text:
17 | May | 2018 | DAILY RAJTANTRA Online; Editor: Sanjeev Joshi (Helpline _PHONE_)
दिनांक 23 February 2019 वेळ 8:46 PM
प्रशिक्षणास दांडी मारणारे अधिकारी, कर्मचारी व शिक्षकांवर गुन्हा
Comments Off on प्रशिक्षणास दांडी मारणारे अधिकारी, कर्मचारी व शिक्षकांवर गुन्हा
पालघर लोकसभा पोटनिवडणुकीच्या कामांसाठी मोठ्या प्रमाणावर मनुष्यबळाची आवश्यकता असल्याने त्यानुसार जिल्ह्यातील सर्व शासकीय – निमशासकीय अधिकारी व कर्मचाऱ्यांना निवडणुकीचे काम देण्यात आले आहे. या अधिकारी व कर्मचाऱ्यांचा प्रशिक्षणादरम्यान अनेक अधिकारी, कर्मचारी तसेच शिक्षक गैरहजर राहिल्याने त्यांच्याविरोधात गुन्हे दाखल करण्यात आले आहे. लोकप्रतिनिधित्व अधिनियम १९५१ चे कलम १३४ नुसार हि कारवाई करण्यात येत आहे. त्यानुसार स्थानिक पोलीस ठाण्यांमध्ये संबंधितांवर गुन्हे दाखल ... Read More »
मनोरला भाजपच्या मध्यवर्ती कार्यालय उद्दघाटन
Comments Off on मनोरला भाजपच्या मध्यवर्ती कार्यालय उद्दघाटन
प्रतिनिधी मनोर, ता. १७ : मुंबई अहमदाबाद राष्ट्रीय महामार्गालगत मस्तान नाका येथे भाजपचे उमेदवार राजेंद्र गावित यांच्या मध्यवर्ती निवडणूक प्रचार कार्यालयाचे उदघाटन राज्य मंत्री रवींद्र चव्हाण यांच्या हस्ते झाले. तीन वेळा खासदार आणि एक वेळा आमदार म्हणून निवडून आलेल्या दिवंगत खासदार चिंतामण वनगा यांच्यासोबत ४० वर्षे काम केले असून ... Read More »
आदिवासी पाड्यांत बोहाडा उत्सव साजरा
Comments Off on आदिवासी पाड्यांत बोहाडा उत्सव साजरा
प्रतिनिधी जव्हार. दि. १६ : जव्हार तालुक्यातील तिलोंडा जांभुळपाडा या आदिवासी पाड्यांत नुकताच बोहाडा उत्सव पार पडला. पूर्वी पासूनची परंपरा व संस्कृतीचे प्रतिक मानला जाणारा उत्सव म्हणून बोहाडा ओळखला जातो. मुखवट्यंचे नृत्य नाट्य किंवा मुखवटेधारी सोंग म्हणून प्रचलित असलेला बोहाडा हा आदिवासी समाज आणि संस्कृतीचा अविभाज्य भाग आहे. तिन दिवस चालणाऱ्या या उत्सवाची रात्री सुरुवात होते. निसर्गासी सबंधित अनेक देव देवतांचे मुखवटे ... Read More »
Comments Off on पोटनिवडणुकीत भाजपाला गाडा – आदित्य ठाकरेचे शिवसैनिकांना आवाहन
प्रतिनिधी वाडा, दि. १६ : भाजपा सरकारने जनतेला फक्त टोप्या घालण्याचे काम केलं असल्याचे सांगत काही लाख गॅस वाटप केल्याची जाहिरात करणाऱ्या सरकारतर्फे तुमच्या पैकी कुणाला गॅस मिळाला आहे का? असा सवाल उपस्थित करून जाहिरात बाजी करणाऱ्या व चिंतामण वनगा यांच्या कुटुंबीयांची फसवणूक करणाऱ्या भाजपाला या निवडणुकीत गाडा असे आवाहन शिवसेना नेते व युवा सेना ... Read More »
३१ हजाराची अवैध्य दारू पकडली,पालघर जिल्हा पोलिसांची कारवाई
Comments Off on ३१ हजाराची अवैध्य दारू पकडली,पालघर जिल्हा पोलिसांची कारवाई
राजतंत्र न्यु नेटवर्क दि. १६ : पालघर जिल्ह्यातील अवैध्य दारू धंद्यावर पोलिसांनी कारवाई करत ३१ हजारांची दारू जप्त केली आहे. यात, विरार, वालिव, बोईसर, तलासरी पालघर, केळवा, नालासोपारा व तुळींज आदी पोलीस स्टेशनच्या हद्दीत पोलिसांनी छापा मारून हि कारवाई केली आहे, मागील अनेक महिन्यांपासून पालघर पोलिसांतर्फे जिल्ह्यातील अवैध्य दारू धंद्यावर कारवाई करून आतापर्यंत लाखो रुपयांचा मुद्देमाल जप्त करण्यात आला आहे. ... Read More »


text: वास्तविक, मंत्री, उच्चपदस्थ सरकारी अधिकारी, पोलीस यांना टोल सवलत लागू आहे. त्यामुळे वाहनावर लाल किंवा अंबर दिवा, महाराष्ट्र शासन, पोलीस असे लिहिलेले असेल तर त्या वाहनांना अडविण्याच्या फंदात टोल कर्मचारी पडत नाहीत.

config: mr


नोवाक जोकोविचने ऑस्ट्रेलियन ओपन स्पर्धा चौथ्यांदा जिंकून हार्डकोर्टवरील आपले प्रभुत्व अधोरेखित केले आहे . सलग तिसऱ्यांदा हा स्पर्धा जिंकण्याचा पराक्रमही त्याने ४६ वर्षांनंतर करून दाखविला आहे . याबद्दल त्याला सलामच करायला हवा . अँडी मरे आणि जोकोविच यांच्यातल्या या लढतीकडे सर्वांचेच लक्ष लागले होते ; कारण अमेरिकन ओपन स्पर्धेमध्ये मरेने जोकोविचला पराभूत केले होते . त्यावेळचा त्याचा खेळ आणि त्यानंतरच्या प्रत्येक सामन्यामध्ये त्याच्या खेळात होणारी सुधारणा , वाढलेला आत्मविश्वास आणि प्रतिस्पर्धी खेळाडूच्या दडपणाला झुगारून देऊन आपला खेळ उंचावत नेण्याची त्याची वाढत असलेली क्षमता यामुळे यंदाच्या ऑस्ट्रेलियन ओपन स्पर्धेमध्ये मरेकडून मोठ्या अपेक्षा होत्या . या स्पर्धेच्या अंतिम लढतीत मरेने पहिला सेट निकराने जिंकला , तेव्हा आता आपल्याला एक थराराक सामना बघायला मिळणार अशी अटकळ बांधली गेली होती . त्याप्रमाणे पहिले दोन सेट झालेसुद्धा ! मात्र दुसऱ्या सेटच्या अखेरीस जोकाचिला सूर सापडला आणि त्याने ते सेट जिंकला . त्यानंतरच्या खेळामध्ये मात्र जोकाविचने मरेला डोके वर काढू दिले नाही . त्यातच मरेला त्याच्या पायानेही त्रास द्यायला सुरुवात केली . अर्थात व्यावसायिक टेनिसपटूंना अशा सबबी सांगून चालत नाही . कोर्टवर होणारा तुमचा खेळ हेच तुमच्या पदरात यश किंवा अपयश टाकते . यामध्ये खेळातील कसब महत्त्वाचे असतेच ; परंतु त्याहीपेक्षा मनाचा कणखरपणा , प्रतिस्पर्ध्याचे डावपेच ओळखून आपल्या खेळात आवश्यक ते बदल करण्याची लवचिकता , योग्यवेळी आाक्रमक होऊन समोरच्या खेळाडूच्या कच्च्या दुव्यांवर केलेला हल्ला आणि जिंकण्याची असोशी हे फार महत्त्वाचे गुण ठरत असतात . इव्हान लेंडेल याच्या मागदर्शनाखाली मरे याने हे सारेच आत्मसात करण्याचे प्रयत्न केले आहेत , हे आता लक्षात येते . तरीसुद्धा जोकाविचने आपल्यातील जिद्द आणि प्रतिपक्षाला नामोहरम करण्याची तीव्र इच्छा या बळावर मरेला नमवलेच . मरे हा या स्पर्धेत जिकंला नाही ; मात्र भविष्यात तो अधिक चांगली कामगिरी निश्चितपणे करू शकेल याच्या आश्वासक खुणा या स्पर्धेत दिसल्या . महिलांच्या एकेरीत शारपोव्हा जिंकेल असे वाटत असतानाच ती स्पर्धेबाहेर गेली आणि अंतिम फेरीत बेलारुसच्या व्हिक्टोरिया अझरेन्काने लिना हिला पराभूत करून या स्पर्धेवर आपले नाव कोरले .


गिलानी प्रकरणावरून सुप्रीम कोर्टात चकमक
इस्लामाबाद - पाकिस्तानचे पंतप्रधान युसूफ रजा गिलानी यांच्या प्रकरणावरून सर्वोच्च न्यायालयात गुरुवारी प्रचंड शाब्दिक चकमक उडाली. मुख्य न्यायमूर्ती आणि अँटर्नी जनरल एकमेकांवर अक्षरश: तुटून पडले. त्यांच्यामध्ये पेटलेले हे शाब्दिक युद्ध थांबण्याची लक्षणे दिसत नसल्यामुळे अनेक वकील कक्षामध्ये शिरले. परिस्थिती शांत करण्यासाठी अखेर सुरक्षा रक्षकांना बोलवावे लागले.
गिलानी यांना सर्वोच्च न्यायालयाने शिक्षा सुनावल्यानंतर पाकिस्तानच्या नॅशनल असेंब्लीच्या अध्यक्षांनी गिलानी यांचे सदस्यत्व रद्द करण्यास नकार दिला होता. त्यांच्या निर्णयाला आव्हान देणार्या याचिकेवर सुनावणी सुरू असताना मुख्य न्यायमूर्ती इफ्तिखार चौधरी आणि अँटर्नी जनरल इरफान कादीर यांच्यात ही शाब्दिक बाचाबाची झाली. ही सुनावणी करणार्या चौधरी यांच्या अध्यक्षतेखालील तीन सदस्यीय खंडपीठावरच अविश्वास व्यक्त केला आणि मुख्य न्यायमूर्तींनी या प्रकरणाची सुनावणी करू नये, असे म्हटले. त्यावर हे प्रकरण मांडण्यासाठी तुम्हाला किती वेळ लागणार आहे, असे चौधरी म्हणाले.
तुम्हाला त्याची काय घाई पडली, असा प्रतिप्रश्न कादीर यांनी केला. चौधरी हे बोलत असताना कादीर वारंवार त्यांच्या बोलण्यात अडथळे आणत होते. खंडपीठाने त्यांना अडथळे न आणण्याचे बजावूनही कादीर थांबले नाही. दोघांमधील हा वादविवाद ऐकून वकिलांचा एक गट न्यायालयात आला. त्यांच्यात आणि कादीर यांच्यातही बाचाबाची सुरू झाली. प्रकरण एवढे चिघळले की सुरक्षा रक्षकांना बोलावून परिस्थिती नियंत्रणात आणावी लागली.


्पष्ट दिसते की या कायद्याने विस्थापितांना किंवा भूमी गमावणाऱ्यांना न्याय मिळणार तर नाहीच; पण तरीही 'कायदा झाला तर जमीन संपादन खूप महाग होईल, आणि मग विकास प्रकल्प हाती घेणे किती कठीण होईल' असा वरताण बाऊ करण्यात येत आहे. खरे तर आदिवासी, गरिबांकडून स्वस्तात जमिनी हिसकावून घेण्याची व त्यावर मोठा नफा कमावण्याची, देशहिताच्या नावाखाली जमीन घेऊन थोडय़ा लोकांना फायदा देणाऱ्या विकासाची ज्यांना चटक लागली आहे, त्यांच्याकडून हे विधेयक आणखी कमकुवत करणे किंवा त्याचे कायद्यात परिवर्तन होऊ नये असे प्रयत्न सुरू आहेत. म्हणूनच, संसदेच्या स्थायी समितीच्या अनेक लोकाभिमुख सूचना या विधेयकात घेतल्या गेलेल्या नाहीत. सप्टेंबर २०११ मध्ये संसदेत आणलेले हे विधेयक अद्याप पडून आहे.
एकीकडे, एफ.डी.आय.सारख्या वादग्रस्त मुद्दय़ावर 'मित्र'पक्षांचा विरोध असतानादेखील संसदेत शिताफीने बहुमत मिळवण्याचे कौशल्य सरकार दाखवते; तर दुसरीकडे भू-संपादनासारखे विधेयक कमजोर करणे आणि तरीही संसदेत मंजूर न होणे ही काय सरकारची कमजोरी आहे, का खोलवर रुजलेल्या हितसंबंधांची ताकद आहे आणि त्यामुळे सरकार करत असलेला वेळकाढूपणा आहे, असा प्रश्न मनात उभा राहतो. काहीही असले तरी विस्थापितांसाठी त्यातून एक स्पष्ट संदेश मात्र आहे, 'आगे और लढाई है.'
लेखक जल, जमीन हक्कांचे अभ्यासक व ज्येष्ठ कार्यकर्ते आहेत. त्यांचा ईमेल : _EMAIL_
बुधवारच्या अंकात : राजकीय विश्लेषक सुहास पळशीकर यांच्या नव्या पाक्षिक सदराचा पहिला लेख..


text:
अनाथाचा अधिकार : प्रेषितवाणी (हदीस) | Weekly Shodhan Halloween Costume ideas 2015
माननीय खुवैलिद बिन उमर (रजि.) यांच्या कथनानुसार, पैगंबर मुहम्मद (स.) यांनी सांगितले, ''हे माझ्या अल्लाह! मी दोन दुर्बल लोकांच्या अधिकारांना श्रेष्ठ समजतो, म्हणजे अनाथ आणि पत्नीच्या अधिकाराला.'' (हदीस : निसाई)
पैगंबर मुहम्मद (स.) यांच्या सांगण्याचा हा अंदाज अतिशय प्रभावशाली आहे ज्याद्वारे पैगंबरांनी लोकांना असा उपदेश दिला की अनाथ व पत्नींच्या अधिकारांचा आदर करा. इस्लामच्या पुनरुत्थानापूर्वी अरब जगतात हे दोघे सर्वाधिक अत्याचारपीडित होते. अनाथांशी सामान्यत: वाईट व्यवहार केला जायचा आणि त्यांचा अधिकार हिसकावला जायचा. त्याचप्रमाणे महिलांनाही कसलेच स्थान नव्हते.
एक मनुष्य पैगंबर मुहम्मद (स.) यांच्याकडे आला आणि म्हणाला, ''मी गरजवंत आहे, माझ्याकडे काहीही नाही आणि माझ्या देखरेखीत एक अनाथ आहे (ज्याच्याकडे संपत्ती आहे). तेव्हा मी त्याच्या संपत्तीतून स्वत:चा उदरनिर्वाह करू शकतो काय?'' पैगंबर म्हणाले, ''होय. तुम्ही आपल्या अनाथाच्या संपत्तीतून स्वत:चा उदरनिर्वाह करू शकता. मात्र अट अशी की व्यर्थ खर्च करू नका आणि कोणतेही काम घाई-गडबडीत करू नका आणि आपली सपत्ती बनविण्याची चिंता करू नका.'' (हदीस : अबू दाऊद)
जर एखाद्या अनाथाचे पालनपोषण करणारा श्रीमंत असेल तर त्याने कुरआनच्या उपदेशानुसार (त्या अनाथाकडून) काहीही घेता कामा नये, परंतु जर तो गरीब असेल आणि अनाथाकडे संपत्ती असेल तर तो त्याच्या संपत्तीचे रक्षण करेल. ती वाढविण्याचा प्रयत्न करेल आणि त्यातून स्वत:चा खर्च भागवेल, परंतु तो अनाथ तारुण्यात येण्यापूर्वी त्याची संपत्ती लवकर लवकर खाऊन टाकणे त्याच्यासाठी अवैध आहे. तसेच तो अनाथाच्या संपत्तीपासून आपली संपत्ती उभी करू शकत नाही. अल्लाहला न भिणारे बेईमान लोक अनाथांची संपत्ती चलाखीने आपली संपत्ती बनवितात अथवा त्याच्या प्रौढ होण्यापूर्वी त्याची संपूर्ण संपत्ती खाऊन-पिऊन फस्त करतात.
या हदीसमध्ये देण्यात आलेला उपदेश पवित्र कुरआनमधील सूरह निसामध्ये अल्लाहने अनाथांच्या संपत्तीच्या बाबतीत दिला आहे. अल्लाह म्हणतो, ''आणि अनाथांची काळजी घेत रहा इथपावेतो की ते विवाहयोग्य वयात येतील. मग जर तुम्हाला त्यांच्यात योग्यता आढळली तर त्यांची संपत्ती त्यांच्या स्वाधीन करा. असे कधीही करू नका की न्यायाच्या मर्यादा ओलांडून या भीतीपोटी त्यांचा माल घाईघाईने गिळंकृत कराल की ते मोठे झाल्यावर आपल्या हक्कांची मागणी करू लागतील. अनाथांचा जो पालक धनवान असेल त्याने ईशपरायणतेने वागावे व जो गरीब असेल त्याने परिचित पद्धतीने खावे. नंतर जेव्हा त्यांची संपत्ती त्यांच्या स्वाधीन करू लागाल तेव्हा लोकांना त्यावर साक्षीदार बनवा आणि हिशेब घेण्यास अल्लाह पुरेसा आहे.'' (दिव्य कुरआन, ४:६)
माननीय जाबिर (रजि.) यांच्या कथनानुसार, मी पैगंबर मुहम्मद (स.) यांना विचारले, ''माझ्या आश्रयाखाली असलेल्या अनाथाला कोणत्या कारणासाठी मी मार देऊ शकतो?'' पैगंबर म्हणाले, ''ज्या कारणांसाठी तुम्ही स्वत:च्या मुलांना मार देऊ शकता. खबरदार! आपल्या संपत्तीला वाचविण्यासाठी त्याची संपत्ती नष्ट करू नका आणि त्याच्या संपत्तीद्वारे आपल्या संपत्तीत वाढ करू नका.'' (मुअजम तिबरानी)
आपल्या मुलाबाळांना शिक्षण व प्रशिक्षणाच्या बाबतीत मार देऊ शकता, त्याचप्रमाणे अनाथालाही धार्मिक आणि शिष्टाचार व सभ्यता शिकविण्याच्या बाबतीत मार दिला जाऊ शकतो. विनाकारण क्षुल्लक कारणासाठी मुलांना मारहाण करणे पैगंबरांच्या परंपरेच्या विरूद्ध आहे आणि अनाथाला मारणे हे तर फार मोठे पाप आहे.

dataset: uonlp/CulturaX


Mumbai-Nagpur Samruddhi Mahamarg : मुंबई-नागपूर समृद्धी महामार्गाच्या कामामुळे नागरिकांचे लाखोंचे नुकसान !
समृद्धीच्या ब्लास्टिंगमुळे घरांच्या भिंती कोसळण्याचे सत्र सुरूच
Mumbai-Nagpur Samruddhi Mahamarg :- मुंबई-नागपूर समृद्धी महामार्गाच्या कामासाठी सुरु असलेल्या ब्लास्टिंगमुळे इगतपुरी तालुक्यातील धामणी येथील घरांच्या भिंती कोसळणे आणि घरांना तडे जाण्याचे प्रकार सुरूच आहे. त्यामुळे नागरिकांच्या सुरक्षिततेचा प्रश्न निर्माण झाला आहे. संबधित कंपनीने तातडीने नुकसानभरपाई न दिल्यास उपोषण करण्याचा इशारा धामणीकरांनी दिला आहे.
गत तीन वर्षांपासून हे काम सुरू असून, सततच्या ब्लास्टिंगमुळे अनेक घरांना मोठ्या प्रमाणात तडे जाऊन पडझड होत आहे. धामणीजवळ समृद्धीच्या कंट्रोल ब्लास्टिंगमुळे अनेक घरांना सतत हादरे बसत आहेत. सोमवारी (दि. ९) सकाळी साडे नऊच्या सुमारास येथील धनाजी भोसले यांच्या घराची भिंत पडली.
सुदैवाने यात कोणतीही जिवीतहानी झाली नसली तरी गावत भीतीचे वातावरण आहे. काही दिवसांपूर्वी आमदार माणिकराव कोकाटे यांच्यासोबत झालेल्या बैठकीत केमिकल ब्लास्टिंग देखरेखीखाली करण्यात येईल, असे कंपनीकडून सांगण्यात आले होते.
मात्र कंपनी तसे न करता कंट्रोल ब्लास्टिंग सुरूच ठेवत आहे. येथील नागरिकांच्या नुकसान भरपाईच्या मागण्याही केवळ कागदावरच आहेत, असे नागरिकांचे म्हणणे आहे.
काही दिवसांपूर्वी धामणी येथील ९६ घरांना तडे जाऊन नुकसान झाले आहे. ते नागरिकही भरपाईच्या प्रतीक्षेत आहेत. नुकसान भरपाईची मागणी मान्य न केल्यास या घरांतील महिलांनी उपोषणाला बसण्याचा इशारा दिला आहे.
दरम्यान, गेल्या दहा दिवसांपूर्वीच ब्लास्टिंगमधून उडालेला भला मोठा दगड एका नऊ वर्षीय बालिकेजवळ येऊन पडला. सुदैवाने यात बालिका बालंबाल बचावली. तरी देखील कंपनीकडून वारंवार ब्लास्टिंग करत असल्याचे नागरिकांकडून सांगण्यात आले.
ब्लास्टिंग करण्यापूर्वी दवंडीद्वारे ग्रामस्थांना खबरदारीच्या सूचना दिल्या जातात, मात्र नागरिक घर सोडून जात नाहीत, अनेकांना मोबदला म्हणून भाडे दिले जाते, काही घरमालकांना नुकसान भरपाईदेखील दिलेली आहे, असे कंपनी व्यवस्थापनाने सांगितले.
मात्र, प्रत्यक्षात तसे नसल्याचे ग्रामस्थांचे म्हणणे आहे. कंपनीकडून खबरदारी घेतली जात असती तर ९६ घरांमधील रहिवासी नुकसानभरपाईच्या प्रतिक्षेत असते का? असा सवाल ग्रामस्थांनी उपस्थित केला आहे.


text:
रॉजर मायकेल हम्फ्री बिन्नी.
बिन्नी, रॉजर
भारताचे एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू
भारताचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू
इ.स. १९५५ मधील जन्म

dataset: wikimedia/wikipedia


text:
ाज्याचे स्पष्टीकरण मार्क्सने वेगळ्या रूपात दिले असते. आफ्रो-आशियाई देश, दक्षिण अमेरिकन देश, हे सारे अविकसित देश मुख्यतः कामगारवर्गी असतील आणि विकसित देशांची बहुतांश प्रजा एका जागतिक मालकवर्गाचा भाग बनेल, असे मार्क्सने नोंदवले होतेच. इतर कोणत्याही अर्थशास्त्र्यापेक्षा मार्क्सची नजर 'जागतिक' होती आणि आजही आहे. अशीही कल्पना करता येईल की, जे.एम. केन्स (Keynes) हा शासकीय खर्चातून व कल्याणकारी योजनांमधून मंदीचे अरिष्ट टाळण्याचा पुरस्कर्ता आणि मार्क्स कोणत्या तरी काल्पनिक स्वर्गात हुज्जत घालताहेत!
कल्याणकारी हा शब्द न वापरताच त्या नमुन्याच्या योजना आज बहुतेक विकसित देश वापरतात. स्कँडिनेव्हियन देश या प्रकारात सर्वांत कामगारप्रेमी मानले जातात, पण युरोपीय देशही त्या दिशेने विचार करतात. जपान बराचसा कल्याणकारी आहे. सिंगापूर जरी मुक्त बाजारपेठेसाठी प्रसिद्ध असले, तरी प्रजेचा एक मोठा खर्च सिंगापूर सरकार करते. बहुतेक सिंगापुरी लोक सरकारी घरांमध्ये राहतात. अमेरिकन (USA) भांडवलवाद 'जो तो स्वतःसाठी' या तत्त्वाने चालतो. पण तिथेही सामाजिक सुरक्षायंत्रणा आहे ती आज अडखळते आहे. पण 2014 मध्ये ज्येष्ठ अर्थशास्त्री नीळकंठ रथ यांनी नि:संदिग्धपणे सांगितले की, अमेरिकेतल्या शासकीय खर्चाचे सकल राष्ट्रीय उत्पादनातले प्रमाण भारतातल्या प्रमाणाच्या कैक पट आहे!
MECTIZ-N
मर्क (Merck) या अमेरिकन औषध कंपनीने 1987 मध्ये बराच खर्च करून मेक्टिझान (Mectizan) हे औषध घडवले. नद्यांवर वावरणाऱ्यांना काही कारणाने अंधत्व येऊ शकते. असा 'रिव्हर ब्लाइंडनेस' या औषधाने टाळता येतो. मर्कने हे औषध यावच्चंद्रदिवाकरौ (in perpetnity) मनुष्यजातीला फुकट देऊन टाकले आहे. या धर्मादाय कृतीची मर्कच्या मुख्य बाजारपेठेत (पाश्चात्त्य देशांत) जाहिरातही केली गेली नाही. लँचेस्टर सांगतो की, हे कल्याणकारी राज्य नमुन्याचे, पण जागतिक निःस्वार्थीपणाचे उदाहरण आहे, जे मार्क्सच्या मांडणीत अशक्य ठरले असते. एक वेगळाही विचार करता येतो. काही वर्षांपूर्वी सी.के.प्रल्हाद या व्यवस्थापनतज्ज्ञाने 'द फॉर्चून ॲट द बॉटम ऑफ द पिरॅमिड' नावाचे पुस्तक लिहिले. त्याचा गाभा म्हणजे सातेक अब्ज माणसांपैकी चारेक अब्ज दरिद्री आहेत, उत्पन्न-स्तुपाच्या तळाशी आहेत. त्यांना गुंतवून घेण्याच्या विविध पद्धती प्रस्थापित कंपन्यांची उलाढाल वाढवू शकतात किंवा नव्या कंपन्यांना सबळ करू शकतात. उदाहरणार्थ- शांपूच्या बाटलीऐवजी पाच रुपयाचे पाऊच आणि जोमदार जाहिरात यांतून झोपडपट्टीतल्या प्रत्येक तरुणीला ऐेश्वर्या राय होण्याचे स्वप्न दाखवता येते!
सोबतच प्रल्हाद बांगलादेशातील 'ग्रामीण बँक' वगैरेही उदाहरणे तपासतात; नाही तर हे सारे केवळ 'चर्रे हरित तृण लिपसु जैसे' नमुन्याचे पशूंना पोसून मग मारण्याचे कारस्थान वाटले असते!
2011 च्या सुमाराला माणसांची संख्या सात अब्जांना पोचली. 'नॅशनल जिओग्राफिक' मासिकाने त्या वेळी एक 'टिपिकल' नमुना म्हणून वापरण्याजोग्या मानवी व्यक्तीचे चित्र रेखाटले. ही सरासरी (mean किंवा average) व्यक्ती नव्हती. ती मध्यस्थित (median) या वर्णनाजवळची व्यक्ती होती. आपण ही व्यक्ती प्रातिनिधिक (representative) मानू. ही व्यक्ती म्हणजे अठ्ठावीस वर्षांचा 'ली' (Li किंवा Lee) नावाचा हानवंशीय चिनी पुरुष. प्रातिनिधिक व्यक्ती पुरुष असण्यामागे वैद्यकशास्त्राने बालमृत्यूंचे प्रमाण घटवणेही आहे आणि स्त्रीभ्रूणहत्याही आहेत (निसर्गतः जन्मणाऱ्या मुलांची संख्या मुलींच्या संख्येपेक्षा किंचित जास्त असते, कारण बालमृत्यूचे प्रमाण मुलांत जास्त असते आणि तो 'आघात' सोसून स्त्री-पुरुष प्रमाण साधारण सारखे होते. बालमृत्यू आटोक्यात आणल्यास पुरुषांचे प्रमाण वाढते. मुली जन्मूच न देणे, जन्मल्यास मरू देणे किंवा मारणे हे माणसांच्या मुलगा-निवडीतून, Son preference मधून येते.).
श्रीयुत लींकडे मोबाईल फोन आहे, पण पैसे साठतच नसल्याने त्यांचे बँक खाते कुठेच नाही. त्यांचे वार्षिक उत्पन्न (2011) आठ हजार डॉलर्स आहे. 2011 मध्ये नेमक्या या वर्णनाची नव्वद लाख माणसे होती! मार्क्सला याचे आश्चर्य वाटले नसते, कारण संख्येने जास्त अशा कामगारवर्गाचे केंद्र विकसनशील देशांत जाईल, हे त्याने म्हटले होतेच. त्यांच्या मेहनतीतून घडणारे वरकड मूल्य मात्र विकसित देशांतल्या मालकवर


text:
ा दोन मुलींर्ीं लग्नें स्वत: लापवलीं म्हणून भटांर्ी ६॥ रुपर्े नुकसान झाली, र्ास्तव ती नुकसान सदरर्े बाळाजी र्ांजकडून भरून घेण्र्ाकररतां वामन जगन्नाथ, शंकर बापुजी, बळवंत स ाराम, रामर्ंि सदामशव जोशी, उदास र्ा सवांनीं जुन्नर कोटांत कफर्ाषद केली. सांप्रतर्े काळास अनुसरून पहातां भटांर्ा कोणत्र्ाही प्रकारर्ा हक्क इतर लोकांवर पोंर्त नाहीं, हें न्र्ार्दृष्टीनें उघड असून न्र्ार्ाधीश महादेव रीधीधर, सबाडिडषनेट जज्ज, जात ब्राह्मण र्ांनीं आपले ब्राह्मण कफर्ाषदीर्े स्वरूपाकडे पाहून ता. २९ मार्ष सन १८८६ इसवी. रोजीं असा ठरावा केला कीं, प्रत्र्ेक लग्नाबद्दल प्रततवादी बाळाजी पाटील डुमरे र्ांनीं ४ आणे म्हणजे दोनी लग्नांबद्दल ८ आणे द्र्ावेत असा ठराव केला. ह्र्ा ठरावाबद्दल वररष्ठ कोटांत प्रततवादी र्ांजकडून अपील होणें आहे व अपीलार्ा तनकाल लागेपर्ांत आमर्े लोकांनीं म्हणजे ज्र्ांर्े र्ेथें लग्नकार्ें होतील व जेथें भटजी ककंवा ग्रामजोशी लग्न लापवण्र्ाबद्दल हक्कानें पैसा मागतील, तेथें प्रत्र्ेक लग्नाबद्दल मशारतनल्हे रा. सा. सनजज्ज र्ांच्र्ा ठरावान्वर्ें तूतष र्ारर् आणे लग्न साडे वगैरे पवगध करून घेतल्र्ानंतर द्र्ावे लागतील व हें सबजज्ज साहेबांच्र्ा फैसल्र्ावरून सवांस कळपवण्र्ांत र्ेत आहे.
कफर्ाषदार्ा नंबर ८३१ सन १८८४ र्ा
जुन्नर कोटाषर्ा मशक्का
JUDGE
JUNAR
SUBORDINATE
COURT
जोतीराव गोववांदराव फुले. नारा्ण मेघाजी लोखांडे. भाऊ कोंडाजी पा. डुांबरे. रामचांद्र तुकाराम हेजीब. लक्ष्मण गणुजी शेटे. ववश्राम कुशाजी पा. पवार. रावजी मल्हारजी बोकड. सांतु रामजी लाड. चचमणाजी मथाजी पा. डुांबरे. गणु बापुजी पा. डुांबरे.

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


text: ठावे कोण न जात येत- दिधले कोणास आमंत्रण;


text:
ाुत रींिीरा सागर राष रीय बराातील पा् याचासाठा वाढल् याने म् हसली ग्रामपींचायतीतील मो.बामाी, पवनी, वपपरी, उमरी व चचचला् गाींवाना पुराचा बोका तनमाुा झाल् याटाटतचे व्त् त दिनाींक १२ र्ानेवारी, २०१५ राेर्ी तनिशनुनास आले, हे खरे आहे काय,
(२) असल् यास, या बरााने हल् ली २४५ मी्रपयिंतची उींची गाठली असून २४७ मी्र पयिंत र्लसाठा वाढवव् यात आल् यामुळे गावाींना बोका तनमाुा झालेला आहे, हे ही खरे आहे काय,
(४) असल् यास, सिर गावातील पुराचा बोक लक्षात लेता पुनुवसनाची रयतसक्रया त् वरीत पुाु कर् यात येाार आहे काय,
(३) असल् यास, सिर गावातील कु्ुींटाचे योग् यरयतकारे पुनुवसन होऊ न शनकल् यामुळे या गाींवाना पुराचा बोका तनमाुा झालेा आहे, हे ही खर आहे काय,
(५) असल् यास, त् याची कालावबी काय ?
श्री. धगरीर् महार्न (०२-०६-२०१५) :(१) नाही.
(२) नाही.
(३), (४) व (५) रयतलन उद् ावत नाही.
___________
अिोला जर्ल् ्यातील लाांखा यावर हे टर क्षेत्र मसांचनाखाली असूनही मध् यम व लकु मसांचन प्रिल् पाांप िक १३ मसांचन प्रिल् प मान् यतेववना रखडले असल् याबाबत.
(११) १३१९९ (०८-०४-२०१५). श्री. हतरर् वपांपळे (मुततुर्ापूर), डॉ. सांर्य रायमुलिर (मेहिर), डॉ. शमशिाांत खेडेिर (मसांदखेड रार्ा) : सन्माननीय र्लसांपदा मांत्री पुढील
गोष्ीींचा खुलासा करतील काय :-
(१) अकोला जर्ल् ्यातील लाींखाच् यावर हे् ्र क्षेत्र सींचनाखाली असूनही मध् यम व ललु सींचन रयतकल् पाींपैकी १३ सींचन रयतकल् प मान् यतेववना रखडले असल् याचे माहे फेरुवुवारी, २०१५ च् या पदहल् या आठवडयात तनिशनुनास आले आहे, हे खरे आहे काय,
(२) असल् यास, उ् त १३ सचींन रयतकल् प रखड् याची काराे काय आहेत,
(३) असल् यास, सिरहू रयतकल् पाींना मान् यता िेऊन त् याचे कामे सुरु कर् याटाटत शनासनाची भू मका काय आहे,
(४) नसल् यास, ववलींटाची काराे काय ?
श्री. धगरीर् महार्न (०४-०६-२०१५) :(१), (२) व (३) अकोला जर्ल् हात रयतशनासकीय मान् यता रयताप् त एकुा १९ रयतकल् प आहेत. त् यापैकी ३ रयतकल् प पूाु झाले आहेत. ८ रयतकल् पाींची कामे रयतगतीत असून व उवुिरत ७ रयतकल् पाची कामे, न् यायालयीन रयतकरा, सींकल् पन, र्नववरोब रत् यािी कारााींमुळे रखडलेली आहेत व १ रयतकल् प रद्द कर्‍यास् तव रयतस् ताववत आहे.
(४) वरीलरयतमााे कायुवाही रयतगतीपथावर आहे. त् यामुळे ववलींटाचा रयतल न उ्भववत नाही.
___________
अिोला जर्ल््यातील र्लसुरक्षिाांना मानधन ममळणयाबाबत
(१२) १३२०१ (०७-०४-२०१५). श्री. हतरर् वपांपळे (मुततुर्ापूर) : सन्माननीय पाणीपुरवठा आणण स्व‍छता मांत्री पुढील गोष्ीींचा खुलासा करतील काय :-
(१)अकोला जर्ल््यातील हर्ारो र्लसुरक्षकाींना गत िोन वर्षािंपासून मानबन मळाले नसल् याची मादहती माहे र्ानेवारी, २०१५ मध् ये वा त्यासुमारास तनिशनुनास आली आहे, हे खरे आहे
काय,
(२) असल् यास, उ् त रयतकराी चौकशनी केली आहे काय, असल् यास, चौकशनीचे तनष कर्षु काय, त् यानुसार सिरहू र्लसुरक्षकाींना अदयापपयिंत मानबन न मळ् याची काराे काय आहेत,
(३) असल् यास, सिर र्लसुरक्षकाींना तातडीने मानबन मळ् याटाटत शनासनाने कोाती कायुवाही केली वा कर्‍यात येत आहे,
(४)नसल्यास, ववलींटाची काराे काय आहेत ?
श्री. बबनराव लोणीिर (०८-०५-२०१५) :(१) व (२) अकोला जर्ल् ्यातील र्लसुरक्षकाींचे सन २०१३-१४ चे मानबन माहे फेरुवुवारी, २०१५ मध् ये ववतरीत कर् यात आले असून त् याटाटतची उपयोचगता रयतमाापत्रे रयताप् त झालेली आहेत. तसेच सन २०१४-१५ या आचथुक वर्षाुसाठी तनबी रयताप् त झाला असून ववतरीत कर् याची कायुवाही सुरु आहे.
(३) व (४) रयतल न उद् ावत नाही.
___________
अिोला शहरातील ९ और्धी दुिानाांवर अतनजश्चत िालावधीसाठ बांद ठेवण याचे आदेश असतानाही सदर दुिाने सुरु असल्याबाबत
(१३) १३२०३ (०६-०४-२०१५). श्री. ह


डत नसल्यामुळे एकाही खासगी डेअरी किंवा सहकारी संघाने नव्या दराप्रमाणे दुधाची खरेदी केलेली नाही.
आंदोलन झाल्यास स्वाभिमानीची ताकद वाढेल
दूधदर प्रश्नावर सर्व राजकीय आघाड्यांवर अपयश येत असल्याचे पाहून स्वाभिमानीने अचानक दूध बंद आंदोलनाची घोषणा केली आहे. आंदोलन ५-७ दिवस चालले किंवा तोडाफोडी झाल्यास स्वाभिमानीचे बळ वाढू शकते. सरकारने आता कोणतीही घोषणा केल्यास सर्वांनी वाऱ्यावर सोडलेल्या दूध उत्पादकाला अखेर राजू शेट्टी यांच्यामुळे न्याय मिळाला, अशी प्रतिमा तयार करण्याची संधी मिळू शकते, अशी माहिती सहकारातील सूत्रांनी दिली.
-
- 1 of 174
- ››


तुमच्याकडे 'या' ५ बॅग असतील तर तुम्ही देखील आहात 'स्टाइल क्विन'
बॅग हा आपल्या जीवनशैलीचा अत्यावश्यक भाग आहे. तुम्ही कुठेही गेलात तरी एक बॅग तुमच्यासोबत असते. हे केवळ तुमच्या लूकला पूरकच नाही, तर तुमच्यासोबत आवश्यक वस्तू घेऊन जाण्यासही मदत करते. आमच्याकडे बॅग नसती तर जीवन खूप कठीण होईल.
हेही वाचा : Earrings Pairing : 'या' ईयररिंग्स यूज करा अन् रफल साडीचा लूक कंप्लीट करा
तसे, प्रत्येक प्रसंग, शैली, वापर आणि पोशाख यानुसार तुम्ही वेगवेगळ्या प्रकारच्या बॅग वापरू शकता. ऑफिससाठी लॅपटॉप बॅग, पार्टीसाठी सॅचेल्स, लग्नासाठी क्लॅच, खरेदीसाठी टोट्स आणि सुट्टीसाठी ट्रॅव्हल बॅग, तुमच्या गरजा बदलल्याप्रमाणे तुमची बॅग बदलते.
आम्हाला माहित आहे की तुम्हालाही तुमचा वॉर्डरोब अपडेट करणे आवडते. त्यामुळे तुम्हीही तुमचा वॉर्डरोब रिफ्रेश करण्याचा विचार करत असाल तर आम्ही तुम्हाला अशाच काही बॅग्ज सांगत आहोत ज्या प्रत्येक मुलीकडे असणे आवश्यक आहे. तुम्ही या बॅग प्रत्येक प्रसंगासाठी आणि प्रत्येक पोशाखासोबत तयार करु शकता. ते तुम्हाला तुमचे सर्वोत्तम दिसण्यात मदत करतील. चला जाणून घेऊया कोणत्या आहेत या बॅग.
हेही वाचा : काजल ते करिश्मापर्यंत क्लास सेलिब्रिटी ब्लाउज डिझाइन्स; जे तुमचा टेलर देखील शिवेल
Table of Contents
प्रत्येक मुलीकडे या बॅग असाव्यात
- क्लच (Clutch)
- स्लिंग बॅग (Sling Bag)
- सॅचेल्स (Satchel Bags)
- टोट (Tote Bags)
- शोल्डर बॅग (Shoulder bags)
क्लच (Clutch)
क्लच बॅगला पट्ट्या नसतात, त्यामुळे हातात घेऊन जावे लागते. या प्रकारच्या बॅग पार्टी, नाईट आऊट, संध्याकाळच्या भेटी आणि डिनर डेटसाठी योग्य आहेत. पैसे, लिपस्टिक, मोबाइल, क्रेडिट-डेबिट कार्ड आणि फेस मिरर अशा काही महत्त्वाच्या गोष्टी तुम्ही त्यात ठेवू शकता. क्लासिक ब्लॅक क्लच हा एक चांगला पर्याय आहे. या बॅग तुमच्या देसी लुकला खूप चांगल्या प्रकारे पूरक आहेत.
हेही वाचा : सोनम कपूरचे हटके ब्लाउज डिझाइन्स जे टॉप म्हणूनही करु शकता वेअर
स्लिंग बॅग (Sling Bag)
त्याला कुरिअर बॅग असेही म्हणतात. या प्रकारच्या पिशवीला लांब गोफ असतात ज्याच्या मदतीने आपण ती खांद्यावर घेऊन जाऊ शकतो. या बॅग क्लचपेक्षा किंचित मोठ्या आहेत आणि तुम्ही त्यामध्ये थोडे अधिक सामान घेऊन जाऊ शकता. तुम्ही घाईत कुठेतरी जात असाल किंवा प्रवास करत असाल तेव्हा स्लिंग बॅग उपयोगी पडतात. ट्रॅव्हल बॅग तुमच्यापासून दूर असेल तर ती आवश्यक वस्तू तुमच्याजवळ ठेवते. ते काळ्या आणि मरूणमध्ये चांगले दिसेल.
हेही वाचा : काजलने ७ वेळा करुन दिली 'कुछ कुछ होता है' मधील अंजलीची आठवण
सॅचेल्स (Satchel Bags)
सॅचेल्स बॅगमध्ये लांब पट्ट्या असतात ज्या तुम्ही तुमच्या खांद्यावर घेऊ शकता. ही पिशवी ऑफिसला जाताना नोकरदार महिलेसाठी योग्य आहे. ही लॅपटॉप बॅग आणि ऑफिस बॅग यांच्यातील क्रॉस आहे जी स्लिंग आणि क्लच या दोन्हीपेक्षा मोठी आहे. लॅपटॉप, चार्जर याशिवाय इतरही आवश्यक वस्तू तुम्ही त्यात ठेवू शकता. यामध्ये खूप जागा आहे आणि त्यामुळे तुम्हाला दोन बॅग घेऊन जावे लागणार नाही. तुम्ही ब्राऊन, ब्लॅक किंवा टॅन कलरची सॅचेल बॅग घेऊ शकता.
हेही वाचा : Summer Style : काजल ते आलियापर्यंत; सेलिब्रिटींचे क्लास आउटफिट्स जे उन्हाळ्यासाठी आहेत परफेक्ट
टोट बॅग (Tote Bags)
टोट बॅग या दोन पट्ट्यांसह मोठ्या खांद्याच्या पिशव्या असतात आणि सामान्यतः आयताकृती आकाराच्या असतात. अशा बॅग तुम्ही कोणत्याही पोशाखासोबत, तसेच कुठेही घेऊन जाऊ शकता. मग, ते समुद्रकिनाऱ्यावर जाणे , खरेदी करणे, ऑफिसला जाणे किंवा मित्रांसोबत फिरणे असो, टोट बॅग्ज हा नेहमीच योग्य पर्याय असतो. हे विविध रंग, प्रिंट, फॅब्रिक्स, आकार आणि शैलींमध्ये उपलब्ध आहेत. टोट बॅग प्रत्येक मुलीसाठी असणे आवश्यक आहे.
हेही वाचा : निया शर्माचा पांढऱ्या आउटफिट्समध्ये दिसतो 'स्नो व्हाइट' सारखा लूक
शोल्डर बॅग (Shoulder bags)
जर तुम्ही लॅपटॉप घेऊन ऑफिसला जात नसाल तर तुमच्यासाठी शोल्डर बॅग हा योग्य पर्याय आहे. तुमच्याकडे रोजच्या वापरासाठी खांद्याची बॅग असणे आवश्यक आहे. अशा बॅ


text:
बाह्य दुवे
लोकसभा मतदारसंघ
गुजरातमधील लोकसभा मतदारसंघ


text: पॅनासॉनिक लुमिक्स दमच फह३ पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा रेड नवीनतम किंमत Aug 14, 2018वर प्राप्त होते


text:
फेब्रुवारीपासून लागू होणार १०% आरक्षण – MarathiBrain.in
January 21, 2019 0 Comments आरक्षण, आर्थिकरित्या दुर्बळ घटक, केंद्रीय कार्मिक मंत्रालय, नवी दिल्ली, सामाजिक न्याय व सबलीकरण मंत्रालय
फेब्रुवारीपासून जाहीर होणाऱ्या केंद्रीय सेवांच्या पदभरतींसाठी १०% आरक्षण लागू होणार असल्याची अधिसूचना शासनाने जाहीर केली आहे.
नवी दिल्ली, २१ जानेवारी
अनुसूचीत जाती-जमाती आणि इतर मागासवर्ग व्यतिरिक्त सामान्य वर्गातील आर्थिकरित्या दुर्बळ घटकांना देण्यात आलेले १० टक्के आरक्षण येत्या १ फेब्रुवारीपासून प्रत्यक्षात लागू होणार आहेत. अशी घोषणा केंद्रीय कार्मिक मंत्रालयाकडून करण्यात आली आहे.
१०३ व्या घटनादुरुस्ती विधेयकांतर्गत अनारक्षित वर्गातील आर्थिकरित्या दुर्बळ असलेल्या घटकांना १० टक्के आरक्षण केंद्र शासनाने मंजूर केले आहे. या आरक्षणाची थेट अंमलबजावणी येत्या १ फेब्रुवारीपासून होणाऱ्या पदभरतींमध्ये होणार आहे. हे आरक्षण फक्त केंद्रीय सेवांमधील थेट पदभरतींसाठी असणार आहे. या आरक्षणामध्ये पदोन्नतीसाठीची तरतूद नाही.
१ फेब्रुवारीनंतर जाहीर होणाऱ्या पदभरतींमध्ये हे आरक्षण कसे लागू केले जाईल आणि त्यासाठीचे रोस्टर स्वतंत्ररित्या तयार करून तशी माहिती मंत्रालयाकडून प्रसारित केली जाईल. याआधी सामाजिक न्याय आणि सबलीकरण मंत्रालयातर्फे या आरक्षणसाठीचे आर्थिक निकष आणि इतर आवश्यक सूचना १९ जानेवारीला जाहीर केल्या आहेत. या आरक्षणाचा लाभ घेण्यासाठी नागरिकांकडे तसे प्रमाणपत्र असावे लागेल. हे प्रमाणपत्र तहसीलदार किंवा संबंधित उच्च पदाधिकाऱ्यांकडून उपलब्ध होतील.


text:
५) कधी तू -ऋषिकेश रानडे | हृदयामधले गाणे
कधी तू...रिमझिम झरणारी बरसात
कधी तू...चमचम करणारी चांदण्यात
कधी तू...अंग अंग मोहरणारी
जरी तू...कळले तरी ना कळणारे
कधी तू...कोसळत्या धारा थैमान वारा


text: आपले लाडके सेलिब्रेटी कोणते गॅजेट्स वापरतात? त्यांच्या गॅजेटसविषयी आठवणी जाणून घ्यायला च...


िक वाटचालीची दिशा तीन वेगवेगळ्या आघाड्यांची सरकारे (आणि पाच वेगवेगळे पंतप्रधान) यांच्या काळात इतकी सुसंगत का राहिली, या प्रश्नाचा वेध घेण्याची ऊर्मी निर्माण करील आणि भारताच्या विद्यमान पंतप्रधानांचा दृष्टिकोन नेमका कसा आहे व ते कितपत सबल वा दुर्बल आहेत याचा बऱ्यापैकी अंदाज बांधता येईल.
31 पानांचे हे भाषण 152 मुद्दे टाकून लिहिलेले आहे. त्यांतील पहिल्या आठ पानांत देशाची तत्कालीन आर्थिक स्थिती काय आहे यावर 'कवडसे' टाकून, नवीन आर्थिक धोरणाची आवश्यकता व अपरिहार्यता कशी आहे यावर 'प्रकाश' टाकला आहे. या संपूर्ण भाषणातील भाषा साधी, सोपी, प्रवाही व थेट आहे. प्रत्येक शब्द मोजून, मापून व त्याची अर्थच्छटा लक्षात घेऊन वापरलेला आहे. देश आर्थिक संकटात आहे, अर्थव्यवस्थेला कलाटणी देण्याचे आव्हान आहे, त्यासाठी काही गोष्टी सहन कराव्या लागणार आहेत हे अतिशय स्पष्ट शब्दांत मांडले आहे.
पण या परिस्थितीवर मात करून पुढे जाता येणार आहे किंबहुना जाणार आहोत, कारण ती क्षमता आपल्यात आहे असे आश्वासनही त्यात आहे. कोणतेही समाजघटक नाउमेद होणार नाहीत याची पुरेपूर काळजी यात घेतलेली आहे, पण संभाव्य धोक्याची व कराव्या लागणाऱ्या त्यागाची जाणीवही नेमकेपणाने करून दिलेली आहे.
आगामी आर्थिक सुधारणा व उपाययोजना मोठ्या व दीर्घकालीन असणार आहेत आणि त्यामुळे त्याची फळेही उशीरा चाखायला मिळणार आहेत हेही सांगून टाकलेले आहे. भाषणाच्या सुरुवातीलाच मनमोहन सिंग यांनी, 'या क्षणी मी एकटेपणाच्या विचित्र जाणिवेने ((Strange feeling of lonelyness) भारावून गेलो आहे' असे म्हणून, 21व्या शतकातील सशक्त, एकात्म व तंत्रज्ञानप्रधान भारताच्या राजीव गांधींच्या स्वप्नाचे स्मरण करून दिले आहे. 'हा अर्थसंकल्प मी राजीव गांधींच्या स्मृतीला अर्पण करीत आहे', असे म्हणतानाही स्वामीनिष्ठेची भावना व्यक्त होईल असा शब्दही आलेला नाही.
त्यानंतर, मागील दोन वर्षांत (1989 ते 1991) देश आर्थिक संकटात सापडला याची दोन कारणे सांगितली आहेत (आखाती युद्ध व राजकीय अस्थिरता), पण ती सांगतानाही व्ही.पी. सिंग व चंद्रशेखर या दोनही माजी पंतप्रधानांवर वा त्यांच्या सरकारांवर किंवा विरोधी पक्षांवर सूचकही टीका केलेली नाही. या आर्थिक संकटाला देशाची अंतर्गत व आंतरराष्ट्रीय अशा दोनही स्तरांवरील परिस्थिती कारणीभूत ठरली, हे सांगताना या संकटाचे वर्णन 'acute and deep' असे केले आहे आणि स्वातंत्र्योत्तर भारताच्या इतिहासात असे संकट अनुभवाला आले नसल्याची नोंदही केली आहे.
तुटीचे अर्थसंकल्प, गंगाजळीची स्थिती, परकीय चलनाची अवस्था, अफाट कर्ज आणि त्यावरील व्याज म्हणून द्यावी लागत असलेली भरघोस रक्कम, चलनवाढ आणि दैनंदिन गरजेच्या वस्तूंची महागाई, जीडीपी यांची अतिशय माफक पण परिस्थितीचे गांभीर्य लक्षात यावे अशी आकडेवारी सादर करून, आपल्याला मोठ्या तडजोडी (Macro economic adjustments) कराव्या लागणार आहेत हे सांगितले आहे आणि आपल्याकडे दवडण्यासाठी वेळ नाही (There is no time to loose) असा इशाराही दिला आहे.
ॲडजस्टमेंट करायच्या तर त्रास होणारच हे सांगत असतानाच, आपले आर्थिक स्वातंत्र्य राखण्यासाठी (To preserve our economic independence) आणि आपल्या अर्थव्यवस्थेचे आरोग्य पुन्हा मिळवून देण्यासाठी (To restore the health of our economy) आवश्यक तो त्याग करण्यास तयार असले पाहिजे, असे विनंतिवजा आवाहनही केले आहे.
त्यासाठीच्या रणनीतीचा गाभा (Centre piece of strategy) सूचित केला आहे. त्याचबरोबर आपण संक्रमणकाळातून जाणार आहोत, पण तळागाळातील घटकांवर कमीत कमी बोजा पडेल याची काळजी घेणार आहोत (We are commited to adjustment with a human face) असे आश्वस्त करणारे उद्गार आहेत. आणि त्यानंतर लगेच, आपण जलद व धडाकेबाज पद्धतीने काम केले पाहिजे (We must act fast and act boldly), याचे भान राखण्याची आठवणही करून दिली आहे.
नव्या अर्थव्यवस्थेत आर्थिक सुधारणा व आर्थिक व्यवस्थापन हे अविभाज्य भाग राहणार असून, परकीय गुंतवणूक व परदेशी तंत्रज्ञान यांचा पूर्वीपेक्षा कितीतरी अधिक सहभाग मिळवावा लागणार आहे याची जाणीव करून देतानाच, परदेशी गुंतवणूक व परदेशी तंत्रज्ञानाची भीती बाळगण्याऐवजी त्यांचे स्वागतच केले पाहिजे असे सांगितले आहे. त्यासाठी स्पर्धेत उतरावे लागेल, आधुनिकीकरण करावे लागेल आणि गुणवत्ता सुधारावी लागेल हे सांगून, आपले उद्योगधंदे आता वयात आले आहेत त्यामुळे यासाठी ते सक्षम आहेत अशी ग्वाही दिली आहे. हे सर्व करता आले तर देशाचा केव


text:
िलेला प्रवेश, उमेदवारांची शेक्षणीक अहंता व त्या पदासाठी विहीत केलेल्या प्राथमिक तपासणीच्या अधीन राहुन तात्पुरता दिलेला आहे. परिशेष प्रवेश दिलेल्या उमेदवाराची पात्रता, मूळ प्रमाणपत्रे अंतीम निकालपुर्वी किंवा त्यानंतर कधीही तपासण्यात येईल. त्यावेळी एखादा उमेदवार अपात्र असल्याचे आढळून आल्यास त्याची उमेदवारी कोणत्याही टप्पावर रद्द करण्यात येईल.
2. उमेदवारानी या प्रवेशावर, तसेच परिशेष्या वेळी देण्यात येणार-या उत्तरपत्रिकेवर व प्रश्नपत्रिकेवर दिलेल्या सुचना अंत्यत काळ्यापूर्वक वाचून त्याचे पालन करावे. सुचनाचे पालन न करणारा उमेदवार परिशेष कक्षावाहेर घालवून देणे, त्यास संबंधीत परिशेष अथवा निवडीस प्रतिरोधीत (DEBAR) करणे, अपात्र टर्मिन्ग, उमेदवारी रद्द करणे यापेक्षी एक किंवा अधिक शिक्षा देण्यास पाव टर्मेल.
3. प्रश्नपत्रिका सोडिविप्यासाठी परिशेष्या कालावधी १ तासाचा असेल.
4. उमेदवारानी परिशेष कक्षात पेपरसाठी वेळेशी अर्धा तास आगोदर येणे आवश्यक आहे. हा कालावधी उमेदवाराची हजेरी तपासणे, उत्तरपत्रिका देणे व सुचना देणे यासाठी राहिले.
5. पेपरसाठी परिशेष वेळेशी येणा-या उमेदवारांचा परिशेष कक्षेत प्रवेश देण्यात येईल. त्यानंतर आलेल्या उमेदवाराना कोणत्याही परिस्थोतेत परिशेष कक्षेत परिशेष साठी प्रवेश देण्यात येणार नाही, याची नोंद घ्यावी.
6. परिशेष कक्षात प्रवेश मिळ्यावसादी सदर प्रवेश प्रमाणपत्र तसेच फोटो असलेल्या इतर ओळखपत्रपेक्षी एक ओळखपत्र परिशेषाच्या वेळी सोबत आणणे आवश्यक आहे.
7. प्रवेशप्रावरील छायाचित्रास विरोध कार्यकारी अधिकारी किंवा राजपत्रित अधिका-यांची स्वाक्षरी व शिक्का याप्रकारे घ्यावे कि अर्धा स्वाक्षरी व शिक्का व फोटोवर आणि अर्धा खाली कागदावर येईल. ही पूर्णता नसल्यास परिशेष बसता येणार नाही. तसेच लिफाफावार ज्या पदासाठी अर्जन केला आहे त्या पदाचा उठक अक्षरात उल्लेख करावा.
७. उमेदवारांना उत्तरपत्रिका स्वंतत्रपणे पुरविण्यात येईल. उत्तरपत्रिकेवरील सूचना काळजीपूर्वक वाचून त्यांचे काटेकोरपणे पालन करावे. त्यावर उत्तरे/माहिती लिहिण्यासाठी काळ्या शाईच्ये बॉलपेन वापरावे. इतर शाईच्ये बॉलपेन/ शिसपेनसिल/ रंगीत पेनसिल वापरण्यास सकत मनाई आहे. या सूचनेचे उल्लंघन केल्यास अशी उत्तरपत्रिका तपासली जाणार नाही.
८. परिश्कारच्या वेळी हजरोपटावर उमेदवाराने केलेली स्वाक्षरी, परिश्केच्या आवेदनपत्रावर केलेल्या स्वाक्षरीशी व उत्तरपत्रिकेवरील स्वाक्षरीशी जुळूणारी असावी. अन्यथा त्यास परिश्केस बसू दिले जाणार नाही.
९. परिश्केस वावत सर्वच हक्क निवड समितीकडे राहतील.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
भूजल संरक्षण आणि विकास यंत्रणा सातारा
पोहोच पावती
यांचे कंत्राटी पदासाठी भरती प्रक्रिया २०१५
उमेदवाराचे नाव - ___________ ___________ ___________
उमेदवाराचे बेटक क्रमांक - दिनांक - / /२०१५ वेळ -
पदाचे नाव - _____________
परिश्का केंद्राचे नाव -
समवेशकाची स्वाक्षरी


े! देशाच्या फुटबॉल संघातून परदेशी खेळून आल्यापासून रोहिणीच्या व्यक्तीमत्वात एक निराळाच आत्मविश्वास जाणवतो आहे! सध्या तीचे वेगवेगळ्या ठिकाणी सत्कार होत असतात. नोव्हेंबर महिन्यात तिला युनिसेफ कडून 'नवज्योती पुरस्कार' देण्यात आला. तेव्हा तिने सांगितले , फुटबॉल मुळे माझे आयुष्य बदलून गेले. नाहीतर कदाचित मीदेखील माझ्या बहिणीसारखी कमी वयात लग्न आणि मुलाबाळांच्या चक्रात अडकून पडले असते! पण आता माझ्यासमोर कुणीही माझ्या लग्नाचा विषय काढीत नाही. आपल्याकडे रीतीभातींच्या नावाखाली मुलींना अडाणी ठेवले जाते . माझ्या खेळातल्या यशामुळे मला अशा रूढीशी लढायचे एक शस्त्र मिळाले आहे. माझ्या सारखी संधी खूप सार्या मुलींना मिळाली पाहिजे म्हणून मीदेखील गरीब मुलांना खेळाचे प्रशिक्षण देणारी क्रीडा शिक्षिका होणार आहे!
रोहिणी आगे बढो, हम तुम्हारे साथ है|
हा लेख प्रथम मिळून सा-याजणी मासिकात प्रकाशित केला गेला.


"हा भारत माझा" - परीक्षण
हा चित्रपट मी काही दिवसांपूर्वी आशियाई चित्रपट महोत्सवात पाहिला होता. आता दि. ४ मे ला प्रदर्शित होत आहे. म्हणून हे परीक्षण मुद्दाम देत आहे.
"हा भारत माझा" हा चित्रपट प्रत्येकाने पाहावा असा आहे. अण्णा हजारेंच्या लढ्याला पाठिंबा देणारे लोक स्वतः जेथे तेथे नियम तोडण्यात पुढे असतात अशी टीका कायम केली जाते. या चित्रपटाचा विषय हाच आहे.
काळ साधारण ऑगस्ट २०११ चा, म्हणजे अण्णांचे उपोषण जोरात चालू होते, सगळ्या मीडिया मधे त्याची चर्चा चालू होती, लोकांचाही यातून भ्रष्टाचाराविरूद्ध काहीतरी केले जावे या भावनेतून या सगळ्याला प्रचंड पाठिंबा होता तेव्हाचा. अशा वेळेस एका मध्यमवर्गीय कुटुंबात आपली समस्या सोडवण्यासाठी भ्रष्टाचार करायचा की नाही, असा पेच निर्माण होतो. घरात रोज भ्रष्टाचाराविरूद्ध बोलणे चालू असताना प्रत्यक्षात मात्र आपण पैसे देऊन आपला फायदा करून घेऊन मोकळे व्हावे की योग्य पर्याय निवडून ती संधी सोडून द्यावी असा प्रश्न उभा राहतो. त्यातून निर्माण होणारे प्रसंग हेच मुख्य कथानक.
लोकांना एखाद्या कायद्याची माहिती देताना एक अत्यंत हलकाफुलका चित्रपट बघितल्याचा अनुभव देणारा "एक कप च्या" बघितल्यापासून सुमित्रा भावे व सुनील सुकथनकर यांच्या आगामी चित्रपटाबद्दल उत्सुकता होती. त्यामुळे आशियाई चित्रपट महोत्सवात 'हा भारत माझा' चा शो आहे हे कळाल्यावर लगेच गेलो. त्यात हा ही सामाजिक विषयावर आहे हे कळल्यावर बघायचाच होता. 'हा भारत माझा' ही सामाजिक संदेश देताना मनोरंजन ही करतो, त्याची डॉक्युमेंटरी होऊ देत नाही. त्याचबरोबर हे विनोद उगाच केलेले नाहीत, ते विषयाशी संबंधित प्रसंगातून आलेले, अशा प्रसंगात सामान्य लोक जसे वागतात त्यातूनच घडलेले असे आहेत. अण्णा हजारे आणि विक्रम गोखलेंचेही यात नाव अण्णाच, पण त्यावरून निर्माण होणारे विनोद एका मर्यादेपर्यंतच ठेवलेले आहेत, हे ही आवडले.
कलाकारांचा अभिनय ही याची एक मोठी जमेची बाजू आहे. विक्रम गोखले, उत्तरा बावकर, रेणुका, देविका दफ्तरदार, किशोर कदम, अश्विनी गिरी, जितेन्द्र जोशी या नावाजलेल्या लोकांबरोबरच ओंकार गोवर्धन व आलोक राजवाडे यांचेही काम अगदी जमून गेलेले आहे. माझ्या दृष्टीने रेणुका दफ्तरदारचा 'ताई' चा रोल यातील सर्वोत्कृष्ठ असावा. तिला इतरांच्या मानाने संवाद कमी आहेत पण अगदी बोलक्या चेहर्याने दिलेले शॉट्स तिचे विचार बरोबर दाखवून जातात. विक्रम गोखलेंचा रोलही अप्रतिम. अग्नीपथ पासून एक तत्त्वांशी कसलीही तडजोड न करणार्या व्यक्तीच्या रोलची इमेज त्यांच्याबाबतीत डोक्यात राहून गेलेली आहे. त्यापेक्षा वेगळा असलेला रोल त्यांनी अतिशय सुंदररीत्या केलेला आहे. उत्तरा बावकरांचा रोल एकदम सहज आहे, घरातील इतर लोकांचे दुर्लक्ष झाले तरी मुख्य प्रश्नावर कायम असलेले त्यांचे लक्ष पूर्ण भूमिकेत त्यांच्या चेहर्यावर दिसते. दुधाची पिशवी भिंतीवर चिकटवणे, बाळासाठी असलेल्या बाईने खाडे केल्यामुळे तिला विचारायला गेल्यावर तिची गरज जाणवल्यानंतर तिलाच उलटे पैसे देणे, मुलीच्या दृष्टीने मोठा असलेला प्रश्न त्यांना क्षुल्लक वाटणे हे प्रसंग अगदी सहज आलेले वाटतात.
घरातील तरूणाची भूमिका म्हणजे सहसा "तो नव्या पिढीचा प्रतिनिधी आहे" अशा वाक्यात परीक्षणात असंख्य वाचलेल्या आहेत. तत्त्वनिष्ठ आई/वडिलांना "तसे राहून तुम्हाला काय मिळाले" वगैरे विचारणारा असा तरूण गेली कित्येक वर्षे बघितलेला आहे. या चित्रपटात विक्रम गोखले व आलोक राजवाडे यांच्यात पुन्हा तसेच काहीतरी दाखवतायत की काय अशी भीती वाटत होती. पण दोघांचेही रोल या गेल्या काही वर्षांतील रूढ फॉर्म्युल्यापेक्षा एकदम वेगळे आहेत, त्यामुळेही जास्त आवडले. ओंकार गोवर्धनचा रोलही तितकाच आवडला. संवादांत कोठेही नाटकीपणा, आक्रस्ताळेपणा नाही, एका मध्यमवर्गीय कुटुंबातील तरूण मुले जसे बोलतील तसेच हे बोलतात.
किशोर कदम बद्दल तर काय बोलावे? 'एक कप च्या' पासून मी पाहिलेला त्याचा प्रत्येक रोल मला आवडला आहे. येथेही छोट्या रोलमधे धमाल करून जातो. तो, अश्विनी गिरी व जितेंद्र जोशी चा प्रसंग अफलातून आहे. किशोर कदम ची व्यक्तिरेखा त्याच्या गळ्यात अगदी उठून दिसणार्या सोन्याच्या चेनमुळे लगेच आपल्यापर्यंत पोहोचते. अश्विनी गिरीला मात्र तिच्या सहज अभिनयामुळे अजून थोडा रोल हवा होता अस


, प्रिती धावत आत गेली स्वतःच्या भावनांना सावरत बाहेर आली. सुयश आधी कोड्यात पडल्यागत सुन्न होऊन बसला होता जे होत आहे ते सत्य आहे ह्याचे त्याला भानच नव्हते. समोर भिंतीवर लावलेल्या फोटोंवर सुयश च लक्ष गेलं, ती आणि प्रतीक एकमेकां सोबत खुश होते हे पाहून त्याला कुठे तरी स्थिर वाटलं. प्रिती ने तिचं घर अगदी त्यांनी जसं ठरवलं होतं तसंच सजवलं होता. तसेच फिकट रंगाचे पडदे, त्याच सगळ्या फुलांची झाडं, सगळं तसंच. प्रतीकनेच मग बोलण्यास सुरुवात केली आणि मग सुयश आणि प्रतीक बोलण्यात अगदी गुंग होऊन गेलेत. प्रिती चे ते निखळ हास्य त्यांनी खूप वर्षयांनी ऐकलं होतं, पण आधीची ती सारखी बोलत राहणारी आणि हसवत रहाणारी प्रिती आता हरवली होती. त्याला कुठे तरी ते जाणवलं आणि तीची ही अवस्था आपल्या न बोलण्याने झाली आहे ही गोष्ट त्याला कळून चुकली... त्या दिवशी प्रिती सोबत घालवलेले ते काही तास सुयश ला जुन्या आठवणी उजळून द्यायला पुरेसे होते. त्याला जुनी प्रिती आठवली, ती प्रिती जी त्याची जिवाभावाची मैत्रीण होती, ती प्रिती जी निरागस आणि मनानी अगदी लहान मुलीसारखी होती, ती प्रिती जिला सुयश त्याच्या मनातलं सगळं सगळं सांगायचं, आणि काही गोष्टी न सांगता सुध्दा तिला समजायच्या, ती प्रिती जी क्षणा क्षणा ला जोक्स सांगून हसवायची हसायची, दोघं मिळून एकमेकांचे प्रॉब्लेम्स सोडवायचे आणि एकमेकांसाठी खंबीर उभे असायचे सतत! कुठे तरी सुयश पण प्रिती च्या पवित्र मैत्रिला मिस करत होता... खूप गप्पा आणि डिनर आटोपून सुयश, सुधा आणि चिऊ घरी परतले.
रात्री चे पावणे बारा वाजले होते, प्रिती चा मोबाईल बीप झाला, तीने थकलेल्या हातांनी तो हातात घेतला, स्क्रीन वरच नोटिफीकेशन पाहून तीच्या आनंदाला पारावार राहीला नाही... तो मेसेज सुयश चा होता...
"Happy Birthday... I'm, Delighted to have a friend like you, now and forever...!"
- Suyash
त्यांच्या जुन्या नात्याला मागे टाकून त्या दोघांनी आता एका नवीन नात्याला स्वीकारलं होत, मैत्रीच्या नात्याला...
माणूस कधीच वाईट नसतो परिस्थीती वाईट असते हे त्या दोघांना ही कळून चुकले होते... मैत्री चं नातं खरंच खूप वेगळं असतं आणि त्याला समजणारे लोकं भाग्यवान असतात ह्यात दुमत नाही!
अशीच उमगतात नव्याने जुनी झालेली नाती...!


text: ्यवस्था ईश्वराने विंढवा दुसऱ्या कोणत्या तरी अ-मानवी शक्तीने वा नियतीने हेतुतः निर्माण केली आहे। हा ईश्वर, सर्वज्ञ सर्वशक्तिमान व शिव आहे अशी आपली धारणा असते। त्यामुळे आपण साहजिकच अशी कल्पना करतो की त्याने निर्मिलेल्या या विश्वात मानवाला व त्याच्या चांगुलपणाला महत्त्वाचे स्थान आहे। ही कल्पना केवळ धर्मग्रंथांमध्येच सापडते असे नाही, तर ही विंढवा हिच्याचसारखी दुसरी कोणती तरी कल्पना आपल्यापेकी अनेकांच्या मनात वसत असते। सद्गुणी माणसाच्या जीवनाची वाताहात झाली विंढवा दुर्गुणी माणसाची जगात भरभराट झाली की आपल्या या विश्वासाला हादरा बसतो; काही तरी अन्याय झाला आहे या विचाराने आपले मन बिथरते; या विश्वाच्या पसाऱ्यात मानवी मूल्यांचे नवमकी स्थान काय आहे, असा प्रया> आपण विचारतो। शेवमसपिअरच्या शोकाित्मका वाचल्यामुळे आपली अशी मनःस्थिती हमखास होते। हे कशाचे लक्षण आहे? जर नेतिक मूल्यांचा व विश्वरचनेचा संबंध आहे असे आपल्याला वाटले नसते, तर साधुत्वाचा नाश पाहून आपल्या मनाने आव्रंढदन केले नसते। मानवी जीवन व विश्वरचना यांच्यात काही तरी संबंध आहे अशी आपली दृढ समजूत असते। त्याची आपल्याला स्पष्ट जाणीव असो वा नसो, ही समजूत असते हे खास। आणि ती असते म्हणूनच वरील प्रया> आपल्यापुढे उभे राहतात। बौद्धिक पातळीवर अनेक लोक नास्तिक असतात; पण नास्तिकता त्यांच्या रक्तात भिनलेली असते। नास्तिकता विंढवा अज्ञेयवाद जर रक्तात भिनलेला असता, तर चांगल्या माणसांच्या नशिबात दुःखच का असावे, हा प्रया> त्यांनी विचारला नसता। हा प्रया> व्याजप्रया> आहे, कारण त्याचे उत्तर मिळणे तर्कदृष्टयाच अशवमय आहे, अशी तर्ककठोर भूमिका प्रत्यक्ष स्वतःवरच दुःख कोसळत असताना घेणारा माणूस विरळाच आढळतो। बौद्धिक पातळीवर आपण कितीही अश्रद्ध असलो तरी मनात कोठेतरी श्रद्धा वसत असते। म्हणून वरील प्रया>ाला आपण व्याजप्रया> मानत नाही। विंढग लियर सारख्या शोकााित्मकेने आपण हादरतो ते या सुप्त श्रद्धेमुळेच। या ईश्वरी हेतूच्या संकल्पनेमुळे वास्तवाचे ज्ञान होत नाही हे खरे। पण वास्तवाबद्दल एका निराळया पद्धतीने विचार मात्र निश्चित करता येतो आणि मानवी जीवनाचा एक प्रकारे अर्थही लागू लागतो। घटनेचा अर्थ लावणे म्हणजे तिचे कोणत्या तरी व्यवस्थेतील स्थान ओळखणे। ही व्यवस्था निसर्गनियमांची बनलेली असेल तर त्या घटनेचे आपल्याला ज्ञान झाले असे आपण म्हणतो। परंतु परमेश्वर व त्याचे विश्वाशी असलेले संबंध या संकल्पनांच्या उपयोगाने तयार केलेल्या व्यवस्थेत त्या घटनेला स्थान मिळाले म्हणजे एका परीने तिचा अर्थ लागल्यासारखे होते खरे; पण हा अर्थ लागणे म्हणजे ज्ञान होणे मात्र नव्हे। याला आणखी एक पुरावा देता येईल। ज्ञानाच्या क्षेत्रात एका वेळी एकच सिद्धान्त शास्त्रीय म्हणून स्वीकारला जातो। उलट, विश्वाच्या अंतिम हेतुपूर्ण रचनेविषयी वेगवेगळे सिद्धान्त एकाच वेळी सारख्याच हिरीरीने पुरस्कारलेले आपण पाहतो। एकाच विश्वात वेगवेगळया लोकांना वेगवेगळया रचना दिसू शकतात आणि त्यातून जगन्नियंत्याविषयी ते वेगवेगळे निष्कर्ष काढतात। एकाला दुःख म्हणजे ईश्वराने मानवाची घेतलेली परीक्षा वाटते; दुसऱ्याला तेच दुःख मानवाच्या पापाबद्दल ईश्वराने त्याला केलेली शिक्षा वाटते; तिसऱ्याला ईश्वर अन्यायी आहे, मानवाचे सुख त्याला बघवत नाही, असे वाटते; चौथ्याला जीवनात कसलीच व्यवस्था नसल्याने ते निरर्थक वा अर्थशून्य वाटते।61 यांपेकी कोणताही एक सिद्धान्त इतर सिद्धान्तांना इंद्रियगोचर पुराव्याच्या साहाय्याने खोडून काढून प्रस्थापित होऊ शकत नाही। कारण हे सिद्धान्त वेज्ञानिक सिद्धान्त नसतात। आता जर या सिद्धान्तांतून ज्ञान मिळत नाही, तर त्यांच्याबद्दल विचार करणे अयोग्य नाही का? यावर दोन उत्तरे देता येतात ः एक तर वास्तवाच्या अंतिम रहस्याबद्दल विचार करणे हा मानवाचा स्वभाव आहे। फार कसोशीने व जाणीवपूर्वक प्रयत्न केल्यासच हे विचार थांबविता येतात। दुसरे असे की आपले ऐहिक जीवन आखण्याच्या दृष्टीने या विचारांचा फार उपयोग होतो। विशेषतः आपला भावनात्मक दृष्टिकोण व मूल्यव्यवहार यांचा पाया म्हणून वेिश्वक दृष्टिकोणाची फार मोठी मदत होते। त्यामुळेच अनेक वेज्ञानिकसुद्धा धर्माकडे वळल्याचे आपल्याला दिसते। तेव्हा लेखक व कलावंत धर्माकडे वळले, वेिश्वक दृष्टीचा शोध घेऊ


text:
व्हॉट्सअ‍ॅपवर फोटो आपोआप होतील डिलीट आणि बदलेल व्हॉईस मेसेजची स्पीड! | Sakal
Whatsapp Testing New Features 24 Hours Disappearing Messages And More
व्हॉट्सअ‍ॅपवर फोटो आपोआप होतील डिलीट आणि बदलेल व्हॉईस मेसेजची स्पीड!
Published on : 27 April 2021, 2:10 am
व्हॉट्सअ‍ॅप हे त्याच्या Android, iOS आणि वेब / डेस्कटॉप प्लॅटफॉर्मवर 24 तासांत मॅसेज गायब होण्याचे फीचरची टेस्ट घेत आहे. या इन्स्टंट मेसेजिंग अॅपकडे आधीपासूनच हा पर्याय आहे, जो वापरकर्त्यांना डिसअपीयरिंग मॅसेजसाठी आठवड्याची (7 दिवस) वेळ सेट करण्याचा पर्याय देण्यात येतो. या पर्यायासोबत व्हॉट्सअ‍ॅप आता टेलिग्राम अ‍ॅपशी स्पर्धा करीत आहे, जे वापरकर्त्यांना आधीच असे पर्याय देत आहे. अलीकडे, व्हॉट्सअ‍ॅपच्या सार्वजनिक बीटा चॅनेलवर व्हॉईस मॅसेजसाठी प्लेबॅक गती बदलण्याच्या फीचरची चाचणी देखील करण्यात आली होती. पण त्यानंतर हे फीचर बीटा अपडेटमध्यून काढण्यात आले होते.
व्हॉट्सअ‍ॅपच्या बीटा प्रोग्राममधील फीचरची टेस्ट व माहिती प्रकाशित करणारी वेबसाईट WABetainfoच्या अहवालात असे म्हटले आहे की व्हॉट्सअ‍ॅप मॅसेज गायब हेण्याच्या फीचरमध्ये सध्या असलेल्या 7-दिवसाच्या पर्याया व्यतिरिक्त 24 तासांचा पर्याय जोडण्याची योजना आखत आहे. अॅप त्याच्या Android, iOS आणि वेब / डेस्कटॉप प्लॅटफॉर्मवर या पर्यायाची चाचणी करत आहे. वेबसाइटद्वारे शेयर केलेल्या स्क्रीनशॉट मध्ये डिसअपीयरिंग मॅसेज फीचरमध्ये 24 तासांचा पर्याय दाखवला आहे, जेथे वापरकर्ते वैयक्तिक आणि ग्रुप चॅटसाठी हा पर्याय निवडता येईल. या फीचरमध्ये वापरकर्त्याने पाठविलेले संदेश निश्चित वेळ पूर्ण झाल्यावर आपोआप हटविले जातात. सध्या डिसअपीयरिंग मॅसेज फीचर केवळ 7 दिवस ऑफर करते.
व्हॉट्सअ‍ॅपने यापूर्वी केवळ एडमिन्सना डिसअपीयरिंग मॅसेज कंट्रोल करण्याचा पर्याय दिला होता. अलीकडेच कंपनीने आयओएससाठी एक अपडेट दिले आहे, जे एका ग्रुपच्या सर्व सदस्यांना डीसअपीरिंग मेसेजेस सेटिंग डीफॉल्टनुसार बदलू देते. व्हॉट्सअ‍ॅप अँड्रॉइड आणि आयओएस दोन्ही प्लॅटफॉर्मवर Disappearing Photos फीचर आणण्याच्या क्षमतेची व्हॉट्सअ‍ॅप चाचणी देखील करत आहे.
याव्यतिरिक्त, एका अहवालात असे म्हटले आहे की व्हॉट्सअ‍ॅपने सार्वजनिक बीटा चॅनेलवर व्हॉईस मॅसेज प्लेबॅक स्पीड फीचरची चाचणी केली आहे. हे व्हॉट्सअ‍ॅपवर काही वापरकर्त्यांसाठी अँड्रॉइड बीटा 2.21.9.4 साठी देखील सक्षम केले होते, परंतु दुसर्‍या दिवशी बीटा 2.21.9.5 अपडेट द्वारे काढले गेले.


text:
घेण्याचा अधिकार आयुक्त, मिरा भाईदर महानगरपालिका यांचा राहील.
10) मिरा भाईदर महानगरपालिकेच्या _URL_ या संकेतस्थळावर जाहीर सुचना पासिध्द करण्यात आलेली आहे.
11) निवड प्रक्रिया:-
अ.क्र.1 ते 3 मध्ये पदासाठी मुलाखत 50 गुणांची असुन, गुणानुक्रमे उमेदवारांची निवड करण्यात येईल.
› प्रशासकीय किंवा अन्य कारणास्तव अटी प्रक्रिया कोणत्याही वेळेस, कोणत्याही टप्प्यावर शाबविषयाचे अधिकार आयुक्त, मिरा भाईदर महानगरपालिका यांचा आहेत.
(मा.आयुक्त महोदय यांचे मान्यतेने)
(मास्टर जयकवाड)
उप-आयुक्त (मुख्यालय)
मिरा भाईदर महानगरपालिका


तोंडात होणारे फोड (छाले): – तोंडात होणारे फोड (छाले) हि एक सामान्य समस्या मानली जाते. असे फोड कोणालाही, कधीही आणि कोणत्याही वयात होऊ शकतात. हे फोड (छाले) सफेद रंगाचे असतात आणि त्याच्या भोवती लाल रंगाची सूज आलेली असते यामुळे खूप वेदना होतात. यांच्यावर घरगुती उपाय देखील आहेत, तोंडातील फोड हे आकाराने छोटे आणि मोठे असतात आपल्याला यामुळे खूप त्रास होतो अशा फोडांमुळे निट खाताही येत नाही आणि नीट पाणी हि पिता येत नाही, बोलण्यास हि त्रास होतो. साधारणतः अशे फोड शरीरातील पोष्टीकतेच्या कमी मुळे होतात.
आपल्याला माहित नसेल तोंडातील फोड (छाले) आपली बदलेली जीवन शैली किंवा आपल्या खाण्या पिण्याची बिगडलेली सवयी यामुळे होऊ शकतात. अजून देखील कारण आहेत जसे बदलेले खान पान, पोटात दुखणे, बद्धकोष्टता , पोटातील ग्यास, हार्मोन्स मध्ये बदल, तोंडात काही कारणाने जखम होणे, शरीरात पोषक तत्वांची कमी जसे विट्यामीन B कॉम्प्लेक्स तसेच विट्यामीन C यांच्या कमी मुळे होऊ शकतात.
अशा समस्ये मध्ये याच्यावर डॉक्टरी उपचार म्हणजे मल्टीविटामिन च्या गोळ्या घेऊ शकता, यामुळे हे फोड हळू हळू कमी होतील. याच्यावर घरगुती उपाय हि करू शकता. हि समस्या जास्त गंभीर नसते. असे फोड १०-१२ दिवसात आपल्या आप जातात परंतु मोठे फोड लगेच बरे होत नाहीत आणि यामुळे खूप वेदना होतात. असे फोड एकाच ठिकाणी झाले असतील तर यांना herpetologist असे म्हणतात. हे वेदनादायक असतात आणि हे देखील ठीक होतात.
घरगुती उपचार याच्यावर सोपे असतात. याच्या साठी आपल्याला जास्त काही करायची गरज नाही असे फोड घालवण्यासाठी जेष्ठमध (मुलेठी) च्या मुळांचा वापर करा यामुळे आपल्या वेदना कमी होतात आपल्याला आराम मिळतो. हे फोड वर एक सुरक्षा कवच बनवतात ज्यामुळे फोडांची आग कमी होते आणि घाव लवकर भरतात. जेष्ठमध (मुलेठी) यामध्ये एन्टी इंफ्ल्मेटोरी आणि एन्टी मायक्रोबिल गुण असतात यामुळे फोड बरे होण्यास मदत मिळते. याचा उपचार करण्यासाठी एक चमचा जेष्ठमध (मुलेठी) च्या मुळांची पावडर दोन कप पाण्यात मिळउन ३ – ४ तासांसाठी तसेच ठेवा आणि या पाण्याने गुरळी करा आपल्याला आराम मिळेल.
नारळाचा दुध असे फोड ठीक करण्यासाठी खूप फायदेमंद असते यामुळे वेदना कमी होतात, एक चमचा नारळाच्या दुधात मध मिळउन याचा उपयोग फोडांवर करा. असे दिसातून ३ – ४ वेळा करा. तसेच नारळाचे दुध १० – १५ मिनिटांसाठी तोंडात ठेवा आपल्याला फायदा होईल. धने अनेक आजारांवर गुणकारी आहे, यामुळे आपले पोटा संबंधी आजार ठीक होतात आणि तोंडातील फोड हे पोटातील गडबडी मुळे होतात यामुळे धन्याच्या बिया च्या वापरामुळे काही प्रमाणात ठीक होतात, कारण धन्याच्या बिया तोंडातील फोडासाठी आयुर्वेदिक औषध आहे. एक चमचा धन्याच्या बिया एक कप पाण्यात उकळून घ्या आणि ते पाणी गाळून घ्या आणि थंड झाल्यावर या बियांचा वापर फोडांवर आपण दिवसातून कमीत कमी दोन वेळा करा आपल्याला लवकर फायदा होईल. एलोवेरा (कोरफड ) जेल किंवा रस च्या वापरण्याने तोंडातील फोडांच्या वेदना कमी होतात, जखम लवकर भरते, हे एक प्राकृतिक औषध आहे, याच्यात एन्टी ब्याक्टेरिया, एन्टी फंगल आणि एन्टी वायरल तत्व उपलब्ध असतात. एका संशोधनात असे समोर आले आहे कि एलोवेरा जेल हि तोंडातील फोड, हिरड्यांची सूज, तोंडाची दुर्गंधी कमी करण्यासाठी खूप फायदेमंद आहे.
मधामुळे घाव लवकर भरतात. मधामध्ये एन्टी ऑक्सिडंट व मायक्रोबिल गुण असतात जे जखम लवकर भरण्यास मदत करतात. कापसाला मध लाऊन ते फोडांवर लावा आपल्याला आराम मिळेल, तसेच ग्लिसरीन व विट्यामीन E तेलाचा वापर अशा पद्धतीने करू शकता. रात्री झोपताना गाईच्या दुधाचे तूप तोंडातील फोडवर लावा आपल्याला आराम मिळेल. रोज सकाळी पेरूची कोवळी पाने चघळा, लिंबाच्या रसात मध टाकून गुरळी करा आपल्याला आराम मिळेल. खायची पाने सुकउन त्याचा चूर्ण बनवा आणि त्यात मध टाकून तोंडातील फोडांवर लावा, जास्त पाणी प्या त्यामुळे आपले पोट साफ होईल. साध्या पद्धतीचे जेवण करावे जास्त तिखट व तेलकट खाऊ नये. हे काही उपचार आहेत यांचा उपयोग करावा.
जर तुम्हाला काही शंका असतील तर तुम्ही कमेंट बॉक्स द्वारे आम्हाला प्रश्न विचारू शकता. आमचे तज्ज्ञ डॉक्टर्स तुमच्या प्रश्नांचे लवकरात लवकर निवारण करतील!!


text: त्याने निर्णय घेतला. काही झाले तरी या पिसाळलेल्या हत्तीला जिवंत ठेवायचे नाही. असे मनोमन ठरवून दत्ताजी जाधव हत्तीच्या दिशेने तळपती तलवार घेऊन निघाले. ही गोष्ट विठोजी भोसल्यांच्या मुलाने म्हणजेच शहाजींच्या चुलतभावाने संभाजीने हेरली.तो जोराने ओरडला,"अहो, दत्ताजी राजे, थांबा जरा. हत्तीला मारू नका." परंतु दत्ताजी चवताळले होते, खवळले होते. ते हत्तीवर चालून गेले. तिकडे हत्तीही सैनिकांच्या वाराने जागोजागी जखमी झाला होता. त्याच्या महाकाय शरीरावर जखम न झालेली पाव इंच एवढी जागा दिसत नव्हती. सारे शरीर लालभडक, लालेलाल झाले होते. दत्ताजी हत्तीवर वार करताहेत हे पाहून हत्तीला त्यांच्यापासून वाचवण्यासाठी म्हणून संभाजीराजे, त्यांचा भाऊ खेळोजीराजे आणि स्वतः खंडागळे धावून गेले. दत्ताजी एकामागोमाग एक असे घाव हत्तीवर घालत होता. त्यांच्या एका वाराने हत्तीची सोंड धडापासून वेगळी झाली. हत्तीच्या वैभवावर तो वार पडला. तुटलेल्या सोंडेतून जणू रक्ताचा धबधबा वाहू लागला. हत्ती चिरकू लागला. त्याला त्या वेदना सहन होत नव्हत्या. दत्ताजीच्या डोक्यात वेगळीच नशा शिरली होती. त्याची तलवार दांडपट्टा फिरावा तशी फिरताना समोर येईल त्यांना सपासप कापू लागली. त्या बेभान अवस्थेत त्याच्यासमोर संभाजी आला. युद्धाची एक वेगळीच कैफ असते, न्यारीच धुंदी असते. त्या धुंदीत समोर आलेला संभाजी आपल्या जवळचा सोयरा आहे, आपल्या बहिणीचा दीर आहे हेही तो विसरला. दत्ताजी आणि संभाजी समोरासमोर आले. दोघांमध्ये तुंबळ युद्ध माजले. दोघेही एकमेकांवर जोर लावून तलवारीचे वार करू लागले. समोरच्या योद्ध्याचे वार स्वतःच्या ढालीने अडवू लागले. ते आवाज इतरांना भयभीत करु लागले. आपापल्या नायकाच्या मदतीला त्यांचे सैन्य धावून आले. काही क्षणांपूर्वी हत्ती चवताळण्याआधी एकमेकांच्या गळ्यात गळा घालून मजेत हिंडणारे वीर परिस्थितीने वेगळे वळण घेताच एकमेकांचे गळे कापायला निघाले. खुद्द शहाजीराजे आपल्या भावाच्या मदतीला म्हणजेच स्वतःच्या मेहुण्यावर धावून गेले. समोरचा वीर आपल्या बायकोचा सख्खा भाऊ आहे हेही ते विसरले.तुंबळ युद्ध सुरू झाले. त्या खडाजंगीमध्ये, एकमेकांचा जीव घेण्याच्या निर्धराने लढतांना संभाजीच्या तलवारीने दत्ताजीच्या शरीराचा वेध घेतला. घाव एवढ्या ताकदीचा होता की, दत्ताजी खाली कोसळले. झाले. ती बातमी वाऱ्याप्रमाणे, वणव्याप्रमाणे सर्वत्र पोहचली. लखुजीराव जाधव आपल्या जहागिरीच्या दिशेने दौडत असताना पाठीमागून जणू वादळ आले. त्यांचा लाडका, धाडसी, शूर, बलवान मुलगा मारला गेला ही बातमी समजली. मारणारा दुसरा कुणी नसून आपल्या जावयाचा भाऊ असून जावयाच्या साक्षीने आपल्या मुलाला मारण्यात आले ही बातमी जाधवांची तलवार संतापाने म्यानाबाहेर येण्यासाठी पुरेशी ठरली. डोळ्यात रक्त उतरले, संतापाने शरीर थरथरले, संतापाचे गोळे जणू तोंडावाटे बाहेर पडू लागले. त्यांनी सैन्याला मागे फिरण्याचा आदेश दिला. ज्या वेगाने ते दौडत होते त्याची तुलना कशाशीही करता येत नव्हती. तो आवेग दुःखाचा होता? बदला घेण्यासाठीचा होता? की अजून कशासाठी होता सांगणे कठीण होते परंतु एका तुफानी वेगाने लखुजीराव जाधव परतले तेच मुळी एका भयंकर अवतारात. तिथे दाखल होताच एका वेगळ्याच आवेगाने, त्वेषाने, जोमाने तलवार फिरवत सुटले. समोर येईल त्याचा शिरच्छेद करीत असताना लखुजींच्या नजरेस पडले ते शहाजीराजे! जावाई! मुलीचे सौभाग्य नि सर्वस्व परंतु जाधवांच्या दृष्टीने सारे गौण होते. अनाठायी होते. त्यांना दिसत होता केवळ आणि केवळ शत्रू. पोटच्या पोराच्या नरडीचा घोट घेणारा दुश्मन परंतु ते त्यावेळी हेही कसे विसरले होते की, जिजाऊ हीसुद्धा आपल्या पोटचा गोळा आहे. तिचे कुंकू आपण कसे काय पुसू शकतो. जिजाऊचा जन्मदाता आणि तिचा जन्मोजन्मीचा साथीदार एकमेकांच्या जीवावर उठले होते. दोघांपैकी विजय कुणाचाही झाला असता तरी वर्मी लागणारा पराभव मात्र जिजाऊंच्या नशिबी येणार होता. जिजाऊंना ना विजयोत्सव करता येणार होता, ना दुःखी होता येणार होते. परंतु बदला घेण्यासाठी पेटून उठणारांना नाती आठवत नाहीत, आपले परके असे काही ओळखू येत नाही. तशा परिस्थितीत लखुजीराव शहाजीराजेंवर वार करते झाले. डोळ्याला ड


text:
पौडी भारताच्या उत्तराखंड राज्यातील एक शहर आहे.
हे शहर पौडी गढवाल जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे.
उत्तराखंडमधील शहरे
पौडी गढवाल जिल्हा


मराठी माणसा... लांडगा आला रे आला!
गेल्या आठवड्यात महाराष्ट्राचे लोकसभा निवडणूकांतील महत्त्वं अधोरेखित करताना मी म्हटलं होतं की मनसे आणि राष्ट्रवादी यांची भूमिका मिशन मोदीचे भवितव्य निश्चित करतील. राष्ट्रवादीने भाजपाकडे बघून डोळा मारला आणि कॉंग्रेसला घाम फोडल्यानंतर त्यांच्याचबरोबर वाङ्निश्चय उरकला. दुसरीकडे मनसे अध्यक्ष राज ठाकरे यांनी नरेंद्र मोदींविरूद्ध मराठी अस्मितेची तलवार उपसताना यावेळेस भैय्यांच्या ऐवजी गुजराती व जैन समाजाला लक्ष्य केले.
मोदींनी मुंबईच्या भाषणात बाळासाहेबांचं नाव का नाही घेतलं? मुंबई हे गुजराती समाजाचं माहेरघरं आहे असं म्हणून संयुक्त महाराष्ट्र आंदोलनाची खपली काढण्याचा प्रयत्नं केला आणि जैन समाजाचे लोकं मुंबईत स्वतःच्या समाजासाठीच टॉवर बांधत असून त्यातून मराठी माणसास जाणीवपूर्वक दूर ठेवत आहेत हे राज यांच्या टीकेचे प्रमुख मुद्दे होते. याशिवाय पुन्हा एकदा टोल-राग आळवण्यात येऊन ९ फेब्रुवारीला काय होते हे पहा असा इशारा देण्यात आला.
राज यांनी बाण मोदींविरूद्धं चालवला असला तरी त्यांचा निशाणा उद्धव यांच्याविरूद्धं होता आणि त्यांच्या धनुष्याला दोरी कॉग्रेस-राष्ट्रवादीची होती. बाळासाहेबांनंतर शिवसेना पत्त्याच्या बंगल्याप्रमाणे कोसळेल हा अंदाज चुकीचा ठरला असून त्याचे श्रेय अन्य कोणापेक्षाही बाळासाहेब आणि मीनाताई ठाकऱ्यांनी वर्षानुवर्षं मेहनत करून उभारलेल्या शिवसेनेच्या संघटनेत आहे. त्यामुळे घरातीलच राज, स्मिता आणि जयदेव आणि अन्य अनेक प्रमुख नेते शिवसेनेविरूद्धं जाऊनही कट्टर शिवसैनिक काही बदलला नाही.
दुसरीकडे यावेळेस संपूर्ण उत्तर भारतात नरेंद्र मोदींचा बोलबाला असल्यामुळे मुंबईतील उत्तर भारतीयांची मतं कॉंग्रेसकडून वळून मोठ्या प्रमाणावर भाजपाला मिळतील असा अंदाज आहे. राजू शेट्टी आणि रामदास आठवल्यांमुळे सहभागामुळे महायुतीला पश्चिम महाराष्ट्र तसेच शहरी भागातील झोपडपट्ट्या तसेच दलित मतदारांचे प्रमाण मोठं आहे अशा ग्रामीण भागात फायदा होताना दिसत आहे. गेल्या लोकसभा व विधानसभा निवडणूकांत भाजपातील गटबाजीने मोठ्या प्रमाणावर डोकं वरं काढलं होतं. यावेळेच्या निवडणूकांत राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाने पूर्ण ताकद झोकून दिल्याने आणि मोदींच्या दराऱ्यामुळे भाजपा एका स्वरात बोलत आहे.
महाराष्ट्रातल्या अन्य कोणत्याही नेत्यापेक्षा प्रभावी वक्तॄत्त्वं, बाळासाहेबांकडून मिळालेली खोचक शैली, अचूक टायमिंग आणि त्याला असलेली इलेक्ट्रॉनिक मिडियाची साथ या जोरावर राज घराघरात पोहचतात. खासकरून महिला आणि तरूणांच्या काळजाला हात घालून आपण बोलत असलेली प्रत्येक गोष्टं खरीच असल्याचा आभास त्यांच्या मनात उत्पन्न करतात. त्यामुळे राज म्हणजेच मनसे आणि मनसे म्हणजेच राज असं समीकरण झाले आहे. पण निवडणूकांचं राजकारणात केवळ प्रभावी वक्तृत्त्वं आणि एकखांबी नेतॄत्त्वं असून चालत नाही. त्यासाठी घाम गाळावा लागतो. संघटना बांधावी लागते. कार्यकर्त्यांसाठी सदैव उपलब्ध असावे लागते. बाळासाहेबांची गोष्टं सोडा... शरद पवार असो, गोपिनाथ मुंडे किंवा देवेंद्र फडणवीस किंवा अगदी कॉंग्रेसचे माणिकराव ठाकरे...या साऱ्यांचा प्रवास आणि जनसंपर्क अफाट आहे. सर्वांनी आपल्या उमेदीच्या काळात महाराष्ट्र पिंजून काढला होता. आजही या सर्वांचा संचार राज ठाकऱ्यांपेक्षा अधिक आहे.
सगळ्यांनी एकाच प्रकारचे राजकारण करणे गरजेचे नसले तरी दोन निवडणूकांच्या दरम्यान राज ठाकरे काय करतात हा अनेकदा संशोधनाचा विषय ठरतो. ते महाराष्ट्राच्या प्रश्नांवर विचार करतात किंवा मग विकासाची ब्लू प्रिंट बनवतात असा त्यांचा दावा असला तरी महाराष्ट्राला भेडसावणाऱ्या ज्वलंत प्रश्नांवर जसं की शेतकऱ्यांच्या आत्महत्या, कोळसा, सिंचन किंवा जमीनींचा घोटाळा, महाराष्ट्राची ढासळती आणि कर्जबाजारी अर्थव्यवस्था, मुंबई-ठाणे-पुणे-नाशिक हा विकास पट्टा आणि उर्वरीत महाराष्ट्राच्या विकासाची वाढती दरी, सार्वजनिक वाहतूक व्यवस्थेची दयनीय स्थिती या विषयांवर त्यांनी गंभीर आणि अभ्यासू भाष्य केल्याचं फारसं कधी ऐकिवात येत नाही.
मनसेच्या आमदारांचीही विधानसभेतील कामगिरी काही उठून दिसणाऱ्यातली नाही. गेल्या निवडणूकांत राज यांच्या भाषणांनी शहरी मतदारसंघांत लाख लाख मतं घेतली पण यावेळी तसं होईल


text:
मांडेकर झाले लॉन शेतीत 'मास्टर' | eSakal
Pramod Mandekar Lawn Agriculture
मुळशी (जि. पुणे) तालुक्‍यातील माण, हिंजवडी, चांदे व नांदे हा परिसर पूर्वी दुष्काळी भाग म्हणून ओळखला जायचा. शिक्षण पूर्ण झाल्यानंतर पिंपरी चिंचवड किंवा पुण्यामध्ये नोकरी करण्याकडे येथील तरुणांचा अोढा असतो.
चांदे येथील प्रमोद मनोहर मांडेकर यांनी दहावीपर्यंतचे शिक्षण मुळशी तालुक्‍यातील घोटावडे येथे पूर्ण केले. त्यानंतर पुढील शिक्षणाची गैरसोय असल्यामुळे सुमारे तेरा वर्षे कुरिअर सेवेमध्ये नोकरी केली. दरम्यान, हिंजवडी परिसरात आयटी क्षेत्राचा विकास आणि विस्तार झाला. देशी विदेशी आंतरराष्ट्रीय कंपन्या या ठिकाणी सुरू झाल्या. काळाची पावले ओळखून प्रमोद यांनी २००८ मध्ये नोकरीचा राजीनामा देऊन शेती करण्यास सुरवात केली. सुरवातीच्या काळात पालेभाज्या व फळभाज्यांची पारंपरिक शेती केली जायची; मात्र त्यातून अपेक्षित मोबदला मिळत नसल्याने गावातीलच नर्सरी व्यवसायातील गणेश जाधव यांच्याकडून प्रेरणा घेऊन लाॅन शेती करण्याचा निर्णय घेतला.
प्रमोदकडून ग्राहकांना मिळणारी सेवा दर्जेदार आहे. मागणीनुसार केव्हाही ग्राहकांना सेवा देण्यासाठी ते तत्पर राहतात. प्रमोद यांनी यात वर्षात सुमारे तीन हजारहून अधिक ग्राहक मिळवले अाहेत.
- प्रमोद मांडेकर, _PHONE_
Web Title: Pramod Mandekar Lawn Agriculture
मुळशीतील 'हा' भाग कंटेन्मेंट झोन म्हणून जाहीर
हिंजवडी : जांबे (ता. मुळशी) येथील लाईफ रिपब्लिक सोसायटी व माणमधील मेगा पोलिस सोसायटीची एक इमारत जिल्हाधिकाऱ्यांच्या आदेशानुसार कंटेन्मेंट झोन...
खळद (पुणे) : सर्वत्र कोरोनाचा कहर सुरू असताना आपले गाव कोरोनापासून सुरक्षित राहावे, या साठी पुरंदर तालुक्‍यातील शिवरी येथील तरुणांनी पुढाकार घेतला...
मुळशीत कोरोनाचा पुन्हा शिरकाव होण्याची भीती
पौड : लॉकडाऊन शिथील केल्याने पुण्यातील कोरोनाबाधित क्षेत्रातून मुळशीकर मंडळी रात्री-अपरात्री कुटुंबासह गावी येऊ लागली आहेत. गावकी-भावकी,...
#LockDown4.0 : तळेगावकरांनो लॉकडाउन कायम आहे...
तळेगाव स्टेशन : मावळ, मुळशीच्या उपविभागीय अधिकाऱ्यांच्या १३ मे रोजीच्या आदेशानुसार माळवाडी आणि स्टेशन परिसरातील केवळ काही भाग प्रतिबंधित क्षेत्र ठेऊन...
#BreakingNews : आयटी पार्कमध्येही कोरोनाचा शिरकाव
हिंजवडी : येथे आपल्या नातेवाइकांकडे आलेल्या पुण्यातील एका नागरिकाला कोरोनाचा संसर्ग झाला असून, त्याचे अहवाल पॉझिटिव्ह आल्याचे माणच्या प्राथमिक आरोग्य...


text: कृती- कांदा, आले व लसणाच्या पाकळांना सोलून बारीक करून घ्यावे. त्यात चना डाळ, खिमा, मीठ, तिखट, जिरे व लवंग टाकून थोड्या पाण्यात खिमा वाफवावा. शिजलेला खिमा गाळून घ्या. मिक्शर मधून बारीक करून घ्या.


text:
उनंदा नदी दिंडोरी तालुक्यात आहे. ही नदी सातमाळा डोंगर रांगेतून उगम पावते, तसेच या नदीवर 1998 साली पुणेगाव धरण बांधण्यात आले आहे.
महाराष्ट्रातील नद्या
अत्यंत छोटी पाने


text:
हिंदी चित्रपटसृष्टीतील ज्येष्ठ चरित्र कलाकार.
हिंदी चित्रपट अभिनेते
इ.स. २००३ मधील मृत्यू


संकल्पातला अर्थ
अर्थसंकल्प तयार करण्याची प्रक्रिया सुरू होत असताना विविध क्षेत्रातली मंडळी अर्थमंत्र्यांना भेटून निवेदने देतात आणि त्यांच्या मागण्या समोर ठेवतात. या साऱ्यांच्या गदारोळात नसतो तो सामान्य माणूस. कारण त्याला हा अर्थसंकल्प तयार करताना ध्यानातच घेतले जात नाही...
आणखी चार दिवसांनी केंद्रीय अर्थसंकल्प मांडला जाईल. त्यात काय असेल किंवा असले पाहिजे याच्या बातम्या वृत्तपत्रे आणि टीव्ही चॅनल्स यांनी गेल्या आठवड्याभरापासून द्यायला सुरूवात केली आहे. त्यातले प्रत्यक्षात किती खरे होईल ते सांगणे कठीण आहे. कारण आदर्श मागण्या आणि व्यावहारिक मागण्या यात फरक आहे. अर्थव्यवस्था कशी असावी हे सांगणे वेगळे आणि सध्या भारतीय अर्थव्यवस्था ज्या अवस्थेतून जात आहे त्यातून बाहेर पडायला काय करायला हवे हे नेमके सांगणे वेगळे. आपल्या देशात केवळ अर्थसंकल्पच आर्थिक दिशा देतो, असा एक चुकीचा समज झालेला आहे. याच कारणास्तव सारेजण या अर्थसंकल्पाकडे लक्ष लावून असतात. प्रत्येकाचा वेगवेगळ्या कारणासाठी रस असतो. आयातदार, निर्यातदार, विविध क्षेत्रांतले उद्योगधंदे, अर्थतज्ज्ञ आणि सामान्य माणूस या साऱ्यांच्या अर्थसंकल्पाकडे पाहण्याच्या नजरा वेगवेगळ्या असतात.
अर्थसंकल्प तयार करण्याची प्रक्रिया सुरू होत असताना विविध क्षेत्रातली मंडळी अर्थमंत्र्यांना भेटून निवेदने देतात आणि त्यांच्या मागण्या समोर ठेवतात. या साऱ्यांच्या गदारोळात नसतो तो सामान्य माणूस. कारण त्याला हा अर्थसंकल्प तयार करताना ध्यानातच घेतले जात नाही. आयकरात जरा जास्त सूट दिली की झाला हा माणूस खुष, असेच मानण्याची प्रथा आहे. परंतु आज आर्थिक क्षेत्रात इतक्या घडामोडी होत असतात आणि सामान्य माणसाच्या आयुष्यावर इतक्या थेट प्रकारे परिणाम करत असतात की ही आयकरातली सूट अगदीच नगण्य ठरते. किंबहुना चलनवाढ, कमी व्याजदर या व अशा अनेक कारणांमुळे ती नकारात्मक होते. पेट्रोल, डिझेलचे सतत वाढणारे भाव असोत, त्या अनुषंगाने वाढणारी महागाई असो अथवा (रोखता न येणाऱ्या) जागतिकीकरणामुळे होणारी हानी असो, भरडला जातो तो सामान्य माणूस. मग त्याचा सहभाग अर्थसंकल्प तयार करताना कमीतकमी का असावा?
अर्थसंकल्प तयार करताना किंवा एकूणच देशाचे आर्थिक धोरण ठरविताना बऱ्याच गोष्टी लक्षात घ्याव्या लागतात हे मान्य आहे. त्या देशांतर्गतही असतात तशाच जागतिकही. मग सामान्य माणसाला प्राधान्य द्यायचे की एकंदर अर्थव्यवस्था सुधारण्याला या प्रश्नावर अर्थातच एकूण अर्थव्यवस्था सुधारण्याला, असे उत्तर द्यावे लागेल. पण म्हणून सामान्य माणसाचा विचार नगण्य असावा असे नाही. असेही म्हणता येईल की सरकार अर्थसंकल्पात ग्रामीण भागासाठी ज्या योजना तयार करते त्या सामान्य माणसासाठीच असतात की. मान्य आहे, परंतु अशा योजनांचा किती लाभ खरोखरच तळागाळाच्या माणसाला मिळतो याचा विचार कोण करणार? सरकारला विविध योजनांसाठी पैसा उभा करून देणारा हा सामान्य मध्यमवर्गीयच आहे. कारण तोच इमानेइतबारे कर भरतो. मध्यंतरी, भारतातील अतिश्रीमंतांनी जादा कर द्यावा, अशी कल्पना मांडण्यात आली होती. चांगली होती, पण त्यात मुख्य अडचण अशी की बरेचसे श्रीमंत लोक करच भरत नाहीत आणि भरला तरी खूप कमी भरतात. त्याचे काय? आधी त्यांना योग्य तो कर भरायला लावा आणि मग तो किती असावा याच्या सूचना करा.
अर्थमंत्र्यांची पंचाईत अशी होते की जागतिकीकरण असेल अथवा अन्य काही कारण असेल, सबसिडी किंवा अनुदान नावाचा राक्षस कमी करायचा असेल तर त्याचा भार जनतेवर टाकायलाच लागतो. तो भार सर्वांना सारख्या प्रमाणात सोसावा लागत नाही. 'आहे रे' आणि 'नाही रे' यांच्यातली दरी वाढविण्याचे काम मात्र तो करतो. अर्थसंकल्पातली तूट कमी करण्याचा प्रयत्न एका बाजूला करायचा, कर न वाढवता महसुलात वाढ करायचा प्रयत्न करायचा, आगामी (मग ती २०१३त असो वा २०१४मध्ये) लोकसभा निवडणुकांवर लक्ष ठेवून लोकप्रिय अर्थसंकल्प द्यायचा, एका बाजूला गुंतवणूक आणि बचतीवरच्या आयकर सुटीचे प्रमाण कमी करण्याचा प्रयत्न करायचा आणि त्याचवेळी यातून सरकारला जादा रक्कम उपलब्ध होईल असे पाहायचे, असे एक ना अनेक प्रयत्न करावे लागतात. चलनवाढ रोखण्यासाठी काय करावे यावर सरकारकडे नेमका उपाय आहे असे वाटत नाही. कारण चलनवाढ हा अनेक बाबींचा एकत्रित परिणाम असतो. त्यावर नेमके असे एक उत्तर सापडणार न


मुंबईत आढळलेल्या आठ रुग्णांपैकी सहा जणांचा परदेश प्रवासाचा इतिहास आहे; तर एक जण विमानतळावर काम करणारा कर्मचारी असून, आणखी एक रुग्ण गुजरातमध्ये प्रवास केलेला आहे. यवतमाळ येथील असणारा, पण मुंबईत भरती असलेल्या रुग्णाने कांगो देशाचा प्रवास केलेला आहे. कल्याण येथील करोनाबाधित रुग्ण हा दोन दिवसांपूर्वी बाधित आढळलेल्या आणि दुबई प्रवासाचा इतिहास असलेल्या उल्हासनगर येथील तरुणीचा भाऊ आहे. तो स्वतः ही बहीणीसोबत दुबईला गेला होता. पुणे येथील २५ वर्षाच्या बाधित तरुणाने इंग्लंड आणि आयर्लंड येथे प्रवास केलेला आहे. दरम्यान, कुठलाही परदेश प्रवासाचा इतिहास नसलेली एक ४१ वर्षाची पुण्यातील महिला करोना बाधित आढळलेली आहे. हा रुग्ण बाधित येण्यामागील कारणमीमांसा तिच्या साथरोगशास्त्रीय अन्वेषणानंतर स्पष्ट होईल.
पाळीव प्राणी सोडून देऊ नका!
राज्यात आज एकूण २७५ परदेशातून आलेले प्रवासी सर्वेक्षणाखाली दाखल झाले आहेत. राज्यात आजपर्यंत बाधित भागातून एकुण १८६१ प्रवासी आले आहेत. १८ जानेवारीपासून ताप, सर्दी, खोकला अशी लक्षणे आढळल्याने राज्यातील वेगवेगळ्या विलगीकरण कक्षात आजपर्यंत १५९२ जणांना भरती करण्यात आले होते. आजपर्यंत भरती करण्यात आलेल्यापैकी १२०८ जणांचे प्रयोगशाळा नमुने करोना करता निगेटिव्ह आले आहेत, तर ६४ जण पॉझिटिव्ह आले आहेत.
करोना आजार होण्याच्या भितीने अनेकांनी आपल्याकडील पाळीव प्राणी सोडून देण्यास सुरुवात केली आहे, अशा तक्रारी हेल्पलाईनवर प्राप्त होत आहेत. पाळीव प्राण्यांपासून करोना संसर्ग झाल्याची कोणतीही उदाहरणे नाहीत, त्यामुळे लोकांनी घाबरुन आपले पाळीव प्राणी सोडून देऊ नयेत, असे आवाहन आरोग्य विभागामार्फत करण्यात आले आहे.
राज्यातील जिल्हा आणि मनपानिहाय रुग्णांचा तपशील:
पिंपरी चिंचवड महापालिका – १२
पुणे महापालिका – ११ ( २१ मार्च रोजी दोन रुग्ण आढळले)
मुंबई- १९ ( २१ मार्च रोजी आठ रुग्ण आढळले)
नागपूर- ४
यवतमाळ, कल्याण प्रत्येकी – ४ ( २१ मार्च रोजी प्रत्येकी एक रुग्ण)
नवी मुंबई – ३
अहमदनगर – २
पनवेल, ठाणे, उल्हासनगर, औरंगाबाद, रत्नागिरी – प्रत्येकी १
Maharashtra News, Latest Maharashtra News in Marathi, महाराष्ट्र ठळक बातम्या | Maharashtra Times


text: पण यंदा माला किल्ले खुप आठवत आहेत...कदाचित हल्लीच्या मुलाना माहित पण नसेल पण धमाल असते ते करण्यात..(सध्या


जोसफ बर्नाड । नवी दिल्ली
अनेकदा विमान प्रवास करुनही आपले उत्पन्न कमी दाखवणा-यांकडे आयकर विभागाने आता आपला मोर्चा वळवला आहे. विमानप्रवास करण्यात अग्रेसर असणारे हे हौशी प्रवासी आपले उत्पन्न कमी असल्याचे दाखवून आयकर मात्र कमी भरत असल्याच्या संशयावरुन आयकर विभागाने या मंडळीवर खास नजर ठेवण्याचा निर्णय घेतल्याचे कळते.
या प्रकरणाबद्दल बोलताना आयकर विभागाने विमान कंपन्यांकडे सतत विमान प्रवास करणा-या प्रवाशांची यादी मागवल्याची माहिती सूत्रांनी दिली आहे. त्याचप्रमाणे विमानाच्या तिकीटांवर प्रवाशाचा फोटो आणि पॅन कार्ड क्रमांकाचा समावेश करण्यात यावा अशी शिफारस आयकर विभागाने सरकारकडे केली आहे. असे झाल्यास प्रवाशांचा डेटाबेस तयार करुन त्याच्या मदतीने प्रवाशांच्या कमाईबद्दल माहिती गोळा करणे सोपे होईल, अशी आशा आयकर विभागाने व्यक्त केली आहे. अर्थमंत्रालय या विषयावर गांभीर्याने विचार करीत असल्याचे सूत्रांकडून कळते.
बरेचजण वर्षभरात अनेकदा विमान प्रवास करतात मात्र उत्पन्नाच्या बाबतीत त्यांना कर सवलत मिळते, अशी अनेक उदाहरणं कागदपत्रांच्या पडताळणी दरम्यान आम्हाला आढळून आल्याचे आयकर विभागाच्या अधिका-यांनी सांगितले. अनेकांनी आपले करपात्र उत्पन्न कमी दाखवले असून आयकरही कमी भरला आहे. अशा प्रकरणांची चौकशी करताना या लोकांकडे विमान प्रवासासाठी पैसा कोठून आला याची चौकशी करण्यात येणार असून त्यांच्या कमाईचे इतर स्त्रोत कोणते आहे आणि तसेच इतर स्त्रोत असल्यास त्याच्या उत्पन्नवरील आयकर भरला जातो का याचीही चौकशी करण्यात येणार असल्याची माहिती आयकर विभागाने दिली आहे.
जास्तीत जास्त लोकांनी आयकर भरावा म्हणून आयकर विभागाने आपली कंबर कसली असून करदात्यांची संख्या वाढवण्याच्या दृशेने प्रयत्न सुरु केले आहेत. सद्य स्थितीला फक्त ४ कोटी ८२ लाख लोकच आयकर भरतात. सध्याच्या विमान तिकीटांचा दर आणि एकंदरीत महागाई पाहता हिशोब लावल्यास जी व्यक्ती एका वर्षात पाच ते दहा वेळा विमान प्रवास करते तिचा प्रवास खर्चच ५० हजार ते लाख रुपयांच्या घरात जात असले. इतका विमानप्रवास तिच व्यक्ती करु शकते ज्या व्यक्तीचे उत्पन्न ४ ते ५ लाखापर्यंत असणार, असा अंदाज बांधता येईल. मात्र अशा विमान प्रवशांची संख्या आणि आयकर भरणा-यांच्या संख्येत तफावत आहे. आयकर विभाग अशा लोकांची चौकशी करणार असून ते लोक जर आयकर भरत नसतील तर त्यांच्याकडून दंडासहीत आयकर वसूल करण्यात येणार आहे.
यंदाच्या अर्थसंकल्पाप्रमाणे सरकारला या वर्षात डायरेक्ट टॅक्सेसमधून ५ लाख कोटी रुपये जमवण्याचे उद्दीष्ट आहे. मात्र हे लक्ष्य पूर्ण करणे अशक्य वाटत आहे. तरीही पुढील वर्षी सरकार हे लक्ष्य २० ते ३० टक्क्याने वाढवणार आहे. या सर्व आव्हानांमुळेच सरकारला कर चोरी थांबवणे आणि करदात्यांच्या संख्येत वाढ करणे ही प्रमुख उद्दीष्ट साध्य करणे गरजेचे आहे.


text: नोएडा येथील मोबाइल फॅक्टरी ही जगातील सर्वांत मोठी फॅक्टरी आहे. सॅमसंगने हा प्लांट चीन, दक्षिण कोरिया किंवा अमेरिकेत सुरू न करता थेट नोएडात सुरू केला आहे. सॅमसंगने ९०च्या दशकांत भारतात पर्दापण केले होते. १९९७ मध्ये त्यांनी टीव्हीचे भारतात उत्पादन सुरू केले होते.


text:
ी न होता सोने झाले पाहिजे.
Web Title soil is the soil of hope


text:
लपून छपून व्यवसाय; तळोद्यातील ३५ दुकाने सील | Sakal
Marathi Nandurbar News Coronavirus Lockdown Nagar Palika Action Shop Sized
Published on : 3 May 2021, 2:30 pm
तळोदा (नंदुरबार) : केवळ अत्यावश्यक सेवेतील दुकानांना परवानगी असताना इतर दुकाने अर्थात कापड, मोबाईल विक्री व दुरुस्ती, इलेक्ट्रिकल्स सामानाची व भांड्यांची दुकाने विनापरवानगीने लपून छपून व्यवसाय करत असल्याने नगरपालिकेने अशा ३५ दुकानांना सोमवारी (ता.३) सिल लावून बंद केले. तर एका कापड दुकानदाराला १ हजार रुपयाचा दंड केला. त्यामुळे प्रशासनाला न जुमानणाऱ्या दुकानदारांमध्ये खळबळ उडाली आहे.
दुसरीकडे व्यवसाय सुरू नसल्याने सर्व व्यवहार ठप्प राहात असल्याने दुकानदारांना व्यवहार बंद असणे अडचणीचे ठरत आहे. मात्र कोरोनाच्या प्रादुर्भाव रोखण्यासाठी दुकानदारांनी सहकार्य करावे, असे आवाहन प्रशासनाने केले आहे. जिल्ह्यात कोरोनाचा प्रादुर्भाव रोखण्यासाठी जिल्हाधिकाऱ्यांनी सुरवातीला १५ एप्रिल ते १ मे सकाळी ७ ते ११ या वेळेत केवळ अत्यावश्यक सेवेतील दुकाने अर्थात किराणा दुकान व फळफळावळ तसेच भाजीपाला दुकानांना परवानगी दिली होती. त्यानंतर पुन्हा लॉकडाउनचा कालावधी वाढल्याने जिल्ह्यात १५ मे पर्यंत संचारबंदी व आधीचेच आदेश लागू असल्याचे कळविले होते. त्यामुळे इतर दुकानदारांना आपली दुकाने सुरू ठेवण्याची परवानगी नव्हती. असे असले तरी अनेक कापड दुकानदार व इतर लहानमोठे व्यावसायिक लपून छपून आपल्या दुकानांमध्ये ग्राहकांना विनापरवानगी प्रवेश देऊन आपला व्यवसाय करत होते. त्यामुळे असे दुकानदार प्रशासनाला देखील जुमानत नसल्याची परिस्थिती निर्माण झाली होती.
अखेर कोरोना विषाणू कोणालाही ओळखत नाही, नियमांचे पालन केले तरच आपण कोरोनाला हरवू शकतो अशी परिस्थिती असल्याने शेवटी नगरपालिका प्रशासनाने सोमवारी शहरातील ३५ दुकानांना सील केले. त्यामुळे दुकानदारांमध्ये एकच खळबळ उडाली आहे. ही कारवाई पुढेही सुरू राहणार असल्याचे पालिकेच्या पथकाने सांगितले. ही कारवाई नगरपालिकेचे प्रशासन अधिकारी राजेंद्र माळी, कर निरीक्षक मोहन सूर्यवंशी, दिगंबर सूर्यवंशी, अनिल माळी, नारायण चौधरी, सुनील सूर्यवंशी, जगदीश सागर, छोटु चौधरी, गंगाराम नाईक, गोरख जाधव आदींच्या पथकाने केली.
शाब्दिक चकमकींमुळे चित्रीकरण
शहरात कारवाई करताना काही दुकानदार जुमानत नसल्याने अनेकवेळा हमरीतुमरीचे व शाब्दिक चकमकीचे प्रसंग घडतात. त्यात नागरिकांना आवाहन करत असताना नियमांचे पालन करण्यासाठी सांगावे लागते. त्यामुळे दुकानांना सील लावताना पालिकेच्या पथकाने चक्क व्हिडिओ शूटिंग करून कारवाई केली. त्यामुळे शहरात एकच चर्चेचा विषय झाला होता.


text:
री: ऑन इंट्रोडक्टशन , अन्नामेरी जागोस, १९९७
- इवोलुशन्स रेनबो- डाइवर्सिटी, जेंडर एंड सेक्सुअलिटी इन नेचर एंड पीपल, जॉन रोगहार्डेन २००१
- कवीअरफोबिक इम्युनोपॉलिटिक्स इन द केस ऑफ एचआयवी/एड्स: पोलिसिअल इकॉनमी, द डार्क लिगोसी ऑफ़
 ब्रिटिश कोलोनिअलिस्म, एंड कवीअरफोबिआ इन सब-सहारन आफ्रिका, लिंडा रोनाल्ड दानील, २०२१, सेक्सुअलिटी
 एंड कल्चर
हा भाग सिनेमा, संगीत, नाट्य, कला, नृत्य, लोककला, दूरदर्शनवरील कार्यक्रम आणि साहित्य इत्यादी संबंधित बातम्या करण्याच्या पत्रकारांसाठी आहे.
क्वीअर व्यर्कीसंबंधित असणाऱ्या मनोरंजनाच्या कार्यक्रमांचे दोन भाग करता येऊ शकतात:
- एलजीबीटीक्युआयए+ व्यर्कीच्या पूर्ण सहभागासह त्यांनी केलेली निर्मिती
- एलजीबीटीक्युआयए+ व्यर्कीच्या बदल इतरांनी केलेली निर्मिती
या भागातील इतर प्रकरणप्रमाणे, लक्षात ध्यायचा महत्वाचा मुदा म्हणजे क्वीअर व्यर्कीना त्यांच्या हक्काची प्रतिष्ठा देणारी आणि त्यांच्याबदल न्याय आणि निष्पक्ष बातमी करणे महत्वाचे आहे.
- एलजीबीटीक्युआयए+ व्यर्कीच्या पूर्ण सहभागासह त्यांनी केलेली निर्मिती:
एलजीबीटीक्युआयए+ व्यर्कीनी केलेली मनोरंजन निर्मिती क्वीअर व्यर्की किंवा इतरांबदलसुद्धा असू शकते. अशा निर्मितीबदल टीका करत असताना किंवा त्याबदल बातमी तयार करत असताना इतर कलात्मक किंवा सर्जनशील निर्मितीच्या बरोबरीचा विचार करावा. बातमी किंवा टीका ही निर्मात्याच्या स्वतःच्या ओळखीपलीकडे जाऊन करायला पाहिजे. त्याप्रमाणेच आपण हे सुद्धा लक्षात धेतले पाहिजे की, क्वीअर व्यर्कीना एखाद्या मनोरंजन प्रकल्पाच्या निर्मितीसाठी अधिक तीत्र संघर्ष करावा लागतो आणि म्हणूनच त्यांच्या चिकाटीचे आपण कौतुक करायला पाहिजे.
- जर निर्मात्याने त्यांच्या ओळखीमुळे कलात्मक क्षेत्रात स्वतःचा उत्सा उमटवला असेल, ही महत्वाची गोष्ट असेल तर त्याचा उल्लेख आपल्या बातमीमध्ये करण्यापूर्वी तुम्ही त्यांची तस्मी परवानगी घेतल्याची खात्री करा.
- एलजीबीटीक्युआयए+ व्यर्कीनी केलेल्या निर्मितिमध्ये कला ही कलाकारापसून वेगळी करावी. उदा. जसे विरुद्धलिंगी दिदरशिकाची निर्मिती ही त्याच्या लॅंगिकतेपेक्षा वेगळी मानली जाते हाच प्रोटोकोल (नियम) एलजीबीटीक्युआयए+ दिदरशिकासंबंध वापरला जावा.
जर एखाद्या एलजीबीटीक्युआयए+ लेखकाने एखादी काळ्पनिक गोष्ट तिहतील असेल ज्यामधील मुख्य पात्र हे कवीअर असेल तर ते पात्र काळ्पनिक मानले पाहिजे. त्या पात्राच्या प्रवासाची तुलना लेखकाच्या प्रवासाशी करणे ताळ्या आणि संबंधित निर्मितीवर अशा प्रकारस्था गृहितकावर आधारित टीका करू नका.
जर काम हे आत्मचरित्र किवा नाटक/चित्रपट हे लेखकाच्या जीवनाच्या आधारित असेल तर निर्मात्याची लैंगिक ओळख किंवा लैंगिकता यावर लिहिणे मान्य करता येईल. इतर सर्वे गोर्ध्यांमध्ये निर्मात्याची परवानगी आवश्यक व महत्त्वाची आहे. त्याबरोबरच, अशी माहिती अपमानस्पद शब्द न वापरता, संवेदनशीलतेने व सहानुभूतीने सर्वांसामोर आणणे महत्त्वाचे आहे. (शब्दांच्या योग अर्थसाठी शब्दावली पाहा) आपल्या बातमीमध्ये अशा प्रकारची माहिती आहे हे निर्मात्याला सांगणे ही सुधा चांगली गोष्ट आहे.
- एलजीबीटीक्युआयए+ व्यक्तींच्या बदल इतरांनी केलेली निर्मिती
एलजीबीटीक्युआयए+ व्यक्तींना मनोरंजन क्षेत्रात कमी प्रमाणात संधी मिळते. एलजीबीटीक्युआयए+ व्यक्तींचा बहुतेक निर्मिती ही ज्या व्यक्ती एलजीबीटीक्युआयए+ समाजाचा भाग नाहीत अशाकडून केली जाते.
केवळ एलजीबीटीक्युआयए+ समुदायातील व्यक्तींच्या निर्मितीमध्ये इतर सहभाग असेल तर ती निर्मिती अचूक असेलच असे नाही.
जेव्हा एलजीबीटीक्युआयए+ व्यक्ती एलजीबीटीक्युआयए+ व्यक्तींच्या असभ्य किंवा अप्रमाणिक चित्रपाबदल चिंता व्यक्त करतात तेव्हा त्यांच्या दृष्टीकोनातून संबंधित निर्मितीवर टीका करणे नैतिकदृष्ट्या योग्य आहे.
एखाद्या निर्मितीमध्ये कवीअर व्यक्तीची देहबोली, हवाभाव किंवा मेकअप हे अपमानस्पद पद्धतीने दाखविले असतील तर त्याबदल लिहिणे किंवा बातमी करणे ही सुद्धा पत्रकारांची महत्त्वाची जबाबदारी आहे.
- लोककला
मुख्य प्रवाहातील सिनेमा, दूरदर्शन कार्यक्रम आणि साहित्य या व्यतिरिक्त कवीअर समुदायाचे लोककलामध्ये महत्त्वाचे योगदान आहे. बन्याच काळ्यापासून अनेक लोककला जसे की थेस्कुट्टू, कराकतम आणि इतर नृत्य यांसारख्या लोकक


स्मार्ट उद्योजक® मासिक वर्षभर रजिस्टर पोस्टाने घरपोच मिळवा फक्त ₹४०० मध्ये. आजच वर्गणीदार व्हा! _URL_
लहानपणी आपण 'दिनूचे बिल' ही गोष्ट वाचली आहे. दिनू नावाच्या मुलाला त्याची आई लहानसाहन कामे सांगत असते. दिनूच्या लहान भावाची तब्बेत बरी नसते त्यासाठी आई दिनुला डॉक्टरकडे पाठवते. दिनू प्रसंगी लहान भावासाठी मेडिकलमधून औषधेही आणतो. आईने सांगितलेली सर्व काम दिनू विनातक्रार करत असतो. एकदा दिनू डॉक्टरने दिलेले बिल वाचत असतो.
दिनूच्या डोक्यात लगेच कल्पना येते. तो आईच्या नावावर एक बिल बनवतो. छोट्याछोट्या घरगुती कामांसाठी तो काही रक्कम आकारत असतो. आई ते बिल वाचते. आई दिनूच्या नावावर एक शून्य रकमेचे बिल बनवते. दिलेल्या सर्व सेवांबद्दल आई काही शुल्क आकारत नाही. कौटुंबिक संबंधात आपण अशा फ्री सर्विस देत असतो.
फक्त ₹२२२ मध्ये स्मार्ट उद्योजक® मासिकाच्या डिजिटल आवृत्तीचे आजीवन वर्गणीदार व्हा आणि अगणित फायदे मिळवा!
अधिक माहितीसाठी : _URL_
व्यवहारामध्ये मात्र पुरवलेल्या सेवेबद्दल काही फीज जरूर आकारावी लागते. मैत्री वेगळी आणि व्यवहार वेगळा असतो. वस्तू व सेवा कर असे मानते की तुम्ही जरी फुकट माल किंवा सेवा पुरवली तरी जीएसटी भरावयाचाच असतो. तुम्ही जी मोफत वस्तू किंवा सेवा दिली, ती दुसर्यांंना किती किंमतीला दिली असती, त्याची तुलना करून न मिळालेल्या पावतीवर जीएसटी भरावा लागतो.
बिल बनवावे लागते. बिल तयार केले नाही तर अकाऊंटिंग करता येत नाही. बिल म्हणजे जमाखर्च लिहिण्यासाठी एक 'कच्चा माल' असतो. 'बिल' हे अकाऊंटिंगचे महत्त्वाचे सपोर्टिंग डॉक्युमेंट असते.
आपल्या व्यवसायाचे प्रतिबिंब आपण इश्यू केलेल्या बिलात दिसत असते. तुमच्या ग्राहकाकडे तुमची इमेज बिलाच्या स्वरुपात कायम राहणार आहे. म्हणून आपण दिलेल्या वस्तु व सेवेचे बिल काळजीपूर्वक बनवावे. शब्दकोषात बिलाचा अर्थ आहे, कायदा बनवण्यापूर्वी त्याचा 'कच्चा मसुदा'.
लोकसभेत आधी बिल मांडले जाते नंतर सर्व संमतीने त्याचे कायद्यात रूपांतर होत असते. व्यापारात बिलाचे महत्त्वही कायदेशीर बिलाएवढेच आहे. बिल एक कायदेशीर कागदपत्र आहे म्हणून बिलाच्या अगदी मध्य भागावरच, वरती 'नाशिकच्या न्यायकक्षेत' असा न्यायालयीन शब्द दिसतो.
इतर पुरवठादारांच्या तुलनेने आपले बिल आपल्या क्लायंटच्या कायम लक्षात राहीले पाहिजे. आपण इश्यू करत असलेले बिल आपली जाहिरात समजावी. आपण नेमकी कोणती वस्तु व सेवा पुरवतो ते बिल वाचून समजले पाहिजे. वस्तूचे व सेवेचे तपशीलवार वर्णन त्यात स्पष्ट असावे. वस्तूच्या सिरियल नंबरवरून वस्तूची एक्सपायरी तारीख काढता येते.
आपण पुरवलेल्या वस्तु व सेवेचे बिल पीडीएफ फॉरमॅटमध्ये तयार करून ग्राहकाला पाठवावे. ग्राहकाला ओरिजिनल बिल मिळत नसेल तर त्याच्या जमाखर्चासाठी एक पर्यायी प्रूफ असतो. बिल पाठवताना एक्सेल फॉरमॅटमध्ये पाठवू नये. एक्सेल फॉरमॅट दुसर्या व्हर्जनमध्ये ओपण होताना आकड्यांची आदलाबदल होवू शकते.
वस्तू व सेवा कर कायद्यात 'टॅक्स इनव्हाईस' कसे असावे याचे सविस्तर वर्णन केलेले आहे. बिल्स कलेक्ट करणे ही अकाऊंटची पहिली पायरी आहे. काही आर्थिक फॉर्म आहेत जे चलनासारखेच असतात. त्वरित पैसे जमा करण्यासाठी 'बिल' तयार केले जाते. उदाहरणार्थ, जेव्हा आपण एखाद्या रेस्टॉरंटमध्ये जातो तेव्हा आपल्या जेवणाच्या शेवटी वेटर आपल्याला चलन देत नाही-ते आपल्याला बिल देतात. इनवॉइस जीएसटी मॅचिंगसाठी महत्त्वाचा असतो.
बिलामध्ये भरपूर माहिती अपेक्षित आहे, असे पाहिले तर सर्व माहिती एका ए-४ पेपरवर बसणारच नाही. तरीसुद्धा बिल नावाचा कायदेशीर पेपर अनेक वर्षं सांभाळून ठेवावा लागतो, म्हणून तो छान, सुंदर, सुबक असावा अशी अपेक्षा असते. बिलाचा कागद आकर्षक असावा. आपण ज्याला माल विकला त्याचे जर वेगवेगळे ऑडिट होत असतील; तर बिलाचा प्रवास अजून मोठा होत असतो.
अनेक आधिकार्यांच्या नजरेतून बिलाची आयडेन्टीटी दिसत असते. म्हणून इतरांच्या तुलनेने आपल्या बिलाचा कागद खूपच भडक नसावा. हॉटेल रेस्टारेंट किंवा कमी किमतीचे कॅश मेमो बनवले जात असतील तर किमान एक हाफ पेज तेवढा बिलाचा आकार असावा.
आपल्या बिलावर आपला संपूर्ण पत्ता, संपर्क तपशील, फोन, मोबाईल, इ-मेल, वेबसाईट इ. गोष्टी ठळक अक्षरात असाव्यात. आयकर कायद्यानुसार व्यवसायाच्या प्रत्येक कागदपत्रावर दस्तऐवजांवर कायम खाते क्रमांक (पॅन) असणे जरुरीचे आहे.


के बाहेर येत होते. मगाशी असलेली आश्रमाची शांतता आता मुलांच्या आवाजाने भंग झाली होती. सर्वजण येऊन मैदानात थांबले. एक एक करुन सगळ्या शिष्यांनी रांगेत एकामागोमाग एक ऊभे रहायला सुरुवात केली. सुयुध्द ही समीरच्या मागे ऊभा राहिला. एवढ्यात टेकडीवरच्या मंदिरातुन दोन घंटा नाद ऐकु आले. सगळी मुलं शांतपणे सावधान स्थितित ऊभी झाली होती. समोरुन एक भटासारखा दिसणारा माणुस एका हातात मशाल आणि दुसऱ्या हातात काठी घेऊन आला ज्याला घुंगरु बांधले होते. सुयुध्दने त्यांना पाहुन समीरला विचारले.
" हे कोण आहेत? "
" हे वेदांत कुलकर्णी आहेत आपले गुरुजी .." बारीक आवाजात तो तोंडाच्या कडेला हात ठेवत म्हणाला.
सुयुध्दने त्यांना आधी ही पाहीले होते. काल जेव्हा तो आश्रमात दाखल झाला होता. मुलांना योगसाधना शिकवत असताना त्याने त्याच्या ह्या नविन गुरुजींना पाहिले होते. अचानक गुरुजींनी काठी जमिनीवर आपटली. सगळी मुलं हात वर करुन कवायत करु लागली. जसे जसे गुरुजी काठी आपटत मुलं आपले प्रकार बदलत. सुयुध्दला दुसऱ्यांकडे बघुन बघुन आपली कवायत करावी लागली. त्याला हे सर्व नविनच होते. बराच वेळ कवायत करुन झाल्यावर समोर ऊभ्या गुरुजींनी काठी आपटने थांबवले. मोठी मुलं एका बाजुला झाली जी एकाच वयाची होती. असे करता करता मुलांचे विभाजन खुप गटांमधे झाले. सुयुध्द आणि त्याचे सोबती एकत्र ऊभे असताना सुयुध्दची नजर अचानक एका बाजुला गेली. तिथे मुली ही होत्या. त्यातल्या एका मुलींचा गट सुयुध्दच्या जवळ येऊन ऊभा राहीला. सुयुध्दला आश्चर्य वाटले कारण काल त्याने कोणत्याही मुलींना आश्रमात पाहिले नव्हते. त्याला असे वाटले होते कि आश्रमात फक्त मुलंच आहेत. पण सर्वात मोठ्या मुलांच्या दोन गटांना सोडलं तर बाकी सर्वीकडे मुली प्रत्येक गटात दिसत होत्या. त्याने बाजुला उभ्या समीरला जवळ खेचले आणि म्हणाला.
" समीर…इथे मुली ही शिकतात? "
" हो…का रे..? अस का विचारलंस?" समीर डोळे मोठे करत म्हणाला.
" काल मी जेव्हा आलो तेव्हा एकही मुलगी मला इथे दिसली नव्हती म्हणुन विचारलं."
"आजपासुन त्यांच वेळापत्रक बदललं आहे. पहिले त्यांना शिकवण्याची वेळ मुलांपासुन वेगळी होती. काल जेव्हा तु आलास तेव्हा आम्ही बाहेर मैदानात होतो आणि मुली प्रशिक्षणकेंद्रात होत्या." समीर त्याला समजावत म्हणाला.
"अच्छा. असं आहे का? " सुयुध्दने बाजुला ऊभ्या मुलींकडे पाहिले.
त्यांचे गणवेश वेगळे नव्हते. मुलांनी घातलेले तसेच सारख्या रंगाचे कपडे त्यांनीही घातले होते. फरक एवढाच की मुलांनी वेगवेगळ्या रंगाचे टि शर्ट घातले होते आणि मुलींनी गुडघ्या पर्यंत येणारे झालरदार शिर्ष आणि पायजमे घातले होते. गुरुजींनी काही सांगण्या आधीच सगळे शिष्य वेगवेगळया गटात मुलं-मुली असे एकत्र उभे होते. वेदांत गुरुजी सुयुध्दच्या गटा जवळ आले आणि त्यांना म्हणाले.
" माझ्या मागे या."
सुयुध्द सोबतचे सगळे शिष्य एकत्र त्यांच्या मागे निघाले. गुरुजींनी त्यांना एका गोल दालनात नेऊन बसवले जे एक योगकेंद्र होते. सर्व शिष्यांना रांगेत बसवुन झाल्यावर ते म्हणाले.
" आपला पहिला अभ्यास तुम्हा सर्वांना माहित आहे. जे नविन आहेत त्यांच्यासाठी मी पुन्हा एकदा सांगतो. डोळे मिटुन आपल्या श्वासावर लक्ष केंद्रित करा. हा अभ्यास केवळ पंधरा मिनिटे केला जाईल. तोवर मी बाकिच्या शिष्यांना पुढचे योगाभ्यास सांगुन येतो. चला सुरुवात करा."
एवढं बोलुन वेदांत कुलकर्णी इतर शिष्यांकडे निघुन गेले होते. सुयुध्दने पाहिले कि त्याच्यासोबतचे बाकिचे शिष्य गुरुजींच्या आज्ञेनुसार आपापले डोळे मिटुन ध्यानस्थ झाले आहेत. तसे त्याने ही आपले डोळे मिटले.
योग अभ्यासाच्या ह्या तासात त्याला नविन असं काही अनुभवायला मिळाल होतं तर ते म्हणजे शांत एका ठिकाणी बसुन चिंतन करणे. त्याला काल घडलेल्या सगळ्या घटना दिसु लागल्या होत्या. जस जसं त्याने आपल्या श्वासांवर लक्ष एकवटले त्याचे मन घडलेल्या गोष्टींपासुन हटु लागले. तो चांगलाच ध्यान मुद्रेत मग्न झाला होता. समीरने त्याला बराच वेळ हलवुन सुध्दा तो काही ध्यानातुन बाहेर येत नव्हता. ज्या क्षणी त्याचे ध्यान भंग झाले सगळी मुलं त्याच्या आसपास जमा झाली होती. गुरुजी त्याच्या समोर बसुन त्याला ध


text: जनसेवेला विसरू नका


text:
women role in current marathi tv serials | Loksatta
..आणि म्हणे आम्ही हुशार!
हिंदी सिनेमा हा हिरोंचा आणि मालिका हिरोइन्सची असं वर्गीकरण काही वर्षांपूर्वी झालं.
चैताली जोशी | June 24, 2016 01:18 am
मालिका स्त्रीप्रधान असणं नवीन नाही. यातली स्त्री आता पूर्वीसारखी सोशीक, गरीब, बिचारी नाही. पण, आजही काही मालिकांमधल्या स्रिया सुशिक्षित, सुजाण असल्या तरी मख्खपणे वावरताना दिसतात. त्या हुशार दिसत असल्या तरी त्यांच्या हुशारीचा फायदा मात्र घेताना दिसत नाहीत.
हिंदी सिनेमा हा हिरोंचा आणि मालिका हिरोइन्सची असं वर्गीकरण काही वर्षांपूर्वी झालं. हे वर्गीकरण हळूहळू मराठीकडे वळू लागलं. मराठी सिनेमांच्या बाबतीत तसं शंभर टक्के झालं नाही. कारण आजही मराठी सिनेमात विषयाला जास्त महत्त्व दिलं जातं. पण, मालिकांच्या बाबतीत हे तंतोतंत खरं ठरलंय. स्त्रीप्रधान मालिकांची संख्या वाढली. गरीब, बिचारी, सोशिक, सोज्ज्वळ महिला दाखवून प्रेक्षकांना फारच भावुक केलं. बरोब्बर संध्याकाळी सातच्या ठोक्याला अशा महिलांची एंट्री घरोघरी टीव्हीवर होते. मग काय, मालिकेतल्या नायिकांची दु:खं, संकटं जणू आपलीच समजून समस्त महिला प्रेक्षकवर्ग त्यांच्यात सामील होतो. पण, आता हे चित्र थोडं का होईना बदलताना दिसतंय. बदल कशात तर मालिकेतल्या महिलांची व्यक्तिरेखेच्या स्वरूपाबद्दल. मालिकेतली स्त्री व्यक्तिरेखा सुशिक्षित, आधुनिक विचारांची, सुजाण, हुशार अशी दाखवू लागले. पण, उपयोग काय त्याचा? असं म्हणण्याची वेळ आली आहे आता. असं का म्हणून विचारताय? मालिकेतल्या स्त्रिया, तरुणी बदललेल्या दाखवल्या खऱ्या पण, त्या दिसताहेत कुठे तशा? स्वानंदी, रुंजी, अर्पिता, कल्याणी, ऊर्मी, गौरी या नोकरी करणाऱ्या, भरपूर शिकलेल्या, सुसंस्कृत घरातल्या पण, राहतात मुळुमुळुच.
या विषयाची सुरुवात 'नांदा सौख्य भरे' या मालिकेतल्या स्वानंदीपासून केली नाही तर नवलच! स्वानंदी.. एका क्लासेसमध्ये शिकवणारी तरुणी. म्हणजे शिक्षिकाच. तिला खोटं बोलायला आणि कोणी खोटं बोललेलं आवडत नाही. तसं ती तिच्या आचरणात आणतेही. पण, तिच्या सासूच्या खोटेपणाबद्दल सगळं माहीत असूनही ती एक अवाक्षर काढत नाही. मुकाटय़ाने सगळं सहन करते. असं का तर म्हणे ती जहागिरदारांची सून आहे. घर तोडण्यासाठी नाही तर जोडण्यासाठी आली आहे म्हणे. मान्य. पण, ललिताबाईंच्या कजागपणासमोर स्वानंदी गप्प कशी बसू शकते हे कोडंच आहे. मधल्या एका एपिसोडमध्ये स्वानंदी ललिताच्या मैत्रिणीकडे तिच्या घरी घरकाम करणाऱ्या लहान मुलीला शिकू द्या हे प्रेमळपणे समजवायला गेलेली असते. पण, ती ललिताचीच मैत्रीण शेवटी. तिच्यासारखा कांगावा करणारच. ती ललिताला येऊन सांगते की स्वानंदीमुळे तिच्या मुलीचं लग्न मोडलं. वास्तविक असं काहीही नसतं. पण, नेहमीप्रमाणे ममाज् बॉय नील यावर पटकन विश्वास ठेवतो आणि स्वानंदीला त्यांची माफी मागायला सांगतो. कधी नव्हे ती माफी मागायला नकार देते. मग तो तिला काही दिवस माहेरी जायला सांगतो आणि ती जातेही. कशाला जायचं? चूक होती का तिची तर नाही. बरं माहेरी का आली हे माहेरच्यांना खरं सांगितलंही नाही. मग अशा वेळी स्वानंदीचा खरेपणा, खंबीरपणे वागणं कुठे गेलं?
अर्थात ही टीका कोणत्याही कलाकारावर नक्कीच नाही. सगळेच कलाकार त्यांना सांगितलेलं, दिलेलं काम चोख करत आहेत. पण, मग यात दोष कोणाचा? लेखक, दिग्दर्शक, निर्माता, चॅनल की अशा मालिका बघणाऱ्या प्रेक्षकांचा? काहीच कळेना. हे चक्र आहे. एकाने सुरू केलं की ते पुन्हा त्याच्यापर्यंत येऊन पोहोचणारच. अशीच दुसरी एक मालिका म्हणजे 'किती सांगायचंय मला'. या मालिकेची कथा खरंतर चांगली आहे. इव्हेंट मॅनेजमेंट कंपनी चालवणारा ओम आणि जिल्हाधिकारी अर्पिता यांची प्रेमकहाणी. याला जोड घर, संसार, रूढी, परंपरा, विचार अशा सगळ्याची. जिल्हाधिकारी असलेली अर्पिता लग्न झाल्यानंतर घर सांभाळू शकेल का अशी ओमच्या आजीला शंका. इथूनच मालिका पुढे सरकते. मालिकेचा प्लॉट चांगलाय. त्याची मांडणी तूर्तास तरी फार आकर्षक वाटत नाही. पण, मालिकेचा जम बसवायला आणखी थोडा वेळ जाईल कदाचित. तो देऊया आपण. मुद्दा हा आहे की, जिल्हाधिकारी तरुणी इतकी अविचारी कशी असू शकते हा. म्हणजे खरंतर ती अविचारी नाही. पण, ज


ा विरोध नाही, पण तरीही त्यांच्या राज्यांत तुम्ही गेलात तर ते तुमच्याशी त्यांच्या स्वतःच्या भाषेत बोलत रहातात आणि मग त्यांची भाषा तुम्हाला शिकावी बोलावी लागते. मराठी माणूस मात्र अगदी तमिळ लोकांशीदेखील हिंदीत बोलायला जातो.
येथे एक गोष्ट मला स्पष्ट केली पाहिजे. ती म्हणजे हिंदी भाषेला माझा विरोध नाही. खरेतर हिंदी देखील माझ्या आवडत्या भाषांपैकी एक आहे. मात्र माझ्या मते मराठी माणसाच्या दृष्टीने मराठी भाषेला मातेचे स्थान असेल तर हिंदीचे स्थान मावशीचे आहे. 'माय मरो आणि मावशी जगो' हे म्हणायला ठीक आहे. पण मावशी जर घरी ठाण मांडून आईच्या मूळावर उठली तर कोणाला आवडेल? माझ्यामते मराठी माणूस हिंदीचा मान करील आणि तसाच मान हिंदी प्रदेशात मराठीला मिळेल अशी अपेक्षा करेल तर त्याबद्दल कोणालाही आक्षेप असेल असे वाटत नाही.
मराठी लोकांनी स्वतःला लावलेल्या या सवयीचे फार मोठे परिणाम गेल्या ६० वर्षात झाले आहेत आणि अजूनही होत आहेत. पहिली गोष्ट म्हणजे हिंदी लोकांच्या स्थलांतराला यामुळे आमंत्रणच मिळाले. उत्तरेकडील जनतेला दिल्लीपेक्षाही मुंबई सोयीची वाटायला लागली. मात्र यापूर्वी स्पष्ट केल्याप्रमाणे हिंदी लोकांनी येथे येणे याला माझा आक्षेप नाही. पण स्थलांतरितांशी व्यवहार करताना आपल्या भाषेचा आग्रह न धरण्याच्या आपल्या या सवयीमूळे आपल्या भाषेवर आणि संस्कृतीवर जे परिणाम होत आहेत ते चिंता करावी असेच आहेत. ते समजुन घेण्याकरिता भाषेच्या वापराचे प्रमुख पैलु आणि त्यावर मराठी भाषेबाबतीत झालेले परिणाम आपण पाहु. भाषेचे मुळ प्रयोजन अर्थातच संवाद हे आहे. त्यामुळे जी भाषा संवाद साधण्यास व्यवहारात सोयीची ठरते ती समाज नकळत आणि सहजपणे स्वीकारत जातो. ही संवादाची गरज अनेक प्रकारची असते.
पहिला महत्वाचा पैलु आहे वैयक्तिक व कौटुंबिक संवाद. याबाबतीत काहीच प्रश्न नाही. बहुतांश मराठी माणूस साहजिकपणे मराठीतून विचार करतो आणि जवळजवळ सर्वच मराठी कुटुंबात दैनंदिन संवाद आजही मराठीतूनच होतो. घराबाहेर पडल्यावर हिंदीतून बोलणारा मराठी माणूसही घरात सरसकट मराठीच बोलतो. अगदी आंग्लाळलेल्या कुटुंबातील भाषाही धेडगुजरी का होईना पण मराठीच असते. महाराष्ट्रातीलच नव्हे महाराष्ट्राबाहेरील आणि देशाबाहेरील मराठी कुटुंबातही मराठी पिढ्यानपिढ्या टिकुन आहे. त्यामुळे मराठी भाषा काही वर्षांतच संपुष्टात येईल अशी भीती ज्यांना वाटते त्यांनी ही भीती खुशाल टाकुन द्यावी. जगात जेव्हा एखादी भाषा नामशेष होते तेव्हा त्याचे कारण ती भाषा बोलणारा समाज उरत नाही हे असते. तुम्ही २००१ च्या जनगणनेतील माहीती तपासा. १९७१ मध्ये देशात सुमारे ४ कोटी जनतेची मातृभाषा मराठी होती. तीच संख्या २००१ मध्ये ७ कोटींहुनही अधिक झाली. (अर्थात हे सर्वच भारतीय भाषांच्या बाबतीत झाले आहे. आणि याचे कारण लोकसंख्यावाढ हे आहे.) त्यामुळे उगीचच चिंता करण्याचे कारण नाही.
दूसरा महत्वाचा पैलु आहे सामाजिक संवाद. येथेही मराठीचा वापर मराठी समाजात टिकुन असला तरी ज्या शहरी भागांत स्थलांतर प्रमाणाबाहेर होत आहे तेथे मात्र मराठीऐवजी हिंदीचा वापर वाढत आहे. उदाहरणादाखल तुम्ही कोल्हापुरच्या, पुण्याच्या आणि मुंबईच्या colleges मधून फिरुन या. कोल्हापुरात जवळजवळ सर्वच ठिकाणी, तर पुण्यातही बर्याच ठिकाणी टोळक्या टोळक्यांतून मराठीचा वापर होताना तुम्हाला दिसेल. जरा अजून डोकावाल तर पुण्यात काही ठिकाणी इंग्रजी किंवा हिंदी ऐकु येईल. मुंबईत मात्र सरसकट बंबैया हिंदी! मराठी, गुजराथी, हिंदी आणि इतर भाषिकांची अशी काही सरमिसळ तिथे आहे की एकाच गटातील दोन मराठी व्यक्ती इतर कोणी बरोबर नसेल तरी सवयीने हिंदीतच बोलतात. मुंबईतल्या तरूण पिढीने सामाजिक संवादासाठी मराठीचा वापर सोडूनच दिला आहे असेच म्हणा ना. मात्र जेथे स्थलांतराचा प्रश्न फारसा नाही तेथे सामाजिक संवादाची भाषा अजूनही नैसर्गिकपणे मराठी आहे.
यानंतर येते व्यवहाराची व व्यवसायाची भाषा. याबाबतीत मराठी समाज अगदीच नेभळट भूमिका घेतो. खाजगी कंपनीत तुमचे वरिष्ठ वा कनिष्ठ सहकारी अमराठी असतील तर मी समजु शकतो. पण जिथे आपण ग्राहक असतो तिथेदेखील आणि अगदी मालक असतो तिथेदेखील मराठी माणूस हिंदी बोलायला जातो. मुंबईत मी अनेकदा असा संवाद बघितला आहे की गुजराथी दुकानदार गिर्हाईकाला खुष करायला मर


या सर्व प्रकरणी त्याचे कर्म अविवेकी होईल हे उघड आहे.
अभिप्राय 1
मस्त उदाहरणे व्यवस्थित देऊन पटवून देणे आवश्यक


text:
उत्तर कोरियाचे हुकूमशहा किम जोंग पुन्हा गायब, अफवांना उधान - Marathi News | North Korean dictator Kim Jong Un disappeared again | Latest international News at Lokmat.com
North Korean dictator Kim Jong Un disappeared again
किम जोंग हे सर्वात शेवटी 7 जून रोजी एका सार्वजनिक कार्यक्रमात दिसले होते. यावेळी त्यांनी, कोरियातील वर्कर्स पार्टीच्या 7व्या केंद्रीय समितीच्या 13 व्या पॉलिटिकल ब्यूरोच्या बैठकीत भाग घेतला होता.
By ऑनलाइन लोकमत | Follow | Published: June 30, 2020 11:18 PM2020-06-30T23:18:59+5:30 | Updated: June 30, 2020 11:22 PM2020-06-30T23:22:32+5:30
ठळक मुद्देउत्तर कोरियाचे हुकूमशहा किम जोंग-उन तीन महिन्यांत तिसऱ्यांदा गायबकिम जोंग सर्वप्रथम 20 दिवस गायब झाले होते.किम जोंग हे सर्वात शेवटी 7 जून रोजी एका सार्वजनिक कार्यक्रमात दिसले होते.
प्योंगयांग -उत्तर कोरियाचे हुकूमशहा किम जोंग-उन सातत्याने काही ना काही कारणामुळे चर्चेत असतात. गेल्या काही आठवड्यांपूर्वीही ते गायब झाल्याने चर्चेत आले होते. एवढेच नाही, तर काहींनी ते गंभीर आजारी असल्याचा आणि काहींनी त्यांचा मृत्यू झाल्याचा कयासही लावला होता. यानंतर ते अचानकपणे एका सार्वजनिक कार्यक्रमासाठी हजर झाले. तेव्हा कुठे या चर्चांना पूर्णविराम मिळाला होता. मात्र, आता किम जोंग पुन्हा गायब झाल्याने अफवांना उधान आले आहे. ते तब्बल तीन आठवड्यांपासून गायब आहेत.
तीन महिन्यांत तिसऱ्यांदा गायब -
किम जोंग हे गेल्या तीन महिन्यांपासून सात्याने गायब होत आहे. 36 वर्षीय किम हे सर्वप्रथम 20 दिवस गायब झाले होते. तेव्हा, त्यांच्या हृदयावरील शस्त्रक्रियेदरम्यान काही गुंतागुंत निर्माण झाली आणि ते गंभीर आजारी पडले अथवा त्यांचा मृत्यू झाला असावा, अशा चर्चाना उधान आले होते. मात्र, 1 मेरोजी ते अचानकच प्रकट झाले आणि त्यांनी एका खतनिर्मिती कारखान्याचे उद्घाटन केले होते. यानंतर कीम पुन्हा तीन आठवडे गायब झाले होते. ते पुन्हा 24 मेरोजी प्रकट झाले. मात्र आता ते पुन्हा एकदा तिसऱ्यांदा गायब झाले आहेत. यामुळे पुन्हा त्यांच्या मृत्यूसंदर्भात अफवा उठायला सुरुवात झाली आहे. गायब होण्यापूर्वी त्यांनी देशाच्या अण्वस्त्र सज्जतेसंदर्भात भाष्य केले होते. काही तज्ज्ञांनी तर, सरकारी माध्यमे किम यांच्या जागी बनावट व्यक्ती दाखवत आहेत, असा अंदाजही व्यक्त केला आहे.
कोरिया द्विपकल्पात सात्यानेत तणाव वाढत आहे. यामुळे किम जोंग यांच्या पाठीशी ठामपणे उभे रहावे, असे आवाहन उत्तर कोरियाच्या सरकारी माध्यमांनी जनतेला केले आहे. किम यांनी उत्तर कोरियाची धुरा हाती घेऊन चार वर्षेपूर्ण झाली आहेत. मात्र गेल्या वर्षी येथे ज्याप्रमाणे जल्लोष करण्यात आला होतो, तसा यावर्षी पाहायला मिळाला नाही.
किम हे गेल्या तीन महिन्यांत आता सर्वाधिक काळ गायब झाले आहेत. गेल्या आठवड्यांतच जपानच्या एका मंत्र्याने कोरोनाचा संसर्ग होऊ नये म्हणऊन किम जोंग हे सार्वजनिक जीवनापासून दूर असल्याचे म्हटले होते.
किम जोंग हे सर्वात शेवटी 7 जून रोजी दिसले -
किम जोंग हे सर्वात शेवटी 7 जून रोजी एका सार्वजनिक कार्यक्रमात दिसले होते. यावेळी त्यांनी, कोरियातील वर्कर्स पार्टीच्या 7व्या केंद्रीय समितीच्या 13 व्या पॉलिटिकल ब्यूरोच्या बैठकीत भाग घेतला होता. सध्या देशाचा कारभार त्याची बहीण आणि उत्तराधिकारी समजल्या जाणाऱ्या किम यो जोंग पाहत आहेत. त्यांनी काही दिवसांपूर्वीच दक्षिण कोरियाला सैन्य कारवाईची धमकीही दिली होती.


text:
राजस्थान रॉयल्स हा क्रिकेट संघ भारतीय प्रीमियर लीग स्पर्धेत जयपूर शहराचे प्रतिनिधित्व करेल. शेन वॉर्न हा या संघाचा गुरू व प्रशिक्षक आहे. ह्या संघात आयकॉन खेळाडू नाही. संघाचे चिन्ह मोचू सिंग नावाचा सिंह आहे. संघाचे गीत हल्ला बोल प्रसिद्ध गायिका इला अरुण यांनी गायले आहे. लीस्टरशायस काउंटी संघाचा गोलंदाज जेरमी स्नेप याची संघाच्या उच्च प्रदर्शन प्रशिक्षकपदी नियुक्ती करण्यात आलेली आहे.
फ्रॅंचाईज इतिहास
राजस्थान रॉयल संघाचे मालक इमर्जिंग मीडिया समूह आहे. ६ कोटी ७० लाख अमेरिकन डॉलरला त्यांनी हा संघ १० वर्षांसाठी विकत घेतला आहे.
खेळाडू
राजस्थान रॉयल्स संघाने खेळाडूंच्या पहिल्या लिलावात सर्वात कमी खेळाडू विकत घेतले. आयपीएल प्रबंधनाने कमीत कमी ठरवलेल्या कमीत कमी खर्चापेक्षा कमी खर्च केल्यामुळे, संघाला दंड भरावा लागला. संघाचा सर्वात महागडा खेळाडू मोहम्मद कैफ (६,७५,००० रुपयांना विकला गेला) होता. शेन वॉर्न संघाचा कर्णधार तसेच प्रशिक्षक आहे. इंग्लिश खेळाडू संघात असणारा हा एकमेव संघ आहे.
सद्य संघ
प्रबंधक
 मालक - इमर्जिंग मीडिया (मनोज बदाले , Lachlan Murdoch, सुरेश चेल्लाराम)
 मुख्याधिकारी - फ्रेझर कॅस्टेलिनो
 अध्यक्ष - नेमलेला नाही
सामने आणि निकाल
Overall results
२००८ हंगाम
२००९ हंगाम
२०१० हंगाम
२०११ हंगाम
'''
२०१२ हंगाम
{| class="wikitable sortable"
कोची संघ रद्द झाल्याने, प्रत्येक संघ इतर आठ संघासोबत होम आणि अवे, अश्या १६ सामने खेळेल.
बाह्य दुवे
 अधिकृत भारतीय प्रीमीयर लीग संकेतस्थळ
 अधिकृत राजस्थान रॉयल्स संकेतस्थळ
 राजस्थान रॉयल्स तिकिटे
संदर्भ
भारतीय प्रीमियर लीग
राजस्थान रॉयल्स
भारतातील क्रिकेट संघ


text:
चातुर्मासनिमित्त महावीर फूड बँकेतर्फे दहा हजार किलो धान्याचे मोफत वाटप - My Marathi
Home Feature Slider चातुर्मासनिमित्त महावीर फूड बँकेतर्फे दहा हजार किलो धान्याचे मोफत वाटप
चातुर्मासनिमित्त महावीर फूड बँकेतर्फे दहा हजार किलो धान्याचे मोफत वाटप
पुणे : कर्मवीर भाऊराव पाटील यांच्या 'एक मुठ धान्य' या संकल्पनेतून महावीर फूड बँक व जय आनंद ग्रुप यांच्या संयुक्त विद्यमाने ग्रामीण, आदिवासी, दुर्गम भागातील संस्थांना चातुर्मासनिमित्त ध्यानाचार्य भगवंत, प. पू. डॉ. शिवमुनीजी म. सा. तथा युवाचार्य प. पू. महेंद्र ऋषीजी म. सा. आदीठाणा 15 यांच्या पवित्र पावन सानिध्यात शिवाचार्य समवसरण वर्धमान सांस्कृतिक भवन येथे दहा हजार किलो धान्याचे मोफत वाटप करण्यात आले. प. पू. राष्ट्रसंत आचार्यसम्राट श्री आनंद ऋषीजी पुण्यप्रदान रथावर पुणेकरांनी धान्य, रोख देणगी प्रदान केली. प्रमिलाबाई नौपतलाल साकला, बी. जे. भंडारी चॅरिटेबल ट्रस्टतर्फे विजय भंडारी, स्व. शांतीलाल छाजेड (चोपडा) यांचे स्मरणार्थ प्रमोद छाजेड या परिवाराने दिलेल्या देणगीतून हा भव्य उपक्रम घेण्यात आला. यास जवाहरलाल बोथरा, पुष्पा कटारिया, हेमा गदीया, रंजना साकला, संगीता छाजेड यांचे योगदान मिळाले.
महावीर फूड बॅंकचे पुणे शहर अध्यक्ष विजयकुमार मर्लेचा यांनी प्रास्ताविकात उपक्रमाची माहिती दिली. महावीर फुड बँकेने पुणे जिल्ह्यात आतापर्यंत सुमारे पाच लाख अकरा हजार किलो धान्य मोफत वाटल्याचे सांगितले. आजचे धान्य वाटप पुणे शहर भाजपच्या अध्यक्षा आमदार माधुरी मिसाळ यांच्या हस्ते करण्यात आले. यावेळी स्थायी समितीचे अध्यक्ष सुनिल कांबळे, नगरसेवक प्रवीण चोरबेले, विजय भंडारी, पोपटलाल ओस्तवाल, राजेश साकला, कमलाबाई भंडारी, जय आनंद ग्रुपचे अध्यक्ष अशोक लोढा आदी मान्यवर उपस्थित होते. यावेळी शिवाचार्य समवसरण येथे पाच हजार श्रावण आणि श्राविका यांनी डॉ. शिवमुनी यांचे 'शक्ती का स्रोत' या विषयावरील प्रवचनाचा लाभ घेतला.


text:
कॅन्सस सिटी हे अमेरिकेची संयुक्त संस्थाने देशाच्या मिसूरी राज्यामधील सर्वात मोठे शहर आहे. हे शहर मिसूरीच्या पश्चिम भागात कॅन्सस राज्याच्या सीमेवरील मिसूरी व कॅन्सस नद्यांच्या संगमावर वसले आहे. ४.५९ लाख शहरी व २२ लाख महानगरी लोकसंख्या असलेले कॅन्सस सिटी अमेरिकेमधील ३७वे मोठे शहर आहे.
संदर्भ
बाह्य दुवे
 अधिकृत संकेतस्थळ
 स्वागत कक्ष

मिसूरीमधील शहरे
जॅक्सन काउंटी (मिसूरी)
क्ले काउंटी (मिसूरी)
प्लॅट काउंटी (मिसूरी)
कॅस काउंटी (मिसूरी)


वृत्तसंस्था , नवी दिल्ली
तब्बल सतरा वर्षांनी मंगळवारी काँग्रेसच्या मंत्र्यांनी सादर केलेल्या रेल्वे बजेटमध्ये थेट प्रवासी भाडेवाढ टाळून दिलाशाचा देखावा उभा केला असला तरी , लांबपल्ल्याच्या आरक्षणाचे दर वाढवून रेल्वेने मागच्या मार्गाने प्रवाशांच्या खिशाला हात घातला आहे . त्याचवेळी मालवाहतुकीवरही दरवाढ लादून जनसामान्यांची ' जीवनगाडी ' महागाईच्या जंक्शनवर उभी केली आहे ! मालवाहतुकीच्या भाडेवाढीमुळे अन्नधान्ये , डाळी , खाद्यतेलापासून डिझेल , रॉकेल , गॅसच्या किंमतीचा भडका उडण्याची चिन्हे आहेत .
केंद्र सरकारने बल्क डिझेलवरील सबसिडी काढून घेतल्याने त्याचा फटका रेल्वेला बसल्याची दखल रेल्वेमंत्री पवन बन्सल यांना रेल्वे बजेटमध्ये घ्यावी लागली . बन्सल यांनी मालवाहतूक सरासरी ५ . ८ टक्क्यांनी महाग केली . यामध्ये अन्नधान्य ( ६ %), डाळींवर प्रति टन ६ % जादा कर आकारला आहे . कोळशावर ५ . ७९ % दरवाढ केल्याने वीज बिलवाढीचीही शक्यता निर्माण झाली आहे . याशिवाय लोखंडावरील कर वाढवल्यामुळे त्यापासून उत्पादित होणाऱ्या वस्तू , युरियामुळे ( ५ . ८ % वाढ ) शेतीमाल , डिझेल - रॉकेल , घरगुती गॅस ( ५ . ७९ %) अशा जीवनावश्यक घटकांची भाववाढ होणार आहे . आता डिझेलच्या दरातील चढउतारानुसार , वर्षातून दोनदा मालवाहतुकीवरील दराचा बोजा ठरवला जाणार असल्याची घोषणा करून रेल्वेमंत्र्यांनी ' स्वस्ताईची आगीनगाडी ' इतिहासजमा झाल्याचेच सूचित केले .
प्रवासी भाड्यात छुपी वाढ
गेल्याच महिन्यात जानेवारीत , तब्बल नऊ वर्षांनी रेल्वेने सरसकट प्रवासी भाडेवाढ केली होती . यंदा बजेटमध्येही ती केली जाण्याची शक्यता वर्तवली जात होती . मात्र , तसे न करता विविध चार्जेसच्या स्वरूपात प्रवास महाग करण्यात आला आहे . सुपरफास्ट ट्रेनवरील अधिभार , आरक्षण तसेच , तत्काळ तिकिटाचे चार्जेस ५ ते १०० रुपयांपर्यंत वाढवून प्रवासी भाड्यात छुपी वाढ केली आहे . प्रवासी भाडेवाढ करण्यासाठी ' रेल्वे भाडे नियंत्रण नियामक आयोग ' स्थापन करण्याची महत्त्वाची घोषणा रेल्वेमंत्री बन्सल यांनी केली .
फक्त तीन टक्के तिकीट बुकिंगवरच भाडेवाढ लागू केली असून ती मागे घेतली जाणार नाही . हा निर्णय प्रवाशांच्या भल्याचाच असून दलालांना चपराक बसवणारा आहे .
- पवनकुमार बन्सल , रेल्वेमंत्री


text:
3.राष्ट्रीय सुरक्षा आणि संरक्षणासाठी महत्वपूर्ण असणाऱ्या वस्तूंचे उत्पादन घटक. ४. डाटा सेंटर/ क्लाऊड सर्व्हिस प्रोव्हायडर/आयटी सर्व्हिसेस गुंतागुंतीच्या पायाभूत सेवा सुविधांना आवश्यक असणार घटक 50 टक्के कर्मचारी क्षमतेसह, सदर कामगार बाहेरुन प्रवास करुन येणार असल्यास त्यांची प्रवासाची व्यवस्था स्वतंत्र वाहनातून करणेच्या अटीवर (ट्रान्सपोर्ट बबल)
उत्पादन घटक – इतर क्षेत्रातील सर्व उत्पादन घटक जे अत्यावश्यक सेवा, निरंतर प्रक्रिया उद्योग अथवा निर्यात करणारे घटक या मध्ये अंतभूत नसणारे सर्व उत्पादन घटक 50 टक्के कर्मचारी क्षमतेसह, जे कर्मचारी कामाच्या ठिकाणी सर्व राहणेची ठिकाणी सोय असलेली किंवा कामाच्या ठिकाणा जवळच स्वतंत्र कॉलनी मध्ये राहणारे व ज्यांच्यासाठी स्वतंत्र वाहतूक व्यवस्था आहे असे कर्मचारी, बाहेरुन येणाऱ्या जास्तीत जास्त 10 टक्के व्यवस्थापकीय कर्मचारी यांच्यासह
अत्यावश्यक सेवेतील दुकाने ही दुपारी 4.00 वा. पर्यंत सुरू राहतील. तसेच सदर ठिकाणी काम करणाऱ्या व्यक्ती किंवा सदर दुकानामधून सेवा घेणाऱ्या व्यक्ती यांना सायंकाळी 5.00 वा. नंतर हालचाल / प्रवास करणेस परवानगी असणार नाही.
जेंव्हा जेंव्हा प्रवासासाठी ई-पासची आवश्यकता आहे त्यावेळी वाहनात असणाऱ्या सर्व प्रवाशांना वैयक्तीक स्वतंत्र
पास असणे आवश्यक आहे. प्रवाशांच्या वाहनांना स्वतंत्र पासची आवश्यकता असणार नाही.
कोविड-19 च्या व्यवस्थापनासाठी आवश्यक असणारी शासकीय कार्यालये आणि अत्यावश्यक सेवा देणाऱ्या आस्थापना ही 100 टक्के उपस्थितीसह सुरु राहतील.
4.आरोग्‍य विभागाने लोक जागृतीच्‍या उपक्रमांद्वारे लसीकरणाचा वेग वाढवावा, पात्र लोकांपैकी किमान 70 टक्के लोकांचे लसीकरण लवकरात लवकर पूर्ण करण्‍यासाठी सर्वेतोपरी प्रयत्‍न करावे. कुशल व अकुशल कामगारांचे त्‍यांचे कामाचे ठिकाणी लसीकरण करण्‍याकरिता प्राधान्‍य देण्‍यात यावे.
कोरोना प्रसार रोखण्‍यासाठी टेस्‍ट – ट्रॅक – ट्रीट या त्रिसुत्री पध्‍दतीचा जास्‍तीत जास्‍त अवलंब करावा.
कोरोना विषाणूचा हवेतून प्रसाराचा गुणधर्म लक्षात घेता कामाच्‍या ठिकाणी कोविड १९ विषाणू प्रतिबंध उपाययोजना करत असताना सुरक्षित कामाच्‍या जागा सुनिश्चित करुन आस्‍थापनांनी योग्‍य वायुविजन योजना करावी.
आरोग्‍य विभागाने टेस्‍टचे प्रमाण वाढवावे तसेच इतर टेस्‍टच्‍या तुलनेत आरटीपीसीआर टेस्‍टची संख्‍या व टक्‍केवारी
वाढवावी.
कोविड नियमांचे उल्‍लंघन करणाऱ्यांवर पोलीस / महसूल व स्‍थानिक प्रशासनाने दंडात्‍मक कार्यवाही करावी.
गर्दी, जमाव आणि मेळाव्‍यांना प्रोत्‍साहन मिळेल असे सोहळे / कार्यक्रम / उपक्रम टाळावेत.
न्‍याय पध्‍दतीने कन्‍टेनमेन्‍ट क्षेत्र घोषित करावीत जेणेकरुन छोट्या क्षेत्रावर, विशेष करुन बाधित क्षेत्रावरच बंधने लागू होतील.
विशेष करुन विवाह सोहळे आणि उपहारगृह, मॉल यासारख्‍या गर्दीची अधिक शक्‍यता असलेल्‍या ठिकाणांची तपासणी करुन कोविड योग्‍य वर्तन (CAB) च्‍या प्रभावी अंमलबजावणीसाठी उपविभागीय स्‍तरावर फिरती पथके नियुक्‍त करावीत. फिरती पथकांनी मोठ्या प्रमाणावर तपासण्‍या करुन कोविड नियमांचे उल्‍लंघन करणाऱ्यांवर कारवाई करावी.
12.अत्यावश्यक सेवामध्ये पुढील गोष्टीचा समावेश असेल –
1) रुग्णालय, रोग निदान केंद्र, क्लिनिक्स, लसीकरण केद्रें, वैद्यकीय विमा कार्यालये, औषध दुकाने, औषधे निर्मिती उद्योग इतर वैद्यकीय आणि आरोग्य सेवा यांचा त्यांना आवश्यक अशा अनुषांगीक उत्पादन आणि वितरण तसेच वितरक, वाहतुक आणि पुरवठा साखळी यांचा देखील समावेश असेल. लस, निर्जंतुके, मास्क, वैद्यकीय उपकरणे, त्यांना सहाय्यभूत कच्चा माल उद्योग आणि अनुषांगीक सेवा यांचे उत्पादन व वितरण यांचा देखील समावेश असेल.
2) शासकीय व खाजगी पशुवैद्यकीय सेवा / दवाखाने, ॲनिमल केअर सेंटर व पेट फुड शॉप.
3) वन विभागाने घोषित केल्यानुसार वनीकरण संबंधी सर्व कामकाज.
4) विमानचलन आणि संबंधीत सेवा (विमान कंपन्या, विमानतळ, देखभालदुरुस्ती, कार्गो, ग्राऊंड सर्व्हिसेस, केटरिंग, इंधन भरणे, सुरक्षा इ.)
5) किराणा सामान दुकाने, भाजीपाला दुकाने, फळविक्रेते, दुध डेअरी, बेकरी, मिठाई आणि सर्व प्रकारची खाद्य दुकाने (चिकन, मटण, मासे, अंडी आणि पोल्ट्री दुकाने), संस्था, शासकीय विभाग आणि वैयक्तिक करावयाच्या सर्व मान्सून पूर्व कामकाजासाठी आवश्यक साहित्याची दुकाने, छत्री दुरुस्ती करणारी दुकाने, प्लॅस्टीक शिट, ताडपत्री, रेनकोट इ. वस्तू विक्री