text:
रांगणा - विकिपीडिया
रांगणा
(रांगणा किल्ला या पानावरून पुनर्निर्देशित)
रांगणा-प्रसिद्धगड
नाव रांगणा-प्रसिद्धगड
उंची २२२७ फूट
जवळचे गाव पाटगाव, चिक्केवाडी, कोल्हापूर
नारूर, कुडाळ, सिंधुदुर्ग
सध्याची अवस्था वाईट
रांगणा हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्याच्या कोल्हापूर जिल्हयातील एक किल्ला आहे.किल्ले रांगणा उर्फ प्रसिध्दगड सहयाद्रीच्या धारेतून दक्षिणेस पसरलेल्या, पण घाटमाथ्यापासून अलग झालेल्या डोंगरावर तसेच देश, कोकण व गोवा यापासून जवळ मोक्याच्या ठिकाणी वसलेला आहे. छत्रपतींच्या आवडत्या किल्ल्यामध्ये याचा समावेश होता, म्हणूनच १७८१ च्या एका ऐतिहासिक कागदपत्रात, 'येक रांगणा खबरदार तर सर्व सुरक्षित नाहीतर सकल सावंत बारदेशावर उतरेल' असा उल्लेख आलेला आहे. गडाच्या रांगडेपणाच्या बाबतीत कोल्हापूर जिल्हयात असलेल्या १३ किल्ल्यांमध्ये रांगण्याचा पहिला क्रमांक लागतो.
२ पहाण्याची ठिकाणे
बहामनी साम्राज्य लयाला गेल्यानंतर हा किल्ला अदिलशाहीत आला. शिवकाळात अदिलशाही सरदार सावंतवाडीचे सावंतांकडे हा गड होता. सन १६५८ मध्ये विजापूरचा सरदार रुस्तम जमानने हा गड सावंताकडून घेतला. शिवरायांचे कोकणातील अधिकारी राहुजी पंडित यांनी रुस्तम जमानकडून हा किल्ला घेतला. पुढे अदिलशहाने रांगण्याविरुध्द मोहिम उघडली. त्यावेळी छत्रपती आग्य्राला कैदेत होते. स्वराज्याच्या अस्तित्वावर प्रश्न चिन्ह निर्माण झाले होते. अशा बिकट प्रसंगी स्वत:जिजाबाईंनी खास मोहिम काढून दि १५/०८/१६६६ रोजी रांगणा जिंकला. ही एक अद्भुत घटना रांगण्याचे स्वराज्यातील महत्व अधोरेखीत करते. दि १७/०८/ १६६६ रोजी महाराजांनी आग्य्राच्या कैदेतून पलायन केले. १४ एप्रिल ते १२ मे १६६७ या काळात रांगण्याला बहलोलखान व व्यंकोजी भोसले यांनी वेढा दिला होता. परंतु शिवरायांनी जातीने येऊन हा वेढा मोडून काढला. शिवरायांनी या गडाच्या मजबुतीकरणासाठी ६००० होन खर्च केल्याचा पुरावा सापडतो.
सावंतवाडीकरांवर कायम दबाव ठेवण्यासाठी करवीरकराच्या दृष्टीने रांगण्याला विशेष महत्व होते. सावंतवाडीकरांच्या वतीने जिव्हाजी विश्राम यांनी फितुरीने रांगणा हस्तगत केला होता. परंतु करवीरकरांचा निधडया छातीचा वीर सुभान यशवंतराव शिंदे यांनी अडीच महिने झुंज देऊन गड हस्तगत केला. करवीरकरांचे महास्थल म्हणून या गडाचा उल्लेख त्यावेळच्या कागदपत्रात वारंवार येतो. पुढे सावंतवाडीकरांनी करवीरकरांशी एकनिष्ठ राहाण्याचे ठरविले व रांगणा इंग्रजाचे राज्य येईपर्यंत करवीरकरांकडे राहिला.
रांगणाई देवीचे मंदिर प्रशस्त असून, मुक्कामास योग्य आहे. मंदिरात रांगणाई देवीची ढाल, तलवार, त्रिशूळ इत्यादी आयुधे घेतलेली मूर्ती आहे.रांगणाईच्या उजव्या हाताला विष्णूची मुर्ती व डाव्या हाताला भैरवाची मूर्ती आहे. या ठिकाणी एक फारसी शिलालेखाचा दगड आहे. मंदिरासमोरच दीपमाळ आहे. रांगणाई मंदिराच्या उजव्या बाजूला मारुतीचे मंदिर आहे. जवळच कोरडी विहिर आहे.
किल्ले - गो.नी. दांडेकर
ट्रेक द सह्याद्रीज (इंग्रजीत) - हरीश कापडिया
दुर्गदर्शन - गो.नी. दांडेकर
दुर्गभ्रमणगाथा - गो.नी. दांडेकर
दुर्गम दुर्ग - भगवान चिले
सह्याद्री - स.आ. जोगळेकर
"_URL_ पासून हुडकले
या पानातील शेवटचा बदल ७ फेब्रुवारी २०१९ रोजी ०९:५२ वाजता केला गेला.


text:
डची अमेरिका"
लेखक : डॉ. संजीव चौबळ
प्रकाशक : मराठीसृष्टी, ठाणे
किंमत : रुपये ३५०
अमेरिकेत हे पुस्तक ऑनलाईन ऑर्डर करून मिळण्याकरताचे दुवे :
_URL_
_URL_
खेड्यातला पशुवैद्य
Permalink Submitted by चिंतातुर जंतू on मंगळवार, 21/02/2012 - 13:17.
छोट्या गावातला पशुवैद्य हे ऐकून जेम्स हेरिअटची आठवण झाली. सतत सामोर्‍या येणार्‍या मध्यमवर्गीय ब्रिटिश समाजापेक्षा खूप वेगळ्या ग्रामीण ब्रिटनची ओळख त्यातून होते. प्राण्यांबद्दलच्या गोष्टींमधून मानवी स्वभावाचे कंगोरे समोर आणण्यात हेरिअट वाकबगार होता. वूडहाउसच्या विनोदाहून खूप वेगळी अशी, नर्मविनोदी पण खास ब्रिटिश शैली. ज्यांना प्राणी आवडतात त्यांनी हेरिअटची पुस्तकं आवर्जून वाचावीत; अन् ज्यांना मनुष्यस्वभावात रस आहे त्यांनीही वाचावीत.
गावाकडली अमेरिका
Permalink Submitted by सन्जोप राव on मंगळवार, 21/02/2012 - 15:10.
हे पुस्तक वाचावेसे वाटू लागले आहे. अमेरिका म्हणजे फक्त न्यूयॉर्क, वॉशिंग्टन नव्हे हे काही अमेरिकननांचाकडूनच ऐकले होते. महानगरे सोडून आत गेले की अमेरिकेतही दारिद्र्य, भूक, बेरोजगारी असे प्रश्न आहेत हे समजले होते. अर्थात चाळीच्या मालकाच्या मुलाची मुंज आणि आमच्या शंकर्‍याची मुंज - फरक असायचाच! गावातल्या अमेरिकन शेतकर्‍याला कदाचित दर दोन वर्षांनी गाडी बदलता येत नाही याचे शल्य असेल. असो, पण हे पुस्तक वाचावेसे वाटू लागले आहे.
Permalink Submitted by रमाबाई कुरसुंदीकर on बुधवार, 22/02/2012 - 14:36.
अगदी बरोबर बोललात हो संजोपराव. तसा तो देश आपल्या देशापेक्षा श्रीमंत आहे असे समजले आहे.
Permalink Submitted by ............सार... on मंगळवार, 21/02/2012 - 18:44.
समीक्षा अतोनात कुतूहल चाळविणारी झाली आहे.
>> चौबळांची कंट्री म्युझिकची - अगदी शून्यापासून - विकसित झालेली आवड, त्यांनी आजूबाजूच्या परिसरात पाहिलेल्या प्राणिसृष्टी आणि ग्रामीण जीवनाचे कॅमेर्‍यावाटे टिपलेले क्षण , आणि हो - खुद्द चौबळांनीच काढलेली प्राण्यांची रेखाचित्रेही. >>
हे सारे वाचावेसे वाटू लागले आहे.
समीक्षा वाचून पुस्तक वाचावेसे
Permalink Submitted by ... on मंगळवार, 21/02/2012 - 22:55.
समीक्षा वाचून पुस्तक वाचावेसे वाटत आहे
या पुस्तकाबद्दल आधीही कोठेतरी
Permalink Submitted by पाषाणभेद on बुधवार, 22/02/2012 - 01:05.
या पुस्तकाबद्दल आधीही कोठेतरी वाचले होते आता उत्सूकता चाळवली गेली आहे.
छान पुस्तकपरीचय!
Permalink Submitted by सानिया on बुधवार, 22/02/2012 - 02:10.
नक्कीच वाचेन.
Permalink Submitted by सुवर्णमयी on बुधवार, 22/02/2012 - 01:44.
पुस्तकाची छान ओळख . ते पुस्तक कुठे उपलब्ध आहे हे सांगितल्याबद्द्ल धन्यवाद.
पुस्तक ओळखीसाठी धन्यवाद.
Permalink Submitted by अज्ञात on बुधवार, 22/02/2012 - 04:16.
पुस्तक ओळखीसाठी धन्यवाद. पुस्तकाबद्दल नक्कीच कुतुहल वाटते आहे.
अवांतर : जेम्स हेरियट आमचाही अत्यंत आवडता लेखक. त्याचे पुस्तक पहिल्यांदा आठवी मध्ये वाचले होते, त्याचे कुठ्लेहि पुस्तक कुठ्लेही पान उघडून वाचताना अजूनही तीच गम्मत वाटते. वुडहाऊस आणि हेरियट यांच्या पुस्तकांची जातकुळी एकमेकांपासुन भिन्न आहे या चिंतातुर जंतु यांच्या मताशी सहमत.
'गावाकडची अमेरिका' रोचक वाटते
Permalink Submitted by ३_१४ विक्षिप्त अदिती on बुधवार, 22/02/2012 - 06:16.
'गावाकडची अमेरिका' रोचक वाटते आहे. मराठी आणि भारतीय लोकांपासून लांब राहून डॉ. चौबळांना निश्चितच अमेरिका जास्त जवळून दिसली असेल.
शंकर पाटील आणि मिरासदारांनी चितारलेला गावाकडचा महाराष्ट्र पु.लंनी चितारलेल्या महाराष्ट्रापेक्षा चिक्कार वेगळा आहे. उत्तर इंग्लंड, स्कॉटलंडमधल्या हेरियटची शैली दक्षिणेकडच्या वूडहाऊसपेक्षा वेगळी आहे यात मला फारसं आश्चर्य वाटलं नाही. त्यातून कोकणात रत्नांग्री तसं इंग्लंडात यॉर्कशर म्हणायला हरकत नाही.
वर्ग वर्ग
Permalink Submitted by चिंतातुर जंतू on बुधवार, 22/02/2012 - 14:01.
>>स्कॉटलंडमधल्या हेरियटची शैली दक्षिणेकडच्या वूडहाऊसपेक्षा वेगळी आहे यात मला फारसं आश्चर्य वाटलं नाही
भौगोलिक फरकापेक्षा वर्गफरक मोठा आहे. हेरिअटच्या लिखाणात साधेपणा-इरसालपणा-हट्टीपणा अशा सगळ्या पैलूंनी खेडूत दिसतात. त्यात यॉर्कशर पुडिंगचा (भरपूर प्राणिज चरबीचा) दणकटपणा आहे. वूडहाऊसची

config: mr


text:
धक्कादायक; पंजाबमधील तब्बल 25 टक्के आमदार कोरोनाबाधित - Majha Paper
धक्कादायक; पंजाबमधील तब्बल 25 टक्के आमदार कोरोनाबाधित
देश, मुख्य / By माझा पेपर / आमदार, कोरोनाबाधित, पंजाब सरकार / August 27, 2020 August 27, 2020
नवी दिल्ली – संपूर्ण देशाला कोरोनाने आपल्या विळख्यात घेतलेले असतानाच पंजाबमधून एक धक्कादायक माहिती समोर आली आहे. पंजाबमधील एक.. दोन.. नव्हे तर तब्बल 30 आमदारांना कोरोनाची लागण झाली आहे. 117 एवढी पंजाब विधानसभेतील एकूण सदस्यांची संख्या असून त्यापैकी तब्बल 25% आमदार कोरोनाबाधित आढळले आहेत. देशातील एकूण राज्यांमध्ये असलेल्या विधानसभांपैकी एवढ्या मोठ्या प्रमाणावर लोकप्रतिनिधींना कोरोनाची बाधा झाल्याची ही पहिलीच घटना आहे. यासंदर्भातील माहिती पंजाब विधिमंडळाने गुरुवारी दिली आहे.
यासंदर्भात पंजाब विधानसभेने दिलेल्या माहितीनुसार, कोरोनाबाधित असलेल्या एकूण 30 आमदारांपैकी 7 जण रुग्णालयात उपचार घेतल्यावर बरे झाले आहेत. तर उर्वरित आमदार अद्यापही कोरोनाबाधित आहेत. हे आमदार कोरोनाबाधित असल्यामुळे त्यांना विधिमंडळाच्या पावसाळी अधिवेशनात सहभागी होता येणार नाही. तसेच, या सर्व आमदारांना क्वारंटाइनमध्ये राहावे लागणार आहे.
पंजाबमधील ग्रामीण विकासमंत्री तृप्त राजिंदर बाजवा हे पहिले कोरोनाबाधित मंत्री होते. त्यांनी वेळीच उपचार घेतल्यामुळे आणि काही काळ क्वारंटाईनमध्ये राहिल्यानंतर ते पूर्ण बरे झाले. मंत्री बाजवा हे पुन्हा एकदा आपल्या कामावर रुजु झाले आहेत. दरम्यान, तृप्त राजिंदर बाजवा यांच्यानंतर कारागृह मंत्री सुखजिंदर सिंह रंधावा, महसूल मंत्री गुरप्रीत कांगर आणि उद्योग मंत्री श्याम सुंदर अरोडा यांचीही कोरोना चाचणी पॉझिटीव्ह आली आहे. मुख्यमंत्री अमरिंदर सिंह यांनी बुधवारी सांगितले की, पंजाबमध्ये एकूण 117 आमदारांपैकी 23 जण आतापर्यंत कोरोनामुळे बाधित झाले आहेत.

dataset: uonlp/CulturaX


text:
जीवन
राज कपूर हे हिंदी चित्रपट अभिनेते, निर्माते व दिग्दर्शक होते. जून २ १९८८ रोजी त्यांचे निधन झाले. राज कपूर यांचे वडील पृथ्वीराज कपूर आणि भाऊ शम्मी कपूर व शशी कपूर हेही चित्रपट अभिनेते होते. त्यांना बॉलीवूडमधील शोमॅन म्हणून ओळखले जाते. राज कपूर यांना १९८७ साली दादासाहेब फाळके पुरस्कार प्रदान करण्यात आला. पुणे जिल्ह्यातील राजबाग (लोणी काळभोर) येथील बंगल्यामध्ये राज कपूर यांचे स्मारक आहे. राज कपूर चित्रपटाच्या मनोरंजनाआड काहीतरी संदेश देत असत. 'आधी कहानी आधा फसाना' अशी त्यांची शैली होती. सामान्य माणसाला नायक बनवून त्या माध्यमातून त्यांनी आपल्याला जे सांगायचे आहे, ते सांगीतले. आजही त्यांचे चित्रपट देशविदेशातील विविध चित्रपट महोत्सवांत दाखविले जातात, याचे कारण हेच आहे. राज यांच्या चित्रपटातील नायक हा सामान्य माणूस असायचा. फुटपाथवर राहणारे, फेरीवाले, चहा विकणारे त्यांच्या चित्रपटात सर्रास आढळतात. राज स्वतः अत्यंत साधे होते. महागड्या हॉटेल एवजी ते नेहमी चौकातल्या एखाद्या चहाच्या दुकानावर किंवा ढाब्यावर जायचे. त्यामुळे खरीखुरी मंडळी त्यांना भेटायची. त्यांची सुख-दुःखे त्यांना समजायची. त्यांच्या चित्रपटाचा हा प्रेरणास्रोत होता.
पुरस्कार
राज कपूर यांना इ.स.१९८७ मेध्ये दादा साहेब फाळके पुरस्कार प्रदान केला गेला.
फिल्मफेअर पुरस्कार
 इ.स. १९८३ - फिल्मफेअर सर्वश्रेष्ठ दिग्दर्शक पुरस्कार - प्रेम रोग
 इ.स. १९७२ - फिल्मफेअर सर्वश्रेष्ठ दिग्दर्शक पुरस्कार - मेरा नाम जोकर
 इ.स. १९७० - फिल्मफेअर सर्वश्रेष्ठ दिग्दर्शक पुरस्कार - मेरा नाम जोकर
 इ.स. १९६५ - फिल्मफेअर सर्वश्रेष्ठ दिग्दर्शक पुरस्कार - संगम
 इ.स. १९६२ - फिल्मफेअर सर्वश्रेष्ठ अभिनेता पुरस्कार - जिस देश में गंगा बहती है
 इ.स. १९६० - फिल्मफेअर सर्वश्रेष्ठ अभिनेता पुरस्कार - अनाडी
चित्रपट
चित्रपट निर्मिती प्रशिक्षण संस्था
राज कपूर यांच्या पुणे जिल्ह्यातील राजबाग (लोणी काळभोर) येथील बंगल्यामध्ये राज कपूर यांचे स्मारक आहे. तेथेच पुण्याची माईर्स एमआयटी ही शिक्षणसंस्था चित्रपट निर्मितीचे प्रशिक्षण देणारी एक संस्था स्थापन करीत आहे. या संस्थेत दिग्दर्शन छायाचित्रण, ध्वनिमुद्रण, व संकलन या विषयांचा तीन वर्षांचा, आणि पटकथा लेखन व कला दिग्दर्शन या विषयांचा दोन वर्षांचा अभ्यासक्रम असणार आहे. दूरचित्रवाणीवरील कार्यक्रमांच्या निर्मितीचाही एक वर्षाचा अभ्यासक्रम तेथे असेल.
चरित्रे
 राज कपूरच्या मोठ्या मुलीने-ऋतु नंदाने- राज कपूरचे इंग्रजी चरित्र लिहिले आहे. चरित्राचे नाव ThE One and only Shoman असे आहे.
 राज कपूर : एक कलंदर चित्रसम्राट (अनुवादक - मनजित बावा. मूळ इंग्रजी पुस्तक Raj Kapoor, the Fabulous Showman : An Intimate Biography लेखक - Bunny Reuben)
हिंदी चित्रपट अभिनेते
दादासाहेब फाळके पुरस्कारविजेते
फिल्मफेअर पुरस्कार विजेते
इ.स. १९२४ मधील जन्म
इ.स. १९८८ मधील मृत्यू
पोस्टाचे तिकीट असलेल्या व्यक्ती

dataset: wikimedia/wikipedia


text:
ाहकांकरिता संशोधन करताना त्यात गुंतता राखणे आवश्यक आहे. अशिलांनी पुरविलेली माहिती फक्त संशोधनासाठी वापरून त्यात गुंतता राखणे आवश्यक आहे.
4) संशोधन कार्य उद्योग ग्राहकांच्या आवश्यकतेनुसार केले पाहिजे.
5) संशोधन कार्य करीत असताना उपयोगात आणलेली तत्वे व पद्धत यांत गुप्तता सखली पाहिजे.
6) उद्यागसंस्थेच्या असंशोधन करार झाल्यानंतर संशोधनाविषयी आवश्यक ती माहिती पुरविली पाहिजे.
7) आवश्यक प्रशिक्षित कर्मचारी नसताना व विशिष्ट संशोधन सौर्याची कमतरता असताना संशोधक कार्य स्विकारू नये.
8) संशोधनासाठी सर्वेक्षण करताना माहिती देणाया व्यक्तीने पुरविलेली माहिती पूर्णपणे गुप्त ठेवणे आवश्यक आहे.
9) ज्याप्रमाणे करारात संशोधन काळावधी दिलेला असेल त्याच उत्तरेल्या वेळेत संशोधनाचे कार्य पूर्ण झाले पाहिजे.
10) संशोधन कार्याची फी ही माफक स्वरूपाची असली पाहिजे.
11) संशोधन कार्यातून मिळलेली जी माहिती परिणामकारक व प्रत्यक्ष अंतलबजावणीस सोईस्कर असेल तेवढे संशोधन अशिलास देणे योग्य असते.
12) संशोधक कर्मचारी व ग्राहक वर्गांचे चांगले मैत्रीचे संबंध असले पाहिजेत.
14.7 भारतीय विपणन संशोधन मंडळाची व्यावसायिक मुल्यावादत भूमिका
(Role of Market Research society in India in professional standards / Ethics)
1966 साली "भारतीय विपणन संशोधन मंडळाची" (Marketing Research Society of India) स्थापना मुंबईत करण्यात आली आहे. हा मंडळात भारतातील विविध विपणन संशोधन संस्था, संशोधक व इतर संबंधित व्यक्ती सभासद आहेत. हा मंडळाचा मुख्य उद्देश विपणन संशोधन कार्यांसाठी भारतात प्रोत्साहन देणे, संशोधन क्षेत्रातील व्यक्तीना प्रशिक्षण देणे, सामाजिक संशोधन प्रकल्प हाती घेणे हा आहे. भारतीय विपणन संशोधन मंडळ आपल्या सभासदांकरिता वार्षिक मेलावे आयोजित करते. विपणन संशोधनातील नवीन घडामोडी, पद्धती व तंत्रे यांचा परिचय संबंधित व्यक्तीना ह्या मेलाव्याच्या माध्यमातून करून दिला जातो.
भारतीय विपणन संशोधन मंडळाने तिच्या सभासदांकरिता "आचार संहिता" (Code of Conduct) तयार केलेली आहे. ह्या आचारसंहितेत प्रामाणिकता, संयुक्तता व अनिच्छ व्यापारी प्रथांवर आल्या ह्या मुद्दांवर भर देण्यात आलेला आहे. सदर आचार संहिता सर्व सभासदांनी पाळणे बंधनकारक आहे. आचारसंहितेच्या अंतलबजावणीकरिता मंडळाने "व्यावसायिक प्रमाण समिती" स्थापन केलेली आहे. या मंडळाकडे विविध प्रकारे वाद व तंत्रे मिटविण्याचे कार्यसुझ्या सोपविले जाते. थोडकात, विपणन संशोधनाच्या क्षेत्रात मंडळ सकारात्मक भूमिका साकारीत आहे.
पारिभाषिक शब्द व अर्थ (IMPORTANT CONCEPTS):
1) प्राथमिक वस्तू विपणन (Commodity Marketing): प्राथमिक वस्तूचं खरेदी व विक्री व्यवहार म्हणजे प्राथमिक वस्तू विपणन होय. प्राथमिक वस्तूच्या विपणनात शेतकी उत्पादने, खाणी उत्पादने किंवा नैसर्गिक तेल व गंग अशा उत्पादनांचा समावेश होतो. शेतकरी,
व्यापारी मध्यस्थ व उत्पादकांचा प्राथमिक वस्तू विपणात सहभाग असतो. ह्या विपणीमार्फत उत्पादक व शेतकर्यांच्या हिताचे संरक्षण केले जाते.
2) सेवा विपणन संशोधन (Research in Service Marketing): सेवा विपणात विविध सेवा जसे वाहतुक, आरोग्य, कर्मणूक, हॉटेल्स इ. वा समावेश होतो. सेवा विपणन संशोधन चा उद्देश्य ग्राहकाना आवश्यक असलेल्या नवीन सेवांचा शोध घेणे व त्यातील प्रश्न सोडविणे हा असतो. साधारितात सेवा विपणन क्षेत्राच्या व्याप्तीत झाटत्याने वाढ होत असून त्यात शिक्षण, रुपणालये, बँकिंग, पर्यटन, सल्लागार सेवा इ. समावेश होत आहे.
3) व्यावसायिक प्रमाणके (Professional Standards): व्यावसायिक प्रमाणके म्हणजे संशोधन करण्यास व्यक्ती किंवा संस्थानी पाळवयाची मूल्य / नियम होय. संशोधकांकरिता आचारसहित हातारे सूचविली जाते. व्यावसायिक प्रमाणकांचा उद्देश्य संशोधन कार्यातील संबंधित व्यक्तींशी वागलाना चागल्या मुल्यांचा अवलंब करणे हा होय.
98.6 स्वयं अध्ययनाकरीता प्रश्न
1. भारतातील विपणन संशोधन भविष्याची चर्चा करा. (मार्च 2005)
2. अ) भारतीय ग्रामीण विपणनातील समस्यांची चर्चा करा.
 ब) विपणन संशोधनाला भारतात उच्चत भविष्य आहे, असे तुम्हास वाटते काय?
3. भारतातील ग्रामीण बाजारपेटेंची स्थापित करा. (मे 2009)
4. अ) भारतातील ग्रामीण बाजारपेटांच्या विकासास कारणीभूत असलेल्या (ऑक्टो. 2003)
 ब) भारतीय ग्रामीण बाजार पेटांच्या विकास कसा पडलीने करता येईल, हच्छाबदल सविस्तर चर्चा करा (ऑक्टो. 1997)
5. भारतातील विपणन संशोधनातील त्रूटीचे परिश्चेत करा.
6. भारतीय ग्राहक (महिला आहारकासहित) संशोधनाची आवश्यकता का भासते? (एप्रिल 1996)
7. व

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


text:
न्याय या वैशिष्टक मूल्यांचे महत्त्व त्यांचा लक्षात आले. त्यामुळे त्यांची भारतीय समाजातील विविध धार्मिक रुढी, परपरांत शेंडा फार विशेष केला. धार्मिक रुढी, परपरांत विशेष करणे देखावल धार्मिकविशेष कृत्य मानले जात होते. ह्यामुळे ते या रुढी, परपरांत विशेषता लोकांत निमित्त करून लक्षात नाही. हे सत्ता असलेले तरी इंग्रजांचा आम्नामार्थ त्यांनी या देशात कायदांचे राष्ट्र आण्याच्या प्रयत्न केला. त्यांचा बरोबर मानवी मूल्यांचा पुरस्कार करणारी विचारसंग्रह येथे रूजविवर्धन त्यांनी प्रयत्न केला. त्यामुळे आधुनिक कार्यात भारतीयात या मानवी मूल्यांची ओळख झाली. परंतु त्यांना या मानवी मूल्यांची ओळख झाली आणि महत्त्व पडले. त्यांनी येथे या मानवी मूल्यांच्या प्रथापरामार्थ सामाजिक चक्तव्यवस्था मात्र निमित्त केले नाही. जुज्जी, असा वर्धन शेंडा फार प्रयत्न केला. परंतु भारतीय समाजात समात प्रथापण्याचा करण्यासाठी मात्र कुण्ठी प्रयत्न केला नाही.
जोरीय फुले हे आधुनिक कार्यातील पहिले सुधारकन नाही तर आंतरिककार होत. त्यांनी समतेन्या मूल्यांचा आग्रह झाला. समतेन्या मूल्यांचे भारतीय समाजाला वाढवे होते. स्त्री-पुरुष विभागात आणि जातिविभाग यावर फुलेने प्रयत्न केला. ह्याकारण नाही तर या धर्माने आणि धर्मग्रंथांनी विषयमंत्रे समर्थन केले, त्या धर्म आणि धर्मग्रंथांच्या त्यांचे विषय केला होता. फुले यांची चक्तव्यवस्था ही ख्यांच्या...
अथवि भारतीय समाजात मानवी मूल्यों बोजारोपण करणारी सामाजिक चक्तवच होता. परंतु त्यात्मा चक्तवच्यास उन्नत्यावर्ध प्रस्थापित लोकांचा प्रबंध विशेष होता. अशाही परिस्थितीत त्यानी वस्तुनिष्ठपणे सामाजिक परिस्थितीती अवयोकन करून निर्णयितपणे आपले विचार पुस्तकप्रकारे प्रकाशित केलेल. जर त्यावेळी इंग्लिशची सत्ता देशात नसली तर हे कार्य देखील फुलून करू शकले नसले.
छत्तीसगढ़ शाह महाराज यांनी अपराध लोकप्रदर्शन समस्तात काही महत्वपूर्ण कायदे करून सुधारणा करण्याचा प्रयत्न केलेल. तेव्हा त्याना देखील प्रबंध विशेष करून आला होता. सामाजिक विषयात नकट करून आणि शिक्षणांनी सार्वजनिक या संदर्भात त्यांचे कार्य अतिरिक्त महत्वाचे आहे. शिक्षण हे काही एका विशिष्ट वर्गांची मंडलात नाही. हे लक्षात घेऊन सर्व जाती-भाष्यांचा लोकांचा शिक्षण देखावारी त्यांच्या केलेला प्रयत्न विशेष महत्वाचा होता. परंतु त्याच्या विस्तृत अनेक कार्यक्रमांमध्ये रूपून त्याच्या सुधारणाचा कार्यान्वय विशेष करण्याने अशा वेळेशी प्रस्थापित तथाकथित उच्च वर्गांवरून केले जाते.
अशुकुनक कावळत मानवी मूल्यांचा आभारात सामाजिक चक्तवच्या उपायांच्याचे कार्य जोतीवरून फुलू यांनी केले. विश्राम मुंडा यांनी आदिवासी समाजात न्याय निर्मित देवघारातील केलेली चक्तवच देखील विशेष महत्वाची आहे. त्यानंतर मानवी मूल्यांच्या प्रस्थापनेकरिता संघटीत पदरीतीने सामाजिक चक्तवच निर्मित करण्याचे कार्य डॉ. बावसाहेब आंबेडकरांनी केले. आज जागत सर्व भावी त्यांची चक्तवच विशेष महत्वाची मानवी आहे. डॉ. आंबेडकरांचे चक्तवच ही देखील मानवी हक्कांचा संघटीत होता. परंतु त्या चक्तवच्या उल्लेख 'दर्तिनांची चक्तवच' असाय केला जातो. त्यामुळे त्यांची चक्तवच ही केवळ शरीतापूर्तीच्या मयादीत होती असे भावावली जाते. त्यांची चक्तवच ही मानवी मूल्यांच्या प्रस्थापनासारखी होती. त्या दूरीने या चक्तवच्यांचे समाजशास्त्रीय विश्लेषण करण्यात आले नाही.
भारतीय समाजाते सुख अवलंबून केल्यास असे आवश्यन येते की, भारतीय लोकांमध्ये वस्तुनिष्ठपणे अभाव आहे. भावेक गोंडांचा वस्तुनिष्ठपणे विचार करून त्या संदर्भात आपले मत निर्माण करायला पहिले. परंतु सामाजिक, भार्मिक आणि सार्वस्थानिक वावल लोकांचा असरख युक्त आहे. त्यामुळे ते सामाजिक चत्वावात वस्तुनिष्ठ नसतात. ही बाव केवळ अशिष्टता लोकांमध्येच आहटून येते असे नाही. उन्ही विद्यार्थीभूत आणि समाजशास्त्राने अध्ययन—अध्ययन करण्यास लोकांमध्ये देखील वस्तुनिष्ठतो. अभाव आहटून. ही खरी चित्तेनी आणि अस्तव भोकातापक वाव आहे. ही गोंड समाजशास्त्राच्या अध्ययनकामी रूपात घेणे अवश्यक आहे.
भारतातील सामाजिक चक्तवच्याचा संदर्भात विशेष समाजशास्त्रीय अध्ययन झाली नाही. भारतीय शाह यांनी या संदर्भात काही काम केले आहे. घरस्थान शाह यांनी 'Social Movements in India' हे पुस्तक २००१ मध्ये प्रथम अप्रसिद्ध झाले. या पुस्तकात शाह यांनी भारतातील संततती चक्तवच, दैलित चक्तवच, आदिवासी चक्तवच, माणसवर्गीय चक्तवच, महिला
मराठी समाजशास्त्र परिषदेचे मुख्यकथा…'भारतातील समाजशास्त्राची शतकपूर


तीस वर्षे व्यावसायिक वैमानिक म्हणून नोकरी परदेशी विमानसेवा, खासगी विमानसेवा प्रशिक्षण संस्था अशा विविध विभागात वैमानिक आणि विमान उड्डान प्रशिक्षण संस्था अशा विविध विभागात वैमानिक आणि विमान उड्डाण प्रशिक्षक म्हणून कार्यरत होते.
अत्रे साहेबांचे सर्वच क्षेत्रातील कर्तृत्व यशस्वी, अलौकिक व अफाट होते. नाटककार म्हणून ते द्रष्टे, यशस्वी विक्रमादित्यच होते. अशा थोर लेखकाची कॅप्टन डॉ. आनंद जयराम बोडस यांनी थोडक्यात करून दिलेली ओळख.


खरं तर काय लिहावं हे सुचत नाहीये.. पण मन खूप भरून आलंय.. आणि डोळेही.. कुठेतरी मोकळं होणं आवश्यक आहे असं वाटतंय..
काही माणस आपल्याला कधीकाळी खूप जवळची असतात. काही कारणाने आपण लांब जातो.. लांब जातो ते शब्दशः आणि मनानेही. पण हीच जर माणस कधी कुठल्या कारणाने आयुष्याच्या कुठल्यातरी वळणावर परत भेटली तर? काय प्रतिसाद असतो आपला? काय असायला हवा? वियोग आणि पुनर्भेट यामधला काळ हा किती महत्त्वाचा आणि परिणामकारक असतो?
आज असंच काहीसं माझ्याबाबतीत झालाय. एक खूप जुन्या ओळखीचे कुटुंब, त्यांचा आणि आमचा मधली बरीच वर्षे संपर्क तुटला होता. बरेच वर्ष ते परदेशात आहेत आता. मध्यंतरी त्यांनी भारताला भेट दिली आणि आम्हालाही आवर्जून भेटायला आले. अर्थातच माझी आणि त्यांची भेट झाली नाही. पण आता फेसबुक च्या द्वारे आम्ही परत एकदा संपर्कात आलोय. आजच त्यांच्याशी बोलण्याची संधी मिळाली.
पण का कोण जाणे, सगळ संभाषण थोडसं कोरडं वाटलं. अनपेक्षितपणे एखाद्या व्यक्तीशी खूप वर्षानंतर बोलायची संधी मिळाली तर शब्दच सापडू नयेत का बोलण्यासाठी? तुझं काय चाललंय आणि माझं काय चाललंय याव्यतिरिक्त काहीतरी बोलण्यासाठी इतका आटापिटा करून शब्द शोधावे का लागावेत? इतका त्रास का व्हावा? तेही इतक्या जवळच्या व्यक्तींबाबतही? दुरावा म्हटला तर तसंही नाही खरतर...मधल्या काळाचे परिणाम इतके असावेत कि ज्याने दोन व्यक्तींमधल्या नात्याचे सगळे संदर्भच बदलून जावेत? आणि उरावा निव्वळ कोरडेपणा?
पण कोरडेपणा फक्त बोलण्यात होता, मनात नव्हता.. तरीही...
आणखी एक गमतीदार गोष्ट म्हणजे आपल्याला चेहराच नाही ओळखता आला तर.. किंवा समोरच्या व्यक्तीला आपला चेहराच आठवत नसेल तर.. आणखीनच complicated situation !! खरंच, तिला तर मी अजिबातच आठवतच नाहीये. आणि मलाही तिचा चेहरा अगदीच पुसटसा आठवतोय. आमची शेवटची भेट झाली तेव्हा ती अगदी चार पाच वर्षांची असेल. आणि आता १२-१५ वर्षांच्या नंतर अचानक कसं काय ओळखणं शक्य आहे? अशी अपेक्षाही करणं चुकीचं नाही का?
आणिक जर असं असेल तर संभाषणातल्या ओलाव्याच काय? जिथे चेहराच नाही आठवत तिथे बोलण्याचं काय घेऊन बसायचं?
प्रश्न प्रश्न आणि फक्त प्रश्न... या प्रश्नांची उत्तर मला मिळतील?


text: पालघरपाठोपाठ ठाणे जिल्ह्यातही 'अमूल'ची दूध चळवळ


text:
महामहोपाध्याय दत्तात्रेय वामन पोतदार ऊर्फ दत्तो वामन पोतदार (जन्म : बिरवाडी (रायगड जिल्हा, ऑगस्ट ५, १८९० - पुणे, ऑक्टोबर ६, १९७९) हे मराठी इतिहासकार, लेखक व वक्ते होते. १९६१ ते १९६४ सालांदरम्यान ते पुणे विद्यापीठाचे कुलगुरू होते. भारताच्या केंद्र शासनाचे ते मान्यताप्राप्त पंडित होते.
अध्ययन आणि अध्यापन
द.वा. पोतदार यांचे शिक्षण पुण्याच्या नूतन मराठी विद्यालयात झाले. १९०६ मध्ये ते मॅट्रिक झाले. १९१० मध्ये पुण्याच्या फर्ग्युसन महाविद्यालयातून ते बी.ए. झाले. त्यानंतर त्यांनी न्यू पूना कॉलेजात (पुढे ह्याचेच सर परशुरामभाऊ कॉलेज असे नामांतर झाले) इतिहास आणि मराठी ह्या विषयांचे अध्यापन केले. नूतन मराठी विद्यालय मराठी शाळेचे व नूतन मराठी विद्यालयाचे अधीक्षक म्हणूनही त्यांनी काम केले. त्यांनी आयुष्यभर अव्याहत विद्याव्यासंग केला.
संयुक्त महाराष्ट्राच्या चळवळीच्या बौद्धिक मार्गदर्शनात त्यांनी भाग घेतला होता. मराठी शुद्धलेखन महामंडळाचेही काही वर्षे ते अध्यक्ष होते. तमाशा सुधारणा समितीचे अध्यक्ष ह्या नात्याने त्यांनी बहुमोल कामगिरी केली आहे. त्यांचा इतिहासाचा अभ्यास फार मोठा होता. प्राचीन मराठी साहित्य आणि मराठ्यांचा इतिहास ह्या विषयांवर त्यांनी भारत इतिहास संशोधक मंडळाच्या नियतकालिकांत आणि अन्यत्रही बरेच स्फुट लेखन केले आहे.
इ.स. १९६२ साली जे शुद्धलेखनाचे नियम मराठी महामंडळाने मान्य केले, त्याखाली दत्तो वामन पोतदारांनी सुचवलेली एक टीप होती. 'हे नियम असले तरी जुन्या नियमांप्रमाणे केलेले लेखन अशुद्ध आणि त्याज्य मानू नये.' सुरुवातीला काही वर्षे नियमांच्या यादीखालची ही टीप छापली जात असे.. मात्र पुढे संबंधितांनी ती सोईस्करपणे वगळली..
त्यांना महाराष्ट्राचा साहित्यिक भीष्म म्हणतात. या कार्यासाठी त्यांनी आजीवन अविवाहित राहण्याचा निर्णय घेतला.
मराठी भाषेच्या जतनासाठी आणि संवर्धानासाठी दत्तोपंतांनी सांगितलेला कार्यक्रम
दत्तोपंत पोतदारांनी मराठीच्या संवर्धनासाठी जो कार्यक्रम सुचवला होता त्यात त्यांनी पुढील मुद्दे सुचवले होते- १) मी प्रत्यक्ष काहीतरी उत्कृष्ट मराठी मजकूर रोज वाचीन. २) मी एक तरी चांगले मराठी पुस्तक प्रतिमासी विकत घेईन. ३) मी एक तरी प्रतिष्ठित मराठी मासिक वर्गणी भरून घेईन. ४) मी आपल्या मुलाबाळांत आणि आप्‍तेष्टांत मराठीचा योग्य अभिमान जागृत करण्यासाठी झटेन. ५) मी रोज एक तरी मराठी वर्तमानपत्र विकत घेईन. ६) शक्य असेल तर माझ्या अज्ञान बांधवांसाठी मी मराठीत ग्रंथ लिहीन. ७) मराठी वाङ्मयेतिहास अभ्यासण्याकरता झटणाऱ्या संस्थांना मी शक्य होईल तशी मदत करीन.
दत्तो वामन पोतदारांची सामाजिक, शैक्षणिक, राजकीय आणि साहित्यिक कारकीर्द
 १९१५ साली ते पुण्याच्या शिक्षण प्रसारक मंडळी ह्या संस्थेचे आजीव सदस्य झाले.
 १९१८ ते १९४७ ह्या काळात भारत इतिहास संशोधक मंडळाचे चिटणीस व नंतर १९७३ पर्यंत ते याच मंडळाचे कार्याध्यक्ष होते.
 १९२२ मध्ये भारतीय ऐतिहासिक अभिलेख आयोगाच्या मुंबई बैठकीस स्वीकृत सदस्य म्हणून त्यांना निमंत्रित करण्यात आले. १९४० मध्ये भारत सरकारतर्फे त्याच आयोगाचे सदस्य म्हणून त्यांची नियुक्ती झाली.
 १९३३ ते १९३६ ह्या काळात ते महाराष्ट्र साहित्य पत्रिकेचे संपादक होते.
 १९४६ ते १९५० ह्या काळात ते पुण्याच्या शिक्षण प्रसारक मंडळीच्या अध्यक्षपदी होते.
 १९३९ मध्ये अहमदनगर येथे भरलेल्या मराठी साहित्यसंमेलनाचे ते अध्यक्ष झाले.
 १९४३ मध्ये महाराष्ट्र साहित्य परिषदेचे ते कार्याध्यक्ष होते.
 १९४६ ते १९५० ह्या काळात संयुक्त महाराष्ट्र परिषदेचे उपाध्यक्ष म्हणून त्यांनी काम केले.
 १९४८ मध्ये पुण्याच्या टिळक महाराष्ट्र विद्यापीठाचे ते कुलगुरू झाले.
 १९६० ते १९६३ ह्या काळात पुणे विद्यापीठाचे ते कुलगुरू होते.
 १९३९ ते १९४२ ह्या काळात हिंदुस्थानी बोर्डाचे ते सदस्य होते. १९४२ मध्ये ह्या बोर्डाचे ते अध्यक्ष झाले.
 १९५० ते १९५३ ह्या काळात हिंदी शिक्षण समितीचे ते अध्यक्ष होते. काही वर्षे ते संस्कृत महामंडळाचेही अध्यक्ष होते.
दत्तो वामन पोतदारांनी स्थापन केलेल्या संस्था
 मॉडर्न इंडियन हिस्टरी काँग्रेस (१९३५). हिची पुण्यास स्थापना करून तिचे पहिले अधिवेशन पुण्यासच भरविले. पण पुढील अलाहाबाद येथील अधिवेशनात तिचे नाव इंडियन हिस्टरी काँग्रेस असे झाल


ते असे म्हटले आहे. तर लोकमान्य टिळकांनी शिवजन्मतिथी वैशाख शुद्ध प्रतिपदा पंचमी शके, १९४९ म्हणजे ६/८ एप्रिल, १६२७ अशा सिद्ध केल्या आहेत.
रियासतकार सरदेसाई यांनी आपल्या शिवचरित्राच्या प्रस्तावनेत (१ ऑगस्ट, १९३५) रोजी लिहिले आहे. 'सर यदुनाथ (सरकार) व दुसरे अभ्यासक मिळून आम्ही स्वतंत्र व एकत्र या प्रश्नांचा पुष्कळ खल व विचार केला. त्यात जुनी तिथीच जास्त विश्वसनीय मानण्याकडे आमची प्रवृत्ती होत आहे हे आरंभीच सांगणे मला जरूर वाटते.'
याखेरीज शिवछत्रपतींच्या वयासंदर्भात काही पुरावे बखरी, सनदी परकीय व्यक्तींच्या नोंदी इत्यादी आधारे प्राप्त होतात. ते पुरावे वैशाखवादींच्या बाजूचेच आहेत. उदा. शिवराज्याभिषेकाच्या वेळी हजर असणारा इंग्रजी वकील सर हेन्री ऑक्झिंडेन शिवछत्रपती त्या वेळी ४७ वर्षांचे असल्याचे सांगतो.
फाल्गुनवादी फोल पुरावे
नवीन शिवजन्मतिथी म्हणजे फाल्गुन वद्य तृतीया, शके १५५१ (१९ फेब्रुवारी, १६६०) यासाठी केवळ तीनच महत्त्वाची साधने म्हणजे कवी परमानंदाचे 'शिवभारत', जेधे शकावली आणि तंजावर येथील बृहदीश्वर मंदिरात १८०३ मध्ये सापडलेला शिलालेख यांचा आधार दिला जातो; परंतु ही तिन्ही साधने कशी विश्वसनीय नाहीत यांचे अनेक पुरा f1f े अभ्यासकांनी दिले आहेत. ते थोडक्यात पुढीलप्रमाणे –
जेधे शकावली प्रसिद्ध होऊनही लोकमान्य टिळक आणि वि.का.राजवाडे यांनी आपल्या शिवजन्मतिथीच्या (वैशाखवादी) निर्णयात बदल केला नव्हता. दा.ना.आपटे यांनी जेधे शकावलीमध्ये अनेक दोष आणि विसंगती दाखवून दिल्या आहेत. (इंद्रधनुष्य – दा.ना.आपटे, २८/२/१९२९, पृ.३३०-३३१)
कवी परमानंद यांच्या शिवभारतातील सहाव्या अध्यायातील, 'भूबाण प्राण चंद्राव्दैः सम्मिते शालीवाहने । शके संवत्सरे शुक्ल प्रवृत्तेच पारायणे ।।२६।। निशिलग्ने शुभोभने ।।२७।।' या श्लोकात 'प्राण' या शब्दाऐवजी मूळ प्रतीत 'रस' हा शब्द होता. 'रस' या शब्दाचे अंकमूल्य नव्या शिवजन्मतिथीला मारक होते. म्हणून त्याजागी 'प्राण' हेतूपूर्वक घालण्यात आला. भारत इतिहास संशोधक मंडळाच्या त्रैमासिक १९२२-२३ च्या अंक २।३।४ मध्ये तो मूळ श्लोक वाचावयास मिळतो. प्रसिद्ध इतिहासकार यदुनाथ सरकार यांना हे शिवभारत काव्य साधन म्हणून मान्य नव्हते.
प्रा.न.र.फाटक यांच्या मते, तंजावरचा शिलालेख हा शिवछत्रपतींचे सावत्र बंधू व्यंकोजीराजे यांना शिवछत्रपतींपेक्षा वयाने मोठे दाखविण्याच्या हेतूने कोरण्यात आला आहे. म्हणून त्यामध्ये शिवजन्म शके १५४९ ऐवजी शके १५५१ असा आहे.
थोडक्यात म्हणून महाराष्ट्र शासनाने १५ फेब्रुवारी, २००० मध्ये शिवछत्रपतींची जी १९ फेब्रुवारी, १६३० म्हणजेच (फाल्गुन वद्य तृतीया शके १५५१) ही जन्मतारीख मान्य केली आहे ती बदलण्याची नितांत गरज आहे, असे अनेक अभ्यासकांना मनःपूर्वक वाटते.
The post दि.२ मे (वैशाख शु.२) रोजी होणाऱ्या शिवजयंतीविषयक…! appeared first on Shri Mahalaxmi.19 ]]>
The post श्री रेणुकादेवी प्रकट दिन ! appeared first on Shri Mahalaxmi.15 ]]>
आज चैत्र कृष्ण पंचमी. आदिशक्ती अयोनीजा बालिका रूप घेऊन ईक्ष्वाकू वंशी रेणू (प्रसेनजीत) राजाच्या यज्ञकुंडातून प्रकटली तो आजचा दिवस. काही परंपरांमध्ये चैत्र शुद्ध तृतीया हा दिवस रेणुकेचा प्रकट दिन मानला जातो; पण सौंदत्ती परंपरेत चैत्र तृतीया ही तिथी रेणुकेच्या मलप्रभा तीरावर स्नानाला जाणे आणि नंतर झालेल्या शिरच्छेदाची मानली जाते. परशुराम कवीकृत रेणुका माहात्म्य ग्रंथात (रामत्त्व प्रकाशन, बेळगाव) उल्लेख केलेप्रमाणे चैत्र कृष्ण पंचमी, मूळ नक्षत्र रवीवार धनुराशी असा तो योग. सर्वदेव तेजोमयी म्हणून ती एकवीरा रेणुराज कन्या म्हणून रेणुका औंधासूरमर्दिनी ती यमाई! कर्नाटकात यल्लम्मा. अशी ही जमदग्नी प्रिया…रेणुका! अशी तिची नानाविध रूपं. अनेक भाविकांना प्रश्न पडतो की, रेणुका तर ऋषीपत्नी तर तिला देवतेचा मान कसा? याचं उत्तर स्वतः भगवान शंकरांनी परशुरामांना दिलं होतं. त्याची कथा सह्याद्री खंडात येते. (रेणुका माहात्म्य अ.१८) परशुराम शंकरांना विचारतात, 'असं काही सांगा जे कुणाला माहीत नाही.' तेव्हा शंकर म्हणाले, 'पूर्वी मी एकदा कल्पांत अग्नी पेटवून बसलो असता एका अलौकिक स्त्रीचं दर्शन झालं. तिला पाहून मी तो कल्प


text: विश्‍वकरंडक फुटबॉल स्पर्धेसाठी इराण संघ सर्वप्रथम रशियात डेरेदाखल झाला आहे. मंगळवारी संध्याकाळी इराणचा संघ मॉस्को विमानतळावर उतरला, तेव्हा त्यांचे भव्य स्वागत करण्यात आले.


text:
ेकेदार यांच्यात आर्थिक व्यवहार झाल्याने रद्द केलेला ठेका पुन्हा सुरु करण्यात आला असल्याचे देशमुख यांनी सांगितले.
पंतप्रधानांसह मुख्यमंत्र्यांकडे तक्रार
मनपा प्रशासनाने प्रभाग ३६ मध्ये सहजीवन स्वयंरोजगार सेवा सहकारी संस्थेला साफसफाईचा ठेका दिला आहे. स्वच्छता होत नसल्याबाबत तक्रारी करुनही प्रशासनाकडून दखल घेतली जात नाही. त्यामुळे पंतप्रधान व मुख्यमंत्र्यांकडे तक्रार करणार असल्याचे देशमुख यांनी सांगितले.
Previous article'कच्चा लिंबू'चा टीझर लॉंच
Next articleशेतकरी एल्गारला ' किसान मुक्ती यात्रा' ने बळकटी; राज्यासह परराज्यातील शेतकर्‍यांची बैठकीत हजेरी


text:
े.
आमच्याकडे एओएलला श्वेतसूचीसाठी पुरेसे मेलिंग इतिहासा होण्यापूर्वी त्याने दोन प्रयत्न केले, परंतु त्यांनी काही प्रयत्नानंतर केले:
एक्सएक्सएक्सएक्सएक्सएक्सएक्सएक्सएक्सएक्सएक्सएक्सएक्सएक्सएक्सएनएक्सक्स - पुष्टीकरण कोडसह आपली श्वेतसूची विनंती मंजूर झाली आहे.
आपली ईमेल अवरोधित केली जात आहेत की नाही याची खात्री नाही? एक वापर खात्री करा इनबॉक्स प्लेसमेंट देखरेख साधन आयएसपीशी संबंधित विशिष्ट समस्या शोधण्यासाठी आणि समस्यानिवारण करण्यासाठी.
टॅग्ज: 250 केएओएलAOL ब्लॅकलिस्टAOL पोस्टमास्टरAOL श्वेतसूचीअवरोधित ईमेलfblफीडबॅक लूपइनबॉक्स प्लेसमेंटइंटरनेट सेवा प्रदाताispजंक फिल्टरस्पॅमस्पॅम तक्रारीस्पॅम फिल्टर


text:
नेहा जोशी आणि पुष्कराज चिरपुटकर 'मीडियम स्पाइसी' मध्ये दिसणार | पुणे प्रहार
Home ताज्या घडामोडी नेहा जोशी आणि पुष्कराज चिरपुटकर 'मीडियम स्पाइसी' मध्ये दिसणार
शहरी नातेसंबंधांभोवती गुंफण्यात आलेल्या 'मीडियम स्पाइसी' या रोमांचक चित्रपटाच्या निमित्ताने अनेक प्रतिभावंत कलाकार एकत्र आले आहेत. ललित प्रभाकर, सई ताम्हणकर आणि पर्ण पेठे यांच्या प्रमुख भूमिकांसह सागर देशमुख, जेष्ठ कलाकार नीना कुळकर्णी आणि रवींद्र मंकणी यांच्या सहाय्यक भूमिका असलेला हा चित्रपट या वर्षीचा कलाकारांची मांदियाळी असणारा चित्रपट ठरणार आहे. दरम्यान, आता या चित्रपटात नेहा जोशी आणि पुष्कराज चिरपुटकर दिसणार असल्याची घोषणा निर्मात्यांनी केली आहे. मोहित टाकळकर दिग्दर्शित आणि विधि कासलीवाल यांच्या लॅन्डमार्क फिल्म्सची निर्मिती आणि प्रस्तुती असलेल्या 'मीडियम स्पाइसी' चित्रपटाचा प्रवास नावाप्रमाणेच लज्जतदार असून प्रदर्शनापूर्वी चित्रपटाबद्दलची उत्सुकता वाढत आहे.
नेहा जोशी हिची ओळख मराठी चित्रपटसृष्टीतील एक उत्तम अभिनेत्री आहे. 'फर्जंद', 'झेंडा', 'पोस्टर बॉईज' आणि 'नशीबवान' यांसारख्या चित्रपटांमधून नेहाने आपल्या अभिनयाची चुणूक दाखवली असून, मागील वर्षी तिला 'नशीबवान' साठी राज्य पुरस्कारामध्ये उत्कृष्ट सहाय्यक अभिनेत्रीचा पुरस्कार प्राप्त झाला आहे. तसेच अभिनेता पुष्कराज चिरपुटकरला 'दिल दोस्ती दुनियादारी' मालिकेतील आशूच्या भूमिकेसाठी रसिकांचे प्रेम मिळाले, याच भूमिकेसाठी त्याला २०१५ साली झी मराठी अवार्ड मिळाला आहे. गत काही वर्षात अनेक यशस्वी चित्रपटांमध्ये त्याने वैविध्यपूर्ण भूमिका केल्या असून त्यातील 'मंत्र' या चित्रपटातील भूमिकेसाठी त्याला राज्य पुरस्कारासाठी नामांकन मिळाले होते.


text:
ुकान समोरील न्यू पच्छा पेठ, यादी भाग क्र. ७०७ : ६ - एस.आर.पी. क्वार्टरस्थायी लगती बाजू न्यू पच्छा पेठ, यादी भाग क्र. ७०७ : ७ - मारुती मंदिर व्या खालील बाजू न्यू पच्छा पेठ, यादी भाग क्र. ७०७ : ८ - इंदिरानगर डो संघ ऑफिसिया पाठीमार्ग न्यू पच्छा पेठ, यादी भाग क्र. ७०७ : ९ - संमाजी बिडी ते सार्वजनिक संदास परिसर न्यू पच्छा पेठ,
| नंबर | वार्ड | पत्रक | वर्ष |
|------|-------|--------|------|
| 1 | WXQ6740534 | 249/107/332 | 1987 |
| 2 | WXQ6067300 | 249/107/333 | 1987 |
| 3 | WXQ6740542 | 249/107/334 | 1987 |
| 4 | WXQ6740559 | 249/107/335 | 1987 |
| 5 | WXQ6740385 | 249/107/336 | 1987 |
| 6 | WXQ6740567 | 249/107/337 | 1987 |
| 7 | WXQ632046 | 249/107/338 | 1987 |
| 8 | WXQ632053 | 249/107/339 | 1987 |
| 9 | WXQ632004 | 249/107/340 | 1987 |
| 10 | WXQ6632020 | 249/107/341 | 1987 |
| 11 | WXQ6019913 | 249/107/342 | 1987 |
| 12 | WXQ6019772 | 249/107/343 | 1987 |
| 13 | WXQ6019764 | 249/107/344 | 1987 |
| 14 | WXQ6019756 | 249/107/345 | 1987 |
| 15 | WXQ6019822 | 249/107/346 | 1987 |
| 16 | WXQ6019830 | 249/107/347 | 1987 |
| 17 | WXQ6632061 | 249/107/348 | 1987 |
| 18 | FHN1746627 | 249/107/349 | 1987 |
| 19 | WXQ3303096 | 249/107/350 | 1987 |
| 20 | WXQ6966790 | 249/107/351 | 1987 |
| 21 | WXQ7226293 | 249/107/352 | 1987 |
| 22 | FHN1734458 | 249/107/353 | 1987 |
| 23 | WXQ6632095 | 249/107/354 | 1987 |
| 24 | WXQ6631923 | 249/107/355 | 1987 |
| 25 | WXQ3545399 | 249/107/356 | 1987 |
| 26 | WXQ3545407 | 249/107/357 | 1987 |
| 27 | WXQ6019814 | 249/107/358 | 1987 |
| 28 | WXQ3545415 | 249/107/359 | 1987 |
| 29 | WXQ6067318 | 249/107/360 | 1987 |
| 30 | WXQ6019798 | 249/107/361 | 1987 |
* DELETED – पुरुषवीणीसुः वगळलेले मतदार
पृष्ठ 2
| नंबर | वार्ड | नाव | पतीचे नाव | धर क्रमांक | वय | लिंग |
|------|-------|------|------------|-------------|-----|------|
| 31 | WXQ6019806 | मुलुला युवाप म.युसफ | सेख असपाक महिबुब | 94:43 | 30 | पु |
| 32 | WXQ7245269 | शेख महिबुब | 94:43 | 29 | पु |
| 33 | WXQ6019848 | सेख कमलनिस महिबुब | 94:45 | 88 | जी |
| 34 | WXQ7245251 | नाईक काशिनाथ अजय | कलागण राजू धोडीबा | 201/6 | 40 | पु |
| 35 | WXQ6178537 | कलागण राजू धोडीबा | 201/6 | 40 | पु |
| 36 | WXQ2062115 | कलागण सुजाता राजू | 201/6 | 83 | जी |
| 37 | FHN1746064 | तुम्मा पोषमार्वाई बाकरजास | तुम्मा श्रीनिवास बाकरजास | 33/6 | 36 | पु |
| 38 | WXQ6178545 | तुम्मा श्रीनिवास बाकरजास | 33/6 | 36 | पु |
| 39 | WXQ2062107 | तुम्मा उमा श्रीनिवास | 33/6 | 33 | जी |
| 40 | WXQ2062123 | धावकोडा वरलक्ष्मी श्रीधाद | धावकोडा श्रीधाद | 33/6 | 39 | जी |
| 41 | WXQ2062131 | धावकोडा वरलक्ष्मी श्रीधाद | 33/6 | 39 | जी |
| 42 | WXQ3545423 | सयुद्यद म.हरण | 33/6 | 48 | जी |
| 43 | WXQ3545431 | सयुद्यद अ.कौशेम म.हरण | 33/6 | 30 | जी |
| 44 | WXQ3545449 | सयुद्यद तबसुम म.हरण | 33/6 | 30 | जी |
| 45 | WXQ6632012 | सेलसनदी वेणुनिस्सा | 33/6 | 43 | जी |
| 46 | WXQ6370019 | निघटपल्ली स्तावी विश्वल | निघटपल्ली रामणा | 33/6 | 39 | पु |
| 47 | WXQ6370027 | निघटपल्ली रामणा | 33/6 | 39 | पु |
| 48 | WXQ6370043 | कोडा अब्दुलरशिद | 33/6 | 38 | जी |
| 49 | WXQ6740252 | निघटपल्ली श्रीनिवास | निघटपल्ली श्रीनिवास | 33/6 | 39 | पु |
| 50 | WXQ6740260 | निघटपल्ली श्रीनिवास | 33/6 | 39 | पु |
| 51 | WXQ6740278 | निघटपल्ली श्रीनिवास | 33/6 | 39 | पु |
| 52 | WXQ6740286 | सरला फाजी अंबादास | सरला फाजी अंबादास | 33/6 | 24 | पु |
| 53 | WXQ6740401 | सरला फाजी अंबादास | सरला फाजी अंबादास | 33/6 | 24 | पु |
| 54 | WXQ6740575 | अल्लम अबोक दुर्गाया | 33/6 | 38 | पु |
| 55 | WXQ6740690 | अल्लम रस्वाई हुसेन | अल्लम रस्वाई हुसेन | 33/6 | 24 | पु |
| 56 | WXQ6740708 | अल्लम रस्वाई हुसेन | 33/6 | 24 | पु |
| 57 | WXQ6740682 | अल्लम रस्वाई हुसेन | 33/6 | 24 | पु |
| 58 | WXQ6740732 | अल्लम लक्ष्मी काशिनाथ | अल्लम लक्ष्मी काशिनाथ | 33/6 | 26 | पु |
| 59 | WXQ6740716 | अल्लम लक्ष्मी काशिनाथ | 33/6 | 26 | पु |


text:
लेख वावेंसा (पोलिश: Lech Wałęsa) (सप्टेंबर २९, इ.स. १९४३; पापोवो - हयात) हे पोलंडचे माजी अध्यक्ष आहेत. त्यापूर्वी ते कामगार नेते होते
विद्युत उपकरणे दुरुस्त करणाऱ्या वालेंसाने आपली राजकीय कारकीर्द कामगार संघटनेपासून केली. त्यावेळच्या रशियाधार्जिण्या पोलिश सरकारने परवानगी शिवाय कामगार संघटना करणे बेकायदा ठरवले होते. परंतु वालेंसाने न्याय मिळवण्यासाठी इ.स. १९७० मध्ये ग्डान्स्क जहाजबांधणी केंद्रातील कामगार संघटित केले व त्याला सॉलिडारिटी (एकता) असे नाव दिले. यासाठी त्याने एक वर्ष तुरुंगात काढले. तेथुन बाहेर आल्यावरही वालेंसाने आपले कार्य चालुच ठेवले व नोकरी गमावली. याकाळात त्याने आपल्या मित्रांच्या साहाय्याने जीवन चालु ठेवले. इ.स. १९८०च्या संपात वालेंसा कारखान्याची भिंत चढुन गेला व संपाचे नेतृत्व घेतले. संप एक वर्षाहून अधिक चालल्यावर पोलिश सरकारने लष्करी कायदा लागू केला व वालेंसाची तुरुंगात रवानगी केली. यादरम्यान संपाचे लोण देशभर पसरले व पोलिश सरकारच संकटात आले. वालेंसाला इ.स. १९८३चा नोबेल शांतता पारितोषिक प्रदान करण्यात आला. त्याने बक्षिसाची रक्कम सॉलिडारिटीला दिली.
पोलंडचे सरकार गडगडल्यावर इ.स. १९९०मध्ये सार्वत्रिक निवडणुका घेण्यात आल्या. यात वालेंसाला पोलंडच्या अध्यक्षपदासाठी बहुमत मिळाले. पाच वर्षे सत्तेवर राहिल्यावर इ.स. १९९५च्या निवडणुकात तो हरला. त्यानंतर वालेंसा पोलंडचा राजदूत म्हणून जगभर प्रतिनिधित्त्व करतो.
पारितोषिके
इ.स. १९८३च्या नोबेल पारितोषिकाव्यतिरिक्त, वालेंसाला अनेक आंतरराष्ट्रीय पारितोषिके व खिताब मिळाले आहेत. बत्तीस अमेरिकन व युरोपीय विद्यापीठांनी त्याला पदव्या प्रदान केल्या आहेत इ.स. १९८१मध्ये टाइम या नियतकालिकाने वालेंस त्या वर्षातील सगळ्यात महत्त्वाची व्यक्ती असल्याचे जाहीर केले. द ऑब्झर्वर व फायनान्शियल टाइम्सनी हा खिताब इ.स. १९८०मध्ये वालेंसाला दिला.
इतर सन्मान
 राष्ट्राध्यक्षीय मुक्ती पदक, इ.स. १९८९
 फिलाडेल्फिया स्वातंत्र्य पदक, इ.स. १९८९
 नाइट ऑफ द ग्रँड क्रॉस ऑफ द ऑर्डर ऑफ बाथ, इ.स. १९९१
 ग्रँड क्रॉस ऑफ लीजन ऑफ ऑनर, इ.स. १९९१
 ग्रँड ऑर्डर ऑफ मेरिट, इटली, इ.स .१९९१
 ऑर्डिन पियानो, कॅव्हालिये दि कॉलार, प्रथम दर्जा, इ.स .१९९१
 लंडनचे सन्माननीय नागरिकत्त्व, इ.स. १९९१
 ग्रँड सॅश ऑफ ऑर्डर ऑफ लियोपोल्ड, इ.स. १९९१
 ऑर्डर ऑफ एच.एच. पायस बारावा
 ऑर्डर ऑफ मेरिट, पश्चिम जर्मनी
 ऑर्डर अल मेरितो, चिली
 नॅशनल क्रॉस ऑफ ऑर्डर ऑफ क्रॉस ऑफ साउथ, ब्राझिल
 स्वातंत्र्य पदक, तुर्कस्तान
 मिलिटरी ऑर्डर ऑफ सेंट जेम्स विथ स्वॉर्ड्स, पोर्तुगाल
 ऑर्डर ऑफ हेन्री ऑफ पोर्तुगाल
 ऑर्डर ऑफ कोरिया, दक्षिण कोरिया
 ऑर्डर ऑफ द नेदरलँड्स लायन ऑफ हॉलँड
 मेडल ऑफ रिपब्लिक ऑफ उरुग्वे
 युनेस्को पदक
 कमांडर ग्रँड क्रॉस ऑफ द ऑर्डर ऑफ द व्हाइट रोझ, फिनलंड, इ.स. १९९३
 ऑर्डर ऑफ द सेराफिम, स्वीडन, इ.स. १९९३
 ऑर्डर ऑफ द एलिफंट, डेन्मार्क, इ.स. १९९३
 ग्रँड क्रॉस ऑफ ऑर्डर ऑफ मेरिट, हंगेरी, इ.स. १९९४
 द रॉयन नॉर्वेजियन ऑर्डर ऑफ सेंट ओलाफ, नॉर्वे, इ.स. १९९५
 नाइट ऑफ द ऑर्डर ऑफ पोलोनिया रेस्टिटुटा, इ.स. १९९६
 नाइट ऑफ द ऑर्डर ऑफ ऑर्डर ऑफ व्हाइट ईगल, पोलंड, इ.स. १९९६
 वॉशिंग्टन डी.सी.मधील लोकशाहीसाठीच्या राष्ट्रीय संस्थेचे स्वातंत्र्य पदक, इ.स. १९९९
 आंतरराष्ट्रीय स्वातंत्र्य सन्मान, मेम्फिस, टेनेसी, इ.स. १९९९
 द ग्रेट ऑर्डर ऑफ द व्हाइट लायन, चेक प्रजासत्ताक, इ.स. १९९९
संदर्भ
पोलंडचे राष्ट्राध्यक्ष
इ.स. १९४३ मधील जन्म
नोबेल शांतता पारितोषिकविजेते


text:
ांच्या काशिनाथपंत देशमुखांवर फार मोठे प्रेम होते. त्यांचा नेहमीचा व्यवसाय व्यापार होता. कराडच्या बाजारपेठेत त्यांचे दलालीचे दुकान होते. जनतेतून नेता निर्माण कसा होतो, हे मी प्रत्यक्ष या निमित्ताने पाहिले आहे. काशिनाथशेटजोळी भाईयांवर प्राथमिक कार्यक्त्याच्या अवस्थेपासून फार प्रेम व कौतुक केले. मला आपल्या भागामध्ये नेऊन जनआंदोलनाच्या प्रक्रियांचे शिक्षण दिले.
हे जसे तांबव्यामध्ये घडले, तसेच इंदोली आणि मसूरमध्येही घडत होते. मसूरचे राघूआणणा लिमये हे तर माझे कायमचे मित्र बनले. प्रथमतः त्यांची माझी तशी ओळख नव्हती. पण एके दिवशी कराडच्या घाटावरच्या सभेत हा तरुण मुलगा चिड्ठी पाठवून, 'मला बोलायचे आहे' असे सांगून भाषणासाठी उभा राहिला. आणि त्याने भाषण केले, ते इतके मुद्देसूद, विचार इतके स्पष्ट आणि स्वच्छ, बोलण्यामधली कल्कल आणि स्वातंत्र्यविषयीची तक्तमळ ही इतकी उत्कट होती, की त्या माणसाकडे मी झापाट्याने आकर्षित झालो. मी जाऊन त्यांना दुस-या दिवशी भेटलो आणि त्यांची ओळख करून घेतली. मी कराडमध्ये काम करीत होतो, हे त्यांनी पाहिले होते. चार-आठ दिवसांत मी, ज्या भागात आमचे घर होते, त्या भागात राघूआणणांसाठी एका सभेचे आयोजन केले आणि प्रथम मी बोललो. माझे भाषण ऐकून राघूआणणा माझ्या गब्यातच पडले. अधिक भावनाप्रधान भाषण होते. त्यानंतर राघूआणणांचे भाषण झाले आणि ती सभा संपली. पण त्या दिवसापासून आमची दीर्घ मुदतीची मेंती सुरु झाली.
राघूआणणा पुढे १९६२ मध्ये मोटर अपघातात निधन पावले. त्या दरम्यानच्या
बत्तीस वर्षामध्ये त्यांची माझी मैत्री अखंड राहिली. आम्ही दोघांनी कित्येक दिवस एकत्र जेलमध्ये काढले. त्याची हकीकत योगायोगाने पुढे येईल; पण इतका मनमोकळा, प्रेमळ, ग्रामीण जनतेशी शंभर टकके एकरूप झालेला असा कार्यकर्ता मी कधीच पाहिला नाही. एक नमुनेदार कार्यकर्ता आणि जिव्हाळ्याचा मित्र म्हणून मला त्यांची नित्य आठवण राहील.
अशा तन्हेने चलवल वाढत होती. माझी मित्रांची संख्याही वाढत होती. नवी जिव्हाळ्याची नाती निर्माण होत होती. आणि या सर्व मंतरलेल्या वातावरणात मी कसा बुडून गेलो होतो. या कार्यकर्त्यांपैकी काही लोक माझ्या घरी येत. माझ्या आईशी त्यांच्या ओळखी झाल्या. त्यांपैकी काशिनाथपंत आणि राधूआणणा या दोन्ही कार्यकर्त्यांवर माझी आई आपल्या मुलासारखेच प्रेम करी. तेही तिला आईच म्हणत. यामुळे आमच्या चलवलीतील कार्यकर्त्यांशी माझी आई आणि योगायोगाने आमचे घर समरस होत गेले. त्यामुळे मला घरयी मोठी अडचण पडली नाही. गणपतराव जरी आपले काम करत होते, तरी त्यांची आम्हांला सहानुभूती होती. आणि एक प्रकारे त्यांना मी जे करतो आहे, त्याबदल अभिमान वाढत होता. लोकांमध्ये माझ्या वयाच्या मानाने मी बरीच मान्यता पावत होतो, हे पाहून त्यांना आनंदच होत असला पाहिजे, असे मला वाढते.
या चलवलीत अधिक संघटित असा उठाव झाला, तो बिळाशी हा शिराळे पेट्यातील वारणेच्या काठचा जो प्रसिद्ध भाग आहे, तेथे ख-या अर्थाने झाला. श्री. बाबूराव चरणकर आणि साठी गणपतराव पाटील यांच्या नेतृत्वाखाली तेथल्या जवळजवळ चाळीस गावांतील पाटील मंडळीनी सरकारी नोकरीचे राजीनामे दिले. जंगल-सत्याग्रह फार मोठ्या प्रमाणावर झाला आणि एका अर्थाने त्या भागातील ब्रिटिश सरकारचा अंमल संपला, अशी परिस्थिती निर्माण झाली. पोलिसांना त्या भागामध्ये मोकळ्या मनाने हिंदताही येईना. सरकारी प्रसिद्धीप्रमाणे 'बिळाशीचे बंड' असे त्याला नाव दिले गेले. ते काही सशस्त्र बंड नव्हते. लोकांनी शांततेचा अवलंब करून सरकारशी सहकार्य करायचे नाही, असे ठरवले होते. ब्रिटिश राज्याचा जो कारभार चालत होता,
त्याची खुबी ही होती, की त्यांनी लोकांच्या मनात त्यांच्या सत्तेबद्दल एक प्रकारचे भय निर्माण केले होते. आणि खड्यापाडूयांतून पाटील, तलाडी आणि पोलिस यांच्या सहकार्यांने त्यांनी आपल्या राज्याचा डोळारा उभा केला होता. बिळाशी परिसरातील त्या चाळीस-पन्नास गावांत राजकीय कार्यक्त्यांच्या प्रयत्नाने एक वेगवेगळ्या वातावरण निर्माण झाले. पाटील-तलाड्यांना लोकांच्ये सहकार्य मिळेला, म्हणून त्यांनी राजीनामे दिले होते.
आम्हाने चलवलीत काम करणा-यांनाही हे एक अनोखे चित्र ह


ायचं नाही. शिरला तर पुनरुत्पादनासाठी जे सुटे भाग तयार करतो ते भाग बनवण्याला किंवा ते जोडायला किंवा जोडल्यावर कापून नेमका वंशज विषाणू तयार व्हायला प्रतिबंध करायचा. हे साधारण १९९०च्या दशकात HIV आला तेव्हा आपल्याला जास्त चांगलं समजलं. त्यावर तेव्हा औषध नव्हतं. मग जे औषध तयार केलं गेलं, त्यामुळे अशी यंत्रणाच तयार झाली. कुठलाही विषाणू यापुढे आला, तरी या चौकटीचा वापर करून विषाणूरोधी औषधं तयार करता येतात. हे झाली सध्याची संशोधनाची स्थिती. प्रत्येक नव्या विषाणूनुसार याला काही आठवडे ते महिने काळ लागेल, तेवढाच.
तोवर काय करायचं? विषाणूविरोधी औषधं दोन प्रकारची असतात. काही नेमक्या विषाणूच्या विरोधातली, विषाणूविशिष्ट असतात. उदाहरणार्थ, नागीण (हर्पिस) येते किंवा ज्वर उमटतो. या दोन्हींचे विषाणू म्हणजे नागिणीच्या विषाणूच्या दोन जाती. त्यावर असायक्लोव्हिर नावाचे जे औषध आहे ते फक्त या नागीण विषाणूविरोधातच काम करते. त्याउलट व्हिडारॅबिन नावाचं औषध आहे. ते आरएनए आणि डीएनए अशा दोन्ही प्रकारच्या विषाणूंची वाढ थांबवू शकतं. तेव्हा इन्फ्लूएन्झा प्रकारच्या विषाणूंवर प्रभावी औषधं कोव्हिडवर उपयोगी पडतात का ते पाहायला म्हणून ओसेल्टामिव्हीर
(टॅमिफ्लू) वापरलं. कारण हा फ्लूसारखाच विषाणू आहे. म्हणून फाविपिराव्हिर, रेमडेसिव्हिर वापरलं. शिवाय मॉल्न्यूपिराव्हिर येतंय; मोनोक्लोनल अँटिबॉडिज येत आहेत; विषाणूला इतर प्रकारे विरोध करणारे एस इनहिबीटर्स (ACE-inhibitors) आहेत, आयव्हरमेक्टिन, ॲझिथ्रोमायसिन, डॉक्सिसायक्लीन, क्लोरोक्वीन आहेत. विषाणूचा विरोध फक्त पुनरुत्पादन थांबवणं एवढाच मर्यादित न ठेवता, इतर प्रकारे त्याच्या आजार निर्माण करण्याला, पेशीत शिरण्याला विरोध करणारी ही सगळी औषधं.
हायड्रॉक्सिक्लोरोक्वीनचा कोव्हिडवर फायदा होऊ शकतो, या विचाराचा जन्म कसा झाला? हा निरीक्षणजन्य अभ्यास (observational study) होता. हे औषध मलेरियाविरोधी आहे, पण त्यातलं मूळ औषध आहे क्लोरोक्विन. ते जास्त असुरक्षित आहे. मलेरियासाठी दहाच गोळ्या वापरतात, त्यामुळे तिथे ते फार विषारी ठरत नाही. हे क्लोरोक्विन अशा काही विकारांवर वापरतात की ते अनेक महिने, वर्षं द्यावं लागतं. हे चमत्कारिक विकार आहेत स्वप्रतिकारशक्तीमुळे होणारे (autoimmune disorders). बरेचदा हे आजार तरुण स्त्रियांना होतात, आणि सहसा बरे होत नाहीत. त्यासाठी हायड्रॉक्सिक्लोरोक्विन वापरतात, कारण क्लोरोक्विन वापरलं तर विषबाधा होते. डोळ्यांना त्रास होतो, हृदयावर परिणाम होतो. हे 'क्विन' ज्यांत येतं ती सगळीच औषधं सहा महिने, वर्षभर घेतली तर डोळे आणि हृदयाला इजा पोहोचवू शकतात.
परदेशात असे कोविड रुग्ण होते, ज्यांना या स्वप्रतिकारशक्ती विकारासाठी हायड्रॉक्सिक्लोरोक्विन सुरू होतं. त्यात दिसलं, जे लोक ते औषध घेत आहेत; त्यांना कोव्हिड होत नाहीये, झाला तर तो फार गंभीर होत नाहीये. वेगळ्या विकारासाठी वा आजारासाठी एखादं औषध वापरलं जात असताना ते आणखी कुठल्या विकारासाठी, आजारासाठी उपयुक्त सिद्ध झालं; अशी खूप उदाहरणं आहेत. जसे दुरुपयोग असतात, तसे हे कदाचित निराळे उपयोग. जेव्हा जंतूसंसर्गावर आपल्याकडे औषधंच नव्हती तेव्हा आधुनिक केमोथेरपीचा जनक पॉल एरलिच आणि पुढे डोमॅक यांनी सल्फा औषधांचा शोध लावला. तुम्ही हे नाव कदाचित ऐकलं असेल. ते हल्ली फारसं वापरात नाही. १९३०-६० या दशकांत आपल्याकडे सल्फा औषधं ही जिवाणू मारण्याची जालीम औषधं होती. अत्यंत परिणामकारक. तेव्हा घसा आला, टॉन्सिल्स सुजले तर सल्फा औषधं द्यायचे. तेव्हा लक्षात आलं की ह्या औषधांमुळे मधुमेही लोकांची साखर कमी होते आहे. मग त्यातून मधुमेहाची औषधं आली. शिवाय समजलं, त्यातून थायरॉईड ग्रंथीमधून थायरॉक्सिन स्रवण्याचं प्रमाण कमी होतंय. मग त्यातून प्रतिथायरॉइड औषधं आली; वगैरे. अशी अनेक उदाहरणं आहेत.
एका औषधात बदल करून, रेणूरचना किंचित बदलून वेगळ्याच रोगासाठी, विकारासाठी औषध मिळालं अशीही उदाहरणं आहेत. गोल भोक तर गोल खुंटी; चौकोनी भोक तर चौकोनी खुंटी. हिंदी सिनेमात कसे जुडवा भाई आणि फसवणूक वगैरे चालते, तशी ही औषधं विषाणू किंवा जीवाणूंची फसवणूक करतात.
आता हे नवीन औषध आलंय २ डी ग्लुकोज ते काय आहे? तर ग्लुकोजच्या रेणूमध्ये सहा जागी हायड्रॉक्सिल (OH) असतं; त्यातल्या


text:
तिबेर नदी ही इटलीतील लांबीत तिसऱ्या क्रमांकावर असलेली नदी आहे. ही नदी रोम शहरातून वाहते.
इटलीतील नद्या
en:Tiber


text:
म्हणून मला तुम्ही दोघे भेटलात. तुम्ही दोघे माझे खरे गुरु अहात. आपण मला धर्माचा खरा अर्थ इतक्या साध्या सोप्या पद्धतीने समजावला किं, त्याला तोड नाही. आपले ज्ञान पूर्ण असल्यामुळेच तुम्ही अशारितीने ते मला सांगू शकलात. आपली मंत्री मला प्राप्त ज्ञाली तेसुद्धा माझे मोठे भाय आहे. मी अहंकाराने केवळ नष्ट होणार होतो व त्यावेळी ती पतित्रता माऊली आणि त्यानंतर तुम्ही मला भेटला हे ब्राहानेच घडवून आणले असावे असे मला वाटते. हे सगळे अवचितपणे घडले, मला त्या बाईने सांगितले व मीसुद्धा ते मनावर घेऊन इतके लांब मिथिलेला आलो. सगळेच माइया भल्यासाठीच होत होते जसं ययातितच्या पणतूने (मुलीचा मुलगा) त्याला वाचवले होते. तरंचं कांहिंसे हे झाले आहे". पुढे कौशिक त्या ज्ञानी व्याधाला सांगतो, "त्यातूनच आपण सांगितल्या प्रमाणे, तपस्या, संयमन, व्रतस्थता, मर्यादा, सच्चिलता (चांगुलपण), भोगांबद्दलची उदासिनता आणि मातापित्याबद्दलची (माइयावर विसंबून असणार्या बद्दलची) कर्तव्यदक्षता हे गृहस्थी व्रत प्रामाणिकपणे आचरण्यास मी सुरूवात करतो. त्यातूनच माझा खरा उद्धार होईल. अहो ज्ञानी आपण वैश्य अथवा शुद्र असूच शकत नाही कारण जे ज्ञान आपण मला दिले ते एकाच्या सामान्य शुद्धाला केवळ अशक्य आहे. अहो ज्ञानी, आपण जाणता कर्मविपाकाचा नियम सगळ्यांना सारखाच लागू होत असतो, मला असें म्हणावयाचे आहे की, आपण एवढे ज्ञानी असण्या मागे ह्या जन्माप्रमाणे आपल्या मागील जन्माचासुद्धा कांहं संबंध असलाच पाहिजे. आपण सर्वज्ञ अहात तेव्हां ते काय ते मला सांगल तर माझी उत्कंठा पूर्ण होईल. कृपा करून ते मला आपल्या पद्धतीने व मर्जिने सांगावे".
व्याध सांगतो, "अरे चांगल्या ब्राह्मणा, मी सगळ्या ब्राह्मणांचा आदर करतो. मी आता तुला माझ्या आधीच्या जन्माची कथा सांगतो. मी गेल्या जन्मी तुझ्या सारख्याच ब्राह्मण होतो. माझा वेदाचा अभ्यास चांगला झाला होता. मी त्या जमान्यात एक उत्तम वेदांग जाणकार होतो. परंतु, माझ्या एका चुकीमुळे मला ह्या जन्मी हा हलक्या कुळातील जन्म प्राप्त झाला आहे. त्या काळी एक राजा जो धनुर्वेद चांगला जाणत होतो, माझा मित्र होता. त्याच्या संगतीने मीसुद्धा चांगला तिरंदाज झाले होतो. एके दिवशी माझा मित्र व त्याचे कारभारी असे सगळे मृगया करण्यासाठी निघाले होते त्यांत मीसुद्धा होतो. त्या लोकांनी एका ऋषीच्या आश्रमा जवळच बरीच हरण मारली. मीसुद्धा त्या शिकार्यात होतो. मी फेकलेल्या बाणांने मात्र एक ऋषी जो तेथून जात होता त्याला इजा होते. तो जोरांने ओरडून सांगत असतो कि, त्याने कधीही कोणालाही इजा केलेली नाही, मला बाण मारणारा हा कोण पापी माणूस असें बोलू लागतो. मला समजले नाही कारण तेथे घनदाट झाडीमुळे अंधार होता. मी त्या अंधारात त्याच्या हालचालीच्या आवाजाला हरणाची हालचाल समजून बाण मारला होता. मला वाटले मी हरणाला मारले आहे परंतु, जवळ गेल्यावर मला समजले की, ते माणूस आहे. तो ओरडत होता. मला शाप देत होता. मी मात्र निष्पाप मनाने त्याच्या जवळ जाऊन कबुली दिली कीं, मी तो बाण मारला होता पण तो चुकून त्याला लागला होता, मी त्याची क्षमा मागितली पण व्यर्थ, तो महाज्ञानी ऋषी मला शाप देतो कीं, मी पुढच्या जन्मी व्याध होऊन जनावरांचे मांस विकत बसेन.
- प्रकरण अकरावे समास -
व्याध गीता
प्रकरण बारावे
व्याध सांगत होता, "अशारितीने त्या क्रोधीचा शाप मला मिळाला, मी त्याला पुन्हा विनती करत होतो कीं, मी त्यांची क्षमा मागत आहे तरी त्याचा क्रोध कर्मी होत नव्हता. अखेरीस खर्या ब्राह्मणाप्रमाणे त्याला माझी दया आली, त्याला उमगले कीं, जे घडले ते अपघाताने झाले व अपघाताने घडलेले पाप क्षम्य असते तेव्हां, त्यांनी मला सांगितले कीं, त्याने दिलेला शाप उलटवणे शक्य नाही परंतु, तो उळाप देतो कीं, त्या जन्मात जेव्हां मी एक मांस विकणारा व्याध होईन तेव्हां माझे त्या जन्मातील झाण व पावित्र्य माइया जवळ शाबूत राहिल व मी माझी झाणसाधना पुढे चालू शकेन. त्या जन्मात मी माइया मातापित्यांची काळजी घेईन जशी एक ब्राह्मण त्याच्या मातापितांची घेतो. त्याशिवाय मी माझा तो जन्म आठू शकेन, आणि पुढे स्वर्गात जाईन असा मला त्याने आशीर्वाद दिला कारण त्याला माइयावर रागावण्य


विशाखापट्टणम: भारताचा शतकवीर सलामीवीर रोहित शर्माने बुधवारी वेस्ट इंडिजविरुद्धच्या सामन्यात यष्टीरक्षक फलंदाज ऋषभ पंतला शिवीगाळ केल्याचा व्हिडीओ व्हायरल झाला आहे. रोहितकडून हे गैरवर्तन दुसऱ्यांदा घडले आहे. त्यामुळे आता भारतीय क्रिकेट नियामक मंडळ काय भूमिका घेणार याकडे लक्ष लागले आहे.
वेस्ट इंडिजची फलंदाजी सुरू असताना रोहितने पंतवर नाराज होऊन भर मैदानात शिवी दिली. रोहितचा आवाज स्टंपमाइकमध्ये स्पष्ट ऐकू येतो. विंडीजच्या फलंदाजीतील 33 व्या षटकात जेसन होल्डरने एक धाव घेतली.
पंतने चेंडू फिल्ड केला व गोलंदाजाकडे फेकला, त्याएवजी फलंदाजाच्या दिशेने फेकला असता तर होल्डरला धावबाद करण्याची संधी मिळाली असती.
त्यामुळे चिडून रोहितने पंतला उद्देशून काही वक्तव्य केले, अर्थात रोहितने हिंदीमध्ये शिवी घातल्याचे स्टंपमाईकमध्ये अगदी स्पष्ट ऐकू येत आहे. रोहितचे वर्तन खेळाडूंच्या आचारसंहितेचा भंग करणारे आहे, मात्र मंडळ काय भूमिका घेते हे महत्वाचे ठरणार आहे.


मुंबई वृत्तान्त
ठाणे वृत्तान्त
महामुंबई वृत्तान्त
नाशिक वृत्तान्त
नागपूर वृत्तान्त
नगर/पश्चिम महाराष्ट्र वृत्तान्त
- कोल्हापूर महापालिकेची बँक हमी प्रदूषण नियंत्रण मंडळाकडून जप्त
- 'आयआरबी' कर्मचा-यांना टोप गावातून पिटाळले
मराठवाडा वृत्तान्त
रविवार वृत्तान्त
विदर्भरंग
मोस्ट कमेन्टेड
- शरद पवारांच्या पलटीचे कारण काय? - कॉंग्रेसचा सूचक प्रश्न
- महाराष्ट्रातील सभांमध्ये मोदी काठावर पास!
- अमित शहा, गडकरींमध्ये ४५ मिनिटे चर्चा
- ..पोरकट आणि प्रौढ
- शिवसेनेला पाठिंबा देण्यासाठी काँग्रेस नेत्याचा फोन; अजित पवारांचा गौप्यस्फोट
- देऊ तेवढेच घेतले पाहिजे
- 'एमआयएम' गेम चेंजर!
- 'मोदी स्नाना'ची वेळ झाली!
मोस्ट रीड
गेल्या काही महिन्यात राज्यात डासांच्या दंशाने डेंग्यु व मलेरीया या रोगाचा फैलाव झपाटय़ाने झाला. या दोन आजारांमुळे राज्य व राज्यातील जनता चांगलीच गारद झाल्याचे चित्र आहे. यंदा या रोगांमुळे ५२ हजार रुग्णांपैकी १४१ लोकांना त्यांचे प्राण गमवावे लागले. डासांच्या या अनाठायी उपद्व्यापाने केलेला हा कहर येथेच थांबला नाही त्याने संपूर्ण देशात राज्याची प्रतिमा डागाळली. इतर राज्यांच्या तुलनेत यंदा डेंग्यु व मलेरियाचे सर्वाधिक बळी प्रगत अशा महाराष्ट्रातील असल्याची धक्कादायक माहिती मिळाली. याचा फटका येत्या काळात राज्यातील पर्यटन उद्योगाला बसण्याची चिन्हं आहेत.
देशाची आर्थिक व राज्याची राजधानी असलेल्या मुंबईत हिंदी चित्रपट निर्माते आणि दिग्दर्शक यश चोप्रा यांचे ऑक्टोबर महिन्यात डेंग्युने निधन झाले. त्यांच्या निधनाने राज्यातील अस्वच्छतेबरोबर डासांचा बिकट प्रश्न चांगलाच चर्चिला गेला. तुंबलेले पाणी, अस्वच्छता या कारणांनी डासांची उत्पत्ती होते. एडिस इजिप्ती डासांच्या दंशाने डेंग्यु (ब्रेकबोन फिव्हर) व अनॉफलीझ डासामुळे मलेरीयाचा प्रादुर्भाव होतो, हे साधे कोडे सोडविण्यात संबंधित यंत्रणा अपयशी ठरली. डेंग्यु,मलेरीया ग्रस्त रुग्णांची गेल्या वर्षांची आकडेवारी पाहिल्यावर आरोग्य यंत्रणेचा गाफिलपणा यंदा कायम असल्याचे स्पष्ट होते.
सरकारी आकडेवारीनुसार २०११ मध्ये महाराष्ट्रात डेंग्युने एक हजार १३८ रुग्ण बाधित झाले होते पैकी २५ लोकांचा त्यामुळे मृत्यू झाला. नोव्हेंबर २०१२ पर्यंत राज्यात डेंग्युने दोन हजार ४२२ रुग्ण बाधित झाले पैकी ७३ रुग्णांना यामुळे प्राण गमवावे लागले. अशीच काय ती भयावह परिस्थिती राज्यात मलेरीयाची आहे. राज्यात सन २०११ मध्ये मलेरीयाने ९६ हजार ५७७ रुग्ण बाधित झाले होते पैकी ११८ रुग्णांचा मृत्यू झाला. तर, ऑक्टोबर २०१२ पर्यंत राज्यात पन्नास हजार ३९९ रुग्णांना मलेरीया झाला होता पैकी ६८ लोकांचा यामुळे मृत्यू झाला. दोन्ही आजारात यंदाची ही आकडेवारी देशात सर्वाधिक आहे.
डासांच्या या हल्ल्याने राज्यात देशी तसेच विदेशी पर्यटनावर विपरीत परिणाम होण्याची भिती व्यक्त केली जात आहे. याचा थेट फटका राज्याच्या आर्थिक विकासाबरोबर स्थानिक रोजगारावर होऊ शकतो, असे मत या क्षेत्रातील जाणकारांनी व्यक्त केले. ही समस्या थोपविण्यासाठी राज्य सरकार बरोबर स्थानिक स्वराज्य संस्थांनी दरवर्षी पावसाळ्यानंतर तात्काळ प्रतिबंधात्मक उपाययोजना करण्याची गरज आहे. जनतेला कमी खर्चात डासांपासून दूर ठेवण्यासाठी राज्य सरकारला पुढाकार घ्यावा लागेल.


text: ि हृदय पाठीच्या कण्याखाली नसते. त्यामुळे श्रमांचा परिणाम मनुष्यांना फार लवकर जाणवू लागतो आणि हृदयविकार हा त्यांच्या बाबतीत अधिक संभाव्य असतो. पश्चिमोत्तानासनामध्ये पाठीचा कणा ताठ आणि जमिनीशी समांतर ठेवला जातो. आणि हृदय पाठीच्या कण्याच्या खालच्या पातळीवर असते. या आसनात बराच वेळ राहिल्यामुळे हृदय, पाठीचा कणा आणि पोटाचे स्नायू यांना मालीश केले जाते. त्यामुळे त्यांच्यात ताजेतवानेपणा येतो आणि मनाला विश्रांती लाभते. ओटीपोटाच्या भागाला जादा ताण दिला गेल्यामुळे त्या भागात आँक्सिजनयुक्त रक्त अधिक प्रमाणात खेचले जाते आणि त्या रक्तापासून जननग्रंथी आवश्यक ती पौषकद्रव्ये शोषून घेतात. त्यामुळे जीवनशक्ती वाढते. नपुंसकत्व नाहीसे होते आणि जननेंद्रियावर ताबा येतो. यामुळेच या आसनाला ब्रह्मचर्यासन असे म्हणतात. ज्याने आपल्या लैंगिक वासनांवर ताबा मिळवला आहे अशा व्यक्तीला ब्रह्मचारी असे म्हणतात.


text:
ोलांिउड्या सोडल्या तर सोलीमसटिंग विरोधत तरतूद अत्यंत अडचणतचत आहे. अत्यंत संटदग्ध व्याख्या असलेल्या कृततसाठी जया कृततचा प्रत्यि व्यक्ततच्या तस्करीशत संबंध असण्याचत शक्यता नाही त्याला कारिास तनजश्चत केला आहे. दुसऱया शब्दात सांगायचे तर तस्करीशत संबधधत हेतू ककंिा तनष्पत्तत नसलेली कृतत केिळ तनष्पत्ततशत संबध असण्याचत शक्यता असलेल्या कृततसाठी कारािास मात्र तनजश्चत आहे.
प्रत्यि ककंिा अप्रत्यि कायवकारणभािाकडेही दुलवि करून गुन्हा करण्याचा हेतू आणण पुरािा लागतो या फौजदारी कायदयाच्या ककमान तनकषांना आव्हान देणारी ही एक हुक्की आहे. एका िाईि मसुदयाला अततररक्त व्यापक िाि देऊन गैरिापर होण्यासाठी पूणव शक्यता ठेिली आहे. उदा : या तरतुदीमध्ये सध्या पुढील अर्वही सामािले जाऊ शकतात जो कोणत इलेक्रोतनक माध्यमाचा िापर करून कोणत्याही प्रकारचे साटहत्य, जे व्यक्ततचत तस्करी करण्यासाठी कारणतभूत असेल त्या व्यक्ततला मशिा झालीच पाटहजे...' इलेक्रोतनक माध्यमातून तस्कारीविषयत
केलेले शैिणणक संशोधनही या तरतुदीत बसू शकेल. तस्करीचे प्रमाण दशविणारा अभ्यासही व्यक्ततचत तस्करी करण्यास कारणतभूत ठरण्याचत शक्यता आहे असं म्हणता येईल. खूप मोठ्या प्रमाणात होणाऱया तस्करीचे लाजजरिाणे आकडे दाखिणारा शैक्षिणणक अभ्यासालाही या तरतुदीचा धोका आहे याचत कल्पना करता येते. तसेच आपल्याकडे मोठ्या संख्येने असलेल्या स्ियंघोवषत नैततक रिणकते त्यांना न आिडलेली ककंिा अश्लील िािलेल्या कोणत्याही कलाकृततला हे कलम लािू शकततल. कोणत्याही पुराव्यामशिाय सहजपणे काहीही व्यक्ततंचत तस्करी होण्याच्या 'शक्यतेशत' नेऊन जोडता येऊ शकते. याचे मुक्त अमभव्यक्ततिर विशेषत: तस्करीच्या मुददयािर महत्िपूणव िक्तव्य करण्यािर ततव्र गंभतर पररणाम होऊ शकतात हे सांगायचत गरज नाही.
कलम ४१ – माध्यमांशत संबंधधत गुन्हे
४१ . (l) केिळ छापतल नव्हे तर इंिरनेि, डतजतिल, ककंिा इलेक्रोतनक माध्यमाचत मदत घेऊन जो कोणत व्यक्ततचत तस्करी करेल त्याला ककमान सात िषावचत सश्रम कारािासाचत मशिा भोगाित लागेल तत १० िषां इतकी िाढू शकते आणण ककमान १ लाख रुपये दंड भरिा लागेल. .
(2) जो कोणत कोणत्याही छापतल अर्िा इलेक्रोतनक प्रकारचा िापर करून लैंधगक अत्याचार, लैंधगक हल्ला, ककंिा बलात्कार याचा अत्याचार करण्यासाठी ककंिा तस्करीला बळत पडलेली व्यक्तत ककंिा ततचे कुिुंबतय यांच्यािर जबरदस्तत करण्यासाठी ककंिा बेकायदेशतर फायदयाकरता िापरत असेल तर त्याला मशिा झालीच पाटहजे. ततन िषां सश्रम कारािासाचत मशिा पुढे सात िषावपयांत िाढू शकते आणण ककमान १ लाख रुपये दंड भरािा लागेल.
या विधेयकाचा मसुदा तयार करणारे इलेक्रोतनक आणण डडजजिल जग हे प्रत्यि जगापेिा िेगळें आहे. त्यात माटहतत हाताळण्यासाठी, अनेक कृततंसाठी, प्रसारण, साठा आणण प्रदशवन करण्यासाठी ततसऱया मध्यस्ताचत गरज लागते हे विसरले असािेत. या मध्यस्तांना आदान प्रदान होणाऱया प्रत्येक माटहततचत कायदेशतर पडताळणत करणे शक्य नाही, उधचत नाही आणण प्रत्यिात आणणे शक्य नाही. मध्यस्तांसाठी कायदयाने 'सुरक्षित टठकाण' घोवषत केली असून त्यांच्यातफे प्रसाररत झालेल्या माटहततच्या जबाबदारीपासून त्यांना संरिण देण्यात आले आहे. त्यामुळे रचनात्मक आिश्यक कृतत करणारे आणण मध्यस्र् यांना तनजश्चंतपणे सहज काम करण्याचत ग्िाही ममळते.
मध्यस्र्ांना संरंिण टदले नाही आणण त्यांना जयािर देखरेख करणं अशक्य आहे एव्हड्या मोठ्या प्रमाणाततल माटहततिर देखरेख करायला सांगण्याच्या धोकादायक जस्र्ततत ठेिलं तर नेहमतच िाळता न येण्याऱया चुकीसाठी त्यांना कायदेशतर कारिाईला तोंड दयािं लागेल. याउपर ऑनलाईन अमभव्यक्ततमध्ये अनेक पातळतिर अनेक पहारेकरी आणण त्यांच्याशत संबधधत अमभव्यक्तत स्िातंत्र्य आणण गोपनतयतेचे मुददे असतात. या तरतुदीचा हेतू सहानुभूततने िाचला तर त्यात काम करण्याचे अभय आणण त्रयस्र् मध्यस्र्ांचा विचार झालेला टदसत नाही तसेच या विधेयकाचा मसुदा मलटहणाऱयांच्या माटहतत अपलोड करणारे आणण ऑनलाईन माटहततच


text:
निर्यातचा कथा हया अनुकूल करण्याचा नाही तर स्त्रीलेखनाचा प्रेमता असलेल्या जाणपतला. जी.ए. कुलकर्णी यांचे कथा माणमाणसातील संबंधाची आहे. त्यांच्या कथेचे शिल्पसौदर्य मराठी लेखिकांचा कथालेखनात जाणवत नाही.
लोला श्रीवाल्लावंद कथा वारवार दातव्याणी, रेंगसू फिकट झालेली वाटले. तर छाया दातार यांचा 'शोष' साथी सरक सोपी', राज विची ह. यामृतन १३ दस्तसंगारे स्वतः मन आकार घेते. पणना फाटक यांचा (१६७०) राही हा कथासंग्रहाती कथेतील निवेदन करतावरे होऊ देत नाहीत. मात्र त्याना देखील स्वूपुस्प संबंधाचा विचार करण्यात रस आहे. मोहिनी वर्दे यांचा 'अयोरेखीत' या संग्रहातील कथेतून देखील उद्यमू समाजातील माणसांचे परस्परसंबंध व त्यातील भावनिक ताप साकार होते तसेच ही मानांक काही वेळा अग्रिमक होऊन परिस्थितीतील शरण जातात. सी. ज्योत्ना देवकर यांचे कथालेखन विषय आहे. कराड येथे भरलेल्या महाराष्ट्र कथालेखिका समेलनाच्या (१६७२) त्या अध्यक्ष होताला. त्यांची निर्वाचन्या कथालेखनविषयी तक्का करताना स्टडले आहे. " कथा ध्याणे काय हा साधा विचारकरी या रिव्या करून नाहीत. जन्मपात्रान मूलपृष्ठवर्तचा आलेख मृणजे कथा नेही जीवनातला एखादा अनुभव, एखादा थर, एखादा लाईस्ट, एखादा विवार करून माहावा, उल्लेख हा विवार मनात येते नाही. त्यामुळे त्यांची कथा ही कथा राहाताना नाही. फाफुसपासरा, लेल बांधांची, अक्षमित भाषा, गोवंद, अतिरिक्तपणा यापलीकडे त्यात काहीच नतात." त्यांचे तक्कर यांची आहे आणि ती आनाटीका आहे का असे देखील वाढू लागले. जीवनातली एकाकीपणाचा श्रोत चेयाची धर्मत कथालेखिका करतात पण दुसऱ्या बाजूता अशा स्त्रीया मनात येत तर गाथप्यासाठी ज्या खोल वित्तांची गरज असते त्याचा आठक बुरूसंख लेखिकाचा कथालेखनात होत नाही. विचार, परिस्थिता, घटस्फोटिता, अविवाहित, एकाकी सांसारिक विवाहित स्त्री, स्त्रातारी माणसे चे विचार संकोटिक आहे. कथेतून मूल अनुभव विस्फोटन जातो. त्यामुळे कथा परिणामकारक होत नाही. सी. श्रुत्तला गोंगटे यांनी अनेक कथा लिहिस्त यांत्र त्यांचा लेखनाचा साचा कथानामकारक आहारलाल आहे. सी. ज्योत्ना राजे यांच्यांनी लेखन विषय उक्त करतावरे. हैसेपोटी क्लेसेली घटनाची सगडी मांडमांड त्यांच्या कथेत आढळते. गिरिजा कीर हयादेखील हैसेले खुप कथा विस्तारित.
श्रीजना राजे, श्रुत्तला गोंगटे, स्नेहलता दसनुकर इ. विषय लेखन करण्यात कथालेखिकांविषयी थोडे पण विच वेगून प्रेम कथालेखिकांनी लेखन अधिक महत्त्वाचे वाटते. श्रीमती कृष्णा जे. कुलकर्णी यांची 'मुनातिरीचे बुलबुल' ही कथा लक्ष वेगून घेते. पण दुर्वेदने त्या कालवाच झाल्या. 'वीज' कथेसारखी मृतु अनुभवाण्या एका स्त्रीया मनात चित्र रेखाटारी 'तातुवारी' ही अविका सरकार यांची कथा वाचकाच्या मनात रेखाटल राहते. सानिया यांच्या कथालेखनात जे वारव जाण्यावे ते तित्या भोवातचेच आहे. अजा अतिरिक्तविषयी जगातील निर्वाचन्या मनात तक गाथप्याची शक्ती त्यांच्यावजक आहे. गौरी देशपांडे यांच्या कथातून आढळणारी स्त्री वेगव्या चेहायमो-नाची आहे. 'पाऊस आता मोठा' हे आदिगळ्या वाढलेल्या भावनांचा जो बंड गोंडेलेणा आहे त्याचे चित्र आहे. सावित्रीच्या भावनांचा महापूर घेते ते सारे समस्तसपणे जाणवत्तार, स्वाभामिणी स्त्रीच्ये चित्र रेखाटारी 'वारस' ही उर्मिला सिसर यांची कथा अशीच वेळी आहे. नव्या जाणिवेने लेखन करण्यात लेखिकाविजय मूलपृष्ठविषयक श्रव्या आहे. स्त्रीला आता मागूस म्हणून मनाने जगता आले पाहिजे. पुरुषांच्या बरोबरीने काम करताना निर्माण होणाया प्रस्ताव तिला उपभोगणे समारे जाता आले पाहिजे. स्वतःच्या भाव आलेल्या स्त्रिया व पुरुषांच्या सांभाळणार पुरुषवर्ग हा झाडा आता सुरू झालेला आहे. या वकल्या परिस्थितीचे, नव्या जाणिवेने लेखन करण्यात गौरी देशपांडे, सानिया, अविका सरकार, उर्मिला सिसर, सुकृत्या आगायो इ. नव्या लेखिकाविषयक साहित्यात दिशा मिळते.
स्वतंत्रप्रातीतीनंतर कथालेखन करण्याच्या स्विवाची संख्या अधिक आहे. याच काळात विशेष निर्वाचनाची अनेक मासिके सुरू झाली त्यामुळे उद्देश उल्लेख लेखन ही वाटले. विजया राजाव्या यांच्या कथानी वाचकाचे चित्र वेगून घेतले होते. 'अध्यक्ष' (१६७५) हा त्यांचा पहिला कथासंग्रह त्यातंतर 'दिवे', अनोखी, विदेही, पारंपर्य, अकलित, कमान, लंडिंग, उपडमीट (१६७०) असे कथासंग्रह प्रसिद्ध झाले. नव्या जाणिवेने
6
लेखन करणाया वसुधा पाटील यांचे जन्मुना के तीर, व वेगळी


-मधून डोकं वर काढत असतात. या दोन प्रांतांतील पायाभूत सुविधा आणि सैन्यदलं यांच्यावर चीनला प्रचंड खर्च करावा लागतो. प्राचीन रेशीमार्गाची नव्याने आखणी केली तर चीनच्या वस्तूंना मध्य आशिया आणि युरोपची बाजारपेठ मिळवणं शक्य होईल; तिबेट आणि सिकीयांग हे दोन प्रांत चीनमध्ये एकात्म करण्याची करण्याचा प्रश्नही सुटेल. दक्षिण आणि मध्य आशियावर चीनचं राजकीय वर्चस्व निर्माण होईल यासाठीही चीनने वन बेल्ट वन रोड, हा महत्वाकांक्षी प्रकल्प हाती घेतला. चीनच्या या साम्राज्यवादी आकांक्षांची बीजं आणि भारतातील विविधतेची बीजंही भूगोलात आणि भूगोलाच्या राजकारणात आहेत. त्याचाच शोध या लेखमालेत घ्यायचा आहे.
रेशीममार्गावरून युवान श्वांगचं बोट धरून काही काळ आपण जाऊ. कारण हा बौद्ध भिक्षू याच मार्गावरून भारतात आला आणि त्याच मार्गाने माघारी गेला. त्याने आपल्या प्रवासाची सविस्तर हकीकत लिहून ठेवली आहे. त्याच्याशिवाय चेंगीजखान, तैमूरलंग, बाबर असे सेनापतीही सोबत करतील. रेशमासोबत दिग्विजयला बाहेर पडलेला चहाही भेटेल. पर्वतरांगा, नद्या, वाळवंट, गवताळ प्रदेश, हवामान आणि संस्कृती देश कसा घडवतात आणि देशाचं राष्ट्र व पुढे साम्राज्य कसं होतं हे जाणून घेण्यासाठी हा प्रवास करायचा आहे. प्रवासाच्या अखेरीस वाचकाला हिंदुस्तान वेगळा दिसू लागला तर ही लेखमाला सार्थकी लागेल.
हम लोगोंको समझ सको तो समझो दिलबरजानी,
जितना भी तुम समझोगे उतनी हो हैरानी….
फिर भी दिल हैं हिंदुस्थानी.


्तपत्राची सदस्यता घेऊ शकता.
इतरांप्रमाणेच हे आम्हाला स्लाइडची संख्या, आमच्याकडे असलेल्या सुधारित करू शकणाons्या चिन्हांची संख्या किंवा माहित असल्यास वापरलेले स्वरूप यासारख्या स्वारस्याबद्दल माहिती देते. आम्ही 4: 3 किंवा 16: 9 पैकी एकाद्वारे शूट करू शकतो. आम्हाला टिप्पणी द्यावी लागेल की आपण डाउनलोड केलेले टेम्पलेट Google सादरीकरणात देखील वापरले जाऊ शकते, म्हणूनच सर्वात मोठी अष्टपैलुत्व जेणेकरून आम्हाला आवडते म्हणून आम्ही एका किंवा दुसर्या प्रोग्रामद्वारे खेचू शकू.
Un सोपी वेबसाइट आम्ही आपल्यास सर्व प्रकारच्या थीम आणि आधुनिक टेम्पलेट्स ठेवण्यास अनुमती देतो ज्यासह आपण किती व्यावसायिक आहोत हे दर्शविण्यासाठी किंवा मूल्य प्रस्तावाच्या आमच्या विशिष्ट पद्धतीची लालित्य. ते स्पॅनिश भाषेत आहे हे त्यास सूचित करते जेणेकरुन आम्ही अनुवादकांसह इतका वेळ वाया घालवू नये.
स्लाइड्स कार्निवल - वेब
हे आहेत पॉवरपॉईंट टेम्पलेट्स डाउनलोड करण्यासाठी सर्वोत्कृष्ट साइट, आणि ते Google स्लाइडसाठी देखील कार्य करतात. ते कार्य तयार करण्यासाठी किंवा त्या पोर्टफोलिओमध्ये तयार करण्यासाठी आता त्या सुधारित करण्यासाठी जिथे आपण आपली सर्व कौशल्ये आणि गुण दर्शवू शकता.


text:
कोरोनाच्या भीतीने 60 वर्षांच्या आजोबांनी उचललं धक्कादायक पाऊल, पुण्यातल्या राजगुरूनगरमध्ये खळबळ pune Rajgurunagar a senior citizen has committed suicide corona news mhrd | News - News18 Lokmat, Today's Latest Marathi News
मुंबईत येणाऱ्या परदेशी प्रवाशांना पैशाच्या बदल्यात क्वारंटाइनमधून सवलत; अखेर...
बॉलिवूड क्वीन कंगना रणौतवर चोरीचा गंभीर आरोप; वाचा नेमकं प्रकरण काय आहे?
Explainer: दक्षिण कोरियन विद्यापीठातले विद्यार्थी हिंदीसाठी का झाले आक्रमक?
Degree ची बिलकुल गरज नाही; विना पदवी लाखो रुपये पगार मिळणारी नोकरी
राष्ट्रपतींनी राम मंदिराला दिली 5 लाखांची देणगी, तर हिरे व्यापाऱ्याने 11 कोटी
कोरोनाच्या भीतीने 60 वर्षांच्या आजोबांनी उचललं धक्कादायक पाऊल, पुण्यातल्या राजगुरूनगरमध्ये खळबळ
परदेशातून मुंबईत येणाऱ्या प्रवाशांना पैशाच्या बदल्यात देत होता क्वारंटाइनमधून सवलत; अभियंत्याला अटक
राजगुरूनगरमध्ये ज्येष्ठ नागरिकाने स्वःताचा गळा कापून केली आत्महत्या केली आहे. कोरोना टेस्ट पुन्हा बाधित येणार म्हणून नैराश्यात येऊन आत्महत्या केली.
Last Updated: Aug 9, 2020 09:59 AM IST
पुणे, 09 ऑगस्ट : कोरोनामुळे राज्यभर हाहाकार पसरला आहे. कोरोनासारख्या जीवघेण्या आजारामुळे अनेकांना आपला जीव गमवावा लागला आहेत. या सगळ्यात अनेकांनी कोरोनाच्या भीतीमुळे आपला जीव संपवला आहे. असाच एक धक्कादायक प्रकार पुण्यात समोर आला आहे. राजगुरूनगरमध्ये ज्येष्ठ नागरिकाने स्वःताचा गळा कापून केली आत्महत्या केली आहे. कोरोना टेस्ट पुन्हा बाधित येणार म्हणून नैराश्यात येऊन आत्महत्या केली.
जिल्ह्यतील खेड तालुक्यातील राजगुरूनगर शहरात एक 60 वर्षीय जेष्ठ नागरिकाने गळ्यावर कापुन घेऊन आत्महत्या केल्याची खळबळजनक घटना राजगुरूनगर शहरात घडली आहे. दिनकर ज्ञानेश्वर जुन्नरकर असे या जेष्ठ नागरिकाचे नाव असुन ते शहराच्या बाजारपेठ परिसरात राहत होते.
टिप्पर आणि बाईकचा भीषण अपघात, एकाच कुटुंबातील 3 जण जागीच ठार
मयत जुन्नरकर व त्यांच्या पत्नीला कोरोनाचा संसर्ग झाला होता. दोघेही पुण्यातील खासगी रुग्णालयात 15 दिवस उपचार घेऊन चारच दिवसांपूर्वी घरी आले होते. मात्र, दोघांच्याही प्रकृतीत सुधारणा होत नव्हती असे सांगितले जात आहे. एक कोरोना चाचणी अहवाल निगेटिव्ह आल्यावर ते घरी राहून काळजी घेत होते. त्यांना याचा तीव्रतेने त्रास जाणवत होता.
शुक्रवारी (दि 7) पुन्हा स्वॅब घेण्यात आला होता. त्याचा अहवाल आज येणार होता. पण त्यांना त्रास होत होता. त्रास कमी होत नसल्याने जुन्नरकर यांनी शुक्रवारी झोपल्यावर खोलीतील बाथरुममध्ये धारदार सुरीने व कात्रीने स्वःताचा गळा कापून आत्महत्या केली. सकाळी मुलगा त्यांना उठवायला गेल्यावर वडील बाथरुममध्ये रक्ताच्या थारोळ्यात बेशुद्ध पडल्याचे लक्षात आलं.
Good News: मुंबईजवळचं हे शहर होतंय कोरोनामुक्त, 10 दिवसांत वाढले फक्त 53 रुग्ण
शेजारीच चाकू आणि कात्री आढळून आली. तात्काळ त्यांना उपचारासाठी खाजगी हॉस्पिटलमध्ये दाखल केलं. मात्र, डॉक्टरांनी जुन्नरकर यांना मूत्य घोषित केले. श्रीनाथ दिनकर जुन्नरकर यांनी या घटनेबाबत खेड पोलीस ठाण्यात फिर्याद दिली आहे. खेड पोलीस अधिक तपास करीत आहेत.


्हा २० हजारांखाली
स्टँडर्ड अॅण्ड पूअर्स (एस अॅण्ड पी) या जागतिक पतमानांकन संस्थेने भारताची पतझडीची शक्यता अद्याप ५० टक्के कायम असल्याचे केलेल्या विधानाने मंगळवारी भांडवली बाजारातील गुंतवणूकदारांमध्ये भीतीचे वातावरण पसरले.
गेले काही दिवस सरकारचा आर्थिक आघाडीवर निर्णय धडाका तसेच काही बडय़ा कंपन्यांच्या उमद्या तिमाही कामगिरीच्या पाश्र्वभूमीवर बाजारात निरंतर तेजी सुरू होती. परंतु त्या तेजीत खंड पाडत आज बाजाराचा प्रमुख निर्देशांक सेन्सेक्स १२० अंशांनी घसरून पुन्हा २० हजाराच्या पातळीखाली आला. आशियाई बाजारांकडून मिळालेल्या संमिश्र कलातून आज अनेक समभागांमध्ये नफारूपी विक्रीचा सपाटाही दिसून आला.
गेले काही दिवस निरंतर वधारत असलेल्या रिलायन्स इंडस्ट्रीज, ओएनजीसी आणि बजाज ऑटो यामधील किरकोळ वाढ वगळता, सेन्सेक्समधील ३० पैकी २१ कंपन्यांच्या समभागांचे भाव आज गडगडले. एनटीपीसी आणि सन फार्मा या समभागांनी घेतलेल्या उसळीनेही बाजारातील पडझडीला काहीसा बांध घातला.


text:
दोन दारूड्यांचा कहर… किन्‍ही महादेव, सोनाळ्यात केला राडा! – Buldana Live
Home/क्राईम डायरी/दोन दारूड्यांचा कहर… किन्‍ही महादेव, सोनाळ्यात केला राडा!
Buldana Live May 1, 2021
खामगाव (अजय राजगुरे ः बुलडाणा लाइव्‍ह वृत्तसेवा) ः मंदिराच्‍या मागे लघुशंका करत असल्याबद्दल हटकल्‍याने दारूड्याने एकास दगडाने मारून जखमी केले. ही घटना 29 एप्रिलच्‍या रात्री 10 च्‍या सुमारास किन्‍ही महादेव (ता. खामगाव) येथे घडली.
ज्ञानेश्वर पुंजाजी धनभर (27, रा. किन्ही महादेव) असे जखमी झालेल्या ग्रामस्‍थाचे नाव आहे. त्‍यांनी तक्रार हिवरखेड पोलिसांत तक्रार दिली, की गावात सागर वसंतराव देशमुख (ठाकरे, वय 32) हा दारूडा राहतो. तो विनाकारण गावात भांडण करत असतो. 29 एप्रिलच्‍या रात्री 10 ला तो मंदिरामागे लघवी करत होता. मंदिराजवळ लघवी करू नको, असे त्‍याला म्‍हटले असता त्याने शिविगाळ सुरू केली. माझ्या पाठीवर, कमरेजवळ जमिनीवरील दगड उचलून मारले. यात मी जखमी झालो. त्‍याने मला जीवे मारण्याची धमकी दिली. यावेळी शुभम बळीराम खेडकर याने त्याच्‍यापासून सोडवणूक केली. या तक्रारीवरून पोलिसांनी गुन्‍हा दाखल केला आहे.
पलंगावरून बेदम मारहाण
संग्रामपूर ः आठवडे बाजारात दुकान लावण्यासाठी वापरण्यात येणाऱ्या पलंगावरून एका दारूड्याने 45 वर्षीय व्‍यक्‍तीस काठीने बेदम मारहाण केली. ही घटना सोनाळा (ता. संग्रामपूर) येथे काल, 30 एप्रिलच्‍या सायंकाळी साडेपाचच्‍या सुमारास घडली.
भास्‍कर संपत तायडे यांनी घराशेजारी राहणाऱ्या बंडू जगदेव तायडेविरोधात तक्रार दिली आहे. बंडू दारू पितो व नेहमी लोकांना शिविगाळ करतो. गजानन मानपुत्रे हे आठवडी बाजारात दुकान लावण्यासाठी वापरत असलेला लोखंडी पलंग रविवारचा बाजार संपल्यानंतर भास्‍कर तायडेंच्‍या ताब्‍यात देतात. या पलंगावर भास्‍कर तायडे झोपत असतात. काल सायंकाळी घरासमोर त्‍यांना पलंग दिसला नाही. शोध घेतला तेव्हा पलंग बंडूच्‍या घरासमोर दिसला. बंडू पलंगावर बसलेला होता. बंडूला तो पलंग मानपुत्रे यांनी माझ्या ताब्‍यात दिल्याचे भास्‍कर यांनी सांगितले. मात्र हा पलंग तुझ्या मालकीचा नाही असे म्हणून बंडू शिविगाळ करू लागला. यातून वाद वाढून बंडूने काठीने भास्‍कर यांना मारहाण केली. यात भास्‍कर जखमी झाले. पुन्‍हा पलंग मागायला आला तर जीवाने संपवून टाकेन, अशी धमकीही त्‍याने दिली. त्‍यावरून पोलिसांनी बंडूविरुद्ध गुन्‍हा दाखल केला आहे.
सोन्याच्‍या गिन्न्या प्रकरणातील आरोपीला 'कोरोना' पावला… क्‍वारंटाइन सेंटरमधून पोलीस, सिक्‍युरिटी गार्डना चकमा देऊन पलायन!; खामगाव शहरातील घटना


text:
yogendra yadav article on CJI Ranjan Gogoi clean chit in sexual harassment case | | Loksatta
न्याय हरला.. आवाज उरला!
बहुधा इतिहासात पहिल्यांदाच महिलांना सर्वोच्च न्यायालयाच्या दाराबाहेर निदर्शने करावी लागली.
योगेंद्र यादव | May 10, 2019 01:04 am
प्रक्रियात्मक त्रुटींमुळे तक्रारकर्त्यांला न्याय न मिळण्यासाठी आणि आरोपीला मिळालेली 'क्लीन चिट' खऱ्या अर्थाने क्लीन नसण्याचे उदाहरण, म्हणून न्या. गोगोईंवरील आरोपांचे प्रकरण लक्षात राहील. समिती आरोपांची चौकशी निष्पक्ष रीतीने करते की नाही, याकडे साऱ्या देशाचे लक्ष लागलेले असूनही असे घडले..
भारताच्या न्यायालयीन इतिहासात ज्याची आठवण ठेवली जाईल, अशा एका विलक्षण खटल्याची सुनावणी नुकतीच झाली. हा खटला सर्वोच्च न्यायालयात नाही, सर्वोच्च न्यायालयावर चालला. निमित्त होते एका महिलेने सर्वोच्च न्यायालयाच्या मुख्य न्यायाधीशांवर- म्हणजे भारताच्या सरन्यायाधीशांवर- लावलेला लैंगिक शोषणाचा आरोप. यात सरन्यायाधीश गोगोई हे निर्दोष आहेत की नाही हा मुख्य मुद्दा नव्हता. मुख्य प्रश्न हा होता की, देशाचे सर्वोच्च न्यायालय आपल्या प्रमुखावर लागलेल्या आरोपांची चौकशी निष्पक्ष रीतीने करते की नाही. सारा देश बघत होता. लाखो महिला सर्वोच्च न्यायालयाकडे पाहत होत्या.
अखेर या खटल्यात सर्वोच्च न्यायालय हरले. निष्पक्ष चौकशीचे उदाहरण घालून देण्याऐवजी सर्वोच्च न्यायालयाच्या न्यायाधीशांनी हे प्रकरण असे निकालात काढले, जसे आडगावातील बडी धेंडे एखाद्या गरीब स्त्रीच्या तक्रारीबाबत करतात. न्यायविद आणि माजी न्यायमूर्ती ए. पी. शहा यांना म्हणावे लागले की, या प्रकरणाची भारताच्या न्यायालयीन इतिहासात काहीशी तशीच आठवण ठेवली जाईल, जसा आणीबाणीच्या काळात सर्वोच्च न्यायालयाचा जबलपूर अतिरिक्त जिल्हा दंडाधिकारी खटल्यातील बदनाम निकाल, ज्यात जगण्याचा अधिकारच हिरावून घेण्यात आला होता. बहुधा इतिहासात पहिल्यांदाच महिलांना सर्वोच्च न्यायालयाच्या दाराबाहेर निदर्शने करावी लागली.
प्रकरण असे होते, की सर्वोच्च न्यायालयाच्या एका कर्मचारी महिलेने भारताचे सरन्यायाधीश रंजन गोगोई यांच्यावर लैंगिक शोषणाचा आरोप लावला. हा आरोप तोंडी किंवा किरकोळ नव्हता. सर्वोच्च न्यायालयाच्या सर्व न्यायाधीशांना पाठवलेल्या शपथपत्रात ३५ वर्षांच्या या महिलेने संपूर्ण घटनाक्रमाचे सविस्तर वर्णन केले होते. तिच्या सांगण्यानुसार, आधी तिने न्या. गोगोई यांच्या न्यायालयात काम करण्यास सुरुवात केली. नंतर तिला त्यांच्या निवासस्थानातील कार्यालयात काम मिळाले. तिचा आरोप आहे की, न्या. गोगोई यांनी तिच्यावर विशेष कृपादृष्टी दाखवली. त्यांनी तिच्या दिराला त्यांच्या स्वेच्छा कोटय़ातून नोकरी दिली आणि मोबदल्यात तिच्याशी शारीरिक जवळीक साधण्याचा प्रयत्न केला. इथपर्यंत, या आरोपामागील सत्य तुम्हाआम्हा कुणालाही ठाऊक नाही.
मात्र यानंतर जे झाले ते सार्वजनिक आहे. आधी या महिलेची बदली झाली, नंतर नाममात्र आरोप ठेवून त्यांची रीतसर चौकशी न करता तिला नोकरीतून कमी करण्यात आले. नंतर तिच्या दिरालाही नोकरीतून काढण्यात आले. दिल्ली पोलीसमध्ये काम करणाऱ्या तिच्या पतीलाही निलंबित करण्यात आले. यानंतर लाच घेतल्याचा आरोप लावून या महिलेला अटक करण्यात आली.
या प्रकरणात खरा प्रश्न हा नव्हता की, सरन्यायाधीश दोषी आहेत की नाही. आपणांस हे गृहीत धरायला हवे, की न्या. गोगोई निर्दोष आहेत. ते एवढय़ा मोठय़ा पदावर आहेत म्हणून नव्हे, तर यासाठी की जोपर्यंत एखाद्यावरील आरोप सिद्ध होत नाहीत, तोपर्यंत त्याला निर्दोष मानायला हवे. खरा प्रश्न हा होता की, एवढय़ा मोठय़ा माणसावर लावण्यात आलेल्या इतक्या गंभीर आरोपांची किती गांभीर्याने आणि निष्पक्षपणे चौकशी होते. एखादी गल्ली, वस्ती, कॉलेज किंवा कार्यालयात एखाद्या बडय़ा माणसाकडून लैंगिक शोषण सहन करणारी महिला न्यायालयात जाऊन न्यायाची अपेक्षा करू शकते असा विश्वास तिला वाटेल का, हा खरा प्रश्न होता.
या देशाच्या न्यायव्यवस्थेतील कर्त्यांकरवित्या लोकांनी या प्रकरणात काय केले, हे पाहा. आधी या महिलेच्या आरोपांचा सुगावा काही पत्रकारांना लागला. त्यांनी सरन्यायाधीशांच्या कार्यालयातून याचे उत्तर मागितले. सर्वोच्च न्यायालयाच्या महानिबंधकांनी (रजिस्ट्रार जनरल) या सर्व आरोपांचे खंडन केले. दुसऱ्या दिवशी शनिवारची सुट्टी असूनही न्या. गोगोई यांनी सर्वोच्च न्यायालयाच्या तीन न्यायाधीशांचे खंडपीठ स्थापन करून असाधारण सुनावणी केली. न्या. गोगोई स्वत:विरुद्धच्या प्रकरणात त्या खंडपीठ


text:
Jitendra Awhad on JNU Protest : जेएनयू हल्ला: मंत्री जितेंद्र आव्हाडांचाही विद्यार्थ्यांसोबत ठिय्या - Cabinet Minister Jitendra Awhad Participate In Student Protest Against Attack On Jnusu | Maharashtra Times
cabinet minister jitendra awhad participate in student protest against attack on jnusu
महाराष्ट्र टाइम्स.कॉम | Updated: Jan 6, 2020, 01:29PM IST
मुंबई: जवाहरलाल नेहरू विद्यापीठ विद्यार्थी संघांच्या (जून्सू) पदाधिकाऱ्यांवर व विद्यार्थ्यांवर झालेल्या प्राणघातक हल्ल्याचा निषेध मुंबईतही व्यक्त करण्यात येत आहे. मध्यरात्रीपासून गेट वे ऑफ इंडियाजवळ सुरू असलेल्या विद्यार्थ्यांच्या ठिय्या आंदोलनात राज्याचे गृहनिर्माण मंत्री जितेंद्र आव्हाड यांनीही सहभाग घेतला. यावेळी आव्हाड काही वेळ विद्यार्थ्यांसोबत आंदोलनात बसले होते.
मुंबईत गेट वे ऑफ इंडिया येथे रविवारी मध्यरात्री विद्यार्थ्यांनी कँडल मार्च काढत या हल्ल्याचा निषेध केला. आज सकाळीही विद्यार्थ्यांचे ठिय्या आंदोलन सुरू होते. जितेंद्र आव्हाड यांनी या आंदोलनात सहभागी होत विद्यार्थ्यांच्या आंदोलनाला पाठिंबा दिला. आव्हाड यांनी जेएनयूतल्या हल्ल्याचा तीव्र निषेध केला. सरकार कोणतंही असलं तरी विद्यार्थ्यांना मारहाण चुकीची असल्याचे त्यांनी म्हटले. जेएनयू विद्यार्थ्यांच्या हुशारीला सरकार घाबरते. सरकार जेव्हा अशा विद्यार्थ्यांवर हल्ला करते तेव्हा अराजकता आली आहे, असे म्हणावे लागत असल्याचे त्यांनी म्हटले. जेएनयूमध्ये झालेली घटना लाजिरवाणी असल्याचे आव्हाड यांनी सांगितले. आपणही विद्यार्थी चळवळीतून आलो आहोत, माणुसकी हा माझा धर्म असून तो पाळण्यासाठी आलो असल्याचे त्यांनी सांगितले. हा हल्ला डाव्या संघटनांनी केला असल्याच्या आरोपाची आव्हाड यांनी खिल्ली उडवली. दरोडेखोराने उलट्या बोंबा मारण्याचा हा प्रकार असल्याचे त्यांनी म्हटले.
भाजप कार्यालयाबाहेर राष्ट्रवादीची निदर्शने
मुंबईतील भाजप मुख्यालयाबाहेर राष्ट्रवादी विद्यार्थी काँग्रेसच्या काही कार्यकर्त्यांनी निदर्शने केली. जेएनयू हल्ल्या विरोधात कार्यकर्त्यांनी जोरदार घोषणाबाजी केली. पोलिसांनी तातडीने हस्तक्षेप करत आंदोलकांना ताब्यात घेतले.
जेएनयूत विद्यार्थ्यांवर प्राणघातक हल्ला
जेएनयू हिंसाचार: हल्लेखोरांवर दंगलीचा गुन्हा
दरम्यान, दिल्लीतील जवाहरलाल नेहरू विद्यापीठाच्या (जेएनयू) कॅम्पसमध्ये घुसून विद्यार्थ्यांवर प्राणघातक हल्ला करणाऱ्या बुरखाधारी हल्लेखोरांवर आज सकाळी पोलिसांनी गुन्हा दाखल केला आहे. याप्रकरणी अनेक तक्रारी पोलिसांकडे करण्यात आल्या होत्या. त्याआधारेच गुन्हा दाखल करण्यात आला आहे. दरम्यान, बुरखाधारी हल्लेखोरांची ओळख पटल्याचा दावा पोलिसांनी केला आहे. या हल्लेखोरांची नावे मात्र अद्याप उघड करण्यात आलेली नाहीत.
JNU हल्ला: मुंबई, पुण्यात मध्यरात्री निदर्शने
Web Title cabinet minister jitendra awhad participate in student protest against attack on jnusu
इतर बातम्या:जेएनयू हल्ला|जितेंद्र आव्हाड|Jitendra Awhad on JNU Protest|jitendra awhad in protest|jitendra awhad against jnusu attack|Jitendra Awhad
# Shiv Sena BJP News
जेएनयू हल्ला: मंत्री जितेंद्र आव्हाडांचाही विद्यार्थ्यांसोबत ठिय...
मंत्री यशोमती ठाकूरांवर संजय निरुपम भडकले...
मुंबई: कामाठीपुरामध्ये इमारतीला आग, आठ जण जखमी...
कार्निव्हल आला रे...आज दिमाखदार उद्घाटन...
१० हजार बालकांच्या चेहऱ्यावर 'मुस्कान'...


2 पेत्र 2 Marathi Bible: Easy-to-Read Version (ERV-MR)
खोटे शिक्षक
2 तरीही देवाच्या लोकांमध्ये खोटे होऊन गेले तसे तुमच्यामध्ये खोटे शिक्षक असणार. ते लोकांमध्ये विध्वंसक विचार पसरवतील. आणि ज्या प्रभूने त्यांच्यासाठी स्वातंत्र्य विकत घेतले त्याचा ते स्वीकार करणार नाहीत. असे करण्याने ते स्वतःवर ताबडतोब नाश ओढवून घेतील. 2 तसेच पुष्कळ लोक प्रखर लैंगिक वासनांच्या आहारी जाऊन अनैसर्गिक शरीर व्यवहारात गुरफटतील. त्यांच्यामुळे खऱ्या मार्गाची निंदा होईल. 3 त्यांच्या अधाशीपणामुळे त्यांनी तयार केलेल्या शिकवणुकीने पैशांसाठी तुमची पिळवणूक करतील. फार पूर्वी देवाने त्यांना दिलेली शिक्षा ही पोकळ धमकी नाही तर त्यांचा नाश त्यांची वाट पाहत आहे.
4 कारण देवाने, ज्या देवदूतांनी पाप केले त्यांनादेखील सोडले नाही, तर न्यायाचा दिवस येईपर्यंत त्यांना अधोलोकाच्या गडद अंधारात टाकले.
5 देवाने प्राचीन काळातील जगाचीसुद्धा गय केली नाही; तेव्हा त्याने नोहाचे, ज्याने लोकांना योग्य रीतीने राहण्यासाठी उपदेश केला व त्याच्याबरोबर इतर सात लोकांचे संरक्षण केले आणि अधार्मिक लोकांनी भरलेल्या या जगावर पाण्याचा महापूर आणाला.
6 देवाने सदोम व गमोरा या शहरांना जाळून बेचिराख करण्याची शिक्षा दिली व भविष्यकाळात अनैतिक लोकांचे काय होईल हे या उदाहरणाने दाखवून दिले. 7 आपल्या अनीतिच्या वागण्याने ज्या बेबंद लोकांनी लोटासारख्या चांगल्या माणसाला कष्टविले, त्याची देवाने सुटका केली. 8 दिवसेंदिवस त्या लोकांमध्ये राहत असताना, त्या नियमविरहीत लोकांमुळे जे तो पाहत व ऐकत होता त्यामुळे त्या चांगल्या मनुष्याला आपले धार्मिक ह्रदय, फाटून जाते की काय असे त्याला वाटत होते.
9 अशा प्रकारे, प्रभुला, धार्मिक लोकांची त्यांच्या दु:खापासून सुटका कशी करायची हे माहीत आहे आणि त्याला माहीत आहे की न्यायाच्या दिवसापर्यंत दुष्ट लोकांना शिक्षेसाठी कसे ठेवायचे. 10 विशेषतः
जे पापमय वासनांच्या भ्रष्ट मार्गाने गेले आहेत, आणि प्रभुचा अधिकार असताना देखील उद्धटपणे व मन मानेल तसे वागणारे ते लोक गौरवी देवदूतांची निंदा करायला भीत नाहीत. 11 याउलट देवदूत जे या लोकांपेक्षा सामर्थ्याने व बळाने महान आहेत, ते देवासमोर या लोकांविरुद्ध अपमानास्पद गैर काही बोलत नाहीत. 12 परंतु हे लोक ज्यांना पकडून मारुन टाकावे अशा देहस्वभावानुसार चालणाऱ्या बुद्धीहीन पशूंसारखे आहेत. ज्या गोष्टींबद्दल ते अज्ञानी आहेत, त्याविरुद्ध हे लोक बोलतात. ज्याप्रमाणे प्राण्यांचा नाश केला जातो, त्याचप्रमाणे (खोट्या शिक्षकांचाही) नाश केला जाईल. 13 आणि त्यांनी इतरांना दुखावल्याचे आणि अन्यायाचे फळ म्हणून त्यांनाही दुखाविण्यात येईल.
भर दिवसा वाईट गोष्ट करण्यात आनंद आहे असे ते लोक मानतात. ते डाग आणि कलंक असे आहेत. ते तुमच्याबरोबर मेजवानीत सामील होताना आपल्या कपटाच्या आनंदात बेभान होतात. 14 त्यांची पापी नजर प्रत्येक स्त्रीकडे कामूकतेने वळते व असले पाप करायचे ते कधीही सोडत नाहीत. डळमळीत मनाच्या लोकांना ते भुरळ घालून पापात ओढतात त्यांची मने अधाशीपणात तरबेज झालेली असतात. ते लोक शापित आहेत.
15 सरळ वाट सोडून ते भलतीकडे भरकटत गेले आहेत. बौराचा पुत्र बलाम याच्यासारखी वाट त्यांनी धरली आहे. बलामाला अयोग गोष्टी करण्याकरिता लाच घेणे आवडत असे. 16 परंतु त्याच्या दोषामुळे त्याची कानउघडणी करण्यात आली. कधीही बोलू न शकणाऱ्या गाढवाने माणसासारखे बोलून संदेष्ट्याच्या वेडगळपणास आवर घातला.
17 हे खोटे शिक्षक पाणी नसलेले कोरडे झरे व वादळाने पांगविलेले ढग आहेत. खोल अंधारात त्यांच्यासाठी जागा राखून ठेवली आहे. 18 ते पोकळ बढाया मारतात व जे लोक चुकीचे जीवन जगणाऱ्यांच्या संगतीपासून सुटकेचा प्रयत्न करु लागले आहेत, अशांची फसवणूक करुन देहवासनांच्या अनैतिकतेचा मोह टाकतात. 19 हे जे खोटे शिक्षक आहेत ते लोकांना मोकळीक देण्याचे वचन देतात परंतु ते स्वतःच नाशवंत जीवनाचे दास आहेत. कारण एखाद्या मनुष्यावर ज्या गोष्टीचा पगडा बसलेला असतो त्याचा तो गुलाम बनतो.
20 म्हणून आपला प्रभू व तारणारा येशू ख्रिस्त यांची ज्या लोकांना ओळख होते, त्यांची जगाच्या दूषित वातावरणापासून सुटका होते. परंतु नंतर पुन्हा एकदा जगाचे अशुद


ी चांगली शक्यता आहे. काही खास लोकांची भेट होऊ शकते आणि ही भेट देखील खूप सकारात्मक असेल. मुलाच्या बाजूने काही शुभवार्ता मिळाल्यास मन प्रसन्न राहील. यावेळी कोणत्याही प्रकारची बिझनेस ट्रिप पुढे ढकला.
मीन : व्यवसायात तुम्हाला तुमच्या मेहनतीनुसार चांगले परिणाम मिळतील. काही नवीन उपक्रमांवरही चर्चा होईल. नोकरदार लोकांना अधिकृत सहलीवर जाण्यासाठी ऑर्डर मिळू शकते. प्रगती देखील शक्य आहे. माहिती मिळाल्याशिवाय कोणत्याही विशिष्ट निष्कर्षापर्यंत पोहोचू नका. अतिरिक्त खर्चाची परिस्थितीही निर्माण होत आहे.


यवतमाळ जिल्ह्यात कपाशीवर कीटकनाशकाची फवारणी करणाऱ्या शेतकरी व शेतमजूर यांच्या मृत्यूच्या घटनेनंतर वर्धा जिल्ह्यातही अशाच प्रकारे रुग्ण आढळले होते. आरोग्य यंत्रणेने त्यांच्यावर उपचारही केले. पण, या घटनांकडे कृषी विभाग गांभीर्याने पाहत नसल्याचा आरोप आहे. यवतमाळ येथील घटनांमध्ये शेतकरी, शेतमजुरांनीच निष्काळजीपणे फवारणी केली असल्याचा सूर औषध विक्रेत्यांमध्ये होता. इतक्या वर्षांत फवारणी करीत असताना अशा घटना घडल्या नाहीत, मग याच वर्षी का, असा सवाल शेतकरी करीत आहेत. बोगस बीटी कॉटनची विक्री जिल्ह्यात मोठ्या प्रमाणात परस्पर झाली असल्याचा आरोप होत आहे. त्याची चौकशी करण्यात यावी, अशी मागणीही जोर धरत आहे.
२५ कृषी केंद्रांची तपासणी
जिल्हा परिषदेच्या कृषी विभागाकडून सुमारे २५ कृषी केंद्रांमध्ये तपासणी केल्याचे जिल्हा परिषदेचे कृषी अधिकारी एस. वाय. बमनोटे यांनी सांगितले. १६ प्रकारच्या औषध विक्रीवर या कृषी केंद्रात विक्रीला बंदी घातली आहे. अद्याप कोणत्याही शेतकऱ्याकडून लेखी तक्रार प्राप्त झाली नाही. त्यामुळे कारवाई करण्यात आली नसल्याची पुष्टीही त्यांनी जोडली.


text:
बॅनर्जी, सुब्रोतो
भारताचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू
भारताचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू


ापेशी मेरुरज्जूमधून निघणाऱ्या मेरुचेतामधील अधर बाजूस असलेल्या गुच्छ्तिकेमध्ये असतात. आंतरांगिक भागापासून रक्तवाहिन्या, आणि उदरपोकळीमधील ग्रंथी पर्यंत चेता गेलेल्या असतात. आंतरांगिक चेता संस्थेचे आणखी दोन सिंपथॅटिक (अनुकंपी तंत्रिका तंत्र) आणि पॅरासिंपथॅटिक असे आणखी दोन भाग असतात. कशेरुकी – पृष्ठवंशी प्राण्यांची चेता संस्था करड्या आणि श्वेत भागामध्ये विभागली जाते. जरी करड्या भागास 'ग्रे मॅटर' असे संबोधले जात असले तरी हा करडा रंग फोर्मॅलिनच्या द्रावणात ठेवलेल्या मेंदूचा आहे. प्रत्यक्षात जीवित मेंदूच्या छेदाचा बाह्य भाग गुलाबी किंवा फिकट तपकिरी दिसतो. या भागात चेतापेशीमधील पेशीकाय मोठ्या प्रमाणात असतात. श्वेत भागात मायलिन अक्षतंतूचे प्रामाण अधिक असते. मायलिन आवरणामुळे या भागास श्वेत रंग येतो. श्वेत भागात परिघवर्ती चेता, मेंदूचा अंतर्गत भाग आणि मेरुरज्जूचा अंतर्गत भाग असतो. मेंदू आणि मेरुरज्जूच्या करड्या भागात चेतापेशींचे समूह असतात. मेंदूच्या बाह्यक करडे तर अंतर्भाग श्वेत रंगाचा असतो. शरीरशास्त्राच्या सोयीसाठी चेतापेशींच्या मेंदूतील समूहास 'केंद्रक' (न्यूक्लियस) म्हणण्याची पद्धत आहे. मध्यवर्ती चेतासंस्थेबाह्य पेशीसमूहास गुच्छिका म्हणतात. या नियमास काहीं अपवाद केले आहेत.
तुलनात्मक शरीर रचना आणि उत्क्रांती.
स्पंज वर्गातील पूर्वगामी चेतापेशी : स्पंजवर्गीय प्राणी हे अगदी सुरुवातीला निर्माण झालेले अनेकपेशी प्राणी आहेत. पण बहुपेशीय असले तरी स्पंजामध्ये अनुबंध संबंध नाही, चेतापेशीही नाहीत. त्यामुळे चेतासंस्था नाही. पण स्पंगवर्ग़ीय प्राण्यामध्ये पेशी अनुबंधासाठी आवश्यक पूर्वगामी जनुके आढळली आहेत. चेतापेशीमधील संवेद ग्रहण करू शकेल अशी प्रथिने स्पंज पेशीमध्ये आढळली आहेत. अशा पेशींचे नेमके कार्य अजून नीटसे समजले नाही. अनुबंध संबंध नसले तरी स्पंजाच्या पेशीमध्ये परस्पर सहकार्यासाठी कॅल्शियम आयनावर आधारित तरंग (वेव्ह) सापडल्या आहेत. या कॅल्शियम तरंगामुळे काहीं पूर्ण शरीर आकुंचन पावण्यासारख्या काहीं क्रिया घडतात.
- अरीय सममित प्राणी: उदर गुहिका संघ (सीलेंट्रेटा)
जेलीफिश , जलव्याल आणि प्रवाळ यासारख्या प्राण्यामध्ये विखुरले गेलेले चेतापेशींचे जाळे आहे. इतर प्रगत बहुपेशीय प्राण्यासारखी मध्यवर्ती चेतासंस्था त्यांच्यामध्ये विकसित झाली नाही. जेलिफिशमध्ये चेतापेशींचे जाळे शरीरभर विखुरलेले आहे. या चेतापेशीमध्ये संवेदी चेतापेशी रासायनिक, स्पर्श आणि प्रकाश संवेद सहयोगी चेतापेशीद्वारे प्रेरक चेतापेशीकडे नेतात. प्रेरक चेतापेशी त्यानंतर शरीराची हालचाल नियंत्रित करतात. काहीं अरीय सममित प्राण्यामध्ये सहयोगी चेतापेशी एकत्र येऊन गुच्छिका तयार झाल्या आहेत.
चेतासंस्थेचा अरीय सममित प्राण्यामधील चेतासंस्थेचा विकास बाह्यस्तर पेशीपासून झाला आहे.बाह्यस्तर पेशी या शरीरातील बहुतेक सर्व बाह्यस्तर पेशींचा उगम आहेत.
द्विपार्श्व्सममित चेतासंस्था :
सध्या मोठ्या संख्येने आस्तित्वात असलेल्या सजीवापैकी बहुतेक द्विपार्श्वसममित आहेत. द्विपार्श्वसममित म्हणजे शरीराची डावी आणि उजवी अशा दोन बाजू. आरशातील प्रतिमेप्रमाणे शरीराची रचना असणे. कँब्रियन काळातील 550-600 दशलक्ष वर्षापूर्वीच्या पूर्वजापासून द्विपार्श्वसममित प्राणी बनले असावेत. प्रारूपिक द्विपार्श्वसममित प्राणी म्हणजे एका नलिकेसारख्या आकाराच्या सजीवात तोंड आणि गुद याना जोडणारी अन्न नलिका. तंत्रिका रज्जू किंवा चेता रज्जू मध्ये प्रत्येक खंडासाठी एक गुच्छिका. चेतारज्जूच्या पुढील बाजूस असलेल्या मोठ्या गुच्छिकेस मेंदू म्हणतात.
सस्तन प्राण्यामध्ये चेतासंस्थेच्या पातळीवर गुच्छिकेवर आधारित आराखडा द्विपार्श्वसममित खंडीय प्राण्यासारखाच राहिलेला आहे. मेरुरज्जू मध्ये असलेल्या खंडीय गुच्छिके मधून संवेदी आणि प्रेरक चेता त्वचा, आणि त्वचेखालील स्नयूपर्यंत गेल्या आहेत. अवयवाना नियंत्रित करणाऱ्या चेता गुंतागुंतीच्या असल्या तरी घडातील चेता मध्ये अरुंद चेता पट्टे आढळतात. मेंदूचे प्रमस्तिष्क, मस्तिष्कस्तंभ आणि निमस्तिष्क असे तीन भाग असतात.
द्विपार्श्वसममित प्राण्यांचे दोन प्रमुख गट पडतात. हे गट गर्भावस्थेपासूनच परस्परापासून वेगळे झाले आहेत. अशेरुकी प्राण्यांचा एक गट आणि कशेरुकी प्राण्यांचा दुसरा. यातील अकशेरुकी ग


text: मी त्यांना विचारले की, घरामध्ये स्रियांचे चार दिवस पाळतात का? त्याने युक्तिवाद केला की, हल्ली मुंबई मध्ये हे कोणी पाळत नाही, म्हणून तेही पाळत नाही. तुम्ही सुशिक्षितपणामुळे हे पाळत नसले तरी निसर्ग थांबला आहे कां? निसर्ग नियमाप्रमाणे स्रियांना पाळी येणारच. ती कोणालाही थांबविता येणार नाही. इतक्या सर्वांग सुंदर मूर्तीची सोंड आपोआप गळून कां पडली ह्याचे उत्तर तुमचे विज्ञान शास्र देऊ शकते कां?


text:
पीटर डग्लस पार्कर (२० जुलै, १९५९:हर्स्टन, क्वीन्सलॅंड, ऑस्ट्रेलिया - ) हा आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट पंच आहे.
क्रिकेट पंच
पुरुष चरित्रलेख


text:
भारतातील सर्वात जास्त वाघांची घनता बांधवगढ येथे आढळते·
भारतातील राष्ट्रीय उद्याने


text:
BLOG : नोटाबंदीचा सोटा गरिबांच्या पाठीत
नोटााबंदीने अच्छे दिन येतील, असे ढोल बडवले जात होते. मोदीभक्त गावोगाव त्यांची आरती ओवाळीत फिरत होते. त्यांचे हे मोदी गुणगाणाचे तुणतुणे रिझर्व बँकेच्या अहवालामुळे बंद झाले, हे बरे झाले. मोदी सरकारने उगारलेला नोटा बंदीचा सोटा आतंकवादी अन काळा बाजारवाल्यांच्या पाठीत पडल्याचा गवगवा केला जात होता. मात्र, तसे काहीच झाले नाही. उलटपक्षी सरकारच्याच पाठीत आतंकवाद्यांवर उगारलेला सोटा बसला. 500 आणि 1 हजार रूपयांच्या नोटा कागज का तुकडा झाल्यानंतर तब्बल 99 टक्के नोटा रिझर्व्ह बँकेत परत आल्या आहेत. एक टक्का म्हणजेच 16 हजार 50 कोटी रूपयांच्या नोटा बँकेत भरल्या गेल्या नाहीत. नोटाबंदीच्या निर्णयामुळे रिझर्व्ह बँकेच्या उत्पन्नात 23.56 टक्के घट आली. तसेच नोटांच्या छपाईसाठी सात हजार 965 कोटी रूपयांचा खर्च आला. नोट बंदी निर्णयाच्या पहिल्या तिमाहीत देशाच्या सकल उत्पन्नात 2 टक्क्यांनी घट झाली. विकासदर घटल्याने अनेक आर्थिक आरिष्ट ओढावली गेली. केवळ व्यावसायिकच नव्हे तर मोलमजुरी करणार्‍यांना पोटाला चिमटा घेत कमी मजुरीत काम करावे लागले. बांधकाम व्यावसाय ठप्प झाला. शेतकर्‍यांचीही दमकोंडी झाली. संघटित क्षेत्रातील तब्बल 15 लाख लोकांना नोकर्‍यांना मुकावे लागेल. नोट बंदीच्या निर्णयाने काहीच साध्य झाले नाही. हे सरकारच्या पहिल्याच हप्प्यात लक्षात आले होते. त्यामुळेच जमा झालेल्या नोटांची आकडेवारी मोदी सरकार देत नव्हते. मात्र, आता त्यांचे पितळ उघडे पडले आहे. तरीही ते आपली चूक मान्य करायला तयार नाहीत. बँकेत जमा झालेला बहुतांशी पैसा हा व्यवहारात नव्हता. कर चुकवून तो दडवून ठेवला जात होता. आता तो करपात्र होईल. कॅशलेस व्यवहारास चालना मिळेल. पुढच्या काही वर्षात आपली अर्थव्यवस्था झपाट्याने वाढेल, अशी फायद्याची जपमाळ ओढली जात आहे. सरकारमधील मंत्री अरूण जेटली यांनी तर नोटाबंदी काय हे अनेकांना समजलेच नाही, असा टोला विरोधकांना मारला. हे सरकार आल्यापासून अनेक प्रकारचे सोंग करते. त्यांच्या सोंगात सहभागी होण्यास नकार देणार्‍यांना किंवा नावे ठेवणार्‍यांना ते थेट देशद्रोही ठरवून टाकते. पण त्यांना हे माहिती नसावे पैशाचे सोंग नाही आणता येत. सरकार नोटबंदीच्या निर्णयाचे धनुष्य छातीवर घेऊन पडले. ते सर्वांना दिसते आहे. एकंदर नोटबंदीने बनावट नोटा आणि काळ्यापैशावाल्यांचे कंबरडे मोडले की नाही, हा भाग अलाहिदा. प्रश्‍न फायदा-तोट्याचाही नाही. मनमानी करण्याची मनोवृत्ती सोकावते. याच हुकूमशाहीचाच देशाच्या लोकशाहीला मोठा धोका आहे. तो वेळीच न ओळखल्यास आपलीही गत पाकिस्तानसारखीच होईल.


text:
कार्यक्रम आखून महाराष्ट्र प्रदुषण नियंत्रण मंडळ व महाराष्ट्र जलसंपत्ती नियमन प्राधिकरण यांना सादर करतील. हे न केल्यास त्यानंतर परिवर्तेद ३ मध्येल दराच्या दीड्डपट दराने आकारणी करण्यात यावी. महाराष्ट्र ओद्योगिक विकास महामंडळामार्फत घरगुती पाणी वापर होणाया स्थानिक स्वराज्य संस्थाना दंडनीय दर लागू झाल्यास महाराष्ट्र ओद्योगिक विकास महामंडळाने या दंडनीय दराने स्थानिक स्वराज्य संस्थाना आकारणी करावी व दंडनीय आकारणीची रक्कम जलसंपत्ती विभागाकडे वर्ग करावी.
9.3) व्यापारी संस्था/खाजगी वसाहती / नागरी वसाहती (townships) साठी बांधकाम चालू असे पर्यंत वापरलेल्या पाण्याकरिता ओद्योगिक (प्रक्रिया) दराने पाणीपट्टी आकारणात यावी व बांधकाम पूर्ण झाल्यावर (वापर परवाना मिळालेलंतर) होणाया पाणीवापारासाठी परिवर्तेद ४ नुसार पाणीपट्टी आकारणी करावी. दोन्ही वापर एकाच वेळी चालू असल्यास त्यासाठी वेवेगेले मीटर बसवावल व त्यानुसार आकारणी करावी.
9.4) पेयजल पुरवठायाच्या प्रयोजनार्थ अवर्धन काळावधीत जलाशयातून करण्यात आलेल्या आरक्षणासाठी (प्रत्यक्ष वापर कमी असला तरी) बाषीमेवन व वहनव्यायासह एकूण परिमाणास मानकदराने पूर्ण आकारणी करण्यात यावी.
सवल्ली / प्रोत्साहने / दंडनीय तरतुवी:
6) सवल्लीच्या तरतुवी
6.9) पिण्याच्या पाण्याचा झोट हा काळव्याच्या जलप्रदाय क्षेत्रातील व काळव्याच्या कोणत्याही बाजूस त्याच्या निकटतम हड्डीपासून 35 मीटर च्या आत असलेली विहिर असल्यास अशा पाणी पुरवठाच्या दर हा तक्ता 1.0 अ. क्र. 1 मधील मानक दराच्या 90% राहील.
7) दंडनीय तरतुवी
7.1) करारनामा न करता पाणी वापरल्यास परिच्छेद 2.2 मधील नमूद दराच्या 2.0 पट (100% दंडनीय आकारणी) दराने आकारणी करावी.
7.2) स्थानिक स्वराज्य संस्था पिण्याच्या पाण्याचे पाणीहक्कातून जलसंपदा विभागाची मान्यत न घेता औद्योगिक ग्राहकांस / जलक्रिडा केंद्रांस पाणी पुरवठा करत असल्याचे निर्दर्शनास आल्यास अशा पाणी वापरासाठी अनुज्ञेय औद्योगिक दराच्या 3.0 पट दराने पूर्वलक्षी प्रभावाने आकारणी करावी.
7.3) मीटर नसल्यास वा बंद आढळलेल्स मंजूर परिमाण किंवा लग्नत्याच्या काळावधीतील वापर यापेकी जे जास्त असेल त्या परिमाणावर अनुज्ञेय दराच्या 1.90 पट दराने आकारणी करावी.
7.4) थकित पाणीपट्टीवर द.सा.द.शे. 90% दराने दंड आकारणी करावी.
परिशिष्ट क्र. ३
औद्योगिक पाणी वापरासाठीचे ठोक जल प्रशुल्क
१) औद्योगिक प्रयोजनार्थ निर्धारित केलेले मानक दर:
तक्ता क्र. १
| अ. क्र. | वर्गवारी | पाणीपुरवठा प्रकार व स्रोत | औद्योगिक पाणी वापराचे मानक दर (रू प्रति घमी) |
|--------|-----------|-----------------------------|-----------------------------------------------|
| | | | प्रक्रिया | कच्चा माळ |
| १ | २ | ३ | ४ | ५ |
| १ | आश्वसित पाणी पुरवठा | जलाशयातून पाणी वापर | ८.६० | ९२०.०० |
| २ | वहनव्यवसाह स्थिरांतरित पाणी पुरवठा | धरणाच्या खाडीली बाजूची नदी, कालवे व को.प.बंध-यामध्ये धरणातून स्थिरांतरित पाणी साडून होणार पाणी वापर | ८.६० | २४०.०० |
| ३ | अंशतः आश्वसित पाणी पुरवठा | कोणत्याही जलाशय/कालवातून पाणी न साडून केवळ नदीच्या नेसार्गिक प्रवाहातून पाणी वापर. | २.४० | ६०.०० |
| ४ | किंमान ६ महिन्यांच्या पाणी वापराच्या क्षमते इतका बंधारा स्वखंड चर्ची बांधलेला व स्वखंडचाने व्यवस्थापन होत असल्यास | संस्थेच्या खाजगी जलाशयातून किंमान जलाशय निर्मितीचा प्रमाणपत्र खर्च संस्थेने सोसला असल्यास अशा जलाशयातून होणार पाणी पुरवठा | ०.७७ | ७९.२० |
टिप १ - ज्या प्रकरणी संस्थेने स्वखंडाचे धरण बांधले आहे किंवा धरणाच्या पाणी वापराच्या प्रमाणात खर्च दिला आहे तथापि जलसंपदा विभाग धरणाची देखभाल-दुरुस्ती जलसंपदा विभागाच्या निर्देशानुसार करत आहे, अशा प्रकरणी तक्ता क्र. १ अ. क्र. ४ मध्ये दरात २०% वाढ अनुज्ञेय राहिले.
टिप २ - पाण्याचा कच्चा माळ म्हणून वापर होणारे उद्योग म्हणजे शीतपेप्ये, आसावनी (Brewery), मिनरल वॉटर किंवा तत्सम उद्योग.
2) पाणी वापराच्या मर्यादा:
प्राधिकरणाने संदर्भ - 9 मधील परिस्थितें ७ नुसार औद्योगिक प्रयोजनार्थ ठोक पाणी वापराचे निकष निश्चित केलेले आहेत. यामध्ये उद्योग निहाय पाणी वापराची मानके निर्धारित केलेली आहेत.
3) पाणी वापरनुसार पाणीपट्टी आकारणीचे दर:
काटकसरीने पाण्याच्या वापरास उत्तेजन देण्याच्या हस्तीने व पाण्याचा अपव्यास आला घालण्याच्या हस्तीने औद्योग


text:
साहित्य' या संकल्पनेची व्याती व मयर्दा सोदाहरण स्पष्ट करा.
22. प्रभाकर माडे किंवा र.जिं. टेरे यांच्या लोकसाहित्यविषयक संशोधनाचे समालोचन करा.
23. लोकगीते आणि स्त्री-जीवन यांतील अनुबंध उदाहरणे देऊन स्पष्ट करा.
24. लोककथामधून व्यक्त होणाण्या समाजजीवनाचे स्वरूप साधर स्पष्ट करा.
25. एक प्रयोगारूप लोकनाट्य या अंगाने 'दशावतारी' नाटकाचे स्वरूप उलगडून दाखवा.
किंवा
ऐच्छिक II – तौलिनिक साहित्याभ्यास
21. तौलिनिक साहित्याभ्यासातील तुलनेचे विविध आधारतळ स्पष्ट करा.
22. वाइमयीन प्रभाव कोणकोणत्या प्रकाराचा असू शकतो ते संगून वाइमयाच्या जडणघडणीतील त्याचे महत्त्व स्पष्ट करा.
23. 'भारतीय साहित्य' ही संकल्पना एकवचनी आहे की बहुवचनी? या संबंधातील विविध मते नोंदवा.
24. भाषांतर या स्थूल पारिभाषिक संकल्पनेत शब्दशः भाषांतरापासून वेगव्या कलाप्रकारातील सूपांतरापर्यंत कोणकोणते विविध प्रकार समाविष्ट होतात ते सांगा.
25. शेक्सपियरच्या नाटकांचे मराठीमध्ये कसे अनुवाद झाले ते संगून या अनुवादांचा मराठी नाटकावर काय परिणाम झाला ते सांगा.
किंवा
प्रश्नांक III - स्त्रीवादी साहित्याभ्यास
21. स्त्रीवाद म्हणजे काय ते संगून स्त्रीवादी अभ्यासपद्धतीचे स्वरूप उलगडून दाखवा.
22. 'स्त्रीवादी समीक्षाविचार साहित्यकृतीच्या आशयावरच आपले लक्ष केंद्रित करतो' – चर्चा करा.
23. मराठीमध्ये स्त्रियांच्या काव्यलेखनातून कोणकोणत्या प्रकारच्या स्त्रीजीवनाचे दर्शन घडते, ते उदाहरणे देऊन सांगा.
24. स्त्रीवादी बाचन म्हणजे काय? तुम्ही अभ्यासलेल्या कोणत्याही एका साहित्यकृतीची स्त्रीवादी दृष्टिकोनातून समीक्षा करा.
25. मराठीतील स्त्रियांची आत्मकथने पुरुषसत्कार मूल्यव्यवस्थेचे दर्शन घडवितात असे तुम्हांस वाटते का? साधार लिहा.
किंवा
प्रश्नांक IV - ग्रामीण साहित्य
21. ग्रामीण साहित्याची पृष्ठगातम वैशिष्ट्ये कोणती, ते उदाहरणांनी स्पष्ट करा.
22. मराठीतील ग्रामीण साहित्याच्या वाटचालीचे शेड्क्यात वर्णन करा.
23. व्यंकटेश माडगूळकर किंवा उद्धव शेळके यांच्या साहित्यविशाळी ओळख करून द्या.
24. 'गोतावचा' (आनंद यादव) किंवा 'अंगारमाती' (भास्कर चंदनशिवे) या साहित्यकृतीचे ग्रामीण साहित्य या दृष्टिकोनातून परीक्षण करा.
25. मराठी ग्रामीण कवितेची स्वरूपवेशिष्ट्ये उदाहरणांसह विशद करा.
किंवा
प्रश्नांक V - दलित साहित्य
21. 'दलित साहित्याच्या निर्मितीमागे कोणतीही एकच एक प्रेरणा नाही' – चर्चा करा.
22. दलित साहित्याच्या वाटचालीचा ऐतिहासिक अंगाने आढळवा च्या.
23. मराठी कथासाहित्यातील दलित कथेच्या योगदानाची साधार चर्चा करा.
24. दया पवार किंवा यशवंत मनोहर यांच्या कवितांचे गुणविशेष स्पष्ट करा.
25. हिरा बनसोडे किंवा प्रतिभा चांदगुडे यांच्या लेखनाची चिकित्सा करा.
SECTION - IV
Note: This section consists of one essay type question of forty (40) marks to be answered in about one thousand (1000) words on any of the following topics.
(40×1=40 marks)
या विभागात चालीस (40) गुणांचा निर्बंधात्मक एक प्रश्न आहे. पुढीलपैकी एक विषयाची निवड करून त्याचे उत्तर सुमारे एक हजार (1000) शब्दांमध्ये लिहावयाचे आहे.
(40×1=40 गुण)
26. लोकसाहित्याच्या अभ्यासाचे विविध अभ्यासक्षेत्रांतील असलेले संबंध विशद करा.
किंवा
मराठीतील समकालीन भाषांतरित साहित्याच्या स्वरूपाचे विश्लेषण करा.
किंवा
'स्त्रियांनी लिहिलेले साहित्य' आणि 'स्त्रीवादी साहित्य' या दोन गोष्टी एकच आहेत का ते स्पष्ट करा.
किंवा
ग्रामजीवनातील समस्यांचे चित्रण मराठी ग्रामीण साहित्यातून कसे केले गेले आहे त्याचे वर्णन करा.
किंवा
समकालीन दलित साहित्यातील समाजवास्तव समकालीन आहे काय ते संगंगा.
| Question Number | Marks Obtained | Question Number | Marks Obtained | Question Number | Marks Obtained | Question Number | Marks Obtained |
|-----------------|----------------|-----------------|----------------|-----------------|----------------|-----------------|----------------|
| 1 | | 26 | | 51 | | 76 | |
| 2 | | 27 | | 52 | | 77 | |
| 3 | | 28 | | 53 | | 78 | |
| 4 | | 29 | | 54 | | 79 | |
| 5 | | 30 | | 55 | | 80 | |
| 6 | | 31 | | 56 | | 81 | |
| 7 | | 32 | | 57 | | 82 | |
| 8 | | 33 | | 58 | | 83 | |
| 9 | | 34 | | 59 | | 84 | |
| 10 | | 35 | | 60 | | 85 | |
| 11 | | 36 | | 61 | | 86 | |
| 12 | | 37 | | 62 | | 87 | |
| 13 | | 38 | | 63 | | 88 | |
| 14 | | 39 | | 64 | | 89 | |
| 15 | | 40 | | 65 | | 90 | |
| 16 | | 41 | | 66 | | 91 | |
| 17 | | 42 | | 67 | | 92 | |
| 18 | | 43 | | 68 | | 93 | |
| 19 | | 44 | | 69 | | 94 | |
| 20 | | 45 | | 70 | | 95 | |
| 21


text:
ाची मागणी करताना उपलब्ध समीक्षेची चौकट मोडणे अथवा प्रथापित चौकटी लाठाडून नव्याने भूमिका मांडणे असे काही अभिप्रेत असते. या अंगाने पद्यश्री नामदेव द्वासाठ यांचे सृजनात्मक लेखन पाहावे लागले. या लेखनाने नवीन दृष्टी बहाल केली. वा या निर्मितीबोरच तिचा आस्वाद वेगळ्या तर्द्धने घेण्याचा प्रयत्न केला गेला. आंबेडकरी साहित्य समीक्षा म्हणजे नेमकी कशी? काणत्या साहित्याला आंबेडकरी साहित्य म्हणायचे? इत्यादी
70 | वर्ष : चौदावे | अंक : चौथा
जानेवारी-फेब्रुवारी-मार्च २०२४
समीक्षेचं अनुकरण करतोय असे महणणासाठी समीक्षेचा आणि समीक्षकांचा अजून जन्म ब्यायचा आहे. अर्थात हा विपरित वाचनाचा परीणाम आहे.
(तिसरे फुले-आंबेडकर साहित्यसंमेलन, संपूर्णक साहित्य संसद, सिंधुदुर्ग, पृष्ठ १७)
या निष्कर्षप्रयत्न प्रा. जी.के. ऐनापुरे यांनी आधीच आणून सोडकेले आहे. याचा महणावा तितकया गंभीरयाने विचार केला गेला नाही तो ब्यायला हवा. प्रा. ऐनापुरे यांचा हा निष्कर्षच कॅ. अणणा भाऊ साठे यांच्या साहित्याला भिडण्यासाठी उपयुक्त महामार्ग ठरले. आणि तो साहित्य समीक्षकांच्या अभ्यासाकरिता व पुनर्मार्गणी साठी उपयुक्त ठरले असे वाटते. वरील सर्व विवेचनातून एका बाजूला कॅ.अणणा भाऊ साठे यांना मार्क्सवादी उत्तरपथाच्या नादात त्यांचे साहित्य बाद करणे, निकालात काढणे, मार्क्सवाद व आंबेडकरवाद या दोन्हीत फारकक्त करणाया अनिष्ट परंपरात समीकरणाचा वापर करून एक तर साठे यांच्या साहित्याकडे दुर्लक्षित करणे या अर्जेंड्याला नेस्तनाबूत करणारा हा ग्रंथ ठरले.
अस्मितेचे, प्रतिमेचे राजकारण
माणूस जन्मतःच समूहनिष्ठ असा आहे. कधी कधी समूहनिष्ठ त्याला चांगल्या, वाईट गोठी करण्यासाठी प्रवृत्त करतात आणि कधी पारवृत्त करतात. प्रवृत्त करणे अथवा पारवृत्त करणे यातीही स्व आणि स्वजनाविषयीचा स्वार्थ थेटपणे माणूस केलेला अथवा गृहीत धरलेला असतो. ते नाकारता येत नाही. भारतातील एका समूहाने स्वसमूहान्या उद्दारकरिता, वर्चस्वाकरिता इतर समूहांना हीनदीन लेखत आपल्या अंकित ठेवले आहे. यासाठी त्यांची अगाध समूहनिष्ठ जी अस्मितेच्या बाजूने आणि विरोधातही उभी राहिल्याचे इतिहासात डोकावले की लक्षात येते. एक तर हा समूह व्यक्तिगत पातळीवर स्वतःला आपल्या समूहासह श्रेष्ठ अस्त्याचे भासवत राहतो, बिंबवत राहतो. त्यासाठी खन्याखोट्या, भल्याखुच्या सगव्या आयुद्यांचा तो वापर करतो. त्याच्यासाठी ही लढाईच असते. ही समूह अस्मिता ते वेगवेगळ्या अंगांनी फुलवत राहतात.
प्रतिगमी तेव्हा असतात आणि प्रतिगमीत्वाच्या विरोधात उमे राहणारे नायक महणूनी ही तेव्हा समोर येतात. महणजेच कुंडलीतील दोष दाखवणारे तेव्हा आणि दोषाचे निवारण करणारेही तेव्हा असतात. अंधश्रद्धा पसरवणारे तेव्हा आहेत आणि अंधश्रद्धा निर्मूलन करणारेही तेव्हा आहेत. एवढ्यावरून साधारण समूहनिष्ठ ही संकल्पना लक्षात येते. या समूहनिष्ठेच्या वेगवेगळ्या पैलूवर दिलीप चिवे, अरुण कोल्टकर, मर्डेकर आंत्यानिमित्ताने प्रा.जी. के. ऐनापुरेंची वारंवार दृश्य वल्वली आहे. ही समूहनिष्ठ इकडे आली की, अस्मितेच्या पराकोटीची भोगल सूज घेऊन येते. तयारी आणि सूज यातील हा फरक आहे.
आज-काल वेगवेगळे समाजसमूह आपल्या अस्मितेसाठी, ओळखीसाठी पाठीमागे इतिहासात डोकावून आपले शोर्य अधोरेखित करण्याचा प्रयत्न करत आहेत. आपली अस्मिता अधिक ठक्कर करण्याचा प्रयत्न करत आहेत. यासाठी त्यांना आपला मूळ पुरुष अथवा कर्तृत्ववान नेता हवा असतो. डॉ. रावसाहेब कसंबे महणात त्याप्रमाणे, स्वतःचे भान येणे ही माणूस बनण्याची पूर्वांत असते. महणून या गोंधाचे स्वागतच केले पाहिजे. परंतु त्याचबरोबर इतिहासाच्या नावाने लिहिलेला तपशील वाचकांना मोरोजनात खिळवून ठेवणार नाही आणि स्वतःच्या इतिहासबद्दल भ्रामक आणि हास्यास्पद समजुती होणार नाहीत याची खबरदारी घेतली पाहिजे. मात्र इकडे आले की, अस्मितेच्या शोधसाठी पाठीमागे इतिहासात डोकावायलाच लागते आणि नेमका इत्याद योळ होऊन जातो. इतिहास कोणी लिहिलेला आहे व तो कशासाठी लिहिलेला आहे या सगव्या हेतूबद्दल आजही अनेक मतमतांतरे जसूर आहेत. बराच इतिहास आपल्याकडे विकृत केला आहे. मौखिक परंपरेचा स्वीकार केल्याने व मौखिकीलाच महणजे जनमानसात रूढ असणासाठी भाकडकथांना इतिहास महणणे, समजणे बहुजनांच्या अंगलं आले आहे. त्यातून सोडवणूक करून घेण्यासाठी चिकित्सक पद्धतीने स्वतःच


text:
महत्त्वाच्या घटना आणि घडामोडी
जन्म
मृत्यू
शोध
निर्मिती
समाप्ती
इ.स.पू. २८१
इ.स.पू.चे २८० चे दशक
इ.स.पू.चे ३ रे शतक
इ.स.पू.चे १ ले सहस्रक


text:
वारूगड हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील एक किल्ला आहे.
महत्त्व
विजापूरहून होणाऱ्या स्वाऱ्यांना पायबंद बसावा, तसेच स्वराज्याची ही बाजू मजबूत असावी, यासाठी या परिसरात शिवछत्रपतींनी संतोषगड आणि वारूगड हे शिलेदार उभे केले. आग्रा मोहिमेच्या सुमारास वारूगडाचे ठाणे राजांनी जिंकल्याचेही सांगितले जाते. पुढे पेशवाईनंतर ते इंग्रजांच्या ताब्यात गेले. त्यांनी गडांच्या वाटा, महाद्वारांच्या कमानी पाडल्या. भग्न अवशेषांमध्ये इथला इतिहास आज विखुरला असला, तरी डोळसपणे पाहताच तो उलगडू लागतो. दोन्ही गडांवरून प्रचंड मोठा मैदानी प्रदेश दृष्टिक्षेपात येतो. दुष्काळात आजही या दोन्ही गडांवरील पाणीसाठा गावकऱ्यांना उपयुक्त ठरतो आहे.
भौगोलिक स्थान
सातारा जिल्ह्यातील फलटण आणि माण तालुक्याच्या सीमारेषेवरून सह्याद्रीची महादेव रांग धावते. या पूर्व-पश्चिम धावणाऱ्या रांगेतच ठाण मांडून वारूगड आपली मान उंचावून बसलेला आहे. फलटण तालुक्याच्या सखल भागाच्या दक्षिण अंगाने ही रांग जाते.
कसे जाल ?
वारूगडाला जाण्यासाठी दोन तीन मार्ग आहेत. एक मार्ग फलटण-मोगराळे-तोंडल वारूगड असा आहे. एक मार्ग दहिवडी-मलवडी-तोंडल-वारूगड असाही आहे. हे दोन्ही अतिशय कच्चे आहेत. वारूगडाला जाण्यासाठी सोयीचा मार्ग म्हणजे फलटण-गिरवी-चव्हाणवाडी असा आहे. या मार्गावर एस.टी.ची सोयही आहे. अन्यथा गिरवी पर्यंत येऊन तेथून चार कि.मी. चालत वारूगडाचा पायथा गाठता येतो.
पाहण्यासारखे
१) बालेकिल्ला
२) भैरवनाथ मंदिर
३) गोमुखी प्रवेशद्वार
४) गोड्या पाण्याची टाकी
५) पश्चिम टाकी
६) तलाव
गोमुखी बांधणीच्या दरवाजाच्या कमानी पडलेल्या असून बाहेरील बुरूज मात्र शाबूत आहेत. या माचीच्या पूर्वेकडील कड्याला सलग तटबंदी बांधून हा भाग संरक्षित केलेला आहे. या माचीच्या वरच्या भागात वारूगडाचा छोटासा पण आकर्षक दिसणारा बालेकिल्ला आहे. या बालेकिल्ल्याच्या महाराष्ट्रातील किल्ले, प्रकार आणि अवयव|तट]]बंदीपासून खालच्या महाराष्ट्रातील किल्ले, प्रकार आणि अवयव|माचीपर्यंत]] एक भिंत बांधून काढलेली आहे. या भिंतीमुळे किल्ल्याचे दोन भाग झाले आहेत.
भिंतीच्या पलीकडे उंच झाडांमध्ये पाण्याचे टाके आहे. हे महाराष्ट्रातील किल्ले, प्रकार आणि अवयव|टाके]] नव्यानेच उत्तमपैकी बांधून काढले असून खाली उतरण्यासाठी पायऱ्या केल्या आहेत. याच्या पलीकडे छोटेसे मंदिर आहे. मंदिरामध्ये तांदळा असून दारात नंदी, नागराज इत्यादी शिल्पे पडलेली आहेत.
बालेकिल्ल्यावरून जी भिंत खालपर्यंत बांधलेली आहे, ती ही जमीनदोस्त होत चालली आहे. त्या भिंतीवरूनच एक पायवाट बालेकिल्ल्यावर जाण्यासाठी रुळलेली आहे.तटाच्या खाली नष्ट झालेला दरवाजा आहे. दोन्ही बुरूजांना तडे गेलेले आहेत. अतिशय छोटासा परिसर माथ्यावर आहे. चारही बाजुला कडे आहे. माथ्यावर जुन्या मंदिराचे अवशेष, काळकोठडी आहे व खोल अशी पाणी नसलेली विहीर आहे. एक मोठ्या आकारचे धान्य दळायचे दगडी 'जाते'ही पडलेले आहे. तटबंदीमध्ये एक शौचकूपही आहे. माथ्यावरून ताथवडा किल्ला दिसतो. स्वच्छ वातावरण असल्यास येथून पुरंदर आणि वज्रगड ही किल्ल्याची जोडगोळीही दिसते. महादेव रांगेतील शिखर शिंगणापूरचे मंदिर आपले लक्ष वेधून घेते. लोणंद-बारामती-फलटण ते नातेपुते इतका विस्तृत प्रदेश दिसतो. खालच्या माचीच्या पूर्व भागात आता नव्याने जीर्णोद्धार केलेले मंदिर आहे. अतिशय कलात्मक दृष्टी ठेवून मंदिराचे रंगकाम केले आहे. हे भैरवनाथाचे मंदिर असून भेट देण्यास परिसरामधून भाविक येत असतात.
पश्चिमेकडील बाजूस एक जुनी टाकी आहे . या टाकीला नव्यानेच सिमेंट मध्ये बांधण्यात आले असून रंगकाम देखील उत्तम असे आहे.
टाकीच्या मागच्या बाजूला २ अज्ञात वीरांच्या समाधी दिसतात. त्यापुढे दगडात बांधून काढलेले तलाव आहे. त्यात उतरण्यासाठी पायऱ्या देखील केलेल्या आहेत.
संदर्भ
बाहय दुवे
छायाचित्रे वारूगड
वारुगडवरील लेख (मराठी)
वारूगडवरील लेख(इंग्रजी)
महाराष्ट्रातील किल्ले