गेल्या काही वर्षांत पाऊस लहरी झाला असून त्याचे प्रमाणही कमी झाले आहे. गेल्या वर्षी मुंबईत पुरेसा पाऊस न झाल्याने मुंबईकरांच्या तोंडचे पाणी पळाले होते. महाराष्ट्राच्या अनेक जिल्ह्यात तशीच परिस्थिती आहे. कृत्रीम पाऊस पाडण्याचे प्रयोग केले जातात मात्र त्यासाठी प्रचंड प्रमाणात खर्च येतो. मात्र कमी खर्चात हा प्रयोग करता आला तर, डॉ. राजा मराठे या अभियंत्याने असा प्रयोग केला असून त्यांनी पाऊस पाडणारे वरुण यंत्र तयार केले आहे. सकाळ मध्ये काही दिवसांपूर्वी याविषयची सविस्तर बातमी प्रकाशित झाली होती. ही बातमी सगळ्यापर्यंत पोहोचावी म्हणून आज त्याविषयीची माहिती...
डॉ. राजा मराठे हे मुंबईमधील "इंडियन इन्स्टिट्यूट ऑफ टेक्नॉलॉजी'चे ते पदवीधर आहेत आणि अमेरिकेच्या राईस विद्यापीठातून पीएच. डी. मिळविली आहे. भारताने बनविलेल्या "परम' या पहिल्या महासंगणकाच्या विकासकार्यात त्यांचा सहभाग होता. सामाजिक कार्यातही अग्रेसर असलेल्या डॉ. मराठे यांनी गेल्या वर्षी नांदेड जिल्ह्यातील सुजलेगाव येथे कृत्रिम पावसाबाबतचे काही प्रयोग केले. अशा दहा प्रयोगांत नऊ वेळा पाऊस झाला आहे. सुजलेगाव परिसरातील अन्य गावांतही त्यांनी हा प्रयोग केला आहे.
कृत्रिम पावसाचे अनेक प्रयोग जगभर होत असतात. त्यांपैकी सर्रास केला जाणारा प्रयोग म्हणजे विमानाद्वारे ढगात सिल्व्हर आयोडाईडची फवारणी करणे. या खेरीज खास बनविलेल्या रॉकेटद्वारा किंवा तोफांद्वाराही सिल्व्हर आयोडाईडची फवारणी केली जाते. बहुतेक ठिकाणी हे प्रयोग सरकारकडून केले जातात, शिवाय त्यांचा खर्चही अधिक असतो.
डॉ. मराठे यांनी "वरुण यंत्रा'चा छोटेखानी प्रयोग सुरू केला आहे. कृत्रिम पावसाच्या कोणत्याही प्रयोगात ढगापर्यंत उत्प्रेरक नेले जाते. पाऊस पडण्यासाठी ढगामधील पाण्याचे छोटे छोटे थेंब एकमेकांकडे आकर्षित होणे महत्त्वाचे असते. त्यासाठी उत्प्रेरकाची गरज असते. मिठाचे सूक्ष्म कण हे उत्प्रेरकासारखे काम करतात. ढगामध्ये विमानाने मिठाची फवारणी शक्य नसल्यास जमिनीवर भट्टी करून त्यात मिठाचे कण टाकल्यास ते ढगापर्यंत पोहोचू शकतात. हे तत्त्व वापरून डॉ. मराठे यांनी प्रयोग केले आहेत. हा प्रयोग कोणालाही सहजगत्या करता येऊ शकतो. त्यामुळे प्रत्येक गावात तो होऊ शकेल. तसे झाल्यास पाऊस न पडण्याच्या अडचणीवर मात करता येईल.
हा प्रयोग करण्यासाठी वातावरण ढगाळ असणे आवश्यक आहे. शिवाय प्रयोगाच्या वेळी हवेत चांगला ओलावा (आर्द्रता) असायला हवा आणि वारे नसावेत. पहाटेची किंवा सायंकाळची वेळ प्रयोगासाठी चांगली असल्याचे डॉ. मराठे यांचे म्हणणे आहे. या प्रयोगासाठी "आयआयटी'मधील आजी-माजी सहकाऱ्यांनी; तसेच रोहिणी नीलेकणी यांची त्यांना मदत केल्याचे झाली आहे.
"वरुण यंत्रा'चे नमुने डॉ. राजा मराठे यांनी तयार केले आहेत. त्याची किंमत २२५० रुपये आहे. सुजलेगाव (ता. नायगाव, जि. नांदेड) येथून ती मिळतील. हे यंत्र म्हणजे दोनशे लीटर क्षमतेची लोखंडी टाकी आहे. तिच्या दोन्ही बाजूंकडील पत्रे नसतात. त्यामुळे पोकळ असलेल्या या टाकीच्या एका बाजूला लोखंडी गजांची जाळी बसवतात. याच जाळीवर एक सच्छिद्र आडवी नळी बसविली असते. तिच्या मध्यभागी काटकोनातून दुसरी नळी बसवून ती बाहेर काढतात. या नळीला "ब्लोअर' किंवा भाता जोडला जातो. विजेवर चालणारे "ब्लोअर' चालू केल्यास टाकीमध्ये ऑक्सिजनचा पुरवठा वाढतो. वीज नसल्यास भाता वापरला तरी चालतो.
या टाकीत जळण म्हणून लाकडे, गोवऱ्या, भुश्श्याच्या विटा सहा इंचापर्यंत रचून ठेवाव्यात. त्यानंतर त्यात रॉकेल टाकून पेटवावे. चांगला जाळ पेटल्यानंतर भुश्श्याच्या गोवऱ्या किंवा लाकडाच्या ढिपल्या दोन फुटांपर्यंत टाकीत टाकाव्यात. त्यानंतर "ब्लोअर'ने किंवा भात्याने जोरात हवा द्यावी. भट्टी चांगली पेटवून वर आगीचा जाळ यायला लागल्या की त्यात सुमारे सहा किलो मीठ (बारीक) थोडे-थोडे टाकत राहावे.
हा प्रयोग करण्यासाठी आकाश ढगाळ असणे, आर्द्रता अधिक असणे आणि वारा नसणे आवश्यक आहे. आर्द्रता मापक यंत्र कोणत्याही शाळेत वा कनिष्ठ महाविद्यालयात उपलब्ध असते. वरुण यंत्राचे तंत्रज्ञान खुले असून डॉ. मराठे यांनी या यंत्राची नक्कल करण्यास सर्वांना परवानगी दिली आहे.
अधिक माहितीसाठी संपर्क डॉ. राजा मराठे _PHONE_,
उमाकां


text:
अतिरिक्त बांधकाम क्षेत्रफल्याकरिता दि. २०.०८.२०१९ रोजीच्या अधिमूळ्यनुसार, अधिमूळ्याची सुधारित परिगणना करून, पूर्वच्या देकारपत्रातील चार समान हफ्त्यावृत्त व जुन्या देकारपत्रानुसार पहिल्या हफ्त्याच्या मुदतीस अधिन राहून व उर्वरित क्षेत्रफल्याकरिता सुधारित देकारपत्र जारी करण्याचे प्रस्तावित आहे.
१.३. ज्या सहकारी गृहनिर्मिण संस्थाना दि. २०.०८.२०१९ रोजीच्या आदेशापूर्वी देकारपत्रान्याय अधिमूळ्याची रकम उत्तर क्र. ६७४९, दि. ११.०७.२०१७ अन्वेष चार हफ्त्यामध्ये भरणा करण्याबाबत कथ्यिले होते. तथापि, सुदरच्या चार हफ्त्यापैकी पहिल्या / दुसऱ्या /तिसऱ्या हफ्त्यांचा संबंधित सहकारी गृहनिर्माण संस्थेने म्हाडकडे भरणा करून ना हरकत प्रमाणपत्र जारी करण्यात आलेले आहे तर उर्वरित हफ्त्याकरिता संस्थेने नगर विकास विभागाच्या दि. २०/०८/२०१९ रोजीच्या आदेशानुसार नविन / सुधारित देकारपत्र मिळण्याबाबतची विनंती केली असल्यास, फक्त उर्वरित बांधकाम क्षेत्रफल्याकरिता दि. २०.०८.२०१९ रोजीच्या आदेशानुसार, अधिमूळ्याची सुधारित परिगणना करून, उर्वरित हफ्त्यावृत्त विभागानुसार सुधारित देकारपत्र जारी करण्याचे प्रस्तावित आहे.
२. ज्या सहकारी गृहनिर्माण संस्थांचा पुनर्विकासाचा प्रस्ताव विकास नियंत्रण व प्रोत्साहन नियमावली-२०३४ मध्ये वि.नि. ३३ (५) मध्ये तसुदीनुसार मा. उपाध्यक्ष / प्रा. यांची मंजूरी प्राप्त आहे. तथापि, अशा संस्थाना देकारपत्र जारी करण्यात आलेले नाही. त्याकरिता नगर विकास विभागाच्या दि. २०/०८/२०१९ रोजीच्या आदेशानुसार येणार्या अधिमूळ्याची सुधारित परिगणना करून सुधारित देकारपत्रास मा. मुख्य अधिकारी/मुंबई मंडळ यांची मंजूरी प्राप्त झाल्यानंतर संबंधित संस्थाना दि. २०.०८.२०१९ रोजीच्या आदेशानुसार, अधिमूळ्याची परिगणना करून व उत्तर क्र. ६७४९ नुसार चार समान हफ्त्यावृत्त विभागानुसार मा. मुख्य अधिकारी / मुंबई मंडळ यांची मंजूरी प्राप्त करून सुधारित देकारपत्र जारी करण्याचे प्रस्तावित आहे.
| विषय: | महाराष्ट्र शासन, नगर विकास विभागाच्या दि. २०.०८.२०१९ रोजीच्या आदेशानुसार प्रस्तावित "सुधारित अधिमूल्य धोरण." बृहन्मुंबई विकास नियंत्रण व प्रोत्साहन नियमावली-२०३४ नुसार विकास / पुनर्विकासाकरिता भरणा कारवायाचे शुल्क, अधिमूल्य इत्यादीबाबत. |
3. ज्या संस्थानी विकास नियंत्रण व प्रोत्साहन नियमावली-२०३४ मधील वि.नि.नि.३३ (५) (५) (a) नुसार विकास उपकराचा भरणा व प्राधिकरण ठराव क्र. ६७४८, दि. ११/०७/२०१७ नुसार पहिल्या / दुसऱ्या / तिसऱ्या हप्त्याचा भरणा केलेला आहे. तसेच त्यांना त्या प्रमाणाचा बांधकाम क्षेत्रफल्कारीता ना.ह.प्र. जारी करण्यात आले आहे किंवा आवश्यक कागदपत्रांच्या पुरता अभावी ना.ह.प्र. जारी करण्यात आले नाही, अशा प्रकरणी शासनाच्या दि. २०.०८.२०१९ रोजीच्या आदेशानुसार संस्थेने भरणा केलेले अधिमूल्य / विकास उपकराचा परतावा किंवा समायोजन उर्वरीत हप्त्यांमध्ये करता येणार नाही.
4. शासनाचे दि. २०.०८.२०१९ रोजीचे आदेश, आदेशाच्या दिनांकापासून दोन वषांपूर्वतः महणजेच दि. ११.०८.२०२१ पर्यंत वैध व लागू असल्याने सदरहू आदेशानुसार, अधिमूल्याची परिणामना करून, निर्मित करण्यात येणारचा सर्व नविन व सुधारित देकारप्रांतां, देकारप्रांतील नमुद संपूर्ण अधिमूल्याचा भरणा संस्थेले मुंबई मंडळाकडे दि. ११.०८.२०२१ पर्यंत भरणे बंधनकारक राहिल. अन्यथा, दि. २०.०८.२०२१ नंतर संस्थेस अधिमूल्याचा भरणा DCPR-२०३४ मधील पूर्वीचा मुळ तक्ता सी-१ नुसार करावा लागेल, अशा आशयाची अट सुधारित देकारप्रांत नमुद करण्याचे प्रस्तावित आहे. तसेच याबाबत संस्थेकडून हमीपत्र घेण्याचे प्रस्तावित आहे.
5. ज्या संस्थांचे पुनर्विकास प्रस्ताव दि. ११.०२.२०२१ ते दि. ११.०८.२०२१ पर्यंत मंजूर झाल्यास, सदर संस्थेस देकारप्रत जारी करण्याच्या दिनांकापासून देकारप्रांतीची वैधता सहा महिने ठेवून सदर मुदतीत संपूर्ण अधिमूल्य एक रक्कमी भरणा करणे संस्थेस बंधनकारक असेल. अन्यथा, देकारप्रांतीची वैधता संपूर्णत आल्यानंतर संस्थेस अधिमूल्याचा भरणा DCPR -२०३४ मधील पूर्वीचा मुळ तक्ता सी-१ नुसार करावा लागेल, अशा आशयाची अट देकारप्रांत नमुद करण्याचे प्रस्तावित आहे. तसेच याबाबत संस्थेकडून हमीपत्र घेण्याचे प्रस्तावित आहे.
विषय: महाराष्ट्र शासन, नगर विकास

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


text:
लेय, असं चित्र नाही. स्त्री कार्यकर्त्या पक्षात मिळणांचा फुटकल पदार्थ, तथाकथित मोठेपणावर खून आहेत.
पक्षात महत्तं तर काहीच अस्तित्व नाही, म्हणून कोणी ऐकून घेत नाही, पुंसा मानसम्मान नाही, पक्ष स्थिराचे प्रश्न उचलत नाही, त्या प्रश्नांवर पक्षात चर्चा होत नाही, पक्षांचे नेते स्थिरांच्या प्रश्नांवर कधी कुठल्या सभामध्ये बोलत नाही, पक्षाची ध्येयघोरे ऊरबताना कोणी विचारत नाही, निर्णयाधिकार नाहीत...तरीही स्त्री कार्यकर्त्या विविध राजकीय पक्षांमध्ये आनंदन मिरवताना दिसतात.
महाराष्ट्रात आज अनेक स्त्री नेत्या विविध रिकामटेकडच्या विषयांवर वादद्रस्त महत्त्वांदर्शन करताना दिसतात, तावाताच्या बोलताना, आव्हान-प्रतिआव्हान देताना दिसतात; पण आजही राज्यात स्त्रियासाठी युगांची व्यवस्था मोफत नाही, या इतक्या साध्या व महत्त्वाच्या समस्येंच त्यांना काही सोयसृष्टक नाही, इतर विषय तर लांबच राहिले!
स्त्रियांचे बहुतांश प्रश्न पुरुषसत्क व्यवस्थेंच्या परिणाम म्हणून निर्माण झालेले आहेत. त्या व्यवस्थेंचा आव्हान दिल्यास्विवाच त्या प्रश्नांचे मुळसकंत निवारण अशक्य आहे. पण तीच पुरुषसत्क व्यवस्था जोपास्पयासाठी स्त्री कार्यकर्त्या राबताना दिसतात.
माकडे लक्ष वेधून या कार्यात लोकप्रतिनिधी महिलांना त्यांच्या त्यांच्या पक्षात, संघर्षेत या विषयांवर आव्हान उव्हायला लावला. त्यांचे सकारातम परिणाम जवळच्या भविष्यकालात निश्चित बघायला मिळतील अप्यां खाती नर्ते तर त्यांच विश्वास असरोडकांच्या बोलण्यातून जाणवतात. ते म्हणतात, हा लढा म्हणजे संविधानिक विषयांचे नागरिक घडवण्याचं पहिलं पाळल आहे. शेवटी आपण लोकशाही देशात राहतो म्हणजे प्रत्येक प्रश्न हा बहुमतावर चोडवला जातो. असे असताना संविधानिक मार्गांनी जाणा-न्या नागरिकांचं बहुमत वाढवणं ही काढाची गरज आहे. पण कोणतीच संघटना या विषयावर काम करताना दिसत नाही आणि म्हणूनच 'कायद्याने वागा' चत्तव्यक्तींच या मुद्दालाच प्राधान्य देयच्या उत्तरला.
कोणतीही सामाजिक लढाई लढायची असेल तर अंबेडकरांना अपेक्षित मार्गांच्या माध्यमानून व्यस्तव्य होऊ शकते. हे संगताना ते अंबेडकरांच्या एकदंत सामाजिक लढायांतून एक त्रिसूत्री मिळवल्यांची आवश्यन संगतात. अंबेडकरांची त्रिसूत्री म्हणजे-
1) विषयाची जाण
2) विषयाचा सर्वांगण अभ्यास
3) विषयाची योग्य मांडणी
आजपर्यंत 'कायद्याने वागा' चत्तव्यक्तींने नागरिकांने वेद्यक्तिक असो की सामाजिक सर्वच प्रश्न याच त्रिसूत्रीच्या मध्यमानून सोडवल्यांच असरोडकर अभिमानान संगतात.
'कायद्याने वागा'कडे तक्रार घेऊन येणार-या तक्रारदायला आम्ही आधी ही स्पष्ट जाणीव करून देता की त्यांचे प्रश्न हे 'कायद्याने वागा' सोडवणार नमून ते नकी कसे सुरतील यांच योग्य व शेवटपर्यंत मार्गदर्शिन संघटना करले. परंतु हा मार्ग संविधानिक असल्यान तो राजकीय नेत्यांप्रमाणे झटपट किंवा खचखच्याक गमांग सुटो तसा सुपरान नाही. कारण आपल्यांच अन्याय झाला असं आपण म्हणतो तेव्हा तो अन्याय करणार निश्चित असंविधानिक वागलेला असतो. अशा अधिकांशांची, बिल्डरशी, नेयशायी आपल्याता संविधानाच्या मार्गांन लढायचं आहे. त्यामुळे या लढायचं आपणां सांग खरचटाराही नाही आणि चमत्कारिकपणे अशा व्यक्ती माझार घेतील हे शक्य नाही. त्यामुळे सातत्यान व योग्य व्यक्ती किंवा व्यवस्थेकडे पाठुराचा करणे गरजेच आहे. याची जाणीव करून दिल्यावर काही जण करतात, पण जे नेटांन प्रकरण लाळून धरतात अशांना खाताने न्याय मिळाल्याची अनेक उदाहरण आहेत.
की घेतले न हे ब्रत अंधतेने!
याची पूर्णत: जाणीव असल्यान ही चत्तव्यक्त जोपेट शेवटचा नागरिक हा संविधानाच्या मार्गांन जात नाही, आपल्या देन्दिन जीवनात संविधानिक आचारपद्धती स्वीकारत नाही लोपर्यंत सुरू राहणार आहे याची मला पूर्ण व स्पष्ट कल्पना आहे. त्यामुळे माझी यशाची व्याख्या ही सर्धोपेट समाजामान्य व्याख्येवेशा वेणाची आहे.
हा चत्तव्यक्तीता कदाचित माझ्या हयातीत तसं यश येणार नाही, पण किमान हा अंधान्या अवस्थेच्या काळात आपण संविधान माणान्या, आचरणान्या व त्यांचे बहुतम असणान्या लोक चत्तव्यक्तीच कारण झालो यातच माझ्या जीवांच सार्थक झाले असं मी समजेण.
हे वक्तव्य करताना राज असरोडकरांच्या मनात्या दुर्यंतकुमारांच्या ओळी आपल्याला सहज ऐकू येतात.
मेरे सीने में नहीं तो तेरे सीने में सही
हो कही भी आग, लेकिन आग जलनी चाहिए।
ही संविधानाच्या चत्तव


text:
मेरीलॅंड (, ) हे अमेरिकेचे एक राज्य आहे. अमेरिकेच्या पूर्व किनाऱ्यावर वसलेले मेरीलॅंड क्षेत्रफळाच्या दृष्टीने अमेरिकेमधील ४२वे तर लोकसंख्येच्या दृष्टीने १९व्या क्रमांकाचे राज्य आहे.
मेरीलॅंडच्या आग्नेयेला अटलांटिक महासागर, नैऋत्येला वॉशिंग्टन डी.सी., पूर्वेला डेलावेर, पश्चिमेला व दक्षिणेला व्हर्जिनिया, वायव्येला वेस्ट व्हर्जिनिया व उत्तरेला पेनसिल्व्हेनिया ही राज्ये आहेत. अ‍ॅनापोलिस ही मेरीलॅंडची राजधानी तर बाल्टिमोर हे सर्वात मोठे शहर आहे. मेरीलॅंडच्या क्षेत्रफळाच्या २१ टक्के भाग पाण्याने (चेसापीकचा उपसागर) व्यापला आहे. मेरीलॅंडच्या लोकसंख्येचा मोठा हिस्सा वॉशिंग्टन-बाल्टिमोर महानगर क्षेत्रात वसला आहे.
दरडोई उत्पन्नाच्या बाबतीत मेरीलॅंडचा देशात पहिला क्रमांक लागतो. शेती, जीवशास्त्र संशोधन, बँकिंग, माहिती तंत्रज्ञान हे येथील प्रमुख उद्योग आहेत.
मोठी शहरे
 बाल्टिमोर - ६,२०,९६१
 फ्रेडरिक - ६५,२३९
 रॉकव्हिल - ६१,२०९
गॅलरी
बाह्य दुवे
 अधिकृत सरकारी संकेतस्थळ
 पर्यटन
अमेरिकेची राज्ये

dataset: wikimedia/wikipedia


text:
उत्तरा बावकर (१९४४ - १२ एप्रिल, २०२३) या मराठी आणि हिंदी भाषा नाटके, चित्रपट व दूरदर्शन मालिकांतून काम करणाऱ्या अभिनेत्री होत्या.
बावकर नॅशनल स्कूल ऑफ ड्रामाची माजी विद्यार्थिनी होत्याय.
मराठी नाट्य अभिनेत्री
हिंदी दूरचित्रवाणी अभिनेत्री
मराठी चित्रपट अभिनेत्री
इ.स. १९४४ मधील जन्म
इ.स. २०२३ मधील मृत्यू
स्त्री चरित्रलेख


text:
गटेनबर्ग बायबल (४२-ओळींचे बायबल किंवा माझरिन बायबल) ही योहानेस गुटेनबर्गने छापलेली लॅटिन भाषेतील व्हल्गेट बायबलची भाषांतरित आवृत्ती आहे.
लोकप्रिय मान्यतेनुसार गुटेनबर्ग यांनी छापलेले पाश्चिमात्य देशातील हे पहिलेच पुस्तक आहे. वस्तुतः असे नाही. याआधी गटेनबर्गने अनेक पुस्तके छापली होती. तसे असले तरी या पुस्तकाच्या छपाईने गटेनबर्ग क्रांती अथवा छापील अक्षराच्या युगाची सुरुवात झाली हे खरे.
मध्ययुगीन काळात असे अनेक शोध लागले ज्याने मानवाच्या आयुष्यात क्रांती घडली. छपाईचा शोध ही अशीच एक क्रांती होती ज्याने पुस्तके मोठ्या प्रमाणात सहज छापून मिळाल्यामुळे शिक्षणाचा आणि ज्ञानाचा प्रसार झटकन होण्यास खूप मोठी मदत मिळाली.
योहानेस गुटेनबर्गने प्रिंटिंग प्रेसचा शोध लावला. गुटेनबर्ग बायबल हे धातूच्या प्रकाराने छापले जाणारे पाश्चिमात्य देशातील पहिले पुस्तक म्हणून निवडले गेले.
४२ ओळींचे हे बायबल किंवा मजारिन बायबल हे पाश्चिमात्य देशांमध्ये जोहान्स गुटेनबर्ग यांनी जंगम धातूच्या शैलीत छापलेले पहिले पुस्तक असल्याचे म्हटले जाते.(जंगम धातूच्या शैलीत छापलेले जगातील पहिले पुस्तक म्हणजे १३७७ मध्ये छापलेले "गोर्योयां"चे "जिकजी".) खरे तर ह्या आधी सुद्धा गुटेनबर्गने अनेक पुस्तके छापली होती पण गटेनबर्ग बायबलमुळे गटेनबर्ग क्रांती किंवा अक्षरक्रांती झाली असे म्हटले जाते.
इसवी सन १४५५ साली गटेनबर्ग बायबल पहिल्यांदा मुद्रित करण्यात आले असे म्हणतात.
जर्मनीच्या योहान्स गुटेनबर्गच्या ह्या शोधामुळे पुस्तके मोठ्या प्रमाणात मुद्रित करण्याची सुरुवात झाली. ह्या आधी पुस्तके हाताने लिहून काढावी लागत असत किंवा जुन्या पद्धतीने वुडब्लॉक प्रिंटींग केले जात असे.
आशिया खंडात तर फार पूर्वीपासून कापडावर किंवा जनावरांच्या कातडीवर स्टेन्सिल्स किंवा वुडब्लॉक वापरून प्रिंटिंग करीत असत.
त्यामुळे काहीही छापायचे असेल तर त्यासाठी प्रचंड मेहनत करावी लागत असे. तसेच हे वेळखाऊ काम होते त्यामुळे ह्यासाठी पैसाही जास्त लागत असे. त्यामुळेच सर्वसामान्य लोकांना पुस्तके विकत घेणे सहसा परवडत नसे.
त्यांच्या मर्यादित प्रति निघत असत. पण छपाईच्या शोधामुळे पुस्तकांच्या अनेक प्रति एकाच वेळी तयार होऊ लागल्या आणि तिथूनच अक्षरक्रांतीला सुरू वाट झाली.
माहितीचा, ज्ञानाचा जगभर प्रसार होऊ लागला. मानवाच्या उत्क्रांतीमध्ये छपाईचा शोध हे अत्यंत महत्त्वपूर्ण घटना आहे.
गुटेनबर्गने पहिल्यांदा बायबल मुद्रित केले त्याच्या १८० प्रतींपैकी ४८ प्रति आजही जगभरात विविध ठिकाणी आजही जतन करून ठेवल्या आहेत. त्यापैकी ब्रिटिश लायब्ररी मध्ये ह्याच्या २ प्रति आहेत.
त्यापैकी एक प्रत कागदावर छापलेली आहे तर दुसरी प्रत वेल्लम (चर्मपत्र) वर छापलेली आहे. पहिले मुद्रित पुस्तक असले तरीही या पुस्तकाची छपाई उत्कृष्ट केली आहे. इतिहासकार ह्याबाबतीत बोलताना म्हणतात की
"Gutenberg's Bible was a marvel of technology and a beautiful work of art. It was truly a masterpiece. The letters were perfectly formed, not fuzzy or smudged. They were all the same height and stood tall and straight on the page. The 42 lines of text were spaced evenly in two perfect columns. The large versals were bright, colorful and artistic. Some pages had more colorful artwork weaving around the two columns of text."
गुटेनबर्गच्या ह्या प्रिंटिंग प्रेसमध्ये पुस्तकाच्या एकावेळी ६०० प्रति छापल्या जाऊ शकत होत्या. त्याने रिपीटेबल प्रिंट करण्याचा शोध लावला.त्याच्या ह्या शोधाचा चांगला उपयोग करण्याची जबाबदारी आपसूकच लेखकांवर आली आणि उत्तमोत्तम साहित्य लिहून, छापून लोकांपर्यंत पोहोचू लागले.
त्याच्या ह्या शोधामुळे अवघ्या पन्नास ते साठ वर्षांतच युरोप खंडात जवळजवळ दोन कोटी पुस्तके छापली गेली.
ख्रिश्चन धर्म
धर्मग्रंथ


text:
ऱ्या सनातनी ब्राह्मणांवर हल्ला केला आणि गोविंदराव फुले यांनी जातिव्यवस्थेविरुद्ध उठाव केला आणि अस्पृश्य आणि मागासलेल्या स्त्रियांच्या शिक्षणाचे कारण दाखवले. सामान्य, सामाजिक आणि धार्मिक सुधारणांसाठी "प्रार्थना समाज" ट्रस्ट. गोपाळ गणेश आगरकर यांनी समाजसुधारणेला प्राधान्य दिले. धोंडो केशव कर्वे यांनी आपले जीवन स्त्री शिक्षणासाठी समर्पित केले आणि मुंबईतील बेहरामजी मलबारी पारशी यांनी स्त्रियांच्या काळजीसाठी 'सेवा सदन' सुरू केले. पंडिता रमाबाईंनी उच्चवर्गीय विधवांच्या मदतीसाठी "शारदा सदन" उघडले. महात्मा ज्योतिराव फुले यांनी सत्यशोधक समाज सुरू केला आणि विठ्ठल रामजी शिंदे यांनी त्यांच्या डिप्रेस्ड क्लासेस मिशनद्वारे अस्पृश्यता निर्मूलनासाठी लढा दिला.
सत्यशोधक समाज
या समाजाची स्थापना महाराष्ट्रात 24 सप्टेंबर 1873 रोजी जोतिराव गोविंदराव फुले यांनी केली. त्यांनी मूर्तिपूजा आणि जातिव्यवस्थेच्या विरोधात प्रचार केला. त्यात तर्कशुद्ध विचारांचा पुरस्कार केला आणि पौरोहित्य नाकारले. जोतीराव फुले यांनी दलित हा शब्द शोषित जातींसाठी वापरला आहे.
महाराष्ट्र राज्याची निर्मिती
पहा संयुक्त महाराष्ट्र चळवळ
भारताला इ.स.१९४७ साली स्वातंत्र्य लाभले. भारताच्या स्वातंत्र्यानंतर भाषेप्रमाणे प्रांत निर्मिले जात होते. परंतु भारत सरकारने मुंबईसह महाराष्ट्र राज्य निर्मितीस नकार दिला. केंद्राच्या या पवित्र्यावरून मराठी-जनात क्षोभ उसळला. अखेर १०५ जणांच्या बलिदानानंतर, १ मे १९६०ला महाराष्ट्राचे सध्याचे प्रमुख भौगोलिक विभाग कोकण, मराठवाडा, पश्चिम महाराष्ट्र, दक्षिण महाराष्ट्र, उत्तर महाराष्ट्र, विदर्भ एकत्र करून सध्याच्या मराठी भाषिक महाराष्ट्राची रचना करण्यात आली.
१९ व्या शतकापासून विविध मराठी राजकीय नेते, सामाजिक कार्यकर्त्यांनी व समाजाने सामाजिक उत्क्रांती आणि राजकीय स्वातंत्र्याकरिता मोठ्या प्रमाणावर मोलाचे योगदान केले. १९६० च्या दशकातील संयुक्त महाराष्ट्र चळवळीने महाराष्ट्राच्या विविध भौगोलिक भागास एकत्र आणले. स्वातंत्र्योत्तर काळात राजकीय दृष्ट्या यशस्वी अशा सहकारी चळवळी आणि जातीय गणितातील प्रभुत्वाने काँग्रेस पक्षाचे शासनात वर्चस्व राहिले. राजकीय समीकरणात मराठा समाज व पश्चिम महाराष्ट्र सदैव अग्रणी राहिला.
श्री. य. दि. फडके या इतिहासकारांनी स्वातंत्र्योत्तर महाराष्ट्राच्या इतिहासाचा काळाचा उद्बोधक आढावा घेतला आहे.
स्वातंत्र्यलढ्यात महाराष्ट्राचे योगदान
स्वातंत्र्य चळवळीत महाराष्ट्राचे योगदान उल्लेखनीय आहे. राज्यातील अनेक क्रांतिकारकांनी देशासाठी बलिदान दिले.
संयुक्त महाराष्ट्र चळवळ
स्वतंत्र भारतात मराठी भाषकांचे राज्य स्थापन करण्यासाठी संयुक्त महाराष्ट्र चळवळ हा लढा उभारला गेला. या चळवळीमुळे १ मे १९६० रोजी महाराष्ट्र राज्य अस्तित्वात आले. महाराष्ट्र राज्यात मराठी भाषा बोलणारे मुंबई, कोकण, देश, विदर्भ, मराठवाडा, खानदेश व अजूनही महाराष्ट्राबाहेरच असलेले डांग, बेळगाव, निपाणी, कारवार व बिदर हे भाग अभिप्रेत होते. साहित्यिक, सांस्कृतिक, वैचारिक, राजकीय या सर्व अंगानी ही चळवळ उभी राहिली. १०७ व्यक्तींनी आपल्या प्राणाचे बलिदान दिले.
संदर्भ
टिपा
 James Grant Duff, History of the Mahrattas, 3 vols. London, Longmans, Rees, Orme, Brown, and Green (1826) ISBN _PHONE_ (मराठ्यांचा इतिहास)
 महादेव गोविंद रानडे, Rise of the Maratha Power (1900); reprint (1999) ISBN _PHONE_
बाह्यदूवे
हे सुद्धा पहा
महाराष्ट्र
मराठी भाषा
मुंबई
मराठा साम्राज्य
सातवाहन साम्राज्य
इतिहास


text: जगापुढे यावे, या उद्देशाने गणितनगरीच्या माध्यमातून कार्य सुरू आहे. त्यासाठी सरकार आणि समाज पाठीशी राहील, असा विश्‍वास आहे.

dataset: uonlp/CulturaX

config: mr


text: गुजरातच्या पोलिसांशेजारीच महाराष्ट्राचंही पथक होतं. पतंगराव येणार असल्यानं हा बंदोबस्त इथं आला होता. कारण हद्द त्यांचीच. पण एवीतेवीही हद्दीत इथंपर्यंत यायचं तर गुजरातमधूनच यावं लागतं. वाटेतच केवडिया. म्हणजे तसंही वाट वाकडी झालेली नव्हतीच. अन्वर राजनना संधी होती. त्यांनी मग नंदुरबारच्या, अलीकडेच झालेल्या धार्मीक दंगलीबाबत माहिती जाणून घेण्याचा प्रयत्न सुरू केला. तो कितपत यशस्वी झाला माहिती नाही, कदाचित ते पुढंमागं या विषयावर लिहितील तेव्हा कळेलच, असं म्हणून मीही गप्प बसणं पसंत केलं.


ल हजबंड किम्मेल या पर्ल हार्बरच्या रक्षणाची जबाबदारी असणार्या दोन अधिकार्यांच्या माथी मारण्यात आले व त्यांना तिथुन पदच्युत करुन निलंबित करण्यात आले. त्या हल्ल्याच्या वेळी फिलिपिन्समधे असणार्या जनरल मॅकार्थरकडे मग पॅसिफिकमधली सुत्रे "सुप्रिम कमांडर ऑफ अलाइड फोर्सेस इन पॅसिफिक" या बिरुदाखाली देण्यात आली .
पण अॅडमिरल यामामोटो व नगुमो यांनी अमेरिकेला वन- टु पंच देण्याचे ठरवले होते व पर्ल हार्बरनंतर जास्त उसंत न घेता त्यांनी अमेरिकेच्या फिलिपिन्स तळावर हल्ला करायचे ठरवले. तिथेही अमेरिकेची स्थिती पर्ल हार्बरसारखीच झाली व बॅटल ऑफ बटान व बॅटल ऑफ कॉरिगॉडर मधे अमेरिकन सैन्याला शरणागती पत्करावी लागली. जनरल मॅकार्थरने त्यावेळेला फिलीपिन्समधुन पळ काढून ऑस्ट्रेलियात जाउन आश्रय घेतला.
आता फिलिपिन्सही हातात पडल्यामुळे जपानच्या आरमाराला दक्षीण पॅसिफिकमधे मलाया,बर्मा,सिंगापुर व इंडोनेशियावर बिनविरोध हल्ला करता आला व जपानने ताबडतोब मलाया,इंडोनेशिया,सिंगापुर व बर्मावर ताबा मिळवला व भारताच्या पुर्व हद्दीपर्यंत कब्जा मिळवण्यासाठी त्यांनी रंगुनला आपल्या सैन्याची मोठी जमवाजमव करायला सुरुवात केली. ते बघुन ब्रिटिशांचे धाबेच दणाणले व भारताच्या रक्षणासाठी तजविज करायला त्यांना युरोपमधल्या युद्धातुन वेळ काढून उपाय योजना करायला जपानने भाग पाडले.
डिसेबर ७, १९४१ ते जुन १९४२ या ६ महिन्यात जपानच्या पॅसिफिक कॅपेनला त्यांच्या कल्पनेपेक्षा जास्त असे सहज विजय मिळाले. त्यामुळे त्यांचा आत्मविश्वास अजुनच बळावला व ते आता पुर्वेकडे सॉलोमन आयलंड व फिजि बेटांवर हल्ला करायचे मनसुबे करु लागले की जेणेकरुन थेट ऑस्ट्रेलिया पर्यंत त्यांचे वर्चस्व राहु शकेल. तसच ते दक्षिण मध्य पॅसिफिकमधल्या मिड वे या छोट्याश्या पण महत्वाच्या अमेरिकन आरमारी अड्ड्यावर हल्ला करायचाही प्लान करु लागले जेणेकरुन मग अमेरिकेन आरमाराला मग पार त्यांच्या वेस्ट कोस्ट पर्यंत माघार घ्यायला भाग पडेल व जपानला संपुर्ण पॅसिफिक ओशियनवर निर्विवाद वर्चस्व गाजवता येइल.
हे सगळे बेत कागदावर तर चांगले वाटत होते पण त्या बेतांना सुरुंग लावायला अमेरिकेच्या ज्या काही खंबिर नाविक दल अॅडमिरलांनी हातभार लावला त्यात अॅडमिरल चेस्टर निमिट्झ व व्हाइस अॅडमिरल विलिअम हाल्सी या दोघांचा सिंहाचा वाटा होता . बॅटल ऑफ मिडवेच्या युद्धापासुन पॅसिफिकमधल्या जॅपनिज कॅन्पेनचे पारडे अमेरिकेच्या बाजुने झुकायला सुरुवात झाली असे म्हटले तर वावगे ठरु नये.तर त्या अत्यंत महवाच्या बॅटल ऑफ मिडवे बद्दल २ शब्द पुढच्या पोस्टमधे...
क्रमंशः....
छान माहीती मुकुंद
अवांतर :
जपान ने पॅसिफिकमध्ये हल्ले करत असताना रशिया बरोबर शांतिकरार केला होता. त्याचा काही प्रभाव पडला होता काय जपानच्या युध्धमोहीमेवर? या तहाचा जबरदस्त फटका हिटलरला बसला होता.
मुकुंदा, पर्ल हार्बरच्या हल्ल्याबाबत अजून एक गोष्ट म्हणजे: पर्ल हार्बरवर अमेरिकेचा प्रचंड तेलसाठा होता.. अमेरिकेच्या प्रचंड सुदैवाने त्या तेलसाठ्याला काहिही झाले नाही. कदाचित जॅपनीज इंटेलिजन्सचे हे अपयश होते की त्यांना तिथे तेल आहे ह्याचा सुगावा लागला नाही किंवा जनरल्सना त्यात फारसे महत्वाचे काही वाटले नसेल.. पण जर हा तेल साठा उध्वस्त झाला असता तर अमेरिकेच्या नाकी नउ आले असते.. इंडोचायनामधल्या सर्व खाणी रॉयल डचच्या, भारताच्या आसपास बर्मा ऑइल वगैरे.. एकुणात एशियात रॉकफेलर साम्राज्याच्या तेलविहिरी नव्हत्या.. आखाती तेलसाठा भरात यायचा होता.. तेव्हाचा सगळ्यात मोठा तेलउत्पादक रशिया सुरुवातील जर्मनांबरोबर व नंतर दोस्तांबरोबर जरी आला तर अॅटलांटिक ओलांडून तेल अमेरिकेत येणे अशक्य होते.. अश्या प्रकारे अमेरिकेच्या डाव्या आघाडीवर इंधनाअभावी अमेरिकेचा दारुण पराभव होण्याची शक्यता होती..
शंतनु.. तुझे अगदी बरोबर आहे. जपानने ती फार मोठी चुक केली.. पण त्याला दोन कारणे होती.
१: पहिले कारण म्हणजे यामामोटोला टॅक्टि़कल टार्गेट्स.. म्हणजे अमेरिकन क्रुझर्स व एअर क्राफ्ट कॅरिअर्स..नष्ट करण्यात जास्त इंटरेस्ट होता.. लॉजिस्टिक टार्गेट्स(ऑइल रिझर्व्ह )वर त्याने अजिबात लक्ष दिले नाही ही त्याची मोठी चुक होती. पर्ल हार्बरला त्या वेळी ४५ लाख बॅरल ऑइल


ी ना, या सर्वाचा विचार करून निर्णय घ्या. तुमचं एक मत अशा उमेदवाराला सत्ताधारी होण्यापासून रोखू शकतो.
मतदान का करायचं? निव्वळ आपला अधिकार आहे म्हणून की यादीत आपलं नाव आहे म्हणून? का सोशल मीडियावर सेल्फी पोस्ट करायचा म्हणून? यापैकी कुठल्याही कारणाने तुम्ही जर मतदान करत असाल, तरीही हरकत नाही. फक्त मतदान करताना योग्य उमेदवाराला मत द्या. तुमचं मत तुमच्या देशाचं/राज्याचं/जिल्ह्याचं भवितव्य ठेवत असतं.
टिम अर्थसाक्षर प्रगत, जागृत, सामर्थ्यशाली लोकशाहीचा पुरस्कार करते.
सत्ताधारी पक्ष कायम बदलते असतात. बऱ्याचदा त्यांची विचारधारा पण कालानुरूप बदलते. अर्थसाक्षरता हा सरकार किंवा राजकीय पक्षांपेक्षा मोठा आणि खोल विषय आहे. तेव्हा आम्हाला सर्वच पक्ष आवडतात. कुठल्या पक्षाला मतदान करायचे आहे, का करायचे आहे ते तुम्ही ठरवा. कुणालाही मतदान करा पण या मतदानाच्या पवित्र कर्तव्यापासून पळून जाऊ नका.
"मी मतदान करणारच !" हे वाक्य स्वत:शी किमान ३ वेळा तरी म्हणा आणि मतदानाला जा, इतरांनाही मतदान करायला प्रवृत्त करा !
अर्थसाक्षरचे ॲप डाऊनलोड करण्यासाठी खाली दिलेल्या लिंकवर क्लीक करा-
Disclaimer: आमच्या डिस्केलमर पॉलिसीजबद्दल जाणून घ्या –_URL_


text:
पुणे येथे १०० कोटींचे ड्रग्स जप्त-Jalgaon- latest Marathi news trends, breaking news,Jalgaon- latest Marathi news trends, breaking news
मुख्य पान maharashtra पुणे येथे १०० कोटींचे ड्रग्स जप्त
पुणे येथे १०० कोटींचे ड्रग्स जप्त
पुणे(प्रतिनिधी)–मुंबई गुन्हे शाखेच्या अँटी नार्कोटिक सेलने गेल्या दोन दिवसांपासून सुरु ठेवलेल्या कारवाईचा एक भाग म्हणून दौंड तालुक्यातील कुरकुंभ एमआयडीसीत छापेमारी करुन जवळपास १०० कोटींचे ड्रग्स जप्त केले आहे.
एका फॅक्टरीमध्ये कोट्यावधी रुपयांचे एमडी ड्रग तयार केले जात असल्याची माहिती पोलिसांना मिळाली. मुंबईतील मानखुर्दमध्ये डोरजी नावाच्या एका व्यक्तीला पकडल्यानंतर यासंबंधी सुगावा लागला होता.
त्यानंतर नार्कोटिक विभागाचे प्रमुख पोलीस उपायुक्त शिवदीप लांडे यांच्या नेतृत्वाखाली आज ही छापेमारी करण्यात आली.
या छापेमारीत साधारण १०० कोटीचे ड्रग्ज जप्त करण्यात आले. एमआयडीसीमध्ये केमिकलच्या नावाखाली ड्रग्ज तयार केलं जात असल्याची माहिती आहे.


text: पण या जगात स्पर्शाचा आभाव राहतो


text:
ि.२१/०६/२०१५ ते दि.२०/०६/२०१८ अखेर ₹.१५२०/- मध्ये १०% वाढ करत महणजेच ₹.१७५०/- मासिक भाडे आकारपण्यात आले असून प्रसार भारती यांनी मागे जून२०१६ अखेरचे भाडे समाप्तकडे जमा केलेले आहे.
प्रसार भारती, भारतीय प्रसारण निगम, लघु प्रक्षेपण केंद्र, शिर्डी यांनी दि.०७/०७/२०१६ रोजीचे पत्रान्येच लिख डॉड पूर्णील दि.२१/०६/२०१५ ते दि.२०/०६/२०१८ अखेर मुदतवाद मिळवेलेस विनती केलेली आहे.
विभागाचा अभिप्राय- प्रसार भारतीय वापरास दिल्लिया इमारतीतलं श्री साईबाबा संखालं श्री साईनाथ रूपणात असून संख्यासंतत दिवसांदिवस गोमांवळ व गरजू, रूपणांच्ये मोठ्या प्रमाणात वाढ होत आहे. त्यामुळे साईनाथ रूपणांच्या जागा अर्धन लोकांची पडत असल्याने गोरारीवळ व गरजू, रूपणा आवश्यक त्या सुविधा पुरविता येत नाहीत त्यांतील सदर रूपणांच्ये दिवसांदिवस करणे क्रमागत झालेले आहे. तसेच प्रसार भारती ब्रांडकांटरीग कार्योरिशन ऑफ इंडिया, मुंबई या चेंडारी कार्यान्वित असलेले दूरदर्शन लघु प्रसारण केंद्रांचा पूर्वी नागरिकांना उपयुक्त होते. तथापि आता अध्यक्षता त्यासामाने त्यांचे सर्व दिवस व केंद्रांतर दूरदर्शन प्रसारण होत असल्याने सदरचे दूरदर्शन लघु प्रक्षेपण केंद्रांची कार्यवाही ही कालावधी झालेली आहे. महणजेच त्याची उपयुक्तता कर्मी झालेली आहे. अशा परिस्थितत सदरच्या लघु प्रक्षेपण केंद्रांदिवस प्रसार भारती ब्रांडकांटरीग कार्योरिशन ऑफ इंडिया याना पूर्वी दीली कालावधीसाठी जागा प्रसार मुदतवाद देणाऱ्या आवश्यकता नाही. तेव्हा त्यांच्येकडून उपयोग जाणा खालील करत घेणेकामी त्यांचा यांतून त्यांच्येकडून दि.३०/०६/२०१६ रोजी केलेल्या भांडेड्डा कारतानामातील करतम १५ मध्ये तत्तू दिनांमध्ये (The Prasar Bharati or Licensor shall be entitled to terminate the agreement at any time by giving one month's previous notice in writing of its intention to do so.) एक महोने मुदतवीच पूर्वमूल्य(नोटेस) देवून जाणा खालील करत घेता येईल.
उपयोगक प्रस्ताव निर्णयार्थ सादर.
निर्णय क्र.७६४ यावर संविस्तर चर्चा होऊन, श्री साईबाबांच्या शिकवण्याची चर्चा व प्रसार भाव्या या दृष्टीने प्रसार भारती ब्रांडकांटरीग कार्योरिशन ऑफ इंडिया, मुंबई याना भावप्रयोग जाणा देणाऱ्या आलेली होती. परंतु त्यांचे चेमारफेंट आजतायात श्रींच्या शिकवण्याकृता चर्चा व प्रसार करणेत आलेला दिसून येत नाही व श्री साईनाथ रूपणात विस्तारांगांसाठी सदरू- श्रींच्या जागांची आवश्यकता आहे. तसेच जेव्हा जाणार तो, त्यांच्या संचारातील सर्व ठिकाणी सेटअप बॉक्स वापरणारी सक्षी केलेली असल्यासून प्रसार भारती लघु प्रक्षेपण केंद्रांची कार्यवाही ही कालावधी झालेली आहे. या सर्व वार्चाचा विचार करता, प्रसार भारती ब्रांडकांटरीग कार्योरिशन ऑफ इंडिया, मुंबई याना सदरू- जाणा खालील करत घेणेवावत लेखी पत्र देणाऱ्या यावे, असे तरत.
(कार्यवाही- प्र.अधिकारक, मालतीना विभाग)
विषय नं.११
श्री साईबाबा संस्थान विश्वविद्यालय, शिर्डीचे साईउद्यान इमारतीतलं शिर्डी पोस्ट ऑफिसेसे वापरत असलेल्या जागेस मुदतवाद देणे, कारतानामा करत घेणे व शक्तीत भाडे वसूल करणेवावत.
अधिनियमातील तत्तू- श्री साईबाबा संस्थान विश्वविद्यालय, शिर्डी अधिनियम २००७ वे कलम १५(२) (श) प्रमाणे सर्वसाधारणपणे विश्वस्तत्वविद्याची मालतीत व तिचे कारतानाम यांचे योग प्रकार व्यवस्थापन, देखभाल व प्रसारण करण्यात प्रवेजनासाठी आवश्यक असतील अशा सर्व गोष्टी करील, असे मुदृत आहे.
प्रस्ताव- श्री साईबाबा संस्थान विश्वविद्यालय, शिर्डीचे साईउद्यान इमारतीतलं शिर्डी पोस्ट ऑफिसेसे वापरत असलेल्या जागेस मुदतवाद देणे, कारतानामा करत घेणे व शक्तीत भाडे वसूल करणेवावत.
प्रस्तावना- मा.अधिकारक, दक्षायन, श्रीमाधुर याना सर्व वसूल मालतीने साईउद्यान इमारतीतलं शिर्डी पोस्ट ऑफिसकरीत खालील तक्त्यात रस्तीविलेमाण कारतानामा करणेत देवून जाणा वापरत देलेली आहे
| अ.न. | मा.व्यवस्थापन मडकात्या संभेदा दिनांक व घटाव | कारतानामा केलेल्या कालावधी |
|------|-----------------------------------------------|-------------------------------|
| १ | दि.१३/१२/२००३ निर्णय क्र.१६० | दि.२६/१२/२००३ ते दि.०७/१२/२००४ |
| २ | दि.२७/१२/२००६ निर्णय क्र.१६६ | दि.२१/१२/२००६ ते दि.२५/१२/२००७ |
| ३ | दि.१८/१२/२००७ निर्णय क्र.३७० | दि.२१/१२/२००७ ते दि.२५/१२/२००८ |
| ४ | दि.२६/०३/२०११ निर्णय क्र.२३१ | दि.२१/०१/२०१० ते दि.२५/०१/


text:
्मित होताच, वरील निर्णयात स्पष्ट केल्याप्रमाणे, झालेला व संभाव्य विलंब क्षमापित करुन, पंचेचाळीस दिवसांच्या आत सुनावणी घेऊन आपला निर्णय पारित करावा.
औरंगाबाद
दिनांक: १९-०६-२००९ ( वि. बा. बोरगे )
राज्य माहिती आयुक्त,
खंडपीठ औरंगाबाद
प्रत,
1. श्री. शरद कुलकर्णी, प्लॉट नं.४, आर्या टॉवर्स, एडीसीसी स्टेडियमजवळ, एन-२, सिडको, औरंगाबाद
2. जन माहिती अधिकारी तथा जिल्हा पुनर्वसन अधिकारी, जालना यांना या निकालपत्रातील नंदी संदर्भात पुढील कार्यवाहीसाठी.
3. जन अपिलीय अधिकारी तथा अपर जिल्हाधिकारी, जालना यांना या निकालपत्रातील नंदी संदर्भात पुढील कार्यवाहीसाठी.
4. निर्णय नसती.
राज्य माहिती आयोग, खंडपीठ औरंगाबाद यांचे समोर माहितीचा अधिकार
अधिनियम 2005 मधील कलम ११ (३) अन्वये दाखल झालेले अपील
अपील क्रमांक २००८/रामाआ/अपील/सिआर/६३९
निर्णय दिनांक ११-०६-२००९
१. श्री. वसंत संपत्तराव मुंडे,
 रा.परश्ची वैजनाथ,जि.बीड
विरुद्ध
१. जन माहिती अधिकारी तथा
 कार्यकारी अभियंता,
 सार्वजनिक बांधकाम विभाग,
 अंबाजोगाई,जि.बीड
२. जन अपीलीय अधिकारी तथा
 अधीक्षक अभियंता,
 सार्वजनिक बांधकाम मंडळ, उस्मानाबाद
निर्णय
उपरोक्त प्रकरणी अपिलार्थीचे राज्य माहिती आयोगाकडे दि.१०.०३.२००८ रोजी
नोंदविलेले द्वितीय अपील आयोगाच्या विचाराधीन आहे.
या अपील अर्जामध्ये अपिलार्थीने असे नमूद केले आहे की, त्यांना जन माहिती अधिकारी
यांनी माहिती न दिल्यामुळे त्यांनी विचाराधीन अपील आयोगाकडे सादर केले आहे.
आयोगास उपलब्ध करून देण्यात आलेल्या कागदप्रांतवरून असे आढळून येत आहे की,
या प्रकरणी अपिलार्थीने प्रथमतः त्यांच्या दि. २४.१०.२००७ रोजीचा मूळ अर्ज, जो जन माहिती
अधिकारी यांना दि. २८.१०.२००७ रोजी प्राप्त झाला, त्यान्यवे त्यांच्या कार्यालयाशी संबंधित दि.
०१.०६.२००६ ते २४.१०.२००७ या कालावधीतील काही माहिती एकूण ५ मुद्यांदारे मागितली
होती. अपिलार्थीच्या या अर्जास जन माहिती अधिकारी यांनी त्यांच्याकडील दि. ०५.११.२००७
रोजीच्या पत्रांदारे प्रथम प्रतिसाद दिला व अपिलार्थीस ही माहिती अर्धनियमातील कलम ८(१)
प्रमाणे देण्याचे नाकारले. जन माहिती अधिकारी यांच्या या प्रतिसादाने समाधान न झाल्याने
अपिलार्यांने अधिनियमातील कलम १३(१) च्या तरतुदीनुसार जन अपितातीय अधिकारी यांच्याकडे दि. ०८.१२.२००७ रोजी प्रथम अपील केले. या अपील अर्जावर जन अपिलायो अधिकारी यांनी दि. १७.०१.२००८ रोजी निर्णय देऊन अपिलार्यास एक महिन्याचे आत माहिती देण्याचे जन माहिती अधिकारी यांना सूचित केले व अपिलार्यांचे अपील निकाली काढले. तथापि या नंतरही अपिलार्यास माहिती प्राप्त न झाल्याने, व्यव्यतिर होऊन अपिलार्यांने वरील परिच्छेदात नमूद केल्याप्रमाणे राज्य माहिती आयोगाकडे द्वितीय अपील सादर केले आहे.
या प्रकरणाची सुनावणी आज दिनांक १९.०६.२००९ रोजी औरंगाबाद येथे घेण्यात आली. सुनावणीसाठी जन माहिती अधिकारी व अपिलायो अधिकारी यांचे प्रतिनिधी उपस्थित आहेत.
आज रोजी सुनावणीच्या वेळी अपिलार्यां हे गेहरहजर आहेत. जन माहिती अधिकारी यांनी असा युक्तिवाद केला की, अपिलार्यास आवश्यक असलेली संपूर्ण माहिती त्यांनी अपिलार्यास दि. ३०.०४.२००८ रोजी नंदणीकृत पत्राद्वारे व विनामूल्य पाठविल्या असून त्यांच्या या विधानापृष्ठयथ्य त्यांनी अपिलार्यास माहिती मिळाल्याप्रतिवर्त्य पोचावतीच्या प्रत आयोगास सादर केली आहे. अपिलार्यांने मागणी केलेली माहिती ही विस्तृत स्वरूपाची असल्याने अपिलार्यास माहिती देण्यासाठी त्यांना विलंब लागला, असेही त्यांनी आयोगास अवगत केले.
वरील घटनाक्रम, जन माहिती अधिकारी यांनी केलेला युक्तिवाद व आयोगास उपलब्ध करून देण्यात आलेली कागदपत्रे पाहता, या प्रकरणी असे दिसून येते की, अपिलार्यांने राज्य माहिती आयोगाकडे, जन माहिती अधिकारी यांनी माहिती न दिल्यामुळे, द्वितीय अपील केले आहे. तथापि अपिलार्यांने राज्य माहिती आयोगाकडे द्वितीय अपील केल्यानंतर जन माहिती अधिकारी यांनी दि. ३०.०४.२००८ रोजी आवश्यक असलेली माहिती अपिलार्यास विनामूल्य पुराविली असल्याने अपिलार्यांचा आयोगाकडे द्वितीय अपील करण्याचा हेतू सफल झाल्याचे दिसून येत आहे. जन माहिती अधिकारी यांच्याकडून प्राप्त झालेल्या माहितीसंबंधी अपिलार्यांने अद्यापावेतो कोणतेही अभिप्राय आयोगाकडे सादर केले नाहीत. तसेच आज


text:
जाणून घ्या पेटीएम अ‍ॅपमधील नवीन फिचर - Tech Varta
सॅमसंग गॅलेक्सी बुक २ दाखल : जाणून घ्या सर्व फिचर्स
भारतात मिळणार सॅमसंग गॅलेक्सी टॅब एस ४
पिक्सेल स्लेट टॅबलेट : जाणून घ्या सर्व फिचर्स
मायक्रोसॉफ्टच्या सरफेस प्रो ६ हायब्रीड मॉडेलची घोषणा
चार कॅमेर्‍यांनी युक्त लेनोव्हो एस ५ प्रो स्मार्टफोन
नोकियाच्या विविध मॉडेल्सवर जंबो सवलत
लवकरच भारतात मिळणार हुआवे मेट २० प्रो !
पॅनासोनिक एल्युगा रे ५३० स्मार्टफोन सादर
फेसबुक मॅसेंजरवर येणार अनसेंड फिचर
फेसबुकवर थ्रीडी फोटो शेअर करण्याची सुविधा
फेसबुकच्या व्हिडीओ चॅट उपकरणाची एंट्री !
ट्विटरवर डाटा सेव्हर फिचर : जाणून घ्या सर्व फायद्यांसह वापरण्याची पध्दत…
अ‍ॅपल वॉच सेरीज ४ भारतात उपलब्ध
अरे व्वा…नेटफ्लिक्सचे दर स्वस्त होणार !
व्हाटसअ‍ॅपवर सायलेंट मोडची सुविधा : लिंक्ड अकाऊंट व व्हॅकेशन मोडच्या आगमनाचे…
आता मराठीसाठी अ‍ॅमेझॉनच्या किंडल डायरेक्ट पब्लिशिंगची सुविधा
पुढील महिन्यात येणार सॅमसंगचा फोल्ड होणारा स्मार्टफोन
अरेच्चा सॅमसंगच्या या स्मार्टफोनमध्ये आहेत पाच कॅमेरे !
एलजीचा तब्ब्ल पाच कॅमेऱ्यांनी सज्ज स्मार्टफोन !
व्हाटसअ‍ॅपवर आता पिक्चर-इन-पिक्चर मोड
अमेझॉनच्या किंडल पेपरव्हाईट ई-रीडरची नवीन आवृत्ती
हायरचे इझी कनेक्ट स्मार्ट टिव्ही
झेब्रॉनिक्सचा स्प्लॅश वायरलेस स्पीकर दाखल
Home स्मार्टफोन्स अॅप्स जाणून घ्या पेटीएम अ‍ॅपमधील नवीन फिचर
जाणून घ्या पेटीएम अ‍ॅपमधील नवीन फिचर
पेटीएम या देशातील सर्वात मोठ्या डिजीटल पेमेंट प्रणालीने आपल्या अ‍ॅपवर नवीन फिचर प्रदान केले असून याची आपण माहिती करून घेऊया.
पेटीएम कंपनीने जाणीवपूर्वक आपल्या युजर्सला नवनवीन सुविधा देण्यास प्रारंभ केला आहे. या अनुषंगाने आता कुणीही पेटीएम अ‍ॅपला आपले बँक खाते जोडून याच्या माध्यमातून बँक-टू-बँक या प्रकारात पैशांची देवाण-घेवाण करू शकणार आहेत. यासाठी माय पेमेंट हे नवीन फिचर देण्यात आले आहे. याच्या माध्यमातून युजर कोणत्याही बँकेच्या अकाऊंटमध्ये पैशांची ट्रान्सफर करू शकतो. विशेष बाब म्हणजे यासाठी कोणत्याही अतिरिक्त पैशांची आकारणी करण्यात येणार नाही. अर्थात यासाठी झीरो चार्ज लागणार आहे. अगदी नॉन-केवायसी पेटीएम ग्राहकदेखील या सुविधेचा लाभ घेऊ शकणार आहे. याच्या माध्यमातून रिकरींग (आवर्ती) तसेच मोठ्या रकमांचे व्यवहार अगदी सुलभ पध्दतीने करता येतील.
पेटीएम अ‍ॅपवरील माय पेमेंट या फिचरच्या माध्यमातून २०१८ च्या अखेरपर्यंत सुमारे ६०,००० कोटी रूपयांचे व्यवहार होणार असल्याची अपेक्षा या कंपनीने व्यक्त केली आहे. तर देशात डिजीटल व्यवहारांना गती देण्यासाठी पेटीएम कंपनी येत्या तीन वर्षांमध्ये तब्बल ५,००० कोटी गुंतवणूक करणार असल्याचेही जाहीर करण्यात आले आहे.
Previous articleसोनीच्या तीन प्रिमीयम ऑडिओ सिस्टीम्स
Next articleशाओमीचा सेल्फी स्टीक ट्रायपॉड व ऑडिओ रिसिव्हर
आयफोन एक्सआरच्या नोंदणीस प्रारंभ : जाणून घ्या सर्व व्हेरियंटचे मूल्य व ऑफर्स
नोकिया ३.१ प्लस स्मार्टफोन बाजारपेठेत उपलब्ध
घडामोडी2136
नवीन स्मार्टफोन्स1361
अन्य तंत्रज्ञान1345
स्मार्टफोन्स1314
अॅप्स674
गॅजेटस655
सोशल मिडीया469
वाहने468
वैयक्तीक371


आज जवळजवळ महिनाभराने ब्लॉगावर लेख लिहीत आहोत. दरम्यानच्या काळात संगणकाची समस्या होती. कामाचे प्रेशर, घरातल्या अडचणी, मुलांच्या परीक्षा वगैरे अनेक गोष्टींकडे लक्ष पुरवावे लागल्यामुळे लेखनासाठी उसंत मिळाली नव्हती. फेसबुकावर एक दोन मिनिटात काही मजकूर लिहिण्यापलिकडे बाकी काही लेखन हातून झाले नाही.
दरम्यानच्या काळात अनेकांनी नेहमीप्रमाणे आग्रह, नाराजी व्यक्त करून आम्हांला लेखनासाठी उद्युक्त केले. तो त्यांचा आमच्यावरील स्नेह आहे. त्याबद्दल त्यांना धन्यवाद. तसेच फोटोशॉप शिवाय कुंडल्या कशा अपलोड करता येतील याबद्दल आमचे जातक श्री. विक्रम बापट यांनी चांगले मार्गदर्शन केले. विक्रमचेही आभार.
आज गुरूच्या नक्षत्रावर लेखन सुरू करायचे, असे ठरविले होते. आत्ता रात्रीचे पावणेतीन वाजले आहेत. तरीही मॅच पाहून, त्यानंतर काम संपवून आत्ता लिहिण्यासाठी बसलो आहोत. जो वादा किया वो......... निभाना पडेगा...
आत्ता कुंडली वगैरे काही देत नाही. सई कुंडलीसाठी हटून बसलेय. ती उद्या परवा देऊ. आत्ता गेल्या काही दिवसातील शकुनांबद्दलचे काही जबरदस्त अनुभव सांगतो.
१) गेल्या रविवारी सकाळी श्री. प्रधान प्रभात पोल्ट्रीच्या दुकानाबाहेर भेटले. ते कोंबडी घ्यायला तिथे आले होते. ते म्हणाले, "पंत तुम्ही इथेच उभं राहून माझ्या मेहुणीच्या घराविषयी भाकीत केलं होतं ते आठवताय का?" प्रश्न अनपेक्षित होता.
प्रधानांची मेहुणी कोण हा विचार करत असतांना तेच म्हणाले, " अहो ठाण्याचे देशपांडे. त्यांना भाड्याचं घर घ्यायचं होतं." मग आमची ट्यूब पेटली. प्रधानांनी ही गोष्ट आम्हांला सांगितली होती. पण कुंडली वगैरे बनविण्यापूर्वीच त्या जागेचा सौदा देशपांड्यांनी केला होता. डिपॉझिट आणि अकरा महिन्याचे भाडे मालकाला दिले होते. नशीब जागा विकत नव्हती घेतली. तरीही सौदा केल्यावर काय सांगणार? पण तरी प्रधानांनी विचारले की, "लाभेल ना ती जागा त्यांना?"
त्या प्रभात ब्रॉयलर्सच्या दुकानाच्या बाजूला त्या इमारतीचा जिना आहे. तिथे उभे राहून आम्ही प्रधानांसोबत बोलत होतो. एवढ्यात वरून एक मोठे जळमट आमच्या बाजूला पडले. ते समोरून खाली येत असतांना आम्ही पाहिले आणि ते अंगावर येऊ नये म्हणून बाजूला सरकलो. आम्ही प्रधानांना सांगितले की,
" कुंडली तर बनवलेली नाही आणि बनविण्याची वेळ टळून गेलेय कारण तुम्ही म्हणालात की त्यांचं डिलिंग झालं आहे. पण शकुनावरून सांगायचे तर देशपांड्यांना ही जागा लाभणार नाही." असे म्हणून आम्ही त्या जळमटाकडे बोट दाखवले.
अगदी तसेच झाले. देशपांडे कुटुंब तिथे अकरा महिन्यांसाठी स्थलांतरीत झाले. पण तिथे गेल्यावर त्यांना कळले की त्या जागेत भयंकर लिकेज आहे. साफसफाई काही नाही. इमारतीच्या मागच्या बाजूस कचर्याचा ढिगारा जमा झाला आहे. त्यात गटारे वहात आहेत. सर्वत्र दुर्गंधी पसरली आहे आणि तिथे नेमकी त्यांच्या स्वयंपाकघराची खिडकी आहे. त्या खिडकीतून सर्व दुर्गंधी घरात येते. आता ते जागा बदलायच्या तयारीत आहेत.
२) भोसलेच्या वडापावच्या गाडीच्या बाजूला एक चहावाला आहे. आम्ही मठातून दर्शन घेऊन घरी जात असता, तिथे आम्हाला सावंतांनी गाठलं. काय, कसं काय झालं. म्हणाले, " चला, भोसलेकडे वडापाव खाऊ."
म्हटलं, "आज मंगळवार आहे. उपवास." मग म्हणाले, "चहा तरी घेऊ." म्हणून चहा घेतला.
तिथे रस्त्यावर उभ राहून आम्ही चहा घेत होतो. सावंतांनी त्यांच्या मुलाविषयी सांगितलं. त्याच्या कंपनीत काही युनियनचे प्रॉब्लेम्स झालेत आणि सावंतांचा मुलगा त्या युनियन अॅक्टिव्हिटिजमध्ये असल्यामुळे मॅनेजमेंट त्याला त्रास देते आहे. सध्या एक प्रकरण त्याच्यावर येऊन शेकताय. काय होईल? हा सावंतांचा प्रश्न. एवढ्यात तो चहावाला भट एकाला चहाचा ग्लास देत असतांना त्या माणसाच्या हातून तो खाली पडून फुटला.
आम्ही सावंतांना म्हटले, " संदीपचे काही खरे नाही. त्याला सांभाळून रहायला सांगा. नोकरी जाईल."
पुढे दोन आठवड्यात कंपनीने त्याला एक तर राजीखुशीने राजीनामा देऊन जा नाहीतर काढून टाकू असे सांगितले. राजीनामा देणे हाच चांगला पर्याय होता. फुटलेल्या ग्लासाने बरेच काही सांगितले होते.
३) शेअरबाजारात सौदे करणारा प्रसन्न घाटपांडे काहीतरी च्युत्यासारखे सौदे करून मग आम्हाला काय होईल असे अनेकदा विचारतो. ग


text: राष्ट्रीय महामार्ग ५८ रुद्रप्रयागमधून जातो. रुद्र्प्रयागहून गौरीकुंड व केदारनाथकडे जाण्यासाठी राष्ट्रीय महामार्ग १०९ उपलब्ध आहे. २०१३ साली आलेल्या महापुरामध्ये रुद्रप्रयागचे प्रचंड नुकसान झाले.


अमृता सुभाष – _EMAIL_
काही वर्षांपूर्वी मला पाठदुखीच्या त्रासाने अतिशय हैराण केलं होतं. त्या दरम्यानच्या काही सिनेमांमध्येही मी काहीशी लंगडत चालताना दिसत असेन; पण मला तेव्हा कळतच नव्हतं, की माझा हा त्रास नेमका कशामुळे आणि का आहे ते. मी नेमकं काय करायला हवं हेही समजत नव्हतं. एमआरआय काढला, जिममध्ये जाऊन व्यायाम करू लागले; पण काही केल्या दुखणं कमी होईना. कुठेही व्यवस्थित निदान होत नव्हतं. माझ्या नवऱ्याने म्हणजे संदेशने मला फिटनेस तज्ज्ञ शैलेश परुळेकर यांच्याकडे जाण्यासाठी सुचवलं.
मी त्यांना भेटून माझ्या दुखण्याबाबत सविस्तर माहिती दिली. माझं दुखणं समजून घेऊन त्यानुसार त्यांनी व्यायाम सांगितले. साधारणपणे जिममध्ये सगळ्यांना सरसकट एकच व्यायाम सांगितला जातो; पण परुळेकर सरांनी असं केलं नाही. झोपताना एका कुशीवरून दुसऱ्या कुशीवर कशी वळू हे विचारण्याइतपत माझं दुखणं गंभीर होतं; पण सरांनी सांगितलेल्या व्यायामाने थोडा फरक पडायला सुरुवात झाली. मी वांद्रे येथे राहते. जिम कांदिवलीमध्ये आहे. खरं तर मला ते लांब पडत होतं; पण माझ्या पाठदुखीवर परुळेकर सरांच्याच जिममध्ये इलाज होऊ शकतो याचा प्रत्यय मला आला. त्यामुळे मी आणि संदेश रोज पहाटे जिमसाठी कांदिवलीत जाऊ लागलो. तो व्यायाम काही महिने सलग केल्यानंतर मला बरं वाटू लागलं. माझी पाठदुखी कमी होत होती.
'किल्ला' या सिनेमाच्या शूटिंगदरम्यानची एक आठवण सांगायला नक्की आवडेल. 'किल्ला' या सिनेमाचं शूटिंग सुरू होतं. त्यात एक प्रसंग होता- त्यानुसार मला सिलेंडर उचलून तो शेगडीला जोडून शेगडी सुरू करून पोळ्या करायच्या होत्या. माझी पाठदुखी टोकाला पोहोचली होती. मला जास्त वजन उचलता येत नव्हतं. फॉरवर्ड बेण्डिंगही जमत नव्हतं. माझ्या हालचालींवर बरेच र्निबध आले होते. चालतानाही त्रास व्हायचा. धावणं तर या जन्मात शक्य नाही असं वाटत होतं; पण व्यायामामुळे बराच फरक जाणवायला सुरुवात झाली होती. 'किल्ला' सिनेमातल्या त्या प्रसंगात सिलेंडर शेगडीला जोडून ती पेटवायची असल्यामुळे सिलेंडर भरलेला असणं गरजेचं होतं. भरलेला सिलेंडर साहजिकच जड असतो; पण पाठदुखीमुळे मी कित्येक महिने काहीच जड उचलू शकत नव्हते. त्यामुळे तो प्रसंग कसा शूट होईल याबद्दल मला शंकाच होती; पण शूटिंग सुरू झालं आणि मी तो प्रसंग चांगल्या प्रकारे शूट केला. त्या प्रसंगानंतर मी किती तरी वर्षांनी जड काही उचललं आहे असं वाटू लागलं. ते करताना मला अजिबात त्रास झाला नाही. ही बरं होण्याची सुरुवात आहे असं त्या वेळी वाटलं. गुहागरमध्ये 'किल्ला'चं शूटिंग सुरू असताना सरांनी सांगितलेले सगळे व्यायाम मी करायचे. त्याचाही फायदाच झाला.
व्यायामात सातत्य ठेवल्याने माझी पाठ झपाटय़ाने बरी होऊ लागली. १०० किलोचं वजन पाठीवर ठेवून मी स्कॉट करू शकेन इतपत परुळेकर सरांनी माझी पाठ सशक्त बनवली. माझ्या शरीराला कोणत्या व्यायामाची गरज आहे हे जाणून घेऊन त्यांनी मला व्यायाम शिकवले. त्यात सातत्य ठेवणं ही माझी जबाबदारी होती. मीही ते व्यायाम त्यांच्या मार्गदर्शनाखाली नियमितपणे करत होते. आजही करते. त्यामुळेच माझं पाठीचं दुखणं बरं होईल की नाही या मला असलेल्या शंकेपासून मी दूर गेले आणि माझं दुखणं नक्कीच बरं होऊ शकतं हा विश्वास वाटू लागला.
एका आगामी सिनेमात सोनाली कुलकर्णीसोबत माझं एक नृत्य आहे. सोनाली उत्कृष्ट नर्तिका आहे. 'अप्सरा आली' या गाण्यापासून तिचं नृत्यातलं प्रावीण्य प्रेक्षकांना माहीतच आहे. तिच्याबरोबर तालीम करताना मला ते नृत्य जमेल की नाही, अशी शंका वाटत होती. कारण नृत्य करताना लागणारी क्षमता, ताकद वेगळी असते. शिवाय सोबतीला सोनाली कुलकर्णी. तिच्या क्षमतेशी जुळवून घेण्याचं आव्हान होतं. त्या क्षणी मला वाटलं की, माझी पाठदुखी परत येतेय की काय; पण परुळेकर सरांनी त्याही काळात माझ्याकडून व्यायाम करून घेतला. त्या नृत्याची तालीम आणि शूटिंग दिवसभर सुरू होतं; पण तरी माझ्या पाठीला काही झालं नाही. मी पळूही शकणार नाही असं वाटत असतानाच सरांनी शिकवलेल्या व्यायामामुळे मी नाचूही शकले याचा प्रचंड आनंद आहे.
(शब्दांकन : चैताली जोशी)
First Published on July 13, 2018 1:04 am


आली. पण मी माझं गाव सोडून कुठेही गेलो नाही , हा गुरव पण . माझ्या मुलाने माझा वसा चालवून हे गाव जपलं
आणि एखाद्या जखमेची खपली निघून रक्त वाहायला सुरुवात व्हावी तशीच एक घटना घडली. त्याने माझं आयुष्य परत ढवळून निघालं. साधारण २५-२५ वर्षांपूर्वीची गोष्ट असेल मी रात्री जेवून झाल्यावर अंगणात शतपावली घालत होतो, उन्हाळ्याचे दिवस होते, आणि अचानक सड्यावरून जोरजोरात मदतीसाठी कोणाचा तरी आवाज यायला लागला, मी घाबरलो , काय करावे कळेना , पण शेवटी देवाचे नाव घेतले , कुऱ्हाड हातात घेतली , केशव ला आवाज दिला आणि सड्यावर निघालो .. धावत वर पोचलो, आवाजाच्या दिशेने पाहिलं तर एक तरुण जीव घेऊन पळत होता, आणि त्यांच्या मागे एक विचित्रच जनावर सुटलेलं होतं . आम्हो दोघेही पुढे धावत आल्यावर ते थोड बिचकल , अंधारात ते नक्की काय आहे कळत नव्हत , उंच काटकुळ , फूसफुसण्याचा आवाज येत होता , ते पुढे येण्याचा प्रयत्न करत होतं , तो तरुण आमच्या पायाशी येऊन पडलाच , केशव ने मशाल सोबत आणली होती , कदाचित त्यामुळे ते एका सीमेबाहेर येत नव्हते , आम्हीही पुढे गेलो नाही , हळूहळू ते खाली उतरत त्या गढी निघून गेले , गढी कडे पाठ न करताच मीही त्या तरुणाला मागे खेचत आणले ..
त्याचे डोके मी मांडीवर घेतले .. वा.. वा ... वाघ असं बडबडत तो पुन्हा बेशुद्ध झाला. मी घाबरून केशव कडे आणि त्या गढी कडे पाहिलं ,
वरच्या मजल्यावरून गुलाबी प्रकाश दिसत होता.. कित्येक वर्षांनंतर.....
क्रमशः


्यासाठी काही दरवाजा आहे?"
त्याने माझ्या मागच्या बाजूला इशारा केला, "लोडिंग डॉक आहे – ए, हे काय चाललंय?"
मी लिफ्टच्या दिशेने वळतच होतो तेवढ्यात ती लाँड्री कार्ट वेगाने माझ्या अंगावर आली. तिची कड माझ्या मांड्यांवर एवढ्या जोरात आदळली की मी त्या कार्टवर सपशेल तोंडघशी पडलो आणि आपसूक माझे हात पुढे गेले. तिथे चादरी आणि ब्लँकेट्स यांचा ढीग होता पण माझ्या हाताला काहीतरी मऊ लागल्यासारखं वाटलं. मी त्या चादरी खेचल्या आणि मला रॅशेल दिसली.
मी कार्टवरून उडी मारली आणि सर्व्हिस लिफ्टच्या दिशेने धावलो. लिफ्टचे दोन्ही दरवाजे बंद होत असताना मला आतमध्ये तो लाल जॅकेट घातलेला माणूस दिसला. त्याचा चेहरा पाहताक्षणी मी त्याला ओळखलं. आत्ताच काही वेळापूर्वी मी त्याचा मग शॉट पाहिला होता. त्याने आता केस बारीक कापले होते आणि दाढीमिश्या नव्हत्या पण तरीही तो मार्क कुरियर आहे हे माझ्या लक्षात आलं.
इथे लिफ्टच्या वरती इंडिकेटर होता आणि तिथे पाहिल्यावर मला समजलं की तो वर चालला आहे. मी मागे वळलो.
रॅशेलच्या अंगावर आज सकाळी घातलेलेच कपडे होते. तिचे हात पाठीमागे बांधलेले होते. पायसुद्धा बांधलेले होते. हॉटेलच्या बाथरोबचा पट्टा तिच्या तोंडाभोवती बांधलेला होता. तिच्या नाकातोंडातून रक्त वाहात होतं आणि डोळे मिटलेले होते.
"रॅशेल! ठीक आहेस का तू?"
तिने काहीच प्रतिसाद दिला नाही. मला हटकणारा तो माणूस आता माझ्या बाजूला आला, "काय चाललंय?"
तिने मिझ्झूचे हात बांधायला जो केबल टाय वापरला होता, तशाच प्रकारच्या केबल टायने तिचे हात आणि पाय बांधले होते. मी माझ्या खिशातला कॉर्कस्क्रू काढला आणि ते टाय कापले.
"जरा मला मदत कर." मी त्या माणसाला म्हणालो.
आम्ही तिला काळजीपूर्वक उचललं आणि जमिनीवर निजवलं. तिच्या मनगटावर हात ठेवून मी एक-दोन क्षण थांबलो. सुदैवाने ती जिवंत होती. तिचा चेहरा सुजलेला वाटत होता. बहुतेक कुरियरने तिला मारहाण केली असणार. तिच्या नाकपुड्या रक्ताने भरलेल्या वाटत होत्या पण तोंड उघडं होतं.
मी त्या माणसाकडे पाहिलं, "सिक्युरिटीला बोलाव आणि पोलिसांनापण. आत्ता. ताबडतोब!"
तो होकारार्थी मान डोलावून पळत गेला.
मला तिच्या कण्हण्याचा आवाज ऐकू आला, "जॅक!"
"हो रॅशेल. काही काळजी करू नकोस. तू सुरक्षित आहेस."
तिच्या डोळ्यांतून अश्रू येत असल्याचं मी पाहिलं. शुद्धीवर आल्यावर तिला वेदना होत असणार.
तो किचनमधला माणूस आमच्या दिशेने पळत आला, "पोलिस आणि पॅरामेडिक्स येताहेत."
मी त्याच्याकडे पाहिलं नाही. मी तिच्याचकडे बघत होतो. त्या माणसाचं बोलणं ऐकल्यावर तिने उठून बसायचा प्रयत्न केला. मी तिला उठून बसवलं आणि जवळ घेतलं. ती कुजबुजत्या आवाजात काहीतरी म्हणाली. पण ते मला समजलं नाही म्हणून मी तिला विचारलं.
"मला वाटलं की तू एल.ए.ला गेलास."
"नाही. तुझ्यापासून एवढ्यात दूर जायचं नव्हतं मला."
"चल खोटारडा कुठला! तुझ्या स्टोरीपासून दूर जायचं नव्हतं तुला!"
"ओके," मी हसलो, "थोडंफार तेही कारण आहे, नाही असं नाही. पण मी तुला सरप्राईझ देणार होतो. तुझ्या आवडीची वाईन घेऊन मी तुझ्या रूममध्ये येत होतो आणि तेव्हा मी त्याला पाहिलं. कुरियरला."
तिने माझ्या खांद्यावर डोकं टेकलं, "तू माझा जीव वाचवलास जॅक. मी इतकी दमले होते की दरवाज्याच्या पीपहोलमधून बघायचंही माझ्या लक्षात आलं नाही. मी दरवाजा उघडल्यावर माझ्या लक्षात आलं पण तोपर्यंत खूप उशीर झाला होता. त्याच्या हातात काठीसारखं काहीतरी होतं. त्याने मला मारलं. त्याच्याकडे चाकूपण होता. मी काही करण्याच्या आत..."
मी तिला गप्प केलं. कुठल्याही स्पष्टीकरणाची गरज नव्हती.
"अच्छा, तो एकटाच होता की मॅकगिनिसपण होता त्याच्याबरोबर?"
"नाही. मी फक्त कुरियरला पाहिलं."
मी आजूबाजूला पाहिलं. किचनमधले बाकीचे लोकही जमा झाले होते. मला आधी भेटलेला माणूसही त्यांच्यात होता. मी त्याला बोलावलं. तो आला. त्याच्यापाठी तीन-चारजण अजून आले.
"सिक्युरिटी कुठे आहे?"
"ते येताहेत. कुठच्याही क्षणी इथे पोचतील."
"ओके. ते येईपर्यंत तुम्ही हिच्याकडे लक्ष द्या. तिला एकटं सोडू नका. स


सतीश घाटगे , कोल्हापूर
कुस्तीपंढरी कोल्हापुरात आता महिलांची कुस्तीही मूळ धरू लागली आहे . कुस्तीमधील करिअरचा ध्यास घेतलेल्या एका मुलीसाठी तिच्या वडिलांनी १० लाख रुपये खर्चून घराजवळच आखाडा बांधून दिला आहे . त्यासाठी कुटुंबातील लहानथोरांनी जमीन खणणे , विटा बनवणे तसेच गवंड्यांच्या हाताखालीही काम करून हातभार लावला आहे .
कोल्हापूर शहराजवळच वडणगे - निगवे रस्त्यावर अनिल माने यांचे घर आहे . घरात कुस्तीचा शौक असून मानेंच्या अंगालाही लाल माती लागली आहे . अनिल माने यांची मुलगी रेश्मा उर्फ सुगंधा वडिलांच्या प्रोत्साहनामुळेच कुस्तीत करिअर करीत आहे . बालवाडीत असतानाच रेश्मा कुस्तीच्या ' मॅट ' वर उतरली . आता ती दहावीत आहे . कुस्तीच्या सरावासाठी गावाहून कोल्हापूरला येण्या - जाण्यात वेळ आणि श्रम जातात . बरोबरीच्या मुली नसल्याने सराव करतानाही अडचणी येतात . या बाबी लक्षात घेऊन अनिल माने यांनी रेश्मासाठी दहा लाख रु . खर्चून आखाडा बांधला आहे .
४० फूट रूंद आणि ५० फूट लांब
खर्च कमी करण्यासाठी घरच्या मंडळींनी सिमेंटच्या विटा स्वतः तयार केल्या . पाया खणला . ४० फूट रूंद आणि ५० फूट लांब असा कुस्तीचा आखाडा ( तालीम ) आहे . १५ फूट लांबी व रूंदीचा हौदा बांधला आहे . जिमसाठी एक खोली असून दोर , कप्पी ( वाळूचे पोते ओढणे ), स्वच्छतागृह , बाथरूम , पाण्याचा हौद , कूपनलिका आदींची सोय केली आहे .
प्रायोजक हवा
रेश्माने अनेक राज्य व राष्ट्रीय स्पर्धा जिकंल्या . अलीकडेच तिने किरगिझिस्तान येथील आशियाई स्पर्धेत ६० किलो गटात भारतीय संघाचे प्रतिनिधित्व केले . ' तिच्यासाठी तालीम बांधली पण राष्ट्रीय व आंतरराष्ट्रीय स्पर्धेसाठी स्वतःची पदरमोड करावी लागते . तिला कायमस्वरूपी प्रायोजक मिळाला तर तिची कारकीर्द बहरेल ', असे अनिल माने यांनी सांगितले .


text:
्याचं दिसून आलं होतं. परंतु जिनोआ बंदरात ही पिंपं उतरवण्यात आल्यावर त्यापैकी नऊ पिंपं रिकामी असल्याचं आढळून आलं! सहा महिने पुरेल इतकी अन्नसामग्री आणि पिण्याचं पाणी जहाजावर आढळून आलं होतं. जहाजावरील खलाशांकडे असलेल्या मौल्यवान चीजवस्तू आणि पैशांनाही हात लावलेला दिसत नव्हता!
जिब्राल्टरच्या रॉयल अ‍ॅडमिरल्टी कोर्टाने या प्रकरणाची संपूर्ण चौकशी करण्याचे आदेश दिले. डेल ग्रेटीयाच्या कॅप्टन आणि खलाशांच्या धैर्याची कोर्टाने विशेष प्रशंसा केली.
मेरी सेलेस्टीवरील कॅप्टन ब्रिग्ज आणि इतर नऊ जणं हवेत विरुन जावं तसे अदृष्यं झाले होते! त्यांचा कोणताही मागमूस लागला नाही!
मेरी सेलेस्टीवर नेमकं काय झालं असावं याविषयी अनेकांनी वेगवेगळे तर्क मांडले.
पहिला तर्क मांडण्यात आला तो म्हणजे दारूच्या पिंपांचा भडका उडण्याचा. दारुच्या १७०१ पिंपांपैकी ९ पिंपे रिकामी होती. बाकीच्या सर्व पिंपांप्रमाणे पांढर्‍या ओकच्या लाकडापासून न बनता ही पिंपे लाल ओकच्या झाडापासून बनवलेली होती. रेड ओकच्या लाकडातून द्रव अथवा वायुपदार्थ जास्तं प्रमाणात झिरपण्याची शक्यता असते. दारुच्या नऊ पिंपांतून दारु झिरपून तिथे दारु वाफ जमा झाली असावी.
काही कारणामुळे कॅप्टन ब्रिग्जने दारुची पिंपं उघडण्याची आज्ञा दिली आणि हवेच्या संपर्कात आल्याने आणि थोड्याशा घर्षणाने वाफेने आग पकडली! कॅप्टन ब्रिग्जने यापूर्वी कधीही दारू अथवा कोणत्याही ज्वालाग्राही पदार्थाची वाहतूक केलेली नव्हती, त्यामुळे अचानक लागलेल्या या आगीमुळे घाई-गडबडीतच त्याने जहाज सोडण्याचा निर्णय घेतला असावा. सर्व़जण लाईफबोटीत उतरल्यावर दोरखंडाच्या सहाय्याने लाईफबोट जहाजाला बांधण्यापूर्वीच समुद्राच्या अंतःप्रवाहाच्या जोराने लाईफबोट जहाजापासून दूर लोटली गेली आणि खुल्या समुद्रात सर्वांसह बुडाली अथवा सर्वजण भुकेमुळे मरण पावले.
त्याच सुमाराला अटलांटीकमध्ये वादळाची नोंद करण्यात आली होती. कदाचित एक शक्यता अशीही होती की लाईफबोट जहाजाच्या मागे बांधलेली असताना दोर तुटून ती भरकटली असावी. खुल्या समुद्रात लहानशा लाईफबोटीवर तग धरणं दहा जणांना अशक्यंच होतं.
मात्रं या तर्काप्रमाणे विचार केल्यास डेल ग्रेटीयावरील खलाशांना तसेच जिब्राल्टर इथे तपासणी करणार्‍या कोणालाही मेरी सेलेस्टीच्या डेकवर जळाल्याची कोणतीही खूण आढळून आली नव्हती. त्याचप्रमाणे जळालेल्या दारुचा वासही आढळून आला नव्हता. दारूची नऊ पिंपं रिकामी होण्यामागचं नेमकं कारण काय असावं याचं कोणतंही तर्कशुध्दं स्पष्टीकरण करता येत नव्हतं.
दुसरी शक्यता व्यक्तं करण्यात आली ती म्हणजे चाचेगिरीची. तुर्कॉ चाच्यांचा त्याकाळात अटलांटीकमध्ये प्रादुर्भाव होता. मेरी सेलेस्टीवरील सर्वांची हत्या करून चाचांनी त्यांची प्रेते समुद्रात फेकून दिली. मात्रं या तर्काप्रमाणे विचार केला तर मेरी सेलेस्टीवर कोणत्याही संघर्षाची अथवा मारामारी झाल्याची खूण आढळून आली नाही. जहाजावरील दारूच्या बाकीच्या पिंपांना हात लावण्यात आला नव्हता, तसेच कोणत्याही मौल्यवान चीजवस्तूलाही स्पर्श करण्यात आला नव्हता.
आणखीन एक तर्क व्यक्तं करण्यात आला तो म्हणजे खलाशांच्या बंडाचा! मेरी सेलेस्टीवरील खलाशांनी बंड करुन कॅप्टन ब्रिग्ज आणि त्याच्या कुटुंबाची हत्या केली, आणि ते लाईफबोटीतून निसटले. मात्रं या तर्काला कोणताही आधार नव्हता. फर्स्ट मेट अल्बर्ट रिचर्डसन आणि मेरी सेलेस्टीवरील इतर खलाशांचा पूर्वेतिहास पाहता ते सर्वजण प्रामाणिक आणि आपल्या कामात पारंगत होते. कॅप्टन ब्रिग्जबद्दल सर्वांना आदर होता.
आणखीन एक तर्क व्यक्तं करण्यात आला तो म्हणजे रिकाम्या नऊ पिंपातील दारु प्यायल्यावर नशेने धुंद झालेल्या खलाशांनीच कॅप्टन ब्रिग्ज आणि त्याच्या परिवाराची हत्या केली. त्यानंतर बोटीवरील नॅव्हीगेशनला आवश्यक उपकरणे नष्ट करुन त्यांनी लाईफबोटीवरुन काढता पाय घेतला. अर्थात या तर्काप्रमाणे विचार केल्यास मेरी सेलेस्टीवर कोणत्याही संघर्षाचं पुसटतं चिन्हंही दिसून आलं नव्हतं. तसंच कॅप्टन ब्रिग्जचा जहाजावर मद्यपानाला सक्तं विरोध असल्याचंही सर्वांना ठाऊक होतं!


text: केवळ पुस्तक वाचून खरच बदल शक्य आहेत ऊच्चभ्रूत?


text:
्के मते कमीच पडली आहेत.
सोनिया आणि राजीव वा इंदिराजी यांच्या लोकप्रियतेची तुलनाच होऊ शकत नाही. सोनियांनी कॉग्रेसला मिळवून दिलेल्या यशाची तुलना नरसिंहराव यांच्या पराभूत कॉग्रेस बरोबर मात्र होऊ शकते. नरसिंहरावांच्या कॉग्रेसने १९९६ सालात जितकी मते स्वबळावर मिळवली होती; तेवढी सोनियांनी २००९ मध्ये द्रमुक, ममता, आदिंच्या मदतीने मिळवली आहेत. त्यामुळे कॉग्रेसच्या जागा मात्र वाढल्या. केसरी व नरसिंहराव यांच्या जवळपास सोनिया-कॉग्रेस यश मिळवू शकल्या. मात्र त्यांनी अन्य लहानमोठ्या पक्षांबरोबर आघाडी करून सत्ता पुन्हा कॉग्रेसकडे आणण्याचा धुर्तपणा करून दाखवला. बाकी लोकप्रियतेची गोष्ट सोडुन द्या. सोनिया गांधी यांची जनमानसातील लोकप्रियता केसरी वा नरसिंहराव यांच्यापेक्षा किंचितही अधिक नाही, हे निवडणुकीच्या आकड्यातूनच दिसते. पण हे सत्य कुणा पत्रकार वा माध्यमांनी आजवर सांगितले आहे काय? नसेल तर मग सोनियांनी कॉग्रेसचे पुनरुज्जीवन केले म्हणजे नेमके काय केले? तर कुवत व लोकप्रियता नसलेल्या कॉग्रेसला अन्य सेक्युलर खुळ्या पक्षांना हाताशी धरून पुन्हा सत्तेवर बसवण्याची यशस्वी चलाखी सोनियांनी करून दाखवली आहे. म्हणजे काय केले, तर भाजपाच्या हिंदूत्वाचा बागुलबुवा करून सोनियांनी अन्य डाव्या सेक्युलर पक्षांना सोबत घेतले आणि पुन्हा कॉग्रेसच्या भ्रष्टाचारी कारभाराची सोय करून घेतली. कसे ते पुन्हा आकडेच दाखवतात. नरसिंहराव (१९९६) २८.८० टक्के मते, १४० जागा, सीताराम केसरी (१९९८) २६.८२ टक्के मते, १४० जागा कॉग्रेसने जिंकल्या. त्यानंतर पुढल्या तीन निवडणूका सोनियांच्या नेतृत्वाखाली कॉग्रेस लढली. त्यातली १९९९ निवडणूक पक्ष स्वबळावर लढला होता, त्यात कॉग्रेसला सोनियांनी मिळवून दिलेले यश किती? २८.३८ टक्के मते व ११४ जागा. पुढल्या दोन निवडणूकात अन्य पक्षांना सोबत घेऊन सोनियांनी लढवल्यावर मिळालेले यश किती? २००४ साली २६.५३ टक्के मते व १४६ जागा. तर २००९ साली २८.५५ टक्के मत व २०६ जागा. म्हणजे मतांच्या बाबतीत राजीवच्या पराभवाशीही सोनियांच्या यशाची तुलना होऊ शकत नाही ना? ती तुलना नरसिंहराव व केसरी यांच्या पराभवाशी होऊ शकते ना? पण सत्ता मिळवली म्हणजे सोनियांची लोकप्रियता इंदिरा गांधींच्य एवढी आहे, असा आभास कोणी निर्माण केला? माध्यामातल्या बदमाशांनी आणि त्यावर त्याच माध्यमातल्या अर्धवट विद्वानांनी विश्वास ठेवला. पण सामान्य जनतेने अजिबात विश्वास ठेवला नाही. म्हणूनच तीन निवडणूका झाल्या तरी मतदार कॉग्रेस वा सोनियांकडे नव्याने वळलेला नाही. त्यांनी अन्य सेक्युलर भोळसटांना हाताशी धरून सत्ता बळकावलेली आहे आणि मनसोक्त भ्रष्टाचाराचा धुडगुस घातलेला आहे.
माझा मुद्दा इतकाच; म्हणजेच पुन्हा कॉग्रेस सत्तेवर आली वा तिने मनसोक्त भ्रष्टाचार केला, म्हणुन त्या मतदाराला वा सामान्य जनतेला गुन्हेगार मानता येणार नाही. कारण तिने कॉग्रेसच्या हाती सत्ता जाऊ नये, म्हणुन शक्य होईल तो जवळचा पर्याय निवडून कॉग्रेसला बहूमत वा सत्ता मिळू नये याची पुरेपुर काळजी घेतली होती. मग तरीही कॉग्रेसच्या हाती सत्ता जाऊन देशात भ्रष्टाचाराचे भीषण थैमान घातले गेले असेल, तर दोष सामान्य जनतेचा कसा असेल? ज्यांनी भ्रष्ट कॉग्रेसच्या हाती सत्ता जाऊ दिली किंवा जनतेच्या इच्छा लाथाडून कॉग्रेसच्या हाती घोटाळे करायला सत्ता सोपवली; तोच गुन्हेगार मानायला हवा ना? तो गुन्हेगार कोण आहे? ज्याने सेक्युलॅरिझम हा बागुलबुवा माजवून सोनियांच्या व कॉग्रेसच्या हाती सत्ता जाऊ दिली, तो प्रत्येकजण त्यातला खरा गुन्हेगार नाही काय? मग तो सेक्युलर सरकार म्हणून एनडीएच्या विरोधात युपीएच्या, कॉग्रेसच्या मदतीला धावला व सेक्युलर भजन गात गात ज्याने जनतेची दिशाभूल केली; तो प्रत्येकजण यातला खरा गुन्हेगार नाही काय? कारण हे सेक्युलर नाटक व बागुलबुवा झालाच नसता; तर कॉग्रेसच्या हाती सत्ता जाऊच शकली नसती. कारण जनतेने तशी मतांची विभागणी नेमकी केलेली होती. कुठूनही कॉग्रेसला २६-२८ टक्क्यापेक्षा अधिक मते व दिडशेपेक्षा अधिक जागा मिळू नयेत याची काळजी मतदार घेत होता, तरीही त्य


text: ्षा आणि व्यावसायिक सुरक्षेच्या चार भागात विभागले आहेत. यातील वेतन, सामाजिक सुरक्षा आणि व्यावसायिक सुरक्षेसंबंधित कायद्यात सुधारणा करण्यात आल्या आहेत. तर औद्योगिक संबंधांसंदर्भांतील नियमात सुधारणा करण्याचे काम सुरु आहे. यापार्श्वभूमीवर राज्यांनीही गुंतवणुकीच्या आड येणाऱ्या कायद्यांमध्ये सुधारणा हाती घेतल्याचे स्पष्ट होते. मात्र राज्यांकडून कामगार कायद्यात करण्यात आलेल्या बदलाचा काही राजकीय पक्ष आणि कामगार संघटनांकडून विरोध सुरु झाला आहे.


्यासाठी मेहनत केलेली असते.. किंमत मोजलेली असते. अशाने त्यांची किंमत राहत नाही. इतरांप्रमाणे आम्हीसुद्धा विकले जातो, तेव्हा आमचा खेळ संपायला सुरुवात होते.
भास्कर सावंत -मैदान बचाव समितीचे अध्यक्ष
देशी खेळांनाही स्थान द्यायला हवे..
क्रिकेटचा अतिरेक हा नक्कीच होतोय. राष्ट्रीय किंवा आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळल्यास क्रिकेटपटूंना घसघशीत मानधन मिळते, पण दुर्दैवाने कबड्डीच्या बाबतीत तसे होत नाही. अलीकडे ही मानसिकता थोडी बदलत चालली असून विश्वचषक विजेत्या कबड्डीपटूंना एक कोटी रुपये बक्षीस देण्याचे पाऊल राज्य सरकारने उचलले आहे.
क्रिकेटला भरभरून प्रसिद्धी देणाऱ्या वर्तमानपत्रांमध्ये कबड्डी खेळाला स्थान हे नगण्य आहे. प्रसारमाध्यमांनीही देशी खेळांनाही स्थान द्यायला हवे. क्रिकेटचा संघ परदेशी दौऱ्यावर जातो, त्या वेळी त्यांच्यासोबत प्रशिक्षक, फिजियो, व्यवस्थापक, मसाजर अशी मंडळी दिमतीला असतात. पण कबड्डी संघ आंतरराष्ट्रीय सामने खेळायला जातो, त्या वेळी आमच्यासोबत फक्त प्रशिक्षक, व्यवस्थापक आणि क्वचितप्रसंगी फिजियो असतो.
गौरी वाडेकर, आंतरराष्ट्रीय कबड्डीपटू
प्रसारमाध्यमांना दोष देणे चुकीचे..
क्रिकेटचा अतिरेक १०० टक्के होतोय. कालानुरूप क्रिकेट बदलत गेले. कसोटीवरून एकदिवसीय आणि एकदिवसीयवरून ट्वेन्टी-२० अशी क्रिकेटची वाटचाल झाली. सध्या जन्माला आलेल्या आयपीएलमुळे क्रिकेटलाच धोका निर्माण झाला आहे. कसोटी आणि एकदिवसीय क्रिकेट वाचवण्यासाठी क्रिकेट प्रशासकांचे प्रयत्न सुरू आहेत. ट्वेन्टी-२० आणि आयपीएलचा फॉरमॅट वेगळा आहे. आयपीएल आणि ट्वेन्टी-२०मध्ये प्रत्येक चेंडूवर धावा काढायच्यात, हेच फलंदाजाचे उद्दिष्ट असते. पण ही गोष्ट कसोटीत चालत नाही. त्यामुळे सध्याच्या क्रिकेटपटूंचे आयपीएल किंवा ट्वेन्टी-२० क्रिकेट खेळण्याकडेच लक्ष लागलेले आहे.
खो-खो आणि कबड्डीमधील चांगल्या खेळाडूंना नोकऱ्या आहेत. कबड्डीमधील एखादी खेळाडू महाराष्ट्रातर्फे खेळली की तिला पुढील वर्षी रेल्वेची नोकरी मिळते. कबड्डीत स्पर्धा आहे, त्यांचे ४०० संघ अ, ब, क अशा विभागांत खेळतात. सरकारी नोकऱ्या नाकारणारे खेळाडूही आहेत. कबड्डी आणि खो-खो या खेळांना व्यावसायिक आंदण लाभल्यामुळे हे खेळ सुदैवी आहेत. खो-खो, कबड्डी हे खेळ आता-आता मॅटवर येऊ लागले आहेत. क्रीडारसिकांना खेळांकडे आकर्षित करण्यासाठी प्रयत्नच झाले नाहीत. क्रिकेटचा अतिरेक होतोय, यासाठी प्रसारमाध्यमांना दोष देणे चुकीचे आहे. वृत्तपत्रांमध्ये आपल्या खेळाच्या बातम्या पोहोचवण्यात संघटक कमी पडत आहेत. मी खो-खोच्या बातम्या वृत्तपत्रांमध्ये देतो, तेव्हा किमान सहा-सात वर्तमानपत्रांमध्ये फोटोसहित बातमी छापली जाते. इंग्रजी वृत्तपत्रांपर्यंत आम्ही पोहोचतच नाही.
अरुण देशमुख, मुंबई खो-खो संघटना आणि मुंबई शहर लंगडी संघटनेचे प्रमुख कार्यवाह
उद्योजकांनी प्रायोजकत्व द्यावे..
पालकांना क्रिकेटचे अक्षरश: वेड लागले आहे. आपला मुलगा सचिन तेंडुलकर बनावा, ही जवळपास प्रत्येक पालकाची अपेक्षा असते. तशी अपेक्षा बाळगणे चुकीचे नाही. पण लहान मुलांवर तू क्रिकेटच खेळायला हवे, ही सक्ती करणे चुकीचे आहे. क्रिकेटपटूला कुणीही घडवत नसतो. त्याच्यात उपजत कौशल्य असणे गरजेचे असते. क्रिकेटला प्रायोजकत्व आहे, चेहरा आहे. पण बडय़ा उद्योगांनीही अन्य खेळांना प्रायोजकत्व देण्यास सुरुवात केली तर तीन-चार वर्षांत चित्र नक्कीच बदलेल. एखाद्या खेळाला वाढण्यासाठी माणसे, सक्षम संघटना, व्यवस्थापकीय कौशल्य आणि पैसा लागतो, या सगळ्या गोष्टी क्रिकेटकडे ठासून भरलेल्या आहेत. पण या गोष्टी मिळवण्यासाठी संघटक प्रत्येक पातळीवर झगडत असतात. हे झगडणं सुसह्य केलं तर नक्कीच फरक पडेल. दो कदम तुम भी चलो, दो कदम हम भी चले, असे म्हणून सगळे प्रयत्न करू लागले तर चांगले होईल. अन्य खेळांच्या वातावरणनिर्मितीसाठी, प्रचारासाठी, प्रसारासाठी संघटना नक्कीच तयार आहेत, पण त्यासाठी लोकांच्या पाठिंब्याची गरज आहे.
- मनोहर साळवी
(मुंबई खो-खो संघटनेचे उपाध्यक्ष)
गावागावांत खेळ पोहोचणे गरजेचे
ग्रामीण भागांत खेळ पोहोचणे महत्त्वाचे, तसेच ग्रामीण भागांत संघटनात्मक काम होणे गरजेचे आहे. तळागाळापर्यंत खेळ पोहोचवायला


ाईट वाचून थोडी फार माहिती काढली आहे पण मी स्वतः कधी तिकडे गेलो नाही. आपोलो बंदर पर्यंत जाण्यास लंगडत जावे किंवा घसरगाडी वापरावी की भीक मागत मागत लोकलने? लंगडत जाण्यास मजा येईल की वाट लागेल? भीकेचं काय? भीक कमी मिळाली तर लंगडत जाणे शक्य आहे का?
२. गुजराथी थाळी : गुजराथी थाळी मध्ये मटण, कोंबडी आणखी काही मांसाहारी असते का? मस्त नळीतोड १२ नं मिळेल?
३. भात: पदार्थ छान आहे पण आख्खे १० दिवस भातच खावून करायचे काय हा प्रश्न आहे.
४. धर्मशाळा / अन्नछत्र/ सदावर्त: तिथे जाऊन परत शिळेपाके अन्न काय खायचे असं एक मित्र म्हणाला त्यामुळे हा पर्याय कितपत चांगला आहे याची कल्पना नाही.
फक्त अन्नपदार्थांच्या डिशच नव्हे तर तिला सरप्राईज देण्यासाठी आणखी काही पदार्थ असतील तर उदा. रानभाज्या - टेरी (पावसाळी आळू), सुकं मटण / (व्हेज व्हर्जन), पुदिना पुलाव वइतर पदार्थ (आठवा तुम्ही चापलेले/ तुम्ही खावू घातलेले चमचमीत पदार्थ) तर ते पण सांगा.
अनुभवी मिपाकर खवय्यंना/ खिलवयांना या प्रसंगी मदत करण्यासाठी मी कळकळीचे आवाहन करतो. सखोल रेसेपी लिहायला वेळ नसेल तर जाताजाता मेनूकार्डावरचे पदार्थ सांगितलीत तरी चालेल.
भीक द्यायची नसेल तर नका देवू हो पण चमचमीत हादाडण्याचा जेवणाचा विषय बाजुला पडु नये एवढीच अपेक्षा.
आणखी काय मागू? भीकेच्या अपेक्षेत !
~
भिकमांग्या
(उद्यापरवा हनिमुन ला काही मदत लागलीच तर अशीच चौकशी करेल)


text:
्ती बॅंकांनी प्रोत्साहनपर आर्थिक पॅकेज जाहीर करायला सुरवात केली आहे. दुसरीकडे व्याजदर कमी ठेवले जात आहेत. त्यामुळे सोन्याचा भावाला आधार मिळत आहे. कोविडच्या संकटामुळे जगभरातील अर्थव्यवस्था सुधारण्यास मोठा काळ लागणार आहे. त्यामुळे सोन्याला मागणी येताना दिसत आहे. -प्रथमेश मल्ल्या, मुख्य विश्ले.षक, एंजल ब्रोकिंग लि.
भारतीय जनतेचे सोन्यावरील प्रेम कमी होऊ शकत नाही. या गुंतवणुकीत मोठ्या प्रमाणात तरलता असल्याने सर्वसामान्य माणूस सोने खरेदी करीत असतो. डिजिटल स्वरूपातील सोनेदेखील ही सुविधा देऊ शकते. प्रत्यक्ष सोने सांभाळण्यापेक्षा ते बॉंड किंवा डिजिटल स्वरूपात ठेवल्यास सांभाळण्याची जोखीमही राहात नाही, शिवाय सोन्यात वाढदेखील होऊ शकते. सॉव्हरिन गोल्ड बॉंड घेतल्यास त्यावर वार्षिक परतावा मिळू शकतो. शिवाय भविष्यात सोन्याची भाववाढ झाल्यास त्याचाही लाभ मिळू शकतो. -महेंद्र लुणिया, संस्थापक व मुख्य कार्यकारी अधिकारी, विघ्नहर्ता गोल्ड
लॉकडाउनमध्ये शिथिलता आल्यानंतर नागरिक सोने विकायला येणार नाहीत, उलट खरेदीच करायला येतील, असे मी आधीपासून म्हणत होतो. सोन्याचा भाव कमी झाला म्हणून किंवा वाढला तर आणखी वाढेल म्हणून नागरिक सोने घेतच असतात. त्यामुळे सोन्याचे आकर्षण कमी होणार नाही. कोविडमुळे लग्नसराईसारखे कार्यक्रम मर्यादित खर्चात करावे लागणार आहेत, त्यामुळे अशा कार्यक्रमांसाठी नियोजित केलेल्या रकमेपैकी शिल्लक राहणारी रक्कम सोन्यासारख्या मौल्यवान धातूतच गुंतविली जाईल. अमेरिकेतील बेरोजगारीचा दर वाढला आहे, तर दुसरीकडे युरोपमधील औद्योगिक उत्पादनाला खीळ बसली आहे. सरकारच्या उपाययोजनांमुळे बॅंकांकडेही आता मोठ्या प्रमाणात तरलता आहे, पण कर्ज घ्यायला कोणी लगेच पुढे येईल, असे वाटत नाही. अशावेळी बाजारात अतिरिक्त राहणारा पैसा (लिक्विड फंड) सोन्याकडेच वळविला जाईल. - अमित मोडक, प्रसिद्ध कमोडिटीतज्ज्ञ
गेल्या दीड-दोन महिन्यांत जगभरात बऱ्याच घडामोडी घडल्या. कच्च्या तेलाच्या दरात मोठी घसरण झालेली आहे. याशिवाय जगभरात चालू असलेल्या कोविड-19 च्या संकटामुळे प्रवासी वाहतूक ठप्प झाली. भारत, अमेरिका आणि इतर देशातील भांडवली बाजारात मोठी घसरण झाली. ही परिस्थिती कधी सुधारेल, याबाबत कोणतीही स्पष्टता नाही. जेव्हा जगभरातील अर्थव्यवस्थेत इतकी अनिश्चिसतता असते, तेव्हा गुंतवणूकदार एका विश्वासार्ह माध्यमात गुंतवणूक करतात आणि ते म्हणजे सोने. म्हणूनच त्याच्या भावात इतक्या लवकर वाढ झाली आहे. दीर्घकाळाचा विचार करून गुंतवणूक करणे गरजेचे आहे. अमेरिकेतील आर्थिक मंदीनंतर सोन्याचा भाव तीन वर्षांनंतर शिखरावर पोचला होता, म्हणूनच सोने हे भविष्यात सर्वाधिक पसंतीचे गुंतवणूकमाध्यम राहील, असे वाटते.'' - सौरभ गाडगीळ, अध्यक्ष व व्यवस्थापकीय संचालक, पीएनजी ज्वेलर्स
Web Title: coronavirus lockdown gold investment great opportunity


text:
pune news News: मुंढेच्या विरोधात कामगारांचा मेळावा - pmc workers organise camp against mundhe | Maharashtra Times
pmc workers organise camp against mundhe
Maharashtra Times | Updated: Jan 22, 2018, 01:07AM IST
पुणे महानगर परिवहन महामंडळाचे अध्यक्ष आणि व्यवस्थापकीय संचालक तुकाराम मुंढे यांच्या मनमानी कारभाराला वैतागल्याने कामगारांकडून त्यांच्याविरोधात बंड पुकारण्यात येणार आहे. आज, सोमवारी कामगार मेळाव्याने त्याची सुरुवात होण्याची शक्यता आहे.
महाराष्ट्र कामगार मंचातर्फे मालधक्का चौकाजवळच्या डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर सभागृहात सोमवारी सायंकाळी पाच वाजता कामगार मेळाव्याचे आयोजन करण्यात आले आहे. मुंढे यांच्याकडून छोट्या-छोट्या कारणांवरून कर्मचाऱ्यांचे निलंबन, बडतर्फी केली जात असल्याने कर्मचाऱ्यांमध्ये मोठ्या प्रमाणावर नाराजी आहे. येत्या २६ जानेवारीच्या कार्यक्रमावरही बहिष्कार घालण्याचा इशारा देण्यात आला आहे. त्यामुळे पुढील काही दिवसांत पीएमपीतील वाद वाढण्याची चिन्हे आहेत.


text:
पाळता ४ लोक दरीत पडले असावे. इतर ५ लोक वाचले पण परत अंधारांत तंबू शोधत शोधत थंडीने त्यांचा मृत्यू झाला असावा.
आज पर्यंत ह्या घटनेवर १५ पेक्षा जास्त चित्रपट किंवा टीवी भाग प्रदर्शित झाल आहेत आणि किमान ३ महत्वाची पुस्तके लिहिली गेली आहते. द्यात्लोव संग्रहालय ह्या घटने नंतर उभे राहिले आणि तेथे सर्व ९ पर्वतारोहींचे समान जपून ठेवले गेले आहे.


संपादकीय
- अग्रलेख
- अन्वयार्थ
- व्यक्तिवेध
- अन्यथा
- ताल-भवताल
- \'समासा\'तल्या नोंदी
- उत्क्रांतियात्रा
- तत्वभान
- प्रशासनयोग
- धूळपेर
- वित्तविश्वातले धूर्त.. धोरणी
- समाज-गत
- स्वरायन
- बुकमार्क
- स्वरूप चिंतन
- लाल किल्ला
- कलाभान
- सह्याद्रिचे वारे
- लोकमानस
- विशेष लेख
- रविवार विशेष
- भवताल
- रुजुवात
- आकलन
- वाचावे नेटके
- पसायधन
- प्रसार-भान
- बुक-अप!
- ग्रंथविश्व
- आनंदयोग
- ई-लोकमानस
- अरूपाचे रूप सत्यमार्गदर्शक
- चैतन्य चिंतन
- जमाखर्च राजकारणाचा
- बुक - वर्म
- वार्ता ग्रंथांची
- गल्लत , गफलत , गहजब !
- राजधानीवर मराठी मोहोर
- आज..कालच्या नजरेतून
- राखेखालचे निखारे
मोस्ट कमेन्टेड
- शिवसेनेला अजिबात महत्त्व नको, ही तो श्रेष्ठींची इच्छा!
- व्हिडिओ : देवेंद्र फडणवीस राज्याचे १८ वे मुख्यमंत्री
- सोहळ्यासाठी गुजरातमधूनही पोलिसांचा फौजफाटा
- सरदारांशिवाय महात्माजी अपूर्णच
- खडसे, तावडे, मुनगंटीवार, पंकजा मुंडे मंत्रिमंडळात; दिलीप कांबळेंचीही वर्णी
- शिवसेना आणि भाजपमध्ये दिलजमाई?
- उठा उठा सत्ता आली, कामाला लागण्याची वेळ झाली..
मोस्ट रीड
गेल्या महिन्यात राजधानी दिल्लीत एका बसमध्ये काही नराधमांनी एका तरुणीवर पाशवी सामूहिक बलात्कार केला आणि अवघा देश हादरून गेला. तसेच या निमित्ताने महिला सुरक्षा कायद्याची कठोर अंमलबजावणीचा मुद्दा पुन्हा प्रचंड जोमाने ऐरणीवर आला. जलदगती न्यायालयाच्या उद्घाटनप्रसंगी सरन्यायाधीश अल्तमास कबीर यांनी एका गंभीर मुद्दय़ाकडे लक्ष वेधले. मोटारीच्या काचांना काळ्या फिल्म लावण्याच्या प्रवृत्तीबद्दल सर्वोच्च न्यायालय सातत्याने नाराजी, नापसंती व्यक्त करीत आले आहे. यापुढे जाऊन, काळ्या काचा असलेल्या मोटारींवर कारवाई करण्यात कुचराई करू नका, असा खरमरीत इशाराही सर्वोच्च न्यायालयाने गेल्या ऑगस्टमध्ये दिला होता. दिल्लीतील त्या घटनेत दुर्दैवी निर्भयाचा बळी गेल्यानंतर मात्र गाडय़ांच्या काळ्या काचांमुळे काय घडू शकते, याची विदारक चटके देणारी जाणीव जागी झाली. त्या बसगाडीला काळ्या काचा नसत्या तर कदाचित हा प्रसंग टळू शकला असता, असे मत कबीर यांनी व्यक्त केले आणि या गंभीर प्रश्नाकडे आजवर किती सहजपणे पाहिले जात होते, याची अस्वस्थ करणारी जाणीव जागी झाली. मुंबई-ठाणे परिसरात आता पोलिसांनी काळ्या काचा असलेल्या मोटारींवर कारवाई सुरू केली आहे. गडद काळ्या रंगाची फिल्म मोटारींना चिकटवणेच बेकायदा आहे, हे कायदाच सांगतो. तरीही पोलीस अशा वाहनांवर कारवाईसाठी अधूनमधून मोहिमा सुरू करतात व कालांतराने या मोहिमा थंडावत जातात. सर्वोच्च न्यायालयाने गेल्या ऑगस्टमध्ये त्याचाही समाचार घेतला. केवळ दंडवसुली पुरेशी नाही, याची समजही न्यायालयाने पोलिसांना दिली होती. या काळ्या काचांच्या आडून चालणारे उद्योग कोणत्याही थराला जाऊ शकतात. केवळ काळ्या काचांमुळे अपराध्याची ओळख पटू शकत नाही व गुन्हेगार मोकाट राहू शकतो, या शक्यता लक्षात घेऊन काळ्या काचांवरील बंदीच्या अंमलबजावणीत सातत्य राखणे गरजेचे असते. अनेकदा उलटेच होते. काळ्या काचांच्या मोटारीतील व्यक्तीच्या वजनानुसार कारवाईचे स्वरूप बदलत असते. काळ्या पडद्याआड काळे व्यवहार, असा सर्वसाधारण समज असतो. म्हणून काळ्या काचा मिरविणारी वाहने खाजगी असोत वा सार्वजनिक असोत, अशा वाहनांचा मालक सामान्य नागरिक असो किंवा वजनदार व्यक्ती असो, कारवाईच्या वेळी सर्वासाठी समान असलेल्या कायद्याचेच पालन झाले पाहिजे. काळ्या काचांचा हा मुद्दा खरेतर वाहनांपुरता मर्यादित न ठेवता, जिथेजिथे काचांना काळी फिल्म असते, तेथे तेथे लागू केला तर भ्रष्टाचारासारख्या प्रकारांनादेखील आळा घालता येईल. अनेक सरकारी कार्यालयांमध्ये वरिष्ठ अधिकाऱ्यांच्या दालनांचे दरवाजे अपारदर्शक असतात. काळ्या फिल्मने बंद केलेल्या या दरवाज्यांआड नेमके काय व्यवहार होतात, याविषयी बाहेरच्या सामान्य माणसाला नेहमीच कुतूहल असते. या काचा दूर झाल्या आणि संपूर्ण पारदर्शकता आली, तर संशयाचे पडदेही दूर होतील. काळ्या काचांचे नातेच काळ्या व्यवहारांशी असावे, हा समज अलीकडे यामुळेच बळावत चालला आहे. यापुढच्या कारवाईतून कोणत्याच काळ्या काचा वगळल्या जाऊ नयेत, असा नियम झाला तर त्यातून समाजाचे भ


text:
ळे अधिक पर्याय उपलब्ध होतात. त्यामुळे सूक्ष्म अर्थच्छटा व्यक्त करायला त्यांचा उपयोग होतो हे मत गो.कृ. मोडक यांनीही मांडले आहे. अर्भक, संतान, संतती, मूल, बालक हे सगळे स्वकीय शब्द आहेत. पण कोणता शब्द कोठे वापरावयाचा याचे संकेत वेगळे आहेत. यात औलाद या परकीय शब्दामुळे आणखी भर पडली आहे.
सह्याद्री मासिकासाठी एका विस्तृत लेखाद्वारा न.चिं. केळकरांनी भाषाशुद्धीचे स्वागत करूनही तिच्या मर्यादा स्पष्ट केल्या आहेत. त्यांच्या पद्धतीने युक्तिवाद करताना त्यांनी म्हटले आहे, 'तत्त्वात जिंकाल पण तपशिलात हराल'.

स्वातंत्र्यप्राप्तीनंतर 'भाषाशुद्धी' या प्रश्नाची 'चळवळ' होण्यासारखी स्थिती उरली नसली तरी अनेक भाषिक प्रश्नांची गुंतागुंत वाढली आहे असे दिसून येते.
पुस्तके
मराठी भाषेची ऐतिहासिक माहिती देणारी पुस्तके पुढील प्रमाणे
ललितेतर
 ५)अडगुलं मडगुलं (पुस्तक) - विविध माहितीपर, विश्वनाथ खैरे
 १०)महाराष्ट्र आणि मराठी भाषा- जोगळेकर गं.ना. दलित साहित्य
 ११)मराठी भाषा आणि शैली- अश्विनी रमेश धोंगडे रमेश वामन धोंगडे ,दलित साहित्य
 १२)मराठी भाषा उच्चारण आणि लेखन- चंद्रहास जोशी शैक्षणिक
भाषा इतिहास
 २)प्राचीन मराठी वाड्मयाचा इतिहास- डॉ. मोहन शेळके, कैलास पब्लिकेशन, औरंगाबाद.
 ३)प्राचीन मराठी वाड्मयाचे स्वरुप - प्रा. ह.श्री. शेणोलीकर,
 ७)मराठी भाषेचा इतिहास (पुस्तक)- लेखक गं.ना. जोगळेकर. (ऐतिहासिक)
भाषाविज्ञान
 १)आधुनिक भाषाविज्ञान आणि मराठी भाषा - डॉ. दादा गोरे, कैलास पब्लिकेशन, औरंगाबाद.
समीक्षा
 १३)यादवकलीन मराठी भाषा- तुळपुळे शं.गो.समीक्षा
 १४)मराठी भाषा अध्यापनातील क्षेत्र प्रयोग- सोनवणे राजकुॅंवर ग.समीक्षा
 १५)मराठी भाषा वाढ आणि बिघाड -क्षीरसागर श्री.के.समीक्षा
 १६)मराठी भाषा भाषाशास्त्र आणि व्याकरण- इंगळे विजय समीक्षा
 १७)मराठी भाषा व्यवस्था व अध्यापन- इंदापूरकर चं.द.समीक्षा
 ८)मराठी भाषा उद्रम व विकास- लेखक कुलकर्णी कृ.पा..(समीक्षा)
 ४)मराठी भाषेचे मूळ - समीक्षात्मक ,श्री.खैरे विश्वनाथ
 ६)द्रविड महाराष्ट्र - समीक्षा ,श्री.खैरे विश्वनाथ
ललित
 १८)मराठी भाषा भाग ४- सोमण सुभाष ललित
 १९)मराठी भाषा भाग ३- सोमण सुभाष ललित
 २०)मराठी भाषा भाग २- सोमण सुभाष ललित
 २१)मराठी भाषा भाग १- सोमण सुभाष ललित
 ९)भयंकर सुंदर मराठी भाषा- पुंडे द.दि.ललित विविध माहितीपर
हेसुद्धा पहा
मोडी लिपीतील असंख्य दस्तऐवज हे खाली दिलेल्या ठिकाणी संग्रहित केले आहेत.
सरस्वती महाल ग्रंथालय,तंजावर,तामिळनाडु
कॉनेमारा विद्यापीठ , चेन्नई,तामिळनाडु
संग्रहालय: लंडन , पॅरिस, नेदरलँड्स, स्पेन
इतिहास संशोधन मंडळ ,पुणे
राजवाडे संशोधन मंडळ ,धुळे
मराठी इतिहास संशोधन मंडळ
बाह्य दुवे
इतिहास
व्याकरण
मराठी व्याकरण
तात्पुरता वर्ग-१० मार्च २०१८ कार्यशाळा


text:
0.41 | 3280 |
| 82 | झरी | जहिराबाई गुलाब शख. | 0.41 | 3280 |
| 83 | झरी | बालू भगवान छात्रीकर अ.पा.क बाबुराव ग्यानोबा छात्रीकर. | 0.41 | 3280 |
| 84 | झरी | समेश्व तुकाराम नाईक. | 0.41 | 3280 |
| 85 | झरी | राजेंद्र गणपत बाटकळे. | 0.42 | 3360 |
| 86 | झरी | माधुरी राजकुमार माने, राजकुमार देताचाप माने. | 0.42 | 3360 |
| 87 | झरी | भागवत गाँधी बसंदे. | 0.42 | 3360 |
| 88 | झरी | माधव बाबुराव छात्रीकर. | 0.43 | 3440 |
| 89 | झरी | मंगलबाई भास्कर सोनार (सवर्णकार). | 0.43 | 3440 |
| 90 | झरी | विठल गणपती शिदे. | 0.43 | 3440 |
| 91 | झरी | जिम्मराव तुलसाम राठोड. | 0.44 | 3520 |
| 92 | झरी | कस्तुरबाई व्यक्त बिराजदार, माधव व्यक्त बिराजदार, मिना व्यक्त बिराजदार, मंगलबाई व्यक्त बिराजदार, शकुंतला व्यक्त बिराजदार, सुनिता व्यक्त बिराजदार, हरी व्यक्त बिराजदार. | 0.45 | 3600 |
| 93 | झरी | संध्या पाहुरंग लोंडे. | 0.45 | 3600 |
| 94 | झरी | भारतबाई श्रीमत जाधव. | 0.45 | 3600 |
| 95 | झरी | आलकबाई जानाबा खोल. | 0.47 | 3760 |
| 96 | झरी | शरद श्रीमत खोल. | 0.47 | 3760 |
| 97 | झरी | जहीदाबी खयमु शख. | 0.47 | 3760 |
| 98 | झरी | सगीता आशोकराव पाटील. | 0.48 | 3840 |
| 99 | झरी | बबुराव विश्वभर बिरादार. | 0.48 | 3840 |
| 100| झरी | अंगद माणिक जाधव. | 0.48 | 3840 |
| 101| झरी | राम तुकाराम राठोड. | 0.48 | 3840 |
| 102| झरी | लक्ष्म विश्वभर बिरादार अ.पा.क विश्वेश्वर अच्छाराव बिदादार. | 0.48 | 3840 |
| 103| झरी | तुकाराम मारुती गोमसाळे. | 0.49 | 3920 |
| 104| झरी | अकुश विश्वभर बिरादार. | 0.49 | 3920 |
| 105| झरी | गणेश विठलराव बाटकळे. | 0.49 | 3920 |
| 106| झरी | कमलाकार दिगबर जाधव. | 0.50 | 4000 |
| 107| झरी | युवराज अंगद बिरादार. | 0.50 | 4000 |
| 108| झरी | समाधान विनायक मोरे. | 0.50 | 4000 |
| 109| झरी | राहल विनायक मोरे. | 0.50 | 4000 |
| 110| झरी | नागनाथ सदाशिव जाधव. | 0.50 | 4000 |
| 111| झरी | कस्तुरबाई विठल बार्डे, गोविंद गणपत बिराजदार, चतुरबाई देवदास फाळे, जनाबाई गणपत बिराजदार. | 0.50 | 4000 |
| 112| झरी | कलावती जगनाथ दाळे, निलाबाई बाबुराव मोरे, व्यक्त भागवत बिरादार. | 0.51 | 4080 |
| 113| झरी | दाहुर गणपती छात्रीकर. | 0.51 | 4080 |
| 114| झरी | संजय महादप्पा हासरे. | 0.51 | 4080 |
| 115| झरी | मुरलोधर माधव बिरादार. | 0.53 | 4240 |
| No | Category | Name | Percentage | Amount |
|----|----------|------|------------|--------|
| 116 | झरी | उचा सतीश गभोरे, कमलाबाई दादाराव बिरादार, महादेव दादाराव बिरादार, भीमा रमेश बिरादार, विश्रात पद्मरी कदम. | 0.53 | 4240 |
| 117 | झरी | सुरस शेषराव सुवर्णकार. | 0.53 | 4240 |
| 118 | झरी | शेषराव मधुवर सोनार. | 0.53 | 4240 |
| 119 | झरी | साहेल महेबूब सय्यद अ.पा.क महेबूब हवीब सय्यद. | 0.53 | 4240 |
| 120 | झरी | मजलबी इस्माइल शेख. | 0.54 | 4320 |
| 121 | झरी | नितीन लोभा नाइक. | 0.54 | 4320 |
| 122 | झरी | वेजता गोविंद खोत. | 0.57 | 4560 |
| 123 | झरी | बालाजी ग्याना छाँगीक. | 0.57 | 4560 |
| 124 | झरी | सुमित्रा नागनाथ जाधव. | 0.58 | 4640 |
| 125 | झरी | अंगद तुलसीराम बिरादार. | 0.58 | 4640 |
| 126 | झरी | छबड़ि भगवान जाधव. | 0.59 | 4720 |
| 127 | झरी | बलवत प्रेमनाथ जाधव. | 0.59 | 4720 |
| 128 | झरी | हरिचंद विठल जाधव. | 0.59 | 4720 |
| 129 | झरी | चंद्रकांत विठल बिरादार. | 0.59 | 4720 |
| 130 | झरी | चित्काळ जिनायक मोहिले. | 0.60 | 4800 |
| 131 | झरी | उत्तम प्रेमनाथ जाधव. | 0.60 | 4800 |
| 132 | झरी | देवकास रघुराव ध्याल. | 0.60 | 4800 |
| 133 | झरी | आशाक नागराव मोरे. | 0.60 | 4800 |
| 134 | झरी | माधव कडाजी माने. | 0.60 | 4800 |
| 135 | झरी | विलस व्यक्ति छाँगीक, व्यक्ति शंकर छाँगीक. | 0.60 | 4800 |
| 136 | झरी | संजय शिवाजी सोलके. | 0.62 | 4960 |
| 137 | झरी | इंदिराबाई दत्तु जाधव, गोपाल दत्तु जाधव, चंतुराबाई तानाजी धुमाल, बाबुराव दत्तु जाधव, रमेश दत्तु जाधव, बदुबाई रावगाव रामगुले. | 0.62 |


text:
्या कर्मचारी पुरस्कार
(संलिपित महाविद्यालयातील वर्ग-४ संवर्गातील शिक्षकेतर कर्मचा-यांकरिता)
(शिक्षकेतर कर्मचा-यांची स्वतःच्या हस्ताक्षरात आवेदन सादर करावे. आवेदनपत्र संबंधात अधिका-यांच्या प्रतिवेदन अधिकारी व पुनर्विलोकन अधिकारी यांनी शिफारशीत केलेला असावा. अजर्नसोबत प्रमाणपत्रांच्या सत्यप्रती सादर कराव्यात)
1. शिक्षकेतर कर्मचा-यांचे नाव व पदनाम : _______________________________________
2. जन्मतारीख : _______________________________________
3. कार्यरत महाविद्यालयाचे नाव व पता : _______________________________________
4. शेषणिक अहंता : _______________________________________
5. धारण करीत अस्यलेल्या पदासाठी किमान आवश्यकत असलेली शेषणिक अहंता तपशीलासह
6. नियमित आस्थापनेन झालेली एकूण सेवा : _______________________________________
7. सदर पदावर झालेल्या एकूण सेवेचा काळावधीचा संपूर्ण तपशीलासह.
8. मागील पाच वर्षामध्ये नेमून दिलेल्या कामाची उद्दीपटे तपशीलासह
9. संपूर्ण सेवा काळावधीत शिस्ताभंगाची कार्यवाही झाली आहे काय? _______________________________________
10. सेवा काळावधीत मध्ये केलेले स्पृहनीय कार्य तपशीलासह. _______________________________________
13. विद्यापीड संवेदत केलेल्या विशेष समूहनीय कामावाहत विद्यापीड प्राधिकारांनी/संवेदान्तरिक अधिकारी यांनी केलेल्या अभिमंदन व कोटुकासंबंधी तपशील.
12. निर्धारित कामकाजाव्यतीर्थत इतर सामाजिक सांस्कृतिक कार्याभिनी सहभागाचा तपशील
13. आतापायंत प्राप्त पुरस्काराचा तपशील
दिनांक:
कर्मचार्याची सही
वचनपत्र
विद्यापीठाद्वारे प्रदान करण्यात येणाऱ्या आदर्श शिक्षकेतर कर्मचारी पुरस्काराकरिता वरील प्रमाणे मी सादर केलेली माहिती पूर्णतः सत्य आहे, वरील माहिती खोदी आढळल्यास मी उक्त पुरस्काराकरिता पाव उत्तरार नाही व शिक्षेस पाव राहील.
कर्मचार्याची सही
प्रतिवेदन अधिकारी यांची विस्तृत स्वरूपात शिफारस
प्रतिवेदन अधिकारी यांची सही व शिक्का
पुनर्विर्लोकन अधिकारी यांची विस्तृत स्वरूपात शिफारस
पुनर्विर्लोकन अधिकारी यांची सही व शिक्का


text: अमेरिकेकडून चीनच्या आयातीवर भरमसाठ आयातशुल्क - २५ मार्च २०१८


text:
.1979 | 08.02.2006 | 08.02.2009 | 31.05.2039 | अनु.जाती | 8 | नाही | आहे | आहे |
| 149 | खुरसे पंजीत दत्ताराम | चोकीदार | एचएससी | 07.07.1972 | 22.03.2006 | 22.03.2009 | 31.07.2032 | अनु.जमाती | 6 | नाही | नाही | नाही |
| 150 | शिरोमणी बालजी केजकर | जकात जवान | एमए | 04.07.1984 | 22.03.2006 | 22.03.2009 | 31.07.2044 | इमाव | 4 | आहे | आहे | आहे |
| 151 | रजनीकांत गंगाधर सुनेवाड | जकात जवान | एसएससी | 26.01.1985 | 17.04.2006 | 17.04.2009 | 31.01.2045 | अनु.जाती | 4 | नाही | नाही | नाही |
| 152 | राजेश निवृत्ती एडके | पुरुष मजूर | बीए | 09.10.1976 | 06.02.2006 | 06.02.2009 | 31.10.2036 | अनु.जाती | 2 | आहे | आहे | आहे |
| 153 | धोड़ीराम शंकरराव जाधव | पुरुष मजूर | एच.ए.स.सी. | 05.06.1972 | 18.04.2006 | 18.04.2009 | 30.06.2032 | अनु.जाती | 2 | नाही | नाही | नाही |
| 154 | जयमाला धाराजी गवक्षे | स्त्री मजूर | बि.ए. | 24.06.1972 | 18.04.2006 | 18.04.2009 | 30.06.2032 | अनु.जाती | 3 | आहे | आहे | आहे |
| 155 | क्रिमाशक्त देविदास बावगमीकर | वाई बॉय | एचएससी | 01.06.1987 | 18.04.2006 | 18.04.2009 | 31.05.2047 | खुला | 6 | आहे | आहे | आहे |
| 156 | धोमडे संदीप जनादेन | जकात जवान | बि.ए. | 12.09.1979 | 08.05.2006 | 08.05.2009 | 30.09.2039 | इमाव | 4 | नाही | नाही | आहे |
| 157 | तुप्पेकर संदीप चंदभान | चतुर्थ श्रेणी | एचएससी | 01.05.1982 | 08.05.2006 | 08.05.2009 | 30.04.2042 | इमाव | 6 | नाही | नाही | नाही |
| 158 | शीरेश श्रीराम रखेवेल | चतुर्थ श्रेणी | एसएससी | 15.06.1982 | 08.05.2006 | 08.05.2009 | 30.06.2042 | विमाप्र | 6 | नाही | नाही | नाही |
| 159 | शोहतकर प्रमोद रामदास | चोकीदार | एसएससी | 09.10.1975 | 20.05.2006 | 20.05.2006 | 31.10.2035 | अनु.जमाती | 5 | आहे | आहे | आहे |
| अ.क्र. | कर्मचारी-यांचे नाव | पदनाम | शैक्षणिक अर्हता | जन्म दिनांक | नेमणुक दिनांक | नियुक्ती नंतर एसएससी उत्तरीण झाल्याचे वर्ष | या संवर्गात आल्याचा दिनांक | सेवा निवृत्ती दिनांक | जात प्रवर्त्म आस्था क. | अतिरिक्त शैक्षणिक अर्हता | शेरा |
|-------|------------------|--------|----------------|-------------|-------------|---------------------------------|-----------------|-----------------|-----------------|-----------------|-----------------|
| 160 | रासे गजानन रामचंद | माळी | बी.कॉम पास एल.जी.एस डि डीप्लोमा फायनांसियल मॅनेजमेंट, टॅंसी | 01.01.1983 | 08.05.2006 | 08.05.2009 | 31.12.2042 | इमाव | 5 | आहे | आहे | आहे |
| 161 | मदन जानोबा कोल्हे | माळी कम | एचएससी पास | 11.05.1977 | 09.05.2006 | 09.05.2009 | 31.05.2037 | अजक | 3 | नाही | आहे | नाही |
| 162 | मेहकरकर व्यक्तिकेश नरहरीराव | जकात जवान | एचएससी | 26.11.1979 | 09.05.2006 | 09.05.2009 | 30.11.2039 | इमाव | 4 | नाही | आहे | नाही |
| 163 | संकावड बालाजी भारताव | जकात जवान | एसएससी | 05.12.1979 | 09.05.2006 | 09.05.2009 | 31.12.2039 | इमाव | 4 | नाही | नाही | नाही |
| 164 | राजु पाणजी संदे | माळी कम | एचएससी पास | 01.06.1984 | 09.05.2006 | 09.05.2009 | 30.06.2044 | अजक | 3 | नाही | नाही | नाही |
| 165 | सारग मारोती शकरराव | माळी | एचएससी | 10.06.1979 | 13.06.2006 | 13.06.2009 | 30.06.2039 | इमाव | 5 | आहे | आहे | नाही |
| 166 | यशवंतराव रमेश माधवराव | स्वच्छक | एसएससी | 30.11.1979 | 13.06.2006 | 13.06.2009 | 30.11.2039 | इमाव | 5 | नाही | नाही | नाही |
| 167 | माळी मार्तंड एनफळे | माळी कम | बि.ए. | 10.07.1981 | 13.06.2006 | 13.06.2009 | 31.07.2041 | अजक | 3 | नाही | आहे | आहे |
| 168 | शंकर चंपाराव बोंगाणे | चौकीदार | एसएससी पास | 11.11.1965 | 13.07.2006 | 13.07.2009 | 30.11.2025 | खुला | 7 | नाही | नाही | आहे |
| 169 | सुखदेव प्रभाकर जोधळे | पुलक मनुर | एच एस सी | 26.03.1976 | 29.11.2006 | 29.11.2009 | 31.03.2036 | अनु.जाती | 2 | नाही | नाही | नाही |
| 170 | व्यक्ति विहुल गायकवाड | मनुर | बीए | 19.06.1984 | 08.12.2006 | 08.12.2006 | 30.06.2044 | अनु.जाती | 2 | आहे | आह


text:
फक्षमतेचा सवंकष नवचार होऊन त्त यांच् या कामाचे तास, एक साप् तानहक स ट्टी, ननवासस् थाने इत्त यादी मूलभूत समस् यांबाबत कायमस् वरुपी तोडगा काढण् याच्यादृष् टीने शासनाने ठोस उपाययोजना करावी, अशी नशर्ारस ही नवधानपनरषद शासनास करीत आहे."
(३) अॅि. जयदेि गायकिाि, वि.प.स. याांचा ठराि क्रमाांक ४९
"शासनातर्े राज्यातील मागासवगीय नवद्यार्थ्यांना शाळा वा महानवद्यालयामार्फत स्कॉलरनशप व श ल्क सवलत नदली जाते त्तयाच धतीवर राज्यातील अल्पभूधारक शेतकरी क टूंबातील पाल्यांना शाळा व महानवद्यालयांमार्फत स्कॉलरनशप व श ल्क सवलत देण्यात यावी, अशी नशर्ारस ही नवधान पनरषद शासनास करीत आहे.''
(४) श्री. रसिद्र फाटक, वि.प.स. याांचा ठराि क्रमाांक १२९
"राज्यातील नवशेषतः म ंबई, ठाणे, नमरा-भाईदर, वसई-नवरार, नभवंडी, उल्हासनगर, कल्याण-डोंनबवली ,नवी म ंबई इत्तयानद महानगरपानलकेच्या लोकसंख्येत नदवसेंनदवस होत असलेली प्रचंड वाढ, पनरसराचे झपाटयाने होत असलेले नागरीकरण, त्तयाम ळे मोठया प्रमाणात ननमाण होणा-या कच-याची योग्य नवल्हेवाट लावण्याची ननमाण झालेली गंभीर समस्या, पनरसरामध्ये ननमाण होणाऱया हजारो टन कच-यावर योग्य प्रनकया केली जात नसल्याने पनरसरातील नागनरकांच्या आरोग्यावर होत असलेला नवपनरत पनरणाम, कच-याच्या समस्येम ळे नागनरकांकडून केली जात असलेली तीव्र आंदोलने, याप्रकरणी वेळीच उपाययोजना न केल्यास समाजामध्ये प्रचंड असंतोष पसरण्याची ननमाण झालेली पनरस्स्थती इत्तयादी बाबीना आळा घालण्यासाठी व कच-याची शास्त्रोक्त पध्दतीने नवल्हेवाट लावण्यासाठी राज्य पातळीवर स्वतंत्र कचरा व्यवस्थापन महामंडळ स्थापन करण्यात यावे, अशी नशर्ारस ही नवधानपनरषद शासनास करीत आहे."
विधान भिन,
नागपूर,
वदनाांक :
८ विसेंबर, २०१६.
उत्तमससग चव्हाण, सवचि, महाराष्ट्र विधानपवरषद.


text:
मिडल्सब्रो हे इंग्लंडच्या नॉर्थ यॉर्कशायर काउंटीमधील एक शहर व बरो आहे. मिडल्सब्रो शहर इंग्लंडच्या उत्तर भागात उत्तर समुद्राजवळ टीस नदीच्या तीरावर वसले आहे.
खेळ
फुटबॉल हा येथील सर्वात प्रसिद्ध खेळ असून प्रीमियर लीगमध्ये खेळणारा मिडल्सब्रो एफ.सी. हा येथील प्रमुख फुटबॉल क्लब आहे.
प्रसिद्ध व्यक्ती
जेम्स कूक
जुळी शहरे
 मिडल्सबोरो, केंटकी
 डंकर्क
 ओबरहाउझन
बाह्य दुवे
अधिकृत संकेतस्थळ
इंग्लंडमधील शहरे


मुंबई वृत्तान्त
ठाणे वृत्तान्त
महामुंबई वृत्तान्त
नाशिक वृत्तान्त
नागपूर वृत्तान्त
नगर/पश्चिम महाराष्ट्र वृत्तान्त
- कोल्हापूर महापालिकेची बँक हमी प्रदूषण नियंत्रण मंडळाकडून जप्त
- 'आयआरबी' कर्मचा-यांना टोप गावातून पिटाळले
मराठवाडा वृत्तान्त
रविवार वृत्तान्त
विदर्भरंग
मोस्ट कमेन्टेड
- अल्पमतातील सरकार चालवणे घटनाविरोधी - शिवसेनेचा भाजपला टोला
- शिवसेनेला केवळ दोनच कॅबिनेट मंत्रिपदे?; अर्थ, गृह, ऊर्जा, महसूल भाजपकडेच राहणार
- शिवसेनेला अजिबात महत्त्व नको, ही तो श्रेष्ठींची इच्छा!
- जेमतेमांचा जश्न
- सध्यातरी शिवसेना सत्तेत सहभागी होण्याची शक्यता कमी - रुडी
- ..जेव्हा 'शहेनशा' हाती झाडू घेतात!
- कुठे नेऊन ठेवणार महाराष्ट्र?
- मनसैनिकांनो, शनिवारी 'कृष्णकुंज'वर येऊ नका - राज ठाकरेंचे आवाहन
मोस्ट रीड
- मोदी आणि शहांची माफी मागा - शिवसेनेची कोंडी करण्याची भाजपची रणनिती
- फोटो गॅलरी : गेली शान, तरी आलिशान!
- सौ. मुख्यमंत्री झाल्यानंतरही नोकरी सुरूच राहणार
- शिवसेनेला केवळ दोनच कॅबिनेट मंत्रिपदे?; अर्थ, गृह, ऊर्जा, महसूल भाजपकडेच राहणार
- अल्पमतातील सरकार चालवणे घटनाविरोधी - शिवसेनेचा भाजपला टोला
- विशेष संपादकीय : 'मॉडेल' मुख्यमंत्री
- सन्मान राखला नाही तर विरोधात बसू
सामूहिक बलात्कार आणि अमानुष मारहाणीत प्राण गमावतानाच देशभर जागृतीची लाट पसरविणाऱ्या 'त्या' तरुणीचे नाव उघड करण्याची तिच्या वडिलांचीच इच्छा आहे. माझ्या मुलीने कोणतेही गैरकृत्य केलेले नाही. स्वतचे संरक्षण करताना ती शौर्याने मृत्यूला सामोरी गेली आहे. मला तिचा अभिमान आहे. तिचे नाव जाहीर केले तर अशा पाशवी अत्याचारांचा सामना करणाऱ्या तरुणींना बळ येईल, असे त्यांनी 'द डेली मिरर' या वृत्तपत्राला खास मुलाखतीत सांगितले.
उत्तर प्रदेशातील आपल्या गावात या वृत्तपत्राच्या प्रतिनिधीशी बोलताना पन्नाशी पार केलेल्या या पित्याच्या चेहऱ्यावर गेल्या काही दिवसांच्या मानसिक तणाव आणि शारीरिक दगदगीच्या खुणा दिसत होत्या. मात्र आपल्या मुलीच्या अभिमानाने त्यांचा ऊर भरून येत होता. जगाला तिचे नाव कळावे, असे ते म्हणाले आणि ही गोष्ट सोशल मिडीयावर प्रसारित होताच चर्चेला तोंड फुटले.
या वृत्तपत्राने या वडिलांचे छायाचित्र व त्यांचे नाव तसेच त्या मुलीचे नावही प्रसिद्ध केले आहे. तिच्या वडिलांच्याच सहमतीने तिचे नाव उघड केल्याचे वृत्तपत्राने नमूद केले आहे.
मला सुरुवातीला त्या नराधमांना पाहाण्याची इच्छा होती. आता ती उरलेली नाही. आता केवळ न्यायालयाने त्या सहाहीजणांना फाशी ठोठावली आहे, हे ऐकायची इच्छा उरली आहे, असे ते म्हणाले.


नंगा पर्वत
नंगा पर्वत (शब्दशः नग्न पर्वत) हा जगातील सर्वोच्च पर्वतांच्या यादीतील नवव्या क्रमांकाचा पर्वत असून त्याच्या सर्वोच्च शिखराची उंची ८,१२६ मी इतकी आहे. हे शिखर पूर्वी अतिशय खडतर मानले जायचे. त्याचे कारण याची अतिशय खडी चढाई व बर्फ व बेस कँपपासूनची उंची हे होते. अजूनही जग भरच्या गिर्यारोहकांना या पर्वताची भुरळ आहे.
भूगोल[संपादन]
नंगा पर्वत हे हिमालयाचे पश्चिम टोक मानले जाते. या पुढील (उत्तर व पश्चिमेकडील) रांगा काराकोरम पर्वताच्या मानल्या जातात. काराकोरम रांग व नंगा पर्वत यांच्यामधून सिंधू नदी वाहते व ती नंगा पर्वताच्या उत्तरेकडे आहे.
नंगा पर्बत हे शिखर जगातील सर्वात झपाट्याने उंचावणारे शिखर आहे. परंतु याचबरोबर याची मृदा व येथे होणारी बर्फवृष्टी यामुळे याची सर्वाधिक झीज होणाऱ्या पर्वतांमध्येही गणना होते. हा भाग हिमालयातील सर्वांत शेवटी तयार झालेला भाग आहे. भूगोलतज्ज्ञांनुसार नंगा पर्बत शिखर तयार होण्यापूर्वी सिंधू नदी ही मध्य अशियात जात होती. नंगा पर्वत व काराकोरम रांगांमुळे हा भूभाग अजून उंचावला व सिंधू नदी अरबी समुद्राकडे वळवली गेली.[१]
वैशिष्ट्य[संपादन]
नंगा पर्वताची खडी चढण अतिशय खडतर आहे. त्याच्या बेस कँपपासून शिखराची उंची ४,६०० मी (१५,००० फूट) इतकी आहे. तर उत्तरेकडे वाहणार्या सिंधू नदी (अंदाजे २७ किमी) पासून हे शिखर ७००० मी इतकी उंची गाठते. त्यामुळे जगातील सर्वाधिक उताराच्या भूभागात या शिखराचा समावेश होतो.
सुरूवातीच्या चढाया[संपादन]
बराच काळ नंगा पर्वत हे सर्वोच्च शिखर मानले जात होते. त्यामुळे नंगा पर्वतावर पहिल्यापासूनच गिर्यारोहण मोहिमा आखल्या होत्या. पहिली मोहीम १८९५ मध्ये अलबर्ट ममेरी यांनी काढली होती. ही मोहीम असफल झाली. ममेरी व इतर दोन गोरखा सैनिकांना यात जीव गमवावा लागला.
१९३० मध्ये पुन्हा नंगा पर्वत गिर्यारोहकांचे आकर्षण बनला. खास करून जर्मन् व ऑस्ट्रियन गिर्यारोहकांना याचे आकर्षण होते. एव्हरेस्टवर ब्रिटीशांनी मोहिम काढण्यास प्रतिबंध केला होता व के२ व कांचनगंगा ही शिखरे अवघड व अतिदुर्गम होती. त्यामुळे जर्मन गिर्यारोहकांनी याला आपले लक्ष्य बनवले होते.[२]
जर्मन गिर्यारोहकांनी अनेक मोहिमा राबवल्या ज्या बहुतांशी असफल झाल्या. याचे महत्त्वाचे कारण, हिमालयाची उंची आल्पसच्या सर्वात उंच शिखरापेक्षा दुप्पट होती त्यामुळे अतिउंचावर होणाऱ्या त्रासामु़ळे अनेक मोहिमांमध्ये ते असफल झाले.[३].१९३७ च्या कार्ल वीन यांच्या मोहिमेत अतिबर्फवृष्टीमूळे १६ गिर्यारोहकांना जीव गमवावा लागला होता.[४] १९३९ मधील मोहिमेचे वर्णन सेव्हन यिअर्स इन् तिबेट या पुस्तकात आहे. ह्या पुस्तकाचे लेखक हाइनराईश्च हारर हे स्वता: मोहिमेत होते.[५]
यशस्वी चढाई[संपादन]
अर्ध्या शतकाहून अधिक काळाच्या प्रयत्नानंतर् सरते शेवटी ३ जुलै १९५३ रोजी ऑस्ट्रीयन गिर्यारोहक हरमान बुहल यांनी नंगा पर्वत सर केला. ही मोहीम जर्मनी व ऑस्ट्रीया यांची संयुक्त होती. ह्या मोहीमेचे नेतृत्व त्यांचे बंधू विली मेर्कल व पेतर ऍशेनब्रेनर यांच्या कडे होते. या मोहीमेतील बहुतांशी लोकांना पुर्वीच्या असफल मोहिमांचा अनुभव होता.[६] बुहल यांनी शेवटच्या टप्यात उशीर झाला व इतर सहकारी मागे फिरले तरी बुहल यांनी शिखराकडे एकट्याने वाटचाल चालू ठेवली. शिखर सर संध्याकाळच्या ७ वाजता झाले. व परतीची वाट अंधारात काढणे अतिशय खडतर होते. यांनी कड्याच्या अतिशय अरुंद जागेत आपलाअ तळ ठोकला. बुहल लिहीतात की ते अतिशय सुदैवी होते की ती रात्र अतिशय शांत होती व त्यांना नंगा पर्वतवरील बोच-या वार्याच्या त्रास झाला नाही. दुसऱ्या दिवशी त्यांनी हळूह्ळू आपली वाटचाल तळाकडे चालू ठेवली व सायंकाळ पर्यंत ते तळावर पोहोचले.[७] या मोहीमेत केवळ बुहल हेच शिखर सर करण्यात यशस्वी झाले.ही पहिली चढाई होती ज्यात ऑक्सिजनचा वापर झाला नाही व पुढील कित्येक वर्षे बुहल हेच एकमेव होते ज्यांनी ८००० मीटर वरील शिखरांवरील चढाई बिना ऑक्सिजनची पार पाडली.
बाह्य दुवे[संपादन]
- Nanga Parbat on Peakware
- Nanga Parbat on summitpost.org
- A mountain list ranked by local relief and steepness
संदर्भ[संपादन]
- ↑ डिस्कव्हरी चॅनेल डॉक्युमेंटरी-नंगा पर्वत
- ↑ Neale, Jonathan (2002). Tigers of the Snow. St Martin's Press, पृ. pp.63-64. आय.एस.बी.एन.


text:
विवेक आणि उधळेपणा (धिस फिशर्ड लँड: लेख १) - आजचा सुधारक
[माधव गाडगीळ आणि रामचंद्र गुहा यांचे 'धिस फिशर्ड लँड : अॅन इकॉलॉजि-कल हिस्टरी ऑफ इंडिया' (ऑक्स्फर्ड इंडिया पेपरबॅक्स, १९९२) हे पुस्तक भारताची सद्यःस्थिती समजून घेण्याच्या दृष्टीने अत्यंत महत्त्वाचे आहे. अत्यंत शिस्तबद्ध संशोधन-पद्धती, प्रचंड आवाका आणि अनेक विषयांची सांगड घालण्याची लेखकांची हातोटी, हे स्तिमित करणारे आहे. या पुस्तकाचा संक्षेप करून काही लेखांमधून तो आ.सु.च्या वाचकांपर्यंत पोचवायचा प्रयत्न आम्ही करणार आहोत. खरे तर पूर्ण पुस्तक मराठीत यायला हवे—-मल्याळममध्ये केरळ शास्त्र साहित्य परिषदेने ते मागेच नेले आहे. पण त्रोटक स्पात तरी त्याला मराठीत आणू या. प्रकाशकांनी भारतीय भाषांमध्ये भाषांतर करण्यासंबंधात कॉपीराईटवर आग्रह धरलेला नाही, आणि लेखकद्वयानेही उदार मनाने परवानगी दिलेली आहे. पहिल्या लेखांकात 'प्रूडन्स अँड प्रॉफ्लिगसी' या उपोद्घाताचा सारांश देत आहोत.]
सध्याच्या भारताचे चित्र रेखाटायला अनेक रंगांचे एक अद्भुत मिश्रण वापरावे लागते. भाताच्या खाचरांपासून रबराच्या मळ्यांपर्यंत आणि हातमागांपासून अणुभट्ट्यांपर्यंत इथे सारेच आहे. अब्जाहून जास्त माणसांच्या जीवनपद्धतीही बहुरंगी आहेत. एक स्वयंपाकाची पद्धत पाहायची तर ती तीन दगडांमधील फुफाट्यापासून अत्याधुनिक विजेच्या आणि गॅसच्या 'कुकिंग रेंजेस' पर्यंत विविधता दाखवते. आणि म्हणूनच लोकांच्या निसर्गसंपदेकडून असणाऱ्या अपेक्षाही बहुविध असतात. गावाजवळील पडीक जमीन प्रस्थापित शेतकऱ्यांना गुरे चारायसाठी हवी असते, तर भूमिहीनांना तिथेच थोडेफार धान्य पिकवायची इच्छा असते.
डोंगरदऱ्यांचे उतार लहान शेतकऱ्यांना भाताच्या खाचरांसाठी हवे असतात, तर वीज उद्योगाला तेथे जलविद्युत् केंद्रे, उभारायची असतात. संसाधनांच्या (resources) वापरातील ही विविधता नियंत्रणाच्या पद्धतींमध्येही दिसून येते. कसेल त्याची जमीन असा कायदा असूनही कुळे आणि त्यांचे दूर राहणारे 'यजमान', ही स्थिती कायमच आहे. उलट आदिवासींच्या शेतीखालचा महत्त्वाचा भाग सरकारी मालकीच्या राखीव जंगल क्षेत्रात आहे. ईशान्येकडे पूर्ण जमातीकडे भूप्रदेशाचे मालकी हक्क असतात, आणि त्या प्रदेशात 'फिरती शेती' (shifting agriculture) केली जात असते. आणि अशा रंगीबेरंगी तन्हांनी वापरली जाणारी निसर्गसंपदा आज अनेक अंगांनी 'ताणली' जात आहे. भूशिरी (नर्मदेच्या दक्षिणेचा peninsular भाग) भागात बहुतेक मेंढपाळांनी कुरणांअभावी मेंढ्या पाळणे थांबवले आहे. ईशान्येकडची फिरती शेती पंधरा वर्षांच्या अंतराने लागवडीखाली आणायची परंपरा होती —- आज जमिनीला पाचच वर्षे 'आराम' दिला जातो. इंधनाच्या तुटवड्यामुळे गोवऱ्यांचा वापर, आणि यामुळे शेणखताचा तुटवडा, हा तर सार्वत्रिक प्रकार आहे. भूजल झपाट्याने खाली जात आहे. सर्वच शहरांमध्ये आवास, पाणी, इंधन, ऊर्जा आणि वाहतूकव्यवस्थेचा तुटवडा आहे.
या तुटवड्यांवर इलाज म्हणून समजूतदार तडजोडी, संगनमते, संघर्ष, असल्या अनेक चित्रविचित्र गोष्टी या प्राचीन देशात वापरल्या जातात. पण तरीही जाणवते की आपण नैसर्गिक संपदेसंबंधात उधारीवर जगत आहोत. जमीन, पाणी, वनस्पती, प्राणी यांच्या वापराचा वेग सतत वाढता आहे—-आणि हा भांडवली खर्च आहे—-महसुली, किंवा नव्या उत्पन्नातून केलेला खर्च नाही. आपण ही विनाशाची वाट चालतच राहणार, की आपण आजही निसर्गाला झेपेलशा संपदा-वापराकडे वळू शकतो?
बरे, सर्वच संसाधने संपण्याच्या वाटेवर आहेत असे नाही, पण ती यादी वाढती आहेच. गढवालमधील गोपेश्वर या गावाजवळ ओक आणि इतर रंद पानांच्या झाडांची एक राई आहे. गावकरी या राईतून कायकाय घ्यायचे याबद्दलची पारंपारिक बंधने कसोशीने पाळतात. राई टिकून आहे, पण तिच्यातून मिळणाऱ्या वस्तू गावाला पुरत नसल्याने राईबाहेरचा भाग मात्र नागवला गेला आहे. आणि साकल्याने पाहता मानवी इतिहासभर ही विवेक (prudence) आणि उधळपट्टी (profligacy) यांची गोधडी भेटते. संसाधनांचा वापर कधी 'अंथरूण पाहून' केला जातो, तर कधी कफल्लकपणाकडे नेणारी उधळपट्टी दिसते. सध्याच्या भारतात उधळेपणा हिशेबीपणापेक्षा बराच जास्त दिसतो —- पण नेहेमीच ही तणावाची स्थिती नव्हती.
सध


text:
दाराचे पूर्ण: भोसले राजाराम | 302 | 42 | बी |
| 743 | WRN2124709 | मतदाराचे पूर्ण: नादार अनेन संयुल | 303 | 46 | पु |
| 744 | WRN2124717 | मतदाराचे पूर्ण: नादार अनेन संयुल | 303 | 43 | बी |
| 745 | 150/157/745 | मतदाराचे पूर्ण: लंबे शरद शिवाजी | 308 | 49 | पु |
* DELETED - पुरुषगौंगुसार यगललेले मतदार *
दुबारा नाव
पृष्ठ 33
| नंबर | वार्ड | घर क्रमांक | वय | लिंग |
|------|-------|------------|-----|------|
| 746 | 150/157/746 | 308 | 86 | जी |
| 747 | 150/157/747 | 809 | 94 | जी |
| 748 | WRN6024871 | 809 | 94 | पु |
| 749 | WRN6024889 | 809 | 94 | जी |
| 750 | WRN9883000 | 802 | 88 | पु |
| 751 | WRN9883034 | 802 Prer | 36 | जी |
| 752 | WRN3995164 | 802 | 88 | पु |
| 753 | WRN723125 | 802 Prer | 36 | जी |
* DELETED - पुरस्तावीतूनुसार यमकलेले मतदार
* दुबार नाव
पृष्ठ 34
| नंबर | वार्ड | नाव | वार्डलाखे नाव | घर क्रमांक | वय | तिंग |
|------|-------|------|----------------|-------------|-----|------|
| 754 | WRN3452489 | 150/157/754 | मतदाराचे पूर्ण: केपी जगजीवन वसंत | नाव | वार्डलाखे नाव: केपी बानुवाई वसंत | घर क्रमांक: 002 | वय: 82 | तिंग: पु |
| 755 | WRN3452497 | 150/157/755 | मतदाराचे पूर्ण: केपी निरंग वसंत | नाव | वार्डलाखे नाव: केपी बानुवाई वसंत | घर क्रमांक: 022 | वय: 82 | तिंग: पु |
| 756 | WRN6024913 | 150/157/756 | मतदाराचे पूर्ण: बारखे पुनम विलास | नाव | वार्डलाखे नाव: बारखे विलास | घर क्रमांक: 99 | वय: 33 | तिंग: झी |
| 757 | WRN6024921 | 150/157/757 | मतदाराचे पूर्ण: बारखे अभिन विलास | नाव | वार्डलाखे नाव: बारखे विलास | घर क्रमांक: 99 | वय: 30 | तिंग: पु |
| 758 | WRN2124741 | 150/157/758 | मतदाराचे पूर्ण: वाघमारे पांडुरंग | नाव | वार्डलाखे नाव: वाघमारे पांडुरंग | घर क्रमांक: 902 | वय: 63 | तिंग: झी |
| 759 | WRN2124758 | 150/157/759 | मतदाराचे पूर्ण: वाघमारे उषा श्यामराव | नाव | वार्डलाखे नाव: वाघमारे श्यामराव | घर क्रमांक: 902 | वय: 63 | तिंग: झी |
| 760 | WRN2124766 | 150/157/760 | मतदाराचे पूर्ण: वाघमारे बिपिन श्यामराव | नाव | वार्डलाखे नाव: वाघमारे श्यामराव | घर क्रमांक: 902 | वय: 63 | तिंग: झी |
| 761 | WRN2124782 | 150/157/761 | मतदाराचे पूर्ण: वाघमारे सचिन श्यामराव | नाव | वार्डलाखे नाव: वाघमारे श्यामराव | घर क्रमांक: 902 | वय: 63 | तिंग: झी |
| 762 | WRN2124774 | 150/157/762 | मतदाराचे पूर्ण: वाघमारे संगिता बिपिन | नाव | वार्डलाखे नाव: वाघमारे बिपिन | घर क्रमांक: 902 | वय: 63 | तिंग: झी |
| 763 | IVP1025501 | 150/157/763 | मतदाराचे पूर्ण: देवगुप्त रणहा रामचंद्र | नाव | वार्डलाखे नाव: देवगुप्त रामचंद्र देवगुप्त | घर क्रमांक: Flat No | वय: 29 | तिंग: झी |
| 764 | MT/10/054/_PHONE_ | 150/157/764 | मतदाराचे पूर्ण: केपी शंकर लक्ष्मण | नाव | वार्डलाखे नाव: केपी मेनानाथ शंकर | घर क्रमांक: 903 | वय: 900 | तिंग: पु |
| 765 | WRN3452505 | 150/157/765 | मतदाराचे पूर्ण: केपी होकेश मेघनाथ | नाव | वार्डलाखे नाव: केपी मेनानाथ | घर क्रमांक: 903 | वय: 36 | तिंग: पु |
| 766 | WRN5120472 | 150/157/766 | मतदाराचे पूर्ण: राजे अजयकुमार मोहन | नाव | वार्डलाखे नाव: राजे मोहन | घर क्रमांक: 926 | वय: 33 | तिंग: झी |
| 767 | WRN5120480 | 150/157/767 | मतदाराचे पूर्ण: राजे रुपाली अजयकुमार | नाव | वार्डलाखे नाव: राजे अजयकुमार | घर क्रमांक: 926 | वय: 33 | तिंग: झी |
| 768 | WRN7722812 | 150/157/768 | मतदाराचे पूर्ण: ओमेश जेरी कोशी | नाव | वार्डलाखे नाव: ओमेश कोशी | घर क्रमांक: 203 | वय: 28 | तिंग: पु |
| 769 | MT/10/054/_PHONE_ | 150/157/769 | मतदाराचे पूर्ण: केपी अशोक शंकर | नाव | वार्डलाखे नाव: केपी शंकर | घर क्रमांक: 208 | वय: 43 | तिंग: पु |
| 770 | MT/10/054/_PHONE_ | 150/157/770 | मतदाराचे पूर्ण: केपी जयश्री अशोक | नाव | वार्डलाखे नाव: केपी अशोक | घर क्रमांक: 208 | वय: 43 | तिंग: झी |
| 771 | WRN3932944 | 150/157/771 | मतदाराचे पूर्ण: पटेकर नानाली चंदन | नाव | वार्डलाखे नाव: पटेकर सेकर | घर क्रमांक: A-208, E | वय: 28 | तिंग: झी |
| 772 | WRN6024897 | 150/157/772 | मतदाराचे पूर्ण: कांबके अनिल सुदाम | नाव | वार्डलाखे नाव: कांबके सुदाम | घर क्रमांक: 309 | वय: 53 | तिंग: पु |
| 773 | WRN6024905 | 150/157/773 | मतदाराच


text:
aurangabad News: अथर्व, श्रीपाद, सुधन्व भारतीय संघात - three aurangabad gymnasts selected | Maharashtra Times
three aurangabad gymnasts selected
Maharashtra Times | Updated: Sep 12, 2017, 03:04AM IST
भारतीय जिम्नॅस्टिक्स संघात औरंगाबादच्या अथर्व जोशी, श्रीपाद हराळ व सुधन्व बोर्डे या तिघांची निवड करण्यात आली आहे.
मंगोलियामध्ये १३ ते १८ सप्टेंबर या कालावधीत आंतरराष्ट्रीय एरोबिक्स जिम्नॅस्टिक्स स्पर्धा होणार आहे. या स्पर्धेसाठी हे तिघे जिम्नॅस्ट रवाना झाले आहेत. बंगळुरू येथे झालेल्या राष्ट्रीय एरोबिक्स जिम्नॅस्टिक्स स्पर्धेत १५ ते १७ वर्षे वयोगटात अथर्व, श्रीपाद व सुधन्व यांनी तिहेरी प्रकारात सुवर्णपदक जिंकले होते. या कामगिरीमुळे या तिघांची भारतीय संघात निवड करण्यात आली. या खेळाडूंना साई क्रीडा प्रशिक्षण केंद्रात डॉ. मकरंद जोशी यांचे मार्गदर्शन लाभले. पोदार इंटरनॅशनल सीबीएसई स्कूलचा अथर्व जोशी हा नऊ वर्षांपासून आर्टिस्टिक्स जिम्नॅस्टिक्सचे प्रशिक्षण घेत आहे. त्याने राज्य स्पर्धेत १४ वर्षांखालील गटात रौप्य व एरोबिक्स प्रकाकार सुवर्णपदक जिंकले आहे. त्याची ही पहिलीच आंतरराष्ट्रीय स्पर्धा आहे.
शांतीनिकेतन हायस्कूलच्या श्रीपाद हराळची ही पहिलीच आंतरराष्ट्रीय स्पर्धा आहे. मराठवाडा सांस्कृतिक मंडळावर तो नऊ वर्षांपासून जिम्नॅस्टिक्सचे प्रशिक्षण घेत आहे. मागील चार वर्षांमध्ये त्याने राज्य आर्टिस्टिक जिम्नॅस्टिक्समध्ये रौप्य व ब्राँझपदके जिंकण्याबरोबरच एरोबिक प्रकारातही राज्य व राष्ट्रीय स्पर्धेत सुवर्णपदक जिंकले आहे. एसबीओए स्कूलचा खेळाडू सुधन्व बोर्डे हा सात वर्षांपासून जिम्नॅस्टिक्सचे प्रशिक्षण घेत आहे. गेल्या चार वर्षांपासून त्याने राज्य एरोबिक जिम्नॅस्टिक्स स्पर्धेत सुवर्णपदक व रौप्यपदके जिंकलेली आहेत. त्याची ही पहिलीच आंतरराष्ट्रीय स्पर्धा आहे.
भारतीय जिम्नॅस्टिक्स संघात १६ खेळाडूंचा समावेश आहे. त्यात सेनादल, हरियाणा, महाराष्ट्र, मणिपूर, पश्चिम बंगाल, कर्नाटक या राज्यातील खेळाडूंचा समावेश आहे. प्रशिक्षक म्हणून वाय. रंजन, सुनील छेत्री, नील कमल, डॉ. मकरंद जोशी हे संघासमवेत जाणार आहेत. मकरंद जोशी यांनी आतापर्यंत पाच जागतिक एरोबिक जिम्नॅस्टिक्स स्पर्धेत पंच म्हणून काम पाहिले आहे. तसेच अनेक आशियाई व जागतिक सिरीज स्पर्धांमध्ये पंच म्हणून त्यांनी काम केले आहे. भारतीय जिम्नॅस्टिक्स महासंघाचे अध्यक्ष सुधाकर शेट्टी, सचिव रणजित वसावा, महाराष्ट्र जिम्नॅस्टिक्स संघटनेचे अध्यक्ष संजय शेटे, पवन भोईर, आदित्य जोशी, संकर्षण जोशी, सागर कुलकर्णी, रामकृष्ण लोखंडे, तनुजा गाढवे, अजितसिंग राठोड यांनी खेळाडूंना शुभेच्छा दिल्या.
Web Title three aurangabad gymnasts selected
इतर बातम्या:Sports|Mongolia|Gymnastics|Aurangabad
अथर्व, श्रीपाद, सुधन्व भारतीय संघात...
'मागण्या मान्य न केल्यास 'जेल भरो'...
'नोटबंदीचा कालावधी पतसंस्थांसाठी कठीण'...
पतीचा खूनः पत्नीसह चौघांना पोलिस कोठडी...
दसऱ्यापूर्वी द्या शेतकऱ्यांना कर्जमुक्ती...


सांगली कोल्हापूर परिसरात पुराचे थैमान सुरू होते. सर्व दूर हाहाकार माजला होता. जणुकाही सागरच अवतरला होता अशी अवस्था झाली होती.
त्याच वेळी सोश्यल मिडिया वर काही पोस्ट वायरल झाल्या होत्या. "सर्व ठिकाणी पूराचे पाणी भरले आहे पण ३३कोटी देवांपैकी कोणीही मदतीला आले नाही" अशा आशयाची पोस्ट होती.
माझ्याकडे ही आल्या, वेगवेगळ्या ग्रुप वरून काही खाजगीवर. अशाच एका मित्राला मी प्रतिप्रश्न केला कि "पूरात अडकलेल्यांना मदतीला जे सामाजिक कार्यकर्ते, सेनेचे जवान,एन.डी.आर.एफ. चे जवान, प्रशासकीय अधिकारी धावून आले त्यांना कोण म्हणायचे." हे जे अडीअडचणीत मदतीला धाऊन येतात हे त्या परमेश्वराचे दूतच असतात मित्रांनो. देवाने तो आहे हे सिद्ध करण्यासाठी स्वतः अवतरणे आवश्यक नसते. तो कुठे कुठे जाणार? कोणत्याही रूपात आपल्याला मदत मिळाली की झाले. देव कोणत्या न कोणत्या रूपाने मदतीला धावून येतोच.
पण तरी ही एक प्रश्न अनुत्तरित राहतोच. तो असा कि " मग जी लोकं मरण पावली त्यांना का मदत मिळाली नाही. तेव्हा का देव धाऊन आले नाहीत?"
याबद्दल मतभिन्नता असू शकते.
पण माझ्या मते या जगात आलेल्या प्रत्येक जीवाला एकदा जावेच लागते. कोणाला आज, कोणाला उद्या किंवा कोणाला परवा. कोणीही अमरत्व घेऊन आलेले नाही.
तरी ही एक उपप्रश्न पडतोच. तो असा कि ह्यालाच का देवाने मदत देऊ केली त्याला का नाही? माझ्या मते देव सुद्धा प्राधान्यक्रम ठरवत असावेत. मग हा क्रम कशाच्या आधारावर ठरवला जात असणार? नाव, गाव, वय या गोष्टीचा काही संबंध नाही. मग राहिले एकच "काम". म्हणजे चांगले किंवा वाईट काम. अर्थात चांगले म्हणजे पुण्ण्याचे आणि वाईट म्हणजे पापाचे. अर्थात हे माझे मत आहे. याच्यात ही दुमत असू शकते. असू शकते नाही मी म्हणतो असायलाच पाहिजे.
याला आणखी एका नजरेने पाहता येईल. ज्याची वेळ आली/ घटका भरली तो गेला.
ते काही ही असो.
पण हे मात्र नक्की कि जेव्हा जीवना- मरणाचा प्रश्न येतो तेव्हा जर कोणी मदतीला धावून आले आणि प्राण वाचविले तर तो आपल्यासाठी देव/ देवदूतच ठरतो.
असू देत. पण अनुभव आल्याशिवाय ते कळत नाही हे ही तितकेच खरे.
नाही तर ती माऊली होडीत बसल्यावर प्राण वाचविणार्या सैनिकांच्या पाया पडली तसती. हा व्हिडीओ त्याच वेळी वायरल झाला होता. नेशनल नेटवर्क वर सुद्धा दाखवला गेला होता.
गंभीर अपघातानंतर उचलून इस्पितळात घेऊन जातो तो देवदूत.
गंभीर आजारातून जे डॉक्टर प्राण वाचवतात ते देवदूत.
जटिल शस्त्रक्रिया पार पाडून प्राण वाचविणारे शल्यचिकित्सक/ सर्जन हे देवदूत.
यामुळेच तर या म्हणी प्रचलित झाल्या नाहीत न:
"देव तारी त्याला कोण मारी"
"जाको राखे साईयाँ मार सके न कोई."