text:
विशाखापट्टणम (तेलुगू: విశాఖపట్నం) (जुने नाव विजगापट्टण Vizagapattan) हे भारताच्या आंध्र प्रदेश राज्यामधील सर्वात मोठे शहर आहे. विशाखापट्टणम शहर आंध्र प्रदेशच्या ईशान्य भागात पूर्व घाट व बंगालच्या उपसागराच्या मध्ये वसले आहे. २०११ साली १७.३० लाख लोकसंख्या असलेले विशाखापट्टणम भारतामधील १७व्या क्रमांकाचे मोठे शहर होते. वॉल्टेअर आणि विशाखापट्टणम ही जुळी शहरे आहेत. वॉल्टेअर हे एक रेल्वे जंक्शन आहे.
विशाखापट्टणम भारताच्या पूर्व किनारपट्टीवरील एक प्रमुख शहर असून ते देशातील पाचव्या क्रमांकाच्या वर्दळीचे बंदर आहे. भारतीय नौसेनेच्या ईस्टर्न नेव्हल कमांडचे मुख्यालय येथे आहे.
ऐतिहासिक काळादरम्यान विशाखापट्टणम कलिंग साम्राज्याचा भाग होते. १५व्या शतकात येथे विजयनगर तर १६व्या शतकात मुघलांची सत्ता होती. १८व्या शतकात फ्रेंचांच्या अधिपत्याखाली राहिल्यानंतर इ.स. १८०४मध्ये येथे ब्रिटिशांची राजवट आली. ती भारताच्या स्वातंत्र्यापर्यंत अस्तित्वात होती.
यिशाखापट्टणम या शहराला लोक अजूनही वैझॅग (Vizag) या संक्षिप्त नावाने ओळखतात.
जनसांख्यिकी
२०११ सालच्या जनगणनेनुसार विशाखापट्टणमची लोकसंख्या १७,३०,३२० इतकी होती. येथील लिंग गुणोत्तर ९७७ तर साक्षरता दर ८२.६६% होता.
वाहतूक
विशाखापट्टणम शहर भारतामधील इतर भागांसोबत महामार्ग व रेल्वेमार्गांद्वारे जोडले गेले आहे. पूर्व तटीय रेल्वे क्षेत्राच्या विशाखापट्टणम विभागाचे मुख्यालय येथील विशाखापट्टणम रेल्वे स्थानकावर असून मुंबई, दिल्ली, हैदराबाद, चेन्नई, कोलकाता इत्यदी अनेक प्रमुख शहरांसाठी येथून थेट प्रवासी रेल्वेगाड्या सुटतात.
सुवर्ण चतुष्कोणाचा भाग असलेला राष्ट्रीय महामार्ग ५ विशाखापट्टणममधून धावतो.
विशाखापट्टणम विमानतळ येथील प्रमुख विमानतळ येथून भारतामधील प्रमुख शहरांसोबतच दुबई, क्वालालंपूर इत्यादी आंतरराष्ट्रीय शहरांसाठी देखील प्रवासी विमानसेवा उपलब्ध आहे.
बाह्य दुवे
अधिकृत संकेतस्थळ
आंध्र प्रदेशमधील शहरे
विशाखापट्टणम जिल्हा


'आज वैशाख पौर्णिमेला, म्हणजे १८.५.२०१९ या दिवशी योगतज्ञ दादाजी वैशंपायन १०० व्या वर्षात पदार्पण करत आहेत. गेली १५ वर्षे सनातनच्या साधकांना सर्वार्थाने सांभाळणारे, सनातनला सर्व संकटांपासून वाचवणारे, ईश्वरी राज्याच्या स्थापनेतील अडथळे दूर व्हावेत; म्हणून अखंड अनुष्ठाने करणारे, तसेच माझा महामृत्यूयोग टळावा, यासाठी अविरत प्रयत्न करणारे योगतज्ञ दादाजी वैशंपायन असे थोर आणि महान संत आहेत की, 'त्यांच्यामुळेच सनातनचे कार्य चालू आहे', असे म्हणता येईल. साधकांवर होणारी वाईट शक्तींची आक्रमणे असोत, सनातन संस्थेवर आलेली संकटांची मालिका असो अथवा माझ्यावर महामृत्यूयोगाचे सावट असो, प्रत्येक क्षणी आणि प्रत्येक परिस्थितीत स्वतःची प्राणशक्ती अत्यंत अल्प असतांनाही सनातनच्या मागे योगतज्ञ दादाजी ठामपणे उभे राहिले आहेत. त्यांच्या दैवी पाठबळामुळेच संकटांचे निवारणही होत आहे.
कोणत्याही आपत्कालीन प्रसंगाविषयी जेव्हा आम्ही त्यांना कळवतो, तेव्हा ते त्वरित म्हणतात, 'हो, हे मला ठाऊक आहे आणि यासाठी मी उपायही करत आहे.' योगतज्ञ दादाजींसारख्या द्रष्ट्या संतांना त्यांच्यातील दिव्य शक्तीमुळे सनातनवर येणार्या कोणत्याही संकटाविषयी अगोदरच ज्ञात असते आणि ते त्याच्या निवारणासाठी विनाविलंब उपाय चालू करतात. या वेळी ते स्वतःच्या प्रकृतीची कोणतीच पर्वा करत नाहीत. संकटे येण्यापूर्वीही ते अनेक प्रतिबंधात्मक उपाय योजून प्रत्येक क्षणी आम्हा सर्वांचे रक्षण करत आहेत. सनातनच्या साहाय्यासाठी तत्परतेने धावून येणार्या वात्सल्यस्वरूप दादाजींची ही निरपेक्ष प्रीती पाहून मन थक्क होते. योगतज्ञ दादाजींप्रती कितीही कृतज्ञता व्यक्त केली, तरी ती अल्पच आहे.
दादाजींच्या उपायांची वैशिष्ट्ये म्हणजे ते स्थूल आणि सूक्ष्म या दोन्ही स्तरांवर उपायांची योजना करतात. त्यांच्या सिद्ध मंत्रांत एवढी शक्ती आहे की, मंत्रपठणामुळे साधकांना अनेक प्रकारचे लाभ होतात. त्यांनी सिद्ध केलेल्या दत्तमाला मंत्रपठणामुळे आलेली एक अनुभूती म्हणजे रामनाथी आश्रमातील ध्यानमंदिरात साधक या मंत्राचे पठण करत असतांना काही कालावधीनंतर ध्यानमंदिराच्या बाहेरील परिसरात ३०० हून अधिक औदुंबराची झाडे आपोआपच उगवली. 'मंत्रांचा वातावरणावर कसा प्रभाव पडतो ?' याचा दृश्य परिणाम दाखवणारे हे उदाहरण असून त्यातून त्यांच्या मंत्रसामर्थ्याची प्रचीती येते.
अशा योगतज्ञ दादाजींचे पितृवत छत्र लाभणे, ही ईश्वराने सनातनवर केलेली मोठी कृपा असून त्यामुळेच सनातन संस्थेच्या कार्याचा विस्तार होत आहे. माझ्यावरील आणि सनातनवरील प्रीतीमुळे अधिकाधिक निर्गुण स्थितीत असूनही असंख्य त्रास सोसून या वयातही विविध अनुष्ठाने करणे, हे दादाजींसारखी थोर विभूतीच करू शकते. दादाजी हे सनातनला मिळालेले अनमोल आणि अद्वितीय असे वरदान आहे. त्यांचे ऋण फेडणे, ही सर्वथा अशक्य कोटीतील गोष्ट आहे.
१०० व्या वर्षात पदार्पण करत असलेले ऋषितुल्य योगतज्ञ दादाजी वैशंपायन यांच्या चरणी कोटी कोटी कृतज्ञता आणि नमस्कार !'
– (परात्पर गुरु) डॉ. आठवले


× close
मुख्य पृष्ठ
बातम्या
लोकसभा निवडणूक 2019
महाराष्ट्र
मुंबई
देश
मनोरंजन
फोटो गॅलरी
IPL 2019
ब्लॉग स्पेस
व्हिडिओ
लाईफस्टाईल
LIVE TV
कर्नाटकाचा वेगळा झेंडा असावा ही कर्नाटकची मागणी योग्य आहे का?
Updated on:
2017-07-23 18:14:10
Sachin Salve
Trending Now
मावळमध्ये दोन्ही पक्षांकडून जोरदार हालचाली, 'हा' आहे राष्ट्रवादी आणि शिवसेनेचा प्लॅन
प्रियंका-राहुल गांधींचं नाव न घेता पंतप्रधान मोदींचा हल्लाबोल, पाहा VIDEO
पंतप्रधान नरेंद्र मोदींनी शक्तीप्रदर्शन करत वाराणसीतून उमेदवारी अर्ज केला दाखल
VIDEO: अर्जदाखल करण्याआधी नरेंद्र मोदींनी घेतलं कालभैरवाचं दर्शन
सिगरेट शेअर करायला नकार; 23 वर्षाच्या तरूणावर गोळीबार


ेतकरी आहेत ? यांच्या हाताचे नांगर हे लोकांच्या घरावर चालतात. पवारांचे महाराष्ट्रात स्थान काय तर हुजरेगिरी , मुजरेगिरी असा टोला त्यांनी लगावला. हे आधुनिक मराठा शरद पवार दोन दोन मिनिटांनी सोनिया गांधी यांच्यापुढे झुकतात. हा मराठा जातीला कलंक आहे , अशी टीका त्यांनी केली. आता या बाई ' रोड शो ' करणार आहेत. यापूवीर् आम्ही असे प्रकार केले असून त्यामुळे आपण असे रोडावलो आहोत. आता सोनिया गांधी यांनी विदर्भात जाऊन काही आश्वासने दिली आहेत. पण आमचा वचननामा असतो. आम्ही जे सांगतो ते करून दाखवतो , असे त्यांनी सांगितले.
केंदीय मंत्री मणिशंकर अय्यर यांच्यावर त्यांनी तुफान टीका केली. अय्यर हे अत्यंत विषारी समजल्या जाणाऱ्या ' मण्यार ' सापासारखे आहेत. सावरकर यांच्याविषयी घृणास्पद उद्गार काढणाऱ्या अय्यर यांना महाराष्ट्रात पाऊल ठेवू दिले जाणार नाही , असे ते म्हणाले.
ठाकरे यांच्यानंतर माजी पंतप्रधान अटलबिहारी वाजपेयी यांचे भाषण झाले. ' प्रिय अमुचा एक महाराष्ट्र देश ' घडविण्यासाठी सर्वार्ंनी प्रतिज्ञा करा , असे आवाहन त्यांनी मराठीतून केले. देशाची स्थिती बिघडत असून देश तोडणाऱ्या शक्ती प्रबळ होत आहेत. या देशाच्या अनमोल आझादीला अबाधित राखण्यासाठी परिवर्तनाची गरज आहे व त्याची नांदी महाराष्ट्रापासून सुरू होणार आहे. युतीला सत्तेवर आणण्यासाठी नेटाने प्रयत्न करा , असे त्यांनी सांगितले.
23 Jan 2008, 0236 hrs IST


text:
यशस्वी माणसांचे सात मुलभूत गुणधर्म! ~ LAKSHYAVEDH INSTITUTE OF LEADERSHIP AND EXCELLENCE
यशस्वी माणसांमध्ये असे नेमके कोणते गुणधर्म असतात जे त्यांनी मिळवलेल्या यशासाठी कारणीभूत असतात?
मित्रांनो, आपल्यापैकी बर्‍याच व्यक्तींना यशस्वी माणसांबद्दल प्रश्न पडतात...
इतरांवर सकारात्मक प्रभाव पाडण्याची क्षमता त्यांच्यात येते कुठून?
आपली स्वप्नं साकार करण्याच्या दिशेने सातत्याने कृती करण्यास त्यांना कुठून प्रेरणा मिळते?
आपल्या क्षमतांचा पुरेपूर वापर ते कोणत्या गुणांमुळे करतात?
वरील प्रश्नांचे उत्तर एका वाक्यात देणे अशक्य आहे. यशस्वी होण्यासाठी नक्कीच भरपूर गुण आपण स्वतःमध्ये अंगिकारले पाहिजेत. परंतु यशस्वी माणसांचा बारकाईने अभ्यास केल्यानंतर असं लक्षात येतं की यशस्वी माणसांच्या व्यक्तीमत्वामध्ये सात मुलभूत गुणधर्म असतात. ह्या सात मुलभूत गुणधर्मांना कळतनकळतपणे यशस्वी व्यक्तींव्दारे जोपासले गेल्यामुळे त्यांनी जगात आपले अव्दीतीय स्थान निर्माण केले. ह्या सात मुलभूत गुणधर्मांना सतत खतपाणी घातल्याने ते पेटून उठतात व उत्तरोत्तर यशस्वी होतात.
यशस्वी माणसांचे सात मुलभूत गुणधर्म:
१) प्रचंड ध्यास:
यशस्वी माणसांना त्यांच्या ध्येयाने झापाटून सोडले असते. कोणत्या तरी विशिष्ट क्षेत्राचा किंवा कार्याचा त्यांना प्रचंड ध्यास असतो. या ध्यासापोटी ते सतत कृतीवर भर देतात. अडचणी जरी आल्या तरी प्रचंड ध्यासामुळे ते त्या अडचणींवर तुटून पडतात. परंतु बर्‍याच माणसांना कोणत्याच बाबतीत ध्यासच वाटत नाही व ते मरगळल्याप्रमाणे सर्वसाधारण जीवन जगतात. यशस्वी माणसांना त्यांचा 'ध्यास' सापडतो. त्यांच्या जगण्याला अर्थ प्राप्त होतो व ते अर्थपूर्ण जीवन जगतात.
२) सकारात्मक समजुती:
आपण जे काही साध्य करतो त्या मागे आपल्या अंतरमनात रुजलेल्या समजुती कारणीभूत असतात. यशस्वी माणसांच्या काही विशिष्ट सकारात्मक समजुतीमुळे त्यांची स्वप्नं साकार होतात. परंतु सामान्य माणसे, त्यांच्यामध्ये क्षमता असुन सुध्दा आपल्या स्वप्नांपासुन वंचित राहतात. काही विशिष्ट व मुलभूत अश्या सकारात्मक समजुतींमुळे यशस्वी माणसे आपली ध्येय साध्य करतात.
३) जीवन मुल्यांबाबत स्पष्टता:
जीवन मुल्य म्हणजेच आपली वैयक्तीक नैतिकता दर्शवणारी यंत्रणा. बर्‍याच माणसांना आपली जीवन मुल्ये ठाऊक नसतात. ते नेहमी गोंधळलेले असतात. आपल्या वैयक्तिक व व्यावसायिक जीवनात महत्त्वाचे निर्णय घेण्यास ते असमर्थ असतात. यशस्वी माणसे मात्र आपल्या ध्येयांच्या दिशेने महत्त्वाचे निर्णय आपल्या मूल्यांबाबत विचार करुन स्पष्टपणे घेतात.
४) माणसे जोडण्याची कला:
यशस्वी होण्यासाठी आपण एकटेच सर्वकाही करणे अशक्य आहे. यशस्वी माणसे यशस्वी होतात कारण त्यांना माणसे जोडता येतात. त्यांच्याबरोबर उत्कृष्ट स्नेहसंबंध प्रस्थापित करता येतात. इतरांची साथ लागल्याने यशस्वी माणसांना प्रगती करणे सोपे जाते. सर्वसाधारण माणसे मात्र याबाबतीत कमी पडतात.
५) अचूक आराखडा:
कोणतीही गोष्ट यशस्वीपणे करण्याची विशिष्ट पध्दत असते. उदा. गाडी चालवणे, एखादा खाद्यपदार्थ बनवणे, एखादा खेळ खेळणे, कंप्युटरचा वापर करणे इ. त्याचप्रमाणे यश मिळवण्यासाठी विशिष्ट आराखड्याची गरज असते. दुर्दैवाने बरीच माणसे यशस्वी होण्यासाठी चुकीचा आराखडा वापरतात व त्यांना हवे ते परिणाम साध्य होत नाहीत. यशस्वी माणसे अचुक आराखड्याचा अवलंब करतात आणि आपल्याला हवे ते सहजपणे साध्य करतात.
६) सकारात्मक संभाषण:
यशस्वी माणसांना आपले विचार इतरांबरोबर प्रभावीपणे मांडता येतात. त्यांच्या सकारात्मक संभाषण कौशल्यामुळे त्यांना इतरांवर प्रभाव पाडता येतो. परंतु बर्‍याच माणसांना आपल्या विचारांना इतरांसमोर स्पष्टपणे मांडता येत नाही. त्यांना इतरांवर प्रभाव पाडता येत नाही व ते एक सर्व साधारण जीवन जगतात.
७) सळसळता उत्साह:
यशस्वी माणसे प्रत्येक दिवस, सळसळत्या उत्साहाने कार्यरत असतात. त्यांच्याकडे न थकता अविरतपणे काम करण्याची असाधारण क्षमता असते. सर्वसाधारण माणसे मात्र लवकर थकतात, तणावग्रस्त असतात, त्यांच्या आयुष्यात उत्साहाची कमतरता असते. आपण जे करु ते सळसळत्या उत्साहाने जर केले तरच आपले ध्येय साध्य करणे सोपे होईल.
हे सात मुलभूत गुणधर्म आपणही स्वतःमध्ये अंगिकारुन जोपास

dataset: uonlp/CulturaX

config: mr


text:
Quiet Time..: पाच गद्य परिच्छेद : बालकवी
१ : वाचक, प्रेमाची नशा करिताना तू आपले तोंड प्रथमच वेडेवाकडे करशील हे मी जाणून आहे. पण एकदा भरपूर नशा भरल्यावर जो ब्रम्हानंद प्राप्त होणार आहे त्याची तुला कल्पनाही नाही. तुझ्या जीवनाचे सर्व रहस्य एका याच नशेत भरून राहिले आहे असे मी म्हणू लागल्यास तू मला शेणमार करू पाहशील. पण माझा अनुभव हाच आहे आणि मी म्हणतो त्याचे तुला कदाचित आश्चर्य वाटेल; पण तुझाही अनुभव तोच आहे. तो तुझ्या अंत:करणाला पटला आहे. पण त्याचे साकल्याने ज्ञान न झाल्यामुळे तुला तो खरा वाटत नाही. एखादी नवोढा आपले प्रेम झाकून ठेवते त्याप्रमाणे तुही या तुझ्या दिव्यानंदाला दृष्टीआड करावयास पाहतोस-जगाच्या पापपुण्याच्या, सुखदु:खाच्या, हर्षखेदाच्या कैचीत आवळला गेल्यामुळे तुझी तुलाच वाढ करिता येईनाशी झाली आहे. कीर्ती, पैसा, संसार, प्रपंच यांच्या नसत्या नादाला भुलून तू आपल्या ख-या सुखाचा, आत्मत्वाचा खून करून खोटे आत्मत्वाचे भूत उराशी धरून त्याच्याच भीतीने भेदरून गेला आहेस. असे का झाले याची चिकित्सा करीत बसण्यापेक्षा तू पूर्ववत कसा होशील याचीच तरतूद केल्यास बरे नाही का? तर मग माझे ऐक; हे औषध-हि नशा चढवणारी मदिरा प्राशन कर आणि पहा तुझे तुलाच काय वाटते ते.
२ : "मायेचा पसारा मोठा गहन आहे. या संसाराचा पाश तोडणे महाकठीण आहे. माती म्हटली तरी ती सुद्धा कशी वाढत जाते. तुम्ही एवढाली रोपे. तुम्हाला पाणी घातले, रात्रीचे दिवस केले, खस्ता खाल्ल्या, तुम्हाला मोठे केले, तुमचे दोहोंचे चार हात केले. देवाच्या दयेने माझा चिमणा बाळकृष्ण-तुमचा मधु-माझा बाबा माझ्या मांडीवर खेळला. आता आणखी काय राहिले? पण हि ओली माती नाही सुटत. हरी हरी."
3 : "बाबा, माझी आई गेली आणि तुम्हीही आता असे म्हणू लागला तर" पुढे माधवरावांच्या तोंडून एक शब्दही निघेना. एखाद्या कोमल अर्भकाप्रमाणे पित्याच्या वक्षस्थळावर डोके टेकवून ते स्फुंदूनस्फुंदून रडू लागले. म्हाता-याने आपला जीर्ण हात त्यांच्या पाठीवर टाकला आणि दुस-या हाताने त्यांचे अश्रू पुशीत म्हटले, "वेडा-अरे पिकली फळे आज नाही उद्या पडायचीच-आम्हाला आई-बाप नव्हते का, जगाची तशी रीतच आहे. दहा वर्षापासून बरोबर वाढली, गेली न सोडून, वेडा नाही तर! पुरे, मधुबाळ कोठे आहे? रमा, अगं तुही रडतेस. तुमचे दोघांचेही होणार तरी कसे?"
४ : माई, मला काहीच कळत नाही. तू मला कोठे नेतेस? हि बघ संध्याकाळ झाली. त्या पलीकडच्या कड्यातून धुक्याचे लोटच लोट जागे झाले. पहा, भगवान सविता किती अंधुक होत चालला; त्याची सगळी किरणे गेली. कुठे गेली कुणास ठावूक? हे लाल बिंबसुद्धा त्याच अंधुक पडद्याखाली त-हेत-हेच्या रंगांनी रंगीत होत हळूहळू वरचेवर दिसेनासे झाले. मी सकाळी पहिले तर असेच मला दिसले, या जगाच्या जादूगाराचाच हा खेळ. माई, आपले तरी असेच नाही का गं? थोडेसे तेज, थोडा परमेश्वरी अंश या शरीराच्या दात धुक्यात गुंडाळला जातो. निरनिराळे रंग त्याच्यावर उठतात. तीच सूर्यकिरणे जखडली गेली. हे चंचल धुके जरा इकडच्या तिकडे सरले, झाले गेले, त्या पूर्वीच्या रंगाची त्या सोनेरी हिरव्या पिवळ्या रंगाची काहीतरी खूण तरी राहते का मागे? मला नाही बाई समजत. बोल, बोल गडे, हे असेच न आमचे जीवित, हे रंग तरी का बरे उठतात? सांग मला हे धुके कसले? हा कसला खेळ? तो पहा तो पलीकडचा मेघ किती आक्राळविक्राळ दिसू लागला.
५ : नीरा-शबरी, तुझ्या मस्त रंगाबरोबर माझे मन काही तरळ बनत नाही पण बाळे, जरी हे असे असले तरी यात खेद करण्यासारखे काय आहे? आज जशा आपण मावळत्या सूर्यनारायणाकडे, या ढगाकडे, या पर्वतांच्या अनंत शिखरांकडे पाहत आहो तसेच आपल्या हृदयस्थ सूर्यनारायणाकडे-सुखदु:खात्मक जीविताच्या मेघांकडे, या सृष्टीच्या असंख्य लीलांकडे, एका निराळ्या दृष्टीने तेजोमय दृष्टीने आपण पहिले तर प्रत्येक पदार्थाचे आपण कौतुक करू. या पलीकडच्या आकाशातल्या देखाव्याकडेच पहा ना? किती त-हे त-हेचे रंग आहेत. या सोनेरी, गुलाबी, पांढ-या, अंधुक काळ्या अशा विविध वर्ण समुच्चयानेच हे संध्येचे चित्र नितांत रमणीय झाले आहे. जर हे धुके चंचल नसते तर असला विविध चमत्कृतीजन्य हा देखावा आपणास कध


text:
पुण्यश्लोक राजमाता अहिल्यादेवी होळकर रोपवाटिका योजना -
You are at:Home»MarathiNews»पुण्यश्लोक राजमाता अहिल्यादेवी होळकर रोपवाटिका योजना शेतकऱ्यांना ठरेल लाभदायक – संदिपान भुमरे
By Agencies on September 18, 2020 MarathiNews
मुंबई:पुण्यश्लोक राजमाता अहिल्यादेवी होळकर रोपवाटिका योजना शेतकऱ्यांना ठरेल लाभदायक. राज्याच्या कृषी विभागामार्फत 'विकेल ते पिकेल' या अभियानाचा शुभारंभ नुकताच मुख्यमंत्री उद्धव ठाकरे यांच्या हस्ते झाला. त्याचवेळी त्यांनी पुण्यश्लोक राजमाता अहिल्यादेवी होळकर रोपवाटिका योजनेचाही शुभारंभ केला. ही योजना शेतकऱ्यांसाठी लाभदायक ठरणार असल्याचे रोहयो व फलोत्पादन मंत्री संदिपान भुमरे यांनी सांगितले.
श्री.भुमरे म्हणाले, महाराष्ट्र राज्य हे फलोत्पादनामध्ये अग्रेसर आहे. तसेच मोठ्या प्रमाणात भाजीपाला पिकाची व्यावसायिक पद्धतीने लागवड करून उत्पादन घेतले जाते. त्याची निर्यातही मोठ्या प्रमाणात करण्यात येते. मागील दोन-तीन वर्षापासून भाजीपाला पिकाचे निर्यातक्षम व विषमुक्त उत्पादन करण्याकडे शेतकऱ्यांचा कल वाढला आहे. त्यामुळे भाजीपाला अभियानाच्या चांगल्या जाती व चांगली रोपे याची मागणी वाढत आहे. त्यादृष्टीने भाजीपाला रोपांची नियंत्रित वातावरणामध्ये तयार झालेली कीड व रोगमुक्त भाजीपाला रोपांची मागणी मोठ्या प्रमाणात वाढत असल्याचे त्यांनी सांगितले.
पहिल्या टप्प्यात 500 लाभधारकांची प्रायोगिक तत्त्वावर निवड
पुण्यश्लोक राजमाता अहिल्यादेवी होळकर रोपवाटिका योजनेच्या पहिल्या टप्प्यात 500 लाभधारकांची प्रायोगिक तत्त्वावर निवड करण्यात येणार आहे. लाभार्थी प्रामुख्याने कृषी पदवी किंवा पदविकाधारक असतील. महिला बचत गटास प्राधान्य देण्यात येईल. त्याचप्रमाणे भाजीपाला उत्पादक शेतकरी गट, शेतकरी उत्पादक कंपन्या यांना देखील प्राधान्य देण्यात येणार असल्याचे श्री. भुमरे यांनी सांगितले.
500 लाभधारकांसाठी 500 एकर भाजीपाला रोपवाटिका तयार करण्यात येणार आहे. योजनेचा कालावधी दोन वर्षांचा आहे. या योजनेमुळे भाजीपाला पिकाची दर्जेदार व कीडरोग मुक्त रोपे निर्मिती उत्पादनात वाढ होणार आहे. तसेच स्थानिक शेतकऱ्यांना शेतीपूरक व्यवसायाची संधी उपलब्ध होणार आहे. पीक रचनेत देखील बदल होणार आहे. शेतकऱ्यांना प्रत्यक्ष रोजगाराच्या संधी निर्माण होणार आहे .
या अभियानाची सुरुवात करताना सर्वप्रथम ऑनलाईन अर्ज मागविण्यात येतील. प्रत्येक तालुक्याला लक्ष्यांक देण्यात येईल लक्ष्यांकापेक्षा जास्त . अर्ज आल्यास तालुकास्तरावर सोडत पद्धतीने यादी तयार केली जाईल.तालुका स्तरावरुन पूर्व संमती देण्यात येईल आणि कामाची सुरुवात करण्यात येईल. प्रथमत: 60 टक्के अनुदान देण्यात येईल व रोपांची विक्री सुरू झाल्यानंतर दुसरा हप्ता 40% शेतकऱ्याच्या आधार संलग्न बँक खात्यात जमा केला जाईल.


text:
fanatic decapitates female school teacher roams with her head | Murder: शिक्षिकेचे मुंडके छाटून हातात घेऊन फिरत होता, 4 तासांच्या प्रयत्नानंतर झाली अटक - Divya Marathi
Fanatic Decapitates Female School Teacher Roams With Her Head
Murder: शिक्षिकेचे मुंडके छाटून हातात घेऊन फिरत होता, 4 तासांच्या प्रयत्नानंतर झाली अटक
सरायकेला (झारखंड) - येथील एका प्राथमिक शाळेसमोर राहणाऱ्या माथेफिरुने एका शिक्षिकेचा शिरच्छेद केला. तसेच हातात तिचे मुंडके घेऊन 5 किमी पायी फिरला. ही घटना मंगळवारी झारखंडच्या सरायकेला येथे घडली आहे. महिलेचे कपडे परिधान करून हातात मुंडके घेऊन फिरणाऱ्या या माथेफिरुला पाहून परिसरात भितीचे वातावरण निर्माण झाले. हा सायको किलर तब्बल 4 तास तसाच फिरत होता. अखेर पोलिसांनी त्याला अटक केली. या घटनेमुळे अख्ख्या परिसरात खळबळ उडाली आहे.
शाळेतून बाहेर बोलावले, मग...
पीडित महिलेचे नाव सुकुरू हेस्सा (35) असे आहे. ती आदित्यपूर येथील रहिवासी होती. तसेच 2016 पासून या शाळेत शिक्षिका म्हणून कार्यरत होती. माथेफिरुचे नाव हरी हेंब्रम (45) असून तो शाळेसमोरच भटकत होता. तो रोज या शिक्षिकेला टक लावून पाहायचा. अशाच प्रकारे मंगळवारी सुद्धा तो सुकुरूला असेच पाहत होता. यानंतर शाळेत गेला आणि शिक्षिकेला बाहेर बोलावले. शिक्षिका बाहेर रस्त्यावर आली तेव्हा माथेफिरूने धारदार शस्त्राने तिच्या गळ्यावर वार केला. यानंतर इतके वार केले की तिचे शिर धडापासून वेगळे झाले.
4 तास पाठलाग करत होते पोलिस
माथेफिरू हरीने शिर धडापासून वेगळे करून ते हातात धरले आणि तसाच परिसरात फिरत होता. हरीने स्त्रीचे कपडे घातले होते. यासंदर्भातील माहिती मिळताच शालेय परिसरात गर्दी गोळा झाली. त्यापैकी काहींनी पोलिसांना घटनास्थळी बोलावले. पोलिस पोहोचले तेव्हा हरी पळून गेला. त्यावेळी सुद्धा त्याने महिलेचे मुंडके हातातून सोडले नव्हते. एका हातात शस्त्र आणि दुसऱ्या हातात शिर घेऊन तो धावत होता. अखेर 4 तासांच्या प्रयत्नानंतर तो पोलिसांच्या हाती लागला.


आज माझ्याकडे सनसनाटी बातमी होती म्हणून मी सक्काळीच माझा मानलेला परमप्रिय मित्र पोक्याला बोलवून घेतलं आणि पोक्याही त्याच्या सायकलवरून आला. पोक्या मोटारसायकल वा स्कूटर वापरत नाही. त्याची चाळीस वर्षांपूर्वीची सायकल हीच त्याची जिवाहूनही प्रिय सखी आहे. तिला तो खूप जपतो. फक्त त्याने तिच्यात आधुनिक युगाला शोभतील असे बदल केले आहेत. मुळातच ती सायकल त्याने त्यावेळी खास बनवून घेतली होती. तिचे टायर्स इतर सर्वसामान्य सायकलींपेक्षा दुपटीने जाड आहेत. तिला घंटी नाही तर हँडलच्या मधोमध पुश बटण आहे. ते दाबले की त्यातून रिंगटोनसारखा मंजुळ पण मोठा आवाज येतो. त्या दिवशी तो आवाज ऐकल्यावर मी दार उघडलं. पोक्या म्हणाला, काय रे इतक्या लवकर बोलावलंस. कुणाचा गेम वाजवायचाय की…
मी म्हटलं, अरे गेम बिम काही नाही. काल आपल्या नेत्यांच्या एका गुप्त मीटिंगला मी उपस्थित होतो. तिला चित्राताईंसकट महाराष्ट्रातील सर्व पदाधिकारी उपस्थित होते. अलीकडे नवी दिल्लीत झालेल्या भाजपच्या राष्ट्रीय कार्यकारिणीच्या सभेत पंतप्रधान मोदी साहेबांनी सर्वांना सज्जड दम देऊन सांगितलं की लोकसभा निवडणुकीला आता फक्त चारशे दिवस बाकी आहेत. उद्यापासून एकेक दिवस कमी होत जाईल आणि माझ्या छप्पन्न इंच छातीची धडधड वाढली जाईल. तेव्हा काहीही करा. खोटी आश्वासनं द्या, नाटकं करा. पण सगळ्या धर्माच्या वरपासून तळागाळापर्यंत लोकांच्या संपर्कात राहून त्यांना ते मागतील ते द्या. आपल्याला पुन्हा दोन-तृतीयांश बहुमत मिळालंच पाहिजे. चला, आत्तापासून कामाला लागा. त्याबरोबर आपले महाराष्ट्रातील पदाधिकारी लगबग करीत पळाले आणि त्यांनी विमानाने मुंबई गाठली.
फडणवीस ताबडतोब दाढीवाल्यांना फोन करून म्हणाले, तुमच्या फुटीर गटाच्या आमदारांना आणि पदाधिकार्यांना घेऊन संयुक्त बैठकीसाठी गौहातीला उद्या नेहमीच्या हॉटेलमध्ये पोहोचा. विषय फार महत्त्वाचा आहे. लोकसभा निवडणुकीचे भावी उमेदवार नक्की करायचे आहेत. दुसर्या दिवशी बंडखोर आमदार, खासदार व पदाधिकार्यांसह गौहाती गाठली. सकाळी दहा वाजता नाश्तापाणी केल्यावर हॉटेलच्या व्हीआयपी रूममध्ये बैठकीला सुरुवात झाली. बैठकीचा काही भाग मी गुपचूप टेप केला. पोक्या, तो तुला ऐकविण्यासाठी इथे पाचारण केलंय. ऐक-
– अहो, फडणवीस साहेब, मी नाही प्रास्ताविक करणार. तो तुमचा मान आहे. तुम्ही उपमुख्यमंत्री आहात.
– असं कसं म्हणता बावनकुळे साहेब. एरव्ही पत्रकारांसमोर प्रतिक्रिया देताना किती उत्साह दाखवता.
– पण इथे नकोच. दिल्लीत मोदी साहेबांनी असा दम भरलाय की तेव्हापासून माझी बोलतीच बंद झालीय.
– ठीक आहे. बसा खाली. मुख्यमंत्री साहेब, तुम्ही माझ्या बाजूला या. तुम्हाला लोकसभा निवडणुकीत महत्त्वाचा रोल बजावायचाय.
– मी मुख्यमंत्री असलो तरी भाजपचा आणि तुमचा विनम्र सेवक आहे. मी तुमच्या शब्दाबाहेर नाही. तुमचं चालू द्या.
– धन्यवाद. दिल्लीत मोदीजींनी लोकसभा निवडणुकीसंदर्भात सक्त इशारा दिला आहे. कारण, भाजप येणार्या सर्व निवडणुकांत सपाटून मार खाणार आहे, याची पूर्वकल्पना त्यांना आहे. म्हणूनच मोठा तडाखा बसण्यापूर्वी आपण काय उपाययोजना करणार आहोत हे आपल्याला आताच निश्चित केलं पाहिजे. मुनगंटीवार. बोला.
– फडणवीस साहेब, हा मुनघंटीवार सॉरी मुनगंटीवार तुम्ही सांगाल ते काम पक्षासाठी जीव ओतून करील याची खात्री बाळगा. नको त्या माणसांना लोकसभेत पाठवण्यापेक्षा मलाच पाठवा. मला आणखी हुरूप येईल आणि नेहमी पडणारी आमच्या जिल्ह्यातील पक्षाची जागा मी नक्की जिंकेन. तुमचं मत काय फडणवीसजी?
– पक्ष तुमच्यासाठी नाही. तुम्ही पक्षासाठी आहात. बावनकुळे सांगतील त्याप्रमाणे कामाला लागावे. तेही नि:स्वार्थीपणे. आपल्याला शिवसेनेच्या निवडून आलेल्या सर्व जागांवर शिंदे गटाचे उमेदवार निवडून आणायचे आहे. तिथे मात्र पाडापाडीचे राजकारण करू नका. नाहीतर पक्षाचेच दात पडतील. किरीटजी बोला.
– आता माझ्याकडून बोलण्यासारखे काहीच राहिले नाही. मी आणि माझ्या ईडीने विरोधी नेत्यांना जो धडा शिकवला, त्यामुळे आपले काम सोपे झाले. आता चारशे दिवस पूर्ण होण्याआधी मी विरोधी पक्षातील आणखी अनेक नेत्यांना ईडीच्या पिंजर्यात अडकवतो, म्हणजे दोन तृतीयांश काय दोन चतुर्थांश बहुमतही आपल्याला मिळेल. आतापासून महाराष्ट्रातील सर


िजयनगराच्या राजधानीला भेट दिलेल्या पर्शियन आणि पोर्तुगीजांच्या हयात असलेल्या आठवणींमधील सण आणि मिरवणुकांचे वर्णन हे चित्रण प्रतिबिंबित करते.[९५][९६]
मंदिराच्या आतील भिंतींवर हिंदू महाकाव्य रामायणाचे विस्तृत वर्णन असलेली चित्रे आहेत.[९७][९४] मंदिरात एक प्रवेश मंडप आणि यज्ञ समारंभासाठी प्रशस्त खोली आहे. खोलीच्या छताची रचना धुके आणि धूर व्यवस्थित बाहेर जाईल अशा रीतीने करण्यात आली आहे. मुख्य मंडपाच्या आत होयसाळ शैलीतील चार गुंतागुंतीच्या रचनेचे कोरीव खांब आहेत; या कोरीव कामांमध्ये वैष्णव धर्मातील राम, लक्ष्मण आणि सीता, शक्ती धर्मातील महिषासुरमर्दिनी म्हणून दुर्गा आणि शैव धर्मातील शिव-पार्वतीचे चित्रण समाविष्ट आहे.[९४] चौरसाकृती गर्भगृहातून प्रतिमा गायब आहेत. मंदिरामध्ये विष्णू अवतारांच्या दंतकथा दर्शविणारे एक छोटेसे मंदिर आहे.[९७]
हे उध्वस्त झालेले मंदिर परिसर हजारो कोरीव काम आणि शिलालेख, हिंदू धर्मशास्त्राचे वर्णन करणारी विस्तृत भित्तिचित्रे आणि उद्यानांनी घातलेले त्याचे विस्तीर्ण अंगण यासाठी प्रसिद्ध आहे.[९८]
कोदंडराम मंदिर आणि नदीकाठावरील स्मारके[संपादन]
कोदंडराम मंदिर परिसर तुंगभद्रा नदीजवळ आणि अच्युतराय मंदिराच्या उत्तरेस आहे. मंदिराचे तोंड चक्रतीर्थाकडे आहे, जिथे तुंगभद्रा हिमालयाच्या दिशेने उत्तरेकडे वळते. पवित्र मानल्या जाणाऱ्या नदीकाठांवर विजयनगर काळातील घाट आणि आंघोळीसाठी मंडपाची सोय आहे. मंदिरासमोर पिपळाच्या झाडाखाली दिपस्तंभ आहे आणि आत राम, सीता, लक्ष्मण आणि हनुमान यांना समर्पित गर्भगृह आहे.[९९] जवळच आणि त्याच्या उत्तरेला कोटितीर्थापर्यंत, विठ्ठल, अंजनेय, शिव आणि इतर देवतांना समर्पित असलेली अनेक छोटी तीर्थे आहेत. खडकावर अनंतशयन विष्णू (टेकून बसलेला विश्वचक्र निर्माण करणारा विष्णू, रंगनाथ), नरसिंह आणि प्रल्हादाच्या आख्यायिका कथन करणारे पट्टे आणि वैष्णव धर्माच्या पुराण परंपरेनुसार विष्णूचे चोवीस अवतार आहेत. नदीजवळ शैव धर्माच्या १,००८ लिंगांनी कोरलेला खडक आहे.[९९]
पट्टाभिराम मंदिर परिसर[संपादन]
पट्टाभिराम मंदिर परिसर, पवित्र केंद्राच्या बाहेर दक्षिणेकडील उपनगरीय केंद्र आणि मुख्य शहर, हंपी संग्रहालयापासून सुमारे ५०० मीटर (५५० यार्ड) अंतरावर आहे.[१००] हे या उपनगराच्या आर्थिक आणि सांस्कृतिक क्रियाकलापांच्या केंद्रस्थानी होते, जे आता कमलापुराच्या ईशान्येस आहे. हा परिसर, ज्याला वरदेवी अम्माना पट्टणा म्हणूनही ओळखले जाते, ते १६व्या शतकाच्या सुरुवातीला बांधले गेले अ 3C सावे आणि रामाला (विष्ण 3F8C अवतार) समर्पित केले गेले असावे.[१००] या संकुलात मुख्य मंदिर आहे, एका आवारात दुहेरी खांबांची रंग असलेले प्रांगण आहे आणि गर्भगृहासमोर ६४ (८x८ चौरस) खांब असलेला आणि छप्पर असलेला मंडप आहे. संकुल आणि गर्भगृह पूर्वाभिमुख आहेत; सामान्य प्रवेश पूर्वेकडील गोपुरातून होतो.[१००][१०१] अवशेषांवरून असे दिसते की गोपुराला सहा स्तर होते. पट्टाभिराम मंदिरामध्ये १००-स्तंभांचा हॉल समाविष्ट होता-संभवतः एक फीडिंग हॉल-जोडलेल्या कंपाऊंडच्या दक्षिणेकडील भिंतीला जोडलेला होता. स्तंभांवर हिंदू रचना दर्शविणारी उठावचित्रे आहेत ज्यात देव, देवी, हिंदू ग्रंथातील एक दृश्य, योग आणि नमस्ते यांचा समावेश आहे.[१०२]
महानवमी व्यासपीठ, सार्वजनिक चौरस परिसर[संपादन]
महानवमी प्लॅटफॉर्म, ज्याला "ग्रेट प्लॅटफॉर्म", "प्रेक्षक हॉल", "दसरा" किंवा "महानवमी दिब्बा" स्मारक देखील म्हटले जाते, हे शाही केंद्राच्या (शहरी गाभा) आतील सर्वोच्च बिंदूंपैकी एका ७.५-हेक्टर (१९-एकर) इतक्या परिसरात आहे. त्याची औपचारिक रचना आहे.[१०३][१०४] विजयनगरला भेट देणाऱ्या परदेशी लोकांच्या आठवणींमध्ये त्याचा उल्लेख आहे, काही जण याला "विजयाचे घर" म्हणतात.[१०५] या संकुलातील सर्वात मोठ्या स्मारकामध्ये तीन चढत्या चौकोनी पायऱ्या आहेत ज्यामुळे एका मोठ्या, चौकोनी चौथऱ्यावर जात येते, ज्याच्यावर लाकडी मंडप आहे. हंपीच्या नाशाच्या वेळी हे जाळले गेले.[१०६]
प्लॅटफॉर्मचे दोन खालचे स्तर ग्रॅनाइटचे बनलेले आहेत. यात उठावचित्रे आहेत-शक्यतो १४व्या शतकातील शाही क्रियाकलापांच


text:
लोढा शिफारशींची अंमलबजावणी का नाही? - sports news Why is Lodha recommendations not implemented? | Marathi News - eSakal
Sports News Why Is Lodha Recommendations Not Implemented?
लोढा शिफारशींची अंमलबजावणी का नाही?
सर्वोच्च न्यायालयाची हंगामी सचिव अमिताभ चौधरींना कारणे दाखवा नोटीस
नवी दिल्ली - लोढा समितीने दिलेल्या शिफारसी अद्याप का लागू करण्यात आल्या नाहीत, अशी विचारणा करत सर्वोच्च न्यायालयाने बुधवारी भारतीय क्रिकेट नियामक मंडळाचे हंगामी सचिव अमिताभ चौधरी यांना कारणे दाखाव नोटीस बजावली.
सर्वोच्च न्यायालयाने नियुक्त केलेल्या प्रशासक समितीने लोढा शिफारसींची अंमलबजावणी अद्याप झाली नसल्याचे न्यायालयाच्या निदर्शनास आणून दिले. न्यायाधीश दीपक मिश्रा यांच्या अध्यक्षतेखालील तीन सदस्यीय खंडपीठाने आज याच आधारावर 'बीसीसीआय'च्या हंगामी सचिवांना धारेवर धरले. खंडपीठात न्यायाधीश ए. एम. खानविलकर, डी. वाय. चंद्रचूड यांचाही समावेश आहे. खंडपीठाने १९ सप्टेंबरला चौधरी यांना सर्वोच्च न्यायालयात उपस्थित राहून याबाबत उत्तर देण्यास सांगितले आहे.
त्याचबरोबर सर्वोच्च न्यायालयाने प्रशासक समितीला 'बीसीसीआय'च्या घटनेचा मसुदादेखील तयार करण्यास सांगितले आहे. पदच्युत पदाधिकाऱ्यांना बैठकीला बोलावून 'बीसीसीआय' न्यायालयाचा अवमान करत असल्याची बिहार क्रिकेट संघटनेची याचिका खंडपीठाने दाखल करून घेतली. मात्र, सध्या केवळ प्रशासक समितीच्या चौथ्या सद्यस्थिती अहवालाबाबत विचार करण्यात येईल, त्यानंतर न्यायालयाच्या अवमानाचा मुद्दा लक्षात घेतला जाईल, असेही न्यायालयाने स्पष्ट केले.
बाराच मतदार निश्‍चित
नवी दिल्ली - 'बीसीसीआय'च्या संलग्न २७ संघटनांपैकी केवळ १२ संघटनांनी आपल्या मतदारांची नावे प्रशासक समितीला कळविली आहेत. वारंवार स्मरणपत्रे दिल्यानंतरही १५ सदस्यांनी अजून याबाबत काहीच पावले उचललेली नाहीत. संघटनांची सर्व माहिती संकेतस्थळावर प्रसिद्ध करण्यासाठी प्रशासक समितीने ८ ऑगस्टची मुदत दिली होती. प्रतिसाद न देणाऱ्या संघटनांमध्ये अरुणाचल, आसाम, सीसीआय, दिल्ली, गोवा, हरियाना, इंडियन युनिव्हर्सिटी, कर्नाटक, महाराष्ट्र, पंजाब, सौराष्ट्र, सेनादल, तमिळनाडू, त्रिपुरा या संघटनांचा समावेश आहे. मतदारांची यादी जाहिर कणाऱ्यांमध्ये हिमाचल प्रदेश, जम्मू-काश्‍मीर, केरळ, आंध्र, हैदराबाद, बंगाल, मुंबई, रेल्वे, मध्य प्रदेश, उत्तर प्रदेश, विदर्भ, मणिपूर, मेघालय, नागालॅंडचा समावेश आहे.
Web Title: sports news Why is Lodha recommendations not implemented?
न्याय्य हक्कावर गदा येत असेल, तर न्याय मागण्याचा अधिकार नाही का? - भुजबळ
नाशिक : मंत्रीमंडळात, विधानसभेत ज्या-ज्या वेळी मराठा आरक्षणाचा मुद्दा चर्चेला आला. त्यावेळी आपण स्वतः मराठा आरक्षणाला पाठींबा जाहीर केला. इतकेच...
ऑनलाइन परीक्षांनी वाढला निकालाचा टक्का, पदव्युत्तर प्रवेश प्रक्रियेवर होणार परिणाम
नागपूर : विद्यापीठ व महाविद्यालयीन अंतिम वर्षाच्या ऑनलाइन बहुपर्यायी परीक्षेचा निर्णय विद्यार्थ्यांच्या पथ्यावर पडला असून, यंदा अंतिम वर्षाच्या...
देहविक्रय करणाऱ्या महिलांना मदतीचा हात; 40,000 जणींना राज्य सरकारचा दिलासा
पुणे - कोरोनामुळे उद्‌भवलेल्या परिस्थितीत देहविक्रय करणाऱ्या देविका (नाव बदलले आहे) व तिच्या मुलाची जेवणाची व्यवस्था होत होती. पण, दैनंदिन खर्च व...
औरंगाबाद : मराठा आरक्षणावरील सर्वोच्च न्यायालयाची स्थगिती उठवण्यासह मराठा समाजाच्या विविध मागण्यांसाठी मराठा क्रांती ठोक मोर्चाच्या वतीने काढली...


text:
November,22,2019, 11:31:21
पाकिस्तानच्या आश्रयाला असलेला, बंदी घालण्यात आलेल्या हिज्बुल मुजाहीदीन या दहशतवादी संघटनेचा म्होरक्या सईद सलाउद्दीन याच्याविरोधातील दहशतवादी ...
शहरातील व्यावसायिकांना सुरक्षेचे धडे
वृत्तसंस्था, नवी दिल्लीबेकायदेशीररीत्या प्रवेश केल्याचा आरोप करून अटक करण्यात आलेल्या दोघा भारतीयांना पाकिस्तानने सुखरूप मायदेशी परत पाठवावे, असे ...
खोऱ्यातील वाहतूक सुरळीत
मिनी बसेस, कॅब सेवा सुरू वृत्तसंस्था, श्रीनगरश्रीनगर शहरासह काश्मीर खोऱ्यातील सार्वजनिक वाहतूक सोमवारी सुरळीत झाली आहे...
पूँचमध्ये सुरक्षा दलाची शोधमोहीम
जम्मू-काश्मीरमधील पूँच जिल्ह्यात दहशतवादी लपून बसल्याची माहिती मिळाल्यानंतर सुरक्षा दलाने चव्यापक शोधमोहीम हाती घेतली आहे, अशी माहिती सोमवारी ...
श्रीलंकेमध्ये आज (१६ नोव्हेंबर) अध्यक्षपदासाठी निवडणूक होत आहे आज श्रीलंकेचा आठवा राष्ट्राध्यक्ष निवडला जाईल...
Nov 16, 2019, 05.12 AM
भारताला सहकार्य करण्याची पाकिस्तानची खरेचच इच्छा असेल, तर पाकिस्तानच्या आश्रयाला असलेल्या दहशतवाद्यांना भारताच्या हाती सोपवा, असे परराष्ट्र मंत्री ...
Nov 16, 2019, 05.02 AM
श्रीलंकेमध्ये आज (१६ नोव्हेंबर) अध्यक्षपदासाठी निवडणूक होत आहे. आज श्रीलंकेचा आठवा राष्ट्राध्यक्ष निवडला जाईल. १९४८ मध्ये स्वातंत्र्य मिळाल्यापासून तीन रक्तरंजित नागरी युद्धे आणि त्सुनामीसह इतर नैसर्गिक आपत्तींना या देशाने तोंड दिले आहे.
काश्मीरी नेत्यांची सुटका, पण कधी ते निश्चत नाही
वृत्तसंस्था, नवी दिल्लीजम्मू काश्मीरमधील परिस्थिती वेगाने सुरळीत होत असून स्थानबद्ध नेत्यांची सुटका केली जाईल, अशी ग्वाही गृहमंत्रालयाच्या ...
नियम न पाळता भंगार व्यवसाय
भंगार दुकानदारांवर गुन्हे दाखल; अंबिका स्क्रॅप मर्चंटची तपासणीम टा...
गाझा पट्टीत सुरू असलेल्या धुमश्चक्रीची अखेर झाली असून, इस्रायल सरकार आणि दहशतवादी इस्लामिक जिहाद ग्रुप या दोहोमध्ये युद्धबंदी करार करण्यात आला आहे...
काश्मीरमधील बहुतांश हिंसाचार 'जमात'कडून


ं असू शकतात याकडे त्यांच्या सेवांवर अवलंबून असलेल्या वर्गाने कायमच काणाडोळा केला आहे. (हे अर्थातच कष्टाची कामं करणाऱ्या पुरुषांनाही लागू होतं.) रेल्वे स्थानकावर हमाली करणाऱ्यांकडे, मग ते पुरुष असोत वा स्त्रिया, बघण्याचा समाजाचा दृष्टिकोन आजही वर्चस्ववादी, सरंजामशाही पद्धतीचा आहे. ही संस्कृती जोवर बदलत नाही, तोवर स्त्रियांनी रेल्वे स्टेशनवर सामान वाहण्याचं काम करणं हा त्यांच्या सक्षमीकरणाचाच भाग आहे अशा बाता मारण्याचा काहीएक अधिकार आपल्याला नाही.
हमालीसारख्या बाबींची मुळं आपल्या सरंजामशाही वृत्तीत खोलवर रुजलेली आहेत. उदाहरणासाठी दूर जायला नको. स्त्री हमालांचं उदात्तीकरण करणाऱ्या भारतीय रेल्वेच्या ट्विटमध्ये या उल्लेख 'कुलीज' असा करण्यात आला आहे. वास्तविक पोर्टर, कुली किंवा मराठीत वापरल्या जाणाऱ्या हमाल या शब्दाला फाटा देऊन त्यांना 'सहाय्यक' असा दर्जा दिल्याची घोषणा तत्कालीन रेल्वेमंत्री सुरेश प्रभू यांनी २०१६ सालाच्या रेल्वे बजेटदरम्यान केली होती पण खुद्द भारतीय रेल्वेला याचा विसर पडला आहे. त्यांना 'सहाय्यक'म्हटलं काय आणि 'हमाल' म्हटलं काय, काम तर सामान वाहण्याचंच आहे असा युक्तिवाद यावर करता येईल पण त्याचं मूळ या मानसिकतेतच आहे हे लक्षात घेतलं पाहिजे.
स्त्री हमालांबाबत संदर्भ चाळताना 'गार्डियन' या वृत्तपत्रात २०१४ साली प्रसिद्ध झालेली एक न्यूजस्टोरी वाचनात आली. भारतामध्ये चाकंवाल्या सुटकेसेसचं उत्पादन मोठ्या संख्येने होऊ लागल्याने हमालांचा रोजगारच नाहीसा झाला आहे, असा सूर या बातमीचा होता. आज हमाली करणाऱ्यांची मुलं शिकलीसवरली तर उद्या आपल्या मुलांचं सामान कोण उचलणार, अशा चिंतेने ग्रासलेल्यांचा मोठा वर्ग आपल्याकडे आहे. अर्थातच आपलं सामान आपण पेलू शकत नाही याची लाज किंवा खंत या वर्गाला नाही, तर ते उचलून घेण्यासाठी अनेकजण आहेत आणि त्यांना देण्यासाठी आपल्या खिशात पुरेसा पैसा खुळखुळतो आहे याचा माज मात्र आहे. या मनोवृत्तीमुळेच हमालीसारख्या सेवा आपल्या समाजात रुजल्या आहेत. ज्या समाजात आपला भार वाहणाऱ्यांकडे या दृष्टीने बघितलं जातं, तिथे हा भार वाहणाऱ्यांमध्ये पडलेली स्त्रियांची भर आपण सबलीकरणाच्या दृष्टिकोनातून कशी बघू शकणार आहोत?
आरोग्याशी संबंधित बाबींसाठी आपण डॉक्टरांकडे जातो किंवा कायदेविषयक बाबींसाठी वकिलांकडे जातो तेव्हा त्या सेवांसाठी पैसे मोजत असलो, तरी आपल्याजवळ नसलेलं ज्ञान या व्यक्तींकडे आहे हा आदरभाव बहुतेकांच्या मनात असतो. मात्र, हमाल जेव्हा आपलं सामान उचलतो तेव्हा (हे कोणत्याही अंगमेहनतीच्या कामाला लागू आहे), आपल्याकडे नसलेली शक्ती त्याच्याकडे आहे म्हणून त्याच्याबद्दल आदरभाव बाळगतो का आपण? तो असेल, तरच स्त्रियांच्या या क्षेत्रातल्या प्रवेशाकडे सक्षमीकरण म्हणून बघा असं म्हणण्याचा अधिकार आपल्याला आहे.
जगभरातल्या विमानतळांवर प्रवाशांना आपलं सामान ट्रॉलीजमधून वाहून न्यावं लागतं. चेक-इन झालेलं सामान पुन्हा प्रवाशाच्या हातात पडेपर्यंत अनेक टप्प्यांवर कोणाला तरी वाहून न्यावं लागतं. मात्र, या प्रक्रियेत बहुतांशी मानवी श्रमांच्या जागी यंत्रांचा वापर होतो. आपली एकंदर लोकसंख्या आणि रेल्वे स्थानकांची विमानतळांच्या तुलनेतली संख्या बघता ही प्रक्रिया रेल्वे स्थानकांवर राबवणं तसं कठीण आहे. स्वत:चं सामान उचलणं खरोखरच शक्य नाही अशा वयोवृद्ध किंवा आजारी व्यक्तींचं सामान कोणीतरी वाहून नेणं आवश्यक आहे. त्यामुळे हमालीची संस्कृतीच नष्ट झाली पाहिजे असं म्हणणं आज व्यवहारात शक्य नाही. मात्र, या सहाय्यकांच्या कामाच्या परिस्थितीत सुधारणेसाठी काही प्रयत्न होऊ शकतात. आज बॅगांच्या संख्येवर त्या वाहून नेण्याचं शुल्क ठरवलं जातं, त्याऐवजी प्रवाशाच्या सामानाचं वजन करून त्यावर ते वाहून नेण्याचे दर निश्चित केले जाणं, किती वजनाची व्यक्ती किती वजन उचलू शकते याचे नियम (वेटलिफ्टिंग या क्रीडाप्रकाराच्या धर्तीवर) वैद्यकीय तज्ज्ञांच्या सल्ल्याने निश्चित करणं असे अनेक उपाय शक्य आहेत.
हमालीच्या कामात स्त्रियाही उतरल्याचं भारतीय रेल्वेने मोठ्या अभिमानाने सांगितलं आहे. मात्र, स्त्रियांना त्यांच्यावर त्यांच्या वजनाच्या प्रमाणातच भार देण्यासाठी रेल्वेने काही नियम केले आहेत का, मासिक पाळी असलेल्या किंवा गरोदर स्त्रियांस


text:
जावडेकरजी कुठे आहेत 1,121 व्हेंटिलेटर्स? पुण्याला विशेष कोट्यातून लस कधी मिळणार? - माजी आमदार मोहन जोशी - पोलीसनामा (Policenama)
भाजपचा संजय राऊतांवर निशाणा, म्हणाले – 'अग्रलेखांचा बादशाह माहित होते, हे…
पुणे – कोवीडग्रस्त पुण्याला केंद्र सरकारकडून व्हेंटिलेटर्स पुरविले जातील अशी घोषणा केंद्रीय मंत्री प्रकाश जावडेकर यांनी चौदा दिवसांपूर्वी केली. परंतु, अद्यापही पुण्याला व्हेंटिलेटर्स मिळालेले नाहीत. दिवसेंदिवस येथे रुग्ण वाढत असताना ही दिरंगाई अक्षम्य आहे, केंद्र सरकारकडून हे व्हेंटिलेटर्स मिळणार कधी असा सवाल महाराष्ट्र प्रदेश काँग्रेसचे उपाध्यक्ष, माजी आमदार मोहन जोशी यांनी केला आहे.
पुणे शहरातील कोरोनाची स्थिती चिंताजनक होत असताना भाजपचे खासदार आणि केंद्रीय मंत्र्यांचे पुण्याकडे दुर्लक्ष होत आहे अशी टीका सर्वत्र होऊ लागल्याने त्यावर थातुरमातुर मलमपट्टी करण्यासाठी केंद्रीय मंत्री जावडेकर नऊ एप्रिल रोजी पुण्यात आले. उपमुख्यमंत्र्यांसमवेतच्या बैठकीत त्यांनी भाग घेतला आणि येत्या तीन दिवसांत केंद्र सरकारकडून महाराष्ट्राला १,१२१ व्हेंटिलेटर उपलब्ध करून देण्यात येतील तसेच कोरोना प्रतिबंधासाठी लसीचे विशेष डोस पुरविले जातील. अशा घोषणा केल्या. महाराष्ट्राला केंद्र सरकारचे सर्वतोपरी सहकार्य राहील असेही त्यावेळी ते म्हणाले होते. परंतु, गेल्या चौदा दिवसांतील पुण्यातील आकडेवारी पाहिली तर, रुग्णांची संख्या अधिकच वाढलेली आहे. प्रत्येक पुणेकराच्या मनात धास्ती निर्माण झाली आहे. गंभीर स्थितीतील रुग्णांच्या नातेवाईकांना व्हेंटिलेटरसाठी शोधाशोध करत फिरावे लागत आहे. प्रशासनाचीही तारांबळ उडत आहे. जावडेकरजी तुम्ही जाहीर केलेली १,१२१ व्हेंटिलेटर्सची मदत कधी मिळणार याची पुणेकर वाट बघत आहेत, असे मोहन जोशी यांनी पत्रकात म्हटले आहे.
पुण्यातील कोरोना साथीची व्यापकता पाहता प्रतिबंधक लस देणे आवश्यकच आहे. पंतप्रधानांनी त्याकरीता लसोत्सव जाहीर केला. पण, पुण्यात पहिला डोस, दुसरा डोस यासाठी लोकांची धावाधाव चालू आहे. सर्वत्र लसीचा तुटवडा आहे. जावडेकर यांनी जाहीर केलेला विशेष लसीचा कोटा पुण्याला कधी मिळणार? असेही मोहन जोशी यांनी पत्रकात म्हटले आहे.
भाजप आमदारांनो राजीनामे द्या आणि बंगालमध्ये प्रचार करा
पश्चिम बंगालमध्ये मोदींसह भाजपचा सर्व ताफा प्रचारात गुंतलेला आहे. त्यात पुण्यातील दोन आमदार सुनील कांबळे आणि सिद्धार्थ शिरोळे तसेच भाजपचे काही नगरसेवक आणि काही पदाधिकारी यांचाही समावेश आहे. पुण्यात साथ थैमान घालत असताना आमदार, नगरसेवक ज्या मतदारांनी भाजपवर विश्वास ठेवला, त्या मतदारांना वाऱ्यावर सोडून मोदी निष्ठा दाखवत बंगालमधील प्रचारात फिरत आहेत. त्यांनी बंगालमध्ये पक्षाचा प्रचार करत फिरावे पण, त्या अगोदर आमदारकी आणि नगरसेवकपदाचे राजीनामे द्यावेत अशी मागणी मोहन जोशी यांनी पत्रकात केली आहे.
BengalBJPcampaignCovidFormer MLA Mohan Joshimaharashtramla sunil kambleMohan Joshi
सतत गोड खाण्याची इच्छा शांत करण्यासाठी 'या' 4 'टिप्स' अँड 'ट्रिक्स'ची घ्या मदत, जाणून घ्या
Pune : दस्त डाऊनलोड होत नसल्याने वकील पक्षकार त्रस्त; तांत्रिक बिघाड दूर करण्याची मागणी
राष्ट्रवादीच्या माजी आमदाराचं वयाच्या 67 व्या वर्षी…
Coronavirus 2nd Wave Update : कोरोना व्हायरस खुपच…
परमबीर सिंहांच्या मर्जीतील अधिकाऱ्यांवर सरकारची वक्रदृष्टी?…
Pune : मोफत लसीकरणाच्या हव्यासापोटी तरुणाईची 'फरफट'; नोंदणीच करता येत…
प्रशांत जगताप यांची टीका ही राष्ट्रवादीचे अपयश झाकण्याचा प्रयत्न;…
Coronavirus in Pune : पुणेकरांना मोठा दिलासा ! गेल्या 24 तासात 6645 जण 'कोरोना'मुक्त
रोहित पवारांचा मोदी सरकारवर निशाणा, म्हणाले – 'ED कडून कारवायाऐवजी देशातील Oxygen च्या स्थितीकडे लक्ष…


text: आधारलेली असते. जातीअंतासाठी फुले-आंबेडकरांनी आंतरजातीय विवाह,


text:
ाथतीर्थ श्रीपादस्वामी यांना मी भजतों.
श्रीमन्मध्वमहापुनिप्रकटिते भाष्यादिशास्त्रोद्धी
निष्यांत सकलागमजगुरुणा प्रेष्णा समध्यापिते ।
श्रीमद्यवासकृते पुराणसहिते श्रीमन्महाभारते
तर्क्याकरणादिके च कमलानां गुरुं तं भजे ||३||
आपले सकलशास्त्रज्ञ गुरु 'श्रीमद्विदिराकांततीर्थ श्रीपादस्वामी यांनी प्रतीने शिकविलेल्या,
श्रीमन्मध्वाचार्यांची प्रकाशित केलेल्या ब्रह्मसूत्रभाष्यादिशास्त्रसूपी महासागरात आणि 'श्रीमद
व्यासमुर्ती' रचिलेली अठरा पुराणां व महाभारत यांत तसेच तर्क-व्याकरण-धर्मशास्त्र वगैरे विद्येत
९०
श्रीकमलानाथतीर्थ
निष्णात अशा त्या श्रीमत्कमलानाथतीर्थ श्रीपादस्वामीना मी भजतों.
अडूघ्रयोः स्वस्य वसन्ति सन्ति सततं तीर्थन्यान् देवताः
क्षेत्रस्थाः सुपुविचारात्रसदने स्वस्य स्थिता: सन्त्यापि ।
तन्मानार्थमयो नृशिषणकुते याज्ञभिसंपादिता
येन श्रीगुरुसंयुतेन कमलानां गुरुः तं भजे ||४||
पुष्कर-गंगादि श्रेष्ठ तीर्थेः आपल्या चरणांच्या ठिकार्णी सर्वदा वास करित असतां आणि
क्षेत्रस्थानां वास करित असणाया सकल देवताई अतिपवित्र अशा आपल्या देहस्पी धरातच
राहत असतांही, त्या त्या तीर्थदेवतांच्या गौरवाकरितां आणि लोकसंग्रहाकरितां ज्यांनी आपल्या
गुरुवर्यासमवेत तीर्थक्षेत्रयात्रा शास्त्रोक्तविधिनें संपादिल्या, त्या श्रीमत्कमलानाथतीर्थ
श्रीपादस्वामीना मी भजतों.
यासु ब्राह्मणभोजर्न सुबहुळ योग्यास्तथा दक्षिणा
नानाजातिजनास्तैव सुभृत्सं तुः भवन्त्यन्वहम् ।
ताः श्रीरामवोतस्वप्रभूतयः संवर्धिताः सक्रिया
येन श्रीगुरुसंयुतेन कमलानां गुरुः तं भजे ||५||
ज्यांचे ठिकार्णी नानातर्चेच्या पकाजांनी युक्त असें भोजन ब्राह्मणाना यथेच्छ मिळतें व दक्षिणाही
यथायोग्य दिली जाते तसंव इतर नाना जातीचे लोकही दररोज शिधासामग्रीनें असतं तुः होतात,
ते श्रीरामनवमी वगैरे दिवशी होणारे र्योलस्वादिकांसारखे अनेक उल्कृष्ट समारंभ ज्यांनी आपल्या
गुरुंच्या अनुमतीनें अभिवृद्धीला पोंचविले, त्या श्रीमत्कमलानाथतीर्थ श्रीपादस्वामी यांना मी
भजतों.
कावरी नगरे सुशिक्षितनरे नानाकलाधाकरे
स्वस्य श्रीगुणेऽव नूतनतया निम्नापिते श्रीमदे ।
देवः श्रीमुरलीधरः सगुरुणा येन प्रतिस्थापितः
श्रीमद्वादिभयंकराइश्चकमलानां गुरुः तं भजे ||६||
अनेक तन्हेच्या विद्या व कला वांची खाणच असून सुशिक्षित लोकांनी गजबजलेल्या अशा
कारवार शहरात आपल्या श्रीयुर्मं नवीनच बांधविलेल्या श्रीमठात श्रीमुरलीधर देवाची प्रतिष्ठा
श्रीकमलानाथतीर्थ
ज्यांनी स्वगुरुसमवेत केली, त्या समयांच्या प्रतिवादि लोकांना भयंकर असे चरण ज्यांचे त्या
श्रीमकमलानाथतीर्थ श्रीपादस्वामी मी भजतां.
जीर्ण: श्रीयुत्वेंकटापुरगतो देवालयश्रोद्भूतः
श्रीमत्सर्वतकाननस्थितमठप्राकारक्ष्वोद्भूतः ।
श्रीगोकर्णपुरस्थदेवानिलयप्राकारक्ष्वोद्भूतो
येन श्रीगुरुसंयुतेन कमलानाथं गुरुं तं भजे ||१||
भटकळ बंदराच्या जवळ असणाया श्रीवेंकटापुर येथील श्रीवेंकटेश देवस्थान,
श्रीपर्तगाळीमठाच्या अग्रशाळा आणि श्रोकणातील मठाच्या अग्रशाळा द्वांचा जीर्णाघार ज्यांनी
स्वगुरुसमवेत केला, त्या श्रीमकमलानाथतीर्थ श्रीपादस्वामी यांना मी भजतां.
व्यापारः स्वगुरोरिवेह बहवो विद्याद्रानादिका:
ख्याता यस्य महात्मनो विजयिनो व्यापासतथा कीर्तियः ।
लोके यत्सरयं विपत्तिहरयं यहर्षनं पुण्ययं
श्रीमन्मझुलपूज्यपादकमलानाथं गुरुं तं भजे ||२||
हा लोकां ज्या विजयी महात्म्यांची विद्यादान-अन्नदान वगैरे अनेक तन्हेचीं सल्लृत्यं आपल्या
गुरुंच्याप्रमाणं पुष्कलवच वालू असलेलीं प्रसिद्ध आहेत, त्याचप्रमाणं ज्यांची कीर्ति सर्वत्र पसरलेली
आहे व ज्यांच्या समरणाने संकर्ते नष्ट होतात आणि ज्यांचं दर्शन पुण्यकारक आहे, त्या म्हणजे
मंगल व पूज्य चरण ज्यांचे त्या श्रीमकमलानाथतीर्थ श्रीपादस्वामी यांना मी भजतां.
इवं श्रीकमलानाथश्रीपादास्तकमिष्टद्वृत् ।
तत्किष्णकुमारयायपाचार्यं निर्मितम् ॥३॥
इच्छित फल देणारे श्रीमकमलानाथतीर्थ श्रीपादवडेर स्वामी यांचे श्लोकाध्यक हें, त्यांचे शिष्य
कुमार नारायणाचार्य हांगी रचिले.
श्रीगोकर्ण पर्तगाळी जीवोत्तम भटाचे बाविसावे पीठाधीश
श्रीमद् द्वारकानाथतीर्थ श्रीपाद वडेर स्वामीजी
शिष्याकारः : वैशाख वद्य सतमी शके १८६४ गुरुवार
पद्धतिकेकः : चैत्र वद्य अ

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


text:
September 8, 2016 – AyushDarpanMarathi
शिर:शूल व आयुर्वेद
September 8, 2016 Ayush Darpan MarathiLeave a comment
#AyurSwasthya शिर:शूल व आयुर्वेद शिर:शूल म्हणजे डोके दुखणे. अनेक कारणे आहेत ज्यामुळे हा त्रास होऊ शकतो. आणि हि सर्व कारणे वात दोष वाढवणारीच असतात जास्त करून व त्याचे रुपांतर डोके दुखणे ह्यात होते. अति प्रवास केल्याने, पंख्या खाली खूप काळ बसल्याने/ झोपल्याने किंवा वातानुकुलीत कक्षेत राहिल्याने /काम केल्यामुळे, बौध्दिक काम जास्त केल्याने जसे… Continue reading शिर:शूल व आयुर्वेद
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 आजची आरोग्यटीप 08.09.16 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 *आहाररहस्य.* *नैवेद्य भाग 2* गणपतीला दुपारचा नैवेद्य अगदी साग्र संगीत असतो. नाव देवाचे आणि नैवेद्याचे ताट जेवतो आपणच. पण रात्रीचं काय ? सायंपूजेला गणेशजींना काय नैवेद्य दाखवला जातो ? पुनः फुल्ल राईसप्लेट… Continue reading आजची आरोग्यटीप
कृमी / जंत लहानांपासून तो मोठ्यापर्यंत सर्वाना पिडणाऱ्या कृमी रोगाबद्दल आज पाहू. रक्त, विकृत कफ व शरीरातील मळ यापासून कृमी उत्पन्न होतात असे आयुर्वेद सांगतो. कृमिंची कारणे घाणेरड्या, गलिच्छ जागी, खूप ओलावा असलेल्या जागी व तुंबून राहिल्रेल्या गटारात लगेच किडे तयार होतात हे आपण पाहतो. असेच काहीसे वातावरण शरीरात तयार झाल्यास जंत उत्पन्न होतात. वारंवार… Continue reading कृमी /जंत


आपल्या वादग्रस्त वक्तव्याने कायम चर्चेत असलेल्या भाजप खासदार साध्वी प्रज्ञासिंग दारूवर केलेल्या वादग्रस्त वक्तव्यावरून चर्चेत आल्या आहेत.
भाजप खासदार साध्वी प्रज्ञासिंग आपल्या वादग्रस्त वक्तव्याने कायम चर्चेत असतात. त्यातच त्यांनी थेट दारूवर वक्तव्य करत थोडी थोडी पिया करो, असे वादग्रस्त वक्तव्य केल्याचा व्हिडीओ सोशल मीडियावर व्हायरल होत आहे.
भाजप खासदार साध्वी प्रज्ञासिंग यांनी म्हटले आहे की, दारू स्वस्त असो वा महाग, दारू ही औषधासारखी काम करते. त्यामध्ये असलेले अल्कोहोल हे औषधासारखे काम करते. मात्र ते प्रमाणात घेतले पाहिजे अन्यथा औषधासारखे काम करणारे अल्कोहोल विष बनते, असे वादग्रस्त विधान साध्वी प्रज्ञासिंग यांनी केले आहे.
दारूमुळे घरात वाद होतात, गुन्हेगारी वाढते, असे सांगत त्यांनी मध्यप्रदेशच्या माजी मुख्यमंत्री उमा भारती यांच्या दारू बंदी मोहिमेचे समर्थन केले. तर दारू अधिक प्रमाणात प्यायल्याने होणारे नुकसान सांगत ती थोडी थोडी पिण्याचा सल्लाच उमा भारती यांनी जनतेला दिला आहे.
दारू आरोग्यास घातक आहे असे सांगतानाच दारू औषधासारखी काम करते. त्यामुळे मर्यादित प्रमाणात दारूचे सेवन करण्याचा सल्ला नेमका काय सांगतो? यावरून नवा वाद निर्माण झाला आहे. तर साध्वी प्रज्ञासिंग या नव्या वादग्रस्त वक्तव्यामुळे पुन्हा एकदा चर्चेत आल्या आहेत. यापुर्वी गोमुत्र प्यायल्याने कोरोना होत नाही, अशा आशयाचे वादग्रस्त वक्तव्य साध्वी प्रज्ञासिंग यांनी केले होते. त्यापाठोपाठ आता दारू ही औषधासारखी काम करते, असे वक्तव्य केल्याने साध्वी प्रज्ञासिंग वादात सापडल्या आहेत.


text: जगभरातील तरुणी ज्याच्यावर फिदा आहेत...


ोहोचलय. तुम्हाला काय वाटतय आपल्याला एकहाती हे सांभाळता येइल?"
कर्नलांनी चैतन्यांना विचारलं.
"आपण थोड्याफार प्रमाणात या सगळ्याची अपेक्षा केलीच होती कर्नल. म्हणुन तर अदिती इथे आली ना………………….! तशीच जर वेळ आली तर मदत मिळण्याची व्यवस्था करुनच आलोय मी इथे. " चैतन्यांनी प्रसन्नपणे सांगितले.
"आपण तिला एकटेच पुढे पाठवण्यात चुक तर नाही केली ना?" कर्नलच्या आवाजात क्षणभर, एक क्षणभरच थोडासा बाप डोकावला, पण दुसर्याच क्षणी ते पुन्हा कर्नल बनले.
"हे तुम्ही बोलताय कर्नल्?तुम्ही? तुम्हीच म्हणता ना अदिती म्हणजे माझी लेक नाही तर निव्वळ सैतान आहे म्हणुन. काळजी करु नका मला खात्री आहे ती सुखरुप असेल."
चैतन्य हसुन म्हणाले तसे दिरगुळे मास्तर सात्त्विक संतापाने पुढे येत म्हणाले.
"काहीही काय शब्द वापराताय चैतन्यजी तुम्ही. अहो आमच्यासाठी तर देव बनुन आलीय यांची पोर. सैतान काय….?"
तसे कर्नल हसले, जोरात मास्तरांच्या पाठीवर एक थाप भारुन म्हणाले.
"भारीच हळवे आहात बुवा तुम्ही मास्तर. अहो माझी लेक आहे ती, तिची आई गेल्यानंतर तिचा बाप आणि आई दोघेही मीच होवुन वाढवलेय तिला. मलाही तिची काळजी असेल की नाही काही. बाकी अदितीबद्दल म्हणाल तर आजही मी तिला सैतानच म्हणतो, बारामुल्लाच्या घाटीत पाकड्या घुसखोरांबरोबर लढताना तिने दाखवलेली न्रुशंसता साक्षात सैतानालाही लाजवेल अशीच होती. जाऊदे त्या विषयावर चर्चा करण्याची ही वेळ नाहीये. त्यावर आपण नंतर बोलु. चैतन्य, आता पुढचा प्लान ऑफ अॅक्शन काय असेल आपला? यापुढे या तुम्ही या मिशनचे सी.ओ., तुम्ही लीड करायचे आम्ही जवान त्यावर अंमल करणार. मास्तर, गावातली काही तरूण पोरं येवु शकतील आमच्या बरोबर?"
"एका पायावर तय्यार हावो सायेब आमी. म्या तर सकालपास्नं मास्तरांच्या म्हागं लागलुया वाड्यात घुसुया म्हुन. पर मास्तर तुमची वाट बगत हुते म्हुन थांबलो हुतो. कारं मर्दानो याचं ना वाड्यात?भ्याव तर न्हाय ना वाटत?"
"तर वो सर्जादादा, वाग म्हन्ला तरी खातु आन वाघोबा म्हन्ला तरीबी. आता जायाचं म्हनलं की जायाचं. आता म्हागं वळायचं न्हायी."
घोळक्यातले दहा-पंधरा काटक तरूण स्वतःहुन पुढे आले तसे चैतन्यांच्या चेहर्यावर स्मितहास्य उमलले. मास्तरांच्या नजरेत मात्र प्रश्नचिन्ह होते..
"बारामुल्लाच्या घाटीत पाकड्या घुसखोरांबरोबर लढताना…., म्हणजे?"
कर्नल हसले, "कळेल लवकरच!"
"ठिक आहे, तुम्ही सगळे पुढे व्हा. वाड्याला सगळीकडून वेढा घालायचाय आपल्याला. काही ना काही हत्यार असु द्या जवळ. बहुतेक त्याची गरज पडणार नाही, पण असु द्या जवळ. एक लक्षात ठेवा त्याच्यासमोर तुमची कुठलीही हत्यारे चालणार नाहीत कदाचित पण त्याचे अनुयायी ते सामान्यच आहेत. पण शक्यतो त्यांच्यावर अगदीच गरज पडल्याशिवाय हत्यार उचलु नका. एक लक्षात ठेवा ती तुमच्या आमच्यासारखी निरुपद्रवी माणसे आहेत. पण त्यांना आपल्या अंगाला खेटू देऊ नका. शक्यतो त्यांना पकडुन बंदीस्त करा आणि हो, पुन्हा सांगतोय सद्ध्या फक्त वाड्याला वेढा घाला तोही गुपचूप उघड नव्हे. तो नक्कीच शक्तीशाली आहे. कदाचित आत त्याचे इतरही अनुयायी असतील, काळजी करु नका आपण एकटे नाही आहोत, मदत पोहोचतेय लवकरच. मी सांगितल्याशिवाय आपापल्या जागा सोडून पुढे यायचे नाही. मी योग्य वेळी इशारा करीन तेव्हा पुढे येवुन हल्लाबोल करा. मास्तर, चला मला जरा तुमच्या श्रीराम गुरुजींचे घर पाहायचेय. हरि ओम तत्सत !"
"मदत, आणखी कसली मदत येतेय कर्नलसाहेब,,,"
मास्तरांच्या या प्रश्नावर चैतन्यांकडे पाहात कर्नल नुसतेच गुढ हसले.
"कळेलच की मास्तर, घाई कशाला करताय? चला आम्हाला श्रीराम गुरुजींचे घर दाखवा."
मास्तर बुचकळ्यात पडले होते खरे पण त्यानी विषय वाढवला नाही. तसेही कर्नलांच्या व्यक्तीमत्वाने त्यांना भारुनच टाकले होते. तशात चैतन्यांचा एकंदरीतच गुढ वावर, जसे ते म्हणताहेत तसे वागण्यातच आपले भले आहे अशी खुणगाठ त्या भल्या गृहस्थाने आपल्या मनाशी बांधली आणि त्या दोघांना घेवुन मास्तर श्रीराम गुरुजींच्या घराकडे निघाले. कालच गुरुजींना शेवटचा निरोप दिलेला आज लगेच पुन्हा आता रिकाम्या पडलेल्या त्या घराकडे जाताना गुरुजींच्या अनेक आठवणींनी मास्तरांच्या मनात फेर धरलेला होता.
या सगळ्य


text:
थालीपीठ हा महाराष्ट्रातील खाद्यपदार्थ आहे. थालीपीठाचे प्रकार पुढील प्रमाणे - भाजणीचे थालीपीठ , शिंगाड्याचे थालीपीठ, साबुदाण्याचे थालीपीठ, तांदळाचे थालीपीठ, काकडीचे थालीपीठ , गव्हाचे थालीपीठ
सगळ्या प्रकारच्या धान्याची पीठे,सुक्क्या भाज्या,उरलेलं अन्न हे सगळ एकत्र करूनही उत्तम थालीपीठ बनवता येते. सगळीे वेेगवेगळी पाीठे एकत्र करूनही थालीपीठ बनवता येते. असा हा थालीपीठ पदार्थ मराठी लोकांची ओळख करून देतो.
गव्हाचे थालीपीठ
साहित्य
 गव्हाचे पीठ (कणिक)
 तेल(गोडेतेल)
 तिखट
 हळद
 मीठ
कांदा/मेथी/पालक/मुळा/हिरव्या मिरच्या/आले(सर्व ऐच्छिक)
धणे कूट/जिरे कूट/काळा मसाला/मिरपूड (हवे असल्यास आवडीप्रमाणे)
पूर्व तयारी
प्रथम कांदा/मेथी/पालक/मुळा/हिरव्या मिरच्या/आले इत्यादी वापरावयाचे असल्यास, नीट धुऊन बारीक चिरून घ्यावे.
कृती
कणिक घेऊन त्यात भरपूर मोहन (गोडेतेल)घालावे. वरील सर्व वस्तू आवडीप्रमाणे त्यात टाकाव्या. मग पाण्याने कणीक अशा प्रकारे भिजवावी की त्याचा तव्यावर गोळा थापता आला पाहिजे. तव्यावर थोडे तेल घालून त्यावर गोळा थापा. वरून थोडा पाण्याचा हात लावून सारखे करा. मंद आचेवर शिजू द्या नंतर उलथवून(?) पुन्हा थोडे तेल घाला व शिजू द्या.
सजावट
खायला देताना सोबत लोणच्याचा रस्सा(?)/टोमॅटो सॉस द्या.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
उपवासाचे रताळ्याचे थालीपीठ
साहित्य
२५० ग्राम उकळलेली/शिजवलेली रताळी
१०० ग्राम उपवासाची भाजणी
५-६ बारीक चिरलेल्या हिरव्या मिरच्या
अर्धा चमचा जिरेपूड
चवीप्रमाणे साधे/सैंधव मीठ
आवश्यकतेनुसार तूप किंवा तेल
कृती:
प्रथम उकळलेल्या/शिजवलेल्या रताळ्यांची साल काढून घ्यावी. एका परातीत/बाउलमध्ये साल काढलेली रताळी कुस्करून एकजीव करून घ्यावी. . आता एकजीव केलेल्या रताळ्यात बारीक चिरलेल्या हिरव्या मिरच्या, जिरेपूड, चवीप्रमाणे मीठ घालून एकत्र करावे. वरील मिश्रणात सामावेल तशी उपवासाची भाजणी घालत जाऊन, मिश्रणाचा एकसंघ गोळा होईपर्यंत मळावे. मळलेल्या मिश्रणाचे लिम्बापेक्षा किंचित मोठे गोळे करावे आणि पोळपाटावर प्लास्टिक टाकून त्यावर थोडे तूप/तेल लावून थालीपीठ थापावे . गरम तव्यावर तूप/तेल टाकून थालीपीठ दोन्ही बाजूनी खरपूस भाजून घ्यावे. गरम गरम थालीपीठ शेंगदाण्याच्या चटणीसोबत खायला द्यावे.
इतर माहिती
सर्व कडधान्ये, तांदुळ, गहू, ज्वारी एकत्र भाजून पीठ दळून आणावे व वरील साहित्य घालून थालीपीठ करावे. पौष्टिक लागते.(?)
बाह्य दुवे
महाराष्ट्रातील खाद्यपदार्थ
मराठी विकिबुक्स बंधूप्रकल्पात स्थानांतरित करावयाचे लेख
लाल दुवे असणारे लेख

dataset: wikimedia/wikipedia


text:
मोठी बातमी! | एकीकडे मराठा मोर्चाचा हुंकार, दुसरीकडे OBC संघटनांचा एल्गार : छगन भुजबळ | Navarashtra (नवराष्ट्र)
मोठी बातमी!एकीकडे मराठा मोर्चाचा हुंकार, दुसरीकडे OBC संघटनांचा एल्गार : छगन भुजबळ
ओबीसी संघटनांच्या बैठकीत याबाबतचा निर्णय झाला. नाशिकमधील भुजबळ फार्मवर झालेल्या बैठकीत यावर एकमत झालं. ओबीसींचं अतिरिक्त राजकीय आरक्षण रद्द झाल्यानंतर ओबीसी संघटना आक्रमक झाल्या आहेत. परवा म्हणजे १७ जून रोजी दुपारी १२ वाजता जिल्ह्याभरात रस्ता रोको आंदोलन करून आंदोलनाला सुरुवात होईल.
नाशिक : एकीकडे मराठा आरक्षणासाठी (Maratha reservation) उद्या अर्थात १६ जूनपासून मूक मोर्चांना (Maratha Morcha) सुरुवात होत असताना, तिकडे ओबीसी संघटनाही (OBC) आक्रमक झाल्या आहेत. महत्त्वाचं म्हणजे उद्यापासून महिनाभर ओबीसी संघटना आंदोलन करणार आहेत. अन्न आणि नागरी पुरवठा मंत्री छगन भुजबळ (Chhagan Bhujbal) यांच्या नेतृत्वात आंदोलनाला सुरुवात होणार आहे.
बीसीसीआय'ची मुंबईत महत्त्वपूर्ण बैठक ; ट्वेन्टी-२० विश्वचषक स्पर्धेच्या आयोजनाचा अंतिम निर्णय होणार
दरम्यान, सर्वोच्च न्यायालयाने स्थानिक स्वराज्य संस्थेतील अतिरिक्त ओबीसी आरक्षण (OBC reservation) रद्द ठरवले आहे. यासंदर्भातील ठाकरे सरकारची पुनर्विचार याचिका सर्वोच्च न्यायालायने फेटाळून लावली आहे.


text: लवकरच दूर होईल आणि तुम्हाला वाईट स्वप्न येणार नाही.


म . टा . प्रतिनिधीःनागपूर
बँकेत गहाण असलेली जमिनीची कारखानादारला दोन कोटींला विकून फसवणूक करण्यात आल्याची धक्कादायक घटना उघडकीस आली आहे . या प्रकरणी एमआयडीसी पोलिसांनी बंटीबबलीविरुद्ध फसवणुकीचा गुन्हा दाखल केला आहे . तक्रार दाखल होताच बंटीबबलीने अटकपूर्व जामीनही मिळवला . राजेंद्र आणि त्याची पत्नी अर्चना महाजन दोन्ही रा . बारलिंगे ले - आऊट , जयताळा , अशी गुन्हा दाखल झालेल्या आरोपींची नावे आहेत . लालचंद फकिरचंद गर्ग रा . सरहस् त्रबुद्ध् े ले - आऊट , भरतनगर यांनी दिलेल्या तक्रारीवरुन सदर गुन्हा दाखल करण्यात आला . गर्ग यांची कळमेश्वरमध्ये लोखंड उत्पादनाची कंपनी आहे .
महाजनची सावनेरमध्ये इंटलेक्ट सेक्युरिटी सिस्टिम नावाची घराच्या सुरक्षेचे यंत्र बनविण्याची कंपनी होती . या कंपनीचे दोघेही संचालक होते . त्यांची बैतूल आणि जयताळा भागात भूखंड आहे . २००९मध्ये महाजन दाम्पत्याने ते बँकेत गहाण ठेऊन कर्ज घेतले होते . २०१०मध्ये बाफना नावाच्या दलालाने गर्ग यांच्याशी संपर्क साधला . महाजनचे भूखंड विकायचे असल्याचे त्याने सांगितले . त्यानंतर महाजन व गर्गमध्ये भूखंडाच्या विक्रीबाबत बोलणी झाली . दोन्ही भूखंड दोन कोटी रुपयांना विकण्याचा करार झाला . गर्ग यांनी एक कोटींची रोख व एक कोटींचे धनादेश दिला . त्यानंतर महाजनने गर्ग यांच्याशी विक्रीपत्र केले . दोन कोटी रुपये मिळताच बंटी बबलीने सिंगापूरची सैर केली . गर्ग यांनी संपर्क साधला असता , सिंगापूरहून परतल्यानंतर भूखंड ताब्यात देतो , असे आश्वासन दिले . मात्र परतल्यानंतरही बंटीबबलीने गर्ग यांना भूखंड ताब्यात देण्यास टाळाटाळ केली . गर्ग यांनी चौकशी केली असता खरेदी केलेले भूखंड बँकेत गहाण असल्याचे त्यांना कळले . त्यांनी एमआयडीसी पोलिस ठाण्यात तक्रार केली . उपायुक्त कैलास कणसे यांच्या मार्गदर्शनाखाली ठाणेदार अतुल नवगिरे , सहायक निरीक्षक भीमराय खंदाळे यांनी गुन्हा दाखल करुन आरोपींचा शोध सुरू केला . आरोपींनी आधीच अटकपूर्व जामीन मिळविल्याने त्यांना अटक होऊ शकली नाही .


अमरावती, दि. १५ (पीसीबी) – काँग्रेसच्या अंतर्गत वादात महाआघाडीच्या उमेदवार नवनीत राणा यांना मोठ्या मनस्तापाला सामोरे जावे लागले. काँग्रेस कार्यकर्त्यांमधील हाणामारी पाहून नवनीत राणा यांना अक्षरशा रडू कोसळले. त्यांनी प्रचार सोडून गाडीत बसून माघारी परतावे लागले. या प्रकारामुळे काँग्रेसमधील बेकी चव्हाटावर आली आहे.
पठाण चौकात नवनीत राणा काँग्रेसचे माजी आमदार रावसाहेब शेखावत यांच्या सोबत प्रचाराला आल्या होत्या. यावेळी माजी नगरसेवक आसिफ तावक्कल यांनी राणा यांना शेखावत यांना सोबत का आणले, अशी विचारणा केली. यावर शेखावत गाडीतून खाली उतरल्यानंतर आसिफ आणि त्यांच्यामध्ये जोरदार खडाजंगी झाली. याबाबतची माहिती शेखावत यांचे कार्यकर्ते एजाज मामु यांना समजताच ते कार्यकर्त्यांसह पठाण चौकात धावून आले. यावेळी आसिफ तावक्कल आणि एजाज मामु यांच्या गटात तुफान हाणामारी झाली.
या घटनेची माहिती मिळताच पोलिसांचा ताफा घटनास्थळी तातडीने दाखल झाला. पोलिसांनी कार्यकर्त्यांना पांगवून वातावरण निवळण्याचा प्रयत्न केला. या सर्व गोंधळामुळे नवनीत राणा रडत गाडीत जाऊन बसल्या होत्या. त्यानंतर नवनीत राणा आणि रावसाहेब शेखावत माघारी फिरले.


text:
हा लेख ऑस्ट्रेलिया तील मेलबर्न शहराबद्दल आहे. मेलबर्नच्या इतर उपयोगांसाठी पहा - मेलबर्न (निःसंदिग्धीकरण).
मेलबर्न हे ऑस्ट्रेलिया देशाच्या व्हिक्टोरिया ह्या राज्याची राजधानी व ऑस्ट्रेलियातील प्रमुख शहर आहे. इ.स. २००६च्या जनगणने नुसार येथील लोकसंख्या ३७ लाख ४० हजार आहे. येथे राहणाऱ्या लोकांना मेलबर्नीयन असेही संबोधले जाते. हे शहर ऑस्ट्रेलियाचे सांस्कृतिक राजधानीचे शहरही मानले जाते. येथे मेलबर्न क्रिकेट ग्राउंड आहे. पहिली ऑस्ट्रेलियन संसद या शहरात होती. ती नंतर कॅनबेरा या नवीन राजधानीच्या ठिकाणी हलवण्यात आली. मात्र संसदेची कोरीव काम व सुंदर दिवे असलेली प्रेक्षणीय इमारत येथे अजूनही आहे.
या शहराच्या मुख्य भागातून यारा नदी नावाची नदी वाहते.
परिवहन
मेलबर्न शहर मेलबर्न विमानतळ नावाच्या आंतरराष्ट्रीय विमानतळाद्वारे जगाशी जोडलेले आहे. आंतरराष्ट्रीय विमानांबरोबरच स्थानीय विमानेही येथूनच सुटतात. स्थानीय सेवेत जेटस्टार व व्हर्जिन ऑस्ट्रेलिया या विमान सेवा उपलब्ध आहेत. विमानतळापासून शहरात येण्यासाठी द्रुतगती मार्ग आहेत. विमानतळापासून स्कायबस ही सेवा, टॅक्सीज तसेच भाड्याच्या गाड्या उपलब्ध आहेत त्या परिवहनासाठी मिळतात. मात्र मेलबर्नचे सार्वजनिक परिवहन उपलब्ध नाही. या शिवाय शहरात मुराब्बीन व इतर छोटी विमानतळेही आहेत. शहराच्या मुख्य भागात फिरण्यासाठी दर वीस मिनिटांनी एक मोफत ट्रॅमही आहे. शहराचे सर्व विभाग शहर बस सेवा, ट्रॅम व रेल्वे द्वारे जोडलेले आहेत.
शिक्षण
मेलबर्न येथे अनेक विद्यापीठे आहेत. जसे
 आर.एम.आय.टी. विद्यापीठ
 मेलबर्न विद्यापीठ (इंग्रजी Melbourne University)
 मोनॅश विद्यापीठ (इंग्रजी Monash University)
 ला ट्रोब विद्यापीठ (इंग्रजी La Trobe University)
 व्हिक्टोरिया विद्यापीठ (इंग्रजी Victoria University)
अनेक भारतीय तसेच आंतरराष्ट्रीय विद्यार्थी येथे शिक्षणासाठी येत असतात.
शिक्षणाचे माध्यम इंग्लिश भाषा आहे. शहराला द एज व हेराल्ड सन या दोन मुख्य वृत्तपत्रांसहीत मोफत वाटले जाणारे एमएक्स हे वृत्तपत्र आहे.
इतिहास
येथे इ.स. १९५६ साली ऑलिंपिक खेळ तसेच इ.स. २००६ साली राष्ट्रकुल स्पर्धांचे आयोजन केले गेले होते.
या शहराची स्थापना इ.स. १८५० साली यारा नदीच्या काठी झाली. या विभाग पुर्वी वुरुंजरी नावाची आदिवासी जमात रहात असे. या जमातीतल्या आठ मुख्य नेत्यांशी, जॉन बॅटमन (इंग्रजी: John Batman) यांनी इ.स.१८३५ मध्ये तडजोड करून सुमारे २४०० किमी जमीन आपल्या ताब्यात घेतली व या शहराची स्थापना केली.
इ.स. १८५० साली व्हिक्टोरिया राज्य येथे सोने सापडल्यावर येथे माणसांचा महापूर उसळला. सन इ.स. १८८० मध्ये हे जगातले सगळ्यात श्रीमंत शहर मानले जायला लागले.
सन इ.स. १९९२ साली शहराची आर्थिक स्थिती सुधारावी व येथे पर्यटकांना आकर्षीत करावे या हेतुने शहरात अनेक प्रकल्प सुरू करण्यात आले. जसे, मेलबर्न म्युझियम Melbourne Museum, फेडरेशन स्क्वेयर Federation Square, क्राउन कॅसिनो Crown Casino, व सिटी लिंक या नावाचा द्रुतगती मार्ग.
सद्य स्थिती
कोबर्ग नामक उपनगरात मुन्रो स्ट्रीट येथे मेलबर्न येथील भारताच्या राजदूतांचे संपर्क कार्यालय ही आहे.
बि. एच. पी. बिलिटन या महाकाय खनिज उत्खनन संस्थेचे मुख्य कार्यालय येथे आहे.
महाराष्ट्र मंडळ येथे कार्यरत आहे. या मंडळाचे संकेतस्थळ येथे पहा. महाराष्ट्र मंडळ व्हिक्टोरिया
बाह्य दुवे
 ऑस्ट्रेलियाच्या हवामान वृत्तासाठी

ऑस्ट्रेलियामधील शहरे
उन्हाळी ऑलिंपिक यजमान शहरे


text:
Do You Know First Train Journey In India Started Between Bombay And Thane | 162 वर्षापूर्वी आजच्या दिवशी धावली होती मुंबई-ठाणे देशातील पहिली रेल्वेगाडी! - Divya Marathi
Do You Know First Train Journey In India Started Between Bombay And Thane
162 वर्षापूर्वी आजच्या दिवशी धावली होती मुंबई-ठाणे देशातील पहिली रेल्वेगाडी!
मुंबई : ब्रिटीशकाळात सुरु झालेल्या मुंबई-ठाणे रेल्वेला आज 162 वर्ष पूर्ण झाली आहेत. 16 एप्रिल 1853 रोजी आशिया खंडातील पहिली रेल्वे मुंबईच्या बोरीबंदर ते ठाणे या 21 किलोमीटर मार्गावर धावली होती. या ऐतिहासिक घटनेला आज 162 वर्ष पूर्ण झाली आहेत.
तत्कालीन मुंबई सरकारचे मुख्य इंजिनिअर जॉर्ज क्लार्क यांनी हा रेल्वेमार्ग पूर्ण करण्याचे ठाण मांडले होते. ठाणे आणि कल्याणला बोरीबंदरच्या मार्गातून मुंबईला जोडण्यासाठी हा विचार सुरु झाला होता. ज्या दिवशी (16 एप्रिल 1853 रोजी) या रेल्वेचे औपचारिक उद्घाटन समारंभ झाले त्यादिवशी 400 पाहुण्यांना बसण्यासाठी 14 डब्ब्यांची रेल्वे गाडी तयार करण्यात आली. सिंध, सुलतान आणि साहिब या तीन इंजिनांद्वारे धावणारी ही गाडी दुपारी 3.35 वाजता बोरीबंदरहून निघून सव्वा तासाने ठाण्याला पोहोचली होती. हजारो टाळ्यांच्या गडगडाटाने व 21 तोपांच्या सलामीनंतर या रेल्वेचे जोरदार स्वागत करण्यात आले होते.
मागील 162 वर्षांमध्ये भारतीय रेल्वेचा मोठा विस्तार झाला आहे. केवळ 21 किलोमीटर मार्गावरून आज भारतीय रेल्वेचा मार्ग 1 लाख 8 हजार 706 किलोमीटर (मीटरगेजसह) इतका झाला आहे. तर 63 हजार 28 किलोमीटर इतके रूळाचे जाळे परसले आहे. आज भारतात दररोज 11 हजार रेल्वे धावतात त्यात 7 हजार पॅसेंजर आहेत. यासाठी साडेसात हजारांहून अधिक रेल्वे स्थानके आणि 15 लाखांपेक्षा जास्त कर्मचारी भारतीय रेल्वेत काम करतात.


text:
ा सन्मानित करण्यात आले. लेखकाने स्वतःचे चरित्र लिहून ठेवण्याचा विचार नाकारला आहे, "लोक असे मानतात की काही विशिष्ट गोष्टी आपल्या स्वतःच्या अनुभवातून काढल्या गेल्या आहेत. त्या अर्थाने मला असे वाटले की मी एक आत्मकथा लिहिली आहे.
मिडनाइट्स चिल्ड्रेननंतर रश्दी यांनी शम (१९८३) लिहिली, ज्यात त्यांनी पाकिस्तानमध्ये राजकीय अशांति दर्शविली, जल्फिकार अली भुट्टो आणि जनरल मुहम्मद झिया-उल-हक यांच्यावर त्यांचे पात्र आधारले. शमने फ्रान्सच्या प्री डु मेइलर लिव्ह्रे एट्रेंजर (बेस्ट फॉरेन बुक) जिंकली आणि बुकर प्राईझसाठी जवळजवळ धावपटू म्हणून काम केले. औपनिवेशिक साहित्याचे हे दोन्ही काम जादूच्या यथार्थतेच्या शैलीने आणि कश्मीरी प्रवासींच्या रूपात सदैव जागरूक असणारे आश्रित दृष्टीकोन आहे.(म्हणजे काय?)
रश्दी यांनी १९८७ मध्ये निकारागुआ बद्दल एक गैर-काल्पनिक पुस्तक "द जगुआर स्माईल" लिहिले. या पुस्तकात राजकीय लक्ष केंद्रित केले आहे आणि सॅन्डिनिस्टा राजकीय प्रयोगांच्या दृश्यांवर आधारित आहे.
पुस्तके व्यतिरिक्त, रुश्दीने पूर्व, पश्चिम (१९९४) मधील एकत्रित गोष्टींसह अनेक लघु कथा प्रकाशित केल्या आहेत. द मूर'स लास्ट साईग, १९९५ मध्ये भारताच्या इतिहासाच्या सुमारे १०० वर्षांपासून पारिवारिक महाकाव्य प्रकाशित झाले. यू 2 द्वारे समान नावाचे गाणे पुस्तकांमध्ये समाविष्ट असलेल्या बऱ्याच गाण्यांच्या गीतांपैकी एक आहे; म्हणूनच रश्दी यांना गीतकार म्हणून श्रेय दिले जाते. त्यांनी १९९० मध्ये द सी ऑफ स्टोरीज लिहिले.
२००२ च्या गैर-काल्पनिक संकलन स्टेप अँक्रॉस द लाइनमध्ये त्याने इटालियन लेखक इटालो कॅल्व्हिनो आणि अमेरिकन लेखक थॉमस पायंचन यांच्याबद्दल त्यांचे कौतुक केले. जॉर्जच्या लुईस बोर्गेस, मिखाईल लुईस कॅरोल, गनटर ग्रास, आणि जेम्स जॉयस त्याच्या लवकर प्रभाव समाविष्ट. रश्दी एंजेल कार्टर यांचे वैयक्तिक मित्र होते आणि बर्निंग अप बोट्सच्या संग्रहाच्या प्रारंभी त्यांची प्रशंसा करतात.
नोव्हेंबर २०१० मध्ये त्यांच्या कादंबरी लुका आणि द फायर ऑफ लाइफ प्रकाशित झाले. त्या वर्षाच्या सुरुवातीला त्यांनी घोषित केले की, त्यांनी जोसेफ एंटोनः ए मेमोअर हा किताब लिहिला होता, जे सप्टेंबर २०१२ मध्ये प्रकाशित झाले होते.
२०१२ मध्ये बॉलट्रॅक (एक कंपनी जी कस्टमाइज्ड साउंडट्रॅकसह ईबुक सिंक्रोनाइझ करते) गृहित धरून सलमान रश्दी हा प्रथम प्रमुख लेखकांपैकी एक बनला. जेव्हा त्याने त्याच्या लघुपट "इन द साउथ" या प्लॅटफॉर्मवर प्रकाशित केले.
२०१५ मध्ये रश्दीच्या कादंबरी २ वर्ष, आठ महिने आणि २८ दिवस या पुस्तकाचे प्रकाशन पाहिले गेले, ही कादंबरी एका चिनी रहस्यमय बॉक्सच्या संरचनेमध्ये तयार केलेली आहे.
इतर उपक्रम
रश्दीने तरुण भारतीय आणि वंशीय-भारतीय लेखकांचे मार्गदर्शन केले आहे, संपूर्ण इंडो-एंग्लियन लेखकांच्या संपूर्ण पिढीला प्रभावित केले आहे आणि सर्वसाधारणपणे औपनिवेशिक साहित्यात प्रभावी लेखक आहे. युरोपियन युनियनचे ऍरिस्टियन पुरस्कार, प्रेमीओ ग्रिझेन कॅव्हूर (इटली), जर्मनीतील रायटर ऑफ द इयर अवॉर्ड आणि अनेक साहित्यातील सर्वोच्च पुरस्कारांसह त्यांच्या लेखनासाठी अनेक प्रशंसा मिळाल्या आहेत. रश्दी २००४ ते २००६ पर्यंत पेन अमेरिकन सेंटरचे अध्यक्ष होते आणि पेन वर्ल्ड व्हॉइस फेस्टिवलचे संस्थापक होते.
नोव्हेंबर २००९ मध्ये पेंग्विनने प्रकाशित केलेल्या अनेक लेखकांच्या निबंधांचे संकलन, फ्री एक्स्प्रेस इज ऑफन्सेस मधील त्यांच्या योगदानांत लिहिलेल्या रेसियल अँड रिलिजिअस हॅट्रेड ऍक्टची ब्रिटिश सरकारची नेमणूक त्यांनी केली.
२००७ मध्ये त्यांनी जॉर्जियाच्या अटलांटा येथील एएमरी विद्यापीठातील निवासस्थानातील प्रतिष्ठित लेखक म्हणून पाच वर्षांची कार्यपद्धती सुरू केली, जिथे त्यांनी त्यांचे संग्रहण देखील जमा केले आहे.
मे २००८ मध्ये त्यांना अमेरिकन अकॅडेमी ऑफ आर्ट्स अँड लेटर्सचे विदेशी मानद सदस्य म्हणून निवडले गेले.
सप्टेंबर २०१५ मध्ये, त्यांनी न्यू यॉर्क युनिव्हर्सिटी जर्नलिझम फॅकल्टीमध्ये प्रतिष्ठित लेखक म्हणून सामील झाले.
लिखित स्वरूपाचा आनंद घेत असताना सलमान रश्दी म्हणतात की त्यांचे लेखन कारकीर्द यशस्वी झाले नाही. तो एक अभिनेता बनला असता. अगदी लहानपणापासून त्याचे हॉलिवुड


text:
G20 Summit : दहशतवादाविरोधात 'दस का दम'! - pm welcomes plan of action in g20 on counter terrorism and presents 10 point action agenda for it | Maharashtra Times
pm welcomes plan of action in g20 on counter terrorism and presents 10 point action agenda for it
मटा ऑनलाइन वृत्त । हॅम्बुर्ग
मोदींनी पाकिस्तानातील दहशतवादी संघटनांची तुलना आयसिस आणि अल कायदाशी केली. अल कायदा, दाएश, लश्कर ए तोयबा, जैश ए मोहम्मद, हक्कानी नेटवर्क आणि बोको हराम हे दहशतवादाचे चेहरे आहेत आणि द्वेष व रक्तपात याच आधारावर या संघटना उभ्या आहेत, असे मोदी म्हणाले. सायबर स्पेसच्या माध्यमातून या संघटना तरुण पिढीला जाळ्यात ओढत आहेत, असेही मोदींनी निदर्शनास आणले. यावेळी मोदींनी दहशतवादाविरोधात १० कलमी कार्यक्रमच परिषदेत मांडला.
मोदींचं 'प्लान-१०'
१) दहशतवादाचं समर्थन करणाऱ्या देशांविरोधात ठोस कारवाई करायला हवी. या देशांच्या अधिकारी-प्रतिनिधींना जी-२० परिषदेत प्रवेशबंदी करावी.
२) संशयित दहशतवाद्यांची यादी जी-२० देशांनी एकमेकांना सोपवावी. मोस्ट वॉन्टेड दहशतवादी आणि त्यांच्या समर्थकांविरोधात संयुक्त कारवाई केली जावी.
३) दहशतवाद्यांचं प्रत्यार्पण आणि अन्य बाबी वेगाने होण्यासाठी किचकट प्रक्रिया संपवून त्यात सहजता आणावी.
४) आंतरराष्ट्रीय दहशतवादावर लवकरात लवकर व्यापक परिषद घेऊन विचारमंथन व्हावं.
५) संयुक्त राष्ट्र संघाच्या सुरक्षा परिषदेने केलेले ठराव आणि आंतरराष्ट्रीय पातळीवर झालेल्या अन्य निर्णयांची प्रभावी अंमलबजावणी व्हावी.
६) कट्टरतेविरोधात जी-२० देशांनी मिळून संयुक्तपणे कार्यक्रम राबवावे.
७) दहशतवाद्यांना पुरवली जाणारी आर्थिक रसद तोडण्यासाठी फायनान्शियल अॅक्शन टास्क फोर्स (एफएटीएफ) तसेच अन्य माध्यमातून प्रभावीपणे काम केले जावे.
८) एफएटीएफप्रमाणेच शस्त्रास्त्र पुरवठा रोखण्यासाठी शस्त्र आणि स्फोटकविरोधी टास्क फोर्सची स्थापना करण्यात यावी.
९) दहशतवाद्यांच्या हालचालींवर करडी नजर ठेवण्यासाठी सेंट्रल सायबर सिक्युरिटीवर भर हवा. जी-२० देशांनी त्यात एकमेकांना सहकार्य करावे.
१०) दहशतवादाला शह देण्यासाठी जी-२० देशांनी मिळून राष्ट्रीय सुरक्षा सल्लागार पातळीवर एक यंत्रणा उभारावी.
Web Title pm welcomes plan of action in g20 on counter terrorism and presents 10 point action agenda for it
इतर बातम्या:PM Narendra Modi|Hamburg|G20 Summit|Action Plan to Combat Terrorism|10-point action plan


text:
ेल क्लार्क
 रिक डी. हसबंड
 विली मॅककूल
 इलान रमोन
प्रतिवार्षिक पालन
 शेती तंत्रज्ञान प्रसार दिन
तटरक्षक दिन
बाह्य दुवे
जानेवारी ३० - जानेवारी ३१ - फेब्रुवारी १ - फेब्रुवारी २ - फेब्रुवारी ३ - (फेब्रुवारी महिना)
दिवस
ग्रेगरी दिनदर्शिका
आंतरराष्ट्रीय दिनदर्शिका
लाल दुवे असणारे लेख


text:
वॉर्डल, जॉनी
वॉर्डल, जॉनी
रिकामी पाने
पुरुष चरित्रलेख


text:
एक व दोन प्रसिध्द करण्यांत येत आहे. तरी सर्व नागरीकांनी माहिती पुस्तीकेच चा आवश्यक माहितीसाठी योग्य उपयोग करावा.
धन्यवाद!
आपला नम्र
स्वाक्षरी /-
एम.बी.शेन्डे ,
प्रभारी उपमुख्य कार्यकारी अधिकारी,
(सामान्य)
जिल्हा परिषद, भंडारा
| भंडारा जिल्ह्याची निर्मोती | १ मे १९९९ |
|--------------------------|----------------|
| भंडारा जिल्ह्याचे भौगोलिक क्षेत्र | ३८५५.४३ चौ.कि.मी. |
| भंडारा जिल्ह्याची लोकसंख्या | ११,२६,१४६ |
| जिल्ह्यात परिसरद्वे एकूण प्रभाग (गट) | ५२ |
| पंचायत समिती गण | १०४ |
| एकूण पंचायत समिती | ०७ |
| एकूण गावे | ८७८ |
| एकूण शहरे | ०१ |
| एकूण ग्राम पंचायती | ५४० |
| एकूण पोलीस स्थानके | १२ |
| लागवडी लायक क्षेत्र | २२५३३७ हेक्टर |
| खरोब | १९५१५८ हेक्टर |
| रब्बी | २४६६९ हेक्टर |
| ऊनहाळी | ५५०० |
| सिंचन तलाव | १४० |
| पाझर तलाव | १४ |
| एकूण हातापंप | ४५७७ |
| विभूत पंप | १०१ |
| प्राथमिक शाळा | ६१५ |
| जि.प.माध्यमिक शाळा | ३२ |
| एकूण खजागी शाळा | ९३ |
| प्राथमिक आरोग्य केंद्र | ३३ |
| प्राथमिक आरोग्य उपकेन्द्र | ११२ |
| पशुवैद्यकीय दवाखाने श्रेणी १ | २० |
| पशुवैद्यकीय दवाखाने श्रेणी २ | ३४ |
| एकूण आंगणवाडी | १०५४ |
| अ.क्रं. | तपशिल | पृष्ठ क्रमांक |
|-------|---------|-------------|
| 1 | संघटनेच्या कार्याचा आणि कर्तव्याचा तपशिल | ८ - २० |
| 2 | अधिकारी व कर्मचारी यांचे अधिकार व कर्तव्य | २१ - २३ |
| 3 | योग्य मागाने निर्णय घेण्याचे प्रक्रीयेत अनुसरवणाची कार्यपद्धती | २४ - ४८ |
| ४ | कर्तव्य पार पाडण्यासाठी शासकीय प्राथिकरणाने ठरवून दिलेली प्रमाणके | ४९ - ५० |
| ५ | कर्मचारी आपल्या कर्तव्य पार पाडत असताना उपयोगात येतील असे नियम, विनायक, सुचना, नियमपुस्तिका व अभिलेख | ५१ - ५२ |
| ६ | कार्यालयातील अभिलेखांचे विरागवारी नुसार विवरण पत्र. | ५३ - ५४ |
| ७ | प्रशासकीय काम करण्याचा दृष्टिकोन व निती निर्धारण संबंधाने सर्व सामान्याच्या परामर्श करिता करण्यात आलेली व्यवस्था. | ५५ - ५९ |
| ८ | दोन किंवा त्या पेशा अधिक असणा-या मंडळ, परिषद, समिती व इतर संघटना या बाबतचा तपशिल सर्व सामान्यांकरिता पोहचता करता येईल. | ६० - ६८ |
| ९ | अधिकारी, पदाधिकारी व कर्मचार्यांची यादी | ६९ - ७६ |
| १० | संस्थेचे अधिकारी व कर्मचारी यांना नियमानुसार देण्यात येणारे मासिक पारीश्रमिक व ते आदा करण्याची पद्धत. | ७७ - ८५ |
| ११ | प्रत्येक संस्थानी सादर केलेली अंदाजपत्रके व संभावित खर्च त्या नुसार प्राप्त तरुण तसेच संस्थानी दिलेला खर्च | ८६ - ८७ |
| १२ | कार्यक्रमां अंतर्गत देण्यात येणार-या अनुदानाची पद्धत तसेच योजना अंतर्गत प्राप्त अनुदान व लाभार्थांचे अनुदान | ८८ - ९५ |
| १३ | लाभार्थांना देण्यात येणार-या सवलती, परवाना किंवा अधिकार | ९६ - १०३ |
| १४ | तपशिलवार उपलब्ध असलेल्या माहितीचे इलेक्ट्रॉनिक माध्यमातून तयार केलेले संक्षिप्त स्वरूप. | १०४ |
| १५ | सर्वसाधारण करिता माहिती उपलब्ध करण्यासाठी केलेली व्यवस्था | १०४ |
| १६ | माहिती अधिकारी व सहायक माहिती अधिकारी यांची नावे पदनाम व इतर माहिती | १०४ (१०५ ते १३३) |
| १७ | विहित केलेली इतर माहिती आणि वेळावेळी अद्यावत केलेली प्रकाशने | १०४ |
संघटनेच्या कार्याच्या आणि कर्तव्याच्या तपशिल
जिल्हा परिषदेवरू प्रशासकीय अधिकार करतचे
(१) (अ) पोटकलम (२) खाली वेळांवेळी सुधारपण्यात येणा-या पहिल्या अनुसूचीमध्ये ( जिचा या अर्धनियमात जिल्हा यादी असा उल्लेख केला आहे ) नमूद केलेल्या विषयापैकी सर्व किंवा कोणत्याही विषयाच्या संबंधात जिल्हा परिषदेच्या स्वाधीन करण्यात आलेल्या जिल्हानिर्धीतून जेटपर तरतुद येणे शक्य असेल तेथवर, जिल्हायमध्ये वाजवी तरतुद करणे आणि जिल्हात अशा कोणत्याही विषयाशी संबंधित असलेली कामे किंवा विकास परियोजना अंमलात आणणे किंवा ती सुस्थितीत ठेवणे हे जिल्हा परिषदेवरू करतच्या आहेत.
(ब) या पोटकलमाच्या तरतुदीच्या अभ्यन्नने, राज्य शासन शासकीय परिपञ्चातील अधिसूचनेवरू जिल्हा यादीत नमूद केलेल्या कोणत्याही विषयाच्या संबंधात पुर्ण जालेली अशी सर्व कामे किंवा विकास परियोजना जिल्हा परिषदेकडे हस्तांतरीत करित व राज्य शासनास चालू असलेली तसाच प्रकारची कामे व विकास परियोजनास जिल्हा परिष


ते अतिशय भकास वातावरण, आणि तसेच उदास चेहरे. रस्त्यातली वर्दळही तशीच. कोणाची दखल न घेता, अलिप्त आणि मख्ख देहबोली घेऊन जगणारी, आपल्या आपल्या आयुष्याचे भार सांभाळणारी अन ओढणारी, दैन्य पांघरलेली गर्दी. अन त्यानंतर बसच्या बाहेर पहायच धाडस उरलच नाही त्या दिवशी. परत एकदा मी पुस्तकात डोक खुपसल आणि तशीच बसून राहिले. फ़ोर्ट आल, तस कंडक्टरने ओरडून सूचना दिली अन, मी तंद्रीतून जागी झाले!! इतका वेळ मी एकाच पानावर डोळे खिळवून बसले होते? लक्षातच नाही आल! एक प्रकारचा सुन्नपणा मला वेढून राहिला होता.... त्यातल्यात्यात एवढेच बरे होते, की परत जाताना मी जी बस घेत होते, ती कामाठी पुर्यातून जात नसे. कदाचित दुसरी बस मिळत असावी. माझा शेवटचा थांबा असल्याने, त्या थांब्याच्या नावाचा फ़लक बसवर लावलेला दिसला की मी जास्त विचार न करता बसमधे चढत असे!! काम संपवून घरी पोचले तरी, डोक्यातून विषय जात नव्हता... उद्या परत बस तिथूनच जाणार हे जाणवून उगाचच एक दडपण आले होते मनावर.
... आणि परत एकदा, दुसर्या दिवशी मी त्याच बसमधे चढले. आज पहिल्यांदाच मी बसमधे वाचत नव्हते. परत एकदा बस कामाठी पुर्याच्या रस्त्याला लागली, पण आज मी सारे पाहणार होते.. मनात थोडी भीती, थोडी जिज्ञासा, कुतूहल... हळू हळू नजर एकेक तपशील टिपत गेली... गलिच्छ रस्ता, ठिकठिकाणी फ़ेकलेला कचरा, सांडपाणी, त्यातच खाण्याच्या पदार्थाचे ठेले मांडलेले विक्रेते, चहावाले, इतर दुकाने, विक्रेते, दुकानातली गिर्हाईके. मला सगळयात आश्चर्य वाटत होते ते म्हणजे त्यांच्या तिथल्या सराईत वावरण्याचे. अर्थात, त्यांच्या साठी ते रोजचेच जगणे होते, अन रोज मरे त्याला कोण रडे, असेच होत असावे त्यांचे.
रोज सकाळच्या वेळी तिथल्या, देह विक्रयाचा व्यवसाय करणार्या स्त्रिया, रस्त्यावर किंवा त्यांच्या खोल्यांच्या दारांत बसलेल्या असायच्या. काही एकमेकींशी बोलत असायच्या, काही जणी उगाच थकून भागून बसलेल्या. सगळे काही स्वीकारल्या सारख्या. तर काही उगाच कुठे तरी भकास नजरेने पहात हरवलेल्या.. सार्याच थकलेल्या, भागलेल्या.. आणि काही आक्रस्ताळेपणे झगडताना दिसायच्या. नक्की कोणाशी भांडत असायच्या कोण जाणे? समोरच्या व्यक्तीशी? नशीबाशी? नियतीशी? दैवाशी?? की देवाशी?? या स्त्रियांना बघणे, त्यांच निरीक्षण करणे हा एक कडवट अनुभव होता माझ्यासाठी. का म्हणून यांच्या नशिबात हे दान पडल होत?
इथे येताना कितीजणींना आपण कुठे आणि का चाललोय ते माहीत असेल? अजाणत्या वयात काय अनुभव घेतले असतील? मनावर ओरखडे उठले असतीलच ना? नक्कीच.. आणि मग कदाचित एक दिवस सार काही मनाविरुद्ध अंगवळणी पडल असेल, पाडून घ्याव लागल असेल.. काहींनी कळत्या वयात, नाइलाज म्हणून हे अग्निदिव्य स्वीकारल असेल, घरच्यांवर मायेची पाखर घालण्यासाठी स्वत: अंतर्बाह्य जळत असतील, आणि ही पाखर घालतानाही आपल अस्तित्व दृष्टीआड ठेवून. घरचे लोकही कदाचित दृष्टीआड सृष्टी म्हणत असतील का?? कधीकधी माणसाचे नाइलाज किती पराकोटीचे असू शकतात..... सारच अर्तक्य! काहींची स्वप्नं चुरगाळली गेली असतील, ज्यांच्या खांद्यावर विश्वासाने मान टाकावी अश्याच कोणी नवर्याने, प्रियकराने, भावाने, नात्यातल्या काका, मामानेच या लेकी बाळींना इथे आणून इथल्या गिधाडंपुढे फेकून दिल असेल! या लेकी बाळी ही कधी काळी निरागसपणे कुठे तरी, आपापल्या घरच्या अंगणात बागडल्या असतील, काहींनी परकराच्या ओच्यात फुल, पान जमवली असतील, काहींनी भातुकलीचे संसार मांडले असतील, सख्यांबरोबर साईसुट्यो खेळल्या असतील.. घरच अठरा विश्व दारिद्र्य आणि झोपडीतला अंधार देखील यांच्या स्वच्छ हसण्याने उजळून निघाला असेल..... आज तस हसू फ़ुलेल कधी यांच्या चेहर्यावर? आयुष्यात परत या स्त्रियांचा कधी, कोणावर विश्वास बसेल??
आणि रस्त्यालगतच बागडणारी या माउल्यांची लहान मुल?? त्यांच्या आठवणी आजही मला अस्वस्थ करतात!! त्या निरागस, निर्व्याज लहानग्यांना रस्त्यावर अजाणता बागडताना पाहून खर तर मला उदास, अस्वस्थ व्हायला झाल…। काय भविष्य आहे यांच, हा प्रश्न सतत मनत आल्याशिवाय राहिला नाही… यातल्या मुली असतील, त्यांच हे हसू असच कायम राहील?? का आसूंत बदलेल? या मुलांच निरागस मन निब्बर व्हायला किती लवकर सुरुवात होत असेल! त्यांना देखील याच खातेर्यात उडी


text:
Hyperplane Space Technology | 'अवतार' हायपरप्लेन | Loksatta
'अवतार' हायपरप्लेन
शस्त्रास्त्रांच्या विकासाला आधुनिक अंतराळ तंत्रज्ञानाची (स्पेस टेक्नॉलॉजी) जोड मिळाल्याने नवे दालन खुले होत आहे.
लोकसत्ता टीम | December 24, 2018 12:17 am
शस्त्रास्त्रांच्या विकासाला आधुनिक अंतराळ तंत्रज्ञानाची (स्पेस टेक्नॉलॉजी) जोड मिळाल्याने नवे दालन खुले होत आहे. प्रगत देशांच्या बरोबरीने भारतानेही या क्षेत्रात पदार्पण केले असून स्वदेशी प्रयत्नांना काही प्रमाणात यशही येत आहे. 'अवतार' हा भारताचा अत्याधुनिक आणि महत्त्वाकांक्षी प्रकल्प आहे. 'अवतार' हे एरोबिक व्हेइकल फॉर ट्रान्सअ‍ॅटमॉस्फेरिक हायपरसॉनिक एरोस्पेस ट्रान्स्पोर्टेशन या शब्दसमूहाचे लघुरूप आहे. या प्रकल्पाबद्दल फारशी वाच्यता झालेली नाही आणि पुरेशी माहितीही उपलब्ध नाही. मात्र संरक्षण संशोधन आणि विकास संस्था (डीआरडीओ) या प्रकल्पावर काम करीत आहे. या प्रकल्पाला भारतीय अंतराळ संशोधन संस्थेकडून (इस्रो) सहकार्य मिळत असल्याची चर्चा होती. मात्र सरकारने लोकसभेत एका प्रश्नाला दिलेल्या उत्तरात त्याचा इन्कार केला आहे.
कमी वेळात नागरी आणि लष्करी उपयोगाचे कृत्रिम उपग्रह अवकाशात प्रक्षेपित करण्यासाठीचे, पुन्हा वापरता येणारे (रि-युजेबल) आणि हायपरसॉनिक वेगाने प्रवास करणारे प्रक्षेपक वाहन तयार करणे हा या प्रकल्पाचा उद्देश आहे. त्याचा पुढे क्षेपणास्त्रासारखा आणि हायपरसॉनिक ग्लाइड व्हेइकल शस्त्रासारखाही वापर करता येईल. 'अवतार' प्रकल्पात अनेक उपयंत्रणांचाही विकास केला जात आहे. त्यात प्रामुख्याने एअर-ब्रीदिंग रॉकेट तंत्रज्ञानाचा समावेश आहे. उपग्रह प्रक्षेपकात ७० टक्क्य़ांहून अधिक वजन त्याच्या इंधनाचे आणि ऑक्सिडायझरचे असते. त्यासाठी हायड्रोजन आणि ऑक्सिजन द्रवरूपात वाहून नेले जातात. या वजनामुळे प्रत्यक्ष उपग्रह किंवा क्षेपणास्त्रांच्या बाबतीत स्फोटके वाहून नेण्याची क्षमता कमी होते. यावर मात करण्यासाठी एअर-ब्रीदिंग रॉकेटमध्ये प्रक्षेपणादरम्यान वातावरणातील ऑक्सिजन वेगळा काढून तो वापरण्याची सोय केलेली असते. त्यामुळे द्रवरूप ऑक्सिजन वाहून नेण्याची गरज उरत नाही.
तसेच हे वाहन हायपरसॉनिक वेगाने (ध्वनीच्या वेगापेक्षा पाचपटहून अधिक वेगाने – माक-५) प्रवास करेल. सध्या त्याचा वेग माक-६ ते माक-९ पर्यंत असेल. भविष्यात तो माक-२५ पर्यंत वाढवण्याचे उद्दिष्ट आहे. हे वाहन सुरुवातीला रॉकेट इंजिन वापरून ठरावीक उंचीवर वाहून नेले जाईल. त्यानंतर ते स्क्रॅमजेट इंजिनाचा वापर करून हायपरसॉनिक वेगाने प्रवास करेल. त्याला दिलेली मोहीम पूर्ण झाल्यानंतर हे वाहन विमानाप्रमाणे किंवा स्पेस शटलप्रमाणे जमिनीवर उतरेल आणि पुन्हा वापरासाठी तयार करता येईल.
यासाठी इस्रो रि-युजेबल लाँच व्हेइकल-टेक्नॉलॉजी डेमॉन्स्ट्रेशन (आरएलव्ही-टीडी) या प्रक्षेपकाच्या चाचण्या घेत आहे. मात्र 'इस्रो'च्या 'आरएलव्ही-टीडी' या प्रकल्पाचा 'डीआरडीओ'च्या 'अवतार' हायपरप्लेन प्रकल्पाशी काही संबंध नसल्याचे सांगितले जाते. याबाबत नेमकी माहिती उपलब्ध नसली तरी या प्रकल्पांच्या उपयंत्रणांच्या चाचण्यांच्या बातम्या अधूनमधून प्रसारमाध्यमांत येत आहेत. अशा प्रकल्पांच्या यशस्वितेवरच भारताची भविष्यातील युद्धे लढण्याची आणि जिंकण्याची क्षमता अवलंबून आहे.
First Published on December 24, 2018 12:13 am
Web Title: hyperplane space technology


बाई तुमचा आणि तुमच्या नवऱ्याचा पण...... नेटकऱ्यांची रूपाली चाकणकर यांच्यावर टीका
संपुर्ण राज्यभरात मंगळवारी १४ जुन ला वटपौर्णिमा साजरी केली जातेय. महिला नटून थटून वडाच्या झाडाला पुजण्यासाठी एकत्र येतात. त्याला दोरी गुंडाळतात आणि साज जन्म हाच नवरा मिळू दे अशी इच्छा व्यक्त करतात. पण ज्या महिलांचे नवरे त्यांच्यावर अत्याचार करतात, ज्या महिलांचे पती त्यांचा मानसिक छळ करतात, ज्या महिलांना त्यांचे अत्याचारी पती पुन्हा त्यांच्या आयुष्यात नको असतील त्यांनी हा सण का साजरा करावा? बरं मग फक्त नटण्यासाठी, सजण्यासाठी महिला हा सण साजरा करत असतील तर मग विधवा महिलांनी तो का साजरा करून स्वतःचं दिर्घायुष्य का मागू नये? असा कोणता सण आहे जो फक्त गळ्यात मंगळसुत्र असल्याशिवाय साजरा करता येत नाही. मग त्याला महिलांचा सण तरी कसा म्हणावा? आता प्रत्येक धर्माच्या रुढी प्रथा परंपरा या विविध असतात. काळागणिक त्या बऱ्याचदा जाचक बनत जातात.
पण अशा जाचक प्रथांविरोधात जर प्रबोधन केलं गेलं नाही तर कधी करणार? अशीच काहीशी भुमिका राज्याच्या महिला आयोगाच्या अध्यक्ष रूपाली चाकणकर यांनी देखील घेतली. सोमवारी राज्य महिला आयोगाच्या कार्यक्रमात भाषण करताना "आपल्या महिलांना सत्यवानाची सावित्री लवकर समजली. दुर्देव हे की फारच लवकर समजली... पण अंगावर शेणा मातीचे गोळे खाणारी जोतिबाची सावित्री मात्र अजुनही समजली नाही", असं म्हणाल्या. शिवाय माझा आणि वटपौर्णिमेचा काहीही संबंध नाही कारण मी कधीच वडाला फेऱ्या मारायला गेले नाही. मी माझ्या नवऱ्यालाच सांगितलंय. तुम्हाला जर मी पत्नी म्हणुन सात जन्म हवी असेन तर तुम्ही वडाला फेऱ्या मारा. पण मी काही फेऱ्या मारायला जाणार नाही. त्यांच्या या भाषणातील एक वाक्य मॅक्स वुमनने समाजमाध्यमांवर अपलोड केलं. त्यांची बातमी केली.
नेहमीप्रमाणे त्यांच्या या कोटवर समस्त नवरे वर्गाच्या भावना दुखावल्या गेल्या आणि त्यांनी रूपाली चाकणकर यांच्यावर अश्र्लाघ्य भाषेत टीका करायला सुरूवात केली. त्यांच्यावर धार्मिक द्वेषाच्या टीकेपासून वैयक्तिक टीका करण्यात आली आहे. त्यांच्या या बातमीवर गजानन शेंडगे या वापरकर्त्याने, "हा सण सत्यवानाच्या सावित्रीसाठी असतो. आधारवडच्या चेटकिणीसाठी नाही", असं म्हणत टीका केली आहे. आता आधारवड म्हणजे कोणत्या मोठ्या नेत्याला उद्देशुन हा शब्द वापरला आहे हे वेगळं सांगण्याची गरज नाही. याशिवाय त्यांनी कुप्रथा असलेल्या तीन तलाक वर सडेतोड बोलून दाखव असं म्हणत सवाल देखील विचारला आहे.
तर किशोरभाई म्हात्रे या वापरकर्त्याने "सौ चुहे खा के बिल्ली हज को चली....ज्या बाया दहा ठिकाणी जाणाऱ्या त्यांना वडाची पुजा काय समजणार?", असं म्हणत त्यांच्यावर टीका केली आहे.
गोविंद केंद्रे या वापरकर्त्याने "बाई तुमचा आणि तुमच्या नवऱ्याचा पण तुमच्या सांगण्यावरून दिसत नाही" असं म्हणत टीका केली आहे.
तर दौलत जाधव पाटील या वापरकर्त्याने , "मुळात वटपौर्णिमा हा सण पतिव्रता स्त्रियांसाठी आहे इतरांसाठी नाही" असं म्हणत टीका केली आहे.
एकंदरीत रूपाली चाकणकर यांच्या वक्तव्याचा या पुरूषमंडळींचा अहंकार इतका दुखावला गेला की त्यांनी थेट रूपाली चाकणकर यांच्या चारीत्र्यावर टीका केली. आणखी किती काळ आपण महिलांना आपल्या गुलाम म्हणूनच वागवणार आहोत. इथे काही महिलांना याच जन्मात इतका वाईट नवरा मिळतो की त्यांना तो आताच नकोसा होतो. पण तरीही त्यांनी ती पुजा तो नवरा सात जन्म मिळावा म्हणुन का करावी हा एक सवालच आहे. रूपाली चाकणकर यांनी आपल्या भाषणात या परिस्थितीचा देखील उल्लेख केला आहे. काही महिला फक्त लोक काय म्हणतील म्हणूनन वटपौर्णिमेची पुजा करतात असंही म्हटलं आहे. जे की सत्य आहे. असं सगळं असलं तरीही रूपाली चाकणकर या राज्य महिला आयोगाच्या अध्यक्षा आहेत हे विसरून चालणार नाही आणि त्यांनी ठरवलं तर त्या या प्रतिक्रीयांवर आक्षेप घेऊन कायदेशीर कारवाई देखील करू शकतात. आपण कुठे आणि काय प्रतिक्रीया देतो याचं भान राखण्याची आणि या पुरूषप्रधानम विचारसरणीत बदल करण्याची नितांत गरज आहे असंच म्हणावसं वाटतं.


संपादकीय
- अग्रलेख
- अन्वयार्थ
- व्यक्तिवेध
- अन्यथा
- ताल-भवताल
- \'समासा\'तल्या नोंदी
- उत्क्रांतियात्रा
- तत्वभान
- प्रशासनयोग
- धूळपेर
- वित्तविश्वातले धूर्त.. धोरणी
- समाज-गत
- स्वरायन
- बुकमार्क
- स्वरूप चिंतन
- लाल किल्ला
- कलाभान
- सह्याद्रिचे वारे
- लोकमानस
- विशेष लेख
- रविवार विशेष
- भवताल
- रुजुवात
- आकलन
- वाचावे नेटके
- पसायधन
- प्रसार-भान
- बुक-अप!
- ग्रंथविश्व
- आनंदयोग
- ई-लोकमानस
- अरूपाचे रूप सत्यमार्गदर्शक
- चैतन्य चिंतन
- जमाखर्च राजकारणाचा
- बुक - वर्म
- वार्ता ग्रंथांची
- गल्लत , गफलत , गहजब !
- राजधानीवर मराठी मोहोर
- आज..कालच्या नजरेतून
- राखेखालचे निखारे
मोस्ट कमेन्टेड
- 'राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाचे लोक सुंदर मुलींना पळवून नेतात'
- एका मधुचंद्राची अखेर..
- विदर्भ स्वतंत्र करून दाखवणारच!
- विकासात गुजरातपेक्षा महाराष्ट्रच अग्रेसर
- शांघायची शिवी
- नागपूरच्या कार्यक्रमावर मुख्यमंत्र्यांचा बहिष्कार
- आपल्या संकल्पना मोदी सरकारला सुचविण्याची नेटिझन्सना संधी!
- रडीचा डाव
मोस्ट रीड
- रिक्षातून उडी घेतल्यानंतर कोमात गेलेली युवती शुध्दीवर
- राणेंना आता काँग्रेस संस्कृती अवगत!
- 'कौन बनेगा करोडपती'मधून प्रेक्षकांची दिशाभूल
- हद्दीच्या वादातून डबलडेकर रेल्वे एक तास रोह्यातच!
- ठाण्यात टॉवर संस्कृतीला लगाम
- काँग्रेसने केलेल्या कामांची उदघाटने मोदी करत आहेत- नारायण राणे
- तुझ में रब दिखता है..
- हवाई घुसखोरी रोखण्यासाठी चीनलगतच्या सीमारेषेवर 'आकाश' क्षेपणास्त्र तैनात
योगायोगांवर वा नशिबावर विश्वास असो किंवा नसो, आपले सर्वाचे नशीब हे की, आपण जिवानिशी वाचलो आहोत. बेछूट गोळीबार आपल्यावर झालेला नाही, एखादा पूल वा घुमट आपल्यावर कोसळलेला नाही, खुनाखुनी आणि अन्य जीवघेण्या गुन्हेगारी कारवाया आपल्यापासून अद्याप तरी दूर आहेत.. या साऱ्या जुन्या गोष्टी झाल्या. ताजे समाधान असे की, जगाचा अंत वगैरे काही झालेला नाही आणि आपल्यासकट जग टिकलेले आहे. २१ डिसेंबर ही तारीख काळीकुट्ट ठरणार आणि त्या तारखेनंतर जग असणारच नाही हे जे ठोकताळे होते, ते पार खोटे ठरलेले आहेत. अशा ठोकताळय़ांना प्रसिद्धी देण्याचे काम इंटरनेटसारख्या माध्यमांतून जितके होत होते, तितके वृत्तपत्रे वा चित्रवाणी वाहिन्यांवरून होत नव्हते, हाही कुणाला नशिबाचाच भाग वाटेल. पण खरे नशीब हे की एरवी आपापली भाषा, आपापला धर्म, आपापल्या घराण्याचे नाव बुडणार म्हणून चिंतित होणारा आणि प्रसंगी तेवढय़ामुळे आक्रमक होणारा मानवी स्वभाव, जगच बुडणार आहे अशा भीतीवर मात्र विश्वास ठेवत नव्हता. एक मनोरंजक बातमी, अशा दृष्टीनेच त्या जगबुडीच्या चर्चेकडे पाहिले जात होते. मनोरंजनासोबत काही ज्ञानही मिळाले असेल.. प्राचीन माया संस्कृतीची कालगणना २१ डिसेंबर २०१२ रोजी थांबणार, हे निश्चित असल्यामुळे त्या दिवशी जगबुडीही ठरलेलीच, हा हवाला भंपक असला तरी माया कालगणनेबद्दलचे कुतूहल जागे करणारा होता. ही माया कालगणना २० दिवसांचा महिना मानते, असे १८ महिने मिळून त्यांचे वर्ष होते आणि अशा ३९४ वर्षांचा एक समूह मानून अशा १३ समूहांपर्यंत मोजावे, इतकी झेप त्या कालगणनेने घेतली असल्याची माहिती उपलब्ध आहे. काही तज्ज्ञांनी गेल्या तीनचार वर्षांत आणखी संशोधन केले आणि मायांचे वर्ष २० गुणिले १८अशा ३६० दिवसांचेच नसून वर्षांअखेरीस पाच दिवसांचा एक महिना येई त्यामुळे ३६५च दिवसांचे ते वर्ष होते आणि ३९४ नव्हे, तर ४०० वर्षांचा एक समूह माया मानत असत, अशीही जोड दिली. या हिशेबाने मायांची कालगणना फार तर ५२०० वर्षांची ठरते. मग काही जण त्याहीपुढे गेले आणि तुन- कातून - बक्तून ही नावे महिना- वर्ष- वर्षसमूह यांची नसून तुन म्हणजे ३९४ वर्षांचा समूह आणि कातून म्हणजे ७९०० वर्षांचा, तर बक्तून म्हणजे १५८०० वर्षांचा समूह. तुन- कातून - बक्तून हे एकमेकांपेक्षा अनुक्रमे मोठी मोजमापे सुचवत जाणारे शब्द पाहिले तर आपली भाषा ज्ञानभाषा व्हावी अशी आस माया संस्कृतीत होती, हे स्पष्टच दिसते. पण प्राचीन माया लोक शब्दांवर विसंबून राहिले नाहीत. त्यांची परंपरा मौखिक नव्हती. चित्रलिपीतील पट, पिरॅमिडसारखी शिल्पे यांतून ज्ञान सर्वासाठी खुले असावे, अशी त्य


text:
आरामगाड्या (luxury buses) चालवते (अंतर सुमारे ३९२ कि.मी.). अजिंठा लेणी जळगांव शहराच्या जवळ आहेत, तर वेरूळची औरंगाबादजवळ.
 लोहमार्गे (रेल्वे):-
औरंगाबादकडून मुंबई, आग्रा, दिल्ली, भोपाळ, हैदराबाद ह्या शहरांकडे थेट लोहमार्ग आहेत. हिवाळ्यात डेक्कन ओडिसी ही खास रेल्वे अभ्यागतांना औरंगाबादची सफर घडवते.
चाळीसगांव, मनमाड, परभणी, पूर्णा आणि नांदेड या रेल्वे स्थानकांवर उतरून रस्तामार्गे औरंगाबादला जाणेही शक्य आहे. जळगांव स्टेशनवर उतरून आधी अजिंठा पाहून मग वेरूळला जाता येते.
 विमान मार्गे:-
औरंगाबादहून ७ कि.मी. अंतरावर चिकलठाणा गावी एक विमानतळ आहे. मुंबई-दिल्ली-जयपूर-उदयपूर आणि औरंगाबाद ह्या शहरांमधे सध्या विमानांची येजा असते.
जळगाव विमानतळाहुन अजिंठा जवळ आहे.
लेण्यांना भेट देण्याकरता सगळ्यात चांगला कालावधी
उन्हाळ्याचे एप्रिल, मे आणि जून हे तीन महिने सोडून वर्षातला इतर नऊ महिन्यांचा कालावधी लेण्यांना भेट देण्याकरता चांगला असतो. उन्हाळ्यात त्या परिसराचे सरासरी तपमान ४०-४४ सेल्सिअस (१०४-११२ फॅरनहाइट) अंशांपर्यंत जात असल्यामुळे त्या काळात प्रवास दगदगीचा होऊ शकतो.
लेणी पहायची वेळ
सोमवार आणि राष्ट्रीय सुट्ट्यांचे दिवस सोडून इतर दिवशी सकाळी ९ ते संध्याकाळी ५ वाजेपर्यंत अभ्यागतांनी पहाण्याकरता लेणी उघडी असतात.
इतर
 कॅनडा देशातल्या एलोरा, ऑन्टारियो या गावाचे नाव वेरूळ ह्या नावावरून देण्यात आलेले आहे. पण पुरातन अप्रतिम लेणी पहायला मात्र भारतातल्या अजिंठा-वेरूळलाच भेट दिली पाहिजे!
चित्रदालन
हे सुद्धा पहा
 वेरूळची लेणी
 अजिंठा (लेणी)
 अजिंठा (औरंगाबाद जिल्ह्यातील गाव)
 वेरूळ (औरंगाबाद जिल्ह्यातील गाव)
संदर्भ
बाह्य दुवे
 युनेस्कोच्या संकेतस्थळावर जागतिक वारसा म्हणून अजिंठा-वेरूळ
 महाराष्ट्रातील लेणी मराठीमाती
 भारतीय पुरातत्त्व संशोधन विभागाच्या संकेतस्थळावरील वेरूळची माहिती
 भारतीय उपखंडातील वास्तुस्थापत्यासंबंधीची माहिती
 india.net वरील अजिंठामधील चित्रे
 india.net वरील वेरूळ लेण्यांमधील चित्रे
 भिक्खू बुद्धभद्र यांच्या सव्वीसाव्या लेणीसंकुलाविषयीचा लेख (वाकटककालीन अजिंठा)
 महाराष्ट्र पर्यटन व्हिडिओ जाहिरात
भारतातील जागतिक वारसा स्थाने
महाराष्ट्रातील पर्यटनस्थळे
महाराष्ट्रातील लेणी
लाल दुवे असणारे लेख
भारतीय शिल्प


text:
ा वापरली गेली, पण ती मानवी हक्कांच्या भाषेत व्यक्त झाली. खरंच, कायदा आणि नैतिकता यांच्यातील संबंधाचा प्रश्न गुंतागुंतीचा आहे आणि गर्भपात, वेश्याव्यवसाय, पोर्नोग्राफी, टीव्ही आणि चित्रपटांमधील हिंसा, गुप्तपणे आणि अनुवांशिक अभियांत्रिकी यासारख्या समस्यांच्या संदर्भात वारंवार उद्भवतो.
प्रकार
पद्धतीचे दोन प्रकार आहेत-
(1) मूलभूत कायदा - कर्तव्ये आणि अधिकारांची व्याख्या करणारा कायदा.
(२) कार्यपद्धती - कार्यपद्धती ठरवणारी पद्धत.
पद्धती आणि कार्यपद्धती काय आहेत?
(a) फौजदारी प्रक्रिया संहिता १९७३,
(b) नागरी प्रक्रिया संहिता १९०८,
(c) भारतीय पुरावा कायदा १८७२ इत्यादी प्रक्रिया कायदा आहेत.
मूलभूत पद्धती खालीलप्रमाणे आहेत-
(a) भारतीय करार कायदा,
(b) भारतीय दंड संहिता १८६०,
(c) मालमत्ता हस्तांतरण कायदा १८८२ इ.
रिकामी पाने


text:
सातवा हेन्री (इंग्लिश: Henry VII of England;) (जानेवारी २८, इ.स. १४५७ - एप्रिल २१, इ.स. १५०९) हा इंग्लंडाचा राजा होता. इंग्लंडाच्या ट्युडोर घराण्याच्या राज्यकर्त्यांपैकी हा पहिला होय. ऑगस्ट २२, इ.स. १४८५ ते एप्रिल २१, इ.स. १५०९ या कालखंडात तो इंग्लंडाच्या गादीवर आरूढ होता.
बाह्य दुवे

इंग्लंडचा इतिहास
इंग्लंडचे राजे
इ.स. १४५७ मधील जन्म
इ.स. १५०९ मधील मृत्यू


ा घटता संपर्क. त्यामुळे रोगप्रतिकारकशक्ती कमकुवत होऊन आजार बळावले. विषाणूची साथ आणि अॅलर्जी हे दोन वेगळे आजार असले तरी दोन्हींत रोगप्रतिकारकशक्ती महत्त्वाची आहे. याच कारणाने रोगप्रतिकारकशक्ती टिकवण्यासाठी घराभोवती जीविधता असणे गरजेचे आहे. शिवाय येथे सरकारी किंवा राजकारणी धोरणे किती महत्त्वाची आहेत हे अधोरेखित करावेसे वाटते.
ज्यांची रोगप्रतिकारक क्षमता उत्तम आहे ते लोक लक्षणेविरहित वाहक होतात हे आपण पाहिले. म्हणजे विषाणू त्यांच्या शरीरात शिरतो; परंतु त्यामुळे ते आजारी पडत नाहीत. ही अत्यंत महत्त्वाची घटना आहे. रोगप्रतिकारकशक्ती जरी आनुवंशिक असली तरी काही गोष्टींनी ती वाढवता येते. यावर भर देणे गरजेचे आहे. भारतात अनेक वेगवेगळ्या संस्कृती आहेत आणि ही विभागणी मुख्यतः इकॉलॉजी, माणसाची धाटणी, क्षमता इत्यादी गोष्टींनुसार आकार घेते.
प्रत्येक संस्कृतीत जीवनशैली, आहार-विहार-आचार कसे असावेत यावर काही ना काही भाष्य केलेले आढळते. नियम बनवलेले आढळतात. जागतिकीकरणाच्या रेट्यात या सगळ्याचे सपाटीकरण होते आहे. मुख्यतः अन्नाचे! माणसाच्या दृष्टीने अन्न ही अत्यंत महत्त्वाची गोष्ट आहे. औद्योगिकीकरण आले तशी पिके बदलली, पारंपरिक अन्नाचे प्रकार बदलले, पर्यायाने पोषण बदलले. मैद्यापेक्षा ज्वारी पौष्टिक हे माहीत असूनही आपण मैद्याचे केक, बिस्किटे आवडीने खातो कारण आपण कमकुवत झालो तरी मरणार नाही हे आपल्याला ठाऊक आहे. कारण आपल्याला वैद्यकीय क्षेत्राचा आधार आहे. नैसर्गिक निवडीचे तत्त्व गुंडाळून ठेवत औषधे, इस्पितळे सर्व अशक्त लोकांनादेखील उत्तम जगवत आहेत. आहारात बदल झाला आणि इतर घटकही बदलले तर, हळूहळू संपूर्ण समाजाची नैसर्गिक रोगप्रतिकारकशक्ती खालावते. अशा अशक्त समाजाची एकत्रित रोगप्रतिकारकशक्ती खालावणार हे उघड आहे. करोनामुळे निर्माण झालेली सद्य:परिस्थिती आरोग्याचे महत्त्व पटवून देत आहे. यामुळेच जाता जाता आपल्या पारंपरिक जीवनशैलीचा किंवा उपचारांचा पुरस्कार करणे गरजेचे वाटते. पारंपरिक आणि आधुनिक या दोहोंचा समन्वय साधून आपण आपले शरीर अशा साथीच्या रोगात, महामारीत पूर्वतयारीत ठेवू शकू.
सारांश
सारांश काय तर माणूस वाढत्या आकांक्षामुळे, अनियंत्रित उपभोगांमुळे, पर्यावरणाचा चेहरामोहरा बदलून स्वतःवरच विविध संकटे ओढवून घेत आहे – स्थानिक, जागतिक हवामान बदलापासून ते विषाणू जवळ ओढण्यापर्यंत! विषाणूला टक्कर देणे तसे सोपे आहे परंतु त्यामुळे जे भय निर्माण झाले आहे ते कधी ओसरणार हे सांगणे अवघड आहे. अर्थव्यवस्था कशी मार्गी लागणार, कंपन्यांची, सरकारची यातली नीती काय असेल, घरातून काम करण्याचा प्रघात पडणार का, इ-शिक्षण मुख्य प्रवाहात येणार का, लस नक्की कधी येणार, परिस्थिती कधी सुरळीत होणार असे अनेक प्रश्न आहेत. काही उत्तरे म्हणजे केवळ शक्यता आहेत, काही गोष्टी स्पष्ट आहेत. दुसरी बाजू अशी की, जसे आत्तापर्यंतच्या इतिहासात इतर साथींच्या वेळी घडले, तसे निसर्गकृपेने हे अल्पकाळात संपुष्टात आले तर, या तात्पुरत्या धक्क्यातून लोक सावरतील आणि सगळे पूर्ववत होईल. तरीदेखील या करोना प्रकरणात आपण (मी, कुटुंब, समाज, सरकार यांनी) जे निर्णय घेतले, त्याचे परिणाम दीर्घकाळ राहणार. माणसाला पर्यावरण-संवर्धन, जबाबदार वर्तन, तंत्रज्ञानाचा योग्य वापर इत्यादीच्या साहाय्याने भविष्याला दिशा देणे शक्य आहे. ही शक्यता खरी ठरणार की खोटी हे केवळ काळच सांगू शकेल! आपण खरेच sapiens sapiens असू तर ही शक्यता खरी ठरावी! लॉकडाऊनमुळे घरात बसून अनेकांचे अनिवार्यपणे आत्मपरीक्षण होणार अशी दाट शक्यता वाटते. यातून किमान, समाजाच्या जाणिवा तीव्र व्हाव्यात आणि त्यातून सजग नागरिक निर्माण व्हावेत हीच सदिच्छा! आमेन!


text:
बेलारूसचे प्रजासत्ताक (; ) हा पूर्व युरोपामधील एक भूपरिवेष्टित देश आहे. बेलारूसच्या पूर्वेला रशिया, दक्षिणेला युक्रेन, पश्चिमेला पोलंड, उत्तरेला लात्व्हिया तर वायव्येला लिथुएनिया हे देश आहेत. मिन्स्क ही बेलारूसची राजधानी व सर्वांत मोठे शहर आहे.
सोव्हिएत संघाच्या मूळ घटक गणराज्यांपैकी एक असलेल्या बेलारूसची १/३ लोकसंख्या व अर्धी आर्थिक व्यवस्था दुसऱ्या महायुद्धात नष्ट झाली होती. २५ ऑगस्ट १९९१ रोजी बेलारूसने स्वातंत्र्याची घोषणा केली. सध्या येथे अध्यक्षीय लोकशाही असून शेती व उत्पादन हे दोन प्रमुख उद्योग आहेत. बेलारूसचा मानवी विकास निर्देशांक स्वतंत्र राज्यांच्या राष्ट्रसंघाच्या सदस्य देशांमध्ये प्रथम स्थानावर आहे.
इतिहास
नावाची व्युत्पत्ती
प्रागैतिहासिक कालखंड
भूगोल
चतुःसीमा
राजकीय विभाग
मोठी शहरे
समाजव्यवस्था
वस्तीविभागणी
धर्म
शिक्षण
संस्कृती
राजकारण
अर्थतंत्र
खेळ
 ऑलिंपिक खेळात
संदर्भ
बाह्य दुवे
 सरकारी संकेतस्थळ
 परराष्ट्रमंत्रालय
 राष्ट्राध्यक्ष

युरोपातील देश


मुंबई वृत्तान्त
ठाणे वृत्तान्त
महामुंबई वृत्तान्त
नाशिक वृत्तान्त
नागपूर वृत्तान्त
- दिवाळीत विमान, खासगी बसेसचे भाडे दुप्पट
- ध्वनी प्रदूषणाबाबत निवासी क्षेत्र व फटाक्यांसाठी शासनाचे वेगवेगळे निकष
नगर/पश्चिम महाराष्ट्र वृत्तान्त
- कोल्हापूर महापालिकेची बँक हमी प्रदूषण नियंत्रण मंडळाकडून जप्त
- 'आयआरबी' कर्मचा-यांना टोप गावातून पिटाळले
मराठवाडा वृत्तान्त
रविवार वृत्तान्त
विदर्भरंग
मोस्ट कमेन्टेड
- शिवसेनेला फक्त दोनच मंत्रिपदे!
- अमेरिकन छायाचित्रकाराकडून मोदींच्या फेसबूक पेजवर उचलेगिरीचा आरोप
- गडकरींना दिल्लीश्वरांचा आशीर्वाद
- संघशक्तीच्या मैदानात शिवशक्तीकडून भीमशक्तीचा पराभव
- गड जिंकण्याची घाई
- दूध कसे परवडणार?
- दिवाळीत पोलिसांना उसंत पण सतर्कता कायम
मोस्ट रीड
- भाजपसोबत युती करण्यास कुठलीही अडचण नाही - उध्दव ठाकरे
- सेनानेत्यांची दारातूनच बोळवण
- शिवसेनेला फक्त दोनच मंत्रिपदे!
- संघाचं मुखपत्र म्हणते.. 'गोडसेने गांधींऐवजी नेहरुंना मारायला हवं होतं'
- देवेंद्र फडणवीसच महाराष्ट्राचे नवे मुख्यमंत्री!
- लोकप्रभा दिवाळी अंक २०१४
- गांधी घराण्याव्यतिरिक्त व्यक्तीही भविष्यात कॉंग्रेस अध्यक्ष होऊ शकते - पी चिदंबरम
- उद्धव यांना निमंत्रण नाही
''स्वप्न नसतील तर आयुष्याला अर्थच उरणार नाही. स्वप्न पाहणे आणि ती पूर्ण करणे, हे माझ्या मते जीवनात फार महत्त्वाची भूमिका बजावतात. स्वप्न पाहा, कारण ती प्रत्यक्षात अवतरतात!''
- सचिन तेंडुलकर
सचिनचे क्रिकेटमधील यश आणि देशासाठीचे योगदान यांचा यथोचित सन्मान करण्याच्या इराद्याने भारतीय वायुदलाने त्याला 'ग्रुप कॅप्टन' ही उपाधी दिली होती. त्याच्या त्या वेळच्या या भाषणाने साऱ्यांनाच प्रेरित केले होते. क्रिकेट जगतात विश्वविक्रमांचा महामेरू ठरणाऱ्या सचिनची एकदिवसीय कारकीर्द सुरू झाली होती ती मात्र शून्याने. पहिल्या दोन्ही सामन्यांत भोपळाही फोडू न शकणाऱ्या सचिनने पुढे एकदिवसीय क्रिकेटमध्ये धावांचा एव्हरेस्ट उभा केला.
एका करिष्म्याची सुरुवात..
१९८९मध्ये पाकिस्तानविरुद्ध सचिनने एकदिवसीय पदार्पण केले, ते शून्याने. नंतर १९९०मध्ये न्यूझीलंडविरुद्धच्या सामन्यातही तो शून्यावर बाद झाला. वयाच्या सोळाव्या वर्षी सचिन पाकिस्तान दौऱ्यावर गेला, तेव्हा सर्वानाच त्याचे कौतुक वाटत होते. या दौऱ्यात पेशावरमध्ये एका प्रदर्शनीय सामन्यात सचिनने १८ चेंडूंत ५३ धावांची वादळी खेळी साकारत सर्वाचे लक्ष वेधून घेतले होते. महान फिरकी गोलंदाज अब्दुल कादीरच्या एका षटकात त्याने अनुक्रमे ६ ४ ० ६ ६ ६ अशी २८ धावांची आतषबाजी केली होती. मिसरूडही न फुटलेल्या या छोटय़ा जवानाची कर्तबगारी पाहून कादीर अक्षरश: अवाक झाला होता. सचिन नावाच्या महिम्याला प्रारंभ झाला होता.
जादूई षटकाची कमाल
१९९३मध्ये ईडन गार्डन्सचा तो सामना गोलंदाज सचिनने जिंकून दिला होता. अजित वाडेकर त्या वेळी भारताचे प्रशिक्षक होते. दक्षिण आफ्रिकेला अखेरच्या षटकात विजयासाठी ६ धावांची आवश्यकता होती. कपिल अखेरचे षटक टाकणार, असेच सर्वाना वाटत होते. अझर, कपिल आणि सचिनने मैदानावर बराच वेळ सल्लामसलत केली. मग कपिलने चेंडू सचिनकडे दिला, तेव्हा सर्वाना आश्चर्य वाटले. पण सचिनने आपल्या जादूई षटकाने आफ्रिकेची तारांबळ उडवली. त्यामुळे भारताने तो सामना आणि त्यानंतर हीरो होंडा चषक स्पर्धाही जिंकण्याची करामत केली.
वादळी खेळी
१९९८मध्ये सचिनने ऑस्ट्रेलियाविरुद्ध साकारलेल्या १४३ धावांच्या खेळीचे 'वादळी खेळी' असेच वर्णन समालोचक रवी शास्त्री यांनी केले होते. शारजात कोकाकोला चषक क्रिकेट स्पध्रेची अंतिम फेरी गाठण्यासाठी भारताला ४६ षटकांत २३७ धावांचे आव्हान पेलायचे होते. पण सचिनने प्रशिक्षक अंशुमन गायकवाड यांना विश्वासाने सांगितले होते की, ''काळजी करू नका, मी अखेपर्यंत मैदानावर थांबेन!'' मायकेल कॉस्प्रोविझला षटकार ठोकून सचिनने आपल्या खेळीला प्रारंभ केला. त्यानंतर दुबईत वाळूचे वादळ घोंघावले. क्षणभर सारेच धास्तावले होते. पण काही मिनिटांनंतर ते शमले आणि सचिन पुन्हा मैदानावर आला. मग शारजात आणखी एका वादळाने महान फिरकी गोलंदाज शेन वॉर्नसहित साऱ्या ऑसी गोलंदाजांचा पालापाचोळा केला. द


text:
ा मदतीने पुन्हा दिल्ली काबीज केली. यानंतर काही महिन्यांतच जिन्यावरून घसरून हुमायूॅं मरण पावला. फेब्रुवारी १४, इ.स. १५५६, रोजी अकबर सम्राटपदी आरुढ झाला. यावेळी सिकंदर शाह सुरीने दिल्लीवर आक्रमण केले परंतु अकबरच्या सैन्याने त्यांना रोखुन धरले.
तेरा वर्षांचा अकबर कलानौर येथे मुघल सम्राट झाला व त्याने स्वतःला शहंशाह (पर्शियन भाषेत राजांचा राजा) ही पदवी बहाल केली.
नामकरण
अकबरचा जन्म पौर्णिमेच्या दिवशी झाला, म्हणून त्याचे नाव बदरुद्दीन मोहम्मद अकबर ठेवले गेले. बद्र म्हणजे पूर्ण चंद्र आणि अकबर हे त्याचे आजोबा शेख अली अकबर जामी यांचे वंशज होते. काबूलच्या विजयानंतर, त्याचे वडील हुमायूंने अकबराची जन्म तारीख आणि त्याचे नाव बदलून वाईट डोळे टाळण्यासाठी असे म्हटले जाते. अरबी भाषेत अकबर शब्दाचा अर्थ "महान" किंवा मोठा आहे.
राज्याभिषेक
१५५५ मध्ये शेरशाह सुरीचा मुलगा इस्लाम शहा याच्या वारसाहक्काच्या वादांच्या कारभारामुळे हुमायूने दिल्ली परत मिळवली. यामध्ये, त्याच्या सैन्याचा एक मोठा भाग पर्शियन सहयोगी तहमासप पहिला होता. काही महिन्यांनंतर वयाच्या ४८ व्या वर्षी हुमायूंचा त्याच्या लायब्ररीच्या पायऱ्यांवरून पडून अपघाती मृत्यू झाला. त्यानंतर अकबरचा मार्गदर्शक बैराम खान याने साम्राज्याच्या हितासाठी हा मृत्यू लपवून ठेवला आणि काही काळानंतर अकबरला वारसासाठी तयार केले. १४ फेब्रुवारी १५५७ रोजी अकबरचा राज्याभिषेक झाला. हे सर्व मुगल साम्राज्यापासून दिल्लीच्या सिंहासनावर अधिकार परत मिळवण्यासाठी सिकंदर शाह सूरींशी सुरू असलेल्या युद्धादरम्यान घडले. पंजाबच्या कळनौर येथे १३ वर्षाच्या अकबरचा राज्याभिषेक मुकुट, सोन्याच्या झगा आणि गडद पगडीमध्ये नव्याने तयार केलेल्या व्यासपीठावर झाला. हे व्यासपीठ अजूनही आहे. त्याला फारसी भाषेत सम्राटासाठी शहंशाह असे संबोधले जात असे. प्रौढ होईपर्यंत त्याचे राज्य बैराम खानच्या संरक्षणाखाली राहिले.
अकबराचा नवरत्न दरबार
अकबराचा नवरत्न दरबार प्रसिद्ध होता. दरबारातील हे एकेक रत्न आपापल्या क्षेत्रात नामवंत होते.
१. अब्दुल रहीम 'खान-इ-खान'
२. अबुल फझल
३ .अबुल फैजी
४. तानसेन
५. राजा तोरडमल
६. राजा बिरबल
७. राजा मानसिंग
८. मुल्ला दो प्याजा
९. हकिम हुमाम
अकबराचे सामाजिक विचार
अकबराने गुलामांची पद्धत बंद केली. गुलामांच्या खरेदी विक्रि बंदीचा हुकुम काढला. कोणत्याही मानसाने एकापेक्षा अधिक बायका करण्यास बंदी. पहिल्या बायकोपासून मूल न झाल्यास् पुन्हा लग्न करण्याची सूट. विधवांना वाटल्यास पुनर्विवाह करण्याची परवानगी कायद्याने दिली. इच्छा नसेल तर विधवेस सती जाण्याची सक्ती करु नये असा कायदा पास केला. मशीद, मंदिरे,चर्च बांधण्यावर कोणतेही बंधन राहणार नाही. दारु तयार करणे व विकणे यावर बंदी घालण्यात आली. भीक मागणे यावर बंदी घातली. भीक मागणाऱ्या लोकांना त्याने कामे दिली. या व अशा अनेक सामाजिक सुधारणांचे कायदे अकबराने आपल्या प्रशासनात पास केले
सुरुवातीचा राज्यकाल
अकबरने राज्यावर आल्याआल्या ठरवले की शेरशाह सुरीच्या, ज्याने हुमायूॅंला दिल्लीतून हाकलुन देउन दिल्लीचे तख्त काबीज केले होते, वंशाचा नायनाट करायचा. शेरशाहची तीन मुले वेगवेगळ्या ठिकाणी स्वतंत्र राज्ये चालवित होती. अकबरने त्यातील सगळ्या बलाढ्य अशा सिकंदरशाह सुरी वर चाल केली. दिल्लीची सल्तनत तर्दी बेग खानच्या हातात सोपवून अकबर स्वतः पंजाबकडे चालून गेला.
सिकंदरशाहने अकबरचा सामना न करता त्याला हुलकावण्या देणे पसंत केले. अकबर त्याचा पाठलाग करीत असताना दिल्लीवर सिकंदरशाहचा भाऊ आदिलशाह सुरीच्या हेमचंद्र विक्रमादित्य नावाच्या हिंदू सेनापतीने चाल केली. तर्दी खानने दिल्लीची तटबंदी केलेली नव्हती व हेमूचा हल्ला होताच तो शहर सोडून पळून गेला. हेमूने दिल्ली जिंकल्यावर आदिलशाहची सत्ता झुगारून दिली व स्वतःला राजा विक्रमादित्य या नावाने राज्याभिषेक करून घेतला. अशा प्रकारे हेमू दिल्लीवर राज्य करणारा शेवटचा हिंदू सम्राट झाला.
दिल्लीने अशाप्रकारे नांगी टाकल्याची खबर अकबरला मिळाल्यावर त्याच्या सल्लागारांनी त्याला आल्यावाटेने काबूलला पळ काढण्याचा सल्ला दिला. राजधानी गमावलेली असताना व सम्राट होउन अवघे काही महिने झालेले असताना राज्य परत मिळवण्याऐवजी काबूलमधील आपल्या नातेवाईकां


text: फ्लुमिनेन्स फुटबॉल क्लब - विकिपीडिया


text:
ashram school : आश्रमशाळेतील मुलांनी फुलवला मळा - children from the ashram school has done flower plantation | Maharashtra Times
children from the ashram school has done flower plantation
महाराष्ट्र टाइम्स | Updated: Jan 2, 2020, 10:46AM IST
केवळ डाळ-भात खाऊन कुपोषणावर मात करता येत नाही, त्यासाठी संपूर्ण पोषण आहाराची गरज असते. पण जिथे मध्यान्ह आहार योजनेमध्ये डाळभाताशिवाय इतर काही मिळत नाही, तिथे विद्यार्थ्यांना पालेभाज्या कुठून मिळणार, हा प्रश्न विक्रमगडमधील आश्रमशाळेतील विद्यार्थ्यांपुढे होताच. पण मुंबईतील संस्था आणि व्यक्तींच्या पाठिंब्यामुळे आज या आश्रमशाळांमधील पाचशे विद्यार्थी स्वतः पालेभाज्या पिकवत आहेत. पुढील किमान सात महिने पुरतील इतकी लागवड या विद्यार्थ्यांनी आश्रमशाळेच्या परिसरामध्ये केली आहे. कुपोषणावर मात, अनुभवातून शेतीचे शिक्षण, स्वयंपूर्ण होण्याचा ध्यास यानिमित्ताने या विद्यार्थ्यांमध्ये रुजला आहे.
विक्रमगडमधील श्रीमती पार्वतीबाई जसुमल ठाकूर तसेच दि. उल्हासराव भोईर प्राथमिक आश्रमशाळा व माध्यमिक आश्रमशाळेमध्ये सुमारे एक हजार विद्यार्थी शिकतात. विविध संस्थांकडून मिळणाऱ्या मदतनिधीतून विद्यार्थ्यांचा शैक्षणिक साहित्याचा खर्च निघतो. पण पोषण आहारासाठी लागणाऱ्या भाज्या, फळे विकत घेता येत नाहीत. मुंबईतील रोटरी क्लब ऑफ बोरिवली आणि शॉप फॉर चेंज या संस्थांने विद्यार्थ्यांना मदतीचा हात पुढे केला. या दोन्ही शाळांमध्ये उपलब्ध असणारी जमीन आणि नैसर्गिक स्रोताचा पुरेपूर वापर करून पालेभाज्यांची लागवड कशी करायची याचे प्रशिक्षण विद्यार्थ्यांना देण्यात आले. रोज दोन तास श्रमदानाच्या माध्यमातून जमिनीमध्ये विद्यार्थ्यांनी भाज्यांची लागवड केली आहे. या शाळांत पुढील सहा महिन्यांसाठी पुरेल एवढी पालेभाज्यांची लागवड करण्यात आली.
आश्रमशाळेचे मुख्याध्यापक यशवंत वातस यांनी हा अनुभव विद्यार्थी आणि शिक्षक या दोघांसाठी मोलाचा असल्याचे सांगितले. ते स्वतः याच आश्रमशाळेमध्ये शिकले. हा उपक्रम ऐच्छिक असला तरी स्वतःहून विद्यार्थी यामध्ये पुढाकार घेतात, त्यांना श्रमदानातून आनंद मिळतो. आर्थिक मदतीचा सेतू उभा करण्यासाठी खूप धडपड करावी लागते, हा प्रयोग यशस्वी झाल्यामुळे विद्यार्थ्यांचीही उमेद वाढली आहे, असे सांगितले. हा शेतीप्रकल्प सुरू करण्यासाठी धडपड करणाऱ्या सचिन आठवल्ये यांनी या उपक्रमाशी जोडलेल्या विद्यार्थ्यांमध्ये शेतीबद्दलचे कुतूहल रुजवण्यासाठी हा प्रयोग निश्चितपणे महत्त्वाचा ठरेल, असा विश्वास व्यक्त केला. शेतकऱ्यांचे प्रश्न, त्यांच्या समस्या समजून घेण्यासाठी मातीशी विद्यार्थीदशेमध्ये नाते जुळणे महत्त्वाचे असते. मात्र, त्यासाठी असे प्रयोग करणे गरजेचे असते. शेतकामासाठी लागणारी काही अवजारे, स्रोताची उपलब्धता यासाठी लागणारे अर्थसहाय्य या विद्यार्थ्यांना करण्यात आले.
पुढील आठवड्यामध्ये सेंद्रीय शेतीचा प्रयोग
येत्या आठवड्यामध्ये या दोन्ही आश्रमशाळांमध्ये विद्यार्थ्यांना सेंद्रीय पद्धतीने शेती कशी करावी यासाठी मार्गदर्शन करण्यात येणार आहे. पारंपारिक शेतीसोबत अत्याधुनिक तंत्रज्ञानाचा वापर करून शेतीमध्ये करण्यात येणारे प्रयोगांची माहिती विद्यार्थ्यांना यामाध्यमातून देण्यात येणार आहे.


नॅशनल ग्रीन ट्रिब्युनलने (national green tribunal) जर्मन कार निर्माता कंपनी फॉक्सवॅगनला (volkswagen) 100 कोटी रुपयांचा दंड ठोठावला आहे. भारतात डिझेल गाड्यांमधील कार्बन उत्सर्जनाच्या आकडेवारीत अफारातफर केल्याचा फॉक्सवॅगनवर आरोप आहे.
एनजीटीचे अध्यक्ष आदर्श कुमार गोयल यांच्या अध्यक्षतेखाली फॉक्सवॅगनच्या गाड्यांपासून होणाऱ्या पर्यावरणाच्या नुकसानाचा अभ्यास करण्यासाठी एका समितीची स्थापना केली होती. या समितीत पर्यावरण मंत्रालय, उद्योग मंत्रालय, सीपीसीबी आणि ऑटोमोटिव रिसर्च असोसिएशनच्या अधिकाऱ्यांचा समावेश आहे. फॉक्सवॅगन कंपनीमुळे पर्यावरणाचे किती नुकसान झाले हे तपासण्याचे आदेश याच समितीला देण्यात आले होते. यामध्ये फॉक्सवॅगन कंपनी दोषी असल्याचे आढळून आले.
सप्टेंबर 2015 मध्ये कंपनीचा हा घोटाळा उघडकीस आला होता. 2008 ते 2015 या काळात कंपनीने तब्बल 1.11 कोटी गाड्या विकल्या. या गाड्यांमध्ये कार्बन उत्सर्जन कमी दाखवण्यासाठी अफरातफर करण्यात आली होती. त्यामुळे चाचणीदरम्यान कार्बन उत्सर्जन कमी असल्याचे निर्दशनास आले. मात्र गाड्यांमधून नायट्रस ऑक्साईड हा वायू उत्सर्जित होत होता.


विंडीजला नमवून जिंकला महिला वर्ल्डकप
>> शरद कद्रेकर , मुंबई
निर्णायक क्षणी आपला खेळ उंचावण्याची वृत्ती ऑस्ट्रेलियन खेळाडूंमध्ये भिनली आहे. अन् याचीच प्रचिती रविवारी ब्रेबर्न स्टेडियमवर हजेरी लावणाऱ्या सुमारे साडेतीन हजार प्रेक्षकांना आली. वर्ल्डकप अंतिम फेरीत प्रवेश करणा-या ऑस्ट्रेलियन महिलांनी नवशिक्या खेळाडूंचा भरणा असलेल्या विंडीजवर ११४ धावांनी आरामात विजय संपादला आणि वर्ल्डकपवर सहाव्यांदा आपले नाव कोरले.
दमदार फलंदाजी , अचूक गोलंदाजी आणि अप्रतिम क्षेत्ररक्षणाच्या जोरावर ऑस्ट्रेलियाने विंडीजला १४५ धावांत गुंडाळले. लिसा स्थळेकरने हंटरच्या गोलंदाजीवर स्मार्टचा टिपलेला झेल अप्रतिम होता आणि त्या झेलानेच ऑस्ट्रेलियाच्या विजयावर शिक्कामोर्तब झाले. छोट्या चणीची लिसाने या स्पर्धेत आपल्या गोलंदाजीचा ठसा उमटवताना अंतिम सामन्यात दोन मोहरे टिपले. शिवाय आपल्या अप्रतिम क्षेत्ररक्षणाची चुणूकही दाखविली. अंतिम सामन्यात तिने फार मोठ्या धावा केल्या नाहीत , पण संघासाठी महत्त्वपूर्ण भागीदाऱ्या करुन आपल्या अष्टपैलू खेळाची छाप पाडलीच. ऑस्ट्रेलियाची प्रमुख गोलंदाज एलिस पेरीने अंतिम सामन्यात सुरेख गोलंदाजीचे प्रदर्शन करताना तीन बळी टिपले आणि विंडीजच्या डावाला खिंडार पाडले. सुरुवातीलाच बसलेल्या या धक्क्यातून विंडीज संघ अखेरपर्यंत सावरला नाही. तिने १९ धावांतच तीन बळी टिपले. अंतिम सामन्यात ती पूर्ण फिट दिसत नव्हती , तरीदेखील तिने आपल्या धारधार गोलंदाजीने विंडीजची डाळ शिजू दिली नाही.
विंडीजच्या फलंदाजांनी केली निराशा
विंडीजतर्फे टेलरने निराशा केली , तर डॉटिनने दोन षटकार व एक चौकारांसह २२ धावांची छोटीशीच खेळी केली. कर्णधार मॅरिसाने २३ धावा केल्या , पण तिला इतरांची अपेक्षित साथ लाभली नाही आणि ऑस्ट्रेलियाचे २६० धावांचे आव्हान विंडीजला बिलकुल पेलवले नाही. सुपरसिक्समध्ये अफलातून खेळ करणा ऱ्या विंडीजला अंतिम सामन्यात आपला खेळ उंचावता आला नाही. ही फायनल कमालीची एकतर्फी ठरली.
ऑस्ट्रेलियाला भारत फलदायी
ऑस्ट्रेलियाला भारतातील वर्ल्डकप सदैव फलदायी ठरला आहे. भारतातील तीनही वर्ल्डकप स्पर्धा ऑस्ट्रेलियानेच जिंकून आगळी , वेगळी हॅट्ट्रिक केली आहे. १९७८मध्ये आपला कट्टर प्रतिस्पर्धी इंग्लंडला हरवून त्यांनी जेतेपद पटकावले होते. त्यानंतर १९९७मध्ये आपले शेजारी न्यूझीलंडला हरवून त्यांनी पुन्हा एकदा जेतेपद पटकावले आणि रविवारी विंडीजला हरवून त्यांनी भारतात तिसऱ्यांदा वर्ल्डकपवर आपले नाव कोरले. सहापैकी ऑस्ट्रेलियाची तीन जेतेपदे तर भारतातीलच. याशिवाय १९८७मध्ये अॅलन बॉर्डरच्या संघाने इंग्लंडला हरवून ईडन गार्डन्सवर जेतेपद पटकावले होते. तर २००६मध्ये ब्रेबर्न स्टेडियमवरच रिकी पाँटिंगच्या संघाने लाराच्या विंडीज संघाचा पराभव करुन चॅम्पियन्स ट्रॉफी जिंकली होती. त्यानंतर आता पुन्हा ऑस्ट्रेलियाचा संघ वर्ल्ड चॅम्पियन ठरला आहे.
ऑस्ट्रेलियाची सर्वोच्च धावसंख्या
त्याआधी पाच जेतेपदे खिशात घालणाऱ्या ऑस्ट्रेलियन महिलांनी आपला खेळ उंचावत विंडीजविरुद्ध ७ बाद २५९ अशी धावसंख्या उभारली. दहाव्या वर्ल्डकप स्पर्धेतील ऑस्ट्रेलियन महिलांची ही सर्वोच्च धावसंख्या अन् तीदेखील नेमकी अंतिम फेरीत. प्रथमच अंतिम फेरीत धडक मारणाऱ्या मॅरिसच्या विंडीज संघासमोर आव्हान होते २६० धावांचे. षटकामागे ५.२० धावांच्या गतीने ऑस्ट्रेलियाच्या भेदक , प्रभावी माऱ्यासमोर विंडीजच्या नवोदित खेळाडूंची कसोटी लागली. नाणेफेक जिंकून ऑस्ट्रेलियन कर्णधार ओडी फिल्डरने प्रथम फलंदाजी स्वीकारली. मॅगन लॅनिंगकडून ऑस्ट्रेलियाला मोठ्या अपेक्षा होत्या. परंतु ती या स्पर्धेत अभावानेच चमकली. एक शतक तिच्या नावावर असले तरी तिने तशी निराशच केली आहे. दहा षटकात ५२ धावांची सलामी दिल्यावर लॉनिंगला (३२) टेलरने नाईटकरवी झेलबाद केले.
कॅमरुन चमकली
रॅचल हेन्स आणि जाडसर बांध्याची जेस कॅमरून यांनी मग विंडीजची गोलंदाजी फोडून काढलत संघाचे शतक फलकावर लावले ते २३व्या षटकात. दोघींनीही अर्धशतके झळकावली. हेन्सने ७४ चेंडूत ६ चौकारांनिशी ५२ धावा तडकावल्यावर क्वीनस्टाईनने तिला झेलबाद केले. र्स्माने ब्लॅकपेलचा (