सांगणारे भगतसिंह "...भारतीय क्रांतीचे बौद्धिक अंग हे नेहमीच कमकुवत राहिले....यासाठीच क्रांतिकारकाने अभ्यास व चिंतन-मनन ही आपली पवित्र जबाबदारी मानली पाहिजे" असे जेव्हा तळमळीने सांगतात, तेव्हा त्यामागे त्यांची स्वतःची अल्पवयातील एवढी प्रचंड ज्ञानसाधना असते, हे विसरता येत नाही."
पुस्तकामध्ये मूळच्या हिंदी आणि इंग्रजी दस्तऐवजांचा मराठीतील अनुवाद अर्थवाही आणि सुलभ पद्धतीने केलेला दिसतो. पुस्तकाची विषयवार केलेली विभागणीही समर्पक आहे. जिथे जिथे आवश्यक आहे तिथे संदर्भासाठी, पार्श्वभूमी समजावून सांगण्यासाठी तसेच खुलासेवजा माहिती देण्यासाठी संपादकांनी संक्षिप्त प्रास्ताविके केलेली दिसतात. या प्रास्ताविकांमधून अनेक ठिकाणी त्यांनी भगतसिंहांच्या विचारविश्वाचे तसेच व्यक्तिमत्वाचे मर्म उलगडून दाखवलेले दिसते. भगतसिंहांचे अनेक अप्रकाशित दस्तऐवज कष्टाने गोळा करून त्यांचे अनुवाद करवून घेवून त्यांचे नेटकेपणाने संपादन करून हा महत्वाचा ग्रंथ सिद्ध केला गेलेला आहे.
भगतसिंहांचे सर्व प्रकारचे समग्र लेखन एकत्रित उपलब्ध करून देणारे हे पुस्तक भगतसिंहांविषयीचे आपले आकलन मोठ्या प्रमाणात विस्तारते. वरवर पाहता एक सशस्त्र क्रांतिकारक आणि प्रेरणादायी हुतात्मा अशीच ओळख असणार्या या थोर माणसाबद्दलचा आपला दृष्टिकोन हे पुस्तक वाचल्यानंतर पूर्णपणे पालटतो. सशस्त्र क्रांतिकारक, तीव्र समर्पणेच्छा असणारा हुतात्मा, सूक्ष्म आणि बहुपेडी राजकीय जाण असणारा मुत्सद्दी, शास्त्रीय समाजवादाबद्दल चिकित्सक विचार करणारा अभ्यासक, जमिनीशी पक्की नाळ असलेला कुशल संघटक, जनमानसावर गारूड करण्याचा अंगभूत करिश्मा असणारा नेता या भगतसिंहांच्या विविध रूपांचे दिपवून टाकणारे दर्शन हे पुस्तक वाचताना होते. भगतसिंह जर आणखी जास्त काळ जगले असते तर भारताच्या समाजकारणाची आणि राजकारणाची दिशा कदाचित पूर्णपणे वेगळी झाली असती असे वाटत राहते. अशी दिशा देण्यासाठी आवश्यक असलेल्या अनेकविध गुणांचा समुच्चय त्यांच्या व्यक्तिमत्वामध्ये होता याचा प्रत्यय हे पुस्तक वाचताना तीव्रपणे येत राहतो.
(पूर्वप्रसिद्धी: सा. साधना)
(पूर्वप्रसिद्धी: सा. साधना)


text:
मधुसूदन रामचंद्र रेगे.
भारतातील पुरूष क्रिकेट खेळाडू
भारताचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू
इ.स. १९२४ मधील जन्म


text:
नारायण गोपाळ धारप (ऑगस्ट २७, इ.स. १९२५ - ऑगस्ट १८, इ.स. २००८; पुणे, महाराष्ट्र) हे मराठी भाषेतील लेखक, नाटककार होते. प्रामुख्याने भयकथा, गूढकथांकरता यांची ख्याती आहे. यांनी निर्मिलेले "समर्थ" हे काल्पनिक पात्र आणि त्यावर आधारित गूढकथा विशेष गाजल्या.
जीवन
धारपांचा जन्म ऑगस्ट २७, इ.स. १९२५ रोजी झाला. त्यांनी मुंबई विद्यापीठातून रसायनशास्त्रात बी.एस्सी.टेक पदवी मिळवली .
धारप नोकरीनिमित्त काही काळ आफ्रिकेत वास्तव्यास होते .
त्यांनी मराठीत 100 हून अधिक पुस्तके लिहिली, प्रामुख्याने भयपट प्रकारातील. धारप यांच्या अनेक कादंबऱ्या आणि कथा स्टीफन किंगसह समकालीन अमेरिकन लेखकांकडून प्रेरित आहेत . शपथ ही किंगच्या "IT" आणि " Gramma " (नंतर तुंबाड (चित्रपट)
बनलेली) द्वारे प्रेरित कथा होती. नारायण धारप हे एचपी लव्हक्राफ्टचे चतुल्हू मराठी वाचकांसाठी आणणारे पहिले मराठी लेखक होते .
समर्थ, आप्पा जोशी, कृष्णचंद्र, पंत आणि जयदेव या त्यांच्या कथा किंवा कादंबऱ्यांमध्ये अनेकदा आढळणारी मुख्य पात्रे आहेत. वेगवेगळ्या कथा देखील आहेत, ज्यामध्ये वैयक्तिक नायक/नायिका असू शकतात ज्यांनी परिस्थितीवर मात केली, कधीकधी थोड्या बाह्य मदतीसह, कधीकधी त्याशिवाय. त्याच्या बहुतेक कथा चांगल्या आणि वाईट यांच्यातील एक महान लढाई दर्शवतात, सहसा चांगल्या विजयाने समाप्त होतात. धारप यांच्या काही कथा आणि स्टीफन किंग यांच्या कथांमध्ये काही साम्य आढळते. तथापि, धारप यांच्या कथा मराठी संस्कृती आणि मराठी वाचकांकडून आल्याचे दिसते, त्यामुळे कथानक आणि भूगोल या क्षेत्रामध्ये काही कथांमध्येच साम्य दिसून येते. मराठी साहित्यात इतर प्रकारच्या लेखनाकडे ज्या आदराने पाहिलं जातं तसं अजूनही भयपट लेखनाकडे पाहिलं जात नाही. नारायण धारप बहुतेक मराठी वाचकांना आवडतात ज्यांना हॉरर प्रकारात काही रस आहे. त्यांनी काही खास मौलिक कथांवर आधारित लेखन केले मराठीतील विचित्र कथा , तसेच त्यांनी प्रथमच मराठी भयपट साहित्यात काल्पनिक पौराणिक कथा सादर केल्या.
धारप यांच्या पुस्तकांच्या सामान्य वैशिष्ट्यांमध्ये "वाईटावर चांगल्याचा विजय", "पुस्तकातील संकल्पनांची उत्पत्ती मराठी संस्कृतीतून", "कथेला कोणत्याही प्रकारच्या लैंगिक संदर्भांपासून दूर ठेवणे (कोणत्याही गोष्टींमध्ये हा महत्त्वाचा घटक मानला जातो") लोकप्रिय" हॉरर किंवा सस्पेन्स साहित्य)", "पुस्तके भयपट शैलीची असूनही, सामग्रीला 'चांगल्या अभिरुची' विरुद्ध कोणत्याही प्रकारचा त्रास किंवा गुन्ह्यापासून दूर ठेवणे".
पात्रे
धारप यांच्या कथांमध्ये आढळणारी मुख्य पात्रे आहेत:
समर्थ : समर्थ हे धारप यांच्या अनेक कादंबऱ्यांमध्ये आढळणारे मुख्य पात्र आहे. तो एक शक्तिशाली संत सारखा माणूस आहे, जो वाईट अलौकिक शक्तींचा समावेश असलेल्या कठीण परिस्थितीतून लोकांना मदत करतो. तो स्वतः महान अलौकिक शक्तीचा मालक आहे, जो त्याने मोठ्या प्रयत्नांनी कमावला आहे. त्याला सामान्यतः आप्पा जोशी मदत करतात , जे एक सामान्य माणूस आहेत जे चांगल्या मनाचे आहेत आणि समर्थांना खूप आदर देतात.
कृष्णचंद्र : समर्थांप्रमाणेच, कृष्णचंद्र देखील महान अलौकिक शक्तींचा मालक आहे, ज्याचा वापर तो संकटात सापडलेल्या लोकांना मदत करण्यासाठी करतो (पुन्हा वाईट अलौकिक शक्तींसह / त्या शक्तींचे मालक / या वाईट शक्तींना मदत करणारे लोक). तथापि, समर्थांप्रमाणेच, तो सांसारिक सुखांचाही उपभोग घेतो. त्याला कधीकधी ओंकार नावाच्या पात्राची मदत होते .
पंत : पंत हे आणखी एक पात्र आहे जे काही धारप कथांमध्ये आढळते. तथापि, समर्थ आणि कृष्णचंद्र यांच्याइतक्या पुस्तकांत तो दिसत नाही. तो एक महान तांत्रिक आहे , ज्याची प्रार्थना कक्ष त्याला पाहिजे तेथे दिसू शकतो. त्या खोल्यांतील विविध प्राण्यांच्या पुतळ्यांमागे काही क्रूर शक्ती लपलेल्या असतात, ज्या त्याला कथेतील क्रूर वाईटाशी लढण्यास मदत करतात.
जयदेव : जयदेव हे अलौकिक शक्ती असलेले जादूगार आहेत. तो लोकांना मदत करण्यासाठी आणि त्यांना वाईट शक्तींच्या हल्ल्यांपासून बरे करण्यासाठी त्याच्या दैवी क्षमतांचा वापर करतो. त्याचे स्वरूप समर्थांसारखेच आहे.
प्रकाशित साहित्य
{| class="wikitable sortable" width="100%"
|-
! साहित्यकृती !! वर्ष (इ.स.) !! साहित्यप्रकार !! प्रकाशक !! भ


text:
ठळक घटना आणि घडामोडी
जन्म
 मार्च ६ - मिकेलेंजेलो, इटालियन चित्रकार.
 डिसेंबर ११ - पोप लिओ दहावा.
मृत्यू
इ.स. १४७५
इ.स.च्या १४७० च्या दशकातील वर्षे
इ.स.च्या १५ व्या शतकातील वर्षे
इ.स.च्या २ ऱ्या सहस्रकातील वर्षे


text:
Ministry of Railways has invited Request for Qualifications for private participation for operation of passenger train | रेल्वे खासगीकरणाच्या 'ट्रॅकवर'?; १०९ मार्गांवरील खासगी ट्रेनसाठी मागवले प्रस्ताव | Loksatta
रेल्वे खासगीकरणाच्या 'ट्रॅकवर'?; १०९ मार्गांवरील खासगी ट्रेनसाठी मागवले प्रस्ताव
रेल्वे केवळ पुरवणार गार्ड आणि मोटरमन
लोकसत्ता ऑनलाइन | July 2, 2020 07:52 am
रेल्वे मंत्रालयानं बुधवारी एक महत्त्वपूर्ण घोषणा केली. १०९ जोडी मार्गांवर खासगी रेल्वेसेवा सुरू करण्यासाठी रेल्वेनं प्रस्ताव मागवले आहेत. संपूर्ण देशातील रेल्वेच्या जाळ्याला १२ कलस्टरमध्ये विभागण्यात आलं आहे. या १२ क्लस्टरमध्ये १०९ जोडी मार्गांवर खासगी गाड्या चालवल्या जाणार आहेत. प्रत्येक रेल्वे कमीतकमी १६ डब्ब्यांची असेल. तर या ट्रेनचा सर्वाधिक वेग हा १६० किलोमीटर प्रति तास असेल. या ट्रेनचा रोलिंग स्टॉक खासगी कंपनी खरेदी करेल. तसंच देखरेखीचा खर्चही संबंधित कंपनी करेल. रेल्वे केवळ गार्ड आणि मोटरमन पुरवणार आहे.
सुरुवातीला या कामासाठी खासगी क्षेत्राच्या गुंतवणुकीचे उद्दिष्ट ३० हजार कोटी रुपये ठेवलं गेलं आहे. भारतीय रेल्वे नेटवर्कवर प्रवासी गाड्या चालवण्याचा हा खासगी गुंतवणुकीचा पहिला उपक्रम आहे. या उपक्रमाचे उद्दिष्ट आधुनिक तंत्रज्ञानास चालना देणं आणि त्याद्वारे देखभालीच्या खर्चाचं ओझं कमी करणं हे आहे. यामुळे ट्रान्झिट टाईम कमी होणार आहे. तसंच रोजगाराच्या नव्या संधी उपलब्ध होतील, सुरक्षेचीही योग्य ती काळजी घेतली जाईल आणि प्रवाशांना जागतिक दर्जाच्या सुविधा दिल्या जातील, असं रेल्वेचं म्हणणं आहे.
First Published on July 2, 2020 7:41 am
Web Title: ministry of railways has invited request for qualifications for private participation for operation of passenger train jud 87


उद्याच्या कवितेचा विषय आहे.
केवळ आपल्यालाच नव्हे, तर जगाला भेडसावणारा दहशतवाद आणि मूलतत्त्ववाद हे विषय तर अतिशय गंभीर बनत आहेत. आपल्या साहित्यात मोठ्या प्रामाणात ते प्रातिबिंबित होताना दिसत नाहीत. गुजरातमधील हत्याकांड असो, मुंबईवरील हल्ला असो, मालेगावमधील स्पोट असोत, पुण्यावरील हल्ला असो; आपल्या साहित्यिकांनी नेमकी कोणती भूमिका घेतली आणि किती भूमिका घेतली हे आपणच आपल्याला विचारायला हवं. या सर्व परिस्थितीत आपला लेखक भूमिका घेणारच नाही का? मला वाटतं, भूमिका घ्यायला हवी. मूलतत्त्ववादाला विरोध करण्यासाठी आपली लेखणी सरसावून पुढं आली पाहिजे.
आता थोडं मराठीविषयीही बोलू या. मराठी भाषेचं काय होणार? जागतिकीकरणाचा परिणाम तिच्या अस्तित्वावर कसा होणार असे प्राश्न आहेत. संमेलनात आणि संमेलनाबाहेरही आपण त्याचा विचार करतो. शासनालाही साकडं घालतो. मुळात भाषा समाजच जन्माला घालतो. समाजच ती जगवतो आणि समाजच ती विकसित किंवा अविकसित बनवतो. भाषेच्या संवर्धनात शासनाची भूमिका तर असतेच; पण त्याहून समाजाची भूमिका खूप मोठी असते.सरकार या भूमिकेला तांत्रिक मदत करत असतं. समाज म्हणून आज आपण मराठीकडं कसं पाहतो, हा विचार अतिशय महत्त्वाचा आहे. एखादी भाषा, व्यवहाराची, ज्ञानाची झाली, परिवर्तनाची झाली, की ती सर्व प्रकारचे धोके पचवू लागते. काळाबरोबर ती चालू लागते.व्यवहारात ती मराठी भाषेचा परीघ कसा वाढवता येईल, ज्ञानाचा कोष म्हणून तिच्याकडं कसं पाहता येईल हा विषय सर्वात अधिक महत्त्वाचा आहे. रस्त्यावर चालणारा व्यवहार, रस्त्यावर होत असलेले ज्ञान-विज्ञानाचे स्फोट यांच्याशी आपण आपल्या भाषेचं नातं जोडायला हवं. आपल्या हातात येणाऱ्या मोबाइलचा एक हँडसेट दीडदोन हजार इंग्रजी शब्द आपल्याकडून पाठ करून घेतो. या नव्या शब्दांच्या संस्कृतीत आपल्याला घेऊनही जातो. स्वाभाविकच मातृभाषेचा संकोच व्हायला लागला, असं आपल्याला वाटायला लागतं. खरं तर, लोकजीवनात आणि व्यवहारात रूढ होणारे सारे इंग्रजी शब्दही मराठीनं आत्मसात करायला हवेत. अन्य भाषा तसा प्रायत्न करत आहेत. इंग्रजीनं तर तो कधीच सुरू केला आहे. लोकजीवनात मराठीचा जो वापर होतो आहे, त्याकडं आपण सोवळं नेसून न पाहता तेथील शब्दही मराठीनं आत्मसात करून स्वत:ला समृद्ध केलं पाहिजे. तसं घडायचं असलं, तर प्रामाण-अप्रामाणच्या चौकटी सैल केल्या पाहिजेत. आदिवासी भागातील काही मुली एकत्रित करून आम्ही त्यांना नाशिकमध्ये आणलं होतं. या मुलींनी कधीच आधुनिक उपकरणं पाहिली नव्हती. पंखा सुरू असलेल्या एका हॉलमध्ये त्यांना आणलं. डोक्यावर गरगर फिरणारा पंखा त्या पाहू लागल्या; पण या उपकरणाला काय म्हणावं, त्यांना कळत नव्हतं. पंखा हा शब्द त्यांना माहीत नव्हता. शेवटी एका मुलीनं लागलीच एक शब्द जन्माला घातला. ' वर काय आहे? ' असं विचारता ती म्हणाली, ' भिरभिऱ्या! ' जो भिरभिर करतो, तो भिरभिऱ्या. एक नवा शब्द जन्माला आला होता. आता प्रश्न निर्माण होईल, की तो प्रामाण मानायचा, की अप्रमाण? माझ्या गावात माझ्याच गल्लीतल्या एका पोराचं नाव ' दुष्काळ्या ' असं ठेवण्यात आलं होतं. तीव्र दुष्काळात तो जन्माला आला होता. प्रमाणवाल्यांनी नाम म्हणून स्वीकारायला अमान्य केलं. पोराची टिंगलटवाळी होऊ लागली. असंच एका पोराचं नाव अतिसुंदर होतं. त्याचीही टिंगल झाली. पुढं त्यानंही आपलं नाव बदलून घेतलं; प्रमाण नाव ठेवलं. गुन्हेगारी जगामध्ये तर अनेक पोरांची नावं बंदुक्या, पोलिस्या, रिमांड वगैरे आहेत. आपापल्या पर्यावरणातून ही माणसं नवे शब्द जन्माला घालत असतात. भाषासमृद्धीसाठी अशा सर्व शब्दांचं स्वागत करायला हवं. लोकजीवनातील, बोलीभाषेतील अनेक शब्द आपण प्रामाणभाषेच्या वेशीवरच ताटकळत ठेवले आहेत. त्यांना आत घ्यायला हवं. इंग्रजी शब्द स्वीकारताना ते व्याकरणासह घेतो आहे का, हा विचारही महत्त्वाचा आहे. बस, टेबल, डॉक्टर, कलेक्टर, फॅन, पोन आदी अनेक शब्दांची अनेकवचनं इंग्रजी पद्धतीनं मराठीत करू लागलो, तर मात्र अडचण होईल. तात्पर्य, मराठी समृद्ध करण्यासाठी लोकजीवनाची, बोलीभाषेची, ग्रामी.ण भागाची दारं उघडायला हवीत. ' उपाशीपोटी पाणी प्यायल्यावर ते आतड्याला चावतं ' असं कुष्ठरोग झालेली एक बाई, मला तिच्या घरात पाणी देताना म्हणाली होती. पाणी आतड्याला चावणं हे मोठं विलक्षण वर्णन आहे. दारिद्र्याला कंटाळून शेतीच करणारी एक बाई शेत


-
मुख्य बातमीकुठे नेऊन ठेवणार महाराष्ट्र?
'कुठे नेऊन ठेवलाय महाराष्ट्र माझा' असा खडा सवाल करीत आघाडी सरकारचे वाभाडे काढणाऱ्या भाजपला 'शिवछत्रपतींनी ....
-
राजवाडा नाही, तीन मजले तीन कुटुंबांसाठी!
'लोकसत्ता'च्या ३० ऑक्टोबरच्या अंकातील 'गेली शान, तरी आलिशान' या बातमीसंदर्भात माझा खुलासा खालीलप्रमाणे. ....
- अन्य महत्त्वाच्या बातम्या
-
काँग्रेसची शाही शपथेवर टीका
-
भाजपची जल्लोषाची जोरदार तयारी
-
डास 'पाळणाऱ्यांना' अटक
-
सिमकार्ड 'आधार'ला जोडल्यास लाभच लाभ
-
काटकसर पंधरवडय़ाचा शाही शुभारंभ
महाराष्ट्रात पहिल्यावहिल्या भाजप सरकारची विधिवत स्थापना शुक्रवारी वानखेडे स्टेडियमवरील आलिशान शामियानात पंतप्रधान नरेंद्र मोदी ....
-
शिवसेनेला अजिबात महत्त्व नको, ही तो श्रेष्ठींची इच्छा!
निवडणूक प्रचारात भाजप नेत्यावर अफजल खान, बिल्ली, सर्वात मोठे शत्रू अशा शेलक्या विशेषणांनी टीका करणाऱ्या ....
-
उठा उठा सत्ता आली, कामाला लागण्याची वेळ झाली..
'केंद्रात नरेंद्र, राज्यात देवेंद्र' अशी हाक देत महाराष्ट्राच्या सत्तेच्या सिंहासनी विराजमान होणारे देवेंद्र फडणवीस हे ....
-
सोहळ्यासाठी गुजरातमधूनही पोलिसांचा फौजफाटा
वानखेडे स्टेडियमव आज, शुक्रवारी होणारा नव्या सरकारच्या राज्यारोहण सोहळ्यासाठी मुंबई पोलिसांच्या साथीला गुजरात पोलिसांचा फौजफाटाही ....
फोटो गॅलरी
-
मुंबई
समाजाचे समाजाला अर्पण!
या वर्षीच्या 'सर्वकार्येषु सर्वदा'रूपी याच सर्वश्रेष्ठ दानयज्ञाची बुधवारी हृद्य सोहळ्याने पूर्णाहुती झाली.अंधेरी, दादर, प्रभादेवीमध्ये उद्या २० टक्के पाणीकपातउपाय तोकडे, तरीही महापौर समाधानीसरकारी वकिलांच्या 'पोपटपंची'ला लगाम नाहीच! आणखी वाचा
-
पुणे
पुतळ्यांच्या सुरक्षेसाठी विद्यापीठ सक्षम आहे का?
'पुतळ्यांचे संग्रहालय करावे..' असे मत कलाकारांकडूनच व्यक्त होत असताना सावित्रीबाई फुले पुणे विद्यापीठात मोठय़ा प्रमाणावर पुतळे उभारले जात आहेत.पिंपरीत 'घरकुल'च्या २५०० सदनिकांचे वाटप पूर्णराष्ट्रवादीच्या 'मॉडेल सीटी'ची आता नव्या मुख्यमंत्र्यांकडून अपेक्षाबांधकामासाठी उद्यान विभागाची 'एनओसी' बंधनकारक आणखी वाचा
-
महाराष्ट्र
सिंधुदुर्गात भातशेतीचे नुकसान
सिंधुदुर्ग जिल्ह्य़ात अवकाळी पावसामुळे भातशेतीचे मोठे नुकसान झाले आहे. सव्र्हेक्षणानुसार दोन हजार ३०० हेक्टर भातपीक नापीक बनले आहे.नगरकरांचा विश्वास सार्थ ठरवू...अन् त्यांनी घेतला पुन्हा संसार मांडण्याचा निर्णयशपथविधीमुळे विमानसेवा 'हाऊसफुल्ल'! आणखी वाचा
-
देश-विदेश
नवाझ शरीफ यांना निमंत्रण, मोदींना मात्र नाही!
पंतप्रधानपदी विराजमान झाल्यानंतरही नरेंद्र मोदी यांच्यावरील गोध्रा दंगलीचा डाग अद्याप पुसला गेलेला नाही.नोकरशाहीच्या उधळपट्टीस लगाम लागणार'एकते'त विविधतादिल्लीत सत्तास्थापनेसाठी ११ नोव्हेंबपर्यंतची मुदत आणखी वाचा
-
क्रीडा
जपानी स्वच्छतेचा आदर्श महाराष्ट्र घेईल?
अलीकडेच फिफा विश्वचषकात जपानचा सामना झाला. जपान संघाने हा सामना गमावला.फेडररसह खेळण्याची संधी संस्मरणीय -सानियादेशासाठी खेळणार असाल तरच आर्थिक पाठबळ मिळेल!चॅम्पियन लीग टेनिसचे संघ जाहीर आणखी वाचा
-
मनोरंजन
शतकोटी शाहरुख, दीपिका सलग पाच चित्रपट '१०० कोटी' क्लबमध्ये
शाहरुख खान आणि दीपिका पदुकोण आता 'शतकोटी' झाले असून सलग पाच चित्रपटांतील यशामुळे दोघांनाही '१०० कोटी' क्लबमध्ये स्थान मिळाले आहे. नुकत्याच प्रदर्शित झालेल्या 'हॅप्पी न्यू इअर' या चित्रपटानेही अवघ्या तीन दिवसात '१०० कोटी' क्लबमध्ये प्रवेश केला आहे.'हरिश्चंद्राची फॅक्टरी'नंतर एलिझाबेथ एकादशी१९६५च्या युद्धातील शहिदांसाठी 'स्मरणांजली'चे आयोजनबिग बॉस फेम सना खानला अटक आणखी वाचा
-
संपादकीय
जेमतेमांचा जश्न
महाराष्ट्रात पहिल्यांदा सत्ता स्थापनेची संधी मिळालेल्या भाजपचे वर्तन हे गावजेवण घालणाऱ्या मानसिकतेचे निदर्शक म्हणावयास हवे.राजकारणाची बदलती चौकटक्रौर्याला फाशीअखेर लटकले आणखी वाचा
-
विशेष
वृक्ष लावणारे निघोनिया जाती..
महाराष्ट्रातील एका दुर्लक्षित परिसराच्या विकासासाठी स्वत:ला गाडून घेणारा, 'शाश्वत' या संस्थेतर्फे कामांचे जाळे उभे करण


text:
84 | जी |
| 2,244 | WRN5045521 | थोमस जयना सारिया | थोमस गारीया | A1 96/2 | 38 | जी |
| 2,245 | WRN2128106 | थोमस एम सी | थोमस एम दाको | A196 2 2 | 97 | जी |
| 2,246 | WRN2128114 | थोमस ट्रीसा एम सी | थोमस एम सी | A196 2 2 | 97 | जी |
| 2,247 | WRN6026116 | मालेशाव शरद गोडुजी | मालेशाव गोडुजी | F-96-2-3 | 80 | पु |
| 2,248 | WRN2128122 | मालेशाव प्रसेनजीत पाडुरंग | मालेशाव पाडुरंग | F-96-2-3 | 38 | पु |
| 2,249 | 150/158/1178 | गिले सुरेन्द्र जगन्नाथ | गिले जगन्नाथ | A196 3 1 | 84 | पु |
| 2,250 | 150/158/1179 | गिले किर्ति सुरेन्द्र | गिले सुरेन्द्र | A196 3 1 | 84 | जी |
| 2,251 | WRN5045539 | भोर स्वाती अशोक | भोर अशोक | A1 96/6 | 30 | जी |
| 2,252 | WRN2764199 | थोरात प्रतिमा पंढरीनाथ | थोरात पंढरीनाथ | A196/1/3 | 30 | जी |
| 2,253 | 150/158/1182 | थोरात अक्षरीनी पंढरीनाथ | थोरात पंढरीनाथ | F-96 1 2 | 34 | जी |
| 2,254 | WRN6026124 | थोरात अस्मिता पंढरीनाथ | थोरात पंढरीनाथ | F-96-1-2 | 33 | जी |
| 2,255 | WRN6689756 | महस्के रेखानी अरुण | महस्के अरुण | A196/2/3 | 38 | जी |
| 2,256 | WRN2764207 | अग्रवाल ममता गणनकुमार | अग्रवाल गणनकुमार | A196/2/3 | 66 | जी |
| 2,257 | WRN2764215 | अग्रवाल गणनकुमार राजेंद्रप्रसाद | अग्रवाल राजेंद्रप्रसाद | A196/2/3 | 65 | पु |
| 2,258 | WRN6689723 | नवघरे जयवी रामवाजी | नवघरे रामवाजी | 203/9 | 49 | पु |
| 2,259 | WRN6689731 | नवघरे अमिता जगदीश | नवघरे जगदीश | 203/9 | 84 | जी |
* DELETED - पुरुषवणीयुसार यमकलेले मतदार
* दुबारा नाव
पृष्ठ 196
| नंबर | वार्ड | नाव | पतीचे नाव | घर क्रमांक | वय | लिंग |
|------|-------|------|------------|-------------|-----|------|
| 2,260 | WRN9456435 | 150/158/1189 | मतदाराचे पूर्ण: चवाण सुमेश दिनेश | नाव | या वर्डातील नाव: चवाण दिनेश | घर क्रमांक: वय: 24 | लिंग: जी |
| 2,261 | WRN9225178 | 150/158/1190 | मतदाराचे पूर्ण: गायकवाड संकी अंदिप | नाव | या वर्डातील नाव: गायकवाड संदिप | घर क्रमांक: वय: 33 | लिंग: जी |
| 2,262 | 150/158/1191 | मतदाराचे पूर्ण: किनार संजय मुरारी | नाव | या वर्डातील नाव: किनार मुरारी | घर क्रमांक: वय: 49 | लिंग: पु |
| 2,263 | WRN9740275 | 150/158/1192 | मतदाराचे पूर्ण: लक्ष्मा शरणपण बंदीप | नाव | या वर्डातील नाव: लक्ष्मा बंदीप | घर क्रमांक: वय: 66 | लिंग: पु |
| 2,264 | WRN9456443 | 150/158/1193 | मतदाराचे पूर्ण: मुल्ला अजमुहिद शाबुदिन | नाव | या वर्डातील नाव: मुल्ला शाबुदिन | घर क्रमांक: वय: 6 | लिंग: पु |
| 2,265 | WRN9456450 | 150/158/1194 | मतदाराचे पूर्ण: मुल्ला शहनुर्दिन अजमुहिद | नाव | या वर्डातील नाव: मुल्ला अजमुहिद | घर क्रमांक: वय: 33 | लिंग: पु |
| 2,266 | WRN9456476 | 150/158/1195 | मतदाराचे पूर्ण: सालीकन हरिता धनेश | नाव | या वर्डातील नाव: सालीकन धनेश | घर क्रमांक: वय: 66 | लिंग: जी |
| 2,267 | WRN9456468 | 150/158/1196 | मतदाराचे पूर्ण: स्वे रणाळी दिलीपकुमार | नाव | या वर्डातील नाव: स्वे दिलीपकुमार | घर क्रमांक: वय: 36 | लिंग: जी |
| 2,268 | WRN9456464 | 150/158/1197 | मतदाराचे पूर्ण: शोर अबुल तायामाह | नाव | या वर्डातील नाव: शोर तायामाह | घर क्रमांक: वय: 33 | लिंग: पु |
| 2,269 | WRN5045653 | 150/158/1198 | मतदाराचे पूर्ण: युजाना आशालता रमेश | नाव | या वर्डातील नाव: युजाना रमेश | घर क्रमांक: वय: 46 | लिंग: जी |
| 2,270 | WRN9708140 | 150/158/1199 | मतदाराचे पूर्ण: गावडे आदिव | नाव | या वर्डातील नाव: गावडे सुमार | घर क्रमांक: वय: 32 | लिंग: पु |
| 2,271 | 150/158/1200 | मतदाराचे पूर्ण: साईनकर गजानन नारयण | नाव | या वर्डातील नाव: साईनकर नारयण | घर क्रमांक: वय: 45 | लिंग: पु |
| 2,272 | 150/158/1201 | मतदाराचे पूर्ण: नायर मलोज माधवन | नाव | या वर्डातील नाव: नायर माधवन | घर क्रमांक: वय: 48 | लिंग: जी |
| 2,273 | 150/158/1202 | मतदाराचे पूर्ण: नायर रजनीप्रिया मनोज | नाव | या वर्डातील नाव: नायर मनोज | घर क्रमांक: वय: 48 | लिंग: जी |
| 2,274 | 150/158/1203 | मतदाराचे पूर्ण: श्री रजनीप्रिया मनोज | नाव | या वर्डातील नाव: श्री मनोज | घर क्रमांक: वय: 48 | लिंग: जी |
| 2,275 | 150/158/1204 | मतदाराचे प


बीएसयूपी योजनेत सावळा गोंधळ
मटा सीरिज - प्रकल्प ' ग्रस्त ' ठाणे
संदीप शिंदे , ठाणे
झोपड्यांमध्ये खितपत पडलेल्या गोरगरीबांना हक्काचे पक्के घर देण्याच्या उदात्त हेतूने बेसीक सर्व्हिसेस फॉर अरबन पूअर ( बीएसयूपी ) ही योजना केंद्र सरकारने आणली . प्रत्येक घरासाठी केंद्राने अडीच लाख रुपये खर्चास मंजूरी दिली होती . स्थायी समितीने ती सुमारे तीन लाखांवर नेली . मात्र , पैसे द्यायची वेळ आली तेव्हा एका घरापाठी कॉन्ट्रॅक्टरला सरासरी सहा लाख रुपये मोजण्यात आलेत . प्रति चौरस फुटांसाठी तब्बल सव्वा दोन हजार रुपयांची खैरात वाटून पालिकेने नामांकित बिल्डरांनाही धोबिपछाड दिली आहे . इतरांना कायदा शिकवणा - या पालिकेने बीएसयूपी योजनेत अनेक कायदेशीर त्रृटी ठेवलेल्या आहेत त्या वेगळ्याच .
२००६ साली ठाण्यातील ९ हजार ६२१ घरांसाठी २०१ कोटी रुपये खर्चाचा डीपीआर केंद्र सरकारने मंजूर केला होता . प्रत्येक घरासाठी त्यावेळी २ लाख ८ हजार रुपये खर्च अपेक्षित होता . परंतु , राजकीय हस्तक्षेप आणि पालिकेच्या बेजबाबदार धोरणांमुळे या योजनेची रखडपट्टी झाली . त्यानंतर या योजनेतल्या चार टप्प्यांसाठी वाढीव खर्चाची मंजूरी पालिकेने मिळवली . पहिल्या टप्प्यातल्या ४ हजार ६२१ घरांसाठी १९३ कोटी खर्चाचे टेंडर मंजूर झाले . मात्र , १५९० घरांचे पुर्ण आणि १९१९ घरांच्या अर्धवट कामासाठी आजवर तब्बल ११९ कोटी रुपये कॉन्ट्रॅक्टरच्या खिशात घातले गेलेत . दुस - या टप्प्यात पुर्ण झालेल्या ८२२ घरांचे कामांसाठी ३४ कोटींची मंजूरी असताना ५४ कोटी रुपये उदा करण्यात आले . या योजनेसाठी केंद्र सरकारकडून ५० टक्के , राज्याकडून ३० टक्के अनुदान येते . उर्वरीत २० टक्के पालिका आणि लाभार्थ्यांना उभे करायचे होते . आजवर झालेल्या कामासाठी केंद्राने ३९ . ५० कोटी , राज्य सरकारने १८ . ३३ कोटी रुपये दिलेत . या अनुदानाशी तुलना केली तर पालिकेने आजवर केवळ १४ ते १५ कोटी रुपये खर्च करायला हवे होते . परंतु , पालिकेचा खर्च आहे तब्बल ११७ कोटी ! त्याशिवाय बीएसयूपीची अनुषंगीक कामे , संक्रमण शिबिर , स्थलांतरीतांसाठी भाडे अशी वेगवेगळी बजेट हेड निर्माण करून सुमारे ७ ते ८ कोटी रुपयांची बिलंही पध्दतशिरपणे लाटण्यात आली आहेत .
ठाण्यातील लुईसवाडी भागातली प्रस्तावीत बीएसयूपी योजना राजकीय दबावातून रद्द करून तीथे झोपडपट्टी पुनर्विकासाला परवानगी देण्यात आली . आनंदनगरातील २ हजार ३७६ घरांसाठी बीएसयूपी करायची की एसआरडी याचा तिढा आजही कायम आहे . पालिका प्रशासन आणि राजकीय नेतृत्वाच्या ' अर्थ ' पुर्ण कार्यपध्दतीमुळे गोरगरीबांच्या पक्क्या घरांचे स्वप्न मात्र अधांतरीच लटकले आहे .
............
आयटम रेटचा कुटील डाव
बीएसयूपी योजना राबवणा - या राज्यातील सर्व महापालिकांना ही कामे ठोक पध्दतीच्या निविदा काढून दिलेली आहे . आयटम रेटनुसार निविदा काढणारी ठाणे ही एकमेव पालिका आहे . त्यामुळे अन्य महापालिकांची कामे दिलेल्या टेंडरच्या दरात होत असताना ठाणे पालिकाने मात्र मुदत आणि भाववाढीच्या कलामाची तदतूद करून कॉन्ट्रॅक्टरच्या तिजो - या भरण्याचा मार्ग मोकळा ठेवलाय . कामात दिरंगाई केल्यास कॉन्ट्रॅक्टरला दंडाचे कलम असतानाही त्याचा वापर मात्र नाही .
.........
कायदे - नियम धाब्यावर
कन्व्हेन्स पुर्ण करून लाभार्थ्यांना त्यांच्या मालकी हक्काची घर द्यावी असे केंद्र सरकाचे धोरण आहे . मात्र , एखाद दोन अपवाद वगळता घरं बांधलेली जागा अद्याप पालिकेच्या मालकीची झालेली नाही . मग कन्व्हेन्स होणार तरी कसा . इमारती उभारताना टप्प्याटप्प्यावर घ्यावी लागणारी मंजूरीची सुध्दा तसदी घेतलेली दिसत नाही . काही ठिकाणी तर नकाशे मंजूर न करताच काम पुर्ण झाल्याची माहिती आहे . प्रकल्पाचे काम आधी सुरू करून नंतर पर्यावरण परवानगीसाठी अर्ज करण्याचा उफराटा प्रकारही पालिकेने या योजनेत केलाय .


text:
ातव्या वेतन आयोगाला तिजोरीत पैसा नाही. विकासाला नाहीत तर मग जाहिरातीच्या २७ - २७ कोटींच्या टेंडरसाठी कुठून येतात पैसे?. सध्या राज्याची 'तिजोरीत खडखडाट आणि जाहिरातीतच भरभराट' चालू आहे. सरकार चालविणे म्हणजे बाहुलाबाहुलीचे लग्न नव्हे, की जिथे बोलाचीच कढी आणि बोलाचाच भात पोटभर खाल्ला जातो. फडणवीसांनी हा पपेट शो तत्काळ बंद करायला हवा. नाहीतर यात महाराष्ट्राचे अतोनात नुकसान होणार, हे नक्की.
(राजीव सातव हे काँग्रेसचे हिंगोलीतील खासदार आहेत)
२००८-२०१२ : आर्थिक घोटाळ्यांची मालिकामहत्तवाचा लेख
राजीव सातव फडणवीस सरकार जाहिरातबाज सरकार Rajiv Satav congress mp rajiv satav
Web Title : congress-mp-rajiv-satav-criticises-fadnavis-govermnent-on-completion-of-three-years


text:
नागरहोळे राष्ट्रीय उद्यान (कन्नड:ನಾಗರಹೊಳೆ ರಾಷ್ಟೀಯ ಉದ್ಯಾನವನ) हे कर्नाटक राज्यातील मैसूर शहरापासून ९४ किमी(५८ मैल) अंतरावर असलेले भारतीय राष्ट्रीय उद्यान आहे. हे उद्यान मैसूर आणि कोडागू जिल्ह्यांत पसरलेले असून बांदीपूर राष्ट्रीय उद्यानाच्या वायव्येस आहे. काबिनी सरोवर हे या दोन उद्यानांच्या मध्ये आहे.
या उद्यानाचे पुनर्नामकरण राजीव गांधी राष्ट्रीय उद्यान असे करण्यात आले आहे. दाट झाडी, नद्या व धबधबे असलेले हे जंगलवजा उद्यान मैसूरच्या संस्थानिकांच्या शिकारीसाठी राखून ठेवलेले होते.
भारतातील राष्ट्रीय उद्याने


text:
आमच्याकडून केवळ कर वसूल करणार काय? - तरुण भारत | तरुण भारत
You are here: Home » आवृत्ती » बेळगांव » आमच्याकडून केवळ कर वसूल करणार काय?
Posted: 3:12 AM, 27/07/2017 by Parashuram Patil
औद्योगिक क्षेत्राकडून दरवषी कोटय़वधी रुपये कर जमा होतो. मात्र औद्योगिक वसाहतीमध्ये कोणत्याच सोयी-सुविधा उपलब्ध केल्या जात नाहीत. यामुळे उद्योजकांना अनेक समस्यांना तोंड द्यावे लागत असून आमचा करासाठीच तुम्ही उपयोग करता काय? असा संतप्त सवाल उद्योजकांनी महापौर संज्योत बांदेकर आणि जिल्हाधिकाऱयांकडे निवेदनाद्वारे केला आहे.
उद्यमबाग येथील वसाहतींमध्ये अनेक समस्या भेडसावत आहेत. रस्ते, गटारी, पथदीप, पाणी या समस्यांनी उद्योजक अक्षरश: कंटाळले आहेत. या परिसरातील समस्या सोडवा म्हणून अनेकवेळा निवेदने देण्यात आली. याचबरोबर बैठकाही घेण्यात आल्या. तरी देखील अजूनही येथील समस्या सुटल्या नाहीत. त्यामुळे आम्ही आता कोणाकडे तक्रार करू, असा सवाल करण्यात आला. रस्त्यांवर मोठमोठे खड्डे पडले आहेत. तर काही ठिकाणी रस्तेच नाहीत. त्यामुळे वाहने चालविणे कसरतीचे ठरत आहे. कोणताही माल आणण्यासाठी किंवा नेण्यासाठी वाहनांचा वापर करावा लागतो. यामुळे वाहनांची मोठी वर्दळ असते. या वर्दळीमुळे सर्वत्र चिखल झाला आहे. रस्त्यावरील सर्व पथदीप बंद आहेत. त्यांची दुरुस्ती अद्याप करण्यात आली नाही. गटारी आहेत पण त्यांची स्वच्छताच करण्यात येत नाही. डेनेजची समस्याही गंभीर बनली आहे. कचराकुंडय़ा नाहीत त्यामुळे कचरा कुठे टाकायचा हा प्रश्न साऱयांनाच सतावत आहे.
महत्त्वाचे म्हणजे पिण्यासाठी या परिसरात आर. ओ. प्लॅंट नाही. त्यामुळे दूषित पाणीच प्यावे लागत आहे. याचबरोबर मुताऱयांची अवस्थाही दयनीय झाली आहे. त्यांची दुरुस्ती करण्याकडे दुर्लक्ष केले जात आहे. यामुळे गंभीर समस्या निर्माण झाली आहे. या सर्व समस्यांमुळे उद्योजक त्रस्त झाले असून तातडीने समस्या सोडवाव्यात, अशी मागणी निवेदनात करण्यात आली आहे.
मुख्य रस्त्यावर काही महिन्यातच खड्डे
तिसरा रेल्वे गेट ते पिरनवाडीपर्यंत रस्त्याचे रुंदीकरण करण्यात आले. त्यानंतर रस्त्याचे डांबरीकरण झाले. या कामाला केवळ 8 ते 9 महिने झाले आहेत. मात्र आता या मुख्य रस्त्यावरच मोठमोठे खड्डे पडले आहेत. त्यामुळे रस्त्याचे काम निकृष्ट दर्जाचे झाले आहे. तेव्हा संबंधित कंत्राटदारावर व अधिकाऱयांवर कारवाई करावी, अशी मागणी निवेदनात केली आहे. या रस्त्यावर रहदारी पोलिसांची नेमणूक केली जात नाही, त्यामुळे बऱयाचवेळा वाहतुकीची कोंडी होत आहे. याचबरोबर लहान-मोठे अपघात घडत आहेत. तेव्हा त्याचाही गांभीर्याने विचार करावा व रहदारी पोलिसांची नियुक्ती करावी, अशी मागणी केली आहे.
महापौर संज्योत बांदेकर यांना निवेदन देण्यात आले. त्यानंतर प्रादेशिक आयुक्त कार्यालयात जावून जिल्हाधिकारी एन. जयराम यांनाही निवेदन देण्यात आले. बेळगाव जिल्हा स्मॉलस्केल इंडस्ट्रिज असोसिएशनच्यावतीने हे निवेदन देण्यात आले. यावेळी अध्यक्ष उमेश शर्मा, उपाध्यक्ष रोहण जुवळी, श्रीधर उप्पीन, नितीन लांडगे, बी. एस. मंजुनाथ, महादेव चौगुले, रविंद्र बडाची, मोहन बांडगी, अशोक कोली, संजय शिंदे, पी. आर. कदम यांच्यासह उद्योजक उपस्थित होते.


text:
०/०७/२०२० नुसार कोरोना बाधित रुग्ण मरण पावल्यास त्यावर Expression of Interest मध्ये निर्देशित केलेप्रमाणे योग्य तो प्रोटोकॉल पाळून मृतदेहासंबंधी कामकाज करण्यासाठी M/s.Jai Bhawani Enterprises यांची सादर केलेल्या लघुतम दर प्रति कर्मचारी प्रति महाप्रमाणे र.रु.२८,०२१/- नुसार (कमी केलेल्या दरानुसार) डेड बॉंडी डिसपोजल करणकामी २४ कर्मचारी (१६ कर्मचारी कै.अण्णासहेब मगर स्टेडियम व १० कर्मचारी ऑटो कलस्टर) उपलब्ध करून देणकामी येणा-या र.रु.२८,०२१/-X२६=र.रु.७,२८,५४६/- प्रमाणे ३ महिनेकरीता M/s.Jai Bhawani Enterprises यांचे समवेत करण्यात आलेल्या करारनाम्यातील अटी/शर्तीस अधिन राहून M/s.Medbro HealthCare Pvt. Ltd., यांचे समवेत नद्याने करारनामा करून व अनामत रक्कम घेवून कर्मचारीउपलब्ध करून देणकामी येणा-या र.रु.२१,८७६,३३८/- (अक्षरी र.रु.एकौस लाख पंच्याएंशी हजार सहाशे अडोलीस फक) चे खर्चांस कार्यात्मक मान्यता देणावात विचार करणे.
विषय क्र.११) मनपाचे वृक्षसंवर्धन विभागाकडील प्रस्ताव सोबतच्या प्रपत्र 'अ' (१ ते ४) मधील निविदा कामांचे अवलोकन होऊन नियमानुसार व निविदा अटी/शर्ती प्रमाणे तसेच भाववाद कलम लागू असल्यास भाववाद कलमानुसार वृक्षारोपणासाठी मजूर कर्मचारी पुरविणे व त्याअनुषंगिक कामे करणे या कामासाठी निर्धारित केलेल्या बेसिक दरामध्ये कंट्राट कालावधीमध्ये ज्ञालेली वाढ/घट दरानुसार फरकाची रक्कम अदा/वसूल करणे बंधनकारक राहील या अटीस अधिन राहून संबंधित ठेकेदारावर वारवार कामाचा करारनामा करून आदेश निर्मत केलेले असल्याने त्याचे अवलोकन करणेत येत आहे.
विषय क्र.१२) स्थापत्य मुख्यालयामार्फत पिंपरी चिंचवड महानगरपालिका अंतर्गत करण्यात येणारे रस्ते, पावसाची पाण्यासाठी वाहिनी व इतर स्थापत्य विषयक कामे, पूल, स्काय वॉक व इमारती यांचे कामकारिता निं.नो.क्र.२३/१/२०१७-१८ अन्वये Expression of Interest ची निविदा प्रसिद्ध करणेत आली होती, त्यास अनुसरून टप्पा-१ मध्ये प्रपत्र-अ (रस्ते, पावसाची पाण्यासाठीची वाहिनी व इतर स्थापत्य विषयक कामे – २७ सल्लागार) व प्रपत्र-ब (पूल, स्काय वॉक व इमारती–२४ सल्लागार) यांना सहभागी
करून घेणंत आलेले आहे. टप्पा- २ मध्ये मे. अर्थसंकेत आर्किटेक्स अण्ड कन्सल्टेंट्स यांनी विनंती अर्जसोबत सादर केलेल्या कागदपत्रांची छानणी करणंत आली. मे.अर्थसंकेत आर्किटेक्स अण्ड कन्सल्टेंट्स यांना नव्याने नियुक्त करणेकामी त्यांच्या कामाच्या वर्षावारी प्रमाणे प्रपत्र- अ-सल्लागार श्रेणी-२ (रस्ते, पावसाची पाण्यासाठीची वाहिनी व इतर स्थायपत्य विषयक कामे – रक्कम ५ ते २० कोटी मध्ये कामे व प्रपत्र ब सल्लागार श्रेणी-२ (पूल, स्काय वॉक व इमारती विषयक कामे- रक्कम ५ ते २० कोटी मध्ये कामे) या प्रमाणे प्रपत्र अ व प्रपत्र ब तयार करण्यात आले आहे. टप्पा- २ मध्ये प्रपत्र अ व प्रपत्र ब मे. अर्थसंकेत आर्किटेक्स अण्ड कन्सल्टेंट्स यांना पेनलवर घेणे साठी मान्यता देणे बावळ विचार करणे.
विषय क्र.१३) भारतीय साथरोग अधिनियम १८९७ आपत्ती व्यवस्थापन कायदा २००९ महानगरपालिका अधिनियम कलम ६३(६) व कलम ६७(३) क नुसार कोरोना विषयाचा (COVID19) प्रादुर्भाव लक्षात घेता. पिंपरी चिंचवड महानगरपालिकेमध्ये अस्तित्वात असलेल्या कोविड केअर सेंटर (CCC) खाजगी स्थानात सेंटर/एन.जी.ओ./खाजगी संस्था यांना खाजगी ठिकाणी (CCC) चालविण्यास देण्याकामी Expression of Interst (EOI)3/2020-21 प्रसिद्ध करणंत येवून, सीकेटेगरी मध्ये बेडचे संख्यनुसार निविदा माणविणंत आलेल्या होतंया. त्यानुसारतील महिले कालावधी करीता कामाचा आदेश देणंस, मा.आयुक सो. यांती दि. ३१/०८/२०२० रोजीचे प्रस्तावान्याचे मान्यता दिली आहे. त्यानुसार सीकेटेगरी अंतर्गत खालील प्रमाणे कोविड केअर सेंटर सुरु करणंस आदेश देणंत आले आहेत.
| अ.क्र. | संस्थेचे नाव | बेड संख्या | स्थळ | मंजूर दर प्रति बेड/ प्रति दिवस | अंदाजित र.र. |
|-------|-------------|------------|------|-------------------------------|---------------|
| १. | रबी एलकेअर सर्टिफिसेस | ४०० | बालनगरी, ओसरी | ₹५०/- | ३,०६,००,०००/- |
त्यानुसार उपरोक्त तक्त्यात नमूद संस्थेस कोविड १९ या संसंगरजन्य आजाराचा प्रादुर्भाव लक्षात घेता कोविड केअर सेंटर तातडीने सुरु करणंस मंजूर दराने कामाचा आदेश देणंत आला असून, प्रति बेड/प्रति दिवस मंजूर दरानुसार तीन महिले कालावधी करीता उपरोक्त नमूद अंदाजपत्रकीय रकमेसह प्रत्यक्ष होणा-या खर्चास तसेच त्यांचे बोरबोर कार्यातर करारनामा करून घेणंस म


text:
जळगाव जिल्ह्यात कोरोनाचे 'डेथ ऑडीट' करण्याची वेळ का आली? - Dr.Yuvraj M Pardeshi
Home Facebook Live जळगाव जिल्ह्यात कोरोनाचे 'डेथ ऑडीट' करण्याची वेळ का आली?
जळगाव जिल्ह्यात कोरोनाचे 'डेथ ऑडीट' करण्याची वेळ का आली?
जळगाव जिल्ह्यातील कोरोना बाधित रुग्णांची संख्या ९०० च्या वर पोहचली असून जिल्ह्यातील मृत्यूदर राज्यात चौथ्या क्रमांकावर आहे. यामुळे 'डेथ ऑडीट' करण्याचे आदेश आरोग्यमंत्र्यांनी दिले आहे. ही वेळ का आली? या विषयासह रावेर लोकसभा मतदारसंघातील स्थिती व वर्षभरातील उपलब्धी या विषयावर रावेर लोकसभा मतदारसंघाच्या खासदार रक्षाताई खडसे यांच्याशी जनशक्तिचे निवासी संपादक डॉ. युवराज परदेशी यांनी साधलेला ऑनलाईन संवाद....


जाते आणि दगडाचा थर लागला व काम कष्टप्रद झाले, की खोदकाम थांबवले जाते. पावसाचे पाणी असे वरवरचे काम करून जमिनीत खोलवर मुरणार कसे? खोदकाम केलेल्या जागेवर दगडांची मोठी रास दिसली, तरच खोलीकरणाचे काम समाधानकारक झाले आहे असे म्हणता येईल. अन्यथा, नाले खोल करण्यासाठी खर्च केलेले पैसे वाया गेले असेच म्हणायला हवे. पण तो मापदंड कोणी वापरत नाही. मी त्या संदर्भात बरीच ओरड केली, पण सरकार व नोकरशाही यांनी त्याची जराही दखल घेतली नाही. आमच्या राळेगण सिद्धी गावाजवळच्या एका गावात माझ्या देखरेखीखाली जलसंधारणाचे काम सुरू आहे. ते काम कसे होते, ते पाहा. मी तसे वरवरचे काम खपवून घेणार नाही.
भ्रष्टाचाराचे थैमान सर्व ठिकाणी सुरू आहे. रोजगार हमी योजनेच्या कामांची पगाराची पत्रके पाहा. मजुरी मिळालेल्या मजुरांनी सही करण्याच्या जागी अंगठे उठवलेले दिसतात. महाराष्ट्रातील लोक सही न करता येण्याएवढे अशिक्षित निश्चित नाहीत. पण सगळ्या मजुरांनी सही करण्याऐवजी अंगठे उठवलेले दिसतात. असे होण्यामागचे एकमेव कारण भ्रष्टाचार! नोकरशहांनी पगारपत्रकांवर अंगठे उठवून घेऊन पैसे हडप करण्याचे प्रकार सर्रास सुरू आहेत. ते गा-हाणे सरकार दरबारी नेले, तर दखल घेण्यास कोणाकडे वेळ नाही!
आमची बैठक रंगात आली होती, पण त्याच वेळी अण्णांकडे गा-हाणी घेऊन आलेली माणसे आमचे बोलणे कधी संपते यांची वाट पाहत होती. तेव्हा मी अण्णांना निरोपाचा नमस्कार केला आणि आम्ही खोलीबाहेर आलो. अण्णांना भेटण्यासाठी बाहेरगावच्या मंडळींची सदैव वर्दळ असल्यामुळे तशा लोकांची भूक भागवण्यासाठी एक छोटे उपाहारगृह जवळच सुरू आहे. तेथे जाऊन जेवलो. तेवढ्यात टॅक्सीवाल्याचा फोन आला, की टॅक्सी मिळणार नाही; टॅक्सीऐवजी रिक्षा मिळू शकेल. आम्ही त्याचे आभार मानले आणि गावात पायी फेरफटका करण्याचा निर्णय घेतला. गावातील रस्ते दृष्ट लागावी असे स्वच्छ होते. घरे पक्की व टुमदार होती. कोठेही सांडपाण्याचे ओघळ दिसत नव्हते. गावातील लोक आरोग्यदायी जीवनमान अनुभवत होते.
जलसंधारण, ग्रामविकास आणि भ्रष्टाचारनिर्मूलन यांचा ध्यास घेतलेली अण्णांसारखी दुसरी व्यक्ती माझ्या तरी पाहण्यात नाही. अण्णा ग्रामविकासाचे काम करताना नशाबंदी, नसबंदी, कु-हाडबंदी, चराईबंदी आणि श्रमदान या पाच सूत्रांची काटेकोरपणे अंमलबजावणी करण्याच्या संदर्भात कमालीचे आग्रही आहेत. त्यामुळे त्यांच्या गावात पानसुपारीची एकही टपरी नाही. आजच्या वातावरणात तशी कामगिरी म्हणजे मोठा पराक्रमच म्हणायला हवा!
मी राळेगण सिद्धी वगळता इतर पाच गावांना जलसंधारणाची व ग्रामविकासाची कामे पाहण्यासाठी भेटी दिल्या. त्यांतील तीन गावांमधील कामांचा शुभारंभ अण्णांनी केला आहे. अण्णांनी एवढे मूलगामी काम केले असले आणि त्याचा बोलबाला देशभर झाला असला, तरी त्यांच्या बोलण्यात अहंकाराचा लवलेश नाही. ते त्यांच्या भ्रष्टाचारनिर्मूलनाच्या लढ्यामुळे देशातील तरुण-तरुणींचे लाडके नेते बनले होते. त्यांच्या बोलण्याला राजकारणाचा वास येत नाही. त्यांच्याकडे पाहिले, की ती एक साधीभोळी कर्मयोगी व्यक्ती असल्याची खूणगाठ क्षणार्धात पटते.
'इंडियन इन्स्टिट्यूट ऑफ पब्लिक अॅडमिनिस्ट्रेशन' या ख्यातनाम संस्थेच्या प्रोफेसर श्रीमती आशा कपूर-मेहता आणि त्या संस्थेच्या एक अधिकारी श्रीमती तृष्णा सत्पथी या दोन अभ्यासकांनी राळेगण सिद्धी या गावाच्या परिवर्तनाचा आढावा विस्तृत घेतला आहे. अण्णा हजारे यांनी दारिद्य्रनिर्मूलनाचे व नवसमाजनिर्मितीचे काम कसे यशस्वी केले आहे, हे दाखवणारा त्या दस्तऐवजातील सत्तेचाळीस पानांचा प्रदीर्घ लेख वेबसाईटवर उपलब्ध आहे. त्या लेखामध्ये अण्णांनी गावाच्या आर्थिक उन्नतीबरोबर जातिभेद नष्ट करण्यासाठी, गावातील गरिबांना मदतीचा हात देण्यासाठी गावातील तरुण मंडळाच्या सहकार्याने कशी यशस्वी वाटचाल केली त्याचे सुरेख वर्णन आहे. तसेच, सुमारे दोन हजार तीनशे वस्ती असणाऱ्या त्या छोट्या गावात सुमारे बाराशे पटसंख्या असणारी बारावीपर्यंत शिक्षण देणारी चांगली शाळा उभारण्याचे श्रेय अण्णांना द्यायला हवे. अण्णा स्वत: फारसे शिकलेले नाहीत, परंतु त्यांना नव्या पिढीला दर्जेदार उच्च शिक्षण मिळाले पाहिजे असे वाटते. त्यामुळेच दर


text:
ी 3D मध्ये. मागचा 3D (रा-वन) अनुभव अतिशय भयानक होता. पण चित्रपटाला गेल्याचे सार्थक झाले. अतिशय उत्तम कथा,वळणा वळणाची, अनेक धक्के आणि फ्लॅशबॅक असलेली. अनेक परिकथेतील पात्रे आणि कथांचे भाग एकत्र करून कथा साकारली आहे.
कथानायक पुस (Puss) हा एक साहसवीर असतो आणि एका साहस मोहीमेच्या वेळी एका शहरात येतो. त्यावेळी त्याला समजते जॅक आणि जील ह्या भावंडांकडे तो लहानापासून शोधत असलेल्या 3 जादूच्या बिया (Magic Beans) आहेत. हे जॅक आणि जील महाभयानक आणि कुप्रसिद्ध असे दुष्प्रवृत्तीचे असतात. पुस रात्री त्यांच्याघरी त्या जादूच्या बिया चोरायला जातो. पण तिथे त्याला एक मुखवटा (Mask) घातेलेली आकृती आड येते आणि तो त्या बिया चोरू शकत नाही. त्या आकृतीचा पाठलाग करत तो एका अड्ड्यावर पोहोचतो. तिथे ती आकृती त्याला द्वंद्वाचे आवाहन देते.साधेसुधे नव्हे तर "डान्स फाइट"चे, म्हणजे नाचत नाचत मारामारी. ह्या मारामारीच्या शेवटी त्याला कळते ती आकृती म्हणजे 'किटी सोफ़्टपॉन' नावाची एक मांजरी आहे.
तीच्या मागे-मागे जाता जाता त्याला त्याचा लहानपणीचा मित्र भेटतो. हा मित्र म्हणजे 'ह्म्प्टी अ‍ॅलेक्झांडर डम्टी', ह्म्प्टी डम्टी कवितेतील अंडे. तो पुसला मदतीची याचना करतो. पण पुस त्याला झिडकारून निघून जातो. मग आपल्याला कळते की किटी ही हम्प्टीची मैत्रीण आहे. ती हम्प्टीला विश्वास देते की ती पुसला परत आणू शकते.
ती पुसकडे जाते आणि त्याला त्याच्या रागाचे कारण विचारते. मग येतो एक फ्लॅशबॅक……
पुस अणि हम्प्टी 'सॅन रिकार्डो' नामक एका खेड्यात एका अनाथा आश्रमात एकत्र वाढलेले असतात. तिथे पुस हम्प्टीचे बाकीच्या टग्यांपासून नेहमी रक्षण करत असतो त्यामुळे त्याचा खास मित्र असतो. हम्प्टीला 3 जादूच्या बिया हव्या असतात. त्या बियांची एक राक्षसी वेल होणार असते जी आकाशाच्या पलीकडे जाऊ शकते. तिथे एक मोठा राजवाडा असतो आणि त्यात सोन्याचे अंडे देणारा हंस असतो. तो हम्प्टीला हवा असतो. तो पुसला त्याच्या ह्या मोहिमेत सामावून घेतो. मग हे दोघे मिळून जादूच्या बिया मिळवण्यासाठी लोकांच्या घरात घुसणे माफक चोर्‍याकरणे असे प्रकार करू लागतात. एकदा पुस एका म्हातारीला एका वळूपासून वाचवतो. ती म्हातारी त्या शहरातल्या एका प्रतिष्ठित आणि पोलीस पाटलाची आई असते. पुसचा जाहीर सत्कार केला जातो आणि त्याला 'सन्मानाचे बूट' दिले जातात. त्या दिवसापासून तो लोकांना मदत करू लागतो आणि हम्प्टीला टाळू लागतो.
एके रात्री हम्प्टी त्याला फक्त एक शेवटची मदत करायची विनंती करतो. पुस मान्य करून त्याच्याबरोबर जातो. पण हम्प्टी 'बॅन्क ऑफ सॅन रिकार्डो' वर दरोडा घालायला पुसला घेऊन गेलेला असतो. पुसला हे कळते तेव्हा तो खूप रागावतो पण तोपर्यंत उशीर झालेला असतो. बॅन्केतला बझर चालू होऊन पोलीसपाटील पोलिसांसोबत तिथे पोहोचलेला असतो. ते पुसच दरोडा घालायला आलेला आहे असे समजतात. पुसला पळून जाण्याशिवाय गत्यंतर नसते. हम्प्टी त्याला स्वतःला त्याच्याबरोबर घेऊन जाण्याविषयी विनवतो. हम्प्टीचे स्वप्न साकार करायला फक्त पुसच त्याला मदत करू शकतो असे विनवूनही पुस त्याच्यावर रागावून पळून जातो. पण तो कायमचा सॅन रिकार्डोचा 'वॉन्टेड' होऊन जातो. त्याच्या ह्या भटक्या आयुष्याला हम्प्टी जबाबदार आहे असे त्याला वाटत असते.
आता किटी आणि हम्प्टी पुसची समजूत काढण्यात यशस्वी होतात. मग ते जॅक आणि जील कडून त्या बिया चोरतात आणि त्या आकाशातल्या राजवाड्यात पोहोचतात. सोन्याचे अंडे देणारे हंसाचे पिलू आणि सोन्याची अंडी घेऊन परत पृथ्वीवर येतात. पण परत आल्यावर त्यांची गाठ पडते जॅक आणि जीलशी. इथून कथेला एक धक्कादायक वळण येते. हंसाचे पिलू जमिनीवर आणल्यामुळे अजाणतेपणी एक भयंकर धोकाही त्यांनी ओढवून घेतलेला असतो. तो धोका आणि धक्कादायक वळण काय हे जाणून घेण्यासाठी चित्रपट पाहायलाच हवा.
Antonio Banderas (पुस), Salma Hayek (किटी), Zach Galifianakis (हम्प्टी) ह्यांचा आवाजाने नटलेला हा सिनेमा लक्षात राहतो तो अतिशय सुंदर आणि इंटेलिजेंट 3D एफेक्ट्समुळे.
पुस किटीचा पहिल्यांदा पाठलाग करतो पाठलाग एकदम थरारक झालाय. त्यानंतर 'डांस फाईट' म्हणजे तर कळस आहे. सालसाच्या आ


text: परंतु मी जे वर आठ मुद्दे मांडले आहेत त्याचा एकत्रित समुच्चय म्हणजे हिंदू धर्म. हीच या धर्माची व्याख्या आहे आणि ते जे आपापल्या पातळीनुसार तत्वद्न्यान आणि कर्मकांड पाळतात तेच हिंदु असे म्हनने अधिक संयुक्तिक राहील.


text:
भारत देशाच्या नागालॅंड राज्यात एकूण १५ जिल्हे आहेत. ह्यांपैकी ३ नवे जिल्हे २१ मध्ये मध्ये निर्माण केले गेले.
यादी

भारतामधील जिल्हे


ळे महासागरांना भरती-ओहोटी येत असते. भरती-ओहोटीमुळे महासागरांमध्ये काही मीटर उंचीच्या तर किनाऱ्याजवळ सु. १८ मी. पर्यंत उंचीच्या लाटा निर्माण होतात. [⟶ भरती-ओहोटी].
महासागरांप्रमाणे जमिनीतही भरती-ओहोटीसारख्या विकृती निर्माण होत असतात, त्यांना 'भूवेला' म्हणतात.'भूवेला' ओळखणे अवघड असून तिच्यामुळे निर्माण होणाऱ्या लाटांची उंची ०.३३ मी. पेक्षा जास्त नसते. भरती-ओहोटीच्या मानाने भूवेलेची गती अतिशय मंद असते. कारण पाण्याच्या मानाने भूपृष्ठ व पृथ्वीचे अंतरंग अधिक दृढ आहेत; मात्र त्यांच्या स्थितीस्थापक (ताण नाहीसा झाल्यावर मूळ आकार धारण करण्याच्या) गुणधर्मामुळे भूवेलीय विकृती निर्माण होऊ शकतात. एकोणिसाव्या शतकाच्या अखेरीपासून भूवेला मोजण्याचे प्रयत्न करण्यात येत आहेत.
भूकंप व ज्वालामुखी : पॅसिफिक महासागराच्या सभोवती हिमालय-आल्प्स पर्वतश्रेणीला अनुसरून असलेल्या भागात भूकंपाचे पट्टे आहेत व या दोन पट्ट्यांत जगातील ८०% भूकंप होत असतात. यांशिवाय ब्रम्हदेश, ईस्ट इंडिज ते जपान हा प्रदेश आणि महासागरांमधील पर्वतरांगा (उदा., मध्य अटलांटिकमधील पर्वतरांग) या भागांतही वारंवार भूकंप होत असतात. भूकवचातील विभंगांना (तड्यांना) अनुसरून होणाऱ्या हालचालीमुळे भूकंप होतात. बहुतेक भूकंपाची केंद्रे भूकवचात सु.३० किमी. खोलीवर आढळतात, तथापि पॅसिफिकभोवतीच्या व ईस्ट इंडीजमधील काही भूकंपांची केंद्रे ७०० किमी. पर्यंत खोल असलेली आढळली आहेत. असे खोल केंद्र असलेले भूंकप खंडांच्या लगत असलेल्या भागात अधिक प्रमाणात झालेले आढळतात. [⟶ भूकंप].
कधीकधी उष्णता जास्त झाल्याने भूकवचातील भेगांतून शिलारस बाहेर टाकला जातो व ज्वालामुखी क्रिया घडून येते. मुख्यत्त्वे वरील दोन पट्ट्यांतच ज्वालामुखी क्रिया आढळते व जगातील ज्ञात ज्वालामुखींपैकी ६५% ज्वलामुखी या भागात आहेत. [⟶ ज्वालामुखी - २].
उत्पत्ती व विकास : पृथ्वीची उत्पत्ती हा सूर्यकुलाच्या उत्पत्तीचाच एक भाग आहे; मात्र पृथ्वीच्या उत्पत्तीविषयीचा सर्वस्वी समाधानकारक असा सिद्धांत अद्यपि मांडता आलेला नाही. आंतरतारकीय वायूपासून सूर्य व ग्रह एकाच वेळी संघनित झाले (वायूरूपातून द्रवरूपात अथवा घनरूपात गेले) असावेत, असे सर्वसामान्यपणे मानतात. कित्येक बाबतींत सूर्यकुलात नियमितपणा असल्याचे दिसून येते. उदा., बहुतेक ग्रहांची सूर्याभोवती व स्वतःभोवती फिरण्याची दिशा, ग्रहांच्या कक्षांची प्रतले जवळजवळ एकाच पातळीत असणे, सूर्यापासून ग्रहांच्या अंतराबद्दलचे ' बोडे सूत्र ' [⟶ ग्रह] इत्यादी. या नियमितपणावरून सूर्यकुलातील सर्व घटक पिंडांची उत्पत्ती एकसारखी असावी, असा तर्क करण्यात येतो. यावरून सर्व सूर्यकुलाबरोबरच पृथ्वीची उत्पत्ती झाली असावी व म्हणून तिची उत्पत्ती इतर ग्रहांप्रमाणेच झाली असावी, असे मानणे संयुक्तिक होईल. सूर्यकुलाच्या व पर्यायाने पृथ्वीच्या उत्पत्तीविषयी अनेक परिकल्पना मांडण्यात आलेल्या आहेत. [⟶ सूर्यकुल].
पृथ्वी व सूर्यकुल सु. ४.५ ते ५ अब्ज वर्षापूर्वी जन्माला आली असावीत, हे आता सर्वमान्य झाले आहे. त्याचप्रमाणे सूर्यकुलाची उत्पत्ती आकस्मिक प्रलयकारी घटनेतून (उदा., ताऱ्यांशी टक्कर होऊन वगैरे) झालेली नाही, हेही तदविषयक गणितावरून मान्य झाले आहे. तेव्हा पृथ्वीचा विकास टप्प्याटप्प्यांनी क्रमवार होत गेला असावा, हा निष्कर्ष निघतो. यातील पहिला टप्पा तुलनेने अल्प काळातच (सु. १० लाख ते १ कोटी वर्षांतच) पूर्ण होऊन पुढील उत्क्रांती सावकाश होत गेली असावी.
पृथ्वीच्या उत्पत्तीविषयीचे सामान्यपणे अधिक प्रमाणात मान्य झालेले मत पुढीलप्रमाणे मांडले जाते. मूळ वैश्विक द्रव्यात मुख्यत्वे हायड्रोजन व थोड्या प्रमाणात हीलियम व अल्प प्रमाणात इतर घटकांचे धूलिकण होते. प्रारंभी या द्रव्याचा तबकडीच्या आकाराचा एक मोठा मेघ आपल्या अक्षाभोवती फिरत असावा. मेघातील धूलिकणांमुळे त्यामध्ये गुरुत्त्वीय असमतोल उत्पन्न होऊन त्यात कित्येक भोवरे उत्पन्न झाले व या भोवऱ्यांमध्ये संघनन होत जाऊन हायड्रोजन, कार्बन, नायट्रोजन व ऑक्सिजन ही प्रमुख मुलद्रव्ये आसलेले ' बर्फकण ' व द्रवबिंदू तयार झाले असावेत (असे बर्फकण लघुग्रहांच्या पलीकडील पट्ट्यात अजूनही आहेत). त्यानंतर हळूहळू ते संघनित द्रव्य वायूंपासून अलग होत गेले असावे.
संघनित द्रव्य मुख


मुंबई वृत्तान्त
ठाणे वृत्तान्त
महामुंबई वृत्तान्त
नाशिक वृत्तान्त
नागपूर वृत्तान्त
नगर/पश्चिम महाराष्ट्र वृत्तान्त
- कोल्हापूर महापालिकेची बँक हमी प्रदूषण नियंत्रण मंडळाकडून जप्त
- 'आयआरबी' कर्मचा-यांना टोप गावातून पिटाळले
मराठवाडा वृत्तान्त
रविवार वृत्तान्त
विदर्भरंग
मोस्ट कमेन्टेड
- सन्मान राखला नाही तर विरोधात बसू
- फोटो गॅलरी : गेली शान, तरी आलिशान!
- अल्पमतातील सरकार चालवणे घटनाविरोधी - शिवसेनेचा भाजपला टोला
- शिवसेनेला केवळ दोनच कॅबिनेट मंत्रिपदे?; अर्थ, गृह, ऊर्जा, महसूल भाजपकडेच राहणार
- पोप यांचा साक्षात्कार
- राज ठाकरे यांचा राज्यव्यापी दौरा
- 'आयारामां'पासून मंत्रिपदे दूरच..
- दिल्लीत 'आप'चा प्रभाव कायम
मोस्ट रीड
- फोटो गॅलरी : गेली शान, तरी आलिशान!
- अल्पमतातील सरकार चालवणे घटनाविरोधी - शिवसेनेचा भाजपला टोला
- सन्मान राखला नाही तर विरोधात बसू
- शिवसेनेला केवळ दोनच कॅबिनेट मंत्रिपदे?; अर्थ, गृह, ऊर्जा, महसूल भाजपकडेच राहणार
- मोदी आणि शहांची माफी मागा - शिवसेनेची कोंडी करण्याची भाजपची रणनिती
- 'आयारामां'पासून मंत्रिपदे दूरच..
- चोरडियांच्या आत्महत्येला कारणीभूत आशिष शर्मा कोण?
- पोप यांचा साक्षात्कार
कोकण, मराठवाडा, प. महाराष्ट्रातील ७ हजार गावे टंचाईग्रस्त
राज्यातील दुष्काळाची तीव्रता वाढू लागली असून राज्य मंत्रिमंडळाने बुधवारी अंतिम पैसेवारीच्या अहवालानुसार कोकण, मराठवाडा, पश्चिम महाराष्ट्र व खानदेशातील ७,०६४ गावे टंचाईग्रस्त म्हणून जाहीर केली. विदर्भातील टंचाईग्रस्त गावे १५ जानेवारीला जाहीर करण्यात येणार आहेत. धरणांतील पाणी साठा खालावत चालला आहे. चाऱ्याचा प्रश्न गंभीर झाला असून ३ लाख जनावरांना छावण्यांमध्ये दाखल करण्यात आले आहे. टंचाईची झळ सर्वसामान्यांना सोसवेनाशी होत असतानाच राज्य सरकारने या भागातील जनावरांच्या छावण्यांना चाऱ्यासाठी देण्यात येणाऱ्या निधीत थेट २५ टक्क्यांची कपात केली आहे.
टंचाईसदृष्य परिस्थिती जाहीर करण्यात आलेल्या गावांना पाणीपुरवठा करणाऱ्या योजनांच्या वीज बिलातील ६७ टक्के रक्कम अनुदानाच्या रूपाने देण्याचा निर्णय मंत्रिमंडळाने घेतला.
त्यानुसार पाणी पुरवठा विभागाने ५० टक्के आणि मदत व पुनर्वसन विभागाने १७ टक्के वाटा उचलायचा आहे. उर्वरित निधी संबंधित ग्रामपंचायत किंवा पाणी पुरवठा संस्थांनी उभा करायचा आहे.
राज्य सरकारने सप्टेंबरमध्येच खरीप पिकांचा आढावा घेऊन ५० पैशांपेक्षा कमी पैसेवारी असलेल्या ६,२५० गावांमध्ये टंचाई परिस्थिी जाहीर जाहीर केली होती. त्यावेळी हंगामी पैसेवारीच्या आधारवर टंचाई जाहीर करण्यात आली होती. त्यानंतर आता कोकण, पुणे, नाशिक व औरंगाबाद या विभागातील २०१२-१३ या वर्षांतील खरीप पिकांची अंतिम पैसेवारी जाहीर केली आहे. ५० पैशांपेक्षा कमी पैसेवारी असलेल्या या विभागांमधील ७,०६४ गावे टंचाईग्रस्त म्हणून जाहीर करण्यात आली आहेत. त्यानुसार टंचाईग्रस्त गावांमध्ये ८०० गावांची वाढ झाली आहे.
चारा अनुदानात कपात
राज्यात एका बाजूला टंचाई परिस्थिती अधिक गंभीर होत असताना राज्य सरकारला निधीचीही टंचाई जाणवू लागली आहे. जनावरांच्या चाऱ्यासाठी देण्यात येणाऱ्या अनुदानात कपात करण्याचा निर्णय मंत्रिमंडळाने घेतला आहे. मोठय़ा जनावराला प्रतिदिन ८० रुपये देण्यात येणारे अनुदान आता ६० रुपये करण्यात आले आहे. लहान जनावरासाठी देण्यात येणारे ४० रुपये आता ३० रुपये मिळतील. सध्या ३४४ छावण्यांमध्ये २,९९,२३९ जनावरे ठेवण्यात आली आहेत. चारा छावण्यांवर आतापर्यंत १८० कोटी रुपये खर्च करण्यात आले आहेत.


मुंबई वृत्तान्त
ठाणे वृत्तान्त
महामुंबई वृत्तान्त
नाशिक वृत्तान्त
नागपूर वृत्तान्त
नगर/पश्चिम महाराष्ट्र वृत्तान्त
- कोल्हापूर महापालिकेची बँक हमी प्रदूषण नियंत्रण मंडळाकडून जप्त
- 'आयआरबी' कर्मचा-यांना टोप गावातून पिटाळले
मराठवाडा वृत्तान्त
रविवार वृत्तान्त
विदर्भरंग
मोस्ट कमेन्टेड
- जेमतेमांचा जश्न
- शिवसेनेला अजिबात महत्त्व नको, ही तो श्रेष्ठींची इच्छा!
- कुठे नेऊन ठेवणार महाराष्ट्र?
- सध्यातरी शिवसेना सत्तेत सहभागी होण्याची शक्यता कमी - रुडी
- मनसैनिकांनो, शनिवारी 'कृष्णकुंज'वर येऊ नका - राज ठाकरेंचे आवाहन
- नवाझ शरीफ यांना निमंत्रण, मोदींना मात्र नाही!
- सोहळ्यासाठी गुजरातमधूनही पोलिसांचा फौजफाटा
- राजवाडा नाही, तीन मजले तीन कुटुंबांसाठी!
मोस्ट रीड
- शिवसेनेला अजिबात महत्त्व नको, ही तो श्रेष्ठींची इच्छा!
- कुठे नेऊन ठेवणार महाराष्ट्र?
- राजवाडा नाही, तीन मजले तीन कुटुंबांसाठी!
- मोदी आणि शहांची माफी मागा - शिवसेनेची कोंडी करण्याची भाजपची रणनिती
- फोटो गॅलरी : गेली शान, तरी आलिशान!
- जेमतेमांचा जश्न
- सौ. मुख्यमंत्री झाल्यानंतरही नोकरी सुरूच राहणार
- शिवसेनेला केवळ दोनच कॅबिनेट मंत्रिपदे?; अर्थ, गृह, ऊर्जा, महसूल भाजपकडेच राहणार
महाजनकोची आर्थिक स्थिती नाजूक
महावितरणने वीज खरेदीचे ५ हजार कोटी रूपये थकविल्याने राज्यात वीज निर्मिती करणाऱ्या महाजनकोची आर्थिक स्थिती कमालीची नाजूक बनली आहे. अशीच स्थिती कायम राहिली तर नजिकच्या काळात महाजनकोच्या वीज निर्मितीवर परिणाम होण्याची शक्यता आहे.
राज्यात महाजनकोतर्फे तयार करण्यात येणारी वीज महावितरणला दिली जाते. महावितरणच्या माध्यमातून ही वीज ग्राहकांपर्यंत पोहचते. शासनाच्या अधिनस्थ असलेल्या या दोन कंपन्यांमध्ये खरेदी व विक्रीच्या संदर्भात करार सुध्दा झालेला आहे. गेल्या काही महिन्यापासून महावितरण या कराराचे पालन करत नसल्याने महाजनकोला मोठा आर्थिक फटका सहन करावा लागत आहे. महावितरणने खरेदी केलेल्या विजेचे सुमारे ५ हजार कोटी रूपये अद्याप महाजनकोला दिलेले नाहीत. ही थकबाकी रोज वाढत चालली असल्याने महाजनकोसमोर अडचणींचा डोंगर उभा ठाकला आहे. वीज उत्पादन करणाऱ्या महाजनकोसमोर केवळ वीज विक्रीच्या माध्यमातून पैसा येतो. या कंपनीला उत्पन्नाचे अन्य कोणतेही साधन नाही. महाजनको महावितरण शिवाय दुसऱ्या कुणालाही वीजेची विक्री करू शकत नाही. त्यामुळे विक्रीतून मिळणाऱ्या महसूलावरच महाजनकोचा सर्व व्यवहार चालतो. आता थकबाकीची रक्कम ५ हजार कोटी रूपयांवर जाऊन पोहोचल्याने महाजनकोची आर्थिक स्थिती डामाडौल झाली आहे.
पंधरा दिवसांपूर्वी महाजनकोने काही बॅंकांना ओव्हर ड्राफ्टची मागणी केली होती. मात्र, बॅंकांनी तो देण्यास नकार दिला. यासंदर्भात महाजनकोचे वित्त विभागाचे मुख्य महाव्यवस्थापक संजय मदन यांच्याशी संपर्क साधला असता त्यांनी आर्थिक स्थिती नाजूक असल्याचे मान्य केले. महावितरणकडे आजच्या घडीला पाच हजार कोटी रूपये थकीत आहेत असे ते म्हणाले. निधीच नसल्यामुळे महाजनकोने सर्व कंत्राटदारांची देणी सध्या थांबवली आहेत. गेल्या चार महिन्यापासून या कंत्राटदारांची देयके पडलेली आहेत. दिवाळीच्या आधी महाजनकोत काम करणाऱ्या कंत्राटदारांनी या कंपनीचे व्यवस्थापकीय संचालक आशिष शर्मा यांची भेट घेतली. त्यांनीही महावितरणमुळे ही अडचण निर्माण झाल्याचे सांगितले. या भेटीनंतर कंत्राटदारांना काही देणी देण्यात आली. महाजनकोच्या वीज निर्मिती प्रकल्पात अनेक कंत्राटदार काम करतात. यातील बहुतांश कंत्राटे वीज निर्मिती प्रक्रियेशी संबंधीत आहेत. भविष्यात अशीच स्थिती कायम राहिली तर वीज निर्मितीवर त्याचा परिणाम होण्याची भिती आता बोलून दाखवली जात आहे. या पाश्र्वभूमीवर महावितरणची बाजू जाणून घेण्याचा प्रयत्न केला असता अधिकारी मत व्यक्त करायला तयार नव्हते. मिळालेल्या माहितीनुसार महावितरणला मिळणाऱ्या उत्पन्नातील बहुतांश वाटा सध्या राज्याला वीज देणाऱ्या खासगी वीज कंपन्यांना दिला जात आहे. राज्यात भारनियमन कमी करायचे असेल तर खासगी वीज खरेदी करणे भाग आहे. हे खासगी वीज उत्पादक थकबाकी ठेवण्यास अजिबात तयार नसतात. याशिवाय ग्राहकांकडे सुध्दा बरीच थकबाकी आहे.
ओव्हर ड्राफ्टची मागणी
पंधरा दिवसांपूर्वी महाजनकोने काही बॅंकांना ओव्हर ड्राफ्टच


text:
िशोर चोधरी | शिपाई | आस्थायपना/ सा. प्रशासन |
| 37 | राजेंद्र म्हाजे | शिपाई | कार्यालय |
| 38 | परशुराम गायडे | शिपाई | सातिवली |
| 39 | सचिन चंदेलिया | शिपाई | वालीव |
| 40 | संजय गुँड | स. कामगार | दिवाबत्ती |
| 41 | प्रदीप सोलंकी | स. कामगार | कामण विभाग |
| 42 | नफेसिंग बिंदलानी | स. कामगार | सातिवली |
| 43 | प्रकाश थोंडडे | स. कामगार | सातिवली |
| 44 | रामकुमार टाक | स. कामगार | गोखिवरे |
| 45 | अनंता गुहे | मजूर | सातिवली |
| 46 | प्रियेश पाटील | स. कामगार | जुचंद्र फयारणी |
| 47 | राकेश वनगे | स. कामगार | जुचंद्र फयारणी |
| नंबर | नाम | पद | विभाग |
|------|-----|----|--------|
| 87 | निमेश सायंत | स. कामगार | यात्रीय फ्यारार्णी |
| 88 | दिनेश टोपले | स. कामगार | यात्रीय फ्यारार्णी |
| 90 | मुकेश हरिजन | स. कामगार | सातियली फ्यारार्णी |
| 92 | बुध्या पारथी | स. कामगार | सातियली फ्यारार्णी |
(सुभाष जाधव)
प्र. सहा. आयुक्त
प्रमाण समिती - जी यात्रीय
वसई वियार शहर महानगरपालिका


text:
क्रिकेट विश्वचषक, १९९६ स्पर्धा विल्स विश्वचषक नावाने सुद्धा ओळखली जाते. भारत व पाकिस्तानात झालेली ही दुसरी विश्वचषक स्पर्धा होती. श्रीलंका क्रिकेट संघाने अंतिम सामन्यात ऑस्ट्रेलिया क्रिकेट संघाचा पराभव करत विश्व अजिंक्यपद पटकावले.
यजमानपद
क्रिकेट विश्वचषक, १९९६ भारत, पाकिस्तान व श्रीलंका मध्ये खेळवण्यात आली. तामिल टायगर्सने सेंट्रल बँकेत केलेल्या बॉंब हल्ल्यामुळे ऑस्टेलिया व वेस्ट इंडीज संघाने श्रीलंकेत सामने खेळण्यास नकार दिला. हे दोन्ही सामने विरुद्ध संघांनी सोडून दिल्याचे आयसीसी ने घोषित केले व श्रीलंका संघ एक ही सामना न खेळता उपांत्य पुर्व फेरी साठी पात्र झाला.
मैदान
{| class="wikitable collapsible collapsed" style="width:50%;"
! style="text-align:center;background-color:&#35" भारतातील मैदाने
|-
|
<center>
सहभागी देश
एसीए (३)

एसीए (१)

एसीसी (४)

ईएपी (२)

ईसीसी (२)

पात्र असोसिएट देशांच्या माहिती साठी १९९४ आय.सी.सी. चषक पहा.
संघ
सामने
साखळी सामने
गट अ
गट ब
बाद फेरी
उपांत्यपुर्व फेरी
उपांत्य फेरी
अंतिम सामना
विक्रम
फलंदाजी
 अधिक माहिती
गोलंदाजी
 अधिक माहिती ..
बाह्य दुवे
 Worldcup on cricinfo
क्रिकेट विश्वचषक
इ.स. १९९६ मधील खेळ


शहरातील रस्ते बांधकाम, पाणी पुरवठा आणि शासकीय कामा बद्दल आपण माहिती मागू शकतो
माहितीचा अधिकार खालील लिंक्स वर आणि CIC _URL_ या भारत सरकारच्या मुख्य माहिती अधिकाऱ्याच्या कार्यालयाच्या साईट वर सर्व माहिती मिळेल . तसेच हा अधिकार वापरून शासनावर जनतेने दबाब आणून न्याय कसा मिळवला यांच्या हकीकती सुद्धा आहेत
यशद पुणे _URL_
महा न्यूज _URL_
मुख्य माहिती आयुक्त महाराष्ट्रा राज्य _URL_
_URL_ माहिती
अधिकाराची नोकरशाही कशी वाट लावते हे येथे लोकसत्ता त वाचा.
एक साधा पांढरा कागद पेन आणि १० रुपयाचे तिकीट यांच्या साहीयाने आपण शासकीय निम्म शासकीय सरकार अनुदानित संस्था सहकारी संस्था सार्वजनिक ट्रस्ट यांच्या कडून आपणास आवशक ती माहिती आपण मागू शकतो. या साठी प्रत्येक कार्यालयात माहिती अधिकाऱ्यांची नेमणूक सरकारने केली आहे. या अधिकार्याने ही माहिती ३० दिवसात देणे बंधनकारक आहे. याने
वेळेत ही माहिती दिली नाही किंव्हा खोटी माहिती दिली, त्या माहितीने आपले समाधान झाले नाही तर त्या कार्यालयाच्या अपिलेट माहिती अधिकार्याकडे आपणास तक्रार करता येते. तेथे ही माहिती बरोबर दिली नाही तर मुख्य अधिकाऱ्या कडे तक्रार करता येते . आपल्याला माहिती देण्याचे आदेश हा अधिकारी देतो. तसेच माहिती दिली नाही, चूक दिली म्हणून २५००० पर्यंत दंड ही माहिती अधिकाऱ्यास लावण्याचे त्यास अधिकार आहे,
शहरातील रस्ते बांधकाम, पाणी पुरवठा आणि शासकीय कामा बद्दल आपण माहिती मागू शकतो या मुळे कारभार स्वच्छ होण्यास मदत होईल .आज पर्यंत आपणास कोणी विचारणार नाही म्हणून जी मुजोरशाही नोकर शाही राजकारण्यात होती , तीला आळा बसत आहे. आपला भ्रष्ट्राचार उघडकीस येत असल्या मुळे माहिती मागणार्यांचे खून केले जात आहे. पण हे फार दीवस चालणार नाही. जनता मोठ्या प्रमाणात जागृत झाली की या सर्व भ्रष्ट्राचारास आळा नक्की बसेल.
मंत्र्यांची संपत्तीसाठी माहितीचा अधिकार
कार्यकतेर् सुभाषचंद अग्रवाल यांनी हा अर्ज केला होता.कार्यकतेर् सुभाषचंद अग्रवाल यांनी हा अर्ज केला होता. नेमकी माहिती कुणाकडे आहे, याबाबत घोळ असल्याने त्यांचा हा अर्ज पंतप्रधान ऑफिस आणि कॅबिनेट सचिवालयामध्ये लटकला होता. गेल्या डिसेंबरमध्ये पंतप्रधान ऑफिसने ही माहिती उघड करता येत नाही, असे स्पष्ट केले.
लोकसभा आणि राज्यसभा यांच्या परवानगीने हा तपशील माहितीच्या अधिकारात देता येतो, असे म्हणून 'केंदीय माहिती आयोगा'ने (सीआयसी) हे प्रकरण अध्यक्ष सोमनाथ चटजीर् यांच्याकडे सोपवले. लोकांचे प्रतिनिधित्व करण्यास इच्छुक उमेदवारांची संपत्ती, उत्पन्न व कर्ज आदिविषयी माहितीच्या अधिकारांतर्गत सविस्तर तपशील द्यायला हवा, असे सुप्रीम कोर्टाने एका निकालात म्हटले होते. त्याचाच आधार घेऊन 'सीआयसी'च्या कमिशनरनी राज्यसभेशी संवाद साधला.
त्यामुळे अग्रवाल यांनी पुन्हा याच आशयाचा अर्ज दोन्ही सभागृहांना केला. यावेळी त्यांना निराश व्हावे लागले नाही. १८ पैकी १६ खासदारांच्या मालमत्तेविषयीची माहिती उपलब्ध असल्याचे राज्यसभेच्या सचिवालयाने कळवले आहे
Thanks & regard,
Thanthanpal,
Always visit:-
_URL_
Comments
धन्यवाद
फारच चांगला उपक्रम,
कृपया आपण अशीच उदाहरणे व माहिती देत राहावी, हि नम्र विनंती.
ह्यातून सर्वसामान्य (माझ्यासारख्या ) लोकांचे मनोधैर्य नक्कीच वाढेल आणि हळूहळू ते सुद्धा ह्याचा वापर करू लागतील.
धन्यवाद
काही प्रश्न
माझी एक शंका आहे, माहिती अधिकाराचा कायदा अस्तित्त्वात आलाच कसा? जर हा नोकरशाही आणि राजकारण्यांना गैरसोयीचा आहे (असे लेखातील मतांवरुन दिसते) तर या नोकरशहांनी आणि राजकारण्यांनी हा कायदा होऊ कसा काय दिला? सरकारला हा कायदा करणे का भाग पडले असावे? जनता जर एवढी पॉवरफुल आहे, तर अनेक गोष्टींमध्ये सरकारविरूद्ध/ नोकरशाहीच्या मनमानीविरुद्ध वेळोवेळी असहायता का व्यक्त होते?
हा कायदा बनवण्यासाठी सरकारला/ नोकरशाहीला काहीच श्रेय जाऊ नये का?
हा अधिकार वापरून शासनावर जनतेने दबाब आणून न्याय कसा मिळवला यांच्या हकीकती सुद्धा आहेत
या हकीकती शासनाच्याच वेबसाइटवर असाव्यात हे इंटरेस्टिंग आहे.
जनता मोठ्या प्रमाणात जागृत झाली की या सर्व भ्रष्ट्राचारास आळा नक्की बसेल.
यावरुन असं दिसतं की जसं काही जनता म्हणजे सरकारपासून अगदी वेगळा असा घटक आहे, ज्याचं कायम शोषणच केलं जातं. आता ही जनता (म्हणजे नेमक